I. oskarżonego R. M. uznaje za winnego zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art.
skazuje go na karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 624 §1 k.p.k. zwalnia oskarżonego od obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym opłaty. UZASADNIENIE Sąd ustalił następujący stan faktyczny : Oskarżony R. M. jest 42 letnim, wielokrotnie karanym za przestępstwa i wykroczenia, nieposiadającym stałego miejsca zamieszkania bezrobotnym. Wymieniony stale przebywa na terenie S., gdzie na ul. (...) zamieszkuje jego brat J. M. wraz z żoną A. M.. Oskarżony w okresie od 1 czerwca 2017r. do 1 stycznia 2018r. uporczywie nękał A. M. i J. M. w ten sposób, że przychodził do ich miejsca zamieszkania o różnych porach dnia i nocy i będąc na klatce schodowej kopał i uderzał rękoma w drzwi wejściowe mieszkania, wypowiadając przy tym słowa wulgarne i obelżywe, żądał wpuszczenia do środka, żądał pieniędzy oraz papierosów w zamian za oddalenie się. Takie zachowanie oskarżonego wzbudziło u wymienionych uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia i istotnie naruszyło ich prywatność dowody : wyjaśnienia oskarżonego R. M. k.132, zeznania : J. M. k.57, A. M. k.11-12, D. B. k.55v, J. S. k.60v-61, A. D. k.72v, dokumenty : pismo SR w Szczytnie z wnioskiem pokrzywdzonej A. M. k.1-3, protokoły zatrzymania oskarżonego k.6-7,99-101, informacja z rejestru interwencji wobec oskarżonego k.13-19, wnioski o ukaranie w sprawach o wykroczenia k. 21-33, informacja o prowadzonych postępowaniach w sprawach o wykroczenia k.34-49, dane o karalności k.63-70, odpisy wyroków k.83-90. Oskarżony R. M. przyznał się do popełnienia zarzuconego mu przestępstwa. Sąd zważył, co następuje : Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwolił na ustalenie, że oskarżony R. M. dopuścił się zarzucanego mu czynu, a działanie jego było zawinione. Sąd nie dopatrzył się okoliczności, które wyłączałyby winę oskarżonego, bądź też w inny sposób wykluczały jego odpowiedzialność karną. Oskarżony w swoich wyjaśnieniach przed Sądem przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, potwierdzając postawiony mu zarzut, negując jedynie, aby kopał i uderzał rękoma w drzwi. Wyjaśnienia oskarżonego, poza wskazanym fragmentem, zasługują na wiarę, znajdują bowiem potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym, tj. w wiarygodnych zeznaniach pokrzywdzonych J. M. i A. M., zeznaniach dzielnicowego dla ich miejsca zamieszkania, świadka D. B., zeznaniach sąsiadów J. S. i A. D. oraz niekwestionowanych, a przez to również wiarygodnych dokumentach w postaci: protokołów zatrzymania oskarżonego, informacji z rejestru interwencji wobec oskarżonego. W świetle tych dowodów fakt nękania przez oskarżonego brata i szwagierki w sposób opisany powyżej jest niepodważalny i bezdyskusyjny. W konsekwencji Sąd uznał, że oskarżony swym czynem wyczerpał znamiona występku z art. 190 a §1 k.k. Na rozprawie oskarżony, po złożeniu wyjaśnień, wniósł o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia postępowania dowodowego i wymierzenie mu kary 4 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd, mając na uwadze przyznanie się oskarżonego do winy, brak sprzeciwu prokuratora i pokrzywdzonych oraz uznając, że okoliczności popełnienia przestępstwa i wina oskarżonego nie budzą wątpliwości, a cele postępowania zostaną osiągnięte mimo nieprzeprowadzenia rozprawy w całości, przychylił się do wniosku oskarżonego i za powyższy czyn, na podstawie art.
wymierzył mu wnioskowaną karę. Przy wymiarze kary jako okoliczność łagodzącą Sąd potraktował przyznanie się oskarżonego do winy. Jako okoliczność obciążającą przyjęto dotychczasową wielokrotną karalność oskarżonego i uporczywość w naruszaniu prawa (dane o karalności k.63-70, wnioski o ukaranie w sprawach o wykroczenia k. 21-33, informacja o prowadzonych postępowaniach w sprawach o wykroczenia k.34-49, odpisy wyroków k.83-90). Sąd miał tu na względzie także to, że oskarżony całkowicie świadomie złamał prawo – doskonale wiedział, że jego naganne zachowanie nie jest akceptowane przez pokrzywdzonych, a mimo to kontynuował je wobec nich, przez co musiał zdawać sobie sprawę, że wzbudza u wymienionych uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia i narusza ich prywatność. Uwzględnienie powyższych okoliczności, zdaniem Sądu, wskazuje, że wymierzona zgodnie z wnioskiem oskarżonego kara jest adekwatna do stopnia szkodliwości społecznej popełnionego przestępstwa, jak i do stopnia winy oskarżonego. Taki wymiar kary, w ocenie Sądu, spełni swe zapobiegawcze i wychowawcze cele w stosunku do oskarżonego oraz uwzględniając potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, wpłynie na wyrobienie w nim prawidłowych postaw, umacniając poszanowanie prawa. Z uwagi na złą sytuację materialną oskarżonego Sąd zwolnił go w całości od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.