(3)kary grzywny i wymierzono jej karę łączną 160 stawek dziennych grzywny licząc stawkę dzienną po 10 złotych każda; - na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 §

(3), I. C. i Z. M. na rzecz oskarżycielek prywatnych K. C. i D. C. kwoty po 1740 złotych tytułem poniesionych kosztów procesu; - na podstawie art. 3 ust 1 w zw. z art. 6 ustawy o opłatach w sprawach karnych zasądzono od oskarżonych: S. S.

(3)na rzecz Skarbu Państwa opłatę w kwocie 160 złotych, I. C. na rzecz Skarbu Państwa koszty opłatę w kwocie 100 złotych, Z. M. na rzecz Skarbu Państwa opłatę w kwocie 120 złotych. Apelację od wyroku wniosła obrońca oskarżonych. Zarzuciła naruszenie art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k. wynikające ze skutecznego cofnięcia zarzutów przez uprawnionego oskarżyciela. Wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania w sprawie. Sąd zważył, co następuje: Apelacja zasługiwała na uwzględnienie. Po wydaniu wyroku przez sąd I instancji doszło do pojednania stron i odstąpienia od oskarżenia ( pismo z k. 196 ). Oskarżeni wyrazili na to zgodę ( pisma z k. 193-195 ). Zgodnie z art. 496 § 1 k.p.k. musi to skutkować umorzeniem postępowania. Zarzut odwołania okazał się zatem skuteczny – doszło do sytuacji, w której brak jest skargi uprawnionego oskarżyciela. Z tego powodu, w myśl art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. należało zaskarżony wyrok uchylić, a postępowanie, na podstawie powoływanego art. 496 § 1 k.p.k., umorzyć. Z uwagi na to, że doszło do pojednania stron należało, stosownie do art. 632 pkt 1 k.p.k. stwierdzić, że koszty procesu ponoszą strony w zakresie przez siebie poniesionym.