Sygn. aktI.Ca 374/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 października 2018r. Sąd Okręgowy w Suwałkach I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Aneta Ineza Sztukowska Sędziowie: SO Mirosław Krzysztof Derda (spr.) SO Alicja Wiśniewska Protokolant: sekr. sądowy Ewa Andryszczyk po rozpoznaniu w dniu 3 października 2018 roku w Suwałkach na rozprawie sprawy z powództwa M. G. przeciwko (...) S.A. V. (...) z siedzibą w W. o zapłatę na skutek apelacji powoda M. G. od wyroku Sądu Rejonowego w Suwałkach z dnia 20 lipca 2018 r. sygn. akt I C 629/18 I. Zmienia zaskarżony wyrok w pkt. I i II w ten sposób, że zasądza od pozwanego (...) Spółki Akcyjnej V. (...) z siedzibą w W. na rzecz powoda M. G. kwotę 10.001,59zł (dziesięć tysięcy jeden złoty 59/100) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od kwot: a. 8 754,83 zł (osiem tysięcy siedemset pięćdziesiąt cztery złote 83/100) od dnia 6 lutego 2018 r. do dnia zapłaty tytułem częściowego odszkodowania, b. 1146,76 zł (jeden tysiąc sto czterdzieści sześć złotych 76/100) od dnia 6 lutego 2018 r. do dnia zapłaty tytułem skapitalizowanych odsetek, c. 100 zł (sto złotych) od dnia 6 lutego 2018 r. do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów sporządzonego kosztorysu. II. Zasądza od pozwanego (...) Spółki Akcyjnej V. (...) z siedzibą w W. na rzecz powoda M. G. kwotę 4517 zł tytułem zwrotu kosztów procesu przed Sądem I instancji, w tym kwotę 3617 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego. III. Zasądza od pozwanego (...) Spółki Akcyjnej V. (...) z siedzibą w W. na rzecz powoda M. G. kwotę 2301 zł tytułem zwrotu kosztów procesu przed Sądem II instancji, w tym kwotę 1800 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego. SSO Aneta Ineza Sztukowska SSO Mirosław Krzysztof Derda SSO Alicja Wiśniewska Sygn. akt I Ca 374/18 UZASADNIENIE Powód M. G. domagał się zasądzenia od (...) S. A. V. (...) z siedzibą w W. na swoją rzecz kwoty 10001,59 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od kwoty: - 8.754,83 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty tytułem częściowego odszkodowania, - 1.146,76 zł – od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty tytułem skapitalizowanych odsetek, - 100,00 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów sporządzonego kosztorysu. Uzasadniając swoje żądanie powód podał, iż w dniu 23 lutego 2016 roku stanowiący jego własność samochód marki K. o nr rej. (...) został uszkodzony na skutek zdarzenia drogowego. Sprawca kolizji korzystał z ochrony ubezpieczeniowej w zakresie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych w pozwanym zakładzie ubezpieczeń. Powód zgłosił szkodę (...) S.A. z siedzibą w W.. Po dokonaniu oględzin szkoda wyceniona została na kwotę 14.869,53 zł i taka też suma została mu wypłacona. Z powyższą wyceną powód nie zgodził się. W jego ocenie – należne pozostaje odszkodowanie w dodatkowej kwocie 8.754,83 zł. Pozwany wezwany do wypłaty należnego odszkodowania nie zajął stanowiska w wyznaczonym terminie, co czyni wniesienie pozwu zasadnym. Dodatkowo, strona powodowa wskazywała, iż należą jej się odsetki ustawowe za opóźnienie w kwocie 1.146,08 zł za okres od dnia wymagalności roszczenia, tj. od 23 marca 2016r. do dnia złożenia pozwu, czyli 6 lutego 2018r. Nakazem zapłaty wydanym w postępowaniu upominawczym w dniu 20 lutego 2018 roku w sprawie sygn. akt I. Nc 191/18 Sąd Rejonowy w Suwałkach uwzględnił w całości żądanie powoda. Od powyższego orzeczenia pozwany (...) S. A. V. (...) z siedzibą w W. w przepisanym terminie wniósł sprzeciw, zaskarżając je w całości i domagając się oddalenia powództwa oraz zasądzenia na swoją rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pozwany zanegował roszczenie zgłoszone przez powoda zarówno, co do zasady, jak i co do wysokości. W uzasadnieniu wywodził, iż nie jest stroną porozumienia o bezpośredniej likwidacji szkody. Podkreślił, iż pomiędzy powodem a (...) S. A. zawarta została umowa zlecenia likwidacji szkody, jak i umowa przelewu wierzytelności, w oparciu o które (...) S. A. wykonał na rzecz powoda usługę likwidacji szkody. (...) S. A. nie działał i nie mógł działać w jakimkolwiek zakresie w imieniu pozwanego. Niezależnie od powyższego wskazał, iż przy ocenie zakresu roszczenia powoda istotne znaczenie ma fakt dokonania naprawy pojazdu w chwili obecnej. Zdaniem pozwanego nie sposób przyjąć, że naprawa rzeczy nie wypływa na ocenę roszczeń poszkodowanego, co do wysokości należnego mu odszkodowania. Roszczenie w tym zakresie winno być zawsze limitowane uszczerbkiem w jego majątku. Jeśli zatem rzecz została w pełni przywrócona do stanu poprzedniego, to szkoda polegająca na uszkodzeniu rzeczy i zmniejszeniu jej wartości oraz użyteczności przestała istnieć i nie może być podstawą miarkowania odszkodowania. Traci zatem rację bytu roszczenie o zasądzenie kwoty niezbędnej do dokonania naprawy pojazdu. Ponadto, pozwany zakwestionował kosztorys przedłożony przez powoda, wskazując, iż stanowi on dokument prywatny, który nie pochodzi od pozwanego i zaprzeczył okolicznościom, jakie miały być wykazane na ich podstawie, w szczególności zakwestionował wyceny sporządzone na zlecenie powoda bowiem powstałe wyliczenia oparte zostały na błędnych przesłankach (w szczególności zakres prac tam wskazanych wykracza poza zakres uszkodzeń pojazdu stwierdzony w trakcie jego oględzin przez pozwanego) i w tym kształcie uznać należy je za ofertę naprawy pojazdu po wskazanych w nich cenach. Na rozprawie, podtrzymał swoje stanowisko w sprawie, wnosił także o oddalenie powództwa w zakresie zasądzenia kwoty 100,00 zł tytułem zwrotu kosztów sporządzonego kosztorysu, jako nieudowodnione. Wyrokiem z dnia 20 lipca 2018 r. w sprawie sygn. akt: I C 629/18 Sąd Rejonowy w Suwałkach oddalił powództwo i zasądził od powoda M. G. na rzecz pozwanego (...) S.A. V. (...) z siedzibą w W. kwotę 4.126,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 3.634,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego. Sąd Rejonowy ustalił, iż w dniu 23 lutego 2016 roku doszło do kolizji drogowej, w wyniku której uszkodzony został samochód marki K. o nr rej. (...), stanowiący własność M. G.. Sprawca kolizji korzystał z ochrony ubezpieczeniowej w zakresie obowiązkowego ubezpieczenia posiadaczy pojazdów mechanicznych w (...) S. A. V. (...) z siedzibą w W.. W dniu 24 lutego 2016r. M. G. zgłosił szkodę w (...) S. A. w ramach tzw. likwidacji bezpośredniej. M. G. zawarł z (...) umowę o świadczenie usług, której przedmiotem było przeprowadzenie likwidacji szkody zaistniałej 23 lutego 2016 roku zgodnie z zasadami obowiązującymi przy likwidacji szkody z umowy odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych. Strony nie odstąpiły od w/w umowy. W oparciu o łączącą strony umowę (...) S.A. przystąpił do jej likwidacji. W wyniku podjętych czynności ustalił wysokość kosztów naprawy pojazdu K. o nr rej. (...), a następnie wypłacił należne M. G. odszkodowanie w związku z uszkodzeniem jego pojazdu w wysokości 14.869,53 zł. Celem zweryfikowania wyliczonego przez ubezpieczyciela odszkodowania M. G. zlecił wykonanie ekspertyzy rzeczoznawcy, który koszt naprawy uszkodzonego pojazdu określił na kwotę 23.624,36 zł. W rzeczywistości koszty naprawy pojazdu marki K. o nr rej. (...) w zakresie uszkodzeń związanych z kolizją z dnia 23 lutego 2016 roku ukształtowały się na poziomie 24.539,74 zł brutto przy uwzględnieniu cen części zamiennych oryginalnych i przy przyjęciu stawki za roboczogodzinę w wysokości 110,00 zł dla czynności mechaniczno – blacharskich i czynności lakierniczych, przy czym nie spowoduje to wzrostu wartości pojazdu w stosunku do wartości sprzed przedmiotowej kolizji. Z kolei, naprawa przedmiotowego pojazdu przy zastosowaniu części nowych nieoryginalnych (tzw. zamienników) nie przywróciłaby go do stanu sprzed tejże kolizji. Sąd Rejonowy uznał, iż powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Bezspornym w sprawie niniejszej było, że sprawca przedmiotowej kolizji w dacie zdarzenia korzystał z ochrony ubezpieczeniowej w zakresie ubezpieczenia obowiązkowego posiadaczy pojazdów mechanicznych w pozwanym zakładzie ubezpieczeń. Usługa likwidacji szkody zaistniałej na skutek kolizji z dnia 23 lutego 2016 roku wykonywana była przez (...) S. A. Powoda i (...) S. A. łączyła bowiem umowa zawarta w ramach oferowanej przez (...) usługi tzw. likwidacji bezpośredniej szkody, którą to usługę powód zlecił (...) na podstawie zawartej między nimi umowy zlecenia. W ramach tejże umowy (...) S. A. zobowiązał się względem poszkodowanego do likwidacji szkody zaistniałej w dniu 23 lutego 2016 roku, w tym do przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego przez ustalenie odpowiedzialności i wysokości należnego poszkodowanemu odszkodowania za szkodę oraz wypłacenia świadczenia pieniężnego równego temu odszkodowaniu, w takim rozmiarze i wysokości jakie wynikają z umowy odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych. Jakkolwiek umowa ta określona została jako umowa zlecenie, to jednak łączącą powoda i (...) S. A. umowę w istocie należy zaliczyć do umów świadczenia usług, do których w myśl art. 750 kc stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu. Podstawą prawną podejmowanych przez (...) S. A. działań był art. 4 ust. 10 ustawy z dnia 11 września 2015 roku o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, który stanowi, że zakład ubezpieczeń może – na wniosek osoby uprawnionej – wykonywać czynności ubezpieczeniowe, o których mowa w art. 4 ust. 8 pkt. 2 w zw. z art. 4 ust. 7 pkt 1 i 2 (wypłacanie odszkodowań i innych świadczeń należnych z tytułu umów), w art. 4 ust. 8 pkt. 5 (prowadzenie postępowań regresowych oraz postępowań windykacyjnych) oraz art. 4 ust. 9 pkt. 1 i 2 (ustalanie przyczyn i okoliczności zdarzeń losowych, ustalanie wysokości szkód oraz rozmiaru odszkodowań oraz innych świadczeń należnych uprawnionym z umów ubezpieczenia lub umów gwarancji ubezpieczeniowych), także z tytułu umów zawartych w innym zakładzie ubezpieczeń w granicach odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń, który zawarł umowę OC z posiadaczem pojazdu, którego kierowca wyrządził szkodę. Mając na uwadze powyższe Sąd Rejonowy doszedł do przekonania, że to (...) S. A. – w ramach łączącej go z powodem umowy, zobowiązał się do likwidacji szkody zaistniałej w wyniku kolizji z dnia 23 lutego 2016 roku, w tym do przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego przez ustalenie odpowiedzialności i wysokości należnego poszkodowanemu odszkodowania za szkodę oraz wypłacenie świadczenia pieniężnego równego temu odszkodowaniu, w takim rozmiarze i wysokości, jakie wynikają z umowy odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, zawartej przez posiadacza pojazdu, którym szkodę wyrządzono. Powyższe okoliczności znajdowały pełne odzwierciedlenie w dowodach z dokumentów dołączonych do akt niniejszej sprawy. Po zgłoszeniu szkody przez powoda w dniu 24 lutego 2016 roku (...) S. A. poinformował go, że zajmie się likwidacją zaistniałej szkody. Podobnie w piśmie z dnia 04 marca 2016 roku - skierowanym do pozwanego jako zakładu ubezpieczeń właściwego dla sprawcy szkody, poinformował, że poszkodowany kolizją z dnia 23 lutego 2016 r. M. G. zgłosił do (...) S.A. szkodę, wystąpił o przeprowadzenie postępowania likwidacyjnego w granicach odpowiedzialności z umowy obowiązkowego ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych. W związku z tym, (...). S. A. zlikwiduje zaistniałą szkodę i wystąpi o refundację wypłaconego świadczenia pieniężnego – odpowiadającego odszkodowaniu z umowy ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych. Co więcej, w treści pisma z dnia 20 kwietnia 2016 roku (...) S. A. wprost wskazał, że poszkodowany ma możliwość wystąpienia z powództwem do sądu powszechnego w celu dochodzenia roszczeń nieuwzględnionych przez niego, z jednoczesnym wyraźnym zaznaczeniem, że w przypadku wystąpienia na drogę sądową jako „pozwanego” należy wskazać właśnie (...) S. A.. Reasumując, to (...) S. A. w ramach łączącej go z powodem umowy o świadczenie usług zobowiązał się do przeprowadzenia likwidacji szkody zaistniałej w dniu 23 lutego 2016 roku zgodnie z zasadami obowiązującymi przy likwidacji szkody z umowy odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych i wypłaty świadczenia pieniężnego odpowiadającego wysokości poniesionej przez poszkodowanego szkody, a o ewentualne nieuwzględnione roszczenia należało wystąpić przeciwko w/w. Sąd wskazał, iż sporządzona w sprawie opinia biegłego z zakresu techniki samochodowej i ruchu drogowego A. S. na okoliczność ustalenia kosztów naprawy samochodu powoda w wyniku kolizji z dnia 23 lutego 2016 roku została przez niego wyczerpująco umotywowana i nie budzi jakichkolwiek wątpliwości Sądu. Jest ona rzetelna, profesjonalna, a wnioski z niej płynące są logiczne i rzeczowe. Ponadto, została ona sporządzona wyczerpująco i przejrzyście, zgodnie z przyjętymi standardami. Biegły jest specjalistą w swej dziedzinie, dysponującym niezbędną wiedzą fachową i długoletnim doświadczeniem zawodowym i Sąd nie miał podstaw, by tę opinię kwestionować. Strony także jej nie kwestionowały. Jako podstawę rozstrzygnięcia o kosztach procesu Sąd wskazał art. 98 § 1 kpc w zw. z § 2 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych. W złożonej apelacji powód zaskarżył powyższy wyrok w całości, zarzucając mu:
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.