zapisami umowy Teatr powierza wykonanie, a Wykonawca zobowiązuje się wykonać dzieło polegające na przygotowaniu oraz osobistym wykonaniu zadania artystycznego, którym będzie udział w występach w charakterze aktora w spektaklach (...) w terminach wyznaczonych przez Dyrektora Teatru, rozliczanych na podstawie raportów inspicjenta. Dzieło miało być
umową wykonane w terminie 27 marca 2013 roku do 30 czerwca 2013 roku.
umowy w celu wykonania zadania artystycznego wykonawca zobowiązuje się do uwzględnienia i stosowania się do wszelkich uwag i zaleceń teatru, w tym reżysera, dyrygenta oraz innych osób wskazanych przez teatr, związanych z przygotowaniem spektaklu i pracą nad jego wyrazem artystycznym oraz wykonaniem wyznaczonej partii w występie, na najwyższym poziomie artystycznym. Wykonawca oświadcza, że znane mu są zasady wykonywania zadań powierzonych przez teatr i zobowiązuje się do ich przestrzegania. Stosownie zaś do § 7 pkt 1 umowy w przypadku niewykonania umowy przez wykonawcę, wykonawca jest zobowiązany do zapłacenia teatrowi każdorazowo kary umownej w wysokości 50 % umówionego wynagrodzenia w terminie do 30 dni od dnia naruszenia postanowień umowy. Wynagrodzenie Wykonawcy za wykonanie dzieła i za przeniesienie na Teatr praw pokrewnych ustala się w wysokości: 300,00 zł brutto za udział w każdym występie. (umowa – k. 6 akta ZUS dot. R. A.
zapisami umowy Teatr powierza wykonanie, a Wykonawca zobowiązuje się wykonać dzieło polegające na przygotowaniu oraz osobistym wykonaniu zadania artystycznego, którym będzie udział w występach w charakterze artysty chóru w spektaklach (...) w terminach wyznaczonych przez Dyrektora Teatru, rozliczanych na podstawie raportów inspicjenta. Dzieło miało być
umową wykonane w terminie 9 kwietnia 2013 roku do 30 czerwca 2013 roku.
umowy w celu wykonania zadania artystycznego wykonawca zobowiązuje się do uwzględnienia i stosowania się do wszelkich uwag i zaleceń teatru, w tym reżysera, dyrygenta oraz innych osób wskazanych przez teatr, związanych z przygotowaniem spektaklu i pracą nad jego wyrazem artystycznym oraz wykonaniem wyznaczonej partii w występie, na najwyższym poziomie artystycznym. Wykonawca oświadcza, że znane mu są zasady wykonywania zadań powierzonych przez teatr i zobowiązuje się do ich przestrzegania. Stosownie zaś do § 7 pkt 1 umowy w przypadku niewykonania umowy przez wykonawcę, wykonawca jest zobowiązany do zapłacenia teatrowi każdorazowo kary umownej w wysokości 50 % umówionego wynagrodzenia w terminie do 30 dni od dnia naruszenia postanowień umowy. Wynagrodzenie Wykonawcy za wykonanie dzieła i za przeniesienie na Teatr praw pokrewnych ustala się w wysokości: 150,00 zł brutto za udział w każdym występie i 50,00 zł brutto za udział w każdej próbie. (umowa – k. 7 akta ZUS dot. R. A.
zapisami umowy Teatr powierza wykonanie, a Wykonawca zobowiązuje się wykonać dzieło polegające na przygotowaniu oraz osobistym wykonaniu zadania artystycznego, którym będzie udział w próbach i występach w charakterze muzyka orkiestry w przedstawieniach: (...), (...), (...), (...), „ŁUCJA Z (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), „VA, (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), „ORATORIUM NA BOŻE NARODZENIE” – w partii skrzypiec w terminach wyznaczonych przez Dyrektora Teatru, rozliczanych na podstawie raportów inspicjenta. Dzieło miało być
umową wykonane w terminie od 21 sierpnia 2012 roku do 30 czerwca 2013 roku.
umowy w celu wykonania zadania artystycznego wykonawca zobowiązuje się do uwzględnienia i stosowania się do wszelkich uwag i zaleceń teatru, w tym reżysera, dyrygenta oraz innych osób wskazanych przez teatr, związanych z przygotowaniem spektaklu i pracą nad jego wyrazem artystycznym oraz wykonaniem wyznaczonej partii w występie, na najwyższym poziomie artystycznym. Wykonawca oświadcza, że znane mu są zasady wykonywania zadań powierzonych przez teatr i zobowiązuje się do ich przestrzegania. Stosownie zaś do § 7 pkt 1 umowy w przypadku niewykonania umowy przez wykonawcę, wykonawca jest zobowiązany do zapłacenia teatrowi każdorazowo kary umownej w wysokości 50 % umówionego wynagrodzenia w terminie do 30 dni od dnia naruszenia postanowień umowy. Wynagrodzenie Wykonawcy za wykonanie dzieła i za przeniesienie na Teatr praw pokrewnych ustala się w wysokości: 240,00 zł brutto za udział w każdym występie i 50,00 zł brutto za udział w każdej próbie. (umowa - k. 9 akta ZUS dot. B. P.
zapisami umowy Teatr powierza wykonanie, a Wykonawca zobowiązuje się wykonać dzieło polegające na występie w charakterze dyrygenta w spektaklach opery (...). D.: (...) w terminach premiery, tj. 23, 24 i 26 marca 2013 roku.
umowy w celu wykonania zadania artystycznego wykonawca zobowiązuje się do uwzględnienia i stosowania się do wszelkich uwag i zaleceń teatru związanych z przygotowaniem spektaklu. Wykonawca przenosi na Teatr prawa pokrewne do nieograniczonego w czasie i przestrzeni korzystania w całości lub we fragmentach z jego artystycznego wykonania. Stosownie zaś do § 8 pkt 1 umowy w przypadku niewykonania umowy przez wykonawcę, wykonawca jest zobowiązany do zapłacenia teatrowi każdorazowo kary umownej w wysokości 50 % umówionego wynagrodzenia w terminie do 30 dni od dnia naruszenia postanowień umowy. Wynagrodzenie Wykonawcy za wykonanie dzieła i za przeniesienie na Teatr praw pokrewnych ustala się w wysokości: 5000,00 zł brutto za każdy spektakl. (umowa – k. 2 – 3 akta ZUS dot. E. S.) W dniu 28 grudnia 2012 roku pomiędzy Teatrem Wielkim w Ł. a E. S. zawarta została umowa - nazwana umową o autorskie przygotowanie utworu muzycznego i korzystanie z autorskich praw majątkowych.
zapisami umowy Teatr powierza wykonanie dzieła polegającego na przygotowaniu muzycznym spektaklu (...) G. D.. Jako termin rozpoczęcia prób określono 2 stycznia 2013 roku.
umowy do obowiązków dyrygenta należy w szczególności opracowanie koncepcji muzycznej spektaklu
ustaleniami inscenizacyjnymi dokonanymi wspólnie z kierownikiem chóru, reżyserem i choreografem, wspólne ustalenie harmonogramu prac odnośnie faz spektaklu oraz współpraca z artystami, prowadzenie prób, zapewnienie pełnego bezpieczeństwa pracy podczas prób, omówienie muzyczne dzieła z korepetytorami przed przystąpieniem do lekcji, uczestniczenie we wszelkich formach promocji lub reklamy spektaklu. Za opracowanie, nadzór autorski i korzystanie na czas nieoznaczony z autorskich praw majątkowych Teatr zobowiązuje się zapłacić dyrygentowi 45000,00 zł brutto po uprzednim przyjęciu dzieła przez Teatr, przy czym 25 % wynagrodzenia wypłacono po rozpoczęciu prób, a pozostałe 75 % po premierze. (umowa – k. 4 – 6 akta ZUS dot. E. S.)
aneksem nr (...) z dnia 18 marca 2013 roku wskazano, że Dyrygent zobowiązuje się zakończyć obowiązki najpóźniej do dnia 5 kwietnia 2013 roku. Natomiast wysokość wynagrodzenia miała wynieść 47.500,00 zł brutto. (aneks do umowy – k. 7 akta ZUS dot. E. S.) Na podstawie zawartych umów o dzieło E. S. w okresie od stycznia do kwietnia 2013 roku uczestniczył łącznie w 86 próbach i 3 spektaklach. (wykaz – k. 201 – 203) R. A.
librettem. Nie było możliwości improwizacji. Artysta nie miał również możliwości zaprezentowania własnej interpretacji. Dla osób, które występują również jako soliści a jednocześnie są członkami chóru czy baletu była zwiększona stawka wynagrodzenia. (zeznania świadka R. D. – e – protokół rozprawy z dnia 18 lipca 2017 roku - 00:10:13 - 00:54:54 - k. 223, płyta CD, zeznania świadka R. A.
art. 6 ust. 1 pkt 4 i art. 12 ust. 1 w zw. z art. 13 pkt 2 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych (t. j. Dz. U. z 2017 roku, poz. 1778) obowiązkowo ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu podlegają osoby wykonujące pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której
Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia. Osoby te podlegają obowiązkowo wymienionym ubezpieczeniom od dnia oznaczonego w umowie jako dzień rozpoczęcia jej wykonywania do dnia rozwiązania lub wygaśnięcia umowy. W myśl art. 9 ust. 4a ustawy systemowej osoby wykonujące pracę na podstawie umowy zlecenie mające ustalone prawo do emerytury lub renty podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym, jeżeli równocześnie nie pozostają w stosunku pracy, z zastrzeżeniem ust. 2c i 4b. W świetle art. 18 ust. 1 cytowanej ustawy podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe ubezpieczonych wymienionych w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 i pkt 18a stanowi przychód, o którym mowa w art. 4 pkt 9 i 10, z zastrzeżeniem ust. 1a i 2, ust. 4 pkt 5 i ust. 12. Podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe zleceniobiorców ustala się
ust. 1, jeżeli w umowie agencyjnej lub umowie zlecenia albo w innej umowie o świadczenie usług, do której
Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, określono odpłatność za jej wykonywanie kwotowo, w kwotowej stawce godzinowej lub akordowej albo prowizyjnie (ust. 3). Stosownie do treści art. 20 ust. l ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe i wypadkowe stanowi podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, z zastrzeżeniem ust. 2 i ust. 3. Na podstawie zaś art. 66 ust. 1 pkt. 1e Ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych z dnia 27 sierpnia 2004 roku (t. j. Dz. U. z 2018 roku, poz. 1510) obowiązującej od dnia 1 października 2004 roku osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi, które są osobami wykonującymi pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której
przepisami Kodeksu cywilnego stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, podlegają obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Stosownie do art. 36 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych każda osoba objęta obowiązkowo ubezpieczeniami emerytalnym i rentowym podlega zgłoszeniu do ubezpieczeń społecznych. Obowiązkiem płatnika składek
treścią art. 46 ust. 1 i art. 47 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych – jest obliczanie, rozliczanie i opłacanie należnych składek za każdy miesiąc kalendarzowy oraz przesyłanie w wyznaczonym terminie deklaracji rozliczeniowej, imiennych raportów miesięcznych oraz opłacanie składek za dany miesiąc. W rozpoznawanej sprawie spór dotyczył kwalifikacji prawnej umów nazwanych „umową o dzieło”, jakie płatnik Teatr Wielki w Ł. zawarł z R. A.
art. 627 k. c. przez umowę o dzieło przyjmujący zamówienie zobowiązuje się do wykonania oznaczonego dzieła, a zamawiający do zapłaty wynagrodzenia. Przedmiotem tej umowy jest zatem zobowiązanie do wykonania określonego dzieła, a umowa ta jest umową rezultatu. Z kolei art. 734 § 1 k. c. stanowi, że przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie. Przedmiotem tej umowy jest dokonanie określonej czynności faktycznej, która nie musi prowadzić do osiągnięcia indywidualnie oznaczonego rezultatu. Chodzi tu zatem o umowy zobowiązujące do dokonania jednej lub wielu czynności faktycznych (także stałego ich dokonywania). Jest to w przeciwieństwie do umowy o dzieło umowa starannego działania. W myśl art. 738 § 1 k. c. przyjmujący zlecenie może powierzyć wykonanie zlecenia osobie trzeciej tylko wtedy, gdy to wynika z umowy lub ze zwyczaju albo gdy jest do tego zmuszony przez okoliczności. W wypadku takim obowiązany jest zawiadomić niezwłocznie dającego zlecenie o osobie i o miejscu zamieszkania swego zastępcy, a w razie zawiadomienia odpowiedzialny jest tylko za brak należytej staranności w wyborze zastępcy. Nie ulega wątpliwości, że przepisy o zleceniu nie mają zastosowania do czynności będących przedmiotem umowy o dzieło, bowiem wykonanie dzieła,
prezentowanym w doktrynie poglądem, nie mieści się w pojęciu usługi w rozumieniu art.750 k. c.,
którym do umów o świadczenie usług, które nie są regulowane innymi przepisami stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu. W odróżnieniu od umowy zlecenia, umowa o dzieło wymaga, aby starania przyjmującego zamówienie doprowadziły w przyszłości do konkretnego, indywidualnie oznaczonego rezultatu. Tymczasem umowa zlecenia takiego rezultatu - jako koniecznego do osiągnięcia - nie akcentuje. Elementem wyróżniającym dla umowy zlecenia nie jest zatem wynik, lecz starania podejmowane w celu osiągnięcia tego wyniku (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z 21 grudnia 1993 r. sygn. III AUr 357/93, opubl: Orzecznictwo Sądów Apelacyjnych rok 1994, Nr 6, poz. 49, str. 63; wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z 26 stycznia 2006 r. sygn. III AUa 1700/05, opubl: Orzecznictwo Sądów Apelacyjnych rok 2008, Nr 3, poz. 5, str. 55; wyrok Sądu Najwyższego z 13 marca 1967 r. sygn. I CR 500/66; opubl: Orzecznictwo Sądu Najwyższego Izba Cywilna, Pracy i (...) rok 1968, Nr 1, poz. 5). Dokonując kwalifikacji konkretnej umowy należy w pierwszej kolejności badać, czy świadczenie będące przedmiotem zobowiązania ma cechy dzieła. Dzieło stanowi zawsze zjawisko przyszłe, jest czymś, co w chwili zawarcia umowy nie istnieje, lecz ma dopiero powstać w jakiejś określonej przyszłości. Rezultat, na jaki umawiają się strony, musi być z góry określony i może przyjmować zarówno postać materialną jak i niematerialną. Cechą konstytutywną umowy o dzieło jest, aby rezultat ten był obiektywnie osiągalny i w konkretnych warunkach pewny. W umowie o dzieło chodzi zawsze o osiągnięcie umówionego rezultatu, niezależnie od rodzaju i intensywności świadczonej w tym celu pracy i staranności. Tymczasem umowa o świadczenie usług jest umową starannego działania, jej celem jest wykonywanie określonych czynności, które nie muszą zmierzać do osiągnięcia rezultatu. Kolejną cechą umowy o dzieło jest brak stosunku zależności lub podporządkowania pomiędzy zamawiającym a przyjmującym zamówienie. Sposób wykonania dzieła pozostawiony jest w zasadzie swobodnemu uznaniu przyjmującego zamówienie. Ważne jest, aby dzieło miało przymioty ustalone w umowie lub wynikające z charakteru danego dzieła. Przyjmujący zamówienie nie ma także, co do zasady, obowiązku osobistego wykonania dzieła, chyba że wynika to z umowy lub charakteru dzieła (np. dzieło artystyczne). Ryzyko nieosiągnięcia rezultatu zawsze obciąża przyjmującego zamówienie. Przy czym odpowiedzialność przyjmującego zamówienie w wypadku nieosiągnięcia celu umowy jest odpowiedzialnością za nieosiągnięcie określonego rezultatu, a nie za brak należytej staranności. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, przyznać należy rację organowi rentowemu, że sporne umowy nie stanowią umów o dzieło, a rzeczywistą wolą stron w istocie nie było ukształtowanie stosunku prawnego w sposób charakterystyczny dla takiej umowy. Przedmiotem zawieranych z artystami umów cywilnoprawnych było przygotowanie, udział w próbach oraz osobiste wykonywanie zadania artystycznego w charakterze dyrygenta, aktora, artysty chóru oraz muzyka orkiestry oraz autorskie przygotowanie utworu muzycznego w wymienionych w umowie spektaklach w terminach wyznaczonych przez Dyrektora Teatru, rozliczanych na podstawie raportów inspektora orkiestry i dyrygenta. Podkreślić należy w tym miejscu, że istotą umowy o dzieło jest osiągnięcie określonego, zindywidualizowanego rezultatu, który może mieć postać materialną i niematerialną. Rozróżnienie to ma szczególne znaczenie w kontekście tzw. umów o dzieło autorskie, które są wypadkową regulacji kodeksowej i prawa autorskiego. Rezultaty materialne mogą zostać uchwycone w materialnym przedmiocie, ale nie musi się tak stać. Taki charakter ma utwór. W art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1191) wskazano, że przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). Natomiast
art. 85 powołanej ustawy każde artystyczne wykonanie utworu lub dzieła sztuki ludowej pozostaje pod ochroną niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (ust. 1). Artystycznymi wykonaniami, w rozumieniu ust. 1, są w szczególności: działania aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania (ust. 2). W rozpoznawanej sprawie zainteresowani byli jednymi z wielu odtwórców, którzy brali udział w danym spektaklu. Wykonanie partii muzycznej lub partii chóru było podporządkowane dyrygentowi, reżyserowi i dyrektorowi teatru. Sąd nie kwestionuje, że wykonanie każdego z artystów musiało mieć swój indywidualny rys, co jednak nie oznaczało, że wykonanie któregokolwiek z zainteresowanych nadawało całej kompozycji muzycznej czy spektaklowi indywidualnej interpretacji. Odwołując się w tym miejscu do definicji utworu w rozumieniu prawa autorskiego, wskazać należy, że nie można uznać, że wykonanie przez zainteresowanych utworu muzycznego miało niestandardowy, niepowtarzalny, indywidualny, twórczy charakter dzieła. Uwzględniając oczywiście ich osobiste umiejętności, talent i specyficzną wrażliwość, trzeba jednak przyjąć, że działania zainteresowanych miały charakter odtwórczy jako aktora, chórzysty, muzyka w orkiestrze czy dyrygenta. Znamienny jest również fakt, że artyści, tj. śpiewak i członek chóru, aktor oraz członek orkiestry, nie mieli żadnego wpływu na kształt spektaklu, ponieważ byli zobowiązani do stosowania się do wskazań kierownika chóru, kierownika muzycznego, reżysera i zaleceń dyrygenta. Nie było możliwości autorskiego wykonania określonej partii przy uwzględnieniu własnej interpretacji. Przemawia to więc za uznaniem, że łącząca strony umowa była w rzeczywistości umową o świadczenie usług, do której mają zastosowanie przepisy Kodeksu Cywilnego dotyczące umowy zlecenia. Ponadto, artyści byli zobowiązani do uczestnictwa w próbach, których było nawet kilkadziesiąt, a ich obecność była odnotowywana na odpowiednich listach. Powtarzalność zawieranych umów oraz wykonywanych czynności, tj. uczestnictwo w próbach i spektaklach, świadczy o tym, że zainteresowani zobowiązani byli do starannego działania. Dodatkowo, nie mieli oni również wpływu na to w jaki sposób trwały prace nad mający powstać spektaklem, ponieważ zarówno terminy prób jak i spektakli były odgórnie narzucone. Zauważyć należy też, że w samych przedmiotowych umowach nie określono żadnych cech indywidualnych utworu, czy też zamówionego dzieła. Tymczasem zobowiązanie, o którym mowa w art. 627 k. c. polega na realizacji ściśle oznaczonego dzieła. Oznaczenie to następuje poprzez odpowiednie sformułowanie postanowień umownych. To w umowie zlecenia czy umowie o świadczenie usług nacisk kładzie się na określenie rodzaju czynności prawnych, które mają podlegać wykonaniu. Umowa o dzieło natomiast precyzuje efekt, rezultat pracy. W rozpoznawanej sprawie natomiast zainteresowanym zlecono w istocie wykonanie określonych czynności - udział w próbach i spektaklach, które sprowadzały się do starannego wykonania powierzonego zadania. Zainteresowanym nie zlecono wykonania konkretnego dzieła. Przedmiotem umowy o dzieło jest doprowadzenie do weryfikowalnego i jednoznacznego rezultatu zdefiniowanego przez zamawiającego w momencie zawierania umowy. Dzieło jest wytworem, który w momencie zawierania umowy nie istnieje, jednak jest w niej z góry przewidziany i określony w sposób wskazujący na jego indywidualne cechy. (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 marca 2004 r. I CK 329/03, opubl. w LEX nr 599732 i z dnia 14 listopada 2013 r. II UK 115/13, opubl. w LEX nr 1396411). W umowach tych nie wskazano o jaki konkretnie rezultat chodziło zamawiającemu poza tym, żeby wykonawca wziął udział w próbach i występach
podanym mu przez kierownictwo Teatru grafikiem. Sprawdzian na istnienie wad dzieła w niniejszej sprawie jest niemożliwy, gdyż strony w przedmiotowych umowach nie określały cech i parametrów indywidualizujących dzieło. Na uwzględnienie nie zasługuje również argumentacja wnioskodawcy, że zainteresowany E. S. miał wykonać niepowtarzalne dzieło artystyczne w postaci nowej interpretacji spektaklu (...) skoro rzeczywisty wkład zainteresowanego polegał na regularnym prowadzeniu prób oraz dyrygowaniu w spektaklu. Nie ulega wątpliwości, że E. S., jako jednocześnie kierownik artystyczny projektu, miał ogromny wpływ na wrażenia artystyczne widzów spektaklu przez narzucenie artystom określonej interpretacji utworu jednakże nie stanowi to samoistnego dzieła. Działania zainteresowanego E. S. nie doprowadziły bowiem do powstania odrębnego dzieła, które może bez problemu samodzielnie funkcjonować w obrocie lecz polegały na koordynowaniu prac zespołu artystów przez co zawarta umowa polegała na starannym działaniu a nie osiągnięciu określonego rezultatu. Nawet jeżeli wkład w finalny kształt spektaklu w pewien sposób go indywidualizuje i podnosi jego wartość artystyczną to nie przesądza to jeszcze o uznaniu, że w wyniku zawartej umowy powstało dzieło. Tym bardziej, że strony nie określiły w sposób precyzyjny cech mającego powstać dzieła a efekt końcowy w postaci spektaklu zależny był od wyniku pracy zespołu artystów teatru pod kierownictwem między innymi zainteresowanego E. S., ale także kierownika chóru, reżysera czy choreografa. Był on zobowiązany podobnie jak pozostali zainteresowani do uwzględnienia i stosowania się do wszelkich uwag i zaleceń dyrekcji Teatru Wielkiego, a także do zaleceń reżysera i innych osób wskazanych przez odwołującego. Niewątpliwe przy realizacji spektakli teatralnych na ostateczny kształt widiwiska scenicznego duży wpływ ma reżyser, kierownik muzyczny, kierownik chóru, choreograf i dyrygent. Należy jednak w tym miejscu podkreślić, iż strona odwołująca się nie udowodniła w toku procesu, iż rezultat pracy dyrygenta E. S. był dziełem. Strona odwołująca się nie przedstawiła na tą okoliczność dowodów, np. partytur a także zainteresowany E. S. nie złożył bezpośrednio przed Sądem swoich zeznań mimo otrzymania wezwań do osobistego stawiennictwa pod rygorem pominięcia dowodu z zeznań składając jedynie wyjaśnienie na piśmie. Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z dnia 10 stycznia 2017 roku (sygn. akt III UK 53/16, opublikowano w LEX nr 2188651) zapadłego na gruncie analogicznego stanu faktycznego wskazywał na określone czynniki weryfikujące charakter prawny zawartej umowy i również podkreślał odtwórczy charakter pracy artystów, którzy samodzielnie nie tworzyli przecież spektaklu, a byli jedynie jednymi z kilkudziesięcioosobowej grupy wspólnie biorącej udział w danym wydarzeniu artystycznym. Rezultatem ich pracy nie jest nowy byt, nieistniejący w chwili zawarcia umowy, a jedynie odtworzenie dzieła, jakim jest dany utwór. Tym bardziej nie można przyjąć, że odrębne dzieło tworzy każdy z występujących muzyków czy chórzystów. Skoro wykonania zainteresowanych nie mają cech dzieła, nie podlegają ochronie prawa autorskiego. Choć zawierane z zainteresowanymi umowy przewidują wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich na Teatr, to jednak w istocie są to jedynie stawki za udział w próbach i występach. Wysokość wynagrodzenie była zatem zależna od ilości wykonanej pracy, a sposób ustalania wynagrodzenia był podobny do wynagrodzenia określonego w stawce godzinowej. Uzależnienie wynagrodzenia od ilości czasu poświęconego na wykonanie dzieła jest sprzeczne z istotą umowy o dzieło, która jest ze swej natury umową rezultatu. Przy umowie zlecenia, czy przy umowie o świadczenie usług zlecający również zmierza do osiągnięcia określonego celu, jednak elementem istotnym jest tutaj sama czynność i jej dokonanie. Uwagę zwrócił na to również Sąd Najwyższy w uzasadnieniu cytowanego wyżej wyroku z dnia 10 stycznia 2017 roku (sygn. akt III UK 53/16). Sąd Najwyższy w powołanym orzeczeniu przesądza o tym, że z umowy, której wykonanie polegać ma na przygotowaniu i wykonaniu koncertu, nie można jednoznacznie wywieść szczegółowych parametrów oceny umówionego rezultatu. Słusznie wskazuje, że podporządkowanie wykonawców dyrygentowi nie pozwala na przyjęcie, że mają oni wpływ na kształt zindywidualizowanego dzieła. W toku procesu ustalono również, że praca zainteresowanych R. A.
e stanowiskiem Sądu Najwyższego w sprawie o ustalenie istnienia bądź nieistnienia stosunku ubezpieczenia społecznego lub jego zakresu (o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego; o podleganie ubezpieczeniom społecznym) do niezbędnych kosztów procesu zalicza się wynagrodzenie reprezentującego stronę radcy prawnego, biorąc za podstawę zasądzenia opłaty za jego czynności z tytułu zastępstwa prawnego stawki minimalne określone w § 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (jednolity tekst: Dz.U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.). Sąd Najwyższy nadał uchwale moc zasady prawnej oraz ustalił, że przedstawiona wykładnia wiąże od dnia podjęcia uchwały. (zob. Uchwała Sądu Najwyższego 7 sędziów - zasada prawna z dnia 20 lipca 2016 r. III UZP 2/16, opublikowana w OSNP 2017/1/6 ) ZARZĄDZENIE Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi wnioskodawcy. K. J.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.