Sygn. akt VI U 3655/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 listopada 2013 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Janusz Madej Protokolant st. sekr. sądowy Dorota Hańc po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2013 r. w Bydgoszczy na rozprawie odwołania Z. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. z dnia 27 czerwca 2012 r. znak (...) w sprawie: Z. K. przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B. o emeryturę I zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, iż przyznaje ubezpieczonemu Z. K. prawo do emerytury od dnia 19 lipca 2012 r., II nie stwierdza odpowiedzialności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji. Na oryginale właściwy podpis. Sygn. akt VI U 3655//12 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 27 czerwca 2012 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. odmówił przyznania ubezpieczonemu Z. K. prawa do emerytury. Organ rentowy powołał się na przepisy art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych /Dz. U z 2009 roku, nr 153, poz. 1227/ i rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ( Dz. U. Nr 8 z 1983 r., poz. 43.) W uzasadnieniu decyzji wskazał, iż ubezpieczony nie spełnia wymogów określonych w /w przepisach, ponieważ nie udokumentował wymaganego 15 letniego okresu pracy w szczególnych warunkach. Ubezpieczony złożył odwołanie od powyższej decyzji, wnosząc o jej zmianę poprzez przyznanie mu prawa do emerytury, wskazując, iż w warunkach szczególnych był zatrudniony w okresie od dnia 14 listopada 1980 roku do dnia 30 kwietnia 1981 roku w Kombinacie (...) w B. Zakład (...) na stanowisku pomocnika spawacza, w Gospodarstwie Rolnym (...) Skarbu Państwa(...)w K. od dnia 11 maja 1981 roku do dnia 31 marca 1994 roku na stanowisku palacza c.o. w kotłowni i w gorzelni oraz kierowcy ciągnika, od dnia 1 kwietnia 1994 rok udo dnia 12 września 1994 roku i od dnia 1 października 1996 roku do dnia 31 grudnia 1997 roku w Gospodarstwie (...) w K. na stanowisku palacza w gorzelni, od dnia 1 sierpnia 1977 roku do dnia 31 lipca 1979 roku na stanowisku kierowcy ciągnika w Spółdzielni Kółek Rolniczych w S.. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. wniósł o oddalenie odwołania podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Nadto pozwany wskazał, iż nie uwzględnił ubezpieczonemu jako pracy wykonywanej w warunkach szczególnych w/w okresów zatrudnienia, bowiem ubezpieczony nie przedłożył wymaganych świadectw pracy w warunkach szczególnych. Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczony Z. K. (ur. dnia (...)), dnia 21 czerwca 2012 roku złożył wniosek o przyznanie prawa do emerytury. Organ rentowy uznał za udokumentowany staż ubezpieczeniowy na dzień 31 grudnia 1998 roku w wymiarze 27 lat, 9 miesięcy i 26 dni w tym żadnego okresu pracy w warunkach szczególnych. Ubezpieczony nie jest członkiem OFE. - okoliczności bezsporne Sporną pozostawała okoliczność, czy ubezpieczony przez okres co najmniej 15 lat był zatrudniony w warunkach szczególnych, czy taki charakter miało zatrudnienie w okresach wskazywanych przez ubezpieczonego. Sąd przeprowadził postępowanie dowodowe, na podstawie, którego ustalił następujący stan faktyczny: Ubezpieczony Z. K. w okresie od dnia 1 sierpnia 1977 roku do dnia 31 lipca 1979 roku był zatrudniony w Spółdzielni Kółek Rolniczych w S.. Ubezpieczony pracował na stanowisku kierowcy ciągnika. Ubezpieczony w tym okresie był zatrudniony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, nie miał dłuższych przerw jak również nie korzystał z urlopów bezpłatnych. Od dnia 25 marca 1976 roku ubezpieczony posiadał uprawnienia do prowadzenia ciągników. W okresie od dnia 14 listopada 1980 roku do dnia 30 kwietnia 1981 roku ubezpieczony był zatrudniony w Kombinacie Budowlanym w B., Zakład (...) w R.. Ubezpieczony pracował na stanowisku pomocnika spawacza, ubezpieczony spawał rury do instalacji wodnych i gazowych doprowadzanych do bloków mieszkalnych. Do jego obowiązków jako pomocnika spawacza należało położenie rur w wykopie, przytrzymywanie rur w trakcie spawania, wykopy miały ok. 1,5 metra głębokości. Ubezpieczony pod nadzorem spawacza zajmował się również spawaniem, co zajmowało mu około 2-3 godzin dziennie. Ubezpieczony nie posiada książeczki spawacza. W okresie od dnia 11 maja 1981 roku do dnia 31 marca 1994 roku oraz od dnia 1 kwietnia 1994 roku do dnia 12 września 1994 roku i od dnia 1 października 1996 roku do dnia 31 grudnia 1997 roku ubezpieczony był zatrudniony w Gospodarstwie Rolnym (...) Skarbu Państwa (...)w K. ( - następnie Gospodarstwo (...) w K.) Ubezpieczony pracował jako palacz w gorzelni. Obsługiwał kocioł przemysłowy typu P2- dwupromienny, ciśnienie wynosiło do 12 atmosfer. Kocioł wytwarzał parę potrzebną do gotowania surowca: ziemniaków bądź zboża i służył do destylacji zacierów, piec nie służył do ogrzewania gorzelni. Gorzelnia nie funkcjonowała przez cały rok, były przerwy konserwacyjno- remontowe kotła przemysłowego i całej gorzelni po zakończonej kampanii. Gorzelnia rozpoczynała pracę pod koniec lipca i pracowała do końca marca, bądź kwietnia w zależności od tego, kiedy skończył się zapas surowca. W okresie, gdy gorzelnia nie pracowała, ubezpieczony wykonywał prace remontowe obsługiwanego przez niego kotła. Spuszczał wodę z kotła, okamieniał kocioł, wybierał popiół, czyścił kanały, demontował zaciernię, malował ściany oraz rury. Gdy nie było prac remontowych przy kotle, ubezpieczony pracował w polu jako traktorzysta, odwoził zboże, słomę z pola. W kotłowni ubezpieczony pracował przez osiem godzin dziennie, zdarzało się, że po zakończeniu pracy w kotłowni ubezpieczony pracował przy obrządku koni po południu. Przy pracach remontowych kotła ubezpieczony również pracował przez minimum osiem godzin dziennie. W trakcie wykonywania prac polowych, ubezpieczony również pracował przez minimum osiem godzin dziennie. W okresie od dnia 1 października 1996 roku do dnia 31 grudnia 1997 roku gorzelnia funkcjonowała bez przerw i ubezpieczony pracował jedynie jako palacz. - dowód: zeznania świadków: M. K., Z. G. k. 27-30 akt sądowych, zeznania ubezpieczonego k. 30-31 akt sądowych, k. 89-90 akt sądowych, akta z okresu zatrudnienia k. 12,61 akt sądowych Na okoliczność rodzaju i charakteru wykonywanej przez ubezpieczonego pracy w Gospodarstwie Rolnym (...) Skarbu Państwa (...)w K. ( - następnie Gospodarstwo (...) w K.) Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego specjalisty z dziedziny energetyki i ciepłownictwa mgr inż. M. B.. Biegły w wydanej opinii w dniu 28 marca 2013 roku wskazał, iż kocioł parowy płomieniowy obsługiwany przez ubezpieczonego w gorzelni jest urządzeniem bezwzględnie podlegającym pod dozór techniczny za cały dotychczasowy okres eksploatacji ze względu na to, że kocioł przekracza wymogi dozoru określone w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 31 grudnia 1988 roku w sprawie dozoru technicznego- rodzaje urządzeń podlegających UDT a moc kotła wynosi ponad 1 MW. Eksploatacja winna być prowadzona zgodnie z Zarządzeniem MGiE oraz Gospodarki Materiałowej i Paliwowej z dnia 16 czerwca 1987 roku w sprawie szczegółowych zasad eksploatacji kotłów parowych i wodnych. Moc kotła świadczy jednoznacznie, iż był to kocioł przemysłowy a nie kocioł grzewczy. Kocioł ten mógł spełniać okresowo rolę zasilania centralnego ogrzewania, ale głównym jego zadaniem jest produkcja pary technologicznej do procesu gorzelnianego. Zdaniem biegłego, wystawione ubezpieczonemu świadectwa pracy oraz zeznania świadków oraz ubezpieczonego potwierdzają, iż ubezpieczony pracował przy obsłudze kotła P2 czyli kotła dwupłomieniowego, był to kocioł typu przemysłowego. - dowód: opinia biegłego k. 42-54 akt sądowych Sąd uznał zeznania świadków oraz ubezpieczonego za wiarygodne. Świadkowie dokładnie opisali charakter wykonywanej przez niego pracy, nadto w tym samym okresie byli zatrudnieni wraz z ubezpieczonym, zatem dokładnie znali ubezpieczonego i widywali go przy wykonywaniu obowiązków pracowniczych, dodatkowo ich zeznania dotyczące zajmowanego przez ubezpieczonego stanowiska pracy znalazły potwierdzenie w dokumentach składających się na akta osobowe z okresów zatrudnienia ubezpieczonego. Jako wiarygodną i logiczną Sąd uznał także opinię sporządzoną przez biegłego specjalistę z dziedziny energetyki i ciepłownictwa mgr inż. M. B.. Opinia sporządzona w niniejszej sprawie odpowiada wymogom zawartym w treści przepisu art. 285§1 kpc, albowiem jej uzasadnienie jest sporządzone w sposób przystępny i zrozumiały dla osób nieposiadających specjalistycznej wiedzy w tej dziedzinie, dlatego też zdaniem Sądu, uzasadnionym było oparcie na niej rozstrzygnięcia. Sporządzając opinię, biegły bardzo szczegółowo i skrupulatnie przeanalizował materiał dowodowy znajdujący się w aktach przedmiotowej sprawy, na którym to materiale jak i posiadanej przez biegłego fachowej i specjalistycznej wiedzy oparł wydaną opinię. Podkreślić przy tym należy, iż po zapoznaniu się z wydaną przez biegłego opinią, żadna ze stron nie zgłosiła do niej zastrzeżeń. Sąd zważył, co następuje: Sąd dokonał oceny omówionego wyżej stanu faktycznego w kontekście przepisów art.184 i 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych /Dz. U. z 2009 roku, nr 153,poz.1227 / oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ( Dz. U. Nr 8 z 1983 r., poz. 43.) Zgodnie z treścią art.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.