(1). Narastający między wspólnikami konflikt i brak możliwości porozumienia się na drodze polubownej spowodował, że w celu wyjaśnienia działań podejmowanych zarówno przez spółkę, jak i T. B.

(1), wszczęto wiele postępowań sądowych między spółką a T. B.

(1). ( dowód: korespondencja mailowa – k. 37-43, 45, 53, 68, 287, 327-329, pismo z dnia 24 czerwca 2014 roku – k. 44, pismo z dnia 30 czerwca 2014 r. – k. 46, pismo z dnia 18 lipca 2014 oku – k. 49-50, pismo z dnia 27 stycznia 2014 roku – k. 51, pismo z dnia 7 lutego 2014 roku – k. 52, pismo z dnia 5 sierpnia 2014 roku – k. 16-117, umowa „Kontrakt menedżerski” z dnia 16 kwietnia 2011 roku – k. 108-113, umowa nr.(...) z dnia 15 stycznia 2013 roku – k. 118-119, aneks do umowy o pracę z dnia 1 czerwca 2014 roku – k. 120, aneks nr (...) z dnia 15 stycznia 2013 roku do umowy o prowadzenie pełnej księgowości z dnia 8 grudnia 2006 roku – k. 121, umowa o prowadzenie pełnej księgowości z dnia 10 stycznia 2007 roku – k. 122-128, aneks do umowy o pracę z dnia 1 czerwca 2014 roku – k. 129, aneks nr (...) do umowy najmu lokalu z dnia 16 kwietnia 2011 roku – k. 131, aneks (...) do umowy najmu lokalu z dnia 15 listopada 2006 – k. 132, umowa najmu lokalu użytkowego z dnia 15 listopada 2006 roku – k. 133-136, pismo z dnia 19 listopada 2014 roku –k. 141, Postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie, XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy z dnia 24 marca 2016 roku, sygn. akt: XXIII Ga 1397/15 – k. 338, Postanowienie Sądu rejonowego dla m.st. Warszawy w W. z dnia 17 kwietnia 2015 r. – k. 339, zeznania świadka – J. C. – k. 292-293, zeznania świadka Z. Ł.

(1)– k. 293, zeznania strony T. B.

(1)– k. – 359-361, zeznania świadka P. S. – k. 361-362) Jednym z postępowań toczących się z inicjatywy spółki (...) sp. z o.o., przeciwko T. B.

(1)jest postępowanie w sprawie dokonanego w dniu 24 czerwca 2014 roku przywłaszczenia pieniędzy w kwocie (...) zł oraz (...) zł należących do (...) sp. z o.o. poprzez przelanie ich na rachunek bankowy należący do T. B.

(1), dokonanego w dniu 30 czerwca 2014 roku przywłaszczenia pieniędzy w kwocie (...) zł należących do (...) sp. z o.o. poprzez przelanie ich na rachunek bankowy należący do T. B.

(1), dokonanego w dniu 30 czerwca 2014 roku przywłaszczenia pieniędzy w kwocie (...) zł należących do (...) sp. z o.o. poprzez przelanie ich na rachunek bankowy należący do T. B.

(1), dokonanego w okresie od 22 sierpnia 2014 roku do 11 stycznia 2015 roku przywłaszczenia powierzonego mienia w postaci samochodu osobowego marki C. (...) o numerze rejestracyjnym (...) na szkodę (...) sp. z o.o. (dowód: zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z dnia 3 lipca 2014 roku – k. 273-275, uzupełnienie zawiadomienia o możliwości popełnienia przestępstwa z dnia 15 stycznia 2015 roku – k. 276280, wniosek pokrzywdzonego o zatrzymanie i wydanie rzeczy z dnia 24 kwietnia 2015 roku – k. 281-282, postanowienie o umorzeniu postępowania przygotowawczego z dnia 25 maja 2015 roku – k. 283-284, wezwanie do zwrotu środków z dnia 7 lipca 2014 roku – k. 323-324, odpowiedź na reklamację z dnia 8 lipca 2014 roku – k. 325-326, postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie XVIII Wydział Karny, z dnia 7 stycznia 2016 roku, sygn. akt: XVIII Kp 1422/15 – k. 340-347) W dniu 3 lipca 2015 r. odbyło się Zwyczajne Zgromadzenie Wspólników (...) Sp. z o.o. na którym reprezentowany był cały kapitał zakładowy (okoliczności bezsporne, kserokopia wypisu z aktu notarialnego k. 227 - 249). Z. Ł.

(1)jest (...) sp. z o.o., oraz pełni funkcję członka Rady Nadzorczej spółki (...) sp. z o.o. Oprócz tego jest wspólnikiem i prezesem zarządu spółki (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. zarejestrowanej w KRS w dniu 26 listopada 2008 roku, której przedmiotem działalności jest: naprawa, konserwacja i instalowanie maszyn i urządzeń (PKD 33), roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków (PKD 41), roboty związane z budową obiektów inżynierii lądowej i wodnej (PKD 42), roboty budowlane specjalistyczne (PKD 43), działalność agentów zajmujących się sprzedażą maszyn, urządzeń przemysłowych, statków i samolotów (PKD 46.14.Z), działalność agentów specjalizujących się w sprzedaży pozostałych określonych towarów (PKD 46.18.Z), działalność agentów zajmujących się sprzedażą towarów różnego rodzaju (PKD 46.19.Z), działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne (PKD 71.12.Z), działalność w zakresie specjalistycznego projektowania (PKD 74.10.Z). Z. Ł.

(1)jest także komandytariuszem w spółce (...) sp. z o.o. i (...) sp.k. z siedzibą w W., zarejestrowanej w KRS w dniu 18 grudnia 2008 roku, której przedmiotem działalności jest: naprawa, konserwacja i instalowanie maszyn i urządzeń (PKD 33), roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków (PKD 41), roboty związane z budową obiektów inżynierii lądowej i wodnej (PKD 42), roboty budowlane specjalistyczne (PKD 43), działalność agentów zajmujących się sprzedażą maszyn, urządzeń przemysłowych, statków i samolotów (PKD 46.14.Z), działalność agentów specjalizujących się w sprzedaży pozostałych określonych towarów (PKD 46.18.Z), działalność agentów zajmujących się sprzedażą towarów różnego rodzaju (PKD 46.19.Z), działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne (PKD 71.12.Z), działalność w zakresie specjalistycznego projektowania (PKD 74.10.Z). Ponadto Z. Ł.

(1)prowadzi działalność gospodarczą pod firmą (...), którą rozpoczął w dniu 20 sierpnia 1995 roku, której głównym przedmiotem działalności jest naprawa i konserwacja maszyn (PKD 33.12.Z). (dowód: odpis z KRS spółki (...) sp. z o.o. – k. 58-60, odpis z KRS spółki (...) sp. z o.o. i (...) sp.k. – k. 61-63, informacja z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej – k. 64) K. S. jest wspólnikiem i prezesem zarządu spółki (...) sp. z o.o. z siedzibą w W., zarejestrowanej w KRS w dniu 12 czerwca 2014 roku, której przedmiotem działalności jest w szczególności.: pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania (PKD 70.22.Z), działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne (PKD 71.12.Z), pozostałe badania i analizy techniczne (PKD 71.20.B), badania naukowe i prace rozwojowe w dziedzinie pozostałych nauk przyrodniczych i technicznych (PKD 72.19.Z), badania naukowe i prace rozwojowe w dziedzinie nauk społecznych i humanistycznych (PKD 72.20.Z), działalność w zakresie specjalistycznego projektowania (PKD 74.10.Z), badanie rynku i opinii publicznej (PKD 73.20.Z), działalność związana z tłumaczeniami (PKD 74.30.Z), pozostała działalność profesjonalna, naukowa i techniczna, gdzie indziej niesklasyfikowana (PKD 74.90.Z), wynajem i dzierżawa maszyn i urządzeń biurowych, włączając komputery (PKD 77.33.Z), działalność wspomagająca edukację (PKD 85.60.Z). (dowód: odpis z KRS spółki (...) sp. z o.o. – k. 65-67) Sąd ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie przywołanych w nawiasach dokumentów, których wiarygodność i autentyczność nie była przez strony kwestionowana w toku postępowania a Sąd nie znalazł podstaw, by czynić to z urzędu. Sąd uwzględnił wnioski dowodowe stron o przesłuchanie świadków i zaliczył w poczet dowodów wszystkie dokumenty przedłożone przez strony w toku postępowania dowodowego. Sąd dał wiarę zeznaniom przesłuchanych w sprawie świadków tj. J. C. – k. 292-293, Z. Ł.

(1)– k. 29 oraz dowód z zeznań T. B.

(1)– k. – 359-361 i P. S. – k. 361-362 w charakterze strony. Co istotne, zarówno świadkowie, jak i strony, nie zarzucali sobie nawzajem rozmijania się ze stanem faktycznym, przedstawiali jedynie odmienną ocenę zaistniałych zdarzeń, które doprowadziły do konfliktu w pozwanej spółce. Rolą Sądu była w niniejszej sprawie zatem nie tyle ocena wiarygodności zeznań świadków i stron, bowiem te zeznania w istocie korespondowały ze sobą w zakresie faktów, co ocena zaistniałych faktów w odniesieniu do przesłanek uchylenia bądź stwierdzenia nieważności uchwał Zgromadzenia Wspólników spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Sąd zważył co następuje. Powód dochodził w niniejszym postępowaniu uchylenia uchwały nr (...) z dnia 17 lipca 2014 roku, którą zmieniono umowę spółki w ten sposób, że wprowadzono organ spółki w postaci Rady Nadzorczej. Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, zgodnie z inicjatywą stron, Sąd nie znalazł podstaw do uchylenia którejkolwiek ze skarżonych uchwał. Na podstawie przedłożonych dokumentów oraz stanowisk stron Sąd ustalił, że podczas podejmowania zaskarżonych uchwał zachowane zostały wszystkie wymogi formalne podejmowania uchwał przewidziane ustawą kodeks spółek handlowych. Fakt ten nie był kwestionowany przez żadną ze stron postępowania, a zatem nie ma potrzeby rozbudowywania uzasadnienia w tym zakresie. Zgodnie z art. 249 § 1 k.s.h do uchylenia uchwały zgromadzenia wspólników spółki z ograniczoną odpowiedzialnością dochodzi, gdy uchwała jest sprzeczna z umową spółki, bądź dobrymi obyczajami i godząca w interesy spółki lub mająca na celu pokrzywdzenie wspólnika. Przepis art. 250 k.s.h. statuuje zamknięty katalog podmiotów uprawnionych do wystąpienia z przedmiotowym żądaniem. Na jego podstawie czynnie legitymowani do wystąpienia z powództwem są zarząd, rada nadzorcza, komisja rewizyjna oraz poszczególni ich członkowie (pkt. 1); wspólnik, który głosował przeciwko uchwale, a po jej powzięciu zażądał zaprotokołowania sprzeciwu (pkt. 2); wspólnik bezzasadnie niedopuszczony do udziału w zgromadzeniu wspólników (pkt. 3); wspólnik, który nie był obecny na zgromadzeniu, jedynie w przypadku wadliwego zwołania zgromadzenia wspólników lub też powzięcia uchwały w sprawie nieobjętej porządkiem obrad (pkt. 4); a w przypadku pisemnego głosowania, wspólnik, którego pominięto przy głosowaniu lub który nie zgodził się na głosowanie pisemne albo też który głosował przeciwko uchwale i po otrzymaniu wiadomości o uchwale w terminie dwóch tygodni zgłosił sprzeciw (pkt. 5). Z kolei art. 251 k.s.h. stanowi, iż powództwo o uchylenie uchwały wspólników należy wnieść w terminie miesiąca od dnia otrzymania wiadomości o uchwale, nie później jednak niż w terminie sześciu miesięcy od dnia powzięcia uchwały. Jak wynika ze stanu faktycznego ustalonego w niniejszej sprawie, powód jako wspólnik pozwanego spełnił wymogi formalne dla skutecznego zaskarżenia uchwał tj. wniósł pozew w dniu 18 sierpnia 2014 roku, a zatem w terminie miesiąca od daty otrzymania wiadomości o uchwałach i zagłosował przeciwko ich podjęciu oraz zażądał zaprotokołowania sprzeciwu. W ocenie powoda zaskarżona uchwała była sprzeczna z dobrymi obyczajami, jak i miała na celu pokrzywdzenie go jako wspólnika. Odnośnie wymienionych przesłanek należy wskazać, iż ocena, czy kwestionowana uchwała ma na celu pokrzywdzenie wspólnika, musi być przeprowadzona w formie odpowiedzi na pytanie, czy uchwałę tę podjęto po to by osłabić pozycję wspólnika i w ten sposób doprowadzić do jego pokrzywdzenia przejawiającego się także w skali korzyści finansowych jakie wiążą się z tą pozycją (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 15 listopada 2012 r., o sygn. akt I ACa 1036/12). Co istotne, faktyczne pokrzywdzenie wspólnika nie stanowi wystarczającej podstawy do uchylenia uchwały. Konieczne jest natomiast wykazanie, iż celem uchwały było osiągnięcie takiego skutku (K. Strzelczyk, Komentarz do art. 249 KSH, LexisNexis, Warszawa 2011). Pokrzywdzenie wspólnika będzie miało miejsce, gdy w wyniku podjęcia uchwał jego pozycja w spółce się osłabi, co może wiązać się z pogorszeniem jego sytuacji udziałowej bądź osobistej. Może polegać na odebraniu praw lub zwiększeniu obowiązków. Pokrzywdzenie wspólnika to nie tylko powstanie „szkody” w jego majątku, może być również odnoszone do jego pozycji, dobrego imienia, naruszenia zasady równouprawnienia (…) (M. Mazur, Cel pokrzywdzenia wspólnika (akcjonariusza) jako przesłanka zaskarżania uchwał zgromadzeń spółek kapitałowych, Rejent 2009, nr 12, s. 49 i n.). Pojęcie dobrych obyczajów jest natomiast generalną klauzulą odsyłającą, opartą na kryterium ocennym, zaczerpniętym z zasad powszechnej obyczajowości. W przedwojennej literaturze za dobre obyczaje uważano to, co każdy uczciwie myślący człowiek uważa za moralne (M. Allerhand, Kodeks handlowy, s. 216, teza 9 do art. 240 KH) – naruszenie tych zasad byłoby więc tożsame z postępowaniem obiektywnie nagannym (za R. Pabisem, Komentarz do art. 249 KSH, CHBeck, Warszawa 2012). W ocenie Sądu powód nie wykazał zamiaru, ani faktycznego pokrzywdzenia go zaskarżoną uchwałą, bądź jej sprzeczności z dobrymi obyczajami. Zgodnie z art. 213 § 1 k.s.h. umowa spółki może ustanowić radę nadzorczą lub komisję rewizyjną albo oba te organy. W ustawodawstwie rada nadzorcza została przewidziana jako organ kontroli i nadzoru. Może ona zostać powołana zarówno przy zawiązaniu spółki jak i w czasie późniejszym. Ustanowienie tego organu wymaga, co do zasady, wprowadzenia odpowiedniego zapisu do umowy spółki oraz podjęcia uchwały przez wspólników o powołaniu członków organu, co miało miejsce w niniejszym przypadku. Należy zauważyć, że w przypadku ustanowienia choćby jednego organu nadzoru umowa spółki może ograniczyć albo całkowicie wyłączyć indywidualną kontrolę wspólników. Wobec powyższego, zaskarżona uchwała nie może zostać uznana za podjętą w celu pokrzywdzenia wspólnika, gdyż miała na celu ochronę spółki i jej interesów. Pozwany w toku procesu przedstawił kontrakt menadżerski, którego zawarcie nie było przez powoda kwestionowane. Pomijając ważność kontraktu, która to kwestia podlega ocenie w toku innego postepowania sądowego, w ocenie Sądu kontrakt ten został skonstruowany na niekorzyść spółki. Nie przewidywał bowiem kary za naruszenie przez powoda zakazu konkurencji, przewidywał premie dla powoda od podpisanych kontraktów niezależnie od ich realizacji. Wobec takiego brzmienia zawartego kontraktu za racjonalne należy uważać podjęcie przez pozostałych wspólników czynności celem powołania organu nadzoru w spółce. W ocenie Sądu za powyższym przemawia całokształt okoliczności sprawy, w tym także fakt odmawiania przez powoda pozostałym wspólnikom dostępu do dokumentów spółki, znajdujących się w biurze rachunkowym. Z kolei art. 252 §1 k.s.h. znajduje zastosowanie w sytuacji, gdy ma miejsce naruszenie przepisów ustawy, zarówno bezwzględnie obowiązujących, jak i dyspozytywnych, które nie zostały zmienione wolą stron. Naruszenie przepisów ustawowych wiąże się z nieważnością uchwały. Sprzeczność z prawem w rozumieniu art. 252 k.s.h. oznacza sprzeczność zarówno z normą merytoryczną lub kompetencyjną, tj. może odnosić się do samej treści uchwały, jak i do sposobu zwoływania i obradowania zgromadzenia wspólników oraz trybu podejmowania uchwał (por. np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 września 2010 r., I CSK 530/09, OSNC 2011, Nr 3, poz. 36). Pomimo, że przesłanki stwierdzenia nieważności uchwały mogą mieć charakter formalny lub materialny, to uchybienia formalne (np. wadliwość zwołania zgromadzenia), także w stadium poprzedzającym podjęcie uchwały, mogą być skuteczną podstawą żądania stwierdzenia nieważności uchwały tylko wówczas, jeśli wywarły wpływ na jej treść. Przy badaniu zgodności uchwały z ustawą należy stwierdzić, nie tylko czy zostały zachowane wszystkie określone w ustawie wymogi formalne zwoływania zgromadzenia i podejmowania na nim uchwał, ale także zbadać wpływ określonych uchybień formalnych na treść konkretnej uchwały. Nie jest to nie mające podstaw w art. 252 k.s.h. różnicowanie sprzeczności uchwały z ustawą, lecz taka wykładnia tego przepisu, która bierze pod uwagę nie tylko jego literalne brzmienie, ale także cel dla którego ustawodawca wprowadził rygorystyczne przepisy regulujące zwoływanie zgromadzeń wspólników oraz procedurę podejmowania uchwał na tym zgromadzeniu. Przy ocenie, czy konkretne uchybienie formalne miało wpływ na treść uchwały, z natury rzeczy można posługiwać się oceną opartą jedynie na określaniu stopnia prawdopodobieństwa, jeżeli przeprowadzenie pełnego dowodu będzie niemożliwe. (tak: wyrok SN z 26.03.2009 r. I CSK 253/08, LEX nr 491551, wyrok SN z 12.10.2012 r. IV CSK 186/12, LEX nr 1275001, wyrok SN z 19.12.2013 r. II CSK 176/13, LEX nr 1433564, wyrok SN z 26 maja 1999 r. III CKN 261/98, LEX nr 37301). W niniejszej sprawie powód nie wykazał, aby jakakolwiek z przesłanek zastosowania tego przepisu wystąpiła. Wręcz przeciwnie, w uzasadnieniu pozwu powód stwierdził, że nie uważa, aby zaskarżona uchwała została podjęta z naruszeniem regulacji ustawowych wprowadzonych umową spółki. W dalszym toku postępowania to żądanie również nie zostało uzasadnione. Odnosząc się ostatecznie do zarzutów podnoszonych przez powoda w kwestii próby wprowadzenia w błąd W. S. oraz zmuszenia powoda do opuszczenia siedziby pozwanego należy je uznać za irrelewantne z punktu widzenia dochodzonego roszczenia. Należy bowiem podkreślić, że przedmiotem postępowania była ocena zaskarżonej uchwały w przedmiocie powołania Rady Nadzorczej spółki pod kątem przesłanki pokrzywdzenia wspólnika lub w sprzeczności z dobrymi obyczajami, nie zaś faktyczne relacje wspólników, bądź ich konflikty. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c., mając na względzie zasadę odpowiedzialności za wynik procesu. Szczegółowe wyliczenie kosztów Sąd pozostawił referendarzowi sądowemu zgodnie z art. 108 § 1 k.p.c. SSO Renata Iwanowska ZARZĄDZENIE (...) SSO Renata Iwanowska