Sygn. akt II K 1075/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 01 marca 2018 roku Sąd Rejonowy w Puławach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Marek Stachoń Proto

§1kk w zw.

z art.

§4kk II.

w dniu 23 września 2017 r. w K., woj. (...) prowadził na drodze publicznej samochód osobowy m-ki R. (...), nr rej. (...) wbrew decyzji nr Km.II 5520-2-380/06 wydanej przez Starostę (...) o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi w zakresie kat. A,B,C,T tj. o czyn z art. 180a kk 1. oskarżonego S. S. uznaje winnym dokonania zarzucanego mu czynu z art.

§4kk w zw.

z art.

§1

kk i za to na mocy art.

§4kk wymierza mu karę roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; 2.

na mocy art. 42§3 kk orzeka wobec oskarżonego dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych;

1. na mocy art. 43a§2 kk orzeka wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 10.000 (dziesięć tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;
2. oskarżonego S. S. uznaje winnym dokonania zarzucanego mu czynu z art. 180a kk i za to na mocy art. 180a kk wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;
3. na mocy art. 85§1 i 2 kk i art. 86§1 kk wymierzone w pkt 1 i 4 kary pozbawienia wolności łączy i jako karę łączną wymierza karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;
4. na mocy art. 63§1 kk na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza dwa dni zatrzymania od 23.09.2017 roku godzina 22.00 do 25.09.2017 roku godzina 15.15, równoważne dwóm dniom kary pozbawienia wolności;
5. na mocy art. 627 kpk obciąża oskarżonego kosztami sądowymi w kwocie 70 (siedemdziesięciu) złotych tytułem wydatków i 300 (trzysta ) złotych tytułem opłaty. II K 1075/17 UZASADNIENIE Prokuratura Rejonowa w Puławach oskarżyła S. S. o to, że: I. w dniu 23 września 2017 roku w K. woj. (...) będąc uprzednio skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości wyrokiem Sądu rejonowego w Kozienicach sygn.. akt II K 540/12 prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy marki R. (...) o nr rej. (...) będąc się w stanie nietrzeźwości wynoszącym według wyników kolejnych badań: 1,25 mg/l, 1,24 mg/l, 1,18 mg/l i 1,15 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, tj. o czyn z art.

§ 1kodeksu karnego w zw.

z art.

§ 4kodeksu karnego; II.

W dniu 23 września 2017 roku w K. woj. (...) prowadził na drodze publicznej samochód osobowy marki R. (...) o nr rej. (...) wbrew decyzji nr Km.II 5520-2-380/06 wydanej przez Starostę (...) o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi w zakresie kategorii A,B,C,T, tj. o czyn z art. 180a kodeksu karnego. Wyrokiem z dnia 1 marca 2018 roku Sąd Rejonowy w Puławach uznał S. S. winnym zarzucanych mu czynów wymierzając mu za pierwszy czyn karę roku i sześciu miesięcy pozbawienia wolności, dożywotni zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych, dziesięć tysięcy świadczenia pieniężnego, a za drugi czyn – sześć miesięcy pozbawienia wolności i orzekł karę łączną dwóch lat pozbawienia wolności. Ponieważ prokurator złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku w części dotyczącej orzeczenia o środkach karnych, sąd zważył, co następuje: Przy wymiarze środka karnego sąd zastosował przepis art. 42 § 3 kodeksu karnego, który nakazuje orzeczenie dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w przypadku popełnienia przestępstwa z art.

§ 4

kodeksu karnego tak jak ma to miejsce w tym przypadku, chyba że zachodzi wyjątkowy wypadek uzasadniony szczególnymi okolicznościami. W tej sprawie nie można stwierdzić, że taki wyjątkowy wypadek zachodzi, ponieważ oskarżony nie miał żadnego szczególnego powodu, który zmusił go do kierowania pojazdem w tym momencie i nawet składając wyjaśnienia powiedział, że nie wie dlaczego wsiadł za kierownicę. Sąd wymierzył oskarżonemu świadczenie pieniężne w minimalnej wysokości dziesięciu tysięcy złotych, ponieważ nie posiada on majątku znacznej wartości, utrzymuje się z prac dorywczych i już taka kwota jest dla niego olbrzymim obciążeniem. Przez niedopatrzenie sąd nie orzekł na mocy art. 42 § 1a kodeksu karnego obligatoryjnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych za drugi czyn z art. 180a kodeksu karnego, gdyż był zapewne skoncentrowany na zakazie dożywotnim za pierwszy czyn. Wprawdzie wobec orzeczonego już dożywotniego zakazu za pierwszy czyn nie zmienia to sytuacji oskarżonego, gdyż łączny zakaz również będzie dożywotni, ale formalnie taki zakaz powinien być orzeczony, ponieważ ustawodawca tak to przewidział.