II K 130/17

(1)do wyłudzenia poświadczenia nieprawdy w dokumentach uprawniających do wydania przez właściwy wydział komunikacji prawa jazdy, niezbędnych do uzyskania przez A. R.

(1)prawa jazdy niżej wymienionej kat, J. W. nakłonił J. J.

(2), będącego lekarzem uprawnionym do badań lekarskich osób kierujących pojazdami, nr zaświadczenia (...), wydanego przez Wojewodę (...) do poświadczenia nieprawdy w karcie badania lekarskiego A. R.

(1)oraz w orzeczeniu lekarskim nr (...) z dnia 7 grudnia 2012 roku, co do okoliczności mającej znaczenie prawne, w ten sposób, że po uzyskaniu od A. R.

(1)szczegółowych danych personalnych, w tym nr pesel, adresu, udostępnił je następnie J. J.

(2), który potwierdził przeprowadzenie w dniu 7 grudnia 2012 roku badania lekarskiego A. R.

(1)w Samodzielnym Zespole Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej przy ul. (...) w J., w wyniku którego stwierdził brak przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi, dla których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii B+E, bez ograniczeń, która to karta badania lekarskiego, podpisana również przez J. W. imieniem i nazwiskiem w/w o treści: „A. R.” stała się podstawą do wydania przez J. J.

(2)następnie orzeczenia, podczas gdy w rzeczywistości wskazany wyżej lekarz nie przeprowadził w ogóle opisanego wyżej badania lekarskiego oraz w celu realizacji wyżej opisanego zamiaru nakłonił również K. M. do poświadczenia nieprawdy w niżej opisanym zaświadczeniu w ten sposób, że dostarczył mu dane osobowe niżej wymienionej osoby, a następnie K. M. jako kierownik ośrodka nauki jazdy, to jest osoba uprawniona do wystawienia dokumentu, poświadczył nieprawdę w zaświadczeniu nr (...) z dnia 6 czerwca 2013 r. o ukończeniu szkolenia podstawowego dla osób ubiegających się o prawa jazdy kat. B + E w Ośrodku Szkolenia (...) (...)-(...) L., ul. (...), (...)-(...) W., ul. (...) co do okoliczności prawnej mającej znaczenie prawne, potwierdzając odbycie przez A. R.

(1)20 godzin zajęć teoretycznych i 15 godzin zajęć praktycznych we wskazanym wyżej ośrodku, jako warunku niezbędnego do przystąpienia do egzaminu na prawo jazdy kategorii jak wyżej, wynikających z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 8 maja 2009 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów ( Dz. U. z dnia 25 maja 2009 r., Dz. U. 2009.78.653), wiedząc o tym, że jest to niezgodne z rzeczywistością, przy czym J. W. zamiaru swego nie osiągnął w zakresie wyłudzenia poświadczenia nieprawdy w prawie jazdy z uwagi, na to, że A. R.

(1)nie odebrał tych dokumentów i w związku z tym nie posłużył się nimi, to jest o czyn z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zb. z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 272 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., a w stosunku do K. M.: o czyn z art. 271 § 3 k.k., a ponadto K. M. oskarżonego o to, że: II. w bliżej nieustalonym okresie, najpóźniej w dniu 23 grudnia 2013 r. w W., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, będąc kierownikiem ośrodka nauki jazdy, ale nie będąc osobą uprawnioną do wystawienia niżej opisanego dokumentu, w celu użycia za autentyczne przez M. D. podrobił zaświadczenie nr (...) z dnia 23 grudnia 2013 r. potwierdzające uczestnictwo w warsztatach doskonalenia zawodowego instruktorów/wykładowców w Ośrodku Szkolenia (...) (...)-(...) L., ul. (...), (...)-(...) W., ul. (...) w ten sposób, że potwierdził uczestnictwo w/w osoby w warsztatach doskonalenia zawodowego w terminie od 21.12.2013r. do 23.12.2013r., przeprowadzonych przez J. M., wiedząc o tym, że jest to niezgodne z rzeczywistością, to jest o czyn z art. 270 § 1 k.k., III. w bliżej nieustalonym okresie, najpóźniej w dniu 23 grudnia 2013 r. w W., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, będąc kierownikiem ośrodka nauki jazdy, ale nie będąc osobą uprawnioną do wystawienia niżej opisanego dokumentu, w celu użycia za autentyczne przez L. P.

(1)podrobił zaświadczenie nr (...) z dnia 23 grudnia 2013 r. potwierdzające uczestnictwo w warsztatach doskonalenia zawodowego instruktorów/wykładowców w Ośrodku Szkolenia (...) (...)-(...) L., ul. (...), (...)-(...) W., ul. (...) w ten sposób, że potwierdził uczestnictwo w/w osoby w warsztatach doskonalenia zawodowego w terminie od 21.12.2013r. do 23.12.2013r., przeprowadzonych przez siebie, wiedząc o tym, że jest to niezgodne z rzeczywistością, to jest o czyn z art. 270 § 1 k.k., IV. w bliżej nieustalonym okresie, najpóźniej w dniu 23 grudnia 2013 r. w W., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, będąc kierownikiem ośrodka nauki jazdy, ale nie będąc osobą uprawnioną do wystawienia niżej opisanego dokumentu, w celu użycia za autentyczne przez N. P. podrobił zaświadczenie nr (...) z dnia 23 grudnia 2013 r. potwierdzające uczestnictwo w warsztatach doskonalenia zawodowego instruktorów/wykładowców w Ośrodku Szkolenia (...) (...)-(...) L., ul. (...), (...)-(...) W., ul. (...) w ten sposób, że potwierdził uczestnictwo w/w osoby w warsztatach doskonalenia zawodowego w terminie od 21.12.2013r. do 23.12.2013 r., przeprowadzonych przez J. M., wiedząc o tym, że jest to niezgodne z rzeczywistością, to jest o czyn z art. 270 § 1 k.k., V. w bliżej nieustalonym okresie czasu nie wcześniej niż od 1 stycznia 1995 r. do 27 kwietnia 2015 r. w W. ukrywał książeczkę wojskową nr (...) na nazwisko K. P. A., wydaną przez (...) W. O., którą nie miał prawa wyłącznie rozporządzać, to jest o czyn z art. 276 k.k. VI. w bliżej nieustalonym okresie czasu nie wcześniej niż od 1 stycznia 2010 r. do 27 kwietnia 2015 r. w W. ukrywał paszport nr (...) na nazwisko W. B. E., wydany przez Wojewodę (...), którym nie miał prawa wyłącznie rozporządzać, to jest o czyn z art. 276 k.k., VII. w bliżej nieustalonym okresie od co najmniej 1 stycznia 2013 r. do 15 stycznia 2014 r. w L., działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą, w celu osiągnięcia co najmniej korzyści majątkowej lub osobistej, będąc kierownikiem ośrodka nauki jazdy osobą uprawnioną do wystawienia dokumentu, poświadczył nieprawdę w zaświadczeniu nr (...) z dnia 30 września 2012 r. o ukończeniu szkolenia podstawowego dla osób ubiegających się o prawa jazdy kat. B w Ośrodku Szkolenia (...) (...)-(...) L., ul. (...), (...)-(...) W., ul. (...) co do okoliczności prawnej mającej znaczenie prawne potwierdzające odbycie przez C. P. 30 godzin zajęć teoretycznych i 30 godzin zajęć praktycznych, jako warunku niezbędnego do przystąpienia do egzaminu na prawo jazdy , wynikających z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 8 maja 2009 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów ( Dz. U. z dnia 25 maja 2009 r., Dz. U. 2009.78.653), wiedząc o tym, że jest to niezgodne z rzeczywistością, to jest o czyn z art. 271 § 3 k.k., VIII. w bliżej nieustalonym okresie od co najmniej 1 stycznia 2013 r. do najpóźniej 31 grudnia 2013 r. w L. i w W., w celu osiągnięcia korzyści osobistej i majątkowej, w zamiarze, aby J. W., R. B. oraz M. W. dokonali czynu zabronionego swoim zachowaniem ułatwił im jego popełnienie w ten sposób, że będąc kierownikiem niżej wymienionego ośrodka nauki jazdy, osobą uprawnioną do wystawienia dokumentu, dostarczył w/w pieczęć nagłówkową o treści Ośrodek Szkolenia (...) (...)-(...) L., ul. (...), (...)-(...) W., ul. (...) oraz pieczęć z napisem Instruktor J. M. oraz z napisem Kierownik Ośrodka (...), w następstwie czego J. W. wspólnie i w porozumieniu z R. B. wyłudził poświadczenie nieprawdy przez urzędnika Starostwa Powiatowego w P., uprawnionego do wydania prawa jazdy kat. B, poprzez podstępne wprowadzenie go w błąd w ten sposób, że po uprzednim przekazaniu za zgodą i wiedzą R. B. szczegółowych jego danych personalnych, M. W. podrobiła zaświadczenie nr (...) o ukończeniu szkolenia podstawowego dla osób ubiegających się o prawo jazdy kategorii B na dane R. B., opieczętowując je w/w pieczęciami, a J. W. następnie przedłożył wraz z innymi dokumentem stwierdzającym nieprawdę w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w Ł., gdzie po uprzednim wprowadzeniu w błąd właściwego pracownika w/w ośrodka co do prawdziwości danych zawartych w przedstawionym dokumencie, R. B. został zakwalifikowany i dopuszczony do egzaminu teoretycznego i praktycznego na prawo jazdy kat. B, po którego zdaniu i następnie przedłożeniu wniosku o wydanie prawo jazdy kategorii B w dniu 8 maja 2014 r. w Starostwie Powiatowym w P. w Wydziale Komunikacji i Transportu, otrzymał w dniu 12 maja 2014r. prawo jazdy kategorii B nr (...), to jest o czyn z art. 18 § 3 k.k. w zw. art. 272 k.k. w zb. z art. 273 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., IX. w bliżej nieustalonym okresie od co najmniej 1 stycznia 2013 r. do bliżej nieustalonej daty najpóźniej 14 marca 2014 r. w L. i W., w celu osiągnięcia korzyści osobistej i majątkowej, w zamiarze, aby J. W., P. J. oraz M. W. dokonali czynu zabronionego swoim zachowaniem ułatwił im jego popełnienie w ten sposób, że będąc kierownikiem niżej wymienionego ośrodka nauki jazdy, osobą uprawnioną do wystawienia dokumentu, dostarczył w/w pieczęć nagłówkową o treści Ośrodek Szkolenia (...) (...)-(...) L., ul. (...), (...)-(...) W., ul. (...) oraz pieczęć z napisem Instruktor J. M. oraz z napisem Kierownik Ośrodka (...), w następstwie czego J. W. wspólnie i w porozumieniu z P. J. wyłudził poświadczenie nieprawdy przez urzędnika Starostwa Powiatowego w W., uprawnionego do wydania prawa jazdy kat. B, poprzez podstępne wprowadzenie go w błąd w ten sposób, że po uprzednim przekazaniu za zgodą i wiedzą P. J. szczegółowych jego danych personalnych, M. W. podrobiła zaświadczenie nr (...) z dnia 31 grudnia 2012 r. o ukończeniu szkolenia podstawowego dla osób ubiegających się o prawo jazdy kategorii B na dane P. J., opieczętowując je w/w pieczęciami, a J. W. następnie przedłożył wraz z innymi dokumentem stwierdzającym nieprawdę w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w W., gdzie po uprzednim wprowadzeniu w błąd właściwego pracownika w/w ośrodka co do prawdziwości danych zawartych w przedstawionym dokumencie, P. J. został zakwalifikowany i dopuszczony do egzaminu teoretycznego i praktycznego na prawo jazdy kat. B, po którego zdaniu i następnie przedłożeniu wniosku o wydanie prawo jazdy kategorii B w dniu 14 kwietnia 2014 r. w Starostwie Powiatowym w W. w Wydziale Komunikacji i Transportu, otrzymał prawo jazdy kategorii B nr (...), to jest o czyn z art. 18 § 3 k.k. w zw. art. 272 k.k. w zb. z art. 273 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., X. w bliżej nieustalonym okresie od co najmniej 1 stycznia 2013 r. do bliżej nieustalonej daty najpóźniej w dniu 14 marca 2014 r. w L. i w W., w celu osiągnięcia korzyści osobistej i majątkowej, w zamiarze, aby J. W., S. R. oraz M. W. dokonali czynu zabronionego swoim zachowaniem ułatwił im jego popełnienie w ten sposób, że będąc kierownikiem niżej wymienionego ośrodka nauki jazdy, osobą uprawnioną do wystawienia dokumentu, dostarczył w/w pieczęć nagłówkową o treści Ośrodek Szkolenia (...) (...)-(...) L., ul. (...), (...)-(...) W., ul. (...) oraz pieczęć z napisem Instruktor J. M. oraz z napisem Kierownik Ośrodka (...), w następstwie czego J. W. wspólnie i w porozumieniu z M. W., po uzyskaniu od S. R. szczegółowych danych personalnych, w tym nr pesel, adresu, dostarczył M. W. stwierdzające nieprawdę orzeczenie lekarskie wydane przez lekarza J. J.

(2), która z kolei za wiedzą i zgodą S. R. w dniu 17 marca 2014 r. przedłożyła otrzymany od J. W. stwierdzający nieprawdę dokument w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w Ł. wraz z podrobionym przez siebie Zaświadczeniem nr (...) o ukończeniu szkolenia podstawowego dla osób ubiegających się o prawo jazdy kategorii B na dane S. R., opieczętowanym w/w pieczęciami, wskutek czego po uprzednim wprowadzeniu w błąd pracownika tego ośrodka (...) została zakwalifikowana i dopuszczona do egzaminu teoretycznego we wskazanym (...) zie, lecz do wyłudzenia poświadczenia nieprawdy w dokumencie prawo jazdy nie doszło, z uwagi na to, iż mimo 5 - krotnych prób w/w nie zdała wskazanego wyżej egzaminu, to jest o czyn z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 273 k.k. w zb. z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 13 § 2 k.k. w zw. z art. 272 k.k. w zb. z art. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. a nadto J. W., K. M. oraz: 3. K. B.

(1)urodz. (...) w N. syn H. i Z. z d. S., oskarżonych o to, że: XI. w bliżej nieustalonym okresie od co najmniej 30 stycznia 2012 r. do 10 czerwca 2015 r. w Ł. i L., a J. W. nadto w J., a K. M. w L. i w W., działając w celu osiągnięcia korzyści osobistej i majątkowej, J. W. wspólnie i w porozumieniu z K. M. i K. B.

(1), a ponadto J. W. i K. B.

(1)w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, J. W. i K. B.

(1)wyłudzili poświadczenie nieprawdy przez urzędnika Starostwa Powiatowego w L., uprawnionego do wydania prawa jazdy kat. B, poprzez wprowadzenie go w błąd, w ten sposób, że J. W. nakłonił J. J.

(2), będącego lekarzem uprawnionym do badań lekarskich osób kierujących pojazdami, nr zaświadczenia (...), wydanego przez Wojewodę (...) do poświadczenia nieprawdy w orzeczeniu lekarskim nr (...) z dnia 30 stycznia 2012 roku, co do okoliczności mającej znaczenie prawne, przekazując mu za zgodą i wiedzą K. B.

(1)szczegółowe dane personalne, w tym nr pesel, adres w/w i następnie J. J.

(2)potwierdził przeprowadzenie w dniu 30 stycznia 2012 roku badania lekarskiego w/w w Samodzielnym Zespole Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej przy ul. (...) w J., w wyniku którego stwierdził brak przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi, dla których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii A, Al, B, BI, T, B+E, bez ograniczeń, podczas gdy w rzeczywistości wskazany wyżej lekarz nie przeprowadził tego badania lekarskiego, a następnie J. W. za zgodą i wiedzą K. B.

(1)przedłożyli w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w Ł. stwierdzające nieprawdę dokumenty w postaci w/w orzeczenia lekarskiego oraz zaświadczenia nr (...) z dnia 16 maja 2012 r. o ukończeniu szkolenia podstawowego dla osób ubiegających się o prawo jazdy kat. B na nazwisko B. K. H., wystawionego przez K. M. i podpisanego przez Kierownika Ośrodka (...) z Ośrodka Szkolenia (...) (...)-(...) L., ul. (...) (...)-(...) W., ul. (...), potwierdzające odbycie 30 godzin zajęć teoretycznych i 30 godzin zajęć praktycznych, w którym to K. M. we wskazanym wyżej czasie i miejscu, jako kierownik wyżej opisanego ośrodka nauki jazdy, to jest osoba uprawniona do wystawienia dokumentu, poświadczył nieprawdę co do okoliczności prawnej mającej znaczenie prawne, potwierdzając odbycie przez K. B.

(1)30 godzin zajęć teoretycznych i 30 godzin zajęć praktycznych we wskazanym wyżej ośrodku, jako warunku niezbędnego do przystąpienia do egzaminu na prawo jazdy kategorii jak wyżej, wynikających z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 8 maja 2009 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów ( Dz. U. z dnia 25 maja 2009 r., Dz. U. 2009.78.653), wiedząc o tym, że jest to niezgodne z rzeczywistością, które to dokumenty stały się podstawą do zakwalifikowania K. B.

(1)przez Wojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego w Ł. do egzaminu teoretycznego i praktycznego na prawo jazdy kat. B, a następnie do uzyskania przez wyżej wymienionego ze Starostwa Powiatowego w L. uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B, podczas gdy w rzeczywistości, nie przeprowadzono z udziałem K. B.

(1)opisanego badania lekarskiego ani we wskazanym wyżej ośrodku szkolenia kierowców wyżej opisanych zajęć teoretycznych i praktycznych z tytułu kursu na prawo jazdy, to jest o czyn z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zb. z art. 272 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., a w stosunku do K. M.: o czyn z art. 271 § 3 k.k., a w stosunku do K. B.

(1): o czyn z art. 272 k.k. w zw. z art. 12 k.k., a ponadto przeciwko J. W., K. M. oraz: 4. T. S. urodz. (...) w N. syn Z. i S. z d. K. oskarżonych o to, że: XII. w bliżej nieustalonym okresie od co najmniej 1 stycznia 2013 r. do najpóźniej 27 listopada 2014 r. w J., Ł. i L., a K. M. w L. i W., J. W. i K. M. działając w celu osiągnięcia korzyści osobistej i majątkowej, wspólnie i w porozumieniu, przy czym J. W. również z T. S. oraz w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, w zamiarze wyłudzenia poświadczenia nieprawdy przez urzędnika Starostwa Powiatowego w L., uprawnionego do wydania prawa jazdy kat. B, przy czym T. S. usiłując wyłudzić poświadczenie nieprawdy poprzez podstępne wprowadzenie w błąd osób upoważnionych do wystawienia dokumentów, uprawniających do uzyskania prawa jazdy kategorii B, J. W. nakłonił J. J.

(2), będącego lekarzem uprawnionym do badań lekarskich osób kierujących pojazdami, nr zaświadczenia (...), wydanego przez Wojewodę (...) do poświadczenia nieprawdy w orzeczeniu lekarskim nr (...) z dnia 7 grudnia 2012 roku, co do okoliczności mającej znaczenie prawne, tj. przeprowadzenia w dniu 7 grudnia 2012 roku badania lekarskiego w/w w Samodzielnym Zespole Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej przy ul. (...) w J., w wyniku którego stwierdził brak przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi, dla których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii A, Al, B, BI, T, B+E, bez ograniczeń, podczas gdy w rzeczywistości wskazany wyżej lekarz nie przeprowadził tego dnia badania lekarskiego, a następnie we wskazanym wyżej czasie i miejscu oraz za zgodą i wiedzą T. S. J. W. przedłożył w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w Ł. stwierdzające nieprawdę dokumenty w postaci w/w orzeczenia lekarskiego oraz zaświadczenia nr (...) z dnia 12 stycznia 2012 r. o ukończeniu szkolenia podstawowego dla osób ubiegających się o prawo jazdy kat. B na nazwisko S. T., wystawionego przez K. M. i podpisanego przez Kierownika Ośrodka (...) z Ośrodka Szkolenia (...) (...)-(...) L., ul. (...) (...)-(...) W., ul. (...), potwierdzające odbycie 30 godzin zajęć teoretycznych i 30 godzin zajęć praktycznych, w którym to K. M. we wskazanym wyżej czasie i miejscu, jako kierownik wyżej opisanego ośrodka nauki jazdy, to jest osoba uprawniona do wystawienia dokumentu, poświadczył nieprawdę co do okoliczności prawnej mającej znaczenie prawne, potwierdzając odbycie przez T. S. 30 godzin zajęć teoretycznych i 30 godzin zajęć praktycznych we wskazanym wyżej ośrodku, jako warunku niezbędnego do przystąpienia do egzaminu na prawo jazdy kategorii jak wyżej, wynikających z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 8 maja 2009 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów (Dz. U. z dnia 25 maja 2009 r., Dz. U. 2009.78.653), wiedząc o tym, że jest to niezgodne z rzeczywistością, które to dokumenty stały się podstawą do zakwalifikowania przez Wojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego w Ł. do egzaminu teoretycznego i praktycznego na prawo jazdy kat. B, a następnie do uzyskania ze Starostwa Powiatowego w L. uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B, podczas gdy w rzeczywistości, ani też nie przeprowadzono z udziałem T. S. we wskazanym wyżej ośrodku szkolenia kierowców wyżej opisanych wymaganych 30 godzin zajęć teoretycznych z tytułu kursu na prawo jazdy, przy czym T. S. został zakwalifikowany przez w/w ośrodek jedynie do egzaminu teoretycznego i zamiaru swego nie osiągnął z uwagi na to, iż mimo 2 krotnych prób nie zdał wskazanego wyżej egzaminu, to jest o czyn z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zb. z art. 272 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., a w stosunku do K. M. o czyn z art. 271 § 3 k.k., a w stosunku do T. S. o czyn z art. 273 k.k. w zb. z art. 13 § 2 k.k. w zw. z art. 272 k.k. zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., a nadto przeciwko J. W., K. M. oraz: 5. M. M.

(1)urodz. (...) w W. córka W. i I. z d. M. oskarżonych o to, że: XIII. w bliżej nieustalonym okresie od co najmniej 1 stycznia 2013 r. do 21 marca 2014 r. W. i L., a M. M.

(1)nadto w Ł., natomiast J. W. nadto w J. i Ł., J. W. i K. M. działając w celu osiągnięcia korzyści osobistej i majątkowej, a także J. W. i M. M.

(1)w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, J. W. wspólnie i w porozumieniu z M. M.

(1)oraz K. M., J. W. i M. M.

(1)w zamiarze wyłudzenia poświadczenia nieprawdy przez urzędnika niżej opisanego organu, uprawnionego do wydania prawa jazdy kat. B, wyłudzili to poświadczenie, w ten sposób, że J. W. nakłonił J. J.

(2), będącego lekarzem uprawnionym do badań lekarskich osób kierujących pojazdami, nr zaświadczenia (...), wydanego przez Wojewodę (...) do poświadczenia nieprawdy w karcie badania lekarskiego oraz orzeczeniu lekarskim nr (...) z dnia 7 grudnia 2012 roku, co do okoliczności mającej znaczenie prawne, tj. przeprowadzenia w dniu 7 grudnia 2012 roku badania lekarskiego w/w w Samodzielnym Zespole Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej przy ul. (...) w J. M. M.

(1), w wyniku którego stwierdził brak przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi, dla których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii A, Al, B, BI, T, B+E, bez ograniczeń, podczas gdy w rzeczywistości wskazany wyżej lekarz nie przeprowadził tego dnia badania lekarskiego oraz w celu realizacji wyżej opisanego zamiaru następnie J. W. we wskazanym wyżej czasie i miejscu nakłonił również K. M. do poświadczenia nieprawdy w niżej opisanym zaświadczeniu, w ten sposób, że dostarczył mu dane osobowe niżej wymienionej osoby, a następnie K. M. jako kierownik ośrodka nauki jazdy - osoba uprawniona do wystawienia dokumentu, poświadczył nieprawdę w zaświadczeniu nr (...) z dnia 12 stycznia 2014 r. na nazwisko M. M. M.

(3)o ukończeniu szkolenia podstawowego dla osób ubiegających się o prawa jazdy kat. B, potwierdzając odbycie przez w/w w Ośrodku Szkolenia (...) (...)-(...) L., ul. (...), (...)-(...) W., ul. (...) 30 godzin zajęć teoretycznych i 30 godzin zajęć praktycznych nauki jazdy, jako warunku niezbędnego do przystąpienia do egzaminu na prawo jazdy kategorii jak wyżej, wynikających z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 8 maja 2009 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów ( Dz. U. z dnia 25 maja 2009 r., Dz. U. 2009.78.653), wiedząc o tym, że jest to niezgodne z rzeczywistością i następnie J. W. za zgodą i wiedzą M. M.

(1)przedłożyli w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w Ł. stwierdzające nieprawdę w/w dokumenty, w wyniku czego M. M.

(1)została dopuszczona do egzaminu teoretycznego i praktycznego na prawo jazdy, a następnie uzyskała z Urzędu Miasta S. W. Delegatury w D. M. uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii B, to jest o czyn z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zb. z art. 272 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., a w stosunku do K. M. o czyn z art. 271 § 3 k.k., a w stosunku do M. M.

(1)o czyn z art. 272 k.k. w zw. z art. 12 k.k., a ponadto J. W. oraz: 6. M. W. urodz. (...) w Ł. córka L. i H. z d. (...) oskarżonych o to, że: XIV. w bliżej nieustalonym okresie od co najmniej 1 stycznia 2013 r. do bliżej nieustalonej daty najprawdopodobniej 14 marca 2014 r. w J., L. i w Ł., a J. W. nadto w J., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, a nadto J. W. osobistej, wspólnie i w porozumieniu z S. R., J. W. w zamiarze udzielenia pomocy M. W. i S. R. do posłużenia się niżej opisanym dokumentem stwierdzającym nieprawdę w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w Ł., w celu zakwalifikowania i dopuszczenia na jego podstawie S. R. do zdawania egzaminów teoretycznych i praktycznych na prawo jazdy kat. B oraz następnie wyłudzenia poświadczenia nieprawdy w przez podstępne wprowadzenie w błąd osób z właściwego Starostwa Powiatowego, upoważnionych do wydania przez właściwy wydział komunikacji prawa jazdy kat. B, J. W. nakłonił J. J.

(2), będącego lekarzem uprawnionym do badań lekarskich osób kierujących pojazdami, nr zaświadczenia (...), wydanego przez Wojewodę (...) do poświadczenia nieprawdy w karcie badania lekarskiego S. R. oraz w orzeczeniu lekarskim nr (...) z dnia 28 lipca 2012 roku, co do okoliczności mającej znaczenie prawne, w ten sposób, że po uzyskaniu od S. R. szczegółowych danych personalnych, w tym nr pesel, adresu, udostępnił je następnie J. J.

(2), który potwierdził przeprowadzenie w dniu 28 lipca 2012 roku badania lekarskiego S. R. w Samodzielnym Zespole Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej przy ul. (...) w J., w wyniku którego stwierdził brak przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi, dla których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii A, Al, B, BI, T, B+E, bez ograniczeń, która to karta badania lekarskiego, wypisana również w pkt. 3 A na stronie 2 w zakresie daty o teści: „ 28.07.2012” przez J. W. i podpisana przez niego imieniem i nazwiskiem S. R., stała się podstawą do wydania przez J. J.

(2)następnie orzeczenia, podczas gdy w rzeczywistości wskazany wyżej lekarz nie przeprowadził w ogóle opisanego wyżej badania lekarskiego, a następnie wyżej opisany dokument przekazał M. W., która usiłując wyłudzić poświadczenie nieprawdy przez podstępne wprowadzenie w błąd osób upoważnionych we właściwym Starostwie Powiatowym Wydziale Komunikacji do wystawienia dokumentów, uprawniających do uzyskania prawa jazdy kategorii B, za wiedzą i zgodą S. R. w dniu 17 marca 2014 r. przedłożyła wskazane wyżej stwierdzające nieprawdę orzeczenie lekarskie, potwierdzającego odbycie badania lekarskiego oraz brak przeciwskazań lekarskich S. R. do kierowania pojazdami silnikowymi, którego badania w rzeczywistości S. R. nie odbyła w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w Ł. wraz podrobionym przez siebie Zaświadczeniem nr (...) z dnia 10 października 2012 r. o ukończeniu szkolenia podstawowego dla osób ubiegających się o prawo jazdy kategorii B na dane S. R., wystawionym przez Kierownika Ośrodka Szkolenia (...) w L. - K. M. oraz Instruktora J. M., potwierdzającym odbycie przez S. R. we wskazanym ośrodku 30 godzin zajęć teoretycznych i 30 godzin praktycznych nauki jazdy, których w rzeczywistości wymieniona nie odbyła, wskutek czego po uprzednim wprowadzeniu w błąd pracownika tego ośrodka (...) została zakwalifikowana i dopuszczona do egzaminu teoretycznego we wskazanym (...) zie , lecz do wyłudzenia poświadczenia nieprawdy w dokumencie prawo jazdy nie doszło, z uwagi na to, iż mimo 5 - krotnych prób w/w nie zdała wskazanego wyżej egzaminu, to jest o czyn z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zb. z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 273 k.k. w zb. z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 13 § 2 k.k. w zw. z art. 272 k.k. w zb. z art. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., a w stosunku do M. W. o czyn z art. 270 § 1 k.k. w zb. z art. 273 k.k. w zb. z art. 13 § 2 k.k. w zw. z art. 272 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. nadto J. W., M. W. oraz: 7. R. B. urodz. (...) w B. syn W. i M. z d. W. oskarżonych o to, że: XV. w bliżej nieustalonym okresie od co najmniej 1 stycznia 2013 r. do bliżej nieustalonej daty najprawdopodobniej 31 grudnia 2013 r. w J., L., Ł., a R. B. w okresie od co najmniej 8 kwietnia 2014r. do 12 maja 2014r. w Ł. i P., a M. W. w bliżej nieustalonym okresie czasu, nie później niż w dniu 8 kwietnia 2014r. w nieustalonym miejscu, najprawdopodobniej w L., J. W. i R. B. działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu, a J. W. w celu osiągnięcia korzyści osobistej i majątkowej, wyłudzili poświadczenie nieprawdy przez urzędnika Starostwa Powiatowego w P., uprawnionego do wydania prawa jazdy kat. B, poprzez podstępne wprowadzenie go w błąd w ten sposób, że J. W. nakłonił J. J.

(2), będącego lekarzem uprawnionym do badań lekarskich osób kierujących pojazdami, nr zaświadczenia (...), wydanego przez Wojewodę (...) do poświadczenia nieprawdy w karcie badania lekarskiego R. B. oraz w orzeczeniu lekarskim nr (...) z dnia 28 lipca 2012 roku, co do okoliczności mającej znaczenie prawne, przekazując mu za zgodą i wiedzą R. B. szczegółowe dane personalne, w tym nr pesel, adres w/w i następnie J. J.

(2)potwierdził przeprowadzenie w dniu 28 lipca 2012 roku badania lekarskiego R. B. w Samodzielnym Zespole Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej przy ul. (...) w J., w wyniku którego stwierdził brak przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi, dla których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii A, Al, B, BI, T, B+E, bez ograniczeń, która to karta badania lekarskiego, została podpisana przez J. W. imieniem i nazwiskiem R. B. i stała się podstawą do wydania przez J. J.

(2)następnie orzeczenia, podczas gdy w rzeczywistości wskazany wyżej lekarz nie przeprowadził we wskazanym dniu opisanego wyżej badania lekarskiego, a następnie który to następnie dokument wraz z podrobionym przez M. W. we wskazanym wyżej czasie i miejscu zaświadczeniem nr (...) o ukończeniu szkolenia podstawowego dla osób ubiegających się o prawo jazdy kategorii B na dane R. B., którego treść wypełniła M. W. i podpisała się jako Instruktor J. M., J. W. przedłożył w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w Ł., gdzie po uprzednim wprowadzeniu w błąd właściwego pracownika w/w ośrodka co do prawdziwości danych zawartych w przedstawionych dokumentach, przez co R. B. został zakwalifikowany i dopuszczony do egzaminu teoretycznego i praktycznego na prawo jazdy kat. B, po którego zdaniu i następnie przedłożeniu wniosku o wydanie prawo jazdy kategorii B w dniu 8 maja 2014 r. w Starostwie Powiatowym w P. w Wydziale Komunikacji i Transportu, otrzymał w dniu 12 maja 2014r. prawo jazdy kategorii B nr (...), to jest o czyn z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zb. z art. 272 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., a w stosunku do R. B. o czyn z art. 273 k.k. w zb. z art. 272 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., a w stosunku do M. W. o czyn z art. 270 § 1 k.k., a ponadto J. W., M. W. oraz 8. P. J. urodz. (...) we W. syna I. i Z. z d. B. oskarżonych o to, że: XVI. w bliżej nieustalonym okresie od co najmniej 1 stycznia 2013 r. do bliżej nieustalonej daty najprawdopodobniej 14 marca 2014 r. w J., L. i W., a P. J. w bliżej nieustalonym okresie czasu, od co najmniej 14 marca 2014 r. do 14 kwietnia 2014r. w W. i K., natomiast M. W. w bliżej nieustalonym okresie czasu, nie później niż w dniu 14 marca 2014 r. w nieustalonym miejscu, najprawdopodobniej w L., J. W. działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści osobistej i majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z P. J. oraz M. W., J. W. i P. J. wyłudzili poświadczenie nieprawdy przez urzędnika niżej opisanego Starostwa Powiatowego, uprawnionego do wydania prawa jazdy kat. B, poprzez podstępne wprowadzenie go w błąd co do okoliczności mającej znaczenie prawne, w ten sposób, że J. W. nakłonił J. J.

(2), będącego lekarzem uprawnionym do badań lekarskich osób kierujących pojazdami, nr zaświadczenia (...), wydanego przez Wojewodę (...) do poświadczenia nieprawdy w orzeczeniu lekarskim nr (...) z dnia 7 grudnia 2012 roku, co do okoliczności mającej znaczenie prawne, przekazując mu za zgodą i wiedzą P. J. szczegółowe dane personalne, w tym nr pesel, adres w/w i następnie J. J.

(2)potwierdził przeprowadzenie w dniu 7 grudnia 2012 roku badania lekarskiego P. J. w Samodzielnym Zespole Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej przy ul. (...) w J., w wyniku którego stwierdził brak przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi, dla których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii A, Al, B, BI, T, B+E, bez ograniczeń, podczas gdy w rzeczywistości wskazany wyżej lekarz nie przeprowadził opisanego wyżej badania lekarskiego, a następnie który to następnie dokument wraz z podrobionym we wskazanym wyżej czasie i miejscu przez M. W. zaświadczeniem nr (...) z dnia 31 grudnia 2012 r. o ukończeniu szkolenia podstawowego dla osób ubiegających się o prawo jazdy kategorii B na dane P. J., J. W. za zgodą i wiedzą P. J. przedłożyli w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w W., gdzie po uprzednim wprowadzeniu w błąd właściwego pracownika w/w ośrodka co do prawdziwości danych zawartych w przedstawionych dokumentach, P. J. został zakwalifikowany i dopuszczony do egzaminu teoretycznego i praktycznego na prawo jazdy kat. B, po którego zdaniu i następnie przedłożeniu wniosku w Starostwie Powiatowym w Wydziale Komunikacji i Transportu w K. o wydanie prawo jazdy kategorii B ,w dniu 14 kwietnia 2014 r. ze Starostwa Powiatowego we W., otrzymał prawo jazdy kategorii B nr (...), to jest o czyn z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zb. z art. 272 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., a w stosunku do P. J. o czyn z art. 270 § 1 k.k. w zb. z art. 272 k.k. w zw. z art. 12 k.k., a w stosunku do M. W. o czyn z art. 270 § 1 k.k., a ponadto J. W. oskarżonego o to, że: XVII. w bliżej nieustalonym okresie od co najmniej 1 stycznia 2013 r. do 15 stycznia 2014 r. w J., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści osobistej i majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z C. P. oraz w zamiarze udzielenia mu pomocy do wyłudzenia poświadczenia nieprawdy w niżej opisanych dokumentach, niezbędnych do uzyskania przez C. P. prawa jazdy kat. B, nakłonił J. J.

(2), będącego lekarzem uprawnionym do badań lekarskich osób kierujących pojazdami, nr zaświadczenia (...), wydanego przez Wojewodę (...) do poświadczenia nieprawdy w karcie badania lekarskiego C. P. oraz w orzeczeniu lekarskim nr (...) z dnia 28 lipca 2012 roku, co do okoliczności mającej znaczenie prawne, w ten sposób, że po uzyskaniu od C. P. szczegółowych danych personalnych, w tym nr pesel, adresu, udostępnił je następnie J. J.

(2), który potwierdził przeprowadzenie w dniu 28 lipca 2012 roku badania lekarskiego C. P. w Samodzielnym Zespole Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej przy ul. (...) w J., w wyniku którego stwierdził brak przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi, dla których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii A, Al, B, BI, T, B+E, bez ograniczeń, która to karta badania lekarskiego, wypisana również w pkt. 3 A na stronie 2 w zakresie daty o treści „28.07.2012” przez J. W. i podpisana przez niego imieniem i nazwiskiem C. P., stała się podstawą do wydania przez J. J.

(2)następnie orzeczenia, a te z kolei, po uprzednim przedłożeniu w niżej wskazanych podmiotach, podstawą do zakwalifikowania przez Wojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego w W., a następnie Wojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego w Ł. C. P. do egzaminu teoretycznego i praktycznego na prawo jazdy, a następnie do uzyskania z Urzędu Miejskiego w Ś. uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B, podczas gdy w rzeczywistości wskazany wyżej lekarz nie przeprowadził w ogóle opisanego wyżej badania lekarskiego C. P., to jest o czyn z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zb. z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 272 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. XVIII. w bliżej nieustalonym okresie od co najmniej 1 stycznia 2013 r. do bliżej nieustalonej daty najprawdopodobniej 31 grudnia 2013 r. w J., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści osobistej i majątkowej, w zamiarze udzielenia pomocy M. F. do wyłudzenia poświadczenia nieprawdy w dokumentach uprawniających do wydania przez właściwy wydział komunikacji prawa jazdy, niezbędnych do uzyskania przez M. F. prawa jazdy niżej wymienionej kat, nakłonił J. J.

(2), będącego lekarzem uprawnionym do badań lekarskich osób kierujących pojazdami, nr zaświadczenia (...), wydanego przez Wojewodę (...) do poświadczenia nieprawdy w karcie badania lekarskiego M. F. oraz w orzeczeniu lekarskim nr (...) z dnia 28 lipca 2012 roku, co do okoliczności mającej znaczenie prawne, w ten sposób, że po uzyskaniu od M. F. szczegółowych danych personalnych, w tym nr pesel, adresu, udostępnił je następnie J. J.

(2), który potwierdził przeprowadzenie w dniu 28 lipca 2012 roku badania lekarskiego M. F. w Samodzielnym Zespole Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej przy ul. (...) w J., w wyniku którego stwierdził brak przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi, dla których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii A, Al, B, BI, T, B+E, bez ograniczeń, która to karta badania lekarskiego, wypisana również w pkt. 3 A na stronie 2 w zakresie daty o treści „ 28.07.2012”przez J. W. i podpisana przez niego imieniem i nazwiskiem M. F., stała się podstawą do wydania przez J. J.

(2)następnie orzeczenia, podczas gdy w rzeczywistości wskazany wyżej lekarz nie przeprowadził w ogóle opisanego wyżej badania lekarskiego, to jest o czyn z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zb. z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 272 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., a także: 9. M. P. urodz. (...) w L. syn W. i L. z d. S., oskarżonego o to, że: XIX. w bliżej nieustalonym okresie co najmniej od 17 lutego 2012 r. do 31 sierpnia 2012 r. w J. i w W., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści osobistej i majątkowej, oraz w zamiarze wyłudzenia z właściwego urzędu prawa jazdy kat. B, B+E, nakłonił J. J.

(2), będącego lekarzem uprawnionym do badań lekarskich osób kierujących pojazdami, nr zaświadczenia (...) , wydanego przez Wojewodę (...) do poświadczenia nieprawdy w orzeczeniu lekarskim nr (...) z dnia 17 lutego 2012 roku, co do okoliczności mającej znaczenie prawne co do uzyskania wskazanego wyżej prawa jazdy, w ten sposób, że podał swoje szczegółowe dane personalne, w tym nr pesel, adres J. J.

(2), który potwierdził przeprowadzenie w dniu 17 lutego 2012 roku jego badania lekarskiego w Samodzielnym Zespole Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej przy ul. (...) w J., w wyniku którego stwierdził brak przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi, dla których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii A, Al, B, BI, T, B+E, bez ograniczeń, które to orzeczenie stało się podstawą do zakwalifikowania przez właściwe Wojewódzkie Ośrodki Ruchu Drogowego do egzaminu teoretycznego i praktycznego na prawo jazdy kat. B, B+E, a następnie do uzyskania z Urzędu Miasta S. W. - M. uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B, B+E„ podczas gdy w rzeczywistości wskazanego badania lekarskiego w rzeczywistości nie przeprowadzono, to jest o czyn z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 272 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., a ponadto: 10. D. K. urodz. (...) w L. syna J. i U. z d. W., oskarżonego to, że: XX. w bliżej nieustalonym okresie co najmniej od 11 marca 2011 r. do 10 czerwca 2015 r. w J. i w L., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści osobistej i majątkowej, oraz w zamiarze wyłudzenia poświadczenia nieprawdy przez urzędnika Starostwa Powiatowego w L., uprawnionego do wydania prawa jazdy kat. B, nakłonił J. J.

(2), będącego lekarzem uprawnionym do badań lekarskich osób kierujących pojazdami, nr zaświadczenia (...) , wydanego przez Wojewodę (...), do poświadczenia nieprawdy w orzeczeniu lekarskim nr (...) z dnia 11 marca 2011 roku, co do okoliczności mającej znaczenie prawne co do uzyskania wskazanego wyżej prawa jazdy, w ten sposób, że podał swoje szczegółowe dane personalne, w tym nr pesel, adres J. J.

(2), który potwierdził przeprowadzenie w dniu 11 marca 2011 roku jego badania lekarskiego w Samodzielnym Zespole Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej przy ul. (...) w J., w wyniku którego stwierdził brak przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi, dla których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii A, Al, B, BI, T, B+E, bez ograniczeń, które to orzeczenie stało się podstawą do zakwalifikowania przez właściwy Wojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego w W. do egzaminu teoretycznego i praktycznego na prawo jazdy kat. B, a następnie do uzyskania ze Starostwa Powiatowego w L. uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B, podczas gdy w rzeczywistości wskazanego badania lekarskiego w rzeczywistości nie przeprowadzono, to jest o czyn z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 272 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., a nadto także: 11. C. B. urodz. (...) w W. syna J. i K. z d. G. oskarżonego o to, że: XXI. w bliżej nieustalonym okresie co najmniej od 17 lutego 2012 r. do 11 czerwca 2015 r. w J. i w W., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści osobistej i majątkowej, oraz w zamiarze wyłudzenia poświadczenia nieprawdy przez urzędnika Starostwa Powiatowego w W., uprawnionego do wydania prawa jazdy kat. B+E, nakłonił J. J.

(2), będącego lekarzem uprawnionym do badań lekarskich osób kierujących pojazdami, nr zaświadczenia (...), wydanego przez Wojewodę (...), do poświadczenia nieprawdy w orzeczeniu lekarskim nr (...) z dnia 17 lutego 2012 roku, co do okoliczności mającej znaczenie prawne co do uzyskania wskazanego wyżej prawa jazdy, w ten sposób, że podał swoje szczegółowe dane personalne, w tym nr pesel, adres J. J.

(2), który potwierdził przeprowadzenie w dniu 17 lutego 2012 roku jego badania lekarskiego w Samodzielnym Zespole Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej przy ul. (...) w J., w wyniku którego stwierdził brak przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi, dla których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii A, Al, B, BI, T, B+E, bez ograniczeń, które to orzeczenie stało się podstawą do zakwalifikowania przez właściwy Wojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego w W. do egzaminu teoretycznego i praktycznego na prawo jazdy kat. B+E, a następnie do uzyskania ze Starostwa Powiatowego w W. uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B+E, podczas gdy w rzeczywistości wskazanego badania lekarskiego nie przeprowadzono, to jest o czyn z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 272 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., a ponadto : 12. J. S.

(1)urodz. (...) w W. syn R. i M. z d. P. oskarżonego o to, że: XXII. w bliżej nieustalonym okresie co najmniej od 17 lutego 2012 r. do 10 czerwca 2015 r. w J. i w W., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści osobistej i majątkowej, oraz w zamiarze wyłudzenia poświadczenia nieprawdy przez urzędnika Urzędu Miasta S. W. Delegatury w D. B., uprawnionego do wydania dokumentu w postaci prawa jazdy kat. B+E, nakłonił J. J.

(2), będącego lekarzem uprawnionym do badań lekarskich osób kierujących pojazdami, nr zaświadczenia (...), wydanego przez Wojewodę (...), do poświadczenia nieprawdy w orzeczeniu lekarskim nr (...) z dnia 17 lutego 2012 roku, co do okoliczności mającej znaczenie prawne co do uzyskania wskazanego wyżej prawa jazdy, w ten sposób, że podał swoje szczegółowe dane personalne, w tym nr pesel, adres J. J.

(2), który potwierdził przeprowadzenie w dniu 17 lutego 2012 roku jego badania lekarskiego w Samodzielnym Zespole Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej przy ul. (...) w J., w wyniku którego stwierdził brak przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi, dla których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii A, Al, B, BI, T, B+E, bez ograniczeń, które to orzeczenie stało się podstawą do zakwalifikowania przez właściwe Wojewódzkie Ośrodki Ruchu Drogowego do egzaminu teoretycznego i praktycznego na prawo jazdy kat. B+E, a następnie do uzyskania z Urzędu Miasta S. W. - B. uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B+E, podczas gdy w rzeczywistości wskazanego badania lekarskiego w rzeczywistości nie przeprowadzono, to jest o czyn z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 272 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. orzeka I. Na mocy art. 4 § 1 k.k. stosuje wobec oskarżonych Kodeks Karny w brzmieniu obowiązującym do dnia wejścia w życie Ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy Kodeks Karny i innych ustaw (Dz.U. poz. 396), zwany dalej „k.k.”. II. Uznaje oskarżonego J. W. za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie I aktu oskarżenia czynu ciągłego, stanowiącego przestępstwo z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zb. z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 272 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. oraz art. 33 § 2 i 3 k.k. wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 (stu) stawek dziennych grzywny, oznaczając wysokość jednej stawki na kwotę 30 (trzydziestu) złotych. III. Uznaje oskarżonego K. M. za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie I aktu oskarżenia czynu, stanowiącego przestępstwo z art. 271 § 3 k.k. i za to na mocy powołanego przepisu oraz art. 33 § 2 i 3 k.k. wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 (stu) stawek dziennych grzywny, oznaczając wysokość jednej stawki na kwotę 30 (trzydziestu) złotych. IV. Uznaje oskarżonego K. M. za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie II aktu oskarżenia czynu, stanowiącego przestępstwo z art. 270 § 1 k.k. i za to na mocy powołanego przepisu wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności. V. Uznaje oskarżonego K. M. za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie III aktu oskarżenia czynu, stanowiącego przestępstwo z art. 270 § 1 k.k. i za to na mocy powołanego przepisu wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności. VI. Uznaje oskarżonego K. M. za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie IV aktu oskarżenia czynu, stanowiącego przestępstwo z art. 270 § 1 k.k. i za to na mocy powołanego przepisu wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności. VII. Uznaje oskarżonego K. M. za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie V aktu oskarżenia czynu, stanowiącego przestępstwo z art. 276 k.k. i za to na mocy powołanego przepisu wymierza mu karę 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności. VIII. Uznaje oskarżonego K. M. za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie VI aktu oskarżenia czynu, stanowiącego przestępstwo z art. 276 k.k. i za to na mocy powołanego przepisu wymierza mu karę 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności. IX. Uznaje oskarżonego K. M. za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie VII aktu oskarżenia czynu, stanowiącego przestępstwo z art. 271 § 3 k.k. i za to na mocy powołanego przepisu oraz art. 33 § 2 i 3 k.k. wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 (stu) stawek dziennych grzywny, oznaczając wysokość jednej stawki na kwotę 30 (trzydziestu) złotych. X. Uznaje oskarżonego K. M. za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie VIII aktu oskarżenia czynu ciągłego, przy czym eliminuje z opisu czynu, że działał wspólnie i w porozumieniu z R. B., stanowiącego przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 272 k.k. w zb. z art. 273 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. oraz art. 33 § 2 i 3 k.k. wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 (stu) stawek dziennych grzywny, oznaczając wysokość jednej stawki na kwotę 30 (trzydziestu) złotych. XI. Uznaje oskarżonego K. M. za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie IX aktu oskarżenia czynu ciągłego, przy czym eliminuje z opisu czynu, że działał wspólnie i w porozumieniu z P. J., stanowiącego przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 272 k.k. w zb. z art. 273 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. oraz art. 33 § 2 i 3 k.k. wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 (stu) stawek dziennych grzywny, oznaczając wysokość jednej stawki na kwotę 30 (trzydziestu) złotych. XII. Uznaje oskarżonego K. M. za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie X aktu oskarżenia czynu ciągłego, stanowiącego przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 273 k.k. w zb. z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 13 § 2 k.k. w zw. z art. 272 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności. XIII. Uznaje oskarżonego J. W. za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie XI aktu oskarżenia czynu ciągłego, przy czym eliminuje z opisu czynu, że działał wspólnie i w porozumieniu z K. B.

(1), stanowiącego przestępstwo z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zb. z art. 272 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. oraz art. 33 § 2 i 3 k.k. wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 (stu) stawek dziennych grzywny, oznaczając wysokość jednej stawki na kwotę 30 (trzydziestu) złotych. XIV. Uznaje oskarżonego K. M. za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie XI aktu oskarżenia czynu, przy czym eliminuje z opisu czynu, że działał wspólnie i w porozumieniu z K. B.

(1), stanowiącego przestępstwo z art. 271 § 3 k.k. i za to na mocy powołanego przepisu oraz art. 33 § 2 i 3 k.k. wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 (stu) stawek dziennych grzywny, oznaczając wysokość jednej stawki na kwotę 30 (trzydziestu) złotych. XV. Uniewinnia oskarżonego K. B.

(1)od popełnienia zarzucanego mu w punkcie XI aktu oskarżenia czynu. XVI. Uznaje oskarżonego J. W. za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie XII aktu oskarżenia czynu ciągłego, przy czym eliminuje z opisu czynu, że działał wspólnie i w porozumieniu z T. S., stanowiącego przestępstwo z art.18 § 2 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zb. z art. 272 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. oraz art. 33 § 2 i 3 k.k. wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 (stu) stawek dziennych grzywny, oznaczając wysokość jednej stawki na kwotę 30 (trzydziestu) złotych. XVII. Uznaje oskarżonego K. M. za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie XII aktu oskarżenia czynu, przy czym eliminuje z opisu czynu, że działał wspólnie i w porozumieniu z T. S., stanowiącego przestępstwo z art. 271 § 3 k.k. i za to na mocy powołanego przepisu oraz art. 33 § 2 i 3 k.k. wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 (stu) stawek dziennych grzywny, oznaczając wysokość jednej stawki na kwotę 30 (trzydziestu) złotych. XVIII. Uniewinnia T. S. od popełnienia zarzucanego mu w punkcie XII aktu oskarżenia czynu. XIX. Uznaje oskarżonego J. W. za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie XIII aktu oskarżenia czynu ciągłego, przy czym eliminuje z opisu czynu, że działał wspólnie i w porozumieniu z M. M.

(1), stanowiącego przestępstwo z art.18 § 2 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zb. z art. 272 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. oraz art. 33 § 2 i 3 k.k. wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 (stu) stawek dziennych grzywny, oznaczając wysokość jednej stawki na kwotę 30 (trzydziestu) złotych. XX. Uznaje oskarżonego K. M. za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie XIII aktu oskarżenia czynu, przy czym eliminuje z opisu czynu, że działał wspólnie i w porozumieniu z M. M.

(1), stanowiącego przestępstwo z art. 271 § 3 k.k. i za to na mocy powołanego przepisu oraz art. 33 § 2 i 3 k.k. wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 (stu) stawek dziennych grzywny, oznaczając wysokość jednej stawki na kwotę 30 (trzydziestu) złotych. XXI. Uniewinnia oskarżoną M. M.

(1)od popełnienia zarzucanego jej w punkcie XIII aktu oskarżenia czynu. XXII. Uznaje oskarżonego J. W. za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie XIV aktu oskarżenia czynu ciągłego, stanowiącego przestępstwo z art.18 § 2 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zb. z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 273 k.k. w zb. z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 13 § 2 k.k. w zw. z art. 272 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. oraz art. 33 § 2 i 3 k.k. wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 (stu) stawek dziennych grzywny, oznaczając wysokość jednej stawki na kwotę 30 (trzydziestu) złotych. XXIII. Uznaje oskarżoną M. W. za winną popełnienia zarzucanego jej w punkcie XIV aktu oskarżenia czynu ciągłego, stanowiącego przestępstwo z art. 270 § 1 k.k. w zb. z art. 273 k.k. w zb. z art. 13 § 2 k.k. w zw. z art. 272 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na mocy art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierza jej karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności. XXIV. Uznaje oskarżonego J. W. za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie XV aktu oskarżenia czynu ciągłego, przy czym eliminuje z opisu czynu, że działał wspólnie i w porozumieniu z R. B., stanowiącego przestępstwo z art.18 § 2 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zb. z art. 272 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. oraz art. 33 § 2 i 3 k.k. wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 (stu) stawek dziennych grzywny, oznaczając wysokość jednej stawki na kwotę 30 (trzydziestu) złotych. XXV. Uniewinnia oskarżonego R. B. od popełnienia zarzucanego mu w punkcie XV aktu oskarżenia czynu. XXVI. Uznaje oskarżoną M. W. za winną popełnienia zarzucanego jej w punkcie XV aktu oskarżenia czynu, przy czym eliminuje z opisu czynu, że działała wspólnie i w porozumieniu z R. B., stanowiącego przestępstwo z art. 270 § 1 k.k. i za to na mocy art. powołanego przepisu wymierza jej karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności. XXVII. Uznaje oskarżonego J. W. za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie XVI aktu oskarżenia czynu ciągłego, przy czym eliminuje z opisu czynu, że działał wspólnie i w porozumieniu z P. J., stanowiącego przestępstwo z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zb. z art. 272 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. oraz art. 33 § 2 i 3 k.k. wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 (stu) stawek dziennych grzywny, oznaczając wysokość jednej stawki na kwotę 30 (trzydziestu) złotych. XXVIII. Uniewinnia P. J. od popełnienia zarzucanego mu w punkcie XVI aktu oskarżenia czynu. XXIX. Uznaje oskarżoną M. W. za winną popełnienia zarzucanego jej w punkcie XVI aktu oskarżenia czynu, przy czym eliminuje z opisu czynu, że działała wspólnie i w porozumieniu z P. J., stanowiącego przestępstwo z art. 270 § 1 k.k. i za to na mocy art. powołanego przepisu wymierza jej karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności. XXX. Uznaje oskarżonego J. W. za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie XVII aktu oskarżenia czynu ciągłego, stanowiącego przestępstwo z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zb. z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 272 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. oraz art. 33 § 2 i 3 k.k. wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 (stu) stawek dziennych grzywny, oznaczając wysokość jednej stawki na kwotę 30 (trzydziestu) złotych. XXXI. Uznaje oskarżonego J. W. za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie XVIII aktu oskarżenia czynu ciągłego, stanowiącego przestępstwo z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zb. z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 272 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. oraz art. 33 § 2 i 3 k.k. wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 (stu) stawek dziennych grzywny, oznaczając wysokość jednej stawki na kwotę 30 (trzydziestu) złotych. XXXII. Uniewinnia oskarżonego M. P. od popełnienia zarzucanego mu w punkcie XIX aktu oskarżenia czynu. XXXIII. Uniewinnia oskarżonego D. K. od popełnienia zarzucanego mu w punkcie XX aktu oskarżenia czynu. XXXIV. Uniewinnia oskarżonego C. B. od popełnienia zarzucanego mu w punkcie XXI aktu oskarżenia czynu. XXXV. Uniewinnia oskarżonego J. S.

(1)od popełnienia zarzucanego mu w punkcie XXII aktu oskarżenia czynu. XXXVI. Na mocy art. 85 k.k. w zw. z art. 86 § 1 i 2 k.k. kary pozbawienia wolności i grzywny wymierzone oskarżonemu J. W. w punktach II, XIII, XVI, XIX, XXII, XXIV, XXVII, XXX i XXXI wyroku łączy i orzeka kary łączne 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz 300 (trzystu) stawek dziennych grzywny, oznaczając wysokość jednej stawki na kwotę 30 (trzydziestu) złotych. XXXVII. Na mocy art. 85 k.k. w zw. z art. 86 § 1 i 2 k.k. kary pozbawienia wolności wymierzone oskarżonemu K. M. w punktach III - XII, XIV, XVII i XX wyroku łączy i orzeka karę łączną 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia, a kary grzywny wymierzone oskarżonemu K. M. w punktach III, IX-XII, XIV, XVII i XX łączy i orzeka karę łączną 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny, oznaczając wysokość jednej stawki na kwotę 30 (trzydziestu) złotych. XXXVIII. Na mocy art. 85 k.k. w zw. z art. 86 § 1 i 2 k.k. kary pozbawienia wolności wymierzone oskarżonej M. W. w punktach XXIII, XXVI i XXIX wyroku łączy i orzeka karę łączną 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności. XXXIX. Na mocy art. 69 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego J. W. w punkcie XXXVI wyroku warunkowo zawiesza na okres 3 (trzech) lat próby. XL. Na mocy art. 69 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego K. M. w punkcie XXXVII wyroku warunkowo zawiesza na okres 3 (trzech) lat próby. XLI. Na mocy art. 69 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie kary łącznej orzeczonej wobec oskarżonej M. W. w punkcie XXXVIII wyroku warunkowo zawiesza na okres 2 (dwóch) lat próby. XLII. Na mocy art. 73 § 1 k.k. oddaje oskarżonych J. W., K. M. i M. W. pod dozór kuratorów. XLIII. Na mocy art. 63 § 1 k.k. na poczet kary łącznej grzywny orzeczonej wobec J. W. w punkcie XXXVI wyroku zalicza okres pozbawienia go wolności w sprawie od dnia 28.11.2014 r. do dnia 2.12.2014 r., uznając ją za wykonaną w części 10 (dziesięciu) stawek dziennych. XLIV. Na mocy art. 63 § 1 k.k. na poczet kary łącznej grzywny orzeczonej wobec K. M. w punkcie XXXVII wyroku zalicza okres pozbawienia go wolności w sprawie od dnia 27.04.2015 r. do dnia 28.04.2015 r., uznając ją za wykonaną w części 4 (czterech) stawek dziennych. XLV. Na mocy art. 44 § 1 i 2 k.k. orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa, poprzez pozostawienie w aktach sprawy, dowodów rzeczowych wymienionych na k. 3202v-3204, pod poz. 1-71. XLVI. Na podstawie art. 619 § 1 k.p.k. oraz art. 29 ust. 1 Ustawy prawo o adwokaturze zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackich (...) kwoty po 1.033 (jeden tysiąc trzydzieści trzy) złote i 20 (dwadzieścia) groszy, na rzecz Kancelarii Adwokackiej (...) kwotę 516 (pięćset szesnaście) złotych i 60 (sześćdziesiąt) groszy, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. XLVII. Na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. koszty przypadające na rozpoznanie sprawy w części dotyczącej K. B.

(1), T. S., M. M.

(1), R. B., P. J., M. P., D. K., C. B. i J. S.

(1)przejmuje na rzecz Skarbu Państwa, przy czym zasądza na rzecz oskarżonego D. K. od Skarbu Państwa zwrot wydatków związanych z ustanowieniem obrońcy z kwocie 929 (dziewięćset dwadzieścia dziewięć) złotych i 89 (osiemdziesiąt dziewięć) groszy. XLVIII. Na podstawie art. 626 § 1 k.p.k. w zw. z art. 627 k.p.k. oraz art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 ust. 1 Ustawy o opłatach w sprawach karnych zasądza od oskarżonych J. W. i K. M. kwoty po 2.000 (dwa tysiące) złotych tytułem zwrotu części kosztów sądowych, a w pozostałej części zwalnia ich z obowiązku ich zwrotu i przejmuje je na rzecz Skarbu Państwa. XLIX. Na podstawie art. 626 § 1 k.p.k. w zw. z art. 627 k.p.k. oraz art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 ust. 1 Ustawy o opłatach w sprawach karnych zasądza od oskarżonej M. W. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu części kosztów sądowych, a w pozostałej części zwalnia ją z obowiązku ich zwrotu i przejmuje je na rzecz Skarbu Państwa. Sygn. akt II K 130/17 UZASADNIENIE WYROKU z dnia 19 października 2018 r. Sąd, na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego podczas rozprawy głównej, ustalił następujący stan faktyczny: Oskarżony K. M. prowadził od co najmniej 1995 r. Ośrodek Szkolenia (...) z siedzibą w L., przy ul. (...) i W. przy ul. (...). Jednym z instruktorów zatrudnionych w tej Szkole, choć bez zawarcia umowy o pracę, był od około 2012 r. oskarżony J. W.. W bliżej nieustalonym okresie oskarżeni J. W. i K. M. uzgodnili, że będą ułatwiać kursantom załatwienie formalności związanych z odbyciem kursu nauki prawa jazdy, poprzez załatwianie wystawiania dla nich zaświadczeń lekarskich z nieprawdziwymi datami badań. Działania te miały usprawnić funkcjonowanie Szkoły i zapewnić kursantów, że dbali o warunki odbywania szkoleń. W ten sposób ci oskarżeni chcieli zyskać kolejnych chętnych do odbycia kursu w (...). Dowód: - częściowo wyjaśnienia oskarżonego J. W. (k.362-364,380-381,1392-1393,1653,2045-2047,2127-2128,2129-2131,2813-2814,2929), - częściowo wyjaśnienia K. M. (k.774-778,781-783,788-789,1024-1029,1347-1349,2050-2055,2203-2204,2849), - protokoły kontroli (k.902-953). K. M. powinien był organizować i prowadzić kursy prawa jazdy według zasad określonych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 27 października 2005 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów. W szczególności kursanci przed przystąpieniem do kursu powinni być przebadani przez lekarza i uzyskać zaświadczenie lekarskie o braku przeciwskazań do kierowania pojazdami. K. M. i J. W. uzgodnili między sobą, że będą ułatwiać kursantom uzyskanie zaświadczeń lekarskich i wydanie ich z datą wskazującą na odbycie badania przed przystąpieniem do kursu, nawet jeśli badanie odbywało się po rozpoczęciu kursu. J. W. i K. M. nakłonili lekarza J. J.

(2), zatrudnionego w Samodzielnym Zespole Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej w J. przy ul. (...) do wydawania takich zaświadczeń. W bliżej nieustalonym okresie czasu, od 1 stycznia 2013 r. do 31 grudnia 2013 r. do szkoły tej zgłosił się kursant A. R.

(1). Oskarżony J. W. zapewnił A. R.

(1), że zajmie się wszelkimi formalnościami związanymi z odbyciem kursu prawa jazdy B+E. Następnie J. W. nakłonił J. J.

(2), będącego lekarzem uprawnionym do badań lekarskich osób kierujących pojazdami do wydania orzeczenia lekarskiego nr (...), wystawionego rzekomo w dniu 7 grudnia 2012 roku. W zaświadczeniu tym J. J.

(2)zaświadczył, że A. R.

(1)nie miał przeciwskazań zdrowotnych do prowadzenia pojazdów mechanicznych kategorii B+E, choć faktycznie go nie badał. W sporządzonej dokumentacji lekarskiej, J. W. podrobił podpis A. R.

(1). Ponadto K. M. poświadczył nieprawdę w treści zaświadczenia nr (...) z dnia 6 czerwca 2013 r. o ukończeniu szkolenia podstawowego dla osób ubiegających się o prawa jazdy kat. B + E w Ośrodku Szkolenia (...) (...)-(...) L., ul. (...), (...)-(...) W., ul. (...), co do okoliczności prawnej mającej znaczenie prawne, potwierdzając odbycie przez A. R.

(1)20 godzin zajęć teoretycznych i 15 godzin zajęć praktycznych we wskazanym wyżej ośrodku, jako warunku niezbędnego do przystąpienia do egzaminu na prawo jazdy wyżej wskazanej kategorii. A. R.

(1)zdał egzamin na prawo jazdy kategorii B+E, ale nie odebrał tych dokumentów i w związku z tym nie posłużył się nimi. Dowód: - częściowo wyjaśnienia oskarżonego J. W. (k.362-364,380-381,1392-1393,1653,2045-2047,2127-2128,2129-2131,2813-2814,2929), - częściowo wyjaśnienia K. M. (k.774-778,781-783,788-789,1024-1029,1347-1349,2050-2055,2203-2204,2849), - zeznania A. R.

(1)(k.968v-969), - zeznania J. J.

(2)(k. 324-330,334-335,684-687,834-837,2008-2009,3649-3650), - odpis wyroku (k.3695-3701), - protokoły przeszukania (k. 343-348,365-369), - dokumenty kursanta (k.32-34 załącznika nr 3), - opinia biegłego (k. 1227-1286). Około grudnia 2013 r. M. D. był zobowiązany odbyć szkolenie uzupełniające dla instruktorów nauki jazdy, podobne szkolenie musieli odbyć N. P. i L. P.

(2). N. P. zwrócić się do K. M., który stwierdził, że mógł takie szkolenie przeprowadzić w prowadzonej przez siebie Ośrodku Szkolenia (...). M. D. wpłacił na ten cel kwotę 300 złotych. K. M. nie był osobą uprawnioną do wystawienia niżej zaświadczenia potwierdzającego udział w takim kursie, ale podrobił zaświadczenie nr (...) z dnia 23 grudnia 2013 r. potwierdzające uczestnictwo w warsztatach doskonalenia zawodowego i przekazał go zainteresowanemu. Dowód: - zeznania M. D. (k.1953v,3674v), - zeznania N. P. (k.2344v,3704v), - zeznania L. P.

(1)(k.1950,3704), - częściowo wyjaśnienia K. M. (k.774-778,781-783,788-789,1024-1029,1347-1349,2050-2055,2203-2204,2849), - zaświadczenie (k.134 załącznik nr 3). W tym samym okresie L. P.

(1)poszukiwała możliwości odbycia szkolenia uzupełniającego dla instruktorów. Zdecydowała się odbyć je w (...) K. M.. Jej mąż wpłacił w jej imieniu na ten cel kwotę 300 złotych. K. M. nie był osobą uprawnioną do wystawienia zaświadczenia potwierdzającego udział w takim kursie, ale podrobił zaświadczenie nr (...) z dnia 23 grudnia 2013 r. potwierdzające uczestnictwo w warsztatach doskonalenia zawodowego i przekazał go zainteresowanej. Dowód: - zeznania L. P.

(1)(k.1950,3704), - zeznania N. P. (k.2344v,3704v), - zeznania M. D. (k.1953v,3674v), - częściowo wyjaśnienia K. M. (k.774-778,781-783,788-789,1024-1029,1347-1349,2050-2055,2203-2204,2849), - zaświadczenie (k.136 załącznika nr 3). N. P. w grudniu 2013 r. był zobowiązany do odbycia dodatkowego szkolenia instruktorów nauki jazdy. K. M. zgodził się zorganizować dla niego takie szkolenie, przyjął za to kwotę 300 złotych. Okazało się jednak, że OSK (...) nie miało uprawnienia do przeprowadzenia takiego szkolenia. Oskarżony wówczas podrobił zaświadczenie nr (...) z dnia 23 grudnia 2013 r. potwierdzające uczestnictwo w warsztatach doskonalenia zawodowego i przekazał go zainteresowanemu. Dowód: - zeznania N. P. (k.2344v,3704v), - zeznania L. P.

(1)(k.1950,3704), - zeznania M. D. (k.1953v,3674v), - częściowo wyjaśnienia K. M. (k.774-778,781-783,788-789,1024-1029,1347-1349,2050-2055,2203-2204,2849), - zaświadczenie (k.135 załącznika nr 3). Około stycznia 1995 r. P. K. uczestniczył w szkoleniu kierowców w OSK (...) K. M.. Wówczas zgubił na terenie Ośrodka książeczkę wojskową nr (...). Oskarżony znalazł ją i ukrywał do dnia 27 kwietnia 2015 r. w mieszkaniu przy ul. (...) w W., wówczas została ona zabezpieczona przez Policję. Oskarżony nie miał żadnego prawa by rozporządzać tym dokumentem. Dowód: - zeznania P. K. (k.1047v,3668), - protokół przeszukania (k.713-717), - częściowo wyjaśnienia K. M. (k.774-778,781-783,788-789,1024-1029,1347-1349,2050-2055,2203-2204,2849). Około stycznia 2010 r. B. W. szkoliła się w (...), zgubiła wówczas paszport nr (...) na swoje nazwisko. Oskarżony znalazł ten paszport i ukrywał do dnia 27 kwietnia 2015 r. w mieszkaniu przy ul. (...) w W., wówczas została ona zabezpieczona przez Policję. Oskarżony nie miał żadnego prawa by rozporządzać tym dokumentem. Dowód: - zeznania B. W. (k.1165, 3668v), - protokół przeszukania (k.713-717), - częściowo wyjaśnienia K. M. (k.774-778,781-783,788-789,1024-1029,1347-1349,2050-2055,2203-2204,2849). C. P. w okresie od dnia 29 stycznia 2009 r. do dnia 28 września 2013 r. odbywał kary pozbawienia wolności, nie korzystał z przerw w karze ani przepustek. W bliżej nieustalonym okresie od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 15 stycznia 2014 r. porozumiał się z oskarżonym K. M. i ten wydał zaświadczenie nr (...) z dnia 30 września 2012 r. o ukończeniu szkolenia, w którym potwierdził niezgodnie z prawdą, że C. P. odbył 30 godzin zajęć teoretycznych i 30 godzin zajęć praktycznych. Było to podstawą ubiegania się o przystąpienie do egzaminu na prawo jazdy. Dowód: - częściowo wyjaśnienia oskarżonego J. W. (k.362-364,380-381,1392-1393,1653,2045-2047,2127-2128,2129-2131,2813-2814,2929), - częściowo wyjaśnienia K. M. (k.774-778,781-783,788-789,1024-1029,1347-1349,2050-2055,2203-2204,2849), - obliczenie kary (k.29 załącznika nr 2), - protokół przeszukania (k.241-243), - załącznik nr 4. W bliżej nieustalonym okresie, od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. oskarżony R. B. uzyskał informację o możliwości uczestnictwa w szkoleniu kierowców kategorii B w OSK (...) K. M.. Oskarżony R. B. nawiązał kontakt z oskarżonym J. W., który zapewnił go, że pracował w tej szkole i był instruktorem nauki jazdy. Oskarżony R. B. kontaktował się jedynie z J. W., który zapewnił go, że załatwi za niego wszelkie formalności związane z udziałem w szkoleniu. Oskarżony R. B. obdarzył zaufaniem oskarżonego J. W., był przekonany, że ten właściwie wypełni obowiązki związane z przebiegiem szkolenia. W bliżej nieustalonym okresie oskarżony J. W. umówił R. B. na badania lekarskie w Samodzielnym Zespole Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej przy ul. (...) w J.. R. B. odbył tam badanie lekarskie, badający go lekarz J. J.

(2)nie miał zastrzeżeń odnośnie jego stanu zdrowia i zdolności udziału w szkoleniu kandydatów na kierowców. R. B. odbył wymagane szkolenie teoretyczne i praktyczne, choć nie został wpisany do ewidencji osób szkolonych za 2012 r. J. W. i M. W. podrobili zaświadczenie nr (...) o ukończeniu szkolenia podstawowego dla osób ubiegających się o prawo jazdy kategorii B przez R. B., a K. M. dostarczył pieczęcie potrzebne do wydania tego zaświadczenia. Następnie bliżej nieustalona osoba złożyła ten dokument w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w Ł.. R. B. nie wiedział, że został złożony podrobiony dokument niezbędny do dopuszczenia do egzaminu teoretycznego i praktycznego, zgłosił się na egzamin, zdał go pozytywnie, a następnie w dniu 12 maja 2014 r. w Starostwie Powiatowym w P. w Wydziale Komunikacji i Transportu otrzymał prawo jazdy kategorii B nr (...). Dowód: - wyjaśnienia R. B. (k.1409-1411,2180, k.3608v-360)9, - częściowo wyjaśnienia oskarżonego J. W. (k.362-364,380-381,1392-1393,1653,2045-2047,2127-2128,2129-2131,2813-2814,2929), - częściowo wyjaśnienia K. M. (k.774-778,781-783,788-789,1024-1029,1347-1349,2050-2055,2203-2204,2849), - zeznania J. J.

(2)(k. 324-330,334-335,684-687,834-837,2008-2009,3649-3650), - zaświadczenie, wniosek, orzeczenie lekarskie, pismo Starostwa Powiatowego w P. (k.8-11 załącznika nr 3), - załącznik nr 4. W bliżej nieustalonym okresie od dnia 1 stycznia 2013 r. do bliżej nieustalonej daty, najpóźniej dnia 14 marca 2014 r. P. J. zgłosił się do znajomego J. W., by zapisał go na kurs prawa jazdy. J. W. stwierdził, że mógł on uczestniczyć w szkoleniu w (...), zapisał go na badania lekarskie i zajęcia teoretyczne oraz praktyczne. W bliżej nieustalonym dniu J. W. umówił P. J. na wizytę lekarską w Przychodni w J., P. J. został przebadany przez lekarza J. J.

(2), który nie miał zastrzeżeń odnośnie jego stanu zdrowia i zdolności wzięcia udziału w kursie na prawo jazdy. P. J. odbył wymagane szkolenie teoretyczne i jazdy praktyczne, choć nie został wpisany do ewidencji osób szkolonych za 2012 r. Po zakończeniu szkolenia oskarżona M. W. działając wspólnie z J. W. podrobili zaświadczenie nr (...) z dnia 31 grudnia 2012 r. o ukończeniu szkolenia podstawowego przez P. J.. Natomiast K. M. udostępnił im pieczęć nagłówkową Ośrodka Szkolenia (...) oraz pieczęć z napisem (...) i z napisem (...) Ośrodka (...). P. J. nie uczestniczył w podrobieniu tego zaświadczenia, nie wnosił o podrobienie tego dokumentu i nie wiedział, że oskarżeni J. W. i M. W., przy pomocy K. M. sporządzili takie podrobione zaświadczenie. Następnie J. W. złożył w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w W. te dokumenty. P. J. został zakwalifikowany i dopuszczony do egzaminu teoretycznego i praktycznego na prawo jazdy kategorii B. P. J. zdał egzamin i uzyskał w dniu 14 kwietnia 2014 r. prawo jazdy w Starostwie Powiatowym w W. prawo jazdy kategorii B nr (...). Dowód: - wyjaśnienia P. J. (k.1920-1922,3609). - częściowo wyjaśnienia oskarżonego J. W. (k.362-364,380-381,1392-1393,1653,2045-2047,2127-2128,2129-2131,2813-2814,2929), - częściowo wyjaśnienia K. M. (k.774-778,781-783,788-789,1024-1029,1347-1349,2050-2055,2203-2204,2849), - zeznania J. J.

(2)(k. 324-330,334-335,684-687,834-837,2008-2009,3649-3650), - zaświadczenie, wniosek, orzeczenie lekarskie, pismo Starostwa Powiatowego we W. (k.13-23 załącznika nr 3), - załącznik nr 4. W bliżej nieustalonym okresie od dnia 1 stycznia 2013 r. do bliżej nieustalonej dnia nie później niż do dnia 14 marca 2014 r. S. R. zgłosiła się do M. W. w celu odbycia kursu prawa jazdy. M. W. przyjęła ją na taki kurs i wskazała, że zajmie się wszelkimi formalnościami. S. R. nie była na badaniu lekarskim. Natomiast J. W. nakłonił lekarza J. J.

(2)do poświadczenia nieprawdy w karcie badania lekarskiego S. R. oraz w orzeczeniu lekarskim nr (...) z dnia 28 lipca 2012 roku i potwierdzenie przeprowadzonego rzekomo w tym dniu badania lekarskiego S. R. w Samodzielnym Zespole Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej przy ul. (...) w J., w wyniku którego stwierdził brak przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi. J. W. podrobił na karcie badania lekarskiego podpis S. R.. S. R. nie odbyła szkolenia dla kursantów w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w Ł. wraz podrobionym przez zaświadczeniem nr (...) z dnia 10 października 2012 r. o ukończeniu szkolenia podstawowego dla osób ubiegających się o prawo jazdy kategorii B na dane S. R., wystawionym przez Kierownika Ośrodka Szkolenia (...) w L. - K. M. oraz Instruktora J. M., potwierdzającym odbycie przez S. R. we wskazanym ośrodku 30 godzin zajęć teoretycznych i 30 godzin praktycznych nauki jazdy, których w rzeczywistości wymieniona nie odbyła. S. R. została zakwalifikowana i dopuszczona do egzaminu teoretycznego we wskazanym WORD w Ł., lecz mimo pięciu prób nie zdała tego egzaminu. Wskutek czego oskarżeni J. W. i M. W. nie osiągnęli zamierzonego celu w postaci wyłudzenia poświadczenia nieprawdy poprzez wydanie S. R. dokumentu prawa jazdy. Dowód: - zeznania S. R. (k.1920-1922,3609), - zeznania C. K. (k.1011v-1012), - dokumentacja kursanta (k. (...)), - częściowo wyjaśnienia oskarżonego J. W. (k.362-364,380-381,1392-1393,1653,2045-2047,2127-2128,2129-2131,2813-2814,2929), - zeznania J. J.

(2)(k. 324-330,334-335,684-687,834-837,2008-2009,3649-3650), - odpis wyroku (k.2913-2915). Oskarżony K. B.

(1)w bliżej nieustalonym okresie od dnia 30 stycznia 2012 r. do dnia 10 czerwca 2015 r. zapisał się na kurs prawa jazdy u J. W.. J. W. zapewnił go, że załatwi w jego imieniu wymagane dokumenty, złoży je za niego i ułatwi mu pozytywne zdanie prawa jazdy. Oskarżony J. W. umówił wizytę lekarską dla K. B.

(1)w bliżej nieustalonej przychodni lekarskiej w Ł., gdzie kursant był przebadany przez lekarza. Następnie K. B.

(1)odbył szkolenie teoretyczne i praktyczne, a dokumenty miał w jego imieniu złożyć J. W.. Oskarżony K. B.

(1)zakładał, że dokumenty te zawierać będą stwierdzenie prawdziwych okoliczności, jak badanie lekarskie i szkolenie kandydatów na kierowców. Jednak J. W. nakłonił J. J.

(2)do wydania orzeczenia lekarskiego nr (...) z dnia 30 stycznia 2012 roku, poświadczającego rzekomo odbyte badanie lekarskie, mimo że nie badał go. Następnie J. W. i K. M. wydali zaświadczenie nr (...) z dnia 16 maja 2012 r. o ukończeniu szkolenia podstawowego dla osób ubiegających się o prawo jazdy kat. B przez K. B.

(1). Oskarżeni J. W. i K. M. potwierdzili niezgodne z rzeczywistością, że K. B.

(1)odbył we wskazanym miejscu i czasie szkolenie dla kierowców. K. B.

(1)nie brał udziału w sporządzeniu poświadczających nieprawdę dokumentów, nie wiedział, że takie zostały sporządzone. Dokumenty te stały się podstawą do zakwalifikowania K. B.

(1)przez Wojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego w Ł. do egzaminu teoretycznego i praktycznego na prawo jazdy kat. B. Oskarżony zdał ten egzamin i uzyskał ze Starostwa Powiatowego w L. uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii B. Dowód: - wyjaśnienia K. B.

(1)(k.1409-1411,2090-2091, 2129-2131,3608v,3764) - częściowo wyjaśnienia oskarżonego J. W. (k.362-364,380-381,1392-1393,1653,2045-2047,2127-2128,2129-2131,2813-2814,2929), - częściowo wyjaśnienia K. M. (k.774-778,781-783,788-789,1024-1029,1347-1349,2050-2055,2203-2204,2849), - zeznania J. J.

(2)(k. 324-330,334-335,684-687,834-837,2008-2009,3649-3650), - zaświadczenie, orzeczenie lekarskie, pismo Starostwa Powiatowego w L. (k.1,63,64 załącznika nr 3). Oskarżony T. S. w bliżej nieustalonym okresie od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 27 listopada 2014 r. zapisał się u J. W. na kurs prawa jazdy kategorii B. J. W. zapewnił go, ze załatwi za niego wszelkie formalności, wskaże lekarza, który zbada go i wyda odpowiednie zaświadczenie, a później złoży dokumenty w WORD. Oskarżony T. S. zgłosił się na umówioną wizytę lekarską, lekarz J. J.

(2)zbadał go i stwierdził, że wyda zaświadczenie konieczne dla kursantów, ale nie wręczył mu go ani nie okazał. Zaświadczenie to odebrał J. W., który nakłonił J. J.

(2)do potwierdzenia w nim daty niezgodnej z faktyczną datą badania i wydania orzeczenia lekarskiego nr (...) z dnia 7 grudnia 2012 r. T. S. uczęszczał na szkolenie teoretyczne i praktyczne, ale nie został wpisany do ewidencji osób szkolonych (...). J. W. przedłożył w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w Ł. stwierdzające nieprawdę dokumenty w postaci ww. orzeczenia lekarskiego oraz zaświadczenia nr (...) z dnia 12 stycznia 2012 r. o ukończeniu szkolenia podstawowego dla osób ubiegających się o prawo jazdy kategorii B na nazwisko T. S., wystawionego przez K. M.. Zaświadczenie to potwierdzało nieprawdę co do okoliczności prawnej mającej znaczenie prawne, potwierdzając odbycie przez T. S. 30 godzin zajęć teoretycznych i 30 godzin zajęć praktycznych we wskazanym wyżej ośrodku i podanym okresie czasu. T. S. nie był świadomy, że takie dokumenty zostały sporządzone dla niego i nie zabiegał o ich wypisanie. Następnie dokumenty stały się podstawą do zakwalifikowania przez Wojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego w Ł. do egzaminu teoretycznego i praktycznego na prawo jazdy kategorii B, a później do uzyskania ze Starostwa Powiatowego w L. uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B. Jednak T. S. został zakwalifikowany przez ww. ośrodek jedynie do egzaminu teoretycznego i nie uzyskał prawa jazdy, gdyż mimo dwukrotnych prób nie zdał egzaminu. Dowód: - wyjaśnienia T. S. (k.1638-1641,2194-2195,3764v), - wyjaśnienia M. M.

(1)(k.1399-1401,3763), - częściowo wyjaśnienia oskarżonego J. W. (k.362-364,380-381,1392-1393,1653,2045-2047,2127-2128,2129-2131,2813-2814,2929), - częściowo wyjaśnienia K. M. (k.774-778,781-783,788-789,1024-1029,1347-1349,2050-2055,2203-2204,2849), - zeznania J. J.

(2)(k. 324-330,334-335,684-687,834-837,2008-2009,3649-3650), - orzeczenie lekarskie, karta badania lekarskiego (k.119,120 załącznika nr 3), - dokumenty kursanta (k.1110), - załącznik nr 5. W bliżej nieustalonym okresie czasu od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 21 marca 2014 r. M. M.

(1)zgłosiła się do J. W., celem odbycia kursu na prawo jazdy. J. W. odbywał z nią jazdy szkoleniowe i zorganizował dla niej zajęcia teoretyczne w bliżej nieustalonym miejscu. M. M.

(1)była na badaniu lekarskim u lekarza J. J.

(2)i odbyła szkolenie teoretyczne oraz praktyczne. K. M. i J. W. nakłonili J. J.

(2)do podania nieprawdy w karcie badania lekarskiego oraz orzeczeniu lekarskim nr (...) z dnia 7 grudnia 2012 roku, co do okoliczności mającej znaczenie prawne, tj. przeprowadzenia w dniu 7 grudnia 2012 roku ww. badania lekarskiego w Samodzielnym Zespole Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej przy ul. (...), podczas gdy badanie takie nie odbyło się we wskazanym dniu. Ponadto J. W. nakłonił K. M. do poświadczenia nieprawdy w zaświadczeniu nr (...) z dnia 12 stycznia 2014 r., poprzez podanie nieprawdy o OSK, w którym szkoliła się M. M.

(1). M. M.

(1)nie współdziałała z oskarżonymi J. W. i K. M. w sporządzeniu stwierdzających nieprawdę dokumentów, nie znała ich treści, sądziła, że dokumenty te odpowiadały prawdziwemu stanowi rzeczy. Następnie J. W. za zgodą i wiedzą M. M.

(1)przedłożył w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w Ł. ww. dokumenty, w wyniku czego M. M.

(1)została dopuszczona do egzaminu teoretycznego i praktycznego na prawo jazdy. M. M.

(1)zdała egzamin i uzyskała z Urzędu Miasta S. W. Delegatury w D. M. uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii B. Dowód: - wyjaśnienia M. M.

(1)(k.1399-1401,3763), - wyjaśnienia T. S. (k.1638-1641,2194-2195,3764v), - częściowo wyjaśnienia oskarżonego J. W. (k.362-364,380-381,1392-1393,1653,2045-2047,2127-2128,2129-2131,2813-2814,2929), - częściowo wyjaśnienia K. M. (k.774-778,781-783,788-789,1024-1029,1347-1349,2050-2055,2203-2204,2849), - zeznania J. J.

(2)(k. 324-330,334-335,684-687,834-837,2008-2009,3649-3650), - orzeczenie lekarskie, karta badania lekarskiego (k.107-110 załącznika nr 3), - dokumenty kursanta (k.1110), - załącznik nr 5. W bliżej nieustalonym okresie od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. M. F. zgłosiła się do A. P., celem szkolenia na kursie prawa jazdy. A. P. przyjął ją na kurs, odbył z nią jazdy szkoleniowe, a J. W. umówił na wizytę lekarską. M. F. nie była na badaniu lekarskim u J. J.

(2), ale oskarżony J. W. nakłonił go do sporządzenia orzeczenia lekarskiego nr (...) z dnia 28 lipca 2012 roku, w którym podano nieprawdę co do jej badania. Karta badania lekarskiego była podpisana przez oskarżonego J. W. imieniem i nazwiskiem M. F.. Dowód: - zeznania M. F. (k.1150v-1151, 3668v), - protokół przeszukania (k.306-309), - kserokopia karty badania (k.515-516), - kserokopia orzeczenia lekarskiego (k.517). - częściowo wyjaśnienia oskarżonego J. W. (k.362-364,380-381,1392-1393,1653,2045-2047,2127-2128,2129-2131,2813-2814,2929), - zeznania J. J.

(2)(k. 324-330,334-335,684-687,834-837,2008-2009,3649-3650). M. P. zgłosił się na kurs prawa jazdy w (...) K. M. w bliżej nieustalonym okresie od 17 lutego 2012 r. do 31 sierpnia 2012 r., uczestniczył w szkoleniu z bliżej nieustalonym instruktorem. Kursant ten był na badaniu lekarskim, nie nakłaniał lekarza J. J.

(2)do wydawania orzeczenia lekarskiego określonej treści. W orzeczeniu lekarskim nr (...) z dnia 17 lutego 2012 roku. W treści tego orzeczenia podano datę badania odbiegającą od faktycznego badania. Dokumentu tego nie uzyskał bezpośrednio M. P. i nie złożył go w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w Ł.. Przystąpił natomiast do egzaminu teoretycznego i praktycznego na prawo jazdy kategorii B i B+E, zdał go i następnie uzyskał z (...) W. - M. uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii B i B+E. Dowód: - wyjaśnienia M. P. (k.1357,3610,3764), - zeznania J. J.

(2)(k. 324-330,334-335,684-687,834-837,2008-2009,3649-3650), - zeznania A. P. (k.2069v,2307-2312, k.3704v-3705). Podkreślić - częściowo wyjaśnienia oskarżonego J. W. (k.362-364,380-381,1392-1393,1653,2045-2047,2127-2128,2129-2131,2813-2814,2929), - orzeczenie lekarskie (k.2 załącznika nr 3). Oskarżony D. K. w bliżej nieustalonym okresie od dnia 11 marca 2011 r. do dnia 10 czerwca 2015 r. zgłosił się na kurs prawa jazdy w (...) K. M., uczestniczył w takim kursie z nieustalonym instruktorem i był na badaniach lekarskich u J. J.

(2). Oskarżony ten nie nakłaniał lekarza do poświadczenia nieprawdy w orzeczeniu lekarskim nr (...) z dnia 11 marca 2011 roku, co do przeprowadzenia takiego badania w dniu wskazanym w orzeczeniu. Orzeczenie to zostało złożone w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w W. i D. K. przystąpił do egzaminu teoretycznego i praktycznego na prawo jazdy kategorii B. Po pomyślnym zdaniu egzaminu uzyskał ze Starostwa Powiatowego w L. uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii B. Dowód: - wyjaśnienia oskarżonego D. K. (k.1364-1365) , - częściowo wyjaśnienia oskarżonego J. W. (k.362-364,380-381,1392-1393,1653,2045-2047,2127-2128,2129-2131,2813-2814,2929), - częściowo wyjaśnienia K. M. (k.774-778,781-783,788-789,1024-1029,1347-1349,2050-2055,2203-2204,2849), - orzeczenie lekarskie, karta badania lekarskiego, pismo Starostwa (k.66,67,68 załącznika nr 3). Oskarżony C. B. w bliżej nieustalonym okresie co najmniej od dnia 17 lutego 2012 r. do dnia 11 czerwca 2015 r. zapisał się na kurs prawa jazdy w (...) K. M.. Odbył szkolenie praktyczne z bliżej nieustalonym instruktorem, uczestniczył w zajęciach teoretycznych i był na badaniach lekarskich, przeprowadzonych przez lekarza J. J.

(2). Nie nakłoniał J. J.

(2)do poświadczenia nieprawdy w treści orzeczenia lekarskiego nr (...) z dnia 17 lutego 2012 roku co do odbycia tego badania ani jego daty. Orzeczenie to zostało złożone w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w W.. Po zdaniu egzaminu oskarżony C. B. uzyskał ze Starostwa Powiatowego w W. uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii B+E. Dowód: - wyjaśnienia C. B. (k.1372-1373, 3610v,3763v). - częściowo wyjaśnienia oskarżonego J. W. (k.362-364,380-381,1392-1393,1653,2045-2047,2127-2128,2129-2131,2813-2814,2929), - częściowo wyjaśnienia K. M. (k.774-778,781-783,788-789,1024-1029,1347-1349,2050-2055,2203-2204,2849), - orzeczenie lekarskie, karta badania lekarskiego, pismo Starostwa (k.87,88,89 załącznika nr 3). W bliżej nieustalonym okresie od dnia 17 lutego 2012 r. do dnia 10 czerwca 2015 r. J. S.

(1)przystąpił do kursu na prawo jazdy kategorii B+E w (...), prowadzonej przez K. M.. Oskarżony ten odbywał szkolenia praktyczne i teoretyczne w bliżej nieustalonych miejscach i zgłosił się na badanie do lekarza J. J.

(2). Lekarz ten po badaniu nie miał zastrzeżeń odnośnie jego stanu zdrowia i zdolności prowadzenia pojazdów mechanicznych. Oskarżony J. S.

(1)nie nakłaniał lekarza do potwierdzenia nieprawdziwych okoliczności mających znaczenie prawne, a w szczególności co do przeprowadzenia tego badania i daty jego przeprowadzenia. Dokument ten łącznie z innymi dokumentami został złożony przez nieustaloną osobę w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w Ł.. Oskarżony ten przystąpił do egzaminu na prawo jazdy kat. B+E, a następnie uzyskał z Urzędu Miasta S. W. - B. uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B+E. Dowód: - wyjaśnienia J. S.

(1)(k. 1379-1381,361,.3763v- (...)), - częściowo wyjaśnienia oskarżonego J. W. (k.362-364,380-381,1392-1393,1653,2045-2047,2127-2128,2129-2131,2813-2814,2929), - częściowo wyjaśnienia K. M. (k.774-778,781-783,788-789,1024-1029,1347-1349,2050-2055,2203-2204,2849), - orzeczenie lekarskie, karta badania lekarskiego, pismo Starostwa (k.96,97,98 załącznika nr 3). Oskarżony J. W. podczas pierwszego przesłuchania w toku postępowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i złożył wyjaśnienia (k.362-364). Stwierdził, że kojarzył osoby o nazwiskach P. i B., oni uczęszczali na kurs doszkalający, po którym zdali egzamin na prawo jazdy. Przed kursem byli badani przez lekarza, który wydał orzeczenie, że mogli w tym kursie uczestniczyć. J. J.

(2)znał jako lekarza, u którego był zarejestrowany, a ponadto badał on kursantów. Nie słyszał by miał on przeprowadzać takie badania nierzetelnie. Podczas posiedzenia w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia (k.380-381). Stwierdził, że nie czerpał z tego korzyści majątkowych, nie nakłaniał J. J.

(2)do wyłudzenia poświadczenia nieprawdy. Podpisywał się imieniem i nazwiskiem kursantów w ich kartach badania, prosił go o to J. J.

(2), nie wiedział czy faktycznie badał on kursantów. Podczas kolejnego przesłuchania przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i odmówił złożenia wyjaśnień (k.1392-1393). Podczas kolejnego przesłuchania nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i odmówił złożenia wyjaśnień (k.1653). W trakcie kolejnego przesłuchania przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, odmówił składania wyjaśnień, zgodził się odpowiadać na pytania, choć nie wszystkie (k.2045-2047). Stwierdził, że znał M. W., wie że prowadziła szkolenia kierowców, ale nie wie dokładnie, spotykał się z nią prywatnie. Nie kojarzy kursantów B. C.

(1)i T. S., kojarzy P. J.. Nie znał M. G.

(1), była ona znajomą M. W.. A. P. był jego kolegą i instruktorem nauki jazdy. Po zmianie zarzutów stwierdził, że nie potrafił stwierdzić czy przyznawał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, gdyż musiał przeanalizować zarzuty (k.2127-2128). W trakcie konfrontacji z K. B.

(1)(k.2129-2131) wyjaśnił, że nie kojarzy osoby z nim konfrontowanej, odmówił odpowiedzi na pytania czy było możliwe, że złożył dokumenty w WORD bez wiedzy i zgody kursanta. W trakcie kolejnego przesłuchania (k.2813-2814) nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, odmówił złożenia wyjaśnień i odpowiedzi na pytania. Podczas kolejnego przesłuchania (k.2929) nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, odmówił złożenia wyjaśnień i odpowiedzi na pytania. Stwierdził, że zastanowi się nad dobrowolnym poddaniem się karze, jeśli kara nie będzie wyższa niż 1 rok i 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres 4 lat próby i grzywnie odpowiadającej 4.000 zł. Oskarżony ten nie skorzystał z możliwości złożenia wyjaśnień na rozprawie. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego w tej części, w której przyznał się do podrabiania dokumentów kursantów, organizowania dla nich szkoleń teoretycznych i praktycznych, nakłonieniu J. J.

(2)do wystawienia zawierających nieprawdę zaświadczeń lekarskich zarówno co do daty badania jak i samego badania, uczestnictwa w fałszowaniu zaświadczeń o ukończeniu szkolenia, składaniu sfałszowanych dokumentów w WORD i tym samym wyłudzaniu nieprawdy w dokumentach praw jazdy poszczególnych kursantów. Ta część wyjaśnień J. W. jest bowiem zgodna z wiarygodną częścią wyjaśnień K. M. (k.774-778,781-783,788-789,1024-1029,1347-1349,2050-2055,2203-2204,2849), zeznaniami J. J.

(2)(k. 324-330,334-335,684-687,834-837,2008-2009,3649-3650) i A. P. (k.2069v,2307-2312, k.3704v-3705). Nie zasługuje na wiarę ta część wyjaśnień oskarżonego J. W., w której pomniejszał swoją rolę w organizacji przestępczych zachowań i wskazywaniu że podrabiał podpisy kursantów na zlecenie J. J.

(2). Niewątpliwie do popełnienia przypisanych oskarżonych przestępstw konieczna była co najmniej jedna osoba organizująca te zachowania. Jedną z takich osób był J. W., który przyjmował większość kursantów będących oskarżonymi na szkolenie i to on był osobą nadzorującą realizację przypisanych oskarżonym przestępstw. Uwzględniając obszerność materiału dowodowego należy wskazać, że za przyjęciem winy oskarżonego J. W. i wskazaniem go jako organizatora przestępczych zachowań, przemawiają przede wszystkim następujące dowody: - z wiarygodnej części wyjaśnień oskarżonego K. M. wynika, że przestępcze działania związane z organizowaniem nauki jazdy w jego szkole zaczęły się od czasu, gdy zaczął współpracować z J. W., kursantów którzy mieli podrabianą dokumentację uczył J. W. (k.775), - z zeznań J. J.

(2)wynika, że to J. W. nakłaniał go do wypisywania zaświadczeń dla kursantów z datami odbiegającymi od badania lub w ogóle bez badania kursantów (k.325), - oskarżona M. M.

(1)wskazała, że szkolili ją A. i J., jeden z nich zawiózł ją do lekarza, J. zawiózł dokumenty do WORD (k.1399-1401). - oskarżony K. B.

(1)stwierdził, że na kurs prawa jazdy zapisał się u J., jego instruktorami byli J. i A. (k.1409-1411). - oskarżony T. S. stwierdził, że na badanie lekarskie zawiózł go J. (k.1639-1640), - oskarżony R. B. stwierdził, że na kurs zapisał go J. W. (k.1409-1411), - oskarżony P. J. stwierdził, że na kurs zapisał go J. W. i on z nim wszystko załatwiał (k.1920-1922), - świadek A. R.

(1)zeznał, że J. W. zapisał go na kurs (k.968v-969), - świadek A. P. zeznał, że zasadą było, że J. W. umawiał wizytę lekarską kursanta u lekarza J. J.

(2), on podwoził takiego pacjenta na badanie, a zaświadczenie odbierał J. W. (k.2069v-2070), - B. C.

(1)zeznał, że zapisał się u J. u niego na kurs prawa jazdy, zapłacił wskazaną kwotę, J. zajmował się szkoleniem i stwierdził, że wszystkim się zajmie (k.1888-1889), - z opinii biegłego z dziedziny pisma ręcznego (k.1227-1286) wynika, że kilka z zakwestionowanych dokumentów wypisał J. W., - z protokołu przeszukania domu zajmowanego przez oskarżonego J. W. (k.343-348) wynika, że ujawniono tam kilka podrobionych dokumentów. Oskarżony K. M. podczas pierwszego przesłuchania nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia (k.774-778), iż J. W. uczył kursantów jeździć w jego szkole nauki jazdy. Nie zatrudnił go, dogadali się ze sobą. Kursanci wymienieni w zarzutach byli szkoleni przez J. W.. Zapoznał J. W. z J. J.

(2). Stwierdził, że nie wypełnił zaświadczenia o ukończeniu kursu dla P. J., R. B. i S. R.. Zna J. J.

(2), podwoził do niego kursantów, by zostali przez niego zbadani, nigdy nie namawiał J. J.

(2)do wydania zaświadczenia lekarskiego z datą wsteczną. Nigdy nie wystawił zaświadczenia o ukończeniu kursu prawa jazdy osobie, która takiego kursu nie odbyła. Podczas kolejnego przesłuchania odpowiadał na pytania (k.781-783). Stwierdził wówczas, że kolega T. M. chciał zapisać się na kurs prawa jazdy, zostawił mu paszport i od 3 miesięcy nie zgłosił się by zapisać się na kurs lub odebrać paszport. Paszport B. W. posiadał od około 6-7 lat, była to jego kursantka, która nie odebrała paszportu, choć ją o to prosił telefonicznie. R. D. zostawiła w jego szkole paszport około 15 lat temu i nie zgłosiła się po odbiór. Trzymał te dokumenty w domu, bo nie wiedział co z nimi zrobić. Książeczkę wojskową P. K. miał od około 10 lat, mężczyzna ten nie zgłosił się po jej odbiór. Dowód osobisty A. C. posiada od około miesiąca, chciał zapisać się na kurs, ale wyjechał do Anglii. Pieczątkę lekarza R. Z. zostawił ten lekarz. Podał, że miał trudną sytuację majątkową, ze względu na wzięte kredyty i zajęcie komornicze. W trakcie kolejnego przesłuchania (k.788-789) stwierdził, że był współwłaścicielem nieruchomości w W.. Podczas kolejnego przesłuchania (k.1024-1029) stwierdził, że książki ewidencji osób szkolonych Ośrodka Szkolenia (...) prowadził osobiście. Zapisy w poszczególnych pozycjach wypełniała jego żona i dwie jej koleżanki. Po okazaniu książki szkolonych osób za 2013 r. przypomniał sobie, że w tamtym roku wprowadzała dane do tej książki również M., która była znajomą J. W.. Zaprzeczył, by podawał dane osobowe kursantów M. M.

(1)i T. S. doktorowi J. J.

(2)w celu wypisania dla nich zaświadczeń zdrowotnych. Podał, że wypisał zaświadczenie o ukończeniu kursu prawa jazdy A. R.

(1). W trakcie kolejnego przesłuchania (k.1347-1349) okazano mu zdjęcia różnych osób, rozpoznał M. M.

(7), inne osoby kojarzył jako kursantów w prowadzonej przez niego szkole, których szkolił J. W.. Podczas kolejnego przesłuchania stwierdził (k.2050-2055), że prowadził do 2015 r. Ośrodek Szkolenia (...), prowadził m.in. szkolenia doszkalające instruktorów, ale te szkolenia nie zawsze były uwzględniane przez Starostwo Powiatowe, w zależności od interpretacji. Prowadził książkę ewidencji osób szkolonych. Nie wie kto wypełnił zaświadczenia o przeprowadzeniu szkolenia dla instruktorów L. P.

(1), N. P. i M. D.. Niektórzy kursanci zostawili w jego szkole swoje dokumenty tożsamości, nie wie z jakiego powodu, nie zmuszał ich do tego. W trakcie kolejnego przesłuchania nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i złożył wyjaśnienia (k.2203-2204). Stwierdził, że niektóre Starostwa nie przyjmowały jego zaświadczeń. Podał, że przeprowadził szkolenie opisane w zaświadczeniach dla D. i P., które trwało trzy dni. Nie był z nimi skonfliktowany. W trakcie kolejnego przesłuchania (k.2849) nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, odmówił złożenia wyjaśnień i odpowiedzi na pytania. Oskarżony ten nie stawił się na rozprawę. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom tego oskarżonego w części, w której przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, gdyż znajdują potwierdzenie w wiarygodnej części wyjaśnień oskarżonego J. W., zeznaniach J. J.

(2), M. D. (k.1953v,3674v), N. P. (k.2344v,3704v), L. P.

(1)(k.1950,3704), P. K. (k.1047v,3668), B. W. (k.1165, 3668v). Nie zasługuje na wiarę ta część wyjaśnień oskarżonego K. M., w której pomniejszał swój udział w przestępczych zdarzeniach lub zaprzeczał, by brał udział w przypisanych mu zdarzeniach. Jest to sprzeczne z zeznaniami M. D. (k.1953v,3674v), N. P. (k.2344v,3704v), L. P.

(1)(k.1950,3704), P. K. (k.1047v,3668), B. W. (k.1165, 3668v). Należy zwrócić uwagę, że K. M. prowadził (...), decydował o kierunkach i sposobach działalności, prowadził księgi osób szkolonych i wpisywał osobiście lub zlecał wpisywanie do nich danych kursantów. Natomiast z załącznika nr 5 wynika, że pod pozycją 118 znajduje się wpis kursantki M. M.

(1), przy czym widoczne jest, że wpis ten naniesiony jest na korektorze. Natomiast kserokopia tej książki ewidencji złożonej w Starostwie Powiatowym wskazuje, że pod pozycją tą znajdował się pierwotnie wpis J. J.

(4)(k.962). Oskarżony K. M. odpowiadał za treść wpisów i niemożliwym było, żeby zmian nazwisk kursantów wpisanych do książki osób szkolonych dokonano bez jego wiedzy i współdziałania. Oskarżony M. P. podczas postępowania przygotowawczego stwierdził, że nie wypowiada się odnośnie tego, czy przyznaje się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił złożenia wyjaśnień (k.1357). Podczas rozprawy nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił początkowo złożenia wyjaśnień, podtrzymał wcześniejsze (k.3610). Oskarżony ten złożył dodatkowe wyjaśnienia na zakończenie postępowania sądowego (k.3764). Stwierdził, że zapisał się na kurs prawa jazdy, odbywał jazdy szkoleniowe z instruktorem, był na badaniach lekarskich, których termin ustalił instruktor. Lekarz go zbadał i nie miał zastrzeżeń do jego stanu zdrowia, nie nakłaniał go do wydania zaświadczenia lekarskiego określonej treści. Nie odbierał tego zaświadczenia, było to załatwione przez Szkołę. Zgłosił się na egzamin, zdał go w Ł.. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom tego oskarżonego, gdyż są logiczne i rzeczowe, znajdują potwierdzenie w wiarygodnej części wyjaśnień oskarżonego J. W. i zeznań J. J.

(2)(k. 324-330,334-335,684-687,834-837,2008-2009,3649-3650) oraz A. P. (k.2069v,2307-2312, k.3704v-3705). Podkreślić należy, że oskarżony nie musi udowodnić swej niewinności, a oskarżyciel publiczny powinien wykazać jego winę, i to przy pomocy niebudzących wątpliwości dowodów. Tymczasem w niniejszej sprawie niepodważalnych dowodów winy M. P. nie ma. Z wyjaśnień oskarżonego J. W. nie wynika, że M. P. współdziałał z nim w nakłonieniu J. J.

(2)do wypisania orzeczenia lekarskiego zawierającego nieprawdę odnośnie terminu badania. Każdy kursant przystępując do kursu musiał podać swoje dane osobowe na potrzeby kursu i J. W. mógł wykorzystać te dane wbrew woli kursanta M. P.. J. J.

(2)stwierdził „ kompletnie nie jestem w stanie stwierdzić dla których osób wystawiałem takie orzeczenia z datą wsteczną lub których w ogóle nie badał, a wypisał orzeczenie (k.335). Po okazaniu mu orzeczenia dotyczącego tego oskarżonego wskazał „ nie pamiętam nic na temat tego orzeczenia” (k.836). Kursanci, w tym M. P. nie składali osobiście dokumentów w WORD, co potwierdził A. P. (k.2069v,2307-2312, k.3704v-3705). Ma to uzasadnienie logiczne i organizacyjne, gdyż kursanci mieszkali w W. lub jej okolicy, przejazd do Ł. był niedogodny dla nich, a złożenie dokumentów przez instruktora przy okazji przejazdu szkoleniowego do Ł. nie było kłopotliwe. Ponadto złożenie dokumentów za kursantów miało to organizacyjną zaletę, że osoba posiadająca doświadczenie jakie dokumenty złożyć mogła złożyć komplet wymaganych dokumentów. Ponadto wręczanie dokumentów kursantom mogło spowodować, że część z nich mogłaby interesować się dlaczego data wydania orzeczenia odbiegała znacznie od daty przeprowadzenia badania, mogli o tym dyskutować ze znajomymi, co stwarzało ryzyko dotarcia takiej informacji np. do policjanta. Oskarżony D. K. podczas postępowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił złożenia wyjaśnień, odpowiadał na pytania (k.1364-1365). Stwierdził, że uzyskał prawo jazdy kategorii B, było wydane w czerwcu 2011 r., kurs nauki jazdy odbył w L., był badany przez lekarza J. J.

(2), lekarz po badaniu wypisał mu zaświadczenie, które oddał mu, a on przekazał instruktorowi nauki jazdy. Następnie zdał egzamin i uzyskał dokument prawa jazdy. Oskarżony ten nie skorzystał z możliwości złożenia wyjaśnień na rozprawie. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom tego oskarżonego, gdyż są logiczne i rzeczowe, znajdują potwierdzenie w wiarygodnej części wyjaśnień oskarżonego J. W. i zeznań J. J.

(2)(k. 324-330,334-335,684-687,834-837,2008-2009,3649-3650) oraz A. P. (k.2069v,2307-2312, k.3704v-3705). Podkreślić należy, że oskarżony nie musi udowodnić swej niewinności, a oskarżyciel publiczny powinien wykazać jego winę, i to przy pomocy niebudzących wątpliwości dowodów. Tymczasem w niniejszej sprawie niepodważalnych dowodów winy oskarżonego D. K. nie ma. Z wyjaśnień oskarżonego J. W. nie wynika, że D. K. współdziałał z nim w nakłonieniu J. J.

(2)do wypisania orzeczenia lekarskiego zawierającego nieprawdę odnośnie terminu badania. Każdy kursant przystępując do kursu musiał podać swoje dane osobowe na potrzeby kursu i J. W. mógł wykorzystać te dane wbrew woli kursanta D. K. J. J.

(2)stwierdził „ kompletnie nie jestem w stanie stwierdzić dla których osób wystawiałem takie orzeczenia z datą wsteczną lub których w ogóle nie badał, a wypisał orzeczenie (k.335). Kursanci, w tym D. K. nie składali osobiście dokumentów w WORD, co potwierdził A. P. (k.2069v,2307-2312, k.3704v-3705). Ma to uzasadnienie logiczne i organizacyjne, gdyż kursanci mieszkali w W. lub jej okolicy, przejazd do Ł. był niedogodny dla nich, a złożenie dokumentów przez instruktora przy okazji przejazdu szkoleniowego do Ł. nie było kłopotliwe. Ponadto złożenie dokumentów za kursantów miało to organizacyjną zaletę, że osoba posiadająca doświadczenie jakie dokumenty złożyć mogła złożyć komplet wymaganych dokumentów. Ponadto wręczanie dokumentów kursantom mogło spowodować, że część z nich mogłaby interesować się dlaczego data wydania orzeczenia odbiegała znacznie od daty przeprowadzenia badania, mogli o tym dyskutować ze znajomymi, co stwarzało ryzyko dotarcia takiej informacji np. do policjanta. Oskarżony C. B. podczas postępowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił złożenia wyjaśnień, odpowiadał na pytania (k.1372-1373). Stwierdził, że ma prawo jazdy kategorii B+E, było wydane w czerwcu 2012 r., kurs nauki jazdy odbył w W. i Ł., był badany przez lekarza, nie wie jak on się nazywał. Nie dostarczał dokumentów przed egzaminem do WORD, zdawał egzamin w Ł.. Następnie zdał egzamin i uzyskał dokument prawa jazdy. Podczas rozprawy nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił początkowo złożenia wyjaśnień, podtrzymał wcześniejsze (k.3610v). Oskarżony ten złożył dodatkowe wyjaśnienia na zakończenie postępowania przygotowawczego (k.3763v). Stwierdził, że zimą 2012 r. postanowił zapisać się na kurs prawa jazdy B+E, dostał numer telefonu od jakiegoś znajomego. Spotkał się z instruktorem, wskazał mu, że prowadzi przedsiębiorstwo i zajęcia chciałby dostosować do swoich możliwości, zapisał go na badanie lekarskie. Stawił się na badanie i ono się odbyło. Nie wręczał lekarzowi żadnych pieniędzy, opłata za wizytę była wliczona w cenę kursu. Chodził na jazdy szkoleniowe, wszystko odbywało się normalnie. Nie przywiązywał wagi do osób, które uczestniczyły w tym szkoleniu, gdyż kurs ten był jedną z wielu jego zajęć, ponadto ma stwierdzoną dysleksję i z trudem zapamiętuje twarze. Po zakończeniu kursu stawił się na egzamin w Ł., zdał go i odebrał dokument prawa jazdy. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom tego oskarżonego, gdyż są logiczne i rzeczowe, znajdują potwierdzenie w wiarygodnej części wyjaśnień oskarżonego J. W. i zeznań J. J.

(2)(k.324-330,334-335,684-687,834-837,2008-2009,3649-3650) oraz A. P. (k.2069v,2307-2312, k.3704v-3705). Podkreślić należy, że oskarżony nie musi udowodnić swej niewinności, a oskarżyciel publiczny powinien wykazać jego winę, i to przy pomocy niebudzących wątpliwości dowodów. Tymczasem w niniejszej sprawie niepodważalnych dowodów winy oskarżonego C. B. nie ma. Z wyjaśnień oskarżonego J. W. nie wynika, że oskarżony, którego wyjaśnienia są aktualnie analizowane współdziałał z nim w nakłonieniu J. J.

(2)do wypisania orzeczenia lekarskiego zawierającego nieprawdę odnośnie terminu badania. Każdy kursant przystępując do kursu musiał podać swoje dane osobowe na potrzeby kursu i J. W. mógł wykorzystać te dane wbrew woli kursanta C. B.. J. J.

(2)stwierdził „ kompletnie nie jestem w stanie stwierdzić dla których osób wystawiałem takie orzeczenia z datą wsteczną lub których w ogóle nie badał, a wypisał orzeczenie (k.335). Kursanci, w tym C. B. nie składali osobiście dokumentów w WORD, co potwierdził A. P. (k.2069v,2307-2312, k.3704v-3705). Ma to uzasadnienie logiczne i organizacyjne, gdyż kursanci mieszkali w W. lub jej okolicy, przejazd do Ł. był niedogodny dla nich, a złożenie dokumentów przez instruktora przy okazji przejazdu szkoleniowego do Ł. nie było kłopotliwe. Ponadto złożenie dokumentów za kursantów miało t organizacyjną zaletę, że osoba posiadająca doświadczenie jakie dokumenty złożyć mogła złożyć komplet wymaganych dokumentów. Ponadto wręczanie dokumentów kursantom mogło spowodować, że część nich mogłaby interesować się dlaczego data wydania orzeczenia odbiegała znacznie od daty przeprowadzenia badania, mogli o tym dyskutować ze znajomymi, co stwarzało ryzyko dotarcia takiej informacji np. do policjanta. Oskarżony J. S.

(1)podczas postępowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia (k.1379-1381). Stwierdził, że posiada prawo jazdy kategorii B+E, wydane w październiku 2012 r. Chodził na szkoleniowe jazdy, wydaje mu się, że był na badaniach lekarskich, nie dostarczył do WORD dokumentów, zrobił to w jego imieniu instruktor. Podczas rozprawy nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił początkowo złożenia wyjaśnień, podtrzymał wcześniejsze (k.3610). Oskarżony ten złożył dodatkowe wyjaśnienia na zakończenie postępowania sądowego (k.3763v-3674). Stwierdził, że zapisał się na kurs z polecenia, umówił się z instruktorem, zapłacił za kurs i przystąpił do szkolenia. Instruktor stwierdził, że miał zrobić badania lekarskie, polecił mu przychodnię, która wykonywała takie badania. Nie uczynił nic sprzecznego z prawem, nikomu nie dawał łapówek, odbył jazdy, zdał egzamin w Ł.. Nie pamięta imion instruktorów, nie interesował się kto był właścicielem szkoły nauki jazdy, nie wiedział, że zaświadczenie lekarskie było antydatowane, wiedział je pierwszy raz podczas przesłuchania w Prokuraturze. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom tego oskarżonego, gdyż są logiczne i rzeczowe, znajdują potwierdzenie w wiarygodnej części wyjaśnień oskarżonego J. W. i zeznań J. J.

(2)(k.324-330,334-335,684-687,834-837,2008-2009,3649-3650) oraz A. P. (k.2069v,2307-2312, k.3704v-3705). Podkreślić należy, że oskarżony nie musi udowodnić swej niewinności, a oskarżyciel publiczny powinien wykazać jego winę, i to przy pomocy niebudzących wątpliwości dowodów. Tymczasem w niniejszej sprawie niepodważalnych dowodów winy oskarżonego J. S.

(1)nie ma. Z wyjaśnień oskarżonego J. W. nie wynika, że jerzy S. współdziałał z nim w nakłonieniu J. J.

(2)do wypisania orzeczenia lekarskiego zawierającego nieprawdę odnośnie terminu badania. Każdy kursant przystępując do kursu musiał podać swoje dane osobowe na potrzeby kursu i J. W. mógł wykorzystać te dane wbrew woli kursanta J. S.

(1). J. J.

(2)stwierdził „ kompletnie nie jestem w stanie stwierdzić dla których osób wystawiałem takie orzeczenia z datą wsteczną lub których w ogóle nie badał, a wypisał orzeczenie (k.335). Ponadto J. J.

(2)po okazaniu mu orzeczenia dotyczącego tego oskarżonego wskazał „ nie pamiętam nic na temat tego orzeczenia” (k.836). Kursanci, w tym J. S.

(1)nie składali osobiście dokumentów w WORD, co potwierdził A. P. (k.2069v,2307-2312, k.3704v-3705). Ma to uzasadnienie logiczne i organizacyjne, gdyż kursanci mieszkali w W. lub jej okolicy, przejazd do Ł. był niedogodny dla nich, a złożenie dokumentów przez instruktora przy okazji przejazdu szkoleniowego do Ł. nie było kłopotliwe. Ponadto złożenie dokumentów za kursantów miało to organizacyjną zaletę, że osoba posiadająca doświadczenie jakie dokumenty złożyć mogła złożyć komplet wymaganych dokumentów. Ponadto wręczanie dokumentów kursantom mogło spowodować, że część z nich mogłaby interesować się dlaczego data wydania orzeczenia odbiegała znacznie od daty przeprowadzenia badania, mogli o tym dyskutować ze znajomymi, co stwarzało ryzyko dotarcia takiej informacji np. do policjanta. Oskarżona M. M.

(1)podczas postępowania przygotowawczego nie przyznała się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożyła wyjaśnienia (k.1399-1401). Stwierdziła, że postanowiła zrobić kurs prawa jazdy, od znajomej dowiedziała się, że mogła to uczynić w szkole, w której szkolili A. i J.. Udała się do nich i przystąpiła do szkolenia na pojeździe, uczyli ją A. i J.. Jeden z nich zawiózł ją do lekarza, badał ją lekarz, zdała egzaminy teoretyczny i praktyczny za pierwszym razem. Dokumenty do WORD w Ł. zawiózł jeden z instruktorów. Nie nakłaniała lekarza, by podał w zaświadczeniu inną datę niż faktyczny dzień badania, nie wie czy uczynił to instruktor. Podczas kolejnego przesłuchania również nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu i złożyła wyjaśnienia (k.1928-1930). Stwierdziła, że zajęcia teoretyczne miała w szkole nauki jazdy w Z., dokumenty przed egzaminem złożył w jej imieniu J. W.. Była na badaniu lekarskim w J., lekarz wydał jej zaświadczenie, które oddała J.. Szkolili ją A. i J.. Podczas rozprawy nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu i złożyła wyjaśnienia (k.3763). Stwierdziła, że koleżanka poleciła jej szkołę nauki jazdy, zapisała się, szkoliła się, była na wizycie u lekarza. Badania odbyły się w L., egzamin zdała w Ł.. Dokumentami zajmowali się organizatorzy szkolenia. Szkolił ją A., a później J.. Na badaniach była razem z T. S.. Lekarz nie dał jej zaświadczenia, J. powiedział jej, że złoży za nią wszystkie dokumenty w WORD. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom tej oskarżonej, gdyż są logiczne i rzeczowe, znajdują potwierdzenie w wiarygodnej części wyjaśnień oskarżonego J. W. i zeznań J. J.

(2)(k. 324-330,334-335,684-687,834-837,2008-2009,3649-3650) oraz A. P. (k.2069v,2307-2312, k.3704v-3705). Podkreślić należy, że oskarżona nie musi udowodnić swej niewinności, a oskarżyciel publiczny powinien wykazać jej winę, i to przy pomocy niebudzących wątpliwości dowodów. Tymczasem w niniejszej sprawie niepodważalnych dowodów winy oskarżonej M. M.

(1)nie ma. Z wyjaśnień oskarżonego J. W. nie wynika, że oskarżona M. M.

(1)współdziałała z nim w nakłonieniu J. J.

(2)do wypisania orzeczenia lekarskiego zawierającego nieprawdę odnośnie terminu badania. Każdy kursant przystępując do kursu musiał podać swoje dane osobowe na potrzeby kursu i J. W. mógł wykorzystać te dane wbrew woli tej kursantki. J. J.

(2)stwierdził „ kompletnie nie jestem w stanie stwierdzić dla których osób wystawiałem takie orzeczenia z datą wsteczną lub których w ogóle nie badał, a wypisał orzeczenie (k.335). Ponadto J. J.

(2)po okazaniu mu karty badania dotyczącej tej oskarżonej wskazał „ prawdopodobnie badał tą osobę, bo na karcie badania jest podpis osób, który nie jest moim podpisem” (k.686). Kursanci, w tym M. M.

(1)nie składali osobiście dokumentów w WORD, co potwierdził A. P. (k.2069v,2307-2312, k.3704v-3705). Ma to uzasadnienie logiczne i organizacyjne wskazane wyżej. Należy też zwrócić uwagę, że podczas rozprawy oskarżona spontanicznie wskazała T. S., jako tego z którym była na badaniu lekarskim (k.3793), potwierdził to T. S. (k.3764v). Oskarżona mogła co prawda uzgodnić z tym oskarżonym wspólną wersję zdarzeń, ale byłoby to co najmniej niespotykane, gdyż nie pamiętała początkowo jego imienia i nazwiska (k.3793). Ponadto wskazanie tych okoliczności było w ocenie Sądu spontaniczne i wcześniej nieplanowane. Oskarżony K. B.

(1)podczas postępowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia (k.1409-1411). Stwierdził, że egzamin na prawo jazdy zdawał w 2012 r. w WORD w Ł.. Na kurs prawa jazdy zapisał się u J., jego instruktorami byli J. i A.. Był badany przez lekarza w Ł. w maju lub czerwcu 2012 r. Badanie przeprowadził lekarz w gabinecie lekarskim, lekarz nie dał mu żadnych dokumentów do podpisania. Kurs prawa jazdy kosztował tyle, co w innych szkołach. Nie zna K. M., nie uczęszczał na zajęcia w jego szkole, wszelkie dokumenty załatwiał J. i on złożył w jego imieniu dokumenty w WORD. Nie był badany przez lekarza J. J.

(2). Podczas kolejnego przesłuchania nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, odmówił złożenia wyjaśnień (k.2090-2091). Stwierdził, że J. odebrał w jego imieniu dokumenty potrzebne do uzyskania prawa jazdy i złożył je w WORD w Ł.. Był na badaniu lekarskim w Ł. i zaświadczenie odebrał J., nie wiedział zaświadczenia o ukończeniu szkolenia. Dodał, że w czasie uczęszczania na kurs był zajęty chorą żoną. W trakcie konfrontacji z J. W. (k.2129-2131) wyjaśnił, że znał konfrontowaną z nim osobę, był to organizator szkolenia kierowców, do którego zwracał się (...). Nie miał z nim żadnych konfliktów. W trakcie szkolenia informację o terminie egzaminu otrzymał od instruktora A. P.. A. P. przekazał mu, że sprawami organizacyjnymi zajmował się J., nie wie kto złożył w jego imieniu dokumenty przed egzaminem. A. P. wykonywał polecenia J. W., nie był osobą decydującą. J. W. przyjął od niego pieniądze za kurs, wskazał, że jazdy szkoleniowe odbędzie z nim A.. Podczas rozprawy nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił złożenia wyjaśnień, podtrzymał wcześniejsze (k.3608v). Oskarżony ten złożył dodatkowe wyjaśnienia na zakończenie postępowania sądowego (k.3764). Stwierdził, że nie spotykał się z lekarzem w L., nie był badany przez lekarza J.. Był na badaniach lekarskich w Ł., lekarz badał mu wzrok, rozpoznawanie kolorów i równowagę. Nie odbierał zaświadczenia, miał je odebrał W., nie spotkał się w szkole z K. M., nie wie kto był właścicielem tej Szkoły. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom tego oskarżonego, gdyż są logiczne i rzeczowe, znajdują potwierdzenie w wiarygodnej części wyjaśnień oskarżonego J. W. i zeznań J. J.

(2)(k.324-330,334-335,684-687,834-837,2008-2009,3649-3650) oraz A. P. (k.2069v,2307-2312, k.3704v-3705). Podkreślić należy, że oskarżony nie musi udowodnić swej niewinności, a oskarżyciel publiczny powinien wykazać jego winę, i to przy pomocy niebudzących wątpliwości dowodów. Tymczasem w niniejszej sprawie niepodważalnych dowodów winy oskarżonego K. B.

(1)nie ma. Z wyjaśnień oskarżonego J. W. nie wynika, że K. B.

(1)współdziałał z nim w nakłonieniu J. J.

(2)do wypisania orzeczenia lekarskiego zawierającego nieprawdę odnośnie terminu badania. Każdy kursant przystępując do kursu musiał podać swoje dane osobowe na potrzeby kursu i J. W. mógł wykorzystać te dane wbrew woli tego oskarżonego. J. J.

(2)stwierdził „ kompletnie nie jestem w stanie stwierdzić dla których osób wystawiałem takie orzeczenia z datą wsteczną lub których w ogóle nie badał, a wypisał orzeczenie (k.335). Ponadto J. J.

(2)po okazaniu mu orzeczenia dotyczącego tego oskarżonego wskazał „ nie pamiętam okoliczności wystawienia okoliczności wystawienia tego orzeczenia lekarskiego” (k.836). Kursanci, w tym K. B.

(1)nie składali osobiście dokumentów w WORD, co potwierdził A. P. (k.2069v,2307-2312, k.3704v-3705). Ma to uzasadnienie logiczne i organizacyjne, gdyż kursanci mieszkali w W. lub jej okolicy, przejazd do Ł. był niedogodny dla nich, a złożenie dokumentów przez instruktora przy okazji przejazdu szkoleniowego do Ł. nie było kłopotliwe. Ponadto złożenie dokumentów za kursantów miało organizacyjną zaletę wyżej wskazaną. Oskarżony T. S. podczas postępowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia (k.1638-16341), że był u lekarza na badaniu, on po badaniu wydał mu zaświadczenie o stanie zdrowia. Nie zdał egzaminu na prawo jazdy po raz pierwszy, zapisał się na drugi kurs, okazało się, że w jego dokumentach pomylono numer PESEL, musiał to wyjaśnić w szkole prawa jazdy, gdzie uczęszczał, okazało się, że właściciel tej szkoły kazał mu czekać. Na badanie lekarskie zawiózł go instruktor, ale do gabinetu wchodził sam, później dokumenty do WORD złożył w jego imieniu właściciel szkoły. Podczas kolejnego przesłuchania nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, odmówił złożenia wyjaśnień i odpowiedzi na pytania (k.2194-2195). Oskarżony ten złożył dodatkowe wyjaśnienia na zakończenie postępowania sądowego (k.3764v). Stwierdził, że jak zaczął robić kurs, to J. umówił go na badanie lekarskie, był tam razem z M. M.

(1). Badanie było w przychodni w J., lekarz badał mu wzrok, coś wypisał, ale nie wręczył mu zaświadczenia. Poszedł na egzamin, ale okazało się, że w dokumentach był jakiś błąd, miał go poprawić właściciel szkoły, ale ten nie chciał tego uczynić. Dokumenty w jego imieniu składał J.. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom tego oskarżonego, gdyż są logiczne i rzeczowe, znajdują potwierdzenie w wiarygodnej części wyjaśnień oskarżonego J. W. i zeznań J. J.

(2)(k. 324-330,334-335,684-687,834-837,2008-2009,3649-3650) oraz A. P. (k.2069v,2307-2312, k.3704v-3705). Podkreślić należy, że oskarżony nie musi udowodnić swej niewinności, a oskarżyciel publiczny powinien wykazać jego winę, i to przy pomocy niebudzących wątpliwości dowodów. Tymczasem w niniejszej sprawie niepodważalnych dowodów winy oskarżonego, którego wiarygodność obecnie poddano analizie. Z wyjaśnień oskarżonego J. W. nie wynika, że T. S. współdziałał z nim w nakłonieniu J. J.

(2)do wypisania orzeczenia lekarskiego zawierającego nieprawdę odnośnie terminu badania. Każdy kursant przystępując do kursu musiał podać swoje dane osobowe na potrzeby kursu i J. W. mógł wykorzystać te dane wbrew woli tego kursanta. J. J.

(2)stwierdził „ kompletnie nie jestem w stanie stwierdzić dla których osób wystawiałem takie orzeczenia z datą wsteczną