VI U 693/13

Sygn. akt. VI U 693/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 listopada 2013r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych na rozprawie w składzie: Przewodniczący: SSO Karolina Chudzinska - Koczorowicz Protokolant: st. sekr. sądowy Małgorzata Pyszka-Cichońska po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2013r. w Bydgoszczy odwołania J. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia 11 lutego 2013 r. Nr (...) w sprawie J. B. przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. o rentę

1. Zmienia decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia 11 lutego 2013 r. nr (...) i przyznaje ubezpieczonemu prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od 18 grudnia 2012r. do 31 lipca 2015r.
2. Stwierdza, że organ rentowy nie ponosi odpowiedzialności za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji. Sygn. akt VI U 693/13 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 11 lutego 2013r. r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. odmówił J. B. prawa do renty na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity Dz. U. z 2009r., nr 153, poz. 1227 ze zm.), uzasadniając swoje stanowisko orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 7 lutego 2013r., która uznała ubezpieczoną za zdolną do pracy. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł ubezpieczony, domagając się jej zmiany i przyznania żądanego świadczenia, bowiem jest niezdolny do pracy. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, powołując się ponownie na okoliczności przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Sąd ustalił i zważył co następuje : Zgodnie z art. 57 ust. 1 i 2 ustawy przytoczonej na wstępie – renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnia łącznie następujące warunki : 1) jest niezdolny do pracy, 2) ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, 3) niezdolność do pracy powstała w okresach wskazanych w ustawie, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. Przy czym w myśl art. 12 wspomnianej wyżej ustawy – niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Kwestią sporną w przedmiotowej sprawie było ustalenie stanu zdrowia ubezpieczonego i jego wpływu na zdolność do pracy. W celu rozstrzygnięcia powyższej kwestii Sąd przeprowadził dowód z opinii biegłych sądowych, lekarzy następujących specjalizacji: - internisty, - specjalisty medycyny pracy, - psychiatry, - psychologa, którzy rozpoznali u ubezpieczonego schizofrenię paranoidalną. Zdaniem biegłych sądowych ubezpieczony jest częściowo niezdolny do pracy od dnia złożenia wniosku o rentę do 07.2015r. Uzasadniając swoje stanowisko biegli podali, że ubezpieczony jest leczony psychiatrycznie od 2012r., początkowo z rozpoznaniem zaburzeń psychotycznych prawdopodobnie w przebiegu schizofrenii, a następnie schizofrenii paranoidalnej. Występujące u ubezpieczonego zaburzenia mają charakter przewlekły, przy czym w czasie następowało ich nasilenie. Obecnie, jak wskazali biegli, utrzymują się przede wszystkim objawy negatywne. Stopniowo zmniejszały się zdolności adaptacyjne, umiejętności społeczne oraz interpersonalne i nasilał się stopień nieprzystosowania w zakresie funkcjonowania psychospołecznego. Pomimo systematycznego leczenia nie osiągnięto pełnej remisji objawów chorobowych ( ubezpieczony był 2-kroptnie hospitalizowany ). U ubezpieczonego występują zmiany nastroju, zaburzenia napędu, lęk, niepokój, zaburzenia koncentracji, spadek motywacji, wycofanie i utratę zainteresowań, które powodują znaczne trudności w organizowaniu codziennego toku zajęć, tak iż ubezpieczony nie jest zdolny do regularnego wykonywania zatrudnienia zgodnego z posiadanymi kwalifikacjami, a praca może być traktowana jedynie jako forma rehabilitacji społecznej. - dowód – opinia biegłych sądowych (k. 21 – 22, k. 26akt) Zastrzeżenia do opinii wniósł organ rentowy podnosząc, że podczas postępowania orzeczniczego w ZUS-ie występowała stabilizacja stanu psychicznego ubezpieczonego, a hospitalizacja mająca miejsce w marcu 2013r. stanowi nową okoliczność. Sąd nie uwzględnił zastrzeżeń zgłoszonych przez organ rentowy, bowiem w skład zespołu biegłych sądowych wchodzili specjaliści z zakresu schorzeń, które dolegają ubezpieczonemu, którzy dokonali oceny stanu zdrowia ubezpieczonego zarówno na podstawie przedstawionej dokumentacji medycznej, jak i przeprowadzonych bezpośrednich badań, a wydana opinia została wyczerpująco uzasadniona. W ocenie Sądu sporządzona opinia w pełni odzwierciedla stan zdrowia ubezpieczonego i jego wpływ na zdolność do pracy. Zdaniem Sądu nie zaszły nowe okoliczności, o których mowa w art. 477