a kpc w związku z art.
kpc albowiem pozwany nie wykazał w żaden sposób, iż został zachowany przezeń termin 2 tygodni od chwili powstania możliwości jego podniesienia. Same twierdzenia co do daty, w której pozwany otrzymał rzeczoną opinię techniczną, jako całkowicie gołosłowne i przez powoda zaprzeczone, nie były w ocenie Sądu Okręgowego wystarczające. Po drugie zarzut ten nie został, zdaniem Sądu I instancji, udowodniony albowiem opinia techniczna wskazująca na istnienie wad i koszt ich usunięcia jest mało precyzyjna i nie wynika z niej, że wady te, jakkolwiek w budynku występują, są wadami tych prac, które powód wykonywał i za które ponosi odpowiedzialność. Powód wadliwości wykonanych prac zaprzeczył wskazując na treść podpisanego protokołu, co powodowało z kolei konieczność dowodzenia tej wadliwości. Pozwany jednakże żadnych wniosków dowodowych w tym zakresie nie złożył. Po trzecie, gdyby jednak przyjąć że rzeczona wadliwość w robotach przez powoda wykonanych istniała, to powód chcąc dochodzić swych roszczeń winien wyczerpać procedurę wezwania do usunięcia wad czego nie uczynił. Ponadto Sąd Okręgowy uznał, że kwota 3.995 zł stanowi wierzytelność wzajemną przedstawianą przez pozwanego do potrącenia z wierzytelnością powódki, która mogłaby podlegać potrąceniu jedynie z uwzględnieniem ograniczeń wskazanych w art.
W zakresie rozstrzygnięcia w przedmiocie odsetek od zasądzonych kwot, Sąd I instancji wskazał, że zgodnie z § 10 pkt 4 umowy obowiązek zapłaty wynagrodzenia z faktury (...) r. w wysokości 637.508,54 zł stał się wymagalny z dniem 3 marca 2010 r., zaś wierzytelność potwierdzona fakturą VAT (...) na kwotę 993,56 zł stała się wymagalna z dniem 12 lutego 2010 r., należało więc zasądzić odsetki od dni następnych. Biorąc jednak pod uwagę, że z pierwszej z w/w kwot płatność częściowa w wysokości 520.000 zł została dokonana w dniu 21 grudnia 2010 r. zasądzono na rzecz powódki skapitalizowane odsetki za okres opóźnienia w zapłacie tej kwoty tj. za okres od 4 marca 2010 do dnia 21 grudnia 2010 r. w kwocie 54.080 zł. Wobec częściowego cofnięcia pozwu w zakresie kwoty 520.000 zł zapłaconej w toku procesu przez (...), postępowanie w tym zakresie umorzono na podstawie art. 203 § 1 kpc w zw. z art. 355 kpc. Rozstrzygając o kosztach procesu Sąd Okręgowy miał na uwadze fakt, że powód wygrał sprawę w całości (albowiem cofnięcie powództwa w toku procesu wywołane zaspokojeniem przez pozwanego roszczenia pozwu w zakresie kosztów procesu zrównane jest z uwzględnieniem powództwa). Apelację od powyższego wyroku wniósł powód zaskarżając go w całości i wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie przepisu art. 233 kpc poprzez niewyjaśnienie wszelkich istotnych faktów mających znaczenie dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy poprzez pominięcie w ustaleniach faktycznych, że prace wykonywane przez powoda nie zostały odebrane przez inwestora w całości oraz poprzez brak uwzględnienia, że inwestor będący dłużnikiem solidarnym opłacił tylko część faktury co oznacza, że nie akceptował w całości wykonanych prac, oraz przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów poprzez uznanie za udowodnione, że opinia rzeczoznawcy podnosząc szereg usterek w wykonaniu prac jest mało precyzyjna. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie, a Sąd Apelacyjny w popełni popiera i przyjmuje za własne ustalenia i rozważania poczynione przez Sąd I instancji. W ocenie Sądu Apelacyjnego zarzut dotyczący nieprawidłowego ustalenia, że roboty budowlane, których dotyczy roszczenie, zostały w całości wykonane oraz, że doszło do ich odbioru w całości jest niezasadny. Twierdzenia pozwanego w tym zakresie uległy sprekludowaniu na mocy art.
kpc wobec ich nie powołania w sprzeciwie oraz nie wykazania, że potrzeba ich powołania powstała później. W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwany podniósł jedynie zarzut, z którego wynikało iż to pozwany (...), zgodnie z uzgodnieniami między stronami jest zobowiązany do zapłaty na rzecz powoda żądanych kwot. Nie podnosząc w sprzeciwie innych zarzutów pozwany utracił możliwość powoływania się na nie, tym bardziej, że nie wykazał, że potrzeba ich powołania powstała później. Na marginesie zaś można tu jeszcze wskazać, że pozwany w sprzeciwie od nakazu zapłaty przyznał, że powód wykonywał prace na rzecz spółki, uznał faktury, a także protokoły odbioru załączone w pozwie. W dalszym toku postępowania nie uchylił się zaś od tak złożonych oświadczeń ani ich nie cofnął. W dodatku powód do pozwu dołączył protokół odbioru robót sporządzony zgodnie z postanowieniami umowy łączącej go z pozwanym (...). Tak więc jeśli pozwany kwestionował jego zapisy to na nim spoczywał ciężar udowodnienia tego faktu. Tymczasem pozwany nie przedstawił żadnych wniosków dowodowych na tę okoliczność. Z kolei fakt, że (...) zapłacił tylko część żądanej kwoty nie może być interpretowany jako zakwestionowanie przez niego jakości pozostałych wykonanych przez powoda prac. Nie wynika to z samej istoty czynności jaką jest dokonanie częściowego zaspokojenia roszczenia. Oznacza ona bowiem, że dłużnik uznał zobowiązanie w zaspokojonym zakresie, ale nie że brak zapłaty w pozostałym zakresie oznacza zakwestionowanie jakości robót. Ponadto należy mieć na uwadze, że zapłata kwoty 520000 tyś. zł nastąpiła na skutek ugody, a z samej istoty ugody wynika, że strony zawierając ją idą względem siebie na pewne ustępstwa, tak więc zaspokojenie części roszczenia może być skutkiem ustępstwa powódki względem pozwanej, a nie skutkiem uznania twierdzeń pozwanej co do niewykonania części robót. Ponadto należy stwierdzić, że wbrew twierdzeniom apelującego Sąd Okręgowy prawidłowo ocenił opinię rzeczoznawcy złożoną przez pozwanego. Dołączona do akt sprawy opinia rzeczoznawcy dotyczy wad w całym budynku, bez ich rozgraniczenia na prace wykonane przez wykonawcę i poszczególnych podwykonawców. Na jej podstawie w ogóle nie jest możliwe ustalenie czy jakakolwiek z określonych w niej pozycji dotyczy prac powódki. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny orzekł jak na wstępie na podstawie art. 385 kpc. Rozstrzygnięcie o kosztach procesu oparto na przepisie art. 98 kpc, mając na uwadze, że pozwany przegrał w postępowaniu apelacyjnym w całości.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.