k.c.). Komentowany przepis art.
znajduje zastosowanie także do przypadków szkód na osobie wyrządzonych przestępstwem i nie stosuje się wówczas terminu określonego w art.
k.c., iż roszczenie o naprawienie szkody ulega przedawnieniu z upływem lat dwudziestu od dnia popełnienia przestępstwa bez względu na to, kiedy poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 24 lutego 2009 r. III CZP 2/09 ( publ. OSNC 2009/12/168 ) nie odmawiając teoretycznie powodowi dochodzącemu naprawienia szkody na osobie interesu prawnego w ustaleniu odpowiedzialności pozwanego za szkody mogące powstać w przyszłości zwrócił uwagę na różnicę pomiędzy stanowiskiem wyrażonym w sposób generalny a sytuacją, jaka może mieć miejsce w okolicznościach konkretnej sprawy. Ocena, czy powód ma interes prawny w ustaleniu odpowiedzialności pozwanego za szkody na osobie mogące powstać w przyszłości z danego zdarzenia, może zostać dokonana jedynie z uwzględnieniem okoliczności konkretnej sprawy. Wszelkie uogólnienia i poglądy wyrażane w sposób abstrakcyjny nie mogą mieć miejsca. Stan zdrowia powódki należało ocenić jako ugruntowany. Mimo upływu ponad 3 lat od zdarzenia nie uległ on poprawie ani w zakresie stanu psychicznego powódki, ani co do sprawności jej ręki. Ponadto, powódka musi nieustannie podejmować fizjoterapię celem usprawniania kończyny. Obecnie brak jest jednak przesłanek do uznania, że powódka nie będzie wymagała w przyszłości przechodzenia dalszych skomplikowanych zabiegów lub terapii. Powódka faktycznie i tak dopiero w przyszłości po przeprowadzeniu specjalistycznych badań w miarodajnej placówce medycznej będzie mogła każdorazowo uzyskać wiedzę o potrzebie ewentualnego leczenia. Stąd celowym jest i zgodnym z interesem powódki ustalenie w wyroku odpowiedzialności strony pozwanej na przyszłość w razie postania u powódki szkody w przyszłości. W przyszłości będzie ona mogła zatem bez przeszkód wystąpić z odpowiednim roszczeniem mając także na uwadze dyspozycję art.
Z tych względów orzeczono jak w pkt. IV wyroku. O kosztach postępowania Sąd rozstrzygnął w oparciu o art. 98 k.p.c. i art. 100 k.p.c. W niniejszej sprawie łączna wartość przedmiotu sporu (z uwzględnieniem rozszerzonego powództwa) wynosiła 153 210 zł. Na rzecz powódki zasądzona została łącznie kwota 127 676,23 zł (113 000 zł + 7968,23 zł + 12 x 559 zł). Oznacza to, że żądanie pozwu zostało uwzględnione w około 84%. Powódka uiściła opłatę od pozwu w wysokości 6661 zł ( k. 224 ). Powódka nie uiściła opłaty od rozszerzonego żądania, która powinna wynosić 1000 zł. Łącznie zatem opłata od pozwu powinna wynieść 7661 zł. Na zasadzie art. 98 k.p.c. strona pozwana jest zobowiązana do zwrotu powódce kwoty 6435 złotych tytułem części opłaty od zasadzonego świadczenia (84% z 7661 złotych). Jednocześnie do ściągnięcia od powódki pozostaje kwota 1000 złotych opłaty od rozszerzonego żądania, które okazało sie nieuzasadnione, a od którego opłata nie została przez powódkę uiszczona. W toku postępowania poniesione zostały wydatki na poczet wynagrodzenia biegłych w łącznej wysokości 4067,44 zł ( k. 358, k. 388, k. 433, k. 457 ) przy czym kwota 375,36 zł została wypłacona ze środków Skarbu Państwa, a kwota 3692,08 zł z uiszczonych przez strony zaliczek po 2000 zł (k. 317 i k. 319 ). Zarządzono zatem przeksięgowanie pozostałej kwoty z zaliczek na rachunek Skarbu Państwa, a do dopłaty pozostaje jednocześnie 67,44 zł. Stosując zasadę procentowego rozdziału kosztów strona pozwana winna ponieść 84% tych kosztów, zaś powódka - 16%. Stąd pozwany winien ponieść koszty w wysokości 3416,64 złotych, zaś powódka 650,80 złotych. Dotychczas powódka poniosła koszty opinii zaliczkowo w kwocie 2000 złotych ( k. 319 ) zatem należy się jej od pozwanego zwrot kosztów w kwocie 1349,20 złotych, którą Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powódki tytułem zwrotu wydatków na opinie biegłych. Do ściągnięcia pozostała kwota 67,44 złotych kosztów wyłożonych tymczasowo przez Skarb Państwa, którą Sąd nakazał ściągnąć od pozwanego na podstawie art. 100 k.p.c. i 113 ustawy z dnia 28 lipca 2015 r. o kosztach sadowych w sprawach cywilnych. Tym samym pozwany poniesie przypadające na niego wydatki w kwocie 3416,64 zł (2000 zaliczka + 1349,20 do zwrotu na rzecz powódki + 67,44 zł do ściągnięcia). Powódka pozostanie przy poniesionych wydatkach w kwocie 650,80 zł, które uiściła zaliczkowo. Strony były reprezentowane przez zawodowych pełnomocników ustanowionych z wyboru. Koszty udziału każdego z pełnomocników w niniejszej sprawie wynoszą 3.617,00 zł – zgodnie z §6 pkt 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U z 2013 r., poz. 490) w zw. z §21 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804) waz z 17,00 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Jednocześnie Sąd nie uwzględnił żądania powódki zasądzenia na jej rzecz kosztów zastępstwa procesowego w podwójnej wysokości. Niniejsza sprawa nie była skomplikowana pod względem prawnym, ani faktycznym, nakład pracy pełnomocnika powódki nie przekraczał zwykłego zaangażowania pełnomocnika w sprawie odszkodowawczej. Wobec tego Sąd żądania tego nie uwzględnił i zasądził koszty zastępstwa procesowego odpowiednio dla stawek minimalnych. Wobec powyższego powódce z tytułu kosztów zastępstwa procesowego należny jest zwrot kosztów zastępstwa w wysokości 3038,28 zł (84% z 3617 zł). Z kolei od powódki dla strony pozwanej należny jest zwrot kosztów zastępstwa procesowego odpowiednio do części, w której powódka przegrała postępowanie (16%). W ostatecznym rozliczeniu powódce należne są koszty zastępstwa w wysokości 2459,56 złotych (3038,28 – 16% z 3617 zł). Podsumowując powyższe, Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powódki tytułem poniesionych przez powódkę kosztów postępowania kwotę 10 243,76 złotych (6435 zł z tytułu opłaty + 1349,20zł z tytułu wydatków + 2459,56 zł z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika).. SSO Paweł Poręba
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.