postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne). Nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny . Zrozumiałość dotyczy zarówno treści, jak i formy wzorca, natomiast wymóg jednoznacznego jego sformułowania odnosi się wyłącznie do treści, zmierzając do zapobiegania sformułowaniom, które mogą prowadzić do wieloznaczności tekstu. Ta przesłanka wynikająca z art.
jest spełniona tylko wtedy, gdy postanowienie wzorca nie budzi wątpliwości co do jego znaczenia, innymi słowy, gdy wynika z niego tylko jedna możliwa interpretacja dla przeciętnego, typowego konsumenta. Bez znaczenia jest natomiast okoliczność, czy przeciętny, typowy konsument, prawidłowo rozumiejący treść zawartego we wzorcu postanowienia, aprobuje, czy wręcz akceptuje tę treść, a więc czy podziela zawarte w niej stanowisko. Ta ostatnia okoliczność nie mieści się już w ustawowej przesłance sformułowania postanowienia wzorca, określającego główne świadczenia stron, w sposób jednoznaczny, wyartykułowanej w art.
(por.: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 lipca 2014 r., I CSK 531/13, LEX nr 1537260). W świetle niniejszej sprawy nie może budzić wątpliwości, że zapis dotyczący wynagrodzenia jest jednoznaczny, treść została wyartykułowana wprost i zrozumiale. Nie sposób zatem powyższemu postanowieniu postawić zarzut klauzuli niedozwolonej. Z uwagi na powyższe, powództwo jako bezpodstawne podlegało oddaleniu, o czym orzeczono jak w pkt I. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódkom z urzędu Sąd orzekł na podstawie § 2 w zw. z § 8 pkt 5 i § 4 pkt 1 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. O kosztach procesu Sąd orzekł jak w pkt III wyroku, na zasadzie art. 102 k.p.c., uznając, że okoliczności sprawy przemawiają przeciwko obciążeniu powódki kosztami procesu. Występując z pozwem były bowiem przekonane o zasadności swego roszczenia, a o ich trudnej sytuacji materialnej świadczą okoliczności uzasadniające przyznanie im częściowego zwolnienia od kosztów sadowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Nieuiszczonymi kosztami sądowymi obciążono Skarb Państwa na podstawie art. 113 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, z uwagi na okoliczność, iż powódki były zwolnione od kosztów sądowych w zakresie opłaty powyżej kwot po 400 zł, a powództwo zostało oddalone w całości. SSR Magdalena Penar Zarządzenia: 1. (...), 2. (...). G., dnia 8.02.2018 r.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.