Sygn. akt II K 496/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 października 2018 r. Sąd Rejonowy w Legionowie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Tomasz Kosiński Protokolant: Bożena Oblińska w obecności oskarżyciela : Prokuratora Anny Krysińskiej po rozpoznaniu dnia 27 września 2017 r. , 17 listopada 2017 r. , 05 lutego 2018 r. , 20 marca 2018 r. , 09 maja 2018 r. , 04 lipca 2018 r. , 18 września 2018 r. i 22 października 2018 r. na rozprawie w Legionowie sprawy : L. S.
(1), s. J. i E. z d. K., ur. (...) w C. oskarżonego o to, że : w bliżej nieustalonym czasie nie wcześniej niż od dnia 01 stycznia 2011 r. do dnia 26 grudnia 2015 r. w L. woj. (...) znęcał się psychicznie i fizycznie nad konkubiną K. S.
(1)ten sposób , że będąc pod wpływem alkoholu wyzywał ww. słowami wulgarnymi , groził uszkodzeniem ciała , rzucał przedmiotami stanowiącymi wyposażenie mieszkania , niszczył wyposażenie mieszkania , popychał , szarpał , przyduszał bił rękoma po całym ciele , przy czym w okresie grudnia 2015 roku spowodował u ww. obrażenia ciała w postaci krwiaka okularowego oczodołu prawego , krwiaka pod prawą wargą , krwiaka podskórnego klatki piersiowej po stronie lewej o wymiarach 10 cm x 5 cm , krwiaka podskórnego nad prawym talerzem biodrowym o wymiarach 12 cm x 5 cm , licznych krwiaków podskórnych na kończynach górnych i dolnych stanowiących naruszenie czynności narządów ciała trwających nie dłużej niż 7 dni tj. czyn z art. 207 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. . 1. Oskarżonego L. S.
(1)w ramach zarzucanego mu czynu uznaje za winnego tego że w bliżej nieustalonym czasie nie wcześniej niż od dnia 01 stycznia 2011 r. do dnia 26 grudnia 2015 r. w L. woj. (...) znęcał się psychicznie i fizycznie nad swoją konkubiną K. S.
(1)z którą pozostawał we wspólnym pożyciu w ten sposób , że będąc pod wpływem alkoholu wyzywał ją słowami wulgarnymi , groził uszkodzeniem ciała , rzucał przedmiotami stanowiącymi wyposażenie mieszkania , niszczył wyposażenie mieszkania , popychał ją , szarpał , przyduszał oraz bił rękoma po całym ciele , przy czym w dniu 05 grudnia 2015 roku poprzez bicie pięściami i kopanie po całym ciele spowodował u pokrzywdzonej K. S.
(1)obrażenia ciała w postaci krwiaka okularowego oczodołu prawego , krwiaka pod prawą wargą , krwiaka podskórnego klatki piersiowej po stronie lewej o wymiarach 10 cm x 5 cm , krwiaka podskórnego nad prawym talerzem biodrowym o wymiarach 12 cm x 5 cm , licznych krwiaków podskórnych na kończynach górnych i dolnych stanowiących naruszenie czynności narządów ciała trwających nie dłużej niż 7 dni to jest popełnienie czynu z art. art. 207 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 207 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. skazuje , zaś na podstawie art. 207 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierza mu karę 1 ( jednego ) roku i 10 ( dziesięciu ) miesięcy pozbawienia wolności ; 2. Na podstawie art. 231 § 1 k.p.k. dowody rzeczowe nr DRZ 500/16 i 501/16 złożyć do depozytu sądowego ; 3. Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia oskarżonego L. S.
(1)w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. Sygn. akt II K 496/16 UZASADNIENIE Na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Oskarżony L. S.
(1)i jego konkubina pokrzywdzona K. S.
(1)od 2010 r. tworzyli związek konkubencki i pozostawali we wspólnym pożyciu . W okresie objętym aktem oskarżenia w bliżej nieustalonym czasie nie wcześniej niż od dnia 01 stycznia 2011 r. do dnia 26 grudnia 2015 r. oskarżony L. S.
(1)i jego konkubina K. S.
(2)mieszkali w L. , woj. (...) przy ul. (...) .W okresie objętym aktem oskarżenia w mieszkaniu tym okresowo mieszkał również J. S.
(1)ojciec oskarżonego L. S.
(1). Od 01 stycznia 2011 roku oskarżony L. S.
(1)i pokrzywdzona K. S.
(1)zaczęli nadużywać alkoholu , często wpadając w ciągi alkoholowe . W roku 2012 r. K. S.
(1)została pozbawiona władzy rodzicielskiej nad swoimi dziećmi E. , W. , D. i E. S.
(1)którzy zostali umieszczeni w Domu Dziecka w C. . Od 01 stycznia 2011 roku zaczęło dochodzić do częstych awantur pomiędzy oskarżonym L. S.
(1)a pokrzywdzoną K. S.
(2)z powodu iż K. S.
(1)spożywała często alkohol również z innymi mężczyznami i oskarżony L. S.
(1)był o nią zazdrosny . Do awantur tych dochodziło głównie gdy oskarżony L. S.
(1)i pokrzywdzona K. S.
(1)znajdowali się pod wpływem alkoholu . Podczas tych awantur zarówno oskarżony L. S.
(1)i pokrzywdzona K. S.
(1)wyzywali się wzajemnie słowami wulgarnymi. Zdarzały się sytuację iż podczas takich awantur K. S.
(1)uderzyła w twarz oskarżonego L. S.
(1), jednak ten przeważnie reagował na takie zachowanie pokrzywdzonej K. S.
(1)i również ją bił po twarzy i całym ciele . Podczas większości awantur to jednak oskarżony L. S.
(1)był agresywny wobec pokrzywdzonej K. S.
(1)nad który miał znaczą przewagę fizyczną i bił ją po twarzy i całym ciele w wyniku czego powstawały u niej liczne siniaki . Ponadto oskarżony L. S.
(1)podczas tych awantur domowych groził K. S.
(1)uszkodzeniem ciała , rzucał przedmiotami stanowiącymi wyposażenie mieszkania , niszczył wyposażenie mieszkania , popychał pokrzywdzoną , szarpał ją i przyduszał. Świadkiem takich zachowań oskarżonego L. S.
(1)wobec pokrzywdzonej K. S.
(1)była córka pokrzywdzonej – E. S.
(2)która często odwiedzała matkę w czasie swojego pobytu w Domu Dziecka w C. . Ponadto obrażenia ciała u pokrzywdzonej K. S.
(1)widziały podczas wizyt K. S.
(1)w domu dziecka , czy też podczas wizyt w miejscu zamieszkania pokrzywdzonej dyrektor domu dziecka S. P. i wychowawczynie domu dziecka J. S.
(2), K. U. i W. B. . W rozmowach z S. P. i J. S.
(2)pokrzywdzona K. S.
(1)skarżyła się iż oskarżony L. S.
(2)ją bije , natomiast oskarżony L. S.
(2)w rozmowie z tymi osobami nie ukrywał iż bije pokrzywdzoną bo go „denerwuje” lub „pije” . W dniu 05 grudnia 2015 r. doszło do kolejnej awantury pomiędzy K. S.
(1)i oskarżony L. S.
(1)podczas tej awantury oskarżony L. S.
(1)wyzywał pokrzywdzoną K. S.
(1)słowami wulgarnymi „dziwka, szmata i k…”. Następnie oskarżony L. S.
(1)zdenerwowany faktem iż pokrzywdzona K. S.
(1)znowu jest pod wpływem alkoholu zaczął ją bić pięściami i kopał po całym ciele czym spowodował u pokrzywdzonej K. S.
(1)obrażenia ciała w postaci krwiaka okularowego oczodołu prawego , krwiaka pod prawą wargą , krwiaka podskórnego klatki piersiowej po stronie lewej o wymiarach 10 cm x 5 cm , krwiaka podskórnego nad prawym talerzem biodrowym o wymiarach 12 cm x 5 cm , licznych krwiaków podskórnych na kończynach górnych i dolnych stanowiących naruszenie czynności narządów ciała trwających nie dłużej niż 7 dni ( k. 117-118 ) . W dniu 06 grudnia 2015 r. doszło do kolejnej awantury między oskarżonym L. S.
(1)a pokrzywdzoną K. S.
(1)podczas której oskarżony L. S.
(1)uderzył ją otwartą dłonią w policzek . W dniu 26 grudnia 2015 r. około godziny 02:00-03:00 oskarżony L. S.
(1)i pokrzywdzoną K. S.
(1)znajdując się pod znacznym wpływem alkoholu wracali do mieszkania w L. przy ul (...) . Podczas wychodzenia po schodach pokrzywdzona K. S.
(1)najprawdopodobniej upadła ze schodów . W wyniku tego zdarzenia K. S.
(1)odniosła obrażenia ciała w postaci samoistnego krwiak śródmózgowego w lewym płacie czołowym – podejrzenie malformacji tętniczo – żylnej ( VAM ) , podejrzenie guza mózgu ( k. 117-118 ) . Obrażenia te należy kwalifikować jako obrażenia ciężkie w myśl art. 156 § 1 pkt. 2 k.k. jako chorobę realnie zagrażającą życiu ( k.160 ) . W wyniku tych obrażeń pokrzywdzona K. S.
(1)zmarła w Szpitalu (...) w W. w dniu 06 sierpnia 2016 r. ( k. 292-296 ) . L. S.
(1)ma ukończone 44 lat, jest po rozwodzie , pracuje dorywczo i otrzymuje dochód w wysokości 1500 zł , ma na utrzymaniu 2 dzieci , był wielokrotnie karany ( k. 412 - 413 ) , nie był leczony psychiatrycznie, ani leczony odwykowo . Sąd powyższy stan faktyczny ustalił na podstawie następujących dowodów : częściowo wyjaśnień oskarżonego L. S.
(1)( k. 104-104v , k. 107-110 i k. 339 ) , zeznań świadków : E. S.
(2)( k. 15 -17 , k. 70-71 , k. 151-152 , k. 256 i k. 346 ) , S. P. ( k. 1-2 , k. 154-155 i k. 346 ) , J. S.
(2)( k. 19-20 , k. 162-163 i k. 374-375 ), K. U. ( k. 24-25 i k. 419 ), W. B. ( k. 148-149 i k. 387-388 ), M. M. ( k. 35-36 i k. 375 ) , W. T. ( k. 38 i k. 376 ) , P. P. ( k. 93 ), J. S.
(3)( k. 85-86 i k. 375-376 ), A. W. ( k. 96-97 i k. 387 ) , N. S. ( k. 12-13 i k. 339 ), K. T. ( k. 157-158 , k. 202 i k. 402 ), P. M. ( k. 196 v i k. 402 ) , I. H. ( k. 185-186 i k. 429 ) , T. S. ( k. 207-208 ) i J. S.
(1)( k. 57-58 , k. 144-145 i k. 183-184 ) oraz dokumentów w postaci : kopii kwestionariusza wywiadu środowiskowego ( k. 22-23 ) , wykazu interwencji ( k. 30-31, k. 63-64 ) , kopii karty wyjazdu zespołu ratunkowego ( k. 55-55a ) , karty karnej ( k. 68-69, k. 121-122 ) , protokołu oględzin miejsca ( k. 72-75 ) , protokołu zatrzymania osoby ( k. 77 ) , protokołu badania urządzeniem kontrolno- pomiarowym ( k. 78-80 ) , protokołu przeszukania ( k. 82-83 ) , dokumentacji medycznej ( k. 89 ) , opinii biegłego z zakresu medycyny ( k. 99-100, k. 117-118, k. 160 ) , protokołu zatrzymania rzeczy ( k.125-127 ) , kopi notatników służbowych ( k. 132-137 ) , protokołu oględzin ( k. 138-139 ) , dokumentacji medycznej ( k. 141 ) , dokumentacji fotograficznej ( k. 165-166 ) , karty zlecenia wyjazdu zespołu ratownictwa ( k. 192 ) , kopii dokumentacji wizyt u K. S.
(1)( k. 222-255 ) , informacji z sytemu PESEL SAD ( k.292-296 ) , karty karnej ( k. 308 ) , postanowienia Sądu Okręgowego Warszawa Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy ( k. 328-330 ) i karty karnej ( k. 412-413 ) . L. S.
(1)stanął pod zarzutem iż w bliżej nieustalonym czasie nie wcześniej niż od dnia 01 stycznia 2011 r. do dnia 26 grudnia 2015 r. w L. woj. (...) znęcał się psychicznie i fizycznie nad konkubiną K. S.
(1)ten sposób , że będąc pod wpływem alkoholu wyzywał ww. słowami wulgarnymi , groził uszkodzeniem ciała , rzucał przedmiotami stanowiącymi wyposażenie mieszkania , niszczył wyposażenie mieszkania , popychał , szarpał , przyduszał bił rękoma po całym ciele , przy czym w okresie grudnia 2015 roku spowodował u ww. obrażenia ciała w postaci krwiaka okularowego oczodołu prawego , krwiaka pod prawą wargą , krwiaka podskórnego klatki piersiowej po stronie lewej o wymiarach 10 cm x 5 cm , krwiaka podskórnego nad prawym talerzem biodrowym o wymiarach 12 cm x 5 cm , licznych krwiaków podskórnych na kończynach górnych i dolnych stanowiących naruszenie czynności narządów ciała trwających nie dłużej niż 7 dni to jest popełnienia czynu z art. 207 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. . Oskarżony L. S.
(1)podczas przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym nie przyznał się do popełnienia zrzucanego mu czynu ( k. 104 i k. 107 ). Oskarżony L. S.
(1)w postępowaniu przygotowawczym wyjaśnił iż pozostał w związku konkubenckim z pokrzywdzoną K. S.
(1)i zamieszkiwał z nią w jej mieszkaniu w L. przy ul. (...). Oskarżony L. S.
(1)w swoich wyjaśnieniach wskazał iż zarówno on jak i pokrzywdzona Konga S. byli uzależnieni od alkoholu i dochodziło pomiędzy nimi do sprzeczek i awantur często związanych z faktem iż pokrzywdzona K. S.
(1)spożywała alkohol z innymi mężczyznami . Ponadto wobec uzależnienia pokrzywdzonej K. S.
(1)od alkoholu jej dzieci znalazły się w Domu Dziecka w C. . Oskarżony L. S.
(1)przyznał iż podczas tych awantur wyzywał pokrzywdzoną K. S.
(1)słowami wulgarnymi nazywając ją „dziwką , szmatą i k…” . Dochodziło między nimi do wzajemnej szarpaniny podczas której kilka razy został uderzony przez K. S.
(1)w twarz . Oskarżony L. S.
(1)stwierdził iż w reakcji na takie zachowanie K. S.
(1)również kilka razy uderzył ją ręką w twarz . Jednak w jego ocenie takie sytuację podczas ich związku miały miejsce 2-3 razy . Ponadto oskarżony L. S.
(1)przyznał iż w dniu 5 i 6 grudnia 2015 roku doszło do awantury między nim a K. S.
(1)podczas których uderzył pokrzywdzoną . Oskarżony L. S.
(1)zaprzeczył jednak iż groził pokrzywdzonej uszkodzeniem ciała , podczas awantur rzucał przedmiotami stanowiącymi wyposażenie mieszkania i niszczył wyposażenie mieszkania , oraz przyduszał pokrzywdzoną . W swoich dalszych wyjaśnieniach oskarżony L. S.
(1)opisał wydarzenia z nocy 25 na 26 grudnia 2015 r. podczas których pokrzywdzona K. S.
(1)wracając z nim do domu będąc pod wpływem alkoholu spadła ze schodów domu przy ul. (...) oraz w jakich okolicznościach i kiedy wezwał kartkę pogotowia ( k. 104-104v i k. 107-110 ) . Natomiast na rozprawie przed Sądem oskarżony L. S.
(1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień potwierdzając swoje wyjaśnienia złożone w postępowaniu przygotowawczym ( k. 339 ) Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego L. S.
(1)w zakresie w jakim przyznał, że pomiędzy nim a jego konkubiną K. S.
(1)dochodziło do awantur i sprzeczek podczas których wyzywał ją słowami wulgarnymi stosował wobec niej przemoc fizyczną oraz że podczas awantur w dniu 05 i 6 grudnia 2015 r. uderzył pokrzywdzoną K. S.
(1). Na wiarę zasługuje również ta część wyjaśnień oskarżonego L. S.
(1)w której sierdził iż zarówno on jak i pokrzywdzona K. S.
(1)mieli problem z nadużywaniem alkoholu i na tym tle dochodziło często miedzy nimi do sprzeczek i awantur podczas których w niektórych sytuacjach K. S.
(1)biła go po twarzy a on często reagował na takie zachowanie pokrzywdzonej i też stosował wobec niej przemoc fizyczną . Sąd dał również wiarę tej części wyjaśnień oskarżonego L. S.
(1)w których opisał przebieg wydarzeń z dnia 25 i 26 grudnia 2015 r. . W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonego są jasne , dokładne i korespondują z całością zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zwłaszcza z zeznaniami świadków : E. S.
(2)( k. 15 -17 , k. 70-71 , k. 151-152 , k. 256 i k. 346 ) , S. P. ( k. 1-2 , k. 154-155 i k. 346 ), J. S.
(2)( k. 19-20 , k. 162-163 i k. 374-375 ), K. U. ( k. 24-25 i k. 419 ), W. B. ( k. 148-149 i k. 387-388 ) , M. M. ( k. 35-36 i k. 375 ) , W. T. ( k. 38 i k. 376 ) , P. P. ( k. 93 ), J. S.
(3)( k. 85-86 i k. 375-376 ) , K. T. ( k. 157-158 , k. 202 i k. 402 ) , I. H. ( k. 185-186 i k. 429 ) , T. S. ( k. 207-208 ) i J. S.
(1)( k. 57-58 , k. 144-145 i k. 183-184 ) w zakresie jakim Sąd dał wiarę w zeznania tych świadków oraz dokumentami w postaci kopii kwestionariusza wywiadu środowiskowego ( k. 22-23 ) , wykazu interwencji ( k. 30-31, k. 63-64 ) , kopii karty wyjazdu zespołu ratunkowego ( k. 55-55a ) , protokołu oględzin miejsca ( k. 72-75 ) , protokołu zatrzymania osoby ( k. 77 ) , protokołu badania urządzeniem kontrolno- pomiarowym ( k. 78-80 ) , protokołu przeszukania ( k. 82-83 ) , dokumentacji medycznej ( k. 89 ) , opinii biegłego z zakresu medycyny ( k. 99-100, k. 117-118, k. 160 ) , protokołu zatrzymania rzeczy ( k.125-127 ) , kopi notatników służbowych ( k. 132-137 ) , protokołu oględzin ( k. 138-139 ) , dokumentacji medycznej ( k. 141 ) , dokumentacji fotograficznej ( k. 165-166 ) , karty zlecenia wyjazdu zespołu ratownictwa ( k. 192 ) , kopii dokumentacji wizyt u K. S.
(1)( k. 222-255 ). Należy stwierdzić iż z wyjaśnień oskarżonego L. S.
(1)w zakresie jakim Sąd dał mu wiarę wynika wprost iż w okresie objętym aktem oskarżenia znęcał się psychicznie i fizycznie nad swoja konkubina K. S.
(1)z którą w tym okresie pozostawał we wspólnym pożyciu. Należy wskazać iż niewątpliwym jest iż oskarżony L. S.
(1)posiadał znaczą przewagę fizyczną nad pokrzywdzoną K. S.
(1)i w sytuacji gdy podczas awantur został przez nią zaatakowany reagował na takie zachowanie K. S.
(1)biciem pokrzywdzonej co wprost wynika z jego wyjaśnień . Sąd nie dał wiary natomiast w pozostałym zakresie wyjaśnieniom oskarżonego L. S.
(1)zwłaszcza odnośnie faktu iż do awantur podczas których stosował przemoc fizyczną wobec pokrzywdzonej K. S.
(1)dochodziło sporadycznie oraz zaprzeczył iż groził pokrzywdzonej uszkodzeniem ciała , podczas awantur rzucał przedmiotami stanowiącymi wyposażenie mieszkania i niszczył wyposażenie mieszkania , oraz przyduszał pokrzywdzoną jako niejasnym , nielogicznym wewnętrznie sprzecznym i nakierowanym na uniknięcie odpowiedzialności i pomniejszenie swojej winny. Przedstawiona przez oskarżonego L. S.
(1)wersja wydarzeń stanowi przyjęta przez oskarżonego linię obrony , która nie znalazła jednak potwierdzenia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Należy zauważyć iż z zeznań świadków : E. S.
(2)( k. 15 -17 , k. 70-71 , k. 151-152 , k. 256 i k. 346 ) , S. P. ( k. 1-2 , k. 154-155 i k. 346 ), J. S.
(2)( k. 19-20 , k. 162-163 i k. 374-375 ), K. U. ( k. 24-25 i k. 419 ), W. B. ( k. 148-149 i k. 387-388 ) , J. S.
(3)( k. 85-86 i k. 375-376 ) , K. T. ( k. 157-158 , k. 202 i k. 402 ) , I. H. ( k. 185-186 i k. 429 ) i J. S.
(1)( k. 57-58 , k. 144-145 i k. 183-184 ) wynika iż okresie objętym aktem oskarżenia oskarżony L. S.
(1)znęcał się psychicznie i fizycznie nad pokrzywdzoną K. S.
(1)powodując u niej wielokrotnie obrażenia ciała . Należy wskazać iż z zeznań świadka E. S.
(2)– córki pokrzywdzonej wynika iż wielokrotnie widziała jak oskarżony L. S.
(1)szarpał i bił jej matkę , wyzywał ją słowami wulgarnymi , groził jej oraz podczas awantur niszczył wyposażenie mieszkania . Natomiast z zeznań świadków S. P. ( k. 1-2 , k. 154-155 i k. 346 ), J. S.
(2)( k. 19-20 , k. 162-163 i k. 374-375 ), K. U. ( k. 24-25 i k. 419 ), W. B. ( k. 148-149 i k. 387-388 ) , J. S.
(3)( k. 85-86 i k. 375-376 ) wynika iż wydziały obrażenia ciała u pokrzywdzonej K. S.
(1)a ta skarżyła się świadkom S. P. , J. S.
(2)i J. S.
(3)że oskarżony ją bije . Ponadto z zeznań świadków S. P. ( k. 1-2 , k. 154-155 i k. 346 ) i J. S.
(2)( k. 19-20 , k. 162-163 i k. 374-375 ) wynika wprost iż w rozmowie z nimi oskarżony L. S.
(1)przyznawał iż bije pokrzywdzoną K. S.
(1)bo „ go denerwuje” lub „pije” . Ponadto fakt spowodowania przez oskarżonego L. S.
(1)obrażeń ciała u pokrzywdzonej K. S.
(1)przed dniem 26 grudnia 2015 r. potwierdza opinia lekarska biegłego M. R. ( k. 117-118 ) . Z opinii tej wynika iż obrażenia te są obrażeniami starymi powstałymi przed 26 grudnia 2015 r. i mogły powstać w wyniku bezpośredniego uderzania przedmiotem obłym , twardym , tępym , tępokrawędzistym w okolice oczodołu prawego , twarz , klatkę piersiową po stronie lewej , okolice biodra prawego , obu kończyn górnych i dolnych ( k. 117-118 ) . Fakt ten wyklucza twierdzenia oskarżonego iż większość obrażeń ciała u pokrzywdzonej powstawało zazwyczaj w wyniku uderzenia o np. meble . Ponadto należy wskazać iż w swoich wyjaśnieniach oskarżony L. S.
(1)przyznał iż w dniu 05 grudnia 2015 r. pobił pokrzywdzoną K. S.
(1)bo go zdenerwowała ( k. 104-104v , k. 107-110 i k. 339 ) . Wyżej wskazane fakty dyskwalifikują prawdziwość wyjaśnień oskarżonego L. S.
(1)w zakresie jakim Sąd nie dał im wiary . Sąd dał w całości zeznaniom świadków : E. S.
(2), S. P. , J. S.
(2), K. U. , W. B. , M. M. , W. T. , P. P. , J. S.
(3), A. W. , N. S. , K. T., P. M. , I. H. , T. S. i J. S.
(1)jako jasnym dokładnym , spójnym , logicznym i korespondującym z całością zebranego w sprawie materiału dowodowego. Z zeznań świadka E. S.
(2)– córki pokrzywdzonej K. S.
(1), która od 2012 roku przebywa na stałe w Domu Dziecka w C. z powodu pozbawienia jej matki pokrzywdzonej E. S.
(2)i jej ojca N. S. praw rodzicielskich wynika jak oskarżony L. S.
(1)zachowywał się wobec jej matki w okresie gdy jeszcze razem z rodzeństwem mieszkała razem z matką i oskarżonym. Ponadto świadek E. S.
(2)opisał zachowanie oskarżonego L. S.
(1)wobec jej matki K. S.
(1)w sytuacjach gdy przebywała w domu odwiedzając matkę w latach 2012-2015 r. oraz co jej matka opowiadała jej w rozmowach telefonicznych o zachowaniu oskarżonego L. S.
(1)wobec jej osoby. Świadek E. S.
(2)w swoich w swoich zeznaniach opisała iż była świadkiem jak oskarżony L. S.
(1)będąc pod wpływem alkoholu bił jej matkę po twarzy , szarpał , groził jej pozbawieniem życia , niszczył wyposażenie mieszkania i wyzywał jej matkę słowami wulgarnymi . Ponadto w rozmowach telefonicznych jej matka skarżyła się jej że jest bita przez oskarżonego L. S.
(3), a w czasie gdy matka odwiedzała ją i rodzeństwo w Domu Dziecka w C. wdziała u niej podbite oczy czy też siniaki na ciele , a później w rozmowie z nią jej matka przyznawała iż obrażenia te powstały na skutek pobicia jej przez oskarżonego L. S.
(1)( k. 15 -17 , k. 70-71 , k. 151-152 , k. 256 i k. 346 ) . Z zeznań świadka S. P. – dyrektorki Domu Dziecka w C. wynika iż w Domu Dziecka w C. przebywa czworo małoletnich dzieci K. S.
(1)i N. S. : E. ,W. D. i E. . Podczas wizyt w miejscu zamieszkania pokrzywdzonej K. S.
(1)wspólnie z E. S.
(2)kilka razy widziała u pokrzywdzonej K. S.
(1)obrażenia ciała w postaci podbitego oka . W rozmowie z nią K. S.
(1)przyznała iż została uderzoną przez konkubenta oskarżonego L. S.
(1). Natomiast L. S.
(1)obecny podczas tych rozmów przyznał iż uderzył pokrzywdzoną K. S.
(1)bo go zdenerwowała . Z zeznań świadka S. P. wynika również iż podczas jej wizyt zarówno K. S.
(1)jak i oskarżony L. S.
(1)znajdowali się pod wpływem alkoholu ( k. 1-2 , k. 154-155 i k. 346 ). Z zeznań świadka J. S.
(2)– wychowawczyni w Domu Dziecka w C. wynika iż kilkukrotnie w okresie pobytu w Domu Dziecka w C. E. ,W. D. i E. S.
(1)była w miejscu zamieszkania K. S.
(1)i oskarżonego L. S.
(1)w celu przeprowadzenia wywiadu środowiskowego . Podczas tych wizyt widziała u pokrzywdzonej K. S.
(1)obrażenia ciała w postaci podbitego oka . W rozmowie z nią K. S.
(1)poinformowała iż została pobita przez swojego konkubenta oskarżonego L. S.
(1). Z dalszych zeznań świadka J. S.
(2)wynika iż w rozmowie z nią oskarżony L. S.
(1)nie ukrywał faktu iż bije pokrzywdzoną K. S.
(1)z powodu iż ta nadużywa alkoholu . Z zeznań tego świadka wynika również iż podczas jej wizyt zarówno K. S.
(1)jak i oskarżony L. S.
(1)znajdowali się pod wpływem alkoholu ( k. 19-20 , k. 162-163 i k. 374-375 ). Z zeznań świadka K. U. wychowawczyni z Domu Dziecka w C. wynika iż na prośbę E. S.
(2)udała się w grudniu 2015 r. do miejsca zamieszkania jej matki K. S.
(1)by z nią porozmawiać . K. S.
(1)wtedy znajdowała się pod znacznym wpływem alkoholu i nie było z nią logicznego kontaktu oraz miała podbite oko. Podczas rozmowy z E. S.
(2)pozwiedzała się że jej matki K. S.
(1)jest bita przez swojego konkubenta oskarżonego L. S.
(1)( k. 24-25 i k. 419 ) . Z zeznań świadka W. B. ( k. 148-149 i k. 387-388 ) wychowawczyni z Domu Dziecka w C. wynika jak wyglądały odwiedziny dzieci w domu dziecka przez pokrzywdzoną K. S.
(1). Podczas wizyty w miejscu zamieszkana pokrzywdzonej w dniu 13 grudnia 2015 r. wraz z córką pokrzywdzonej W. widziały u K. S.
(1)siniak. Jednak W. nie mówiła jej skąd matka ma te siniaki . Podczas tej wizyty K. S.
(1)spożywała alkohol z dwoma mężczyznami ( k. 148-149 i k. 387-388 ). Z zeznań świadków M. M. ( k. 35-36 i k. 375 ) , W. T. ( k. 38 i k. 376 ) i P. P. ( k. 93 ) – ratowników medycznych i kierowcy karetki pogotowia którzy rano w dniu 26 grudnia 2015 r. przyjechała do mieszkania w L. przy ul. (...) wynika jak wyglądały czynności ratunkowe podjęte wobec K. S.
(1)oraz w jakim znajdowała się ona stanie . Z zeznań tych świadków wynika jak oskarżony L. S.
(1)opisał sytuację w której K. S.
(1)doznała tych obrażeń ciała . Świadkowie ci wskazali iż według oskarżonego L. S.
(3)pokrzywdzona K. S.
(1)około godziny 2-3 w nocy spadła ze schodów , gdy oboje wracali do mieszkania będąc pod wpływem alkoholu . Z zeznań świadka J. S.
(3)– bratowej pokrzywdzonej K. S.
(1)wynika iż pokrzywdzona K. S.
(1)po tym jak rozstała się z jej bratem N. S. pozostawała w związku konkubenckim z oskarżony L. S.
(1). Z zeznań świadka J. S.
(3)wynika iż pomiędzy K. S.
(1)a oskarżonym L. S.
(1)układało się dobrze do momentu gdy oboje zaczęli nadużywać alkoholu i wpadać w ciągi alkoholowe . Świadek J. S.
(3)wskazała iż wielokrotnie widziała u K. S.
(1)siniaki na twarzy i na ciele . Jeżeli chodzi o siniaki na ciele K. S.
(1)mówiła jej że uderzył ją oskarżony L. S.
(3). Natomiast odnośnie siniaków na ciele mówiła że sama na przykład uderzyła się o szafkę . Ponadto świadek J. S.
(3)opisała wydarzenia grudnia 2015 r. w wyniku których pokrzywdzona K. S.
(1)odniosła obrażenia ciała i trafiła do Szpitala (...) w W. ( k. 85-86 i k. 375-376 ). Z zeznań świadka A. W. – bratowej pokrzywdzonej K. S.
(1)wynika iż po roku 2011 kontaktowała się z K. S.
(1)sporadycznie i nie widziała u niej żadnych obrażeń ciała . Z zeznań tego świadka wynika ponadto w co zastała po przyjściu do mieszkania pokrzywdzonej K. S.
(1)rano w dniu 26 grudnia 2015 r. i dlaczego wezwała do K. S.
(1)karetkę pogotowia ( k. 96-97 i k. 387 ). Z zeznań świadka N. S. – męża pokrzywdzonej K. S.
(1)wynika iż od kilku lat nie mieszkają już razem a K. postaje w związku z oskarżonym L. S.
(1). W okresie objętym aktem oskarżenia praktycznie nie kontaktował się z żoną i nic nie wie na temat zachowania oskarżonego L. S.
(1)wobec K. S.
(1)( k. 12-13 i k. 339 ). Z zeznań świadka K. T. wynika iż w rozmowach z nią pokrzywdzona K. S.
(1)informowała ją iż oskarżony L. S.
(1)ją bije . Z zeznań tego świadka wynika również jak pokrzywdzona K. S.
(1)zachowywała się pod wpływem alkoholu ( k. 157-158 , k. 202 i k. 402 ). Z zeznań świadka P. M. – brata pokrzywdzonej K. S.
(1)wynika w jakich okolicznościach dowiedział się o fakcie iż siostra znajduje się w szpitalu. Z zeznań tego świadka wynika iż w okresie objętym aktem oskarżenia nie utrzymywał kontaktu z siostrą wobec faktu iż nadużywała ona alkoholu ( k. 196 v i k. 402 ). Z zeznań świadka I. H. sąsiadki oskarżonego L. S.
(1)i pokrzywdzonej K. S.
(1)mieszkającej w L. przy ul. (...) wynika iż oskarżony i pokrzywdzona nadużywali alkoholu . Przez otwarte okno w mieszkaniu słyszała awantury pomiędzy nimi. Raz była świadkiem sytuacji iż pokrzywdzona K. S.
(1)uderzyła w twarz oskarżonego L. S.
(3). O. byli wtedy pod wpływem alkoholu ( k. 185-186 i k. 429 ). Z zeznań świadka T. S. – szwagra pokrzywdzonej K. S.
(1)wynika iż pokrzywdzona nigdy nie skarżyła mu się na zachowanie oskarżonego L. S.
(1). Z zeznań tego świadka wynika iż K. S.
(1)była uzależniona od alkoholu . Ponadto w swoich zeznaniach świadek T. S. opisał wydarzenia z dnia 26 grudnia 2015 r. ( k. 207-208 ). Natomiast z zeznań świadka J. S.
(1)– ojca oskarżonego L. S.
(1), który mieszkał z oskarżonym i pokrzywdzoną K. S.
(1)w okresie objętym aktem oskarżenia ( świadek zmarł w dniu 01 czerwca 2018 r. ) wynika iż widział obrażenia ciała u K. S.
(1)i ta powiedziała mu że została uderzona przez oskarżonego . Ponadto z zeznań tego świadka wynika iż często dochodziło do kłótni pomiędzy jego synem oskarżonym L. S.
(1)a pokrzywdzoną K. S.
(1). Ponadto świadek opisał przebieg wydarzeń z dnia 24 , 25 i 26 grudnia 2015 r. ( k. 57-58 , k. 144-145 i k. 183-184 ). Fakt że wymienieni wyżej świadkowie precyzyjnie określają zakres swojej wiedzy na temat zdarzeń, w zakresie których Sąd dał wiarę zeznaniom tych świadków, świadczy zdaniem sądu o braku skłonności do konfabulacji i dążeniu do rzetelnego przedstawienia przebiegu wydarzeń. Zeznania świadków są jasne , dokładne i korespondują z całością materiału dowodowego zebranego w sprawie. Jeżeli chodzi o zeznania świadków W. S. ( k. 33 ) , T. O. ( k. 52 ) , M. S. ( k. 188 ) i D. B. ( k. 204 ) to zasługują one na wiarę w całości jednak nie mijały one znaczenia dla ustalenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie i na jej rozstrzygnięcie . Sąd dał pełną wiarę opinii pisemnej z dnia 09 stycznia 2016 r. ( k. 117-118 ) i opinii pisemnej z dnia 24 lutego 2016 r. ( k. 160 ) sporządzonych przez biegłego lekarza- specjalisty z zakresu chirurgii M. R.. Biegły w sposób logiczny w oparciu o całokształt zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wyciągnął prawidłowe wnioski które zostały zawarte w opiniach pisemnych . Z opinii z dnia 09 stycznia 2016 r. ( k. 117-118 ) wynika iż przed dniem 26 grudnia 2015 r. pokrzywdzona K. S.
(1)doznała w postaci krwiaka okularowego oczodołu prawego , krwiaka pod prawą wargą , krwiaka podskórnego klatki piersiowej po stronie lewej o wymiarach 10 cm x 5 cm , krwiaka podskórnego nad prawym talerzem biodrowym o wymiarach 12 cm x 5 cm , licznych krwiaków podskórnych na kończynach górnych i dolnych. Obrażenia te stanowią naruszenie czynności narządów ciała na czas poniżej 7 dni w myśl art. 157 § 2 k.k. . Obrażenia te są obrażeniami starymi powstałymi przed 26 grudnia 2015 r. i mogły powstać w wyniku bezpośredniego uderzania przedmiotem obłym , twardym , tępym , tępokrawędzistym w okolice oczodołu prawego , twarz , klatkę piersiową po stronie lewej , okolice biodra prawego , obu kończyn górnych i dolnych . Natomiast w wyniku zdarzenia z dnia 26 grudnia 2015 r. pokrzywdzona K. S.
(1)doznała obrażeń ciała w postaci samoistnego krwiak śródmózgowego w lewym płacie czołowym – podejrzenie malformacji tętniczo – żylnej ( (...) ) , podejrzenie guza mózgu ( k. 117-118 ) . Obrażenia te należy kwalifikować jako obrażenia ciężkie w myśl art. 156 § 1 pkt. 2 k.k. jako chorobę realnie zagrażającą życiu ( k.160 ) . Opinie te nie były negowane przez strony postępowania . Sąd dał w pełni wiarę dowodom z dokumentów , albowiem dokumenty powyższe zostały sporządzone przez funkcjonariuszy publicznych , nie zainteresowanych rozstrzygnięciem w sprawie , a zatem nie mających logicznego powodu , by przedstawiać nieprawdziwy stan rzeczy w dokumentach . Brak jest na tych dokumentach jakichkolwiek śladów podrobienia bądź przerobienia . Sąd dał ponadto wiarę wszystkim ujawnionym na rozprawie dokumentom. Ich autentyczność i wiarygodność nie była kwestionowana przez żadną ze stron, ani nie stoi w sprzeczności z żadnym innym dowodem, a tym samym nie budzi wątpliwości. Sąd zważył, co następuje: Oskarżony L. S.
(1)w ramach zarzucanego mu czynu został uznany za winnego tego że w bliżej nieustalonym czasie nie wcześniej niż od dnia 01 stycznia 2011 r. do dnia 26 grudnia 2015 r. w L. woj. (...) znęcał się psychicznie i fizycznie nad swoją konkubiną K. S.
(1)z którą pozostawał we wspólnym pożyciu w ten sposób , że będąc pod wpływem alkoholu wyzywał ją słowami wulgarnymi , groził uszkodzeniem ciała , rzucał przedmiotami stanowiącymi wyposażenie mieszkania , niszczył wyposażenie mieszkania , popychał ją , szarpał , przyduszał oraz bił rękoma po całym ciele , przy czym w dniu 05 grudnia 2015 roku poprzez bicie pięściami i kopanie po całym ciele spowodował u pokrzywdzonej K. S.
(1)obrażenia ciała w postaci krwiaka okularowego oczodołu prawego , krwiaka pod prawą wargą , krwiaka podskórnego klatki piersiowej po stronie lewej o wymiarach 10 cm x 5 cm , krwiaka podskórnego nad prawym talerzem biodrowym o wymiarach 12 cm x 5 cm , licznych krwiaków podskórnych na kończynach górnych i dolnych stanowiących naruszenie czynności narządów ciała trwających nie dłużej niż 7 dni to jest popełnienie czynu z art. art. 207 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.. Przepis art. 207 § 1 k.k. stanowi , iż karze podlega , kto, znęca się fizycznie lub psychicznie nad osobą najbliższą lub nad inną osobą pozostającą w stałym lub przemijającym stosunku zależności od sprawcy albo nad małoletnim lub osobą nieporadną ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny. Przestępstwo znęcania się, określone w art. 207 § 1 k.k., jest przestępstwem formalnym z działania lub zaniechania. Dla jego bytu nie jest wymagane spowodowanie jakichkolwiek skutków. W przypadku znęcania się, które pociągnęłoby za sobą skutki na przykład w postaci uszkodzenia ciała lub spowodowania rozstroju zdrowia, wchodzić w grę będzie kwalifikacja kumulatywna z odpowiednim przepisem określającym przestępstwo skutkowe (np. z art. 156 k.k. i 157 k.k.). Przestępstwo znęcania się jest przestępstwem indywidualnym w tej części, w której ofiarą jest osoba najbliższa lub osoba pozostająca ze sprawcą w stosunku zależności. Znęcanie się może przybrać formę znęcania się fizycznego lub psychicznego. W pierwszym przypadku zachowanie sprawcy będzie polegało na zadawaniu cierpień fizycznych, jak na przykład bicie, duszenie czy inne zadawanie bólu, a także przez głodzenie czy oziębienie ciała ofiary. Znęcanie psychiczne polegać będzie na dręczeniu psychicznym poprzez na przykład lżenie, wyszydzanie, straszenie lub zadawanie cierpień osobie, o której w tym przepisie mowa. Od strony przedmiotowej pojęcie „znęcania” oznacza zazwyczaj systematycznie powtarzające się zachowanie złożone z jedno lub wielorodzajowych pojedynczych czynności naruszających różne dobra, na przykład nietykalność ciała, godność osobistą. O uznaniu za „znęcanie się” zachowania sprawiającego ból fizyczny lub cierpienia psychiczne ofiary powinna decydować ocena obiektywna, a nie subiektywne odczucie pokrzywdzonego. Za „znęcanie” się nie można jednak uznać zachowania się sprawcy, które nie powoduje u ofiary poważnego bólu fizycznego lub cierpienia moralnego, ani sytuacji, gdy między osobą oskarżoną a pokrzywdzoną dochodzi do wzajemnego „znęcania się”. Natomiast przepis art. 157 § 2 k.k. stanowi , iż karze podlega kto powoduje naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni . W treści art. 157 § 1-3 k.k. określone zostały typy spowodowania naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia, innego niż określony w art. 156 § 1 k.k. . Kodeks dzieli te „inne” naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia na dwie kategorie, przyjmując za kryterium podziału okres trwania naruszenia narządu ciała lub rozstroju zdrowia „dłużej niż 7 dni” i „nie dłużej niż 7 dni”. Można więc na tej podstawie wyróżnić, obok ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, o którym jest mowa w art. 156 k.k. , średni uszczerbek na zdrowiu, trwający dłużej niż 7 dni ( art. 157 § 1 k.k. ) oraz lekki uszczerbek na zdrowiu, trwający nie dłużej niż 7 dni. Podział uszczerbków na zdrowiu w art. 157 na średnie i lekkie odgrywa rolę przy kwalifikacji typów popełnionych umyślnie. W przypadku nieumyślnego spowodowania uszczerbku na zdrowiu sprawca realizuje znamiona typu z art. 157 § 3 k.k. bez względu na to, czy uszczerbek ten miał charakter średni lub lekki. Podział ten odgrywać będzie rolę także w przypadku nieumyślnego spowodowania uszczerbku, przy określeniu trybu ścigania. Przedmiot ochrony w przypadku przestępstw określonych w art. 157 § 1-3 k.k. jest zdrowie . Przestępstwa określone w art. 157 § 1-3 k.k. , popełnione w formie działania, mają charakter powszechny, tzn. mogą być popełnione przez każdego. Z uwagi na to, że są to przestępstwa skutkowe, w formie zaniechania mają charakter indywidualny - mogą być popełnione tylko przez osobę, na której ciążył prawny, szczególny obowiązek zapobiegnięcia nastąpienia uszczerbku na zdrowiu. Skutek określony w art. 157 § 2 k.k. oddziela od skutku charakteryzującego typ czynu zabronionego opisanego w art. 157 § 1 k.k. okres trwania naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia nie dłużej niż 7 dni. Dla określenia tego skutku istotna jest też granica „minimalna” , odróżniająca to przestępstwo od naruszenia nietykalności cielesnej określonego w art. 217 § 1 k.k. . Przepis art. 157 § 2 k.k. wymaga naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia. Pozostawienie na ciele nieznacznych śladów, będących wynikiem na przykład uderzenia, nie będzie spełniało warunków koniecznych do stwierdzenia skutku, o którym jest mowa w tym przepisie ( pro wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 października 1973 r. Rw 872/73, OSNKW 1973, nr 12, poz. 173). Przestępstwo określone w art. 157 § 2 k.k. może być popełnione umyślnie zarówno z zamiarem bezpośrednim, jak i z zamiarem wynikowym. Zgodnie z treścią art. 11 § 2 k.k. jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach ustawy karnej, sąd skazuje za jedno przestępstwo na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów. Przepis ten określa zasady orzekania w sytuacjach tzw. zbiegu przepisów ustawy, to znaczy w sytuacji , gdy ten sam czyn wyczerpuje znamiona więcej niż jednego przepisu ustawy karnej . W przepisie tym ustanowiono zasadę kumulatywnego zbiegu przepisów ustawy , który polega na tym , że gdy ten sam czyn wyczerpuje znamiona więcej niż jednego przepisu stawy karnej , sprawca zostaje skazany na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów. W powyższej sprawie oskarżony L. S.
(1)wypełnił wszystkie znamiona przestępstwa z art. 207 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k. zw. z art. 11 § 2 k.k. opisanego w pkt. 1 wyroku . Oskarżony L. S.
(1)w bliżej nieustalonym czasie nie wcześniej niż od dnia 01 stycznia 2011 r. do dnia 26 grudnia 2015 r. w L. , woj. (...) znęcał się psychicznie i fizycznie nad swoją konkubiną K. S.
(1)z którą pozostawał we wspólnym pożyciu . Działanie oskarżonego L. S.
(1)polegało na tym iż będąc pod wpływem alkoholu wyzywał pokrzywdzoną K. S.
(1)słowami wulgarnymi , groził uszkodzeniem ciała , rzucał przedmiotami stanowiącymi wyposażenie mieszkania , niszczył wyposażenie mieszkania . Oskarżony L. S.
(1)stosował również w okresie objętym aktem oskarżenia przemoc fizyczna wobec pokrzywdzonej K. S.
(1)w postaci popychania , szarpania , przyduszania oraz bicia rękoma po całym ciele i kopania . Zgodnie z definicją ustawową zawartą w art. 115 § 11 k.k. za osobą najbliższą jest małżonek, wstępny, zstępny, rodzeństwo, powinowaty w tej samej linii lub stopniu, osoba pozostająca w stosunku przysposobienia oraz jej małżonek, a także osoba pozostająca we wspólnym pożyciu. Pokrzywdzona K. S.
(1)- konkubina oskarżonego pozostawała w nim w okresie objętym aktem oskarżenia we wspólnym pożyciu jest osobą najbliższą dla oskarżonego L. S.
(1)w rozumieniu tego przepisu. Zachowanie oskarżonego L. S.
(1)miało charakter systematycznie powtarzających się zachowań trwających od w bliżej nieustalonego czasu nie wcześniej niż od dnia 01 stycznia 2011 r. do dnia 26 grudnia 2015 r.. Należy zauważyć , iż w wyniku znęcania się fizycznego i psychicznego nad pokrzywdzona K. S.
(1), odniosła obrażenia ciała spełniające kryteria wskazane w art. 157 § 2 k.k. . Należy jednak zauważyć iż bytu przestępstwa z art. 207 § 1 k.k. nie jest wymagane spowodowanie jakichkolwiek skutków. Pojęcie „znęcanie się” na gruncie art. 207 k.k. zawiera w sobie istnienie przewagi sprawcy nad osobą pokrzywdzoną, której nie może się ona przeciwstawić lub może to uczynić w niewielkim stopniu ( tak wyrok Sądu Najwyższego z 9 czerwca 1990 r. , V KRN 96/90, WPP 1993, nr 1-2, s. 56). W powyższej sprawie oskarżony L. S.
(1)niewątpliwie dysponował przewagę fizyczną nad pokrzywdzoną K. S.
(1), której ta tylko w niewielkim stopniu mogła się przeciwstawić . Przestępstwo znęcania się zostało w kodeksie skonstruowane jako zachowanie z reguły wielodziałaniowe. Pojęcie znęcania się w podstawowej postaci, ze swej istoty zakłada powtarzanie przez sprawcę w pewnym przedziale czasu zachowań skierowanych wobec pokrzywdzonego. Zatem, poza szczególnymi przypadkami, dopiero pewna suma tych zachowań decyduje o wyczerpaniu znamion przestępstwa z art. 207 § 1 kk. ( tak postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 grudnia 2003 r. , IV KK 49/03 LEX nr 108048 ) . Niewątpliwie więc zachowanie oskarżonego L. S.
(1)spełnia opisane wyżej przesłanki. Znęcanie się jest zachowaniem intencjonalnym, co wymaga umyślności w formie zamiaru bezpośredniego ( tak wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21 października 1999 r., V KKN 580/97, Orz. Prok. i Pr. 2000, nr 2). Działanie oskarżonego L. S.
(1)było niewątpliwie działaniem umyślnym skierowanym na wywołane u pokrzywdzonej K. S.
(1)cierpień fizycznych jak i psychicznych , a działanie oskarżonego miało charakter powtarzających się w pewnych przedziałach czasu zachowań skierowanych wobec jego konkubiny K. S.
(1)z którą postawał we wspólnym pożyciu . Fakt ten wynika wprost z zeznań świadków : E. S.
(2)( k. 15 -17 , k. 70-71 , k. 151-152 , k. 256 i k. 346 ) , S. P. ( k. 1-2 , k. 154-155 i k. 346 ), J. S.
(2)( k. 19-20 , k. 162-163 i k. 374-375 ), K. U. ( k. 24-25 i k. 419 ), W. B. ( k. 148-149 i k. 387-388 ) , J. S.
(3)( k. 85-86 i k. 375-376 ) , K. T. ( k. 157-158 , k. 202 i k. 402 ) , I. H. ( k. 185-186 i k. 429 ) i J. S.
(1)( k. 57-58 , k. 144-145 i k. 183- 184 ) jak i z wyjaśnień oskarżonego L. S.
(1)( k. 104-104v , k. 107-110 i k. 339 ) w zakresie jakim Sąd dał im wiarę. Fakt ten potwierdzają również dokumenty w postaci kopii kwestionariusza wywiadu środowiskowego ( k. 22-23 ) , wykazu interwencji ( k. 30-31, k. 63-64 ) , protokołu badania urządzeniem kontrolno- pomiarowym ( k. 78-80 ) , dokumentacji medycznej ( k. 89 ) , opinii biegłego z zakresu medycyny ( k. 99-100, k. 117-118 ) i kopii dokumentacji wizyt u K. S.
(1)( k. 222-255 ). Należy wskazać iż oskarżony L. S.
(1)w swoich wyjaśnieniach przyznał iż w okresie objętym aktem oskarżenia dochodziło do sprzeczek i awantur pomiędzy nim a pokrzywdzoną K. S.
(1)podczas których wyzywał ja słowami wulgarnymi i czasami stosował przemoc fizyczną w postaci bicia. Ponadto z wyjaśnień oskarżonego L. S.
(1)wynika iż pobił pokrzywdzoną K. S.
(1)w dniu 05 grudnia 2015 r. a w dniu 06 grudnia 2015 r. uderzył ją lekko otwartą ręka w twarz ( k. 104-104v , k. 107-110 i k. 339 ) . Ponadto w dniu 05 grudnia 2015 roku w L. województwo (...) oskarżony L. S.
(1)będąc w stanie nietrzeźwości wszczął awanturę domowa ze swoją konkubiną K. S.
(1)podczas której wyzywał ją słowami wulgarnymi i stosował przemoc fizyczną poprzez bicie pięściami i kopanie po całym ciele spowodował u pokrzywdzonej K. S.
(1)obrażenia ciała w postaci krwiaka okularowego oczodołu prawego , krwiaka pod prawą wargą , krwiaka podskórnego klatki piersiowej po stronie lewej o wymiarach 10 cm x 5 cm , krwiaka podskórnego nad prawym talerzem biodrowym o wymiarach 12 cm x 5 cm , licznych krwiaków podskórnych na kończynach górnych i dolnych stanowiących naruszenie czynności narządów ciała trwających nie dłużej niż 7 dni . Należy wskazać iż fakt powstania obrażeń ciała u pokrzywdzonej K. S.
(1)w dniu 05 grudnia 2015 r. potwierdzają zeznania świadków : E. S.
(2)( k. 15 -17 , k. 70-71 , k. 151-152 , k. 256 i k. 346 ) i W. B. ( k. 148-149 i k. 387-388 ) jak i wyjaśnienia oskarżonego L. S.
(1)( k. 104-104v , k. 107-110 i k. 339 ) w zakresie jakim Sąd dał im wiarę . Ponadto z opinii sporządzonej przez biegłego lekarza M. R. z dnia 09 stycznia 2016 r. ( k. 117-118 ) wynika iż przed dniem 26 grudnia 2015 r. pokrzywdzona K. S.
(1)doznała w postaci krwiaka okularowego oczodołu prawego , krwiaka pod prawą wargą , krwiaka podskórnego klatki piersiowej po stronie lewej o wymiarach 10 cm x 5 cm , krwiaka podskórnego nad prawym talerzem biodrowym o wymiarach 12 cm x 5 cm , licznych krwiaków podskórnych na kończynach górnych i dolnych. Obrażenia te stanowią naruszenie czynności narządów ciała na czas poniżej 7 dni w myśl art. 157 § 2 k.k. . Obrażenia te są obrażeniami starymi powstałymi przed 26 grudnia 2015 r. i mogły powstać w wyniku bezpośredniego uderzania przedmiotem obłym , twardym , tępym , tępokrawędzistym w okolice oczodołu prawego , twarz , klatkę piersiową po stronie lewej , okolice biodra prawego , obu kończyn górnych i dolnych ( k. 117-118 ) . Należy wskazać iż oskarżony L. S.
(1)przyznał w swoich wyjaśnieniach iż w dniu 05 grudnia 2015 r. uderzył kilka razy pokrzywdzoną K. S.
(1)( k. 104-104v , k. 107-110 i k. 339 ) . Z tych względów zarówno okoliczności sprawy , jak i wina oskarżonego L. S.
(1)co do popełnienia przez niego czynu z art. 207 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. nie budzą wątpliwości . Wymierzając oskarżonemu L. S.
(1)karę Sąd wziął pod uwagę zarówno okoliczności obciążające jaki i łagodzące. Niewątpliwą okolicznością obciążającą jest duży stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez oskarżonego czynu przejawiający się w charakterze naruszonego przez oskarżonego dobra jakim jest rodzina i opieka nad nią oraz okoliczności działania oskarżonego , oskarżony stosował wobec pokrzywdzonej K. S.
(1)przemoc fizyczną i spowodował u niej obrażenia ciała . Ponadto za okoliczność obciążającą Sąd uznał fakt iż oskarżony L. S.
(1)był wielokrotnie karany ( k. 412-413 ) . W powyższej sprawie Sąd nie stwierdził istnienia żadnych okoliczności łagodzących wobec oskarżonego L. S.
(1). Orzekając o karze Sąd wymierzył oskarżonemu L. S.
(1)za czyn z art. 207 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. na podstawie art. 207 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. karę 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności . Orzeczona wobec oskarżonego L. S.
(1)kara 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności spełnia wymogi zarówno prewencji indywidualnej jak i generalnej, a także odpowiada stopniowi zawinienia i społecznej szkodliwości czynu. Winna spełnić wobec oskarżonego funkcję wychowawczą i powstrzymać go w przyszłości od popełnienia podobnych czynów. Na wymiar kary miał wpływ sposób działania sprawcy. Ponadto oskarżony L. S.
(1)był już wielokrotnie karany w tym na kary pozbawienia wolności ( k. 412-413 ) co miało wpływ na wymiar kary pozbawienia wolności. Wobec treści art. 69 § 1 i 2 k.k. oraz mając na uwadze wyżej wskazane okolicznością obciążające w niniejszej sprawie można było wymierzyć oskarżonemu L. S.
(1)tylko bezwzględną karę pozbawienia wolności . Należy zauważyć iż tylko bezwzględna kara pozbawienia wolności może skłonić oskarżonego L. S.
(1)do refleksji nad swoim zachowaniem i powstrzymać ich od popełnienia w przyszłości podobnych przestępstw. Kara ta winna spełnić przede wszystkim wobec oskarżonego L. S.
(1)funkcję represyjną . Na podstawie art. 231 § 1 k.p.k. Sąd postanowił dowody rzeczowe nr DRZ 500/16 i 501/16 złożyć do depozytu sądowego . Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. Sąd zwolnił oskarżonego L. S.
(1)w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych biorąc pod uwagę jego sytuację majątkową . Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w wyroku.