IV Ka 462/18

Sygn. akt IV Ka 462 / 18 UZASADNIENIE Ocena dowodów zaprezentowana przez sąd I instancji nie jest ani dowolna, ani nielogiczna, nie pozostaje też w sprzeczności z doświadczeniem życiowym. Została również należycie – z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego – argumentowana w uzasadnieniu. Także poczynione na jej podstawie ustalenia faktyczne nie budzą zastrzeżeń sądu odwoławczego. Podnieść należy zwłaszcza, że nie było powodu, aby zdyskredytować zeznania pokrzywdzonego w zakresie, w jakim wskazywał, kiedy i w jakich okolicznościach doznał obrażeń ciała opisanych w akcie oskarżenia. Jego depozycje zostały pozytywnie zweryfikowane innymi dowodami. W ich świetle nie sposób zgodzić się zwłaszcza, że obrażenia te były następstwem zdarzeń sprzed kilku miesięcy. W pierwszej kolejności zaakcentować tu należy wymowę dokumentacji medycznej oraz opinię biegłego lekarza, które taki czas i mechanizm powstania tych obrażeń, jaki wynika z zeznań pokrzywdzonego, uwiarygodniają. Wszak tego samego jeszcze dnia, już kilkadziesiąt minut po zajściu, R. P. znalazł się na Oddziale Ratunkowym z Izbą Przyjęć i S. Ostrej Dializy Szpitala (...) w R.. Tam w ramach wywiadu przyjmującemu lekarzowi podał, że pobity został „ w dniu dzisiejszym ”. Lekarz ów, w rozpoznaniu, także stwierdził „ stan po pobiciu ”, któremu towarzyszyły złamanie nosa, stłuczenie głowy, otarcie naskórka okolicy łopatki prawej, bolesność palpacyjna i krwawienie nosa oraz otarcie naskórka okolicy ciemieniowej prawej. Było to rozpoznanie i opis obrażeń świeżych, bez zastrzeżeń, że którekolwiek z nich pochodzi sprzed wielu miesięcy. Potwierdził to w opinii biegły W. N., podnosząc, że obrażenia mogły powstać „ w wyniku pobicia, w okolicznościach i czasie wskazanym przez poszkodowanego ”. Nie było też powodów, aby kwestionować, że sprawcą obrażeń jest oskarżony. Pokrzywdzony wskazywał na niego od początku, ten zaś dysponował motywem, dla którego postąpienie w taki sposób jawi się jako wytłumaczalne. Wszak pokrzywdzony w czasie, kiedy M. S.