Sygn. akt IX W 3782/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 lutego 2014r. Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział IX Karny w składzie: Przewodniczący - SSR Beata Kalińska Protokolant –sekr. sąd.

§ 95ust.

1 pkt. 3 Rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych ORZEKA I. obwinionego M. O. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu przyjmując, iż nie zastosował się do wskazań sygnalizacji świetlnej wjeżdżając mimo zakazu wjazdu za sygnalizator nadający sygnał żółty, następnie czerwony, tj. popełnienia wykroczenia z art. 92 §

§ 95ust.

1 pkt. 2 i 3 Rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych i za to z mocy art. 92 § 1 kw skazuje go na karę grzywny w wymiarze 500,- (pięćset) złotych; II. zwalnia obwinionego od kosztów postępowania i opłaty. Sygn. akt IX W 3782/13 UZASADNIENIE Obwiniony M. O. mieszka w O.. Pracuje jako przedstawiciel handlowy z wynagrodzeniem około 1180 złotych. Jest żonaty. Dotychczas był karany za wykroczenia drogowe. (dowód: dane osobopoznawcze k. 2, k. 7-7v, k. 25; wydruk z bazy (...) k. 3-4v) Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 25 października 2013r. na terenie O.prowadzone były działania (...) polegające na ujawnianiu wykroczeń popełnianych przez kierowców wjeżdżających na skrzyżowania po zmianie sygnalizacji z zielonej na żółtą, a następnie czerwoną. Przy działaniach używane były mobilne centra monitoringu. Około godz. 12:10 funkcjonariusze znajdujący się w mobilnym centrum monitoringu zaparkowanym przy ul. (...) ujawnili, iż jadący w pewnej odległości za kolumną pojazdów osobowych pojazd R. (...) o numerach rejestracyjnych (...) zbliżając się do skrzyżowania z ul. (...) wjechał za stojący sygnalizator, gdy ten od kilku sekund nadawał już sygnał żółty. Gdy przejeżdżał przez skrzyżowanie, sygnalizator wiszący nadawał już sygnał czerwony. Kierujący samochodem R. (...) został zatrzymany przez funkcjonariuszy Policji i Inspekcji Transportu Drogowego poinformowanych o zdarzeniu przez funkcjonariuszy obsługujących mobilne centrum monitoringu. Kierującym tym pojazdem był obwiniony M. O.. Po poinformowaniu kierującego o przyczynie kontroli, Policjant M. K. zaproponował mu mandat karny kredytowany w kwocie 500 złotych, pouczając jednocześnie o prawie do odmowy jego przyjęcia. M. O. przed przyjęciem mandatu chciał obejrzeć nagranie. Po zapoznaniu się z nagraniem ostatecznie odmówił przyjęcia mandatu. (dowód: zeznania świadka D. S.; notatka urzędowa k. 5; nagranie na płycie CD k.15) W toku przeprowadzonego postępowania obwiniony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, iż na skrzyżowanie wjechał przy nadawanym świetle pomarańczowym, gdyż nie zdążył się zatrzymać. Zaznaczył, iż wówczas poruszało się tą drogą dużo pojazdów. (wyjaśnienia obwinionego k. 25-25v) Sąd zważył, co następuje: W ocenie Sądu wyjaśnienia obwinionego są niewiarygodne. Przeczą one zebranemu w sprawie materiałowi dowodowemu, tj. zeznaniu przesłuchanego świadka i nagraniu ze zdarzenia. Treść jego wyjaśnień nie znajduje żadnego potwierdzenia w zestawieniu z analizą nagrania, na którym widać popełnione przez niego wykroczenie. Zanim zbliżył się on do stojącego z lewej strony jezdni sygnalizatora, ten od około 3 sekund wyświetlał już sygnał żółty. Gdy go minął zapaliło się światło czerwone, które wyświetlane było na sygnalizatorze wiszącym nad skrzyżowaniem, pod którym obwiniony przejechał. Świadek D. S.

(2)w sposób nie budzący wątpliwości potwierdziła popełnienie przez obwinionego zarzucanego mu czynu. Zeznała ona, iż otrzymali o obwinionym informację z pojazdu z monitoringiem. Zostały wykonane z kierującym czynności, w czasie których obwiniony obejrzał nagranie, po czym odmówił przyjęci mandatu. W ocenie Sądu zeznania świadka są jasne, pełne i spójne. Świadek w sposób szczegółowy opisała przebieg samej kontroli i wskazała okoliczności zdarzenia i zachowanie kierującego R.. Analiza nagrania znajdującego się w aktach sprawy umożliwia w sposób łatwy na weryfikację wersji obwinionego. Nagranie przedstawia obraz na skrzyżowaniu (...)na którym jest widoczny stojący sygnalizator. Zarejestrowano zmianę sygnalizacji z zielonej na żółtą, która wyświetlana jest przez około 3 sekundy. Przed zmianą światła przez skrzyżowanie przejeżdża kolumna pojazdów. Po zmianie sygnalizacji widać jak do skrzyżowania podjeżdża pojazd R. (...), kierowany przez obwinionego. Nie poruszał się on ze znaczną prędkością uniemożliwiającą mu zatrzymanie się przed sygnalizatorem, którego sygnały obiektywnie były dla niego widoczne. Nie zatrzymał się, nie hamował, a wjechał na skrzyżowanie. W chwili wjazdu, gdy mijał sygnalizator wyświetlany sygnał zmienił się na czerwony. Doświadczenie wskazuje, że w tym samym czasie sygnał czerwony musiał być wyświetlany na sygnalizatorze wiszącym nad skrzyżowaniem dla kierunku, z którego poruszał się obwiniony. Oznacza to, iż przejeżdżając przez skrzyżowanie zrobił to przy nadawanym dla jego kierunku świetle czerwonym. Treść przepisu zawartego w art. 92 § 1 kw, określa takie zachowania uczestników ruchu i innych osób znajdujących się na drodze, które będą polegały na niestosowaniu się do znaku drogowego, sygnału drogowego, sygnału lub polecenia osoby uprawnionej do kierowania ruchem drogowym, a także polecenia osoby uprawnionej do kontroli ruchu drogowego. Dla bytu tego wykroczenia wystarczy, że sprawca postąpi chociażby w jeden z wymienionych sposobów zachowania się. Wskazuje się, że system znaków i sygnałów drogowych stanowi podstawę bezpieczeństwa ruchu, dlatego też, powinien on być bezwzględnie przestrzegany i chroniony, gdyż jest zasadniczym elementem gwarancji bezpieczeństwa w ruchu. (...) ten ujęty został w rozporządzeniu Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z 31 lipca 2002 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych. Istniejąca tam hierarchia znaków i sygnałów zakładająca pierwszeństwo poleceń osoby uprawnionej do kierowania ruchem lub kontroli ruchu drogowego przed sygnałami świetlnymi i dalej znakami stacjonarnymi służy przebiegowi odpowiednio uporządkowanego ruchu drogowego i stanowi w nim gwarancję bezpieczeństwa. Treść sygnałów i znaków stacjonarnych ustalona jest w przepisach art. 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym. [ T. B. (red), A. W., J. F., M. S., Kodeks wykroczeń. Komentarz]. Natomiast oznaczenie sygnałów świetlnych nadawanych przez sygnalizator S-1 zawarte jest w treści § 95 ust. 1 rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych: 1) sygnał zielony - zezwolenie na wjazd za sygnalizator, 2) sygnał żółty - zakaz wjazdu za sygnalizator, chyba że w chwili zapalenia tego sygnału pojazd znajduje się tak blisko sygnalizatora, że nie może być zatrzymany przed nim bez gwałtownego hamowania; sygnał ten oznacza jednocześnie, że za chwilę zapali się sygnał czerwony, 3) sygnał czerwony - zakaz wjazdu za sygnalizator, 4) sygnały czerwony i żółty, nadawane jednocześnie - zakaz wjazdu za sygnalizator; sygnały te oznaczają także, że za chwilę zapali się sygnał zielony. Powyższe wskazuje, że ustalona regulacja w sposób jasny i zrozumiały wskazuje porządek w ruchu drogowym do której kierowcy, także z uwagi na własne bezpieczeństwo maja obowiązek się stosować. W ustalonym stanie faktycznym, nie budzi najmniejszych wątpliwości, że obwiniony M. O. w dniu 25 października 2013r. około godz. 12:10 w O. na skrzyżowaniu ulic (...) kierując samochodem marki R. o nr rej (...) nie zastosował się do wskazań sygnalizacji świetlnej wjeżdżając mimo zakazu wjazdu za sygnalizator nadający sygnał żółty, następnie czerwony i w tym zakresie Sąd zmodyfikował opis czynu. Jego zachowanie wyczerpało znamiona wykroczenia z art. 92 §

§ 95ust.

1 pkt. 2 i 3 Rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych. Przy wymiarze kary, Sąd nie znalazł okoliczności łagodzących, a za przesłanką obciążającą uznał wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez obwinionego, którego zachowanie w rażący sposób wykracza przeciwko przepisom mającym na celu poprawę bezpieczeństwa na drogach ,stwarzając zagrożenie innym uczestnikom oraz jego uprzednią karalność. Sąd mając na względzie całokształt powyższych okoliczności, doszedł do przekonania, iż wymierzona obwinionemu kara grzywny w kwocie 500 zł jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości przypisywanego mu czynu oraz jego zawinienia. Kara ta uwzględnia także warunki obwinionego, w tym materialne. W ocenie Sądu spełni ona jednocześnie funkcje w zakresie prewencji indywidualnej i generalnej, albowiem dla obwinionego będzie skuteczną przestrogą na przyszłość, natomiast dla społeczeństwa wyraźnym sygnałem, że tego typu zachowania, spotykają się z reakcją wymiaru sprawiedliwości. Sąd jednocześnie zwolnił obwinionego od kosztów postępowania i opłaty.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.