← Polska

II Cz 1501/13

POSTANOWIENIE Dnia 28 listopada 2013 roku Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Zbigniew Ciechanowicz po rozpoznaniu w dniu 28 listopada

§ 1k.p.c.

orzekł jak w sentencji postanowienia. Zażalenie na postanowienie sądu złożył powód i zaskarżając je w całości wniósł o uchylenie i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Zdaniem żalącego umorzenie postępowania na podstawie art.

§ 1kpc nastąpić może jedynie w razie zaistnienia braków formalnych pozwu.

Za bezsporne należy uznać, to że powód w sposób prawidłowy i w ustawowym terminie uzupełnił braki pozwu. W odpowiedzi na zobowiązanie sądu z dnia 11 czerwca 2013 r. powód we wskazanym dwutygodniowym terminie uzupełnił braki pozwu przesyłając na adres sądu pismo przewodnie wraz z podpisanym pozwem i załącznikami wymienionymi w pozwie oraz odpisem pozwu i jego załączników, pełnomocnictwo w celu wykazania mojego umocowania do występowania w sprawie. Dodał dalej, że nie budzi wątpliwości, że zarówno przepis art. 187 § 1 kpc jak i 126 kpc nie zaliczają do wymogów formalnych pozwu wskazania adresu stron. Wobec powyższego niezasadne jest umorzenie postępowania na podstawie 50 5 37 k.p.c. Sposób procedowania z pozwem wniesionym w elektronicznym postępowaniu upominawczym już po jego przekazaniu do sądu właściwego reguluje art.

§ 1kpc.

W trybie art.

§ 1

kpc sąd wzywa powoda do uzupełnienia braków formalnych pozwu oraz do uzupełnienia pozwu w sposób odpowiedni dla postępowania w którym sprawa ma być rozpoznawana. Równocześnie przepis art.

§ 1

kpc wyraźnie przewiduje sankcję w postaci umorzenia postępowania, jedynie w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych pozwu. Nadmienił nadto, iż sąd, zgodnie z treścią art.492 l § 1 kpc w przypadku nie wskazania adresu pozwanego przez powoda, winien wezwanie powoda do wskazania adresu pod rygorem zawieszenia a nie umorzenia postępowania ( art. 177 § 1 pkt 6 kpc) jak to uczynił Sąd w tej sprawie. Powyższe podziela linia orzecznicza Sądu Najwyższego (postanowienie SN Izba Cywilna z dnia 3 lipca (...), II CZ 69/69; postanowienie Sądu Najwyższego Izba Cywilna i Administracyjna z dnia 29 marca 1982, IV CZ 44/82). Wezwanie przez sąd do wskazania aktualnego adresu strony pozwanego pod rygorem umorzenia postępowania nie znajduje uzasadnienia w treści przepisów kpc. We wskazanym dwutygodniowym terminie braki zostały uzupełnione za wyjątkiem wskazania adresu. Powód wykazał przy tym, iż nie wskazanie aktualnego adresu pozwanego stanowiącej przesłankę do zawieszenia postępowania z urzędu, wynika z opieszałości (...) Biura (...) MSWiA. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie jest zasadne. Jak stanowi art.

§ 1

k.p.c., w brzmieniu sprzed nowelizacji wprowadzonej ustawą z dnia 10 maja 2013 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego (Dz. U. z 2013 r. poz., 654) po przekazaniu sprawy w przypadkach wskazanych w art. 505 33, 505 34 oraz 505 36 przewodniczący wzywa powoda do usunięcia braków formalnych pozwu oraz uzupełnienia pozwu, w sposób odpowiedni dla postępowania, w którym sprawa będzie rozpoznana - w terminie dwutygodniowym od daty doręczenia wezwania. W przypadku nieusunięcia braków formalnych pozwu sąd umarza postępowanie. Zakres związanych z tym czynności, przewidzianych dla przewodniczącego, nie ma związku z formą wniesienia powództwa w elektronicznym postępowaniu upominawczym oraz formą, w której nastąpi przekazanie akt sprawy z tego postępowania. Uzupełnienie braków formalnych pozwu może zatem dotyczyć dołączenia pełnomocnictwa (art. 126 § 3), czego nie wymagają przepisy regulujące elektroniczne postępowanie upominawcze. Wezwanie o uzupełnienie tego rodzaju braków następuje pod rygorem umorzenia postępowania, w terminie dwutygodniowym, a zatem dłuższym niż przy wniesieniu pozwu. Rozwiązanie zakładające umorzenie postępowania w przypadku nieusunięcia braków formalnych pozwu podyktowane jest założeniem, że nie byłoby prawidłowe dokonanie zwrotu pozwu w sytuacji, w której toczyło się już elektroniczne postępowanie upominawcze (przynajmniej w zakresie koniecznym dla dokonania oceny istnienia podstaw do wydania nakazu zapłaty), a postępowanie toczące się po przekazaniu sprawy jest jego kontynuacją. Wezwanie do „uzupełnienia pozwu” nie jest związane z brakami formalnymi, lecz innymi jego wymogami i nie dotyczy ich rygor umorzenia postępowania (Dariusz Zawistowski, Komentarz do art.505

(37)Kodeksu postępowania cywilnego, stan prawny 01.03.2013 r.). O tym, jakie wymagania formalne winien spełniać pozew stanowi art. 126 k.p.c. § 2 tego przepisu w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 2 lipca 2004 r. (Dz. U. Nr 172, poz., (...)) mówi, że gdy pismo procesowe jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sporu, pisma zaś dalsze - sygnaturę akt. Miejsce zamieszkania to nie tylko wskazanie miejscowości, w której dana osoba przebywa z zamiarem stałego pobytu (art. 25 k.c.), ale jej dokładny adres, zaś siedziba stron to miejscowość, w której ma siedzibę organ zarządzający danej osoby prawnej (art. 41 k.c.). W świetle regulacji z art. 126 § 2 k.p.c., obowiązkiem powoda jest, więc oznaczenie miejsca zamieszkania lub siedziby przeciwnika. Obowiązkiem tym nie jest natomiast oznaczenie adresu prawidłowego, pod którym strona pozwana istotnie- w chwili wytoczenia powództwa- zamieszkuje. W tej sprawie powód oznaczył miejsce zamieszkania strony pozwanej. Nie było, więc przesłanek do uznania, że na etapie przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu, zachodziły podstawy do oceny, że pozew był dotknięty brakiem formalnym. Inną rzeczą jest natomiast to, że adres podany przez powoda okazał się nieprawidłowy, na co wskazuje adnotacja poczty na zwrotnym potwierdzeniu doręczenia pisma sądowego pozwanego (k. 4). Wskazania nieaktualnego adresu strony pozwanej nie można jednak utożsamiać z brakiem adresu w ogóle. Są to dwie odmienne sytuacje. W sposób odmienny procedura cywilna reguluje także skutki niewykonania przez powoda zobowiązania w zakresie nie wskazania adresu strony pozwanej jak i nie wskazania aktualnego czy prawidłowego adresu. Przyjęcie stanowiska odmiennego prowadziłoby do niczym nieuzasadnionego różnicowania sytuacji powoda występującego z pozwem w elektronicznym postępowaniu upominawczym i powoda występującego z pozwem w innym postępowaniu, w wypadku wadliwego li tylko określenia adresu strony pozwanej. Do tego zaś brak jest podstawy prawnej. Na skutek podania nieprawidłowego adresu pozwanego niewątpliwie zaistniała przeszkoda w doręczeniu pozwanemu nakazu zapłaty, co skutkowało prawidłowo zresztą uchyleniem nakazu zapłaty i przekazaniem sprawy do sądu według właściwości ogólnej. Na obecnym etapie postępowania nie można z tego powodu nadać sprawie dalszego biegu, a to z uwagi na brak możliwości dokonania prawidłowego doręczenia w rozumieniu przepisów art. 131 i nast. k.p.c. Przyczyną takiego stanu rzeczy jest jednak niewskazanie przez powoda w wyznaczonym terminie adresu pozwanej, o którym mowa w art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c., nie zaś- wniesienia przez powoda pozwu dotkniętego brakiem formalnym z art. 126 § 2 k.p.c. Zaakcentować przy tym należy, że jak uznał Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 18 października 2013 r. (sygn. akt III CZP 63/13) po uchyleniu nakazu zapłaty wydanego w elektronicznym postępowaniu upominawczym i przekazaniu sprawy do sądu właściwego na podstawie art. 505[34] § 1 w związku z art. 502[1] § 1 i art. 499 pkt 4 k.p.c. sąd - stosując art. 505[37] § 1 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym do dnia 6 lipca 2013 r. - może zawiesić postępowanie bez wzywania powoda do wskazania właściwego adresu pozwanego (art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c.). Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 1 k.p.c., postanowił jak w sentencji. (...) 1. (...) 2. (...) 3. (...) 4. (...) 5. (...) (...)

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.