Sygn. akt VIII U 175/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 sierpnia 2018 roku Sąd Okręgowy w Lublinie VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Dorota Stańczyk Protokolant: sekr. sądowy Dagmara Nastaj po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 sierpnia 2018 roku w L. sprawy M. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w L. o prawo do emerytury na skutek odwołania M. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w L. z dnia 13 grudnia 2017 roku Znak (...) zmienia zaskarżoną decyzję i ustala wnioskodawcy M. S. prawo do emerytury od dnia 1 grudnia 2017 roku. UZASADNIENIE Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. decyzją z dnia 13 grudnia 2017 roku odmówił M. S. prawa do emerytury wcześniejszej przyznawanej na podstawie art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 887, tekst jedn. ze zm.) w związku z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983 r., nr 8, poz. 43, tekst jedn. ze zm.). W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że wnioskodawca nie udowodnił wymaganego 15-letniego okresu zatrudnienia w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze. Do pracy w takich warunkach organ nie uwzględnił zatrudnienia w okresach od dnia 17 czerwca 1974 roku do dnia 20 października 1977 roku oraz od dnia 2 listopada 1979 roku do dnia 31 grudnia 1996 roku, ponieważ w świadectwie pracy z dnia 15 grudnia 2001 roku z Zakładu Produkcyjno-Usługowego (...) w P. nie podano charakteru zatrudnienia zgodnego z wykazem zawartym w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku oraz nie podano stanowiska zawartego w przepisach resortowych (decyzja k. 9 akt emerytalnych ZUS). M. S. złożył odwołanie od powyższej decyzji, kwestionując zawarte w niej rozstrzygnięcie. Wnioskodawca argumentował, że w spornych okresach pracował jako ślusarz przy pracach remontowych związanych z bieżącym utrzymaniem ruchu na oddziałach, w których wykonywane są prace w warunkach szczególnych (odwołanie k. 3 a.s.). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, argumentując jak w zaskarżonej decyzji (odpowiedź na odwołanie k. 4-5 a.s.). Sąd Okręgowy w Lublinie ustalił, co następuje: M. S., urodzony dnia (...), w dniu 5 grudnia 2017 roku złożył wniosek o emeryturę (wniosek k. 1-2 akt emerytalnych ZUS). W aktach organu znajduje się świadectwo pracy wnioskodawcy z dnia 15 grudnia 2001 roku, zgonie z którym w okresie od dnia 1 września 1971 roku do dnia 15 grudnia 2001 roku był zatrudniony w Zakładzie Produkcyjno-Usługowym (...) sp. z o.o. w P., gdzie w okresach od dnia 17 czerwca 1974 roku do dnia 20 października 1977 roku oraz od dnia 2 listopada 1979 roku do dnia 31 grudnia 1996 roku wykonywał pracę w warunkach szczególnych na stanowisku ślusarza utrzymania ruchu (świadectwo pracy k. 7 akt kapitałowych ZUS). W oparciu o posiadaną dokumentację organ rentowy w dniu 13 grudnia 2017 roku wydał zaskarżoną decyzję, odmawiając wnioskodawcy prawa do emerytury z powodu nieudowodnienia 15 lat zatrudnienia w warunkach szczególnych. Organ uznał, że pozostałe przesłanki zostały spełnione (decyzja k. 9 akt emerytalnych ZUS). M. S. z dniem 1 września 1971 roku został przyjęty do Zakładów (...) w P. na naukę zawodu ślusarza na okres 3 lat (umowa k. 8 akt osobowych – k. 17 a.s.). Po zakończeniu nauki w dniu 17 czerwca 1974 roku został zatrudniony na stanowisku ślusarza (angaż k. 13 akt osobowych – k. 17 a.s.). Wnioskodawca podczas zatrudnienia na powyższym stanowisku pracował w brygadzie złożonej z 8-10 ślusarzy, która polegała na wykonywaniu remontów urządzeń znajdujących się na terenie zakładu pracy. Były to oddziały produkcji silników, produkcji sprężarek, odlewnia żeliwa oraz wydział tłoczni. Praca na tych oddziałach odbywała się w ruchu ciągłym, bez przerwy przez całą dobę. Wnioskodawca zajmował się bieżącą konserwacją oraz remontem wykorzystywanych w zakładzie urządzeń. Osoby zatrudnione przy remontowanych przez niego maszynach wykonywały prace w warunkach szczególnych, polegające na tłoczeniu, odlewaniu żeliwa i aluminium oraz malowaniu impregnatem. Na oddziale odlewni wnioskodawca remontował piece do odlewu aluminium oraz przenośniki do transportu. Na oddziale malarni naprawiał napędy, kabiny oraz przenośniki. Natomiast na oddziale tłoczni zajmował się konserwacją pras i podajników. Do jego obowiązków należało również usuwanie awarii (zeznania wnioskodawcy k. 21v, 26v a.s.; zeznania B. C. k. 25v-26 a.s.; zeznania H. G. k. 26-26v a.s.). Podczas zatrudnienia w okresie od dnia 24 października 1977 roku do dnia 15 października 1979 roku wnioskodawca odbył zasadniczą służbę wojskową. Po zwolnieniu ze służby podjął zatrudnienie na dotychczasowym stanowisku z dniem 2 listopada 1979 roku (karta obiegowa zwolnienia k. 17, karta obiegowa przyjęcia k. 20, angaż k. 21 akt osobowych – k. 17 a.s.). Wnioskodawca przebywał na urlopach bezpłatnych w okresie od dnia 11 czerwca do dnia 23 czerwca 1984 roku oraz w dniu 23 grudnia 1996 roku (pisma k. 21, 52 akt osobowych – k. 17 a.s.). Z dniem 1 stycznia 1996 roku Zakład (...) przekształcił się w ZAKŁAD (...) spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Z dniem 1 kwietnia 1999 roku Zakład został przekształcony w (...) spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością (pisma k. 47, 64 akt osobowych – k. 17 a.s.). Wnioskodawca od dnia 1 stycznia 1997 roku wykonywał inne czynności, niż podczas dotychczasowego zatrudnienia (zeznania wnioskodawcy k. 26v a.s.; świadectwo pracy k. 73, świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach k. 74 akt osobowych – k. 17 a.s.). Stan faktyczny w sprawie został ustalony na podstawie dowodów w postaci zeznań wnioskodawcy i świadków, a także w oparciu o wskazane dowody z dokumentów. Zeznania świadków zostały przez Sąd obdarzone wiarą w całości. Świadek B. C. od grudnia 1977 roku do czerwca 1982 roku pracował jako kierownik wydziału remontowego, a następnie zastępca głównego mechanika i kierownik dozoru maszyn. W latach 1977-1982 był więc bezpośrednim przełożonym wnioskodawcy. Świadek w szczegółowy sposób opisał zakres jego obowiązków z uwzględnieniem narażenia na warunki szczególne na poszczególnych oddziałach. Wyjaśnił także, że prace na malarni polegały na emaliowaniu uzwojeń silników używanych w produkcji maszyn. Świadek H. G. z kolei pracował bezpośrednio z wnioskodawcą w jednej brygadzie ślusarzy remontowych. Potwierdził zakres czynności wnioskodawcy oraz wskazał, że po przejęciu Zakładów (...) przez spółkę (...) ich zakres czynności nie uległ zmianie. Zeznania wnioskodawcy M. S. okazały się spójne z zeznaniami świadków oraz pozostałym materiałem dowodowym. Z tego względu Sąd obdarzył je wiarą. Dowody ze wskazanych dokumentów również zostały uznane przez Sąd za wiarygodne. Nie budziły wątpliwości co do formy i treści. Angaże zawarte w aktach osobowych potwierdzają okresy zatrudnienia i odbycia służby wojskowej oraz pozwoliły ustalić okresy przebywania na urlopach bezpłatnych. Zawarte w nim świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach z dnia 15 stycznia 2003 roku potwierdza dodatkowo okresy zatrudnienia wnioskodawcy w warunkach szczególnych wskazane w ogólnym świadectwie pracy z dnia 15 grudnia 2001 roku. Sąd Okręgowy w Lublinie rozważył, co następuje: Odwołanie jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 184 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 887, tekst jedn. ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 roku przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 65 lat – dla mężczyzn oraz okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.