pouczenia przez notariusza, przewodniczący poddał pod głosowanie uchwałę w przedmiocie zmiany składu zarządu spółki. Uchwałą nr (...)odwołano M. Ł.
pouczenia przez notariusza przewodniczący poddał pod głosowanie uchwałę w przedmiocie powołania nowego prezesa zarządu. Uchwałą nr (...)powołano D. K. do składu zarządu i powierzono mu funkcję prezesa zarządu spółki. Powód wskazał, że przysługuje mu jako wspólnikowi legitymacja do wytoczenia powództwa w niniejszej sprawie, ponieważ głosował on przeciwko wszystkim zaskarżonym uchwałom i zażądał zaprotokołowania jego sprzeciwu. Powód zarzucił, że NZW na dzień 28 kwietnia 2015 r. zostało zwołane nie przez zarząd, ale przez zgromadzenie wspólników, bez formalnego zwołania, pomimo sprzeciwu obecnego wspólnika mniejszościowego – powoda M. Ł.
zasądzenie przez powoda na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pozwana zarzuciła, że pozwany nie miał legitymacji procesowej do wytoczenia powództwa o stwierdzenie nieważności uchwał nr (...) NZW z 13 kwietnia 2015 r. Niezależnie od powyższego powód nie wykazał, aby którakolwiek z uchwał była rzeczywiście sprzeczna z prawem. Żadna z uchwał nie naruszała prawa ani w zakresie swojej treści, ani w zakresie sposobu w jaki została podjęta. Zdaniem pozwanej, wbrew twierdzeniom pozwu, NZW było umocowane do głosowania w sprawie objętej uchwałą nr (...), choć sprawa ta nie była objęta pierwotnym porządkiem obrad zgromadzenia. Uchwała nr (...)dotyczyła bowiem zwołania przez wspólników kolejnego NZW na 28 kwietnia 2015 r., a podstawą jej podjęcia był art. 239 § 2 k.s.h., który jasno stanowi, że wniosek o zwołanie nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników może być uchwalony, mimo że nie był w porządku obrad. Jednocześnie uchwała nr (...)spełnia wszelkie wymagania stawiane uchwałom dotyczącym zwołania kolejnego zgromadzenia wspólników na podstawie art. 239 § 2 k.s.h., tj. określa „czas, miejsce i porządek obrad nadzwyczajnego zgromadzenia”. Pozwana podniosła w dalszej kolejności, że wbrew twierdzeniom powoda, również uchwały (...)nie są sprzeczne z prawem. Bezpodstawny jest w szczególności zarzut sprzeczności sposobu podjęcia uchwał nr (...) z art. 240 k.s.h. 13 kwietnia 2015 r. odbyło się jedno NZW, które zostało zwołanie przez zarząd. Jak wskazuje protokół, wszystkie uchwały zostały podjęte przez wspólników na tym jednym – zwołanym przez zarząd – zgromadzeniu wspólników, a nie na jakimś innym zgromadzeniu, które wspólnicy odbywaliby w sposób nieformalny na podstawie art. 240 k.s.h. W ocenie pozwanej bezpodstawny był również zarzut sprzeczności sposobu podjęcia uchwał nr (...) z art. 239 k.s.h. Pozwana podniosła, że powód zignorował żądanie uprawnionych wspólników spółki i wbrew swemu prawnemu obowiązkowi nie rozszerzył porządku obrad zgromadzenia wspólników z 13 kwietnia 2015 r. ani nawet, wbrew wcześniejszej pisemnej zapowiedzi wyrażonej w piśmie z 7 kwietnia 2015 r., nie przedstawił wniosku o rozszerzenie porządku obrad na forum zgromadzenia. W związku z powyższym przewodniczący zgromadzenia miał prawo poddania pod głosowanie uchwał nr (...)dotyczących sprawy, która powinna była znajdować się w porządku obrad i znajdowałaby się w nim, gdyby tylko powód spełniał swoje obowiązki prezesa zarządu spółki zgodnie z prawem. Pozwana podniosła również, że podczas NZW z 13 kwietnia 2015 r. żaden ze wspólników – również powód – nie był i nie mógł być w jakimkolwiek stopniu „zaskoczony” faktem głosowania nad uchwałami dotyczącymi zmian w zarządzie spółki. Pozwana zarzuciła również, że powód nie podniósł żadnych konkretnych zarzutów wobec zaskarżonych uchwał, zaś rzekome zwołanie zgromadzenia wspólników przez organ nieuprawniony nie może powodować nieważności uchwał, ponieważ nie mogło mieć jakiegokolwiek wpływu na przebieg samego zgromadzenia ani treść zaskarżonych uchwał nr(...) W ocenie pozwanej argumenty powoda dotyczące sprzeczności uchwał z ustawą były nieuzasadnione. Uchwały te bowiem były zgodne z prawem w zakresie swojej treści
formy (odpowiedź na pozew k. 160 – 178). W dalszym toku postępowania strony podtrzymywały wyżej zaprezentowane stanowiska. Na podstawie całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny. (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. jest producentem innowacyjnych kompozytowych siatek dla górnictwa
innych wyrobów kompozytowych dla przemysłu. M. Ł.
(...) S.A. - (...), na podstawie art. 236 § 1 k.s.h. i § 15 ust. 4 umowy Spółki, zażądał umieszczenia w porządku obrad zwołanego zgromadzenia wspólników punktu dotyczącego zmian w składzie zarządu Spółki. W odpowiedzi powód poinformował go pismem z dnia 7 kwietnia 2015 r., że żądanie to „zostanie przedstawione” na zgromadzeniu wspólników w dniu 13 kwietnia 2015 r. (dowód: pismo z 26 marca 2015 r. wraz z potwierdzeniem nadania z 27 marca 2015 r. k. 195, pismo z 7 kwietnia 2015 r. k. 199, protokół z nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników Spółki z dnia 9 września 2014 r. obejmujący aktualny tekst umowy Spółki — akt notarialny Rep. (...)Nr (...) k. 203 - 219). 13 kwietnia 2015 r. w siedzibie spółki (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. przy udziale notariusza M. Ł.
stwierdzono, że na NZW reprezentowane jest 100 % kapitału zakładowego spółki. Uchwałą numer (...)NZW spółki (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. przyjęto jednogłośnie porządek obrad. Zgodnie z porządkiem obrad uchwałą numer (...)NZW spółki (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. uchwalono odmowę rozwiązania spółki (...) spółki z o.o. z siedzibą w W.. Po podjęciu powyższej uchwały jeden ze wspólników spółki A. D.wystąpił o podjęcie uchwały w sprawie zwołania NZW spółki (...) sp. z o.o. z siedzibą w W., po czym niezwłocznie przewodniczący poddał pod głosowanie uchwałę numer (...)w sprawie zwołania NZW spółki (...) sp. z o.o. z siedzibą w W.. Uchwała ta ustalała, że (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. zwołane zostanie na dzień 28 kwietnia 2015r. godz. 10.00 w Kancelarii Notarialnej notariusza M. Ł.
pouczenia przez notariusza przewodniczący poddał pod głosowanie uchwałę w przedmiocie zmiany składu zarządu spółki (...) sp. z o.o. z siedzibą w W.. Uchwałą numer (...) (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. odwołano M. Ł.
pouczenia przez notariusza przewodniczący poddał pod głosowanie uchwałę w przedmiocie powołania nowego prezesa zarządu w osobie D. K. do składu zarządu spółki. Uchwałą nr (...) (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. powołało D. K. do składu zarządu spółki i powierzyło mu funkcję prezesa zarządu spółki (...) sp. z o.o. z siedzibą w W.. M. Ł.
(...)z art. 239 k.s.h. Po otrzymaniu informacji o zwołaniu NZW na 13 kwietnia 2015 r. dwóch wspólników spółki D. Z.i (...) SA – (...) z siedzibą w L.reprezentujący łącznie 75 % udziałów w kapitale zakładowym spółki, wystosowali do zarządu spółki pismo zawierające żądanie dodania do proponowanego porządku obrad pkt 4 dotyczącego zmian w składzie zarządu spółki (k. 195). Powołany w powyższym piśmie § 15 ust. 4 umowy spółki stanowi, że wspólnik posiadający co najmniej 1/10 część kapitału zakładowego lub wspólnicy posiadający łącznie co najmniej 1/10 część kapitału zakładowego mogą w formie pisemnej domagać się od zarządu zwołania zgromadzenia wspólników i umieszczania poszczególnych spraw w porządku obrad w terminie dwóch tygodni od przedstawienia pisemnego żądania zarządowi. Z kolei art. 236 § 1 k.s.h. stanowi, że wspólnik lub wspólnicy reprezentujący co najmniej jedną dziesiątą kapitału zakładowego mogą żądać zwołania nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników, jak również umieszczenia określonych spraw w porządku obrad najbliższego zgromadzenia wspólników. Żądanie takie należy złożyć na piśmie zarządowi najpóźniej na miesiąc przed proponowanym terminem zgromadzenia wspólników. Żądanie D. Z. i (...)sp z o.o. z 26 marca 2015 r. spełniało wymogi wynikające z art. 236 § 1 k.s.h.
4 umowy spółki, ponieważ: zostało ono złożone przez wspólników reprezentujących łącznie 75 % kapitału zakładowego spółki, zostało złożone w formie pisemnej i na 16 dni przed datą NZW, czyli w czasie umożliwiającym zarządowi powiadomienie pozostałych wspólników spółki o zmianie porządku obrad. W związku z tym powód – jako prezes zarządu spółki – był zobowiązany na podstawie art. 236 § 1 k.s.h.
4 umowy spółki do uzupełnienia porządku obrad zgodnie z wnioskiem wspólników z 26 marca 2015 r, tj. o punkt obrad dotyczący zmian w składzie zarządu spółki. Nie bez znaczenia pozostaje również okoliczność, że 7 kwietnia 2015 r. powód, działając jako prezes zarządu spółki, wystosował do D. Z. pismo, w którym potwierdził otrzymanie wniosku z 26 marca 2015 r. i zapewnił, że wniosek ten zostanie przedstawiony na NZW 13 kwietnia 2015 r. (k. 201). Jak wykazała pozwana, po otwarciu zgromadzenia powód, działający jako prezes zarządu spółki, przedstawił pierwotny porządek obrad, przedstawiony w piśmie zarządu z 24 marca 2015 r. Tym samym powód – jako prezes zarządu – nie dopełnił swoich obowiązków wynikających z art. 236 § 1 k.s.h.
4 umowy spółki. Rację ma więc pozwana, że wobec skutecznego zgłoszenia przez dwóch wspólników żądania uzupełnienia porządku obrad o punkt obejmujący głosowanie w sprawach dotyczących zmian w zarządzie spółki, przewodniczący NZW miał prawo poddania pod głosowanie uchwał nr (...) W związku ze zgłoszonym przez wspólników żądaniem prezes zarządu miał obowiązek uzupełnić pierwotny porządek obrad o dodatkowy punkt, czego jednak nie uczynił. Wskutek złożonego żądania z 26 marca 2015 r. NZW mogło podejmować wiążące decyzję w sprawie zmian w składzie zarządu spółki. W ocenie Sądu, rację ma strona pozwana, że bezpodstawne jest twierdzenie, że uchwały nr (...) zostały podjęte z naruszeniem art. 239 k.s.h. Celem tego przepisu jest ochrona wspólników przed sytuacją, w której dany wspólnik mógłby zostać zaskoczony faktem podejmowania wiążących uchwał w sprawie nieobjętej porządkiem obrad, o której nie wiedział lub co do której nie był przygotowany (por. wyrok Sądu Najwyższego z 12 października 2012 r., sygn. akt IV CSK 186/12). Taka sytuacja nie miała jednak miejsca w niniejszej sprawie. Powód miał pełną wiedzę na temat zgłoszonego przez wspólników pismem z 26 marca 2015 r. wniosku o uzupełnienie porządku obrad o punkt dotyczący zmiany w zarządzie spółki, co zresztą powód potwierdził pismem z 7 kwietnia 2015 r. W konsekwencji, skoro uchwały nr(...) nie naruszają prawa ani w zakresie swojej treści, ani też sposobu w jaki zostały podjęte, to w świetle art. 252 § 1 k.s.h. w zw. z art. 250 pkt. 4 k.s.h. powodowi nie przysługuje legitymacja czynna do wytoczenia powództwa o stwierdzenie nieważności tych uchwał. Na podstawie art. 252 § 1 k.s.h. osobom
organom spółki, wymienionym w art. 250, przysługuje prawo do wytoczenia przeciwko tej spółce powództwa o stwierdzenie nieważności uchwały wspólników sprzecznej z ustawą. Przepisu art. 189 k.p.c. nie stosuje się. Z kolei zgodnie z art. 250 pkt 2 k.s.h. prawo do wytoczenia powództwa o uchylenie uchwały wspólników przysługuje wspólnikowi, który głosował przeciwko uchwale, a po jej powzięciu zażądał zaprotokołowania sprzeciwu. W doktrynie i orzecznictwie podkreśla się, że art. 250 pkt 2 k.s.h. przewiduje dwie zasadnicze przesłani, których dopiero łączne spełnienie umożliwia wystąpienie z powództwem o stwierdzenie nieważności uchwały: głosowanie przeciwko uchwale
żądanie zaprotokołowania sprzeciwu po powzięciu uchwały. Treść załączonego do pozwu protokołu NZW z 13 kwietnia 2015 r. wskazuje , że powód nie zażądał zaprotokołowania sprzeciwu po podjęciu uchwał NR (...), choć brał udział w każdym z głosowań. Żądanie zaprotokołowania sprzeciwu po podjęciu uchwały oznacza zgłoszenie takiego żądania w momencie następującym po ogłoszeniu, że uchwała zapadła, a przed przejściem do następnego porządku obrad (por. wyrok Sądu Najwyższego z 27 kwietnia 2006 r. sygn. akt I CSK 12/06). Z treści protokołu wynika, że przewodniczący NZW każdorazowo informował wspólników o przyjęciu każdej uchwały (k. 17, k. 18, k. 19). Pozwana podniosła, że powód nigdy nie zażądał zaprotokołowania sprzeciwu w rozumieniu art. 250 pkt. 2 k.s.h, czyli po powzięciu uchwały. Okoliczność ta została wykazana przede wszystkim załączonym do pozwu protokołem NZW z 13 kwietnia 2015 r. Została również potwierdzona w drodze zeznań świadków, a w szczególności świadka M. Ł.
nr (...). Oświadczenia te zostały zgłoszone przez powoda przed podjęciem uchwały nr (...)i uchwały nr (...), a nie po ich podjęciu. Z tego powodu oświadczenia te nie mogą być zakwalifikowane jako sprzeciwy w rozumieniu k.s.h. Powyższe oświadczenia nie mogą być zakwalifikowane jako sprzeciwy. Nie zastępuje bowiem sprzeciwu, zachowanie się wspólnika przed powzięciem uchwały majce cechy sprzeciwu nawet jeżeli będzie wiadomo jaka będzie treść uchwały. Żądanie zapisania sprzeciwu powinno być zgłoszone w sposób jednoznaczny i stanowczy po powzięciu uchwały, a okoliczność tę musi wykazać wspólnik zaskarżający uchwałę (por. wyrok Sądu Najwyższego z 27 kwietnia 2006 r., sygn. akt I CSK 12/06). Brak zgłoszenia sprzeciwu po powzięciu uchwał nr (...)powoduje dodatkowo, że nie można na podstawie protokołu ustalić, czy powód spełnił przesłankę głosowania przeciwko uchwałom, których stwierdzenia nieważności się domaga. Uchwały te zostało bowiem podjęte w głosowaniu tajnym, a brak sprzeciwu uniemożliwił ustalenie, z których udziałów oddano głosy przeciwko uchwale. Okoliczność głosowania przeciwko uchwałom (...)powinna zostać wykazana przez powoda, a zaoferowany przez niego materiał dowodowy do tej kwestii w ogóle się nie odnosi. Powód twierdził również, jakoby po podjęciu uchwał nadal wyrażał swój sprzeciw i domagał się jego zaprotokołowania. Zgodnie z przepisem art. 6 k.c. w zw. z art. 232 k.p.c. w obowiązującym kontradyktoryjnym modelu postępowania sądowego o rodzaju i zakresie roszczenia decyduje powód, a ciężar udowodnienia twierdzeń spoczywa na tej stronie, która je zgłasza (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 2010 roku, II CSK 297/10). Traktuje o tym zarówno wspomniana norma prawa materialnego, jak i prawa procesowego, zgodnie, z którą strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Skoro zatem powód twierdził, że wyrażał sprzeciwy i domagał się ich zaprotokołowania, powinien wykazać tę okoliczność poprzez zaprezentowanie odpowiednich dowodów. Tymczasem powód nie podołał temu obowiązkowi, ograniczając się jedynie do twierdzeń dotyczących tej kwestii. Z kolei z analizy protokołu NZW z 13 kwietnia 2015 r. i zeznań świadków wynika, że powód nie zażądał zaprotokołowania sprzeciwu po podjęciu którejkolwiek z uchwał, choć brał udział w każdym z głosowań Legitymacja czynna oznacza uprawnienie danej osoby do występowania w procesie w charakterze powoda. Brak legitymacji czynnej oznacza zaś, że dana osoba nie może występować w danej sprawie jako powód co z kolei powoduje, że w przypadku wniesienia pozwu przez tę osobę, pozew taki podlega oddaleniu. Jak wynika z powyższych rozważań, powód zaniechał w ogóle żądania zaprotokołowania sprzeciwu po podjęciu uchwał przez NZW zgodnie z art. 250 pkt 2 k.s.h. W konsekwencji, powodowi nie przysługuje legitymacja czynna do wystąpienia z powództwem o stwierdzenie nieważności uchwał nr (...)Dlatego też na podstawie art. 250 pkt 2 k.s.h. w zw. z art. 252 § 1 k.s.h. powództwo w niniejszej sprawie należało oddalić w całości. O kosztach procesu Sąd rozstrzygnął na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. uznając powoda za stronę, która niniejszy proces przegrała. Na zasądzone na rzecz powoda koszty podlegające zwrotowi składa się: wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 1080,00 zł, ustalone na podstawie § 10 ust. 1 pkt 21 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych
ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (360 zł za każdą z trzech uchwał objętych powództwem)
kwota 17,00 zł tytułem uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, co łącznie dało kwotę 1097,00 zł. SSO Bartosz Jakub Janicki
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.