treścią § 1 pkt. 1 uchwały, spółka miała wyemitować od(...)do (...) warrantów subskrypcyjnych z prawem do łącznego objęcia od (...) do (...) akcji spółki emitowanych w ramach warunkowego podwyższenia kapitału zakładowego spółki. Emisja miała zostać przeprowadzona poza ofertą publiczną (§ 1 pkt. 1 uchwały). Warranty miały być imienne, emitowane w formie zdematerializowanej i wydane nieodpłatnie (§ 1 pkt. 3 – 5 uchwały, k- 47). Jeden warrant subskrypcyjny uprawniał do objęcia jednej akcji spółki o wartości (...) złotych (§ 1 pkt. 6 uchwały).
uchwały nadzwyczajne walne zgromadzenie, działając w interesie spółki, wyłączyło w całości prawo poboru warrantów przysługujące dotychczasowym akcjonariuszom a po zapoznaniu się z opinią zarządu, stanowiącą załącznik do ww. uchwały, NWZ przychyliło się do jej treści i przyjęło jej tekst jako uzasadnienie wyłączenia prawa poboru warrantów. Uchwała miała wejść w życie z dniem rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym warunkowego podwyższenia kapitału zakładowego
uchwałą nr 4 (§ 4 uchwały). Uchwała została podjęta i weszła w życie z chwilą jej powzięcia. Akcjonariuszka G. R. głosowała przeciwko tej uchwale, zgłosiła do niej sprzeciw i zażądała jego zaprotokołowania (protokół przebiegu zgromadzenia, k- 90 verte – 91); - uchwała nr 4/2015 w sprawie warunkowego podwyższenia kapitału zakładowego spółki poprzez emisję akcji przeznaczonych dla posiadaczy warrantów subskrypcyjnych, z wyłączeniem prawa poboru dla dotychczasowych akcjonariuszy (uchwała, k- 49 do 52).
1 uchwały, warunkowo podwyższa się kapitał zakładowy spółki o kwotę nie mniejszą niż (...)złote i nie większą niż (...) złotych poprzez emisję nie mniej niż (...) i nie więcej niż (...) akcji zwykłych na okaziciela o wartości nominalnej (...)złote każda. W § 2 pkt. 1 uchwały zostało wskazane, że celem warunkowego podwyższenia kapitału jest przyznanie praw do objęcia wszystkich akcji uprawnionym z warrantów subskrypcyjnych, które zostaną wyemitowane przez spółkę na podstawie uchwały nr 3.
uchwały nadzwyczajne walne zgromadzenie, działając w interesie spółki, wyłączyło w całości prawo poboru akcji przysługujące dotychczasowym akcjonariuszom. Po zapoznaniu się z opinią zarządu, stanowiącą załącznik do ww. uchwały, NWZ przychyliło się do jej treści i przyjęło jej tekst jako uzasadnienie wyłączenia prawa poboru akcji. Uchwała wchodziła w życie z chwilą podjęcia, z tym, że zmiany statutu – z dniem rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym. Akcjonariuszka G. R. głosowała przeciwko tej uchwale, zgłosiła do niej sprzeciw i zażądała jego zaprotokołowania (protokół przebiegu zgromadzenia, k- 92 verte – 93, zeznania świadka S. K., k- 257). II. Pozwany jest spółką publiczną (zaświadczenie, k- 100). Publikuje ogłoszenia w raportach bieżących (bezsporne). W raporcie bieżącym nr 3 z 13 stycznia 2015r. zostało opublikowane ogłoszenie o zwołaniu nadzwyczajnego walnego zgromadzenia akcjonariuszy na 12 lutego 2015 roku, godz. 12.00 oraz projekty uchwał, w tym projekt uchwały dotyczący proponowanego porządku obrad. W porządku obrad zostało przewidziane podjęcie uchwał w sprawie: - zmiany statutu spółki w zakresie upoważnienia zarządu do podwyższenia kapitału zakładowego w granicach kapitału docelowego; - zmiany statutu spółki w zakresie upoważnienia zarządu do pozbawienia prawa poboru w całości bądź w części dotyczącego podwyższenia kapitału zakładowego w granicach kapitału docelowego; - emisji warrantów subskrypcyjnych w ramach subskrypcji prywatnej, z wyłączeniem prawa poboru dla dotychczasowych akcjonariuszy; - warunkowego podwyższenia kapitału zakładowego spółki poprzez emisję akcji przeznaczonych dla posiadaczy warrantów subskrypcyjnych, z wyłączeniem prawa poboru dla dotychczasowych akcjonariuszy (uchwała w sprawie przyjęcia porządku obrad, k-77 i verte). Uchwała w sprawie porządku obrad została przyjęta na zgromadzeniu w dniu 12 lutego 2015 roku (raport bieżący, k- 126 do 131). W raporcie nr 3 nie została opublikowana opinia zarządu dotycząca pozbawienia prawa poboru akcji dotychczasowych akcjonariuszy (protokół notarialnego ujawnienia zawartości strony internetowej aktualny na 12 lutego 2015 roku, k- 72 do 85). Opinia zarządu w sprawie wyłączenia prawa poboru dotychczasowych akcjonariuszy oraz sposobu ustalenia ceny emisyjnej nowych akcji została ujawniona dopiero na zgromadzeniu w dniu 15 marca 2015 roku, po zwróceniu uwagi na jej brak przez uczestniczącego w zgromadzeniu pełnomocnika powódki (stenogram przebiegu zgromadzenia, k- 22 do 38). Została przesłana mailowo notariuszowi protokołującemu zgromadzenie, który ją wydrukował i przekazał uczestnikowi zgromadzenia (zeznania świadka K. B., k- 256 verte). W opinii zawarte jest w niej uzasadnienie powodów wyłączenia prawa poboru w razie dokonywania podwyższenia kapitału zakładowego spółki w ramach kapitału docelowego poprzez emisję akcji spółki.
treścią opinii, zarząd dostrzega konieczność szybkiego dokapitalizowania spółki; podstawowym celem podwyższenia kapitału zakładowego jest pozyskanie środków umożliwiających pozyskanie kapitałów obrotowych dla spółki. Nadto pozyskanie zewnętrznego finansowania stanowi jasny sygnał dla otoczenia biznesowego spółki, że pozostaje ona wiarygodnym partnerem. W ocenie zarządu, wyłączenie prawa poboru pozwoli zaoszczędzić czas i koszty wynikające z subskrypcji dokonywanej wyłącznie wśród dotychczasowych akcjonariuszy spółki. Wyłączenie lub co najmniej ograniczenie prawa poboru jest konieczne, by zachować możliwość negocjacji z inwestorem zewnętrznym, który może być zainteresowany inwestycją w spółkę tylko pod warunkiem przekazania mu pakietu akcji gwarantującego realny wpływ na spółkę. Opinia została podpisana przez prezesa zarządu pozwanej spółki, G. P., przewodniczącą nadzwyczajnego zgromadzenia akcjonariuszy, A. K., oraz parafowana przez notariusza protokołującego zgromadzenie. Stanowi załącznik do protokołu zgromadzenia akcjonariuszy (opinia, k- 97, zeznania świadka K. B., k- 256 verte). III.
1 pkt. 11 statutu spółki, do kompetencji rady nadzorczej należą sprawy przewidziane przepisami kodeksu spółek handlowych oraz sprawy szczegółowo wymienione w statucie, m. in. rozpatrywanie i opiniowanie spraw mających być przedmiotem uchwał walnego zgromadzenia (statut, k- 63). Powyższym dowodom Sąd nadał walor wiarygodności. Stan faktyczny został ustalony na podstawie dowodów z dokumentów oraz zeznań świadków: K. B. oraz S. K.. Zeznania świadków zasługują na nadanie im waloru wiarygodności. Z uwagi na upływ czasu świadkowie nie pamiętali wprawdzie wszystkich szczegółów zgromadzenia w dniu 13 marca 2015 roku. W zakresie istotnych okoliczności faktycznych zeznawali w sposób logiczny i precyzyjnych a ich zeznania znalazły potwierdzenie w dowodach z dokumentów, przede wszystkim w treści protokołu zgromadzenia oraz stenogramu. Sąd nie dokonał natomiast żadnych ustaleń na podstawie dowodu z przesłuchania stron, bowiem żadna ze stron nie stawiła się na rozprawę, mimo prawidłowego wezwania. Z uwagi na fakt, że pozwany nie zakwestionował treści stenogramu ze zgromadzenia, Sąd oddalił wniosek o przeprowadzenie dowodu z nagrania na płycie CD, dokumentującego przebieg zgromadzenia – wobec stanowiska pozwanego dowód w tym zakresie był bowiem zbędny. Sąd zważył, co następuje: powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. I. W pierwszej kolejności zostanie omówione żądanie powódki stwierdzenia nieważności uchwał nr 2, 3 i 4, a następnie – żądanie ich uchylenia, zgłoszone jako ewentualne. Należy podkreślić, że pozwany jest spółką publiczną o której mowa w art. 4 § 1 pkt. 6 k.s.h. w związku z art. 4 pkt. 20 ustawy o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz. U. 2005r., nr 184, poz. 1539), tzn. spółką, w której co najmniej jedna akcja jest zdematerializowana w rozumieniu przepisów o obrocie instrumentami finansowymi. Przesłanki żądania powódki należy zatem ocenić także w kontekście przepisów odnoszących się do spółek publicznych, z uwagi na taki status pozwanej.
art. 425 § 1 k.s.h., osobom lub organom spółki wymienionym w art. 422 § 2 i § 3 k.s.h. przysługuje prawo do wytoczenia przeciwko spółce powództwa o stwierdzenie nieważności uchwały walnego zgromadzenia sprzecznej z ustawą, które w przypadku spółki publicznej powinno być wniesione w terminie trzydziestu dni od dnia ogłoszenia uchwały, nie później jednak niż w terminie roku od dnia powzięcia uchwały. Powódce przysługuje zatem roszczenie o stwierdzenie nieważności uchwał, ponieważ jest akcjonariuszem, który głosował przeciwko uchwałom, a po jej powzięciu zażądał zaprotokołowania sprzeciwu, a zatem należy do kategorii podmiotów uprawnionych do wytoczenia powództwa w myśl art. 422 § 2 pkt. 2 k.s.h. Uchwały zostały podjęte 15 marca 2015 roku, a powódka złożyła pozew 10 kwietnia 2015 roku, zatem zachowała również termin zaskarżenia, który wnosi 30 dni od daty ogłoszenia - nawet przy założeniu dokonania ogłoszenia w najwcześniejszym możliwym terminie, tj. w dniu ich podjęcia na zgromadzeniu. Sprzeczność z ustawą, o której mowa w art. 425 § 1 k.s.h. może dotyczyć zarówno kwestii materialnych (odnoszących się do samej treści uchwały), jak i kwestii formalnych, bądź związanych z szeroko rozumianym procesem głosowania danej uchwały bądź z okolicznościami poprzedzającymi podjęcie uchwały. Uchybienia formalne mogą stanowić podstawę stwierdzenia nieważności uchwały walnego zgromadzenia, jeśli wywarły wpływ na jej treść Jest to utrwalone stanowisko w judykaturze i nauce prawa, i Sąd rozpoznający niniejszą sprawę je podziela (wyrok Sądu Najwyższego z 8 grudnia 1998r., I CKN 243/98, opubl. w OSNC z 1999r., nr 6, poz. 116, uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z 16 lutego 2005r., III CK 296/04, opubl. w OSNC z 2006r., nr 2, poz. 31, teza wyroku Sądu Najwyższego z 10 marca 2005r., III CK 477/04, opubl. w Wokandzie z 2005r., nr 8, poz. 15, teza wyroku Sądu Najwyższego z 5 lipca 2007r., II CSK 163/07, opubl. w OSNC z 2008r., nr 9, poz. 104, teza wyroku z 19 września 2007r., II CSK 165/07, opubl. w Legalis nr 165683, M. Michalski, „ Spółka Akcyjna”, wydanie II, Wolters Kluwer Polska, Warszawa, 2010r., str. 488-489). II. Na uzasadnienie zarzutu uchybienia formalnego w zakresie wszystkich trzech uchwał powódka wskazała – jako pierwszy argument – nieopublikowanie w raportach bieżących spółki załącznika do uchwały zawierającego informację zarządu stanowiącą uzasadnienie wyłączenia prawa poboru dla dotychczasowych akcjonariuszy. Istotnie, w myśl art. 447 § 1 k.s.h., pozbawienie prawa poboru w całości lub w części dotyczące każdego podwyższenia kapitału zakładowego w granicach kapitału docelowego wymaga uchwały walnego zgromadzenia powziętej
art. 433 § 2 k.s.h. Spełnienie przesłanek z tego przepisu wymagane jest również dla powzięcia przez walne zgromadzenie uchwały zmieniającej statut, która przewiduje przyznanie zarządowi kompetencji do pozbawienia prawa poboru akcji w całości lub w części za zgodą rady nadzorczej (art. 447 § 2 k.s.h.). Przepis art. 433 § 2 k.s.h. stanowi natomiast, że w interesie spółki walne zgromadzenie może pozbawić akcjonariuszy prawa poboru akcji w całości lub w części. Uchwała wymaga większości co najmniej czterech piątych głosów. Pozbawienie akcjonariuszy prawa poboru akcji może nastąpić w przypadku, gdy zostało to zapowiedziane w porządku obrad walnego zgromadzenia. Zarząd przedstawia walnemu zgromadzeniu pisemną opinię uzasadniającą powody pozbawienia prawa poboru oraz proponowaną cenę emisyjną akcji bądź sposób jej ustalenia. W niniejszej sprawie opinia zarządu została przedstawiona akcjonariuszom dopiero na zgromadzeniu, po zwróceniu uwagi na jej brak przez pełnomocnika powódki i przesłaniu jej na adres mailowy notariusza protokołującego zgromadzenie. Zawiera motywy, którymi zarząd się kierował, a także, poprzez odwołanie do kapitału docelowego, wskazuje podstawy ustalenia ceny emisyjnej. Spełnia to hipotezę przepisu art. 433 § 2 zd. 3 k.s.h., który wymaga jedynie, by opinia została przedstawiona walnemu zgromadzeniu. Przepis nie ustanawia natomiast obowiązku przekazania opinii zarządu akcjonariuszom w terminie wcześniejszym, tj. przed datą planowanego zgromadzenia. Nie jest to wprawdzie zakazane, jednak dla spełnienia przez zarząd obowiązku, o którym mowa w art. 433 § 2 zd. 3 k.s.h. wystarczające jest przedstawienie opinii walnemu zgromadzeniu w czasie trwania tego zgromadzenia przed podjęciem uchwał, których opinia dotyczy. Nie ma przy tym znaczenia okoliczność, ile zostało sporządzonych dokumentów zawierających treść opinii, z czyjej inicjatywy opinia została udostępniona ani jak została zatytułowana – spełnieniem obowiązku wynikającego z art. 433 § 2 zd. 3 k.s.h. jest bowiem samo przedstawienie opinii na walnym zgromadzeniu. Istotne znaczenie ma wyłącznie fakt udostępnienia opinii, przyznany przez powódkę w treści pozwu. Nieprzesłanie akcjonariuszom opinii zarządu przed datą zgromadzenia narusza natomiast normę wynikającą z art. 402 1 § 1 k.s.h. w związku z § 38 nieobowiązującego aktualnie rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie informacji bieżących i okresowych przekazywanych przez emitentów papierów wartościowych oraz warunków uznawania za równoważne informacji wymaganych przepisami prawa państwa niebędącego państwem członkowskim z dnia 19 lutego 2009 r. (Dz.U. Nr 33, poz. 259), tj. z dnia 27 czerwca 2013 r. (Dz.U. z 2014 r. poz. 133).
art. 402 1 § 1 k.s.h., walne zgromadzenie spółki publicznej zwołuje się przez ogłoszenie dokonywane na stronie internetowej spółki oraz w sposób określony dla przekazywania informacji bieżących
przepisami o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych. Z kolei § 38 pkt. 3 ww. rozporządzenia Ministra Finansów stanowi, że przekazaniu, w formie raportu bieżącego, podlega dodatkowo treść projektów uchwał oraz załączników do tych projektów, które mają być przedmiotem obrad walnego zgromadzenia, istotnych dla podejmowanych uchwał. Opinia zarządu, stanowiąca załącznik do projektu uchwały wyłączającej prawo poboru dotychczasowych akcjonariuszy, a zatem istotna dla podejmowanych uchwał, winna być zatem – w przypadku spółki publicznej – opublikowana także w raporcie bieżącym. Taka publikacja istotnie nie miała miejsca w niniejszej sprawie. Uchybienie to nie wpływa jednak na ważność podjętych na zgromadzeniu uchwał. Powódka nie wykazała bowiem, by to uchybienie miało wpływ, a jeśli tak – to jaki, na treść podjętych uchwał. Taki dowód był w niniejszej sprawie niezbędny, bowiem z faktu zaistnienia określonego uchybienia nie wynika, że bez tego uchybienia treść zakwestionowanych uchwał byłaby inna. Powódka nie przedstawiła żadnego dowodu pozwalającego uznać, że w przypadku opublikowania opinii w raporcie bieżącym, zamiast poprzestania na jej przedstawieniu na zgromadzeniu, treść uchwał byłaby inna. Materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy daje natomiast podstawę do odmiennego twierdzenia: mianowicie takiego, że treść podjętych uchwał byłaby taka sama nawet w przypadku opublikowania opinii zarządu dodatkowo w raporcie bieżącym. Nie ma bowiem żadnego racjonalnego powodu by uznać, że akcjonariusze głosujący za podjęciem uchwały wyłączającej prawo poboru, której treść była im znana, i którzy na zgromadzeniu zostali zapoznani z pozytywną opinią zarządu w tym zakresie, głosowaliby inaczej, gdyby ta sama pozytywna opinia zarządu została im doręczona wcześniej. Należy nadto zwrócić uwagę, że raport bieżący polega na podaniu określonych informacji do Komisji Nadzoru Finansowego, do spółki prowadzącej rynek regulowany oraz do wiadomości publicznej (art. 56 ust. 1 pkt. 2 ustawy o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz. U. 2005r., nr 184, poz. 1539). Raport bieżący umożliwia zatem akcjonariuszom zapoznanie się z określonymi informacjami podanymi do publicznej wiadomości, ale nie gwarantuje, że akcjonariusze rzeczywiście się z nimi zapoznają przed walnym zgromadzeniem. Przedstawienie opinii zarządu na walnym zgromadzeniu oznacza natomiast, że uczestniczący w zgromadzeniu akcjonariusze faktycznie zapoznali się z tą opinią. Obowiązek informacyjny zarządu wobec walnego zgromadzenia, o którym mowa w art. 433 § 2 zd. 4 k.s.h., jest zatem dalej idący niż obowiązek opublikowania tej samej informacji w raporcie bieżącym, i jako taki „pochłania” obowiązek informacyjny z raportu bieżącego. W konsekwencji przedstawienie przez zarząd walnemu zgromadzeniu opinii zarządu uzasadniającej powody pozbawienia prawa poboru stanowi - w odniesieniu wyłącznie do tej opinii - wykonanie obowiązku, o którym mowa w § 38 pkt. 3 ww. rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie informacji bieżących i okresowych (…). Z tego powodu naruszenie obowiązku opublikowania opinii zarządu w raporcie bieżącym nie mogło wpłynąć na treść uchwał podejmowanych na zgromadzeniu w dniu 13 marca 2015 roku. III. Powódka zarzuciła także, że opinia zarządu została podpisana wyłączenie przez jednego członka zarządu, mimo, że reprezentacja pozwanej spółki jest dwuosobowa. Zarzut ten jest niezasadny. Zasady reprezentacji dotyczą bowiem relacji organów spółki i osób trzecich; reprezentacja to uprawnienie do prowadzenie czynności sądowych i pozasądowych spółki (art. 372 § 1 k.s.h.). Sporządzenie przez zarząd opinii nie ma charakteru czynności sądowej bądź pozasądowej względem osób trzecich, a dotyczy relacji wewnętrznych, tj. między organami spółki. Opinia zarządu nie musi być zatem podpisana przez wszystkich członków, ale musi wyrażać ich wspólne stanowisko. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, a w każdym razie powódka nie przedstawiła żadnego dowodu na okoliczność przeciwną. IV. Kolejny argument powódki o nieważności uchwał dotyczy braku opinii rady nadzorczej do tych uchwał, wymaganej statutem spółki. Argument ten jest niezasadny. Niewykonanie określonego obowiązku statutowego na etapie poprzedzającym podjęcie uchwał nie skutkuje ich nieważnością. W myśl art. 425 § 1 k.s.h. nieważna jest tylko uchwała sprzeczna z ustawą, przez co należy rozumieć bezwzględnie obowiązujący przepis prawa. Statut spółki, stanowiący jej wewnętrzny akt organizacyjny, nie ma takiego waloru. V. Powódka zarzucała również, że uchwała nr 2 jest nieprawidłowo sformułowana. Wskazywała, że uchwała, mimo że została podjęta „w sprawie zmiany statutu spółki w zakresie upoważnienia zarządu do pozbawienia prawa poboru w całości lub w części dotyczącego podwyższenia kapitału zakładowego spółki w granicach kapitału docelowego” w swojej treści nie zawiera żadnych kategorycznych sformułowań w tym zakresie, a jedynie stwierdzenie, że nadzwyczajne walne zgromadzenie uznaje, że dokonanie takiej zmiany jest „celowe oraz zgodne z interesem spółki”. Zdaniem powódki, taka konstrukcja uchwały ma znaczenie przy ocenie jej ważności. Stanowisko powódki jest nietrafne, i to z dwóch powodów. Po pierwsze, nieścisłości językowe w zakresie sformułowania treści uchwały nie oznaczają jej sprzeczności z przepisami prawa – a w każdym razie powódka nie wskazała przepisu, który wprowadzałby sankcję nieważności uchwały z tego powodu. Brak takiej sankcji wynika przede wszystkim z faktu, że uchwały,
utrwalonym w nauce prawa poglądem są kwalifikowane jako czynności prawne (Z. Radwański w: Z. Radwański (red.), " System Prawa Prywatnego. Prawo cywilne - część ogólna", tom 2,
opinią zarządu zachodzi potrzeba szybkiego dokapitalizowania spółki i pozyskania inwestora zewnętrznego, co ma stanowić dodatkowy sygnał dla otoczenia biznesowego, że spółka pozostaje wiarygodnym partnerem, to taka strategia zarządu jest korzystna dla spółki, a w konsekwencji – także dla jej akcjonariuszy w dłuższej perspektywie czasowej. Także z uwagi na ten cel, postępowania zarządu nie sposób kwalifikować jako działania na szkodę wspólnika. Mając to wszystko na względzie Sąd oddalił powództwo także o uchylenie uchwał uznając, że brak podstaw do jego uwzględnienia. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. zobowiązując powódkę, jako przegrywającą spór, do ich uiszczenia pozwanemu w całości. Na koszty pozwanego w niniejszej sprawie składały się: koszty zastępstwa procesowego i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w łącznej wysokości 1097 złotych (§ 8 pkt. 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015, poz. 1349). Należy jednocześnie zaznaczyć, że sprawa niniejsza została rozpoznana bez udziału zarządcy pozwanego, mimo, że pozwany znajduje się w restrukturyzacji i został ustanowiony zarządca jego masy sanacyjnej pozwanego. Żądanie uchylenie uchwał nie dotyczy bowiem masy sanacyjnej, ale uprawnień o charakterze korporacyjnym. Z tego względu Sąd uchylił postanowienie z 27 lutego 2017 roku o zawieszeniu postępowania i podjęciu go z udziałem zarządcy, i zwolnił zarządcę z udziału w sprawie. Z tych wszystkich względów Sąd orzekł jak w wyroku. SSO Magdalena Gałązka
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.