§ l k.c. oraz art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, zgodnie, z którym zakład ubezpieczeń wypłaca odszkodowanie w terminie 30 dni licząc od dnia złożenia przez poszkodowanego lub uprawnionego zawiadomienia o szkodzie. W niniejszej sprawie ustalono, że pełnomocnik powoda pismem z dn. 26.03.2014 r. wezwał pozwanego do zapłaty odpowiednich kwot tytułem zadośćuczynienia i odszkodowania w terminie 30 dni od daty odebrania wezwania. Pozwany odebrał pismo dnia 31.03.2014 roku. Jednak ten po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego odmówił przyjęcia odpowiedzialności. Uwzględniając powyższe odsetki ustawowe od kwoty 20.000 złotych zasądzono od dnia od dnia 30 kwietnia 2014 roku. Natomiast co do odsetek od zasądzonej kwoty 10.000 złotych z pkt. 1 a ust. 2 wyroku, ustalono, że w dniu 18 maja 2018 roku, powód wniósł o zasądzenie od pozwanego dalszej kwoty 20.000 złotych z ustawowymi odsetkami jak w pozwie. Pismo z dnia 18 maja 2018 roku doręczono pełnomocnikowi pozwanego w dniu 5 czerwca 2018 roku ( k. 345 akt). Mając na uwadze treść art. 359 § 1 k.c., 481§1 k.c., art. 455 k.c. w związku z art. 193 § 3 k.p.c. odsetki od tej kwoty zasądzono od dnia 5 czerwca 2018 roku oddalając powództwo co do odsetek w pozostałej części o czym orzeczono w punkcie 2 wyroku. Odnosząc się do żądania powoda zasądzenia kwoty 1.768 złotych tytułem odszkodowania za zwiększone potrzeby z tytułu kosztów opieki osób trzecich to jest ono zasadne w całości. Niewątpliwie poszkodowany może domagać się zwrotu kosztów opieki nad nim i kosztów rehabilitacji poniesionych przez członków jego najbliższej rodziny i związane z tym koszty stanowią koszty leczenia w rozumieniu art. 444 § 1 k.c. (por. wyrok SN z 15 lutego 2007 r., II CSK 474/06, LEX nr 274155; wyrok SN z 4 marca 1969 r., I PR 28/69, OSN 1969, nr 12, poz. 229 i wyrok SN z 4 października 1973 r., II CR 365/73, OSN 1974, nr 9, poz. 147). Jak wynika z niekwestionowanej przez strony opinii biegłych oraz zeznań świadków i powoda po wypadku powód wymagał pomocy osób trzecich. Ta pomoc była konieczna w zakresie kupowania i przygotowywania posiłków i wykonywania prac w gospodarstwie domowym, średnio przez okres do końca lutego 2014 w zakresie 2 godzin dziennie. Jak ustalono powodem opiekowała się matka oraz konkubina. Koszt sprawowania opieki – usługi opiekuńczej nad osobą chorą w jej miejscu zamieszkania w powiecie (...) od stycznia 2011 roku do 31 grudnia 2014 roku wynosił 9 zł za 1 godzinę. Zgodnie z powyższymi ustaleniami uznać należy, że powód wymagał opieki przez 2 godzin dziennie przez 201 dni tj. od dnia 8 sierpnia 2013 roku do 28 lutego 2014 roku. Uwzględniając powyższe, powód z tytułu kosztów opieki mógł domagać się od pozwanego zwrotu kwoty 3.618 złotych / 201 dni x 2 godziny x 9 zł /. Z uwagi jednak na treść art. 321 § 1 k.p.c. należało zasądzić na rzecz powoda kwotę 1.768 złotych – zgodnie z żądaniem pozwu. O należnych odsetkach ustawowych, Sąd orzekł zgodnie z brzmieniem przepisów art. 359 § 1 k.c., 481§1 k.c., art. 455 k.c.
oraz art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych. Pozwany został wezwany do zapłaty powyższej kwoty w dniu 31.03.2014 roku. Uwzględniając powyższe odsetki ustawowe zasądzono od dnia od dnia 30 kwietnia 2014 roku. W punkcie 3 pozwu powód domagał się zasądzenia kwoty 442,64 złotych tytułem odszkodowania za zwiększone potrzeby z tytułu kosztów leczenia wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia wniesienia powództwa do dnia zapłaty. Żądanie powoda w tym zakresie należało uznać za częściowo zasadne i znajdujące oparcie w treści art. 444 § 1 k.c. Zgodnie z opinią biegłego neurologa koszty leczenia farmakologicznego były uzasadnione; Wyszczególnione są w fakturach znajdujących się na niżej wymienionych kartach; karta 34 - O. w plastrach - 25.11 zł karta 25 - D. 60 tabl. - 25,99 zł. B. tabl. 0,025g 60 tabl.- 6,67 zł Karta 35v- D. I. 30 tabl. - 21,99 D. żel-14,85 zł. A. 60 kaps.- 8,99 zł B. G. maść-12,99 zł, B. 0,19 20 tabl - 16,57 zł K. inj. 10 amp.-9,43 zł. D.
§ l k.c. oraz art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych. Powód domagał się zasądzenia odsetek ustawowych w tej części żądania od dnia wniesienia powództwa. Jak wynika z wezwania do zapłaty strona pozwana uprzednio nie wezwała pozwanego do zapłaty odszkodowania za zwiększone potrzeby z tytułu kosztów leczenia. Z uwagi na treść powyżej przywołanych przepisów, oraz uwzględniając fakt, że odpis pozwu doręczono pozwanemu 9 marca 2015 roku, początkowy termin odsetek oznaczono na dzień 10 kwietnia 2015 roku. Poza sporem jest, że powód wielokrotnie dojeżdżał do placówek medycznych. Poza sporem jest również to, że stan zdrowia powoda uniemożliwiał mu samodzielne dotarcie do placówek medycznych. Okoliczność te wynikają wprost z załączonej przez powoda dokumentacji medycznej. Powoda wielokrotnie do palcówek medycznych dowoziła konkubina K. K.
oraz art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych. Pozwany został wezwany do zapłaty powyższej kwoty w dniu 31.03.2014 roku. Uwzględniając powyższe odsetki ustawowe zasądzono od dnia od dnia 30 kwietnia 2014 roku. W punkcie 6 pozwu powód domagał się od pozwanego zasądzenia kwoty 7.200,00 złotych tytułem odszkodowania za szkody w pojeździe marki O. (...) o nr rej. (...) wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 30.04.2014 r. do dnia zapłaty. W przedmiotowej sprawie bezspornym pomiędzy stronami było to, że szkoda w pojeździe należącym do powoda miała charakter szkody całkowitej. Ze szkodą całkowitą w ubezpieczeniach komunikacyjnych mamy do czynienia wówczas, gdy pojazd mechaniczny na skutek wypadku uległ zniszczeniu i albo w ogóle nie nadaje się do naprawy, albo też koszty naprawy okazują się przekraczać wartość pojazdu w dniu powstania szkody. Uzasadnienia prawnego kompensacji szkody całkowitej należy doszukiwać się w art. 363 § 1 k.c. Przepis ten wskazuje na szczególny przypadek, gdy przywrócenie stanu poprzedniego poprzez naprawienie szkody jest niemożliwe, bądź też pociąga za sobą dla zobowiązanego nadmierne trudności lub koszty. W sytuacji szkody całkowitej ubezpieczyciel nie musi zatem finansować kosztów naprawy. W przypadku szkody całkowitej, odszkodowanie wypłacane w ramach ubezpieczenia OC ustalane jest za pomocą metody dyferencyjnej. Polega ona na tym, iż wylicza się wartość pojazdu w stanie nieuszkodzonym (na dzień szkody) i wartość pozostałości pojazdu (wraku), a następnie oblicza różnicę między tymi wielkościami. Otrzymana kwota stanowi wysokość przyznanego odszkodowania. Zakres szkód w pojeździe powoda oraz opinia biegłego w zakresie kosztów naprawy i wartości pojazdu przez i po szkodzie nie były kwestionowane przez pozwanego. Jak wynika z opinii biegłego sądowego przed szkodą wartość pojazdu wynosiła 17.200 złotych, po szkodzę wartość pojazdu wynosiła 3.400 złotych. Do zapłaty na rzecz powoda z tytułu uszkodzenia pojazdu co do zasady pozostaje kwota 13.800 złotych [ bo: 17.200 zł (wartość pojazdu nieuszkodzonego) – 3.400 zł (wartość pojazdu w stanie uszkodzonym) = 13.800 złotych]. Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 363 § 1 i 2 k.c. i art. 361 § 2 k.c. i uwzględniając treść art. 321 § 1 k.p.c. orzeczono jak w punkcie 1 e wyroku. O należnych odsetkach ustawowych, Sąd orzekł zgodnie z brzmieniem przepisów art. 359 § 1 k.c., 481§1 k.c., art. 455 k.c.
oraz art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych. Pozwany został wezwany do zapłaty powyższej kwoty w dniu 31.03.2014 roku. Uwzględniając powyższe odsetki ustawowe zasądzono od dnia od dnia 30 kwietnia 2014 roku. Z uwagi na treść art. 361 § 1 k.c. za niezasadne należało uznać żądanie określone w punkcie 5 pozwu w którym powód domagał się od pozwanego zasądzenia kwoty 799,00 zł. tytułem odszkodowania za zwiększone potrzeby z tytułu kosztów dojazdów do placówek medycznych bliskich powoda A. S.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.