IV P 62/18

Sygn. akt IV P 62/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 października 2018 r. Sąd Rejonowy w Człuchowie IV Wydział Pracy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Marek Osowicki Ławnicy: - Protokolant: sekretarz sądowy Agata Cherek po rozpoznaniu w dniu 9 października 2018 r. w Człuchowie sprawy z powództwa D. D. przeciwko Skarbowi Państwa Zakładowi Karnemu w C. o zapłatę oddala powództwo. Sygn. akt IV P 62/18 UZASADNIENIE Powód M. D. wniósł przeciwko Skarbowi Państwa Zakładowi Karnemu w C. o zapłatę kwoty 2.000 zł z tytułu obniżenia dodatku służbowego za okres od lipca 2016 r. do lutego 2018 r. W uzasadnieniu pozwu wskazał, że Dyrektor Zakładu Karnego w C. decyzją z 23.06.2016 r. obniżył mu dodatek służbowy na okres trzech miesięcy z kwoty 500zł miesięcznie do kwoty 400 zł, następnie orzeczeniem w sprawie D/K-120/09/ (...) z 30.09.2016 r. obniżył mu dodatek służbowy z dniem 1.10.2016 r. „uwzględniając ograniczenia zdrowotne medycyny pracy w związku z wystąpieniem istotnej zmiany warunków służby skutkujących zmniejszeniem dyspozycyjności”. Orzeczenie pozwanego jest dla niego niezrozumiałe z powodu braku uzasadnienia prawnego co należy zrozumieć poprzez zmniejszenie dyspozycyjności powoda. Sytuacja zdrowotna i zawodowa powoda nie zmieniła się od wielu lat, stąd dziwnym wydaje się podjęcie takiej decyzji w obecnym stanie faktycznym. Pozwany Skarb Państwa Zakład Karny w C. w sprzeciwie od nakazu zapłaty wniósł o oddalenie powództwa. W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew strona pozwana podniosła, iż obniżenie powodowi dodatku służbowego nastąpiło w drodze pisemnego rozstrzygnięcia służbowego, które nie miało formy decyzji administracyjnej. Dodatek służbowy ma uznaniowy charakter zarówno co do samego przyznania jak i jego wysokości. Przyznanie dodatku służbowego należy do kompetencji dyrektora jednostki organizacyjnej, w której funkcjonariusz pełni służbę. Przyczyną obniżenia powodowi dodatku służbowego z kwoty 500 zł do kwoty 400 zł miesięcznie było wystąpienie istotnej zmiany warunków służby skutkującej zmniejszeniem dyspozycyjności powoda. Związane było to bezpośrednio z ograniczeniami zdrowotnymi wynikającymi z zaświadczeń lekarza medycyny pracy z 23.06.2015 r. , 17.09.2015 r. i 28.09.2016 r. . Powodowi zalecono bowiem pracę dzienną oraz zawarto przeciwskazania do służby z bronią palną. W związku z orzeczeniem komisji lekarskiej w S. z 20.02.2018 r. podległej Ministrowi Spraw Wewnętrznych ustalającej, iż powód jest zdolny do służby na ostatnio zajmowanym stanowisku, ustalono mu dodatek służbowy w kwocie 500 zł miesięcznie. Sąd ustalił co następuje: Powód D. D. jest funkcjonariuszem służby więziennej w Zakładzie Karnym w C. zatrudnionym ostatnio na stanowisku starszego oddziałowego działu ochrony. (bezsporne). Rozkazem personalnym nr 75 z 29.10.2014 r. ustalono powodowi uposażenie, w tym dodatek służbowy w kwocie 500 zł . (dowód: akta osobowe powoda cz. B k.197). Powód przedłożył pozwanemu zaświadczenie lekarskie SP ZOZ w C. (...) z 23.06.2015 r. o wskazanej pracy w stałych godzinach w ciągu dnia i przeciwskazaniu do pracy w nocy i z bronią palną. (dowód: akta osobowe powoda cz. A, zaświadczenie lekarskie k.62). Zakład Opieki Zdrowotnej (...) SW w Koszalinie Poradnia Medycyny Pracy w zaświadczeniu z 17.09.2015 r. wskazała powodowi pracę dzienną i przeciwskazanie strzelania z broni palnej. (dowód: akta osobowe powoda cz. A, zaświadczenie lekarskie k.63). Zakład Karny w C. pismem z 23.06.2016 r. obniżył powodowi dodatek służbowy do kwoty 400 zł na okres od 1.07.2016 r. do 30.09.2016 r. (dowód: akta osobowe powoda cz. B k. 216). Zakład Karny w C. pismem z 23.06.2016 r. i z 30.09.2016 r. na podstawie art. 58 ust. 3 ustawy z 9.04.2010 r. o służbie więziennej oraz § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 13.01.2011 r. w sprawie dodatków o charakterze stałym do uposażenia funkcjonariuszy służby więziennej, obniżył powodowi dodatek służbowy z kwoty 500 zł do kwoty 400 zł, uwzględniając ograniczenia zdrowotne medycyny pracy w związku z wystąpieniem istotnej zmiany warunków służby skutkującym zmniejszeniem dyspozycyjności. (dowód: akta osobowe powoda cz. B k. 216 i 219). Przeciwskazania do pracy w nocy i z bronią palną powodują ograniczenia w wyznaczaniu funkcjonariusza do służby konwojowej, czy na posterunku uzbrojonym lub do służby w porze nocnej. (dowód: zeznania świadka M. M. k. 71 od 00:03:52 do 00:17:36). Orzeczeniem komisji lekarskiej w S. z 20.02.2018 r. podległej Ministrowi Spraw Wewnętrznych ustalono, iż powód jest zdolny do służby na ostatnio zajmowanym stanowisku i pismem z 28.02.2018 r. przyznano powodowi od 1.03.2018 r. dodatek służbo0wy w kwocie 500 zł (dowód: akta osobowe powoda cz. A k. 70, cz. B k. 237). Lekarz uprawniony do badań profilaktycznych w zaświadczeniu z 23.03.2018 r. stwierdził, iż powód ma wskazaną pracę dzienną i przeciwskazaną pracę z bronią palną. (dowód: akta osobowe powoda cz. A k. 73). Zakład Karny w C. pismem z 26.03.2018 r. na podstawie art. 58 ust. 3 ustawy z 9.04.2010 r. o służbie więziennej oraz § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 13.01.2011 r. w sprawie dodatków o charakterze stałym do uposażenia funkcjonariuszy służby więziennej, obniżył powodowi dodatek służbowy na okres od 1.04.2018 r. do 30.06.2018 r. z kwoty 500 zł do kwoty 400 zł, uwzględniając ograniczenia zdrowotne medycyny pracy w związku z wystąpieniem istotnej zmiany warunków służby skutkującym zmniejszeniem dyspozycyjności. (dowód: akta osobowe powoda cz. B k. 238). Sąd zważył co następuje: Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. Ustawa o służbie więziennej kompleksowo reguluje prawa i obowiązki funkcjonariuszy, w ramach stosunków służbowych o charakterze prawno-administracyjnym. W pierwszej kolejności należy stwierdzić iż zgodnie z art. 220 ustawy o służbie więziennej spory o roszczenia ze stosunku służbowego funkcjonariuszy w sprawach niewymienionych w art. 218 ust. 1 i art. 219 ust. 1 i 2 rozpatruje sąd właściwy w sprawach z zakresu prawa pracy. W powołanych wyżej przepisach art. 218 ust. 1 i art. 219 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r., nie wymieniono spraw związanych z obniżeniem dodatku służbowego. Zatem jest dopuszczalna w niniejszej sprawie droga sądowa i właściwy do jej rozpoznania jest sąd pracy. Przepis art. 58 ust. 1 ustawy o służbie więziennej stanowi, iż funkcjonariusze otrzymują do uposażenia zasadniczego o charakterze stałym dodatki tj. dodatek za wysługę lat, dodatek za stopień i dodatek służbowy. Warunki i tryb przyznawania i obniżania dodatków określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 13.01.2011 r. w sprawie dodatków o charakterze stałym do uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy służby więziennej. Stosownie do § 5 ust. 1 rozporządzenia z 13.01.2011 r. dodatek służbowy można obniżyć w razie zmiany lub ustania przesłanek, o których mowa w § 4 ust. 2 pkt 1 i 2. W ocenie sądu katalog kryteriów przyznania dodatku służbowego jest otwarty na co wskazuje zwrot „w szczególności”. Sąd podziela pogląd Sądu Najwyższego, iż dodatek służbowy ma charakter świadczenia uzupełniającego uposażenie zasadnicze i nie stanowi jego części a więc nie wchodzi w zakres znaczeniowy uposażenia zasadniczego. Są to bowiem zupełnie odrębne składniki uposażenia (vide: wyrok Sądu Najwyższego Izby Pracy i (...) z 5.11.2015 r., III PK 22/15). Do stosunków uregulowanych w ustawie o służbie więziennej, która kompleksowo reguluje treść stosunków prawno-administracyjnych funkcjonariuszy służby więziennej, przepisy powszechnego prawa pracy znajdują zastosowanie wyłącznie w sytuacji wyraźnego odesłania zawartego w pragmatyce służbowej. W konsekwencji brak odesłania do przepisów art. 41, 42 czy też 45 kodeksu pracy w ustawie o służbie więziennej oznacza, iż w sprawach dotyczących obniżania uposażenia (w tym dodatku służbowego) wskazane normy prawa pracy nie mogą być stosowane. W niniejszej sprawie powód wniósł o zapłatę kwoty 2.000 zł z tytułu obniżenia dodatku służbowego za okres od lipca 2016 r. do lutego 2018 r. Powód wskazał iż niezrozumiałe jest obniżenie mu dodatku służbowego z powodu braku wskazania, co należy rozumieć poprzez zmniejszenie dyspozycyjności oraz w sytuacji kiedy zakres powierzonych mu prac nie uległ zmianie. W rozpoznawanej sprawie bezsporne było, iż powód pełnił służbę na stanowisku starszego oddziałowego działu ochrony. Jak wynika z jasnych, logicznych i bezstronnych zeznań M. M.