o uchylenie nakazu zapłaty ewentualnie o prawidłowe jego doręczenie wraz z pozwem i załącznikami na wskazany adres w Szwecji. , uzasadniając że pozwany od kilku lat nie mieszka w Polsce. Zarządzeniem z dnia 22 lutego 2018roku sędzia referent nakazał sprawdzenie czy wpłynął w niniejszej sprawie sprzeciw od nakazu zapłaty, natomiast pismem z dnia 28 maja 2018r. podpisanym przez stażystę na zarządzenie sędziego poinformowano pełnomocnika o odmowie uchylenia nakazu zapłaty. Przedstawiony przebieg postępowania przed Sądem Rejonowym uzasadnia stwierdzenie, że w sprawie, której skarga dotyczy, doszło do przewlekłości postępowania (art. 12 ust. 2 w związku z art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki – Dz.U. z 2004 r., nr 179, poz. 1843). Sąd Rejonowy w Rybniku nie nadał bowiem prawidłowego biegu pismom pełnomocnika pozwanego z dnia 8 sierpnia 2017r. oraz z 13 listopada 2017 roku. Wydawane w sprawie zarządzenia przez sędziego referenta były nieadekwatne do stanu sprawy. Skoro pełnomocnik pozwanego w obu pismach wskazywał, że pozwany nie mieszka w Polsce i nie było możliwe doręczenie mu odpisu nakazu zapłaty w kraju, to w związku z uzasadnionymi wątpliwościami dotyczącymi prawidłowości doręczenia pozwanemu nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym oraz prawidłowością uznania iż nakaz ten jest prawomocny, Sąd był zobowiązany do zbadania tej okoliczności i zobowiązania pełnomocnika pozwanego do wykazania od kiedy pozwany ma stałe miejsce pobytu w Szwecji i czy w dacie doręczenia mu nakazu zapłaty przez awizo na adres wskazany w pozwie było możliwe. Zgodnie bowiem z treścią art.
jeżeli doręczenie nakazu zapłaty nie może nastąpić z przyczyn wskazanych w art. 499 pkt 4 (doręczenie pozwanemu nakazu nie mogło nastąpić w kraju.), sąd z urzędu uchyla nakaz zapłaty, a przewodniczący podejmuje odpowiednie czynności. Sąd Rejonowy miał zatem obowiązek z urzędu sprawdzenia tych okoliczności, a wydając oczywiście błędne i nieuzasadnione zarządzenia w przedmiocie sprawdzenia czy w sprawie wpłynął sprzeciw od nakazu zapłaty i wydając przedwczesne zarządzenie o odmowie uchylenia nakazu zapłaty bez sprawdzenia podawanych przez pozwanego okoliczności, doprowadził do przewlekłości postępowania. Skarga zasługiwała zatem na uwzględnienie, o czym Sąd orzekł jak w pkt. 1 sentencji na mocy art. 12 ust. 2 cytowanej wyżej ustawy. Skarżący domagał się kwoty 3 000 zł jako adekwatnej do wysokości szkody, jaką poniósł w związku z nierozpoznaniem sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Uwzględniając wskazane wyżej okoliczności oraz, iż wartość przedmiotu sporu wynosi 7 000 zł uznać należy, iż suma 2000 zł w sposób odpowiedni rekompensuje przewlekłość postępowania przed Sądem Rejonowym w Rybniku, dlatego, orzeczono jak w pkt. 2 sentencji postanowienia, w oparciu o art. 12 ust. 4 wskazanej ustawy. Sąd odwoławczy jednocześnie nakazał Sądowi Rejonowemu w Rybniku niezwłoczne podjęcie czynności w przedmiocie ustalenia czy wydany w sprawie nakaz zapłaty jest prawomocny z uwagi na treść art.
Uwzględniając skargę, orzeczono z urzędu jak w pkt. 4 sentencji postanowienia o zwrocie uiszczonej opłaty w kwocie 200 zł, zgodnie z treścią art. 17 ust. 3 wskazanej ustawy oraz przyznano skarżącemu zwrot kosztów zastępstwa. SSO Artur Żymełka SSO Magdalena Balion - Hajduk SSO Magdalena Hupa – Dębska
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.