IX U 1938/14

(1)( R. P.

(1)) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o emeryturę na skutek odwołania R. P.

(1)od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 03 października 2014 r. Znak (...) 1.zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje ubezpieczonemu prawo do emerytury od dnia (...) 2.zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. na rzecz ubezpieczonego R. P.

(1)kwotę 120,00 złotych ( stodwadzieściazłotych 00/100 ) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sędzia Sygn. akt IXU 1938/14 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 03.10.2014r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonemu R. P.

(1)( P. ) prawa do emerytury na podstawie art.184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS w związku z §4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, gdyż ubezpieczony na dzień 01.01.1999r. nie udokumentował wymaganego 15 - letniego okresu pracy w szczególnych warunkach. Organ rentowy wskazał, iż jako takiej pracy nie uwzględnił okresu zatrudnienia ubezpieczonego w Zakładach (...) S.A. od dnia 16.10.1975r. do dnia 31.12.1998r., ponieważ świadectwo wykonywania takich prac z dnia 18.12.2001r. nie spełnia wymogów określonych przepisami, bo nie zostało określone stanowisko pracy zgodnie z wykazem, działem, pozycją i punktem zarządzenia resortowego. Ubezpieczony w odwołaniu od decyzji domagał się jej zmiany przez przyznanie prawa do emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych, po uprzednim zaliczeniu do takiej pracy okresu zatrudnienia podanego powyżej, kiedy to pracował przy remontach urządzeń przeróbki mechanicznej węgla. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczyn jak w zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Ubezpieczony R. P.

(1)urodził się w dniu (...) W dniu (...)złożył wniosek o przyznanie prawa do emerytury. W rozpoznaniu tego wniosku organ rentowy postanowił jak w decyzji zaskarżonej z dnia 03.10.2014r., omówionej na wstępie. Organ rentowy uznał za udowodniony na dzień 01.01.1999r. staż pracy w łącznym wymiarze 29 lat, 4 miesięcy, w tym żadnego okresu pracy wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w warunkach szczególnych. Ubezpieczony w okresie spornym od dnia 16.10.1975r. do dnia 31.12.1998r. był zatrudniony w Zakładach (...) S.A. w R.. Ubezpieczony pracował wówczas w Oddziale Montaży Zewnętrznych tychże Zakładów. W skład tego Oddziału wchodzili pracownicy, głównie ślusarze i spawacze, którzy wykonywali pracę polegającą generalnie na montażu, remoncie i konserwacji różnego rodzaju urządzeń na wydziałach przeróbki mechanicznej węgla różnych kopalń. Początkowo ubezpieczony pracował na Wydziale P. Mechanicznej (...) KWK (...), a następnie od 1989r. na takim Wydziale w KWK (...). Ubezpieczony wykonywał swoją pracę w brygadzie i zajmował się dokonywaniem bieżącej konserwacji wszystkich urządzeń górniczych znajdujących się na Wydziale P. Mechanicznej (...), ich remontem, w tym wymianą elementów danych urządzeń, montażem - w szczególności wykonywał czynności ślusarskie ale także spawalnicze w sytuacji, gdy posiadał uprawnienia w tym zakresie. Niezależnie od takich prac ubezpieczony wykonywał również pewne czynności budowlane polegające na konstruowaniu z elementów metalowych i betonu podstaw dla potrzeb zmontowania nowych urządzeń, gdy były to wielkie urządzenia o masie kilkudziesięciu ton. Pracę taką ubezpieczony faktycznie wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, także podczas pełnienia od dnia 01.10.1989r. dodatkowo funkcji brygadzisty, na wszystkich oddziałach P. Mechanicznej (...) ( m.in. na oddziale sortowni, flotacji, suszarni ) i podczas pracy tych oddziałów. Była to ciężka i niebezpieczna praca, bo wykonywana była podczas ruchu maszyn znajdujących się na oddziałach jw., w zapyleniu, hałasie, w zagrożeniu metanowym. Z tytułu wykonywania takiej pracy ubezpieczony początkowo otrzymywał dodatki za pracę w warunkach szkodliwych, a następnie mleko. Ubezpieczony nie korzystał w tym czasie z urlopów bezpłatnych. W okresie spornym razem z ubezpieczonym pracowali: R. P.

(2)w KWK (...) oraz R. S. w KWK (...). Zakład pracy – Zakłady (...) S.A. w upadłości w dniu 18.12.2001r. wystawiły ubezpieczonemu świadectwo wykonywania pracy zaliczonej do pierwszej kategorii zatrudnienia, w którym zawarły adnotację, iż ubezpieczony od dnia 16.10.1975r. m.in. do dnia 31.12.1998r. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę na oddziale montaży zewnętrznych i serwisu – prace remontowo – montażowe na zakładach przeróbki mechanicznej węgla na kopalni, na stanowisku ślusarza wymienionym w Wykazie A, Dziale XIV, poz.25 wykazu stanowiącego załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. Ubezpieczony nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego. Powyższe Sąd ustalił na podstawie akt emerytalnych, akt osobowych ubezpieczonego dotyczących spornego okresu jego pracy, zeznań świadków R. P.

(2)i R. S. oraz zeznań ubezpieczonego – protokół elektroniczny z rozprawy z dnia 15.01.2015r. min. 00:08:19 – 00:49:

1. Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył, co następuje: Odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Spór w rozpoznawanej sprawie sprowadzał się do ustalenia, czy ubezpieczony spełnia warunek prawa do emerytury o jakim mowa w art. 184 pkt.1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( t.j. Dz.U. z 2013r., poz.1440 ), to jest czy na dzień 01.01.1999r. posiada 15 - letni okres pracy w warunkach szczególnych. W ocenie Sądu przeprowadzone postępowanie dowodowe pozwala jednoznacznie stwierdzić, iż ubezpieczony w okresie spornego zatrudnienia w Zakładach (...) S.A. od dnia 16.10.1975r. do dnia 31.12.1998r. faktycznie stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę w warunkach szczególnych wymienioną w stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ( Dz.U. Nr 8, poz.43 ze zm. ) Wykazie A, Dziale XIV, poz.25, to jest „ bieżącą konserwację agregatów i urządzeń oraz prace budowlano – montażowe i budowlano – remontowe na oddziałach będących w ruchu, w których jak podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie ” w sytuacji, gdy prace takie świadczył na zakładach przeróbki mechanicznej węgla, gdzie praca zaliczana jest do pracy w warunkach szczególnych – z Wykazu A, Działu I, poz.
2. Ustalając to Sąd oparł się na dokumentacji zawartej w aktach emerytalnych, tu w szczególności na opisanym wcześniej świadectwie wykonywania pracy zaliczonej do pierwszej kategorii zatrudnienia z dnia 18.12.2001r. i aktach osobowych dotyczących spornego okresu zatrudnienia ubezpieczonego, a także na zeznaniach świadków R. P.

(2)i R. S., którzy byli współpracownikami ubezpieczonego w okresie spornym i stąd bezpośrednimi świadkami wykonywanej przez niego w tym czasie pracy. Sąd oparł się także na zeznaniach ubezpieczonego. Zeznania te Sąd uznał za wiarygodne, gdyż były one rzeczowe, logiczne, przekonywujące, zasadniczo ze sobą zgodne, korespondujące z treścią zgromadzonej w sprawie dokumentacji, nie były też one kwestionowane przez organ rentowy. Przy zaliczeniu okresu spornego podanego na wstępie rozważań do pracy w warunkach szczególnych ubezpieczony posiada na dzień 01.01.1999r. wymagany do przyznania emerytury 15 - letni staż takiej pracy. W konsekwencji powyższego, gdy bezspornym jest, że ubezpieczony w dniu 30.07.2014r. ukończył wiek emerytalny 60 lat, na dzień 01.01.1999r. udowodnił wymagany 25 - letni okres składkowy i nieskładkowy oraz nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego Sąd stwierdził, iż ubezpieczony spełnia wszystkie niezbędne przesłanki prawa do dochodzonego świadczenia na podstawie z art.184 w związku z art.32 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych i w związku z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach… i stąd przyznał to świadczenie od dnia 22.09.2014r., czyli od daty zgłoszenia wniosku ( zgodnie z art.129 ust.1 ustawy o emeryturach i rentach… ). Zajmując takie stanowisko Sąd w pkt1 wyroku z mocy art.477 14§2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję orzekając jak w sentencji. O kosztach zastępstwa procesowego Sąd orzekł w pkt 2 wyroku na podstawie art.98 k.p.c. i art.99 k.p.c. w związku z §2 ust.1 i 2, §11 ust.2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych… ( Dz.U. z 2013r., poz.490 ) biorąc pod uwagę nakład pracy pełnomocnika procesowego ubezpieczonego, który sporządził odwołanie w sprawie i brał udział w rozprawie w dniu 15.01.2015r. Sędzia