VIII GCo 143/18

Sygnatura akt VIII GCo 143/18 POSTANOWIENIE Dnia 28 września 2018 roku Sąd Okręgowy w Szczecinie, Wydział VIII Gospodarczy, w składzie następującym: Przewodniczący: SSR del. Monika Rzepiejewska po rozpoznaniu w dniu 28 września 2018 roku w Szczecinie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Firma Handlowa (...) spółki jawnej w S. z udziałem E. Ś. o wydanie dalszego tytułu wykonawczego postanawia: I. wydać wierzycielowi Firmie Handlowej (...) spółce jawnej w S. kolejny tytuł wykonawczy – w postaci prawomocnego nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym, wydanego przez Sąd Okręgowy w Szczecinie dnia 18 października 2017 roku (sygn. akt VIII GNc 407/17), zaopatrzonego w klauzulę wykonalności postanowieniem referendarza sądowego w Sądzie Okręgowym w Szczecinie z dnia 11 grudnia 2017 roku – oznaczony liczbą porządkową „2” (dwa) – przeciwko uczestniczce E. Ś., w celu wszczęcia oraz prowadzenia egzekucji z nieruchomości, dla której Sąd Rejonowy w D. prowadzi księgę wieczystą o numerze (...); II. zasądzić od uczestnika na rzecz wierzyciela kwotę 126 zł (stu dwudziestu sześciu złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. SSR del. Monika Rzepiejewska Sygnatura akt VIII GCo 143/18 UZASADNIENIE Wnioskiem złożonym 14 czerwca 2018 r. (k. 3) wierzyciel, na podstawie art. 793 k.p.c., domagał się wydania przeciwko dłużniczce dalszego – drugiego – tytułu wykonawczego w postaci nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu nakazowym (sygn. akt VIII GNc 407/17) przez Sąd Okręgowy w Szczecinie dnia 18 października 2017 r. – w celu wszczęcia i prowadzenia egzekucji z przysługującego dłużniczce udziału z nieruchomości o księdze wieczystej numer (...). Wyjaśnił, że pierwszy tytuł wykonawczy wykorzystał, inicjując przeciwko dłużniczce postępowanie egzekucyjne. Sąd zważył, co następuje: Wniosek zasługiwał na uwzględnienie. Na podstawie art. 793 k.p.c. w razie potrzeby prowadzenia egzekucji na rzecz kilku osób lub przeciwko kilku osobom albo z kilku składowych części majątku tego samego dłużnika, sąd oprócz pierwszego tytułu wykonawczego może wydawać dalsze tytuły, oznaczając cel, do którego mają służyć i ich liczbę porządkową. Wierzyciel, który zamierza uzyskać dalszy tytuł wykonawczy, obowiązany jest wykazać, że zachodzi potrzeba prowadzenia egzekucji na rzecz kilku osób albo przeciwko kilku osobom albo z kilku składowych części majątku tego samego dłużnika. Winien także wykazać, że dla egzekucji z innych składników majątkowych nie może posłużyć się wydanymi wcześniej tytułami wykonawczymi ( zob. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 11 października 2012 r., sygn. akt I ACz 1631/12, L. ). Uwzględniwszy sposób zredagowania art. 793 k.p.c. uznać należy, iż to do sądu orzekającego w konkretnej sprawie należy ocena, czy wydanie wierzycielowi dalszego tytułu wykonawczego jest uzasadnione. Wykorzystanie przez prawodawcę czasownika modalnego „może” świadczy bowiem o przyznaniu kompetencji do wydawania dalszych tytułów wykonawczych. Nie oznacza to jednak, że w przypadku wystąpienia takich okoliczności Sąd jest każdorazowo obowiązany wydać dalszy tytuł wykonawczy, bowiem stanowi to odstępstwo od zasady limitacji tytułów wykonawczych ( zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2013 r., sygn. akt IV CSK 22/13, L. ), które znajduje zastosowanie w sytuacjach uzasadnionych w sposób oczywisty. Przenosząc powyższe na kanwę niniejszej sprawy należy stwierdzić, że wierzyciel wykazał potrzebę wydania dalszego tytułu wykonawczego. Wierzyciel dysponował jednym tytułem wykonawczym (w aktach postępowania o sygn. akt VIII GNc 407/17 znajduje się informacja o wydaniu pełnomocnikowi wierzyciela jednego tylko tytułu wykonawczego), który wykorzystał do wszczęcia postępowania egzekucyjnego przeciwko dłużniczce. Kolejny, drugi tytuł wykonawczy, jest obecnie potrzebny dla skierowania egzekucji wobec przysługującego dłużniczce udziałowi w nieruchomości, dla której Sąd Rejonowy w D. prowadzi księgę wieczystą o numerze (...). Mając powyższe na względzie na podstawie art. 793 k.p.c. należało w punkcie I sentencji uwzględnić wniosek. W punkcie II sentencji rozstrzygnięto o kosztach postępowania na podstawie art. 13 § 2 w zw. z art. 98 § 1 i 3 k.p.c., uznając uczestniczkę za stronę przegrywającą. Uczestniczka winna zatem zwrócić wierzycielowi koszty postępowania, na które składa się opłata kancelaryjna 6 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika procesowego 120 zł - § 8 ust. 1 pkt 14 w zw. z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2017 r. poz. 1797). SSR del. Monika Rzepiejewska Sygnatura akt VIII GCo 143/18 (...) ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. (...) 4. (...) SSR del. Monika Rzepiejewska (...) KARTA KWALIFIKACYJNA ORZECZENIA (...) (...) (...) (...) (...)) (...) ………………………………………………………………………………