II K 289/18

(1)- urodz. (...) w G., syna G. i E. zd. W., obywatelstwa polskiego, pesel (...), karanego, zam. G. ul. (...) oskarżonego o to, że: w dniu 24 stycznia 2017r. w Ż. woj. (...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wyzyskując błędne przekonanie R. K.

(1)co do realizacji umowy kupna – sprzedaży telefonu komórkowego marki S. (...) E. oferowanej na stronach internetowych (...), pomimo pobrania od niego pieniędzy za pośrednictwem (...) S.A. w kwocie 1158,60 zł nie wywiązał się z obowiązku przesyłki z zamówionym towarem doprowadzając R. K.

(2)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w wysokości 1158,60 zł, tj. o czyn z art. 286 § 1 kk O R Z E K A I. Uznaje oskarżonego S. N.

(1)za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, to jest występku z art. 286 § 1 kk i za to, na tej podstawie, wymierza mu karę 6(sześciu) miesięcy pozbawienia wolności. II. Zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) tytułem opłaty oraz obciąża go wydatkami w wysokości 100 zł (sto złotych). II K 289/18 UZASADNIENIE W 2017r. oskarżony S. N.

(2)poprosił swego kolegę ze szkoły podstawowej – S. T.

(1)o pomoc w założeniu na (...) konta celem wystawiania na aukcji różnych przedmiotów. Do czynności tej doszło w miejscu zamieszkaniu S. T.

(1), przy wykorzystaniu łącza internetowego w jego mieszkaniu. ( dowód: zeznania S. T.

(1)– k.126, Pismo O. – k.35-36, zeznania M. T. – k.127,44, pismo – (...) M. –k.38) Następnie oskarżony S. N.

(2), w dniu 24 stycznia 2017r., wystawił do sprzedaży na portalu (...) telefon komórkowy marki S. (...) za kwotę 1150 zł plus koszty przesyłki. Zapłaty za niego za pośrednictwem P.- u w tym samym dniu dokonał R. K.

(2). Nie doszło jednak do przesłania mu przedmiotu transakcji. S. N. poinformował pokrzywdzonego, że zostało zawieszone jego konto i w tej sytuacji zwróci przelew wpłacającemu. Mimo licznych ponagleń nie dokonał tego. ( dowód: zeznania R. K.

(2)– 1-4, Zeznania S. T.

(1)– k.126 Wydruk z (...) – k.8-11, 15-22, 26-28 Potwierdzenie zapłaty w P.-u – k.12-14 Pismo banku (...) z historia – k.53-54 akt) Roszczenie pieniężne R. K.

(2)zostało zaspokojone przez portal (...) w ramach (...) Ochrony (...). ( dowód: informacja pokrzywdzonego – k.117 akt) S. N.

(2)był wcześniej karany sądownie. ( dowód: dane o karalności – k. 74 akt Odpisy wyroków – k.59,60) Oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Stwierdził, że nie ma nic wspólnego z tą sprawą, a za wszystko jest odpowiedzialny jego kolega – S. T.

(2). Podał, że to on właśnie miał dostęp do jego konta bankowego, które założył na jego dane osobowe i sam wystawiał aukcje na (...), nie wysyłając towaru kupującemu. ( dowód: wyjaśnienia S. N.

(1)– k. 72 akt) Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego. Zdaniem Sądu, jego wyjaśnienia należy potraktować jako przyjętą linię obrony, zmierzającą do uniknięcia odpowiedzialności. Twierdzeniom jego przeczą wszystkie pozostałe zgromadzone w sprawie materiały dowodowe. Za wiarygodne Sąd uznał natomiast zeznania pokrzywdzonego R. K.

(2)i S. T.

(1)oraz jego matki M. T.. Przedstawione przez R. K. fakty są logiczne i spójne. Zeznania pozostałych świadków je uzupełniają. Potwierdzeniem prawdziwości wypowiadanych przez nich słów są dokumenty w postaci wydruków z (...), a także informacji z firm (...). Niekwestionowanym, w ocenie Sądu, dowodem winy S. N.

(1)jest informacja z banku (...), że konto, na które zostały przelane pieniądze od pokrzywdzonego jest założone na nazwisko S. N.

(1). By takie konto założyć potrzebna jest osobista wizyta w banku. Zatem, jak twierdzi oskarżony, nie mógł tego dokonać jego kolega S. T.

(1), ani też nikt inny. Zdaniem Sądu, przedstawiona powyżej dowody łączą się w jasną i jednolitą całość, przestawiając plastyczny i jednoznaczny obraz zdarzeń. W tym stanie rzeczy nie ma żadnych wątpliwości, że S. N.

(2)dopuścił się zarzucanego mu czynu z art. 286 § 1 kk, gdyż w dniu 24 stycznia 2017r. w Ż. woj. (...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wyzyskując błędne przekonanie R. K.

(1)co do realizacji umowy kupna – sprzedaży telefonu komórkowego marki S. (...) E. oferowanej na stronach internetowych (...), pomimo pobrania od niego pieniędzy za pośrednictwem (...) S.A. w kwocie 1158,60 zł, nie wywiązał się z obowiązku przesyłki z zamówionym towarem, doprowadzając R. K.

(2)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w wysokości 1158,60 zł. Oskarżony S. N. działał w sposób w pełni świadomy i bezpośrednio zmierzał do uzyskania korzyści majątkowej, poprzez doprowadzenie pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Jego wina, zdaniem Sądu, została w pełni udowodniona i nie budzi żadnych wątpliwości. W tej sytuacji Sąd wymierzył mu na podstawie art. 286 § 1 kk karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Do okoliczności obciążających Sąd zaliczył wcześniejszą karalność oskarżonego oraz nagminność tego typu przestępstw, z wykorzystaniem możliwości, jakie daje internet. Do okoliczności łagodzących Sąd zaliczył stosunkowo młody wiek oskarżonego. Zdaniem Sądu, orzeczona kara jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu oskarżonego, jego właściwości i warunków osobistych. Jednocześnie, w ocenie Sądu – cele orzeczonej kary, określone w treści art. 53 kk zostaną spełnione tylko w przypadku orzeczenia kary bezwzględnej pozbawienia wolności, aczkolwiek w najniższym wymiarze określonym dla przestępstwa oszustwa. Skazany nie wyciągnął dla siebie żadnych wniosków na przyszłość w związku z poprzednimi skazaniami, zatem jedyną możliwą jest w przypadku S. N. kara izolacyjna . Ponadto Sąd, w związku z uzyskaną od pokrzywdzonego informacją o zaspokojeniu jego roszczenia, nie orzekał o naprawieniu szkody. O kosztach postępowania orzeczono w myśl art. 626 § 1 kpk i art. 627 kpk, obciążając S. N. opłatami i kosztami w sprawie.