4 umowy nominalne roczne oprocentowanie pożyczki wynosiło 16,90 % w stosunku rocznym i było stałe z zastrzeżeniem, że przystąpienie albo odstąpienie od ubezpieczenia w trakcie trwania umowy przez pożyczkobiorcę powoduje od dnia następnego zmianę oprocentowania pożyczki
Cennikiem usług.
2 ustalono prowizję liczoną od przyznanej kwoty pożyczki w kwocie 465 zł i pobierana jest równocześnie z pierwszą ratą spłaty.
ust 4 odsetki od wykorzystanej pożyczki naliczane są za każdy dzień od salda zadłużenia i płatne razem z miesięcznymi spłatami rat kapitałowych. Łączna kwota odsetek w przypadku terminowej spłaty pożyczki miała wynosić 7186,48 zł. W § 3 ust 7 wskazano, iż rzeczywista roczna stopa oprocentowania pożyczki wynosi 31,04 %. Odsetki od zadłużenia przeterminowanego naliczane są według rocznej stopy procentowej określonej w Cenniku, która na dzień zawarcia umowy wyniosła 24 %. Z kolei paragraf 9 ust 6 stanowił, iż o opóźnieniu w spłacie zadłużenia przez pożyczkobiorcę Bank niezwłocznie powiadomi listem poleconym osoby będące dłużnikami Banku z tytułu zabezpieczenia pożyczki.
ust 7 bank rozlicza zobowiązania pożyczkobiorcy w kolejności: koszty sądowe poniesione przez bank, prowizje i opłaty banku, odsetki od zadłużenia przeterminowanego, odsetki umowne od zadłużenia nieprzeterminowanego, kapitał. W § 12 wskazano, iż w przypadku udzielonej w kwocie nieprzekraczającej 255.550 zł pożyczkobiorca ma prawo odstąpić od zawartej umowy w terminie 14 dni od daty jej zawarcia, poprzez wysłanie na adres placówki Banku lub złożenie bezpośrednio w placówce banku podpisanego oświadczenia o odstąpieniu od umowy. Integralną częścią umowy stanowił regulamin kredytów i pożyczek udzielanych klientom indywidualnym przez bank (...) S.A. Dowód: - umowa pożyczki k. 4-5 - oświadczenie o poddaniu się egzekucji k. 6
ust 5 regulaminu w przypadku braku spłaty zobowiązań w ustalonym terminie bank podejmuje czynności nie wcześniej niż 5 dnia od wystąpienia zadłużenia przeterminowanego.
ust 1 w przypadku niedotrzymania przez kredytobiorcę warunków udzielenia kredytu, otrzymania przez bank od organu egzekucyjnego zawiadomienia zajęciu wierzytelności tytułu kredytu albo utraty przez kredytobiorcę zdolności kredytowej bank mógł obniżyć kwotę przyznanego kredytu, (jeżeli kredyt lub jego część nie została uruchomiona), wstrzymać uruchomienie kredytu, zażądać dodatkowego zabezpieczenia spłaty kredytu, wypowiedzieć umowę z zachowaniem miesięcznego okresy wypowiedzenia umowy, przystąpić do renegocjacji warunków umowy.
ust. 4 bank miał również prawo wypowiedzieć umowę z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia m.in. w przypadkach umów zawartych od 1 grudnia 2011 o kredyt w wysokości nie większej niż 255.550 zł albo równowartości tej kwoty w innej walucie niż polska, jeżeli kredytobiorca nie zapłaci w terminie jednej pełnej raty kredytu za co najmniej jeden okres płatności w rozumieniu ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim i o ile w terminie 7 dni od daty otrzymania przez kredytobiorcę wezwania do zapłaty kredytobiorca nie spłaci zadłużenia wynikającego z treści wezwania. Dowód: - regulamin k. 18-19 Od dnia uruchomienia pożyczki w dniu 21 marca 2012 r. do dnia 8 września 2015 r. pozwana nie dokonywała spłat pożyczki. Dowód: - zestawienie transakcji k. 11-12, 114-115 Pismem z dnia 14 maja 2015 r. powódka wezwała pozwaną do spłaty zadłużenia przeterminowanego powstałego z tytułu umowy pożyczki w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania. Dowód: - pismo z dnia 14 maja 2015 r. k. 113 Pismem z dnia 16 lipca 2015 r. powódka wypowiedziała umowę pożyczki na podstawie § 11 ust 1 pkt 3 i ust. 3 regulaminu kredytów i pożyczek udzielanych klientom indywidualnym przez bank (...) S.A. wskazując, iż termin wypowiedzenia wynosi 30 dni i biegnie od daty doręczenia wypowiedzenia. Na dzień sporządzenia niniejszego pisma zadłużenie pozwanej z tytułu umowy pożyczki wyniosło 7.276,96 zł. Korespondencję należało uznać za doręczono z dniem 11 lipca 2015 r. Dowód: - wypowiedzenie umowy k. 20 - potwierdzenie odbioru k. 21 W dniu 9 września 2015 r. powódka sporządziła wyciąg z ksiąg bankowych, w którym określono zobowiązanie pozwanej z tytułu umowy pożyczki w kwocie 6.523,68 zł obejmujące należność główną w kwocie 6.159,98 zł, odsetki umowne naliczone od należności głównej od 1 marca 2015 r. do 7 września 2015 r. w kwocie 339,32 zł, odsetki przeterminowane od należności głównej za okres od 2 kwietnia 2015 r. do 8 września 2015 r. w kwocie 24,38 zł. Dowód: -wyciąg z ksiąg bankowych banku k. 7 Pismem z dnia 9 września 2015 r. powódka wezwała pozwaną do spłaty zadłużenia przeterminowanego powstałego z tytułu umowy pożyczki w kwocie 6.523,68 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego wezwania do zapłaty. Wezwanie zostało odebrane przez pozwaną w dniu 23 września 2015 r. Dowód: - wezwanie do zapłaty k. 9 - potwierdzenie odbioru k. 10 W dniu 5 października 2016 r. powódka sporządziła wyciąg z ksiąg bankowych stwierdzając zobowiązanie pozwanej z tytułu umowy pożyczki w kwocie 7.179,88 zł obejmujące należność główną w kwocie 6.159,98 zł, odsetki umowne naliczone od należności głównej od 1 marca 2015 r. do 7 września 2015 r. w kwocie 339,32 zł, odsetki przeterminowane od należności głównej za okres od 2 kwietnia 2015 r. do 4 października 2016 r. w kwocie 680,58 zł. Dowód: -wyciąg z ksiąg bankowych banku k. 7 Przed Sądem Rejonowym Lublin-Zachód w Lublinie pod sygn. VI Nc-e 2085743/15 toczyło się postępowanie z powództwa Banku (...) S.A. z siedzibą w W. przeciwko A. K. o zapłatę kwoty 16.252,33 zł tytułem niespłaconej pożyczki gotówkowej nr (...) zawartej w dniu 30 sierpnia 2013 r. Prawomocnym nakazem zapłaty z dnia 26 listopada 2015 r. Sąd uwzględnił powództwo w całości. Dowód: - akta VI Nc-e 2085743/15 k. 116-158 Sąd zważył, co następuje: Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości. Stan faktyczny w sprawie Sąd ustalił na podstawie powołanych wyżej dowodów. Zgromadzone w sprawie dowody w postaci dokumentów złożonych do akt przez powoda Sąd uznał za w pełni wiarygodne. W toku postępowania Sąd prawomocnie oddalił wniosek pozwanej o odrzucenie powództwa na podstawie art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. Ze zgromadzonego materiału dowodowego jednoznacznie wynika, iż pozwana zawarła dwie różne umowy pożyczki tym samym nie ma obawy, iż sprawa o roszczenia z tytułu umowy pożyczki nr (...) z dnia 21 marca 2012 r. miałaby zostać rozpoznana ponownie. Podstawą zgłoszonego w niniejszej sprawie roszczenia stały się przepisy art. 720 i następne k.c.
art. 720 § 1 k.c. przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Natomiast §2 ww. przepisu stanowi, że umowa pożyczki, której wartość przenosi tysiąc złotych, powinna być stwierdzona pismem. Zastosowanie znalazł także przepis art. 6 k.c., który stanowi, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. W przypadku kwestionowania przez stronę przeciwną twierdzeń (zwłaszcza niepopartych dowodami) i przedłożenia na tę okoliczność odpowiednich dokumentów bardziej czy mniej bezpośrednio podważających owe twierdzenia, to na drugiej stronie ciąży obowiązek podjęcia inicjatywy dowodowej i wykazania, że twierdzenia te są uzasadnione. W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, iż A. K. zawarła w dniu 21 marca 2012 r. z Bankiem (...) S.A. z siedzibą w W. umowę pożyczki nr (...) na okres 72 miesięcy, a także fakt, iż spłata pożyczki miała nastąpić w ratach równych w wysokości 250,95 zł (poza ostatnia ratą wyrównującą). Okolicznością sporną w przedmiotowej sprawie był natomiast fakt doręczenia pozwanej wezwania do zapłaty z dnia 14 maja 2015 r. a co za tym idzie ustalenie skuteczności wypowiedzenia umowy pożyczki. Nadto w toku postepowania pozwana zgłosiła zarzut przedawnienia roszczenia z tytułu umowy pożyczki, przy czym szerzej nie uzasadniła w sprzeciwie stanowiska w tym zakresie. Z treści łączącej strony umowy, której integralną częścią stanowił regulamin kredytów i pożyczek udzielanych klientom indywidualnym przez bank (...) S.A. wynikało, że Bank może m.in. wypowiedzieć umowę w przypadku niedotrzymania przez kredytobiorcę warunków udzielenia kredytu, otrzymania przez bank od organu egzekucyjnego zawiadomienia zajęciu wierzytelności tytułu kredytu albo utraty przez kredytobiorcę zdolności kredytowej. Nadto
4 bank miał również prawo wypowiedzieć umowę z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia m.in. w przypadkach umów zawartych od 1 grudnia 2011 o kredyt w wysokości nie większej niż 255.550 zł albo równowartości tej kwoty w innej walucie niż polska, jeżeli kredytobiorca nie zapłaci w terminie jednej pełnej raty kredytu za co najmniej jeden okres płatności w rozumieniu ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim i o ile w terminie 7 dni od daty otrzymania przez kredytobiorcę wezwania do zapłaty kredytobiorca nie spłaci zadłużenia wynikającego z treści wezwania. W przedmiotowej sprawie pozwana była w zwłoce ze spłatą rat pożyczki od 1 kwietnia 2015 r. Mając zatem na uwadze treść łączącej strony umowy, a w szczególności podstawy wypowiedzenia łączącej strony umowy zawarte w regulaminie a także fakt zaprzestania przez pozwaną spłaty pożyczki należało uznać, że po stronie powodowej powstało uprawnienie do wezwania pozwanej do zapłaty co tez uczyniła powódka pismem z dnia 14 maja 2015 r. Pozwana wprawdzie kwestionowała fakt doręczenia jej wezwania zapłaty niemniej zdaniem Sądu, biorąc pod uwagę całokształt zebranego w sprawie materiału jak i zasady doświadczenia życiowego uznać należało twierdzenia pozwanej za nieuzasadnione. Po pierwsze w ocenie Sądu wskazać należy, iż powódka przedłożyła wygenerowane elektronicznie pismo, z którego wynika, iż skierowała do pozwanej wezwanie do zapłaty kwoty 504,60 zł na prawidłowy adres pozwanej wskazany w treści umowy, pod którym pozwana odbierała kolejne adresowane do niej pisma. Następnie wskazać należy, iż pozwana na etapie przedsądowym mimo otrzymania wypowiedzenia umowy z dnia 16 lipca 2015 r. nie podnosiła, że nie otrzymała uprzednio wezwania do zapłaty, nie uiszczała wpłat po otrzymaniu wypowiedzenia
umową, uznając za bezskuteczne jej wypowiedzenie. Tym samym zdaniem Sądu kwestionowanie otrzymania wezwania do zapłaty na etapie postepowania sądowego należy upatrywać w kategoriach taktyki procesowej a nie wiarygodnych twierdzeń. Racjonalnie postępująca osoba, która otrzymałby wypowiedzenie umowy wbrew jej postanowieniom podjęłaby jakieś działania mające na celu wyjaśnienie stanowiska banku, kwestionowałaby przesłanki takiego wypowiedzenia. Tymczasem pozwana nie zareagowała zarówno na samo wypowiedzenie, jak i odebrane już wezwanie do zapłaty całości kwoty, w którym to bank powoływał się na to wypowiedzenie. Na marginesie Sąd zauważa, że
utraty przez kredytobiorcę zdolności kredytowej, bank mógł wypowiedzieć umowę z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia umowy. Pozwana tymczasem nie spłacała należności wynikających aż z dwóch umów, zatem bank mógł negatywnie ocenić jej zdolność kredytową. W ocenie Sądu, nie zasługiwał także na uwzględnienie podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia roszczenia.
art. 118 k.c. termin przedawnienia roszczenie wynosi 3 lata. Termin przedawnienia roszczenia z tytułu umowy pożyczki zaczyna biec od momentu skutecznego wypowiedzenia umowy czy też upływu okresu wypowiedzenia albo od upływu okresu, na jaki umowa została zawarta. W niniejszej sprawie wymagalności roszczenia nie można utożsamiać ani z datą zawarcia umowy pożyczki ani z datą spełnienia świadczenia. Przepis art. 120 k.c. wprowadza ogólną regułę ustalania początku biegu terminu przedawnienia, zgodnie, z którą bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się od dnia wymagalności roszczenia. Wymagalność roszczenia należy rozumieć, jako stan, w którym wierzyciel ma prawną możliwość zaspokojenia przysługującej mu wierzytelności. Początek wymagalności nie da się ująć w jedną regułę obowiązującą dla wszystkich stosunków prawnych, bowiem wymagalność jest zależna od charakteru i właściwości zobowiązania. Stan wymagalności roszczenia powstaje w chwili, w której uprawniony może rozpocząć przymusową realizację, a więc wtedy gdy dłużnikowi w stosunku do tego roszczenia nie będą służyły żadne zarzuty dylatoryjne lub peramptoryjne, a powództwo o zarządzenie tego świadczenia nie będzie przedwczesne (tak R. K., Dyskusyjne problemy przedawnienia roszczeń, KPP 2006, z. 3, s. 649). Podobnie wymagalność roszczenia definiuje Sąd Najwyższy, który stwierdził, że roszczenie staje się wymagalne wówczas, kiedy wierzyciel może skutecznie żądać od dłużnika zadośćuczynienia jego roszczeniu (zob. wyrok z dnia 12 lutego 1991r., sygn. akt III CRN 500/90, OSN 1992, nr 7-8, poz. 137). Dlatego też należy podzielić pogląd powoda, że początek biegu przedawnienia w niniejszym przypadku należy wiązać z datą skutecznego złożenia w dniu 14 maja 2015 r. wezwania pozwanej do zapłaty a następnie w dniu 16 lipca 2015 r. wypowiedzenia umowy i upływem wskazanego w nim 30-dniowego okresu wypowiedzenia. W związku z tym przedmiotowe wypowiedzenie uskuteczniło się z dniem 8 września 2015 r. Oznacza to, że roszczenie powódki z tytułu udzielonej pożyczki mogłoby się przedawnić po upływie trzech lat, a więc z dniem 8 września 2018 r jednakże, co jest bardzo istotne, przed upływem tego terminu w dniu 13 października 2016 r powódka złożyła pozew o zapłatę, a jest to czynność przedsięwzięta bezpośrednio przed sądem w celu dochodzenia i zaspokojenia roszczenia, która
art. 123 § 1 pkt 1 k.c. przerywa bieg przedawnienia. Wysokość dochodzonego roszczenia nie została skutecznie zakwestionowana przez pozwaną, a to na niej spoczywał dowód wykazania seplenienia świadczenia w całości, czy w części, wynikającego z łączącego strony stosunku prawnego. O kosztach postępowania przy uwzględnieniu wyniku procesu orzeczono w pkt II, w oparciu o przepisy art. 98§1 i 3 k.p.c.. Koszty poniesione przez powódkę obejmowały więc opłatę od pozwu w kwocie 250 zł oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. Ponieważ żądanie pozwu zostało zasądzone w całości, pozwana winna więc zwrócić sumę tych kosztów na rzecz strony powodowej.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.