XIV K 147/16 | Europaius

Sygn. akt XIV K 147/16 UZASADNIENIE A. G.

(1)został oskarżony o to, że: I. w drugiej połowie 2006 roku, w B., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z Ł. G.

(1), uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 250 gramów, w ten sposób, że nabył od J. K. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, po czym zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii, tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk, II. w drugiej połowie 2006 roku, w B., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 750 gramów, w ten sposób, że nabył od J. K. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, po czym zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii, tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk, III. w drugiej połowie 2006 roku, w B., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z Ł. G.

(1), uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 3000 gramów, w ten sposób, że wraz z Ł. G.

(1)nabył od J. K. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, po czym zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii, tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk, IV. w drugiej połowie 2006 roku, w B., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z Ł. G.

(1), uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że nabył od nieustalonych osób wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, po czym wraz z Ł. G.

(1)i J. D. oraz z R. P. i J. K. /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że nabył od J. D., R. P. i J. K. wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, po czym wraz z Ł. G.

(1)i J. D. uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że nabył od J. D., działającego w porozumieniu z M. S. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, po czym wraz z Ł. G.

(1)zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii, tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk, IX. w styczniu 2007 roku, w P., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z J. D. i z R. P. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, usiłował uczestniczyć w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że podjął czynności zmierzające do nabycia od J. D. i R. P. wyżej wskazanej ilości środka odurzającego, jednak zamierzonego celu, to jest nabycia konopi nie osiągnął, z uwagi na zatrzymanie J. D. i R. P. przez policję na terenie Wielkiej Brytanii, tj. o czyn określony w art. 13 § 1 kk, w zw. z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk, X. w pierwszej połowie 2007 roku, w P., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z Ł. G.

(1)oraz z M. S., z nieustalonym mężczyzną o imieniu P. i z nieustalonym mężczyzną o pseudonimie (...) /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że wespół z Ł. G.

(1)i nieustalonym mężczyzną o imieniu P., zaproponował nieustalonemu mężczyźnie o pseudonimie (...), wyjazd po konopie do M. S. w Holandii, zorganizował ten wyjazd, nadzorował przewóz, a po przywiezieniu konopi do Wielkiej Brytanii, wraz z Ł. G.

(1)i nieustalonym mężczyzną o imieniu P., odebrał je od nieustalonego mężczyzny o pseudonimie (...), tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk, XI. w okresie od połowy 2007 roku, do listopada 2009 roku, w Holandii, Wielkiej Brytanii i krajach tranzytowych leżących na trasie przejazdu, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z T. J., D. S. i Ł. G.

(1)oraz z M. S. i z P. P.

(2)/wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w różnych konfiguracjach osobowych w odniesieniu do poszczególnych zdarzeń, wielokrotnie, nie mniej niż 20 razy, każdorazowo w ilości nie mniejszej niż 20 kilogramów, uczestniczył w przewożeniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznych ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 400 kilogramów, w ten sposób, że ustalał z kontrahentami szczegóły transakcji, dostaw i płatności i odbioru towaru, dostarczał konopie do przewiezienia, a także pomagał w ich ukryciu w kole zapasowym samochodu ciężarowego, którym T. J. przewoził je do miejsca przeznaczenia, tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 12 kk i art. 109 kk, XII. latem 2007 roku, w Holandii i w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z Ł. G.

(1)oraz z M. S. i z nieustalonym mężczyzną o imieniu P. /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii, przez nieustalonego mężczyznę narodowości holenderskiej znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 50 kilogramów, w ten sposób, że wespół z M. S. i z nieustalonym mężczyzną o imieniu P., na terenie Holandii ustalił z kierowcą – nieustalonym mężczyzną narodowości holenderskiej – szczegóły transakcji, dostawy i płatności, a następnie, po przewiezieniu przez tego kierowcę wyżej wskazanej ilości środka odurzającego na teren Wielkiej Brytanii, działając z nieustalonym mężczyzną o imieniu P. i z Ł. G.

(1), odebrał od niego te konopie, a następnie razem z Ł. G.

(1)i z nieustalonym mężczyzną o imieniu P., zbył je nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii, tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zb. z art. 56 ust. 1 i 3 w/w ustawy, w zw. z art. 109 kk, XIII. w drugiej połowie 2007 roku, w E., w Holandii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z nieustalonym mężczyzną narodowości holenderskiej i z przebywającymi na terenie Wielkiej Brytanii, Ł. G.

(1)i z P. P.

(2)/wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii, przez nieustalonego mężczyznę narodowości holenderskiej znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 50 kilogramów, w ten sposób, że ustalił z kierowcą – nieustalonym mężczyzną narodowości holenderskiej – szczegóły transakcji, dostawy i płatności, a następnie, wspólnie z kierowcą ukrył wyżej wskazaną ilość środka odurzającego w samochodzie typu TIR, którym kierowca przewiózł te konopie do Wielkiej Brytanii, gdzie zostały odebrane przez Ł. G.

(1)i P. P.

(2), tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk, XIV. w drugiej połowie 2007 roku, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z D. S. przewiózł z E., w Holandii, do N., w Niemczech, znaczną ilość środków odurzających w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 2000 gramów oraz haszyszu, o łącznej masie nie mniejszej niż 1000 gramów, tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk, XV. w okresie od lata 2007 roku, do listopada 2009 roku, w Holandii, Wielkiej Brytanii i krajach tranzytowych leżących na trasie przejazdu, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z Ł. G.

(1)i z D. S. oraz z M. S. i z P. P.

(2)/wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w różnych konfiguracjach osobowych w odniesieniu do poszczególnych zdarzeń, wielokrotnie, nie mniej niż 15 razy, uczestniczył w przewożeniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznych ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 120 kilogramów, w ten sposób, że ustalał z kontrahentami szczegóły transakcji, dostaw i płatności i odbioru towaru, dostarczał konopie do przewiezienia, każdorazowo w ilości nie mniejszej niż 8 kilogramów, a także pomagał w ich ukryciu w zbiorniku na gaz samochodu osobowego, którym D. S., przewoził je do miejsca przeznaczenia, tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 12 kk i art. 109 kk, XVI. w okresie od lata 2007 roku, do listopada 2009 roku, w Polsce, Holandii, Wielkiej Brytanii, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z D. S. i z P. P.

(2)/wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, wielokrotnie przyjmował od D. S. na terenie Holandii środki płatnicze, w łącznej kwocie nie mniejszej niż 50.000,00 funtów brytyjskich, stanowiącej równowartość kwoty nie mniejszej niż 226.500,00 złotych, otrzymane przez niego na terenie Wielkiej Brytanii od P. P.

(2), pochodzące z korzyści związanych z popełnieniem czynów zabronionych, to jest z obrotu znacznymi ilościami środków odurzających w postaci suszu konopi innych niż włókniste, a także przekazywał te pieniądze D. S., w celu ich wywiezienia do Polski, gdzie w kantorach wymiany walut na terenie T. były wymieniane na walutę EURO, w celu powrotnego wywiezienia za granicę i wykorzystania do finansowania działalności związanej z obrotem środkami odurzającymi, tj. o czyn określony w art. 299 § 1 i 5 kk, w zw. z art. 12 kk i art. 109 kk, XVII. w pierwszej połowie 2008 roku, w Holandii i w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z M. S. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii, przez nieustalonego mężczyznę narodowości holenderskiej znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 50 kilogramów, w ten sposób, że wespół z M. S., na terenie Holandii, ustalił z kierowcą – nieustalonym mężczyzną narodowości holenderskiej – szczegóły transakcji, dostawy i płatności, a nadto na terenie Wielkiej Brytanii, usiłował uczestniczyć w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 50 kilogramów, jednak zamierzonego celu nie osiągnął, z uwagi na zatrzymanie transportu tych konopi, przez policję na terenie Wielkiej Brytanii, tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zb. z art. 13 § 1 kk, w zw. z art. 56 ust. 1 i 3 w/w ustawy i art. 109 kk, XVIII. w drugiej połowie 2008 roku, w Z., w Holandii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez oskarżonego w niniejszej sprawie T. S.

(1)oraz P. P.

(2)/wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, polegającego na przewiezieniu przez T. S.

(1)i P. P.

(2)z Wielkiej Brytanii do Holandii środków płatniczych, w kwocie nie mniejszej niż 8.000,00 funtów brytyjskich, stanowiących równowartość kwoty nie mniejszej niż 36.240,00 złotych, które pochodziły z korzyści związanych z popełnieniem czynów zabronionych, to jest z obrotu znacznymi ilościami środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, a także wspólnie z Ł. G.

(1)odebrał te pieniądze od T. S.

(1)i P. P.

(2), tj. o czyn określony w art. 18 § 1 kk, w zw. z art. 299 § 1 i 5 kk, w zw. z art. 109 kk, XIX. w drugiej połowie 2008 roku, w Holandii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez oskarżonego w niniejszej sprawie T. S.

(1), polegającego na przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 9500 gramów, w ten sposób, że po dostarczeniu tych konopi przez M. S. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ razem z T. S.

(1), ukrył je w przerobionym zbiorniku gazowym samochodu V. (...), a następnie polecił T. S.

(1)przewiezienie ich z Holandii do Wielkiej Brytanii i przekazanie P. P.

(2)/wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, tj. o czyn określony w art. 18 § 1 kk, w zw. z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk, XX. w październiku 2008 roku, w Z., w Holandii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez oskarżonego w niniejszej sprawie T. S.

(1), polegającego na wewnątrzwspólnotowym nabyciu znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 6000 gramów, w ten sposób, że po dostarczeniu konopi przez M. S. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, pomógł T. S.

(1)ukryć je w przerobionym zbiorniku gazowym samochodu V. (...), a następnie polecił T. S.

(1)przewiezienie ich z Holandii do Polski i przekazanie S. G., tj. o czyn określony w art. 18 § 1 kk, w zw. z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk, XXI. w październiku 2008 roku, w Z., w Holandii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez oskarżonych w niniejszej sprawie T. S.

(1)i S. G. oraz przez P. P.

(2)/wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, polegającego na przewiezieniu przez T. S.

(1)z Wielkiej Brytanii do Polski i przekazaniu w G. S. G., otrzymanych od P. P.

(2)środków płatniczych, w łącznej kwocie nie mniejszej niż 40.000,00 funtów brytyjskich, stanowiących równowartość kwoty nie mniejszej niż 181.200,00 złotych, które pochodziły z korzyści związanych z popełnieniem czynów zabronionych, to jest z obrotu znacznymi ilościami środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, a przewiezienie funtów brytyjskich do Polski miało na celu wymienienie ich w kantorach wymiany walut na terenie T. na walutę EURO, w celu powrotnego wywiezienia za granicę i wykorzystania do finansowania działalności związanej z obrotem środkami odurzającymi, tj. o czyn określony w art. 18 § 1 kk, w zw. z art. 299 § 1 i 5 kk, w zw. z art. 109 kk, XXII. w okresie od jesieni 2008 roku, do lata 2009 roku, w Holandii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez T. S.

(1), polegającego, na co najmniej czterokrotnym zbyciu, w G., znacznej ilości środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 1000 gramów, w ten sposób, że polecił T. S.

(1)zbycie tych konopi J. M., tj. o czyn określony w art. 18 § 1 kk, w zw. z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 12 kk i art. 109 kk, XXIII. w grudniu 2008 roku, w Z., w Holandii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez T. S.

(1), polegającego na wewnątrzwspólnotowej dostawie, na własny użytek, środka odurzającego w postaci kokainy, o łącznej masie 10 gramów, w ten sposób, że polecił T. S.

(1)przywiezienie tej kokainy z Polski do Holandii, tj. o czyn określony w art. 18 § 1 kk, w zw. z art. 55 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk, XXIV. w styczniu 2009 roku, w Z., w Holandii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez T. S.

(1)i Ł. G.

(1), polegającego na wewnątrzwspólnotowym nabyciu znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że polecił T. S.

(1)przewiezienie tych konopi z Holandii do Polski i wydanie ich w G. Ł. G.

(1), tj. o czyn określony w art. 18 § 1 kk, w zw. z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk, XXV. na początku 2009 roku, w Z., w Holandii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez T. S.

(1), a następnie polecił mu ich przewiezienie z Holandii do Wielkiej Brytanii i przekazanie P. P.

(2)/wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, tj. o czyn określony w art. 18 § 1 kk, w zw. z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk, XXVI. na początku 2009 roku, w Z., w Holandii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez oskarżonych w niniejszej sprawie T. S.

(1)i Ł. G.

(1)oraz przez P. P.

(2)/wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, polegającego na przewiezieniu przez T. S.

(1)z Wielkiej Brytanii do Polski, otrzymanych od P. P.

(2)środków płatniczych, w kwocie nie mniejszej niż 30.000,00 funtów brytyjskich, stanowiących równowartość kwoty nie mniejszej niż 135.900,00 złotych, które pochodziły z korzyści związanych z popełnieniem czynów zabronionych, to jest z obrotu znacznymi ilościami środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, a także kierował wykonaniem czynu zabronionego, polegającego na przekazaniu Ł. G.

(1)tych środków płatniczych, w celu wymienienia w kantorach wymiany walut na terenie T., gdyż przewiezienie funtów brytyjskich do Polski miało na celu wymienienie ich na walutę EURO, w celu powrotnego wywiezienia za granicę i wykorzystania do finansowania działalności związanej z obrotem środkami odurzającymi, tj. o czyn określony w art. 18 § 1 kk, w zw. z art. 299 § 1 i 5 kk, w zw. z art. 109 kk, XXVII. na początku 2009 roku, w Z., w Holandii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez T. S.

(1), a następnie polecił T. S.

(1)przewiezienie ich z Holandii do Wielkiej Brytanii i przekazanie P. P.

(2)/wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, tj. o czyn określony w art. 18 § 1 kk, w zw. z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk, XXVIII. na początku 2009 roku, w Z., w Holandii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez oskarżonych w niniejszej sprawie T. S.

(1)i Ł. G.

(1)oraz przez P. P.

(2)/wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, polegającego na przewiezieniu przez T. S.

(1)z Wielkiej Brytanii do Polski, otrzymanych od P. P.

(2)środków płatniczych, w kwocie nie mniejszej niż 60.000,00 funtów brytyjskich, stanowiącej równowartość kwoty nie mniejszej niż 271.800,00 złotych, które pochodziły z korzyści związanych z popełnieniem czynów zabronionych, to jest z obrotu znacznymi ilościami środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, a także kierował wykonaniem czynu zabronionego, polegającego na przekazaniu Ł. G.

(1)tych środków płatniczych, w celu wymienienia w kantorach wymiany walut na terenie T., gdyż przewiezienie funtów brytyjskich do Polski miało na celu wymienienie ich na walutę EURO, w celu powrotnego wywiezienia za granicę i wykorzystania do finansowania działalności związanej z obrotem środkami odurzającymi, tj. o czyn określony w art. 18 § 1 kk, w zw. z art. 299 § 1 i 5 kk, w zw. z art. 109 kk, XXIX. w pierwszej połowie 2009 roku, w Z., w Holandii, działając wspólnie i w porozumieniu z M. S. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez oskarżonych w niniejszej sprawie T. S.

(1), R. B. i T. J., polegającego na przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 25 kilogramów, w ten sposób, że po dostarczeniu tych konopi przez M. S., polecił T. S.

(1)i R. B. ukrycie ich w kole zapasowym samochodu ciężarowego, typu TIR, a następnie polecił T. J. zawiezienie wyżej wskazanych konopi z Holandii do Wielkiej Brytanii, tj. o czyn określony w art. 18 § 1 kk, w zw. z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk, XXX. w pierwszej połowie 2009 roku, w Z., w Holandii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z T. S.

(1), Ł. G.

(1)i D. S. oraz z M. S. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 20 kilogramów, w ten sposób, że po dostarczeniu konopi przez M. S., wespół z T. S.

(1), Ł. G.

(1)i D. S., w Z., w Holandii, zapakował wyżej wskazaną ilość środka odurzającego do puszek po owocach, a następnie D. S. przewiózł te konopie z Holandii do Wielkiej Brytanii, gdzie przekazał je P. P.

(2)/wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk, XXXI. w pierwszej połowie 2009 roku, w G., działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez T. S.

(1)ich ukrycie w przerobionym zbiorniku gazowym samochodu V. (...), a następnie ich przewiezienie z Holandii do Polski, po czym osobiście odebrał je w G., tj. o czyn określony w art. 18 § 1 kk, w zw. z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, XXXII. w pierwszej połowie 2009 roku, w G., działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez T. S.

(1)ich ukrycie w przerobionym zbiorniku gazowym samochodu V. (...), a następnie ich przewiezienie z Holandii do Polski i wydanie w E. R. B., tj. o czyn określony w art. 18 § 1 kk, w zw. z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, XXXIII. w czerwcu 2009 roku, w G., działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez T. S.

(1), polegającego na przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 8000 gramów, w ten sposób, że po odebraniu tych konopi przez T. S.

(1)od K. W., polecił T. S.

(1)przewiezienie ich z Holandii do Wielkiej Brytanii i przekazanie P. P.

(2)/wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, tj. o czyn określony w art. 18 § 1 kk, w zw. z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, XXXIV. w drugiej połowie 2009 roku, w G., działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez T. S.

(1), polegającego na przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 6000 gramów, w ten sposób, że po odebraniu tych konopi przez T. S.

(1)od K. W., polecił T. S.

(1)przewiezienie ich z Holandii do Wielkiej Brytanii i przekazanie P. P.

(2)/wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, tj. o czyn określony w art. 18 § 1 kk, w zw. z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, XXXV. w dniach 01 i 02 listopada 2009 roku, w G., działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez T. S.

(1), polegającego na wewnątrzwspólnotowym nabyciu znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie 6295,03 grama, w ten sposób, że polecił T. S.

(1)ich ukrycie w przerobionym zbiorniku gazowym samochodu V. (...), a następnie ich przewiezienie z Holandii do Polski, tj. o czyn określony w art. 18 § 1 kk, w zw. z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, XXXVI. w dniach 01 i 02 listopada 2009 roku, w G., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez T. S.

(1)i P. P.

(2)/wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, polegającego na przewiezieniu przez T. S.

(1)z Wielkiej Brytanii do Polski, otrzymanych od P. P.

(2)środków płatniczych, w kwocie 69.290,00 funtów brytyjskich, stanowiących równowartość kwoty nie mniejszej niż 313.883,70 złotych, które pochodziły z korzyści związanych z popełnieniem czynów zabronionych, to jest z obrotu znacznymi ilościami środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, tj. o czyn określony w art. 18 § 1 kk, w zw. z art. 299 § 1 i 5 kk, Ł. G.

(1)został oskarżony o to, że: XXXVII. w drugiej połowie 2006 roku, w B., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z A. G.

(2), uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 250 gramów, w ten sposób, że udzielił A. G.

(2)pomocy w nabyciu wyżej wskazanej ilości środka odurzającego od J. K. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w celu zbycia tych konopi nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii, tj. o czyn określony w art. 18 § 3 kk, w zw. z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk, XXXVIII. w drugiej połowie 2006 roku, w B., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z A. G.

(2), uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 3000 gramów, w ten sposób, że wraz z A. G.

(2)nabył od J. K. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, po czym zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii, tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk, XXXIX. w drugiej połowie 2006 roku, w B., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z A. G.

(2), uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że wraz z A. G.

(2)nabył od nieustalonych osób wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, po czym wraz z A. G.

(2)zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii, tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk, XL. w grudniu 2006 roku, w B., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z A. G.

(2)i z J. D. oraz z R. P. i J. K. /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że wraz z A. G.

(2)nabył od J. D., R. P. i J. K. wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, po czym wraz z A. G.

(2)zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii, tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk, XLI. w ostatnich dniach grudnia 2006 roku, w P., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z A. G.

(2)nabył od J. D., R. P. i J. K. wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, po czym wraz z A. G.

(2)zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii, tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk, XLII. w okresie pomiędzy 01 a 14 stycznia 2007 roku, w P., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z A. G.

(2)i J. D. uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że wraz z A. G.

(2)nabył od J. D., działającego w porozumieniu z M. S. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, po czym wraz z A. G.

(2)zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii, tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk, XLIII. w styczniu 2007 roku, w P., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z A. G.

(2)nabył od J. D., działającego w porozumieniu z M. S. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, po czym wraz z A. G.

(2)zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii, tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk, XLIV. w pierwszej połowie 2007 roku, w P., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z A. G.

(2)oraz z M. S. i z nieustalonym mężczyzną o imieniu P. i nieustalonym mężczyzną o pseudonimie (...) /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że wespół z A. G.

(2)i nieustalonym mężczyzną o imieniu P., zaproponował nieustalonemu mężczyźnie o pseudonimie (...), wyjazd po konopie do M. S. w Holandii, zorganizował ten wyjazd, nadzorował przewóz, a po przywiezieniu konopi do Wielkiej Brytanii, wraz z A. G.

(2)i nieustalonym mężczyzną o imieniu P., odebrał je od nieustalonego mężczyzny o pseudonimie (...), tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk, XLV. w okresie od połowy 2007 roku, do listopada 2009 roku, w Holandii, Wielkiej Brytanii i krajach tranzytowych leżących na trasie przejazdu, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z A. G.

(2), T. J. i D. S. oraz z M. S. i z P. P.

(2)/wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w różnych konfiguracjach osobowych w odniesieniu do poszczególnych zdarzeń, wielokrotnie, nie mniej niż 20 razy, każdorazowo w ilości nie mniejszej niż 20 kilogramów, uczestniczył w przewożeniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznych ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 400 kilogramów, w ten sposób, że pomagał w ukryciu tych konopi w kole zapasowym samochodu ciężarowego, dostarczał na terenie Holandii zapakowane do przewozu koło, a także na terenie Anglii odbierał to koło z ukrytymi konopiami, po ich przewiezieniu przez T. J. do miejsca przeznaczenia, tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 12 kk i art. 109 kk, XLVI. latem 2007 roku, w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z A. G.

(2)oraz z nieustalonym mężczyzną o imieniu P. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 50 kilogramów, w ten sposób, że po przewiezieniu przez nieustalonego mężczyznę narodowości holenderskiej, wyżej wskazanej ilości środka odurzającego na teren Anglii, wraz z A. G.

(2)i nieustalonym mężczyzną o imieniu P. nabył od mężczyzny narodowości holenderskiej wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, po czym wraz z A. G.

(2)zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii, tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk, XLVII. w drugiej połowie 2007 roku, w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z A. G.

(2)oraz z nieustalonym mężczyzną narodowości holenderskiej i z P. P.

(2)/wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 50 kilogramów, w ten sposób, że po uzgodnieniu przez A. G.

(2)z nieustalonym mężczyzną narodowości holenderskiej sposobu dostawy i po ukryciu w samochodzie typu TIR, przez A. G.

(2)i tego mężczyznę, na terenie Holandii, wyżej wskazanej ilości środka odurzającego, wespół z P. P.

(2)odebrał te konopie na terenie Wielkiej Brytanii, po czym wraz z P. P.

(2)zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii, tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk, XLVIII. w okresie od lata 2007 roku, do listopada 2009 roku, w Holandii, Wielkiej Brytanii i krajach tranzytowych leżących na trasie przejazdu, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z A. G.

(2)i D. S. oraz z M. S. i P. P.

(2)/wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w różnych konfiguracjach osobowych w odniesieniu do poszczególnych zdarzeń, wielokrotnie, nie mniej niż 15 razy, każdorazowo w ilości nie mniejszej niż 8 kilogramów, uczestniczył w przewożeniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznych ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 120 kilogramów, w ten sposób, że pomagał w ukryciu tych konopi do zbiornika na gaz samochodu osobowego, pomagał w wypakowaniu ich z tego zbiornika, a także odbierał ten środek odurzający od D. S. po wykonaniu przewozu do miejsca przeznaczenia, tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 12 kk i art. 109 kk, XLIX. w drugiej połowie 2008 roku, w Holandii, działając wspólnie i w porozumieniu z A. G.

(2)i T. S.

(1)oraz z P. P.

(2)/wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie z A. G.

(2)przyjął od T. S.

(1)i P. P.

(2)środki płatnicze, w kwocie 8.000,00 funtów brytyjskich, stanowiące równowartość kwoty nie mniejszej niż 36.240,00 złotych, pochodzące z korzyści związanych z popełnieniem czynów zabronionych polegających na obrocie znaczną ilością środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, tj. o czyn określony w art. 299 § 1 i 5 kk, w zw. z art. 109 kk, L. w styczniu 2009 roku, w G., działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z T. S.

(1)i A. G.

(2), uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że bezpośrednio po przywiezieniu przez T. S.

(1)z Holandii do Polski wyżej wskazanej ilości środka odurzającego, odebrał te konopie od T. S.

(1), tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, LI. na początku 2009 roku, w G., działając na polecenie A. G.

(2), wspólnie i w porozumieniu z przebywającym za granicą P. P.

(2)/wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przyjął od T. S.

(1)środki płatnicze, w kwocie nie mniejszej niż 30.000,00 funtów brytyjskich, stanowiące równowartość kwoty nie mniejszej niż 135.900,00 złotych, które pochodziły z korzyści związanych z popełnieniem czynów zabronionych, to jest z obrotu znacznymi ilościami środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, a przewiezienie funtów brytyjskich do Polski miało na celu wymienienie ich w kantorach wymiany walut na terenie T. na walutę EURO, w celu powrotnego wywiezienia za granicę i wykorzystania do finansowania działalności związanej z obrotem środkami odurzającymi, tj. o czyn określony w art. 299 § 1 i 5 kk, LII. na początku 2009 roku, w G., działając na polecenie A. G.

(2), wspólnie i w porozumieniu z przebywającym za granicą P. P.

(2)/wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przyjął od T. S.

(1)środki płatnicze, w kwocie nie mniejszej niż 60.000,00 funtów brytyjskich, stanowiące równowartość kwoty nie mniejszej niż 271.800,00 złotych, które pochodziły z korzyści związanych z popełnieniem czynów zabronionych, to jest z obrotu znacznymi ilościami środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, a przewiezienie funtów brytyjskich do Polski miało na celu wymienienie ich w kantorach wymiany walut na terenie T. na walutę EURO, w celu powrotnego wywiezienia za granicę i wykorzystania do finansowania działalności związanej z obrotem środkami odurzającymi, tj. o czyn określony w art. 299 § 1 i 5 kk, LIII. w pierwszej połowie 2009 roku, w Z., w Holandii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z A. G.

(2), T. S.

(1), A. G.

(2)i D. S., w Z., w Holandii, zapakował wyżej wskazaną ilość środka odurzającego do puszek po owocach, a następnie D. S. przewiózł te konopie z Holandii do Wielkiej Brytanii, gdzie przekazał je P. P.

(2), tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk, LIV. w nieustalonym okresie czasu, nie później niż do dnia 11 stycznia 2010 roku, w G., ukrywał dokument, którym nie miał prawa wyłącznie rozporządzać, w postaci dowodu osobistego M. K.

(1), ser. (...), wyd. 09.11.2004 r., przez Burmistrza Miasta T., tj. o czyn określony w art. 276 kk, LV. w dniu 11 stycznia 2010 roku w G., posiadał susz konopi innych niż włókniste, o masie 1,114 grama, tj. o czyn określony w art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, K. W. został oskarżony o to, że: XCII. w czerwcu 2009 roku, w E., w Holandii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z T. S.

(1), uczestniczył w przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 8000 gramów, w ten sposób, że w miejscowości E. w Holandii przekazał T. S.

(1)wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, który T. S.

(1)ukrył w zbiorniku samochodu osobowego, a następnie przewiózł do Wielkiej Brytanii, tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk, XCIII. w drugiej połowie 2009 roku, w E., w Holandii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z T. S.

(1), uczestniczył w przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 6000 gramów, w ten sposób, że w miejscowości E. w Holandii przekazał T. S.

(1)wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, który T. S.

(1)ukrył w zbiorniku samochodu osobowego, a następnie przewiózł do Wielkiej Brytanii, tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk. Sąd Okręgowy w Gdańsku w dniu 26 maja 2015 roku w sprawie o sygnaturze akt XIV K 293/11 wydał wyrok, w którym: I. oskarżonego A. G.

(2)uznał za winnego popełnienia czynów zarzuconych mu w pkt. I, II, III, IV oskarżenia z tym ustaleniem, iż z ich opisu wyeliminował zwrot „o przeciwdziałaniu narkomanii”, zaś w odniesieniu do czynów z pkt. I, II i III, iż ustalił, że oskarżony nabył środek odurzający w postaci suszu konopi innych niż włókniste od innej ustalonej osoby, czyny te kwalifikuje z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r. (w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go, II. oskarżonego A. G.

(2)uznał za winnego popełnienia czynów zarzuconych mu w pkt. V i VI oskarżenia z tym ustaleniem, iż oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z Ł. G.

(1), J. D. oraz innymi ustalonymi osobami, z opisu tych czynów eliminuje zwrot „o przeciwdziałaniu narkomanii”, zaś w odniesieniu do czynu z pkt. VI ustalił, iż został on popełniony w drugiej połowie grudnia 2006 r., czyny te kwalifikuje z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r. (w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go, III. oskarżonego A. G.

(2)uznał za winnego popełnienia czynów zarzuconych mu w pkt. VII i VIII oskarżenia z tym ustaleniem, iż J. D. działał w porozumieniu z inną ustaloną osobą, z opisu tych czynów eliminuje zwrot „o przeciwdziałaniu narkomanii”, nadto z opisu czynu z pkt. VIII wyeliminował zwroty o działaniu wspólnym i w porozumieniu z Ł. G.

(1), czyny te kwalifikuje z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r. (w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go, IV. oskarżonego A. G.

(2)uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. IX oskarżenia z tym ustaleniem, iż oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z J. D. i inną ustaloną osobą, z opisu tego czynu wyeliminował zwrot „o przeciwdziałaniu narkomanii”, czyn ten kwalifikuje z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r. (w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go, V. oskarżonego A. G.

(2)w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. X oskarżenia uznał za winnego tego, że w pierwszej połowie 2007 roku, w P., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z Ł. G.

(1)oraz innymi osobami /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że po uprzednim wraz z Ł. G.

(1)i nieustalonym mężczyzną o imieniu P., zaproponowaniu nieustalonemu mężczyźnie o pseudonimie (...), wyjazdu po konopie do innej ustalonej osoby w Holandii, następnie przywiezieniu konopi do Wielkiej Brytanii, wraz z Ł. G.

(1)i nieustalonym mężczyzną o imieniu P., odebrał je od nieustalonego mężczyzny o pseudonimie (...) celem ich sprzedaży, czyn ten kwalifikuje z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r. (w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go, VI. oskarżonego A. G.

(2)w ramach czynów zarzuconych mu w pkt. XI i XXIX oskarżenia uznał za winnego tego, że w okresie od połowy 2007 roku do listopada 2009 roku, w Holandii i Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z T. J., D. S., Ł. G.

(1), T. S.

(1), R. B. oraz z innymi ustalonymi osobami /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w różnych konfiguracjach osobowych w odniesieniu do poszczególnych zdarzeń, wielokrotnie, nie mniej niż 20 razy, każdorazowo w ilości nie mniejszej niż 20 kilogramów, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 400 kilogramów, w ten sposób, że po uprzednim ustaleniu przez A. G.

(2)z kontrahentami szczegółów transakcji, dostaw i płatności oraz odbioru towaru, dostarczeniu konopi do przewiezienia, pomocy w ich ukryciu w kole zapasowym samochodu ciężarowego, a następnie ich przewiezieniu przez T. J. z Holandii do Wielkiej Brytanii, T. J. przekazywał je A. G.

(2)oraz innym osobom celem wprowadzenia ich do obrotu, czyn ten kwalifikuje z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r. (w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 109 kk i za to skazuje go, VII. oskarżonego A. G.

(2)w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XII oskarżenia uznał za winnego tego, że latem 2007 roku, w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z Ł. G.

(1)oraz innymi osobami /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 50 kilogramów, w ten sposób, że po uprzednim, wespół z dwiema innymi osobami, na terenie Holandii ustaleniu z kierowcą – nieustalonym mężczyzną narodowości holenderskiej – szczegółów transakcji, dostawy i płatności, a następnie po przewiezieniu przez tego kierowcę wyżej wskazanej ilości środka odurzającego na teren Wielkiej Brytanii, działając z nieustalonym mężczyzną o imieniu P. i z Ł. G.

(1), odebrał od niego te konopie, po czym razem z Ł. G.

(1)i z nieustalonym mężczyzną o imieniu P., zbył je nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii, czyn ten kwalifikuje z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r. (w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go, VIII. oskarżonego A. G.

(2)w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XIII oskarżenia uznał za winnego tego, że w drugiej połowie 2007 roku, w Holandii i Wielkiej Brytanii działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z nieustalonym mężczyzną narodowości holenderskiej i z przebywającymi na terenie Wielkiej Brytanii - Ł. G.

(1)oraz inną ustaloną osobą /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 50 kilogramów, w ten sposób, że po uprzednim ustaleniu przez A. G.

(2)z kierowcą – nieustalonym mężczyzną narodowości holenderskiej – szczegółów transakcji, dostawy i płatności, wspólnym z kierowcą ukryciu wyżej wskazanej ilości środka odurzającego w samochodzie typu TIR, przewiezieniu tych konopi do Wielkiej Brytanii, Ł. G.

(1)oraz inna ustalona osoba odebrali je celem wprowadzenia do obrotu, czyn ten kwalifikuje z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r. (w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go, IX. oskarżonego A. G.

(2)w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XIV oskarżenia uznał za winnego tego, że na przełomie września i października 2007 roku, w N., w Niemczech, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z D. S., uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 2000 gramów oraz haszyszu, o łącznej masie nie mniejszej niż 1000 gramów, w ten sposób, iż po przewiezieniu ich z E. w Holandii, do N., w Niemczech, przekazał je nieustalonemu mężczyźnie celem ich sprzedaży, czyn ten kwalifikuje z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r. (w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go, X. oskarżonego A. G.

(2)w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XV oskarżenia uznał za winnego tego, że w okresie od około października 2007 roku, do listopada 2009 roku, w Holandii i Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z Ł. G.

(1), D. S. oraz z innymi ustalonymi osobami /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w różnych konfiguracjach osobowych w odniesieniu do poszczególnych zdarzeń, wielokrotnie, nie mniej niż 15 razy, uczestniczył w obrocie znacznych ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 120 kilogramów, w ten sposób, że po uprzednim ustaleniu przez A. G.

(2)z kontrahentami szczegółów transakcji, dostaw i płatności oraz odbioru towaru, dostarczeniu konopi do przewiezienia, każdorazowo w ilości nie mniejszej niż 8 kilogramów, pomocy w ich ukryciu w zbiorniku na gaz samochodu osobowego, a następnie przewiezieniu ich przez D. S. z Holandii do Wielkiej Brytanii, D. S. przekazywał je innym osobom celem ich sprzedaży, czyn ten kwalifikuje z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r. (w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 12 kk i w zw. z art. 109 kk i za to skazał go, XI. oskarżonego A. G.

(2)uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt XVI oskarżenia z tym ustaleniem, iż został on popełniony w okresie od około października 2007 r. do listopada 2009 r. oraz oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z D. S. oraz inną ustaloną osobą, czyn ten kwalifikuje z art. 299 § 1 i 5 kk w zw. z art. 12 kk i art. 109 kk i za to skazał go, zaś przy zastosowaniu art. 4 § 1 kk oraz art. 60 § 3 kk w zw. z art. 60 § 6 pkt. 3 kk, na mocy art. 299 § 5 kk w zw. z art. 33 § 1, 2 i 3 kk wymierzył oskarżonemu A. G.

(2)karę 11 (jedenaście) miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 (sto) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych, XII. oskarżonego A. G.

(2)w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XVII oskarżenia uznał za winnego tego, że w pierwszej połowie 2008 roku, w Holandii i w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, na terenie Wielkiej Brytanii usiłował uczestniczyć w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 50 kilogramów w ten sposób, że po uprzednim wespół z inną ustaloną osobą, na terenie Holandii, ustaleniu z kierowcą – nieustalonym mężczyzną narodowości holenderskiej – szczegółów transakcji, dostawy i płatności, przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii, przez nieustalonego mężczyznę narodowości holenderskiej wskazanych konopi, zamierzonego celu nie osiągnął, z uwagi na zatrzymanie transportu tych konopi, przez policję na terenie Wielkiej Brytanii, czyn ten kwalifikuje z art. z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r. (w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go, XIII. oskarżonego A. G.

(2)uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. XVIII oskarżenia z tym ustaleniem, iż oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z T. S.

(1)oraz inną ustaloną osobą, czyn ten kwalifikuje z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 299 § 1 i 5 kk w zw. z art. 109 kk i za to skazał go, XIV. oskarżonego A. G.

(2)w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XIX oskarżenia uznał za winnego tego, że w drugiej połowie 2008 roku, w Holandii i w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez T. S.

(1), polegającego na uczestnictwie w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 9500 gramów, w ten sposób, że po dostarczeniu na terenie Holandii tych konopi przez inną ustaloną osobę /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ wspólnym z T. S.

(1)ukryciu ich w przerobionym zbiorniku gazowym samochodu V. (...), a następnie poleceniu T. S.

(1)przewiezienia ich z Holandii do Wielkiej Brytanii, T. S.

(1)na polecenie A. G.

(2)przekazał je innej ustalonej osobie /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ celem ich sprzedaży, czyn ten kwalifikuje z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r. (w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go, XV. oskarżonego A. G.

(2)uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. XX oskarżenia z tym ustaleniem, iż został on popełniony w Holandii oraz w Polsce oraz ustala, że konopie dostarczyła inna ustalona osoba, czyn ten kwalifikuje z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 55 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r. (Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm.) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go, XVI. oskarżonego A. G.

(2)uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. XXI oskarżenia z tym ustaleniem, iż został on popełniony w drugiej połowie 2008 r, oskarżony działał w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, nadto kierował wykonaniem czynu zabronionego przez oskarżonych w niniejszej sprawie T. S.

(1)i S. G. oraz inną ustaloną osobę, czyn ten kwalifikuje z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 299 § 1 i 5 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 109 kk i za to skazał go, XVII. oskarżonego A. G.

(2)uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. XXII oskarżenia z tym ustaleniem, iż został on popełniony w Holandii oraz w Polsce, czyn ten kwalifikuje z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r. (w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 12 kk i w zw. z art. 109 kk i za to skazał go, XVIII. oskarżonego A. G.

(2)uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. XXIII oskarżenia z tym ustaleniem, iż został on popełniony w Holandii i Polsce, czyn ten kwalifikuje z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 55 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r. (Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r. z późn zm.) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go, zaś przy zastosowaniu art. 4 § 1 kk na mocy art. 55 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności oraz 80 (osiemdziesiąt) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (dwadzieścia) złotych, XIX. na mocy art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) orzekł od oskarżonego A. G.

(2)na rzecz Poradni (...) i Uzależnień MONAR w G. za czyn z pkt. XXXIII nawiązkę w kwocie 500 (pięćset) złotych, XX. oskarżonego A. G.

(2)uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. XXIV oskarżenia z tym ustaleniem, iż został on popełniony w Holandii i w Polsce, czyn ten kwalifikuje z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 55 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r. (w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm.) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go, XXI. oskarżonego A. G.

(2)w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XXV oskarżenia uznał za winnego tego, że na początku 2009 roku, w Holandii oraz w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez T. S.

(1)polegającego na uczestnictwie w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 9500 gramów, w ten sposób, że po uprzednim zorganizowaniu dostawy tych konopi T. S.

(1), poleceniu mu ich przewiezienia z Holandii do Wielkiej Brytanii, polecił T. S.

(1)przekazanie ich na terenie Wielkiej Brytanii innej ustalonej osobie /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ celem ich sprzedaży, czyn ten kwalifikuje z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r. (w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go, XXII. oskarżonego A. G.

(2)uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt XXVI z tym ustaleniem, iż oskarżony kierował wykonaniem czynu zabronionego przez T. S.

(1)i Ł. G.

(1)oraz inną ustaloną osobę, czyn ten kwalifikuje z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 299 § 1 i 5 kk w zw. z art. 109 kk i za to skazał go, XXIII. oskarżonego A. G.

(2)w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XXVII oskarżenia uznał za winnego tego, że na początku 2009 roku, w Holandii i Wielkiej Brytanii działając wbrew przepisom ustawy, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez T. S.

(1), polegającego na uczestnictwie w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 9500 gramów, w ten sposób, że po uprzednim spowodowaniu dostarczenia tych konopi T. S.

(1), poleceniu T. S.

(1)przewiezienia ich z Holandii do Wielkiej Brytanii, polecił mu przekazanie ich na terenie Wielkiej Brytanii innej ustalonej osobie /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ celem ich sprzedaży, czyn ten kwalifikuje z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go, XXIV. oskarżonego A. G.

(2)uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. XXVIII z tym ustaleniem, iż oskarżony kierował wykonaniem czynu zabronionego przez T. S.

(1)i Ł. G.

(1)oraz inną ustaloną osobę, czyn ten kwalifikuje z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 299 § 1 i 5 kk w zw. z art. 109 kk i za to skazał go, XXV. oskarżonego A. G.

(2)w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XXX oskarżenia uznał za winnego tego, że w pierwszej połowie 2009 roku, w Holandii i Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z T. S.

(1), Ł. G.

(1)i D. S. oraz z inną ustaloną osobą /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 20 kilogramów, w ten sposób, że po uprzednim dostarczeniu konopi przez inną ustaloną osobę, wespół z T. S.

(1), Ł. G.

(1)i D. S., w Z., w Holandii, zapakowaniu wyżej wskazanej ilości środka odurzającego do puszek po owocach, przewiezieniu przez D. S. tych konopi z Holandii do Wielkiej Brytanii, D. S. przekazał je innej ustalonej osobie /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ celem ich sprzedaży, czyn ten kwalifikuje z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go, XXVI. oskarżonego A. G.

(2)uznał za winnego popełnienia czynów zarzuconych mu w pkt. XXXI i XXXII, z tym ustaleniem odnośnie czynu z pkt. XXXII, iż T. S.

(1)nie mniej niż 1.000 gramów suszu konopi innych niż włókniste po ich przewiezieniu do Polski przekazał A. G.

(2), zaś 5.000 gramów wskazanego suszu, na polecenie A. G.

(2)przekazał R. B., czyny te kwalifikuje z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 55 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) i za to skazał go, XXVII. oskarżonego A. G.

(2)w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XXXIII oskarżenia uznał za winnego tego, że w czerwcu 2009 roku, w G. oraz w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez T. S.

(1), polegającego na uczestnictwie w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 8000 gramów, w ten sposób, że po odebraniu tych konopi przez T. S.

(1)od K. W., przewiezieniu ich przez T. S.

(1)z Holandii do Wielkiej Brytanii, polecił mu ich przekazanie na terenie Wielkiej Brytanii innej ustalonej osobie /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ celem ich sprzedaży, czyn ten kwalifikuje z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go, XXVIII. oskarżonego A. G.

(2)w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XXXIV oskarżenia uznał za winnego tego, że w drugiej połowie 2009 roku, w G. oraz w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez T. S.

(1), polegającego na uczestnictwie w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 6000 gramów, w ten sposób, że po odebraniu tych konopi przez T. S.

(1)od K. W., przewiezieniu ich przez T. S.

(2)uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. XXXV, czyn ten kwalifikuje z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 55 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm.) i za to skazał go, XXX. oskarżonego A. G.

(2)uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. XXXVI z tym ustaleniem, iż oskarżony kierował wykonaniem czynu zabronionego przez T. S.

(1)oraz inną ustaloną osobę, czyn ten kwalifikuje z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 299 § 1 i 5 kk i za to skazał go, XXXI. uznając, iż czyny z pkt. I-XV, XVII, XXIX i XXX zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw, przy zastosowaniu art. 91 § 1 kk, art. 4 § 1 kk oraz art. 60 § 3 kk w zw. z art. 60 § 6 pkt. 4 kk, na mocy art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk wymierzył oskarżonemu A. G.

(2)karę 360 (trzysta sześćdziesiąt) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych, XXXII. na mocy art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) orzekł od oskarżonego A. G.

(2)na rzecz Poradni (...) i Uzależnień MONAR w G. za czyny z pkt. I-XV, XVII, XXIX i XXX nawiązkę w kwocie 30.000 (trzydzieści tysięcy) złotych, XXXIII. uznając, iż czyny z pkt. XIX, XXII, XXV, XXVII, XXXIII i XXXIV zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw, przy zastosowaniu art. 91 § 1 kk, art. 4 § 1 kk oraz art. 60 § 3 kk w zw. z art. 60 § 6 pkt. 4 kk, na mocy art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk wymierzył oskarżonemu A. G.

(2)karę 300 (trzysta) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych, XXXIV. na mocy art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) orzekł od oskarżonego A. G.

(2)na rzecz Poradni (...) i Uzależnień MONAR w G. za czyny z pkt. XIX, XXII, XXV, XXVII, XXXIII i XXXIV nawiązkę w kwocie 4.000 (cztery tysiące) złotych, XXXV. uznając, iż czyny z pkt. XX, XXIV, XXXI, XXXII i XXXV zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw, przy zastosowaniu art. 91 § 1 kk, art. 4 § 1 kk oraz art. 60 § 3 kk w zw. z art. 60 § 6 pkt. 2 kk, na mocy art. 55 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk wymierzył oskarżonemu A. G.

(2)karę 2 (dwa) lata i 11 (jedenaście) miesięcy pozbawienia wolności oraz 300 (trzysta) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych, XXXVI. na mocy art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) orzekł od oskarżonego A. G.

(2)na rzecz Poradni (...) i Uzależnień MONAR w G. za czyny z pkt. XX, XXIV, XXXI, XXXII i XXXV nawiązkę w kwocie 4.000 (cztery tysiące) złotych, XXXVII. uznając, iż czyny z pkt. XVIII, XXI, XXVI, XXVIII i XXXVI zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw, przy zastosowaniu art. 91 § 1 kk, art. 4 § 1 kk oraz art. 60 § 3 kk w zw. z art. 60 § 6 pkt. 3 kk, na mocy art. 299 § 5 kk w zw. z art. 33 § 1, 2 i 3 kk wymierzył oskarżonemu A. G.

(2)karę 11 (jedenaście) miesięcy pozbawienia wolności oraz 300 (trzysta) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych, XXXVIII. na mocy art. 86 § 1 i 2 kk i art. 91 § 2 kk przy zastosowaniu art. 4 § 1 kk połączył orzeczone wyżej jednostkowe kary pozbawienia wolności i grzywny i wymierzył oskarżonemu A. G.

(2)karę łączną 4 (cztery) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności oraz 540 (pięćset czterdzieści) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych. Kolejno, w punktach: XXXIX. oskarżonego Ł. G.

(1)uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. XXXVII z tym ustaleniem, że: z jego opisu wyeliminował zwrot: „o przeciwdziałaniu narkomanii”, nadto, że oskarżony udzielił pomocy A. G.

(2)w nabyciu środka odurzającego od innej ustalonej osoby, czyn ten kwalifikuje z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 109 kk i za to na mocy wskazanych przepisów skazał go, zaś przy zastosowaniu art. 19 § 1 kk i art. 4 § 1 kk, na mocy art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności oraz 80 (osiemdziesiąt) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych, XL. na mocy art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) orzekł od oskarżonego Ł. G.

(1)na rzecz Poradni (...) i Uzależnień MONAR w G. za czyn z pkt. XXXVII nawiązkę w kwocie 500 (pięćset) złotych, XLI. oskarżonego Ł. G.

(1)uznał za winnego popełnienia czynów zarzuconych mu w pkt. XXXVIII, XXXIX, XL, XLI, XLII, XLVI z tym ustaleniem, iż z ich opisów wyeliminował zwrot: „o przeciwdziałaniu narkomanii”, odnośnie czynu z pkt. XXXVIII ustalił, że oskarżony nabył środek odurzający od innej ustalonej osoby, odnośnie czynów z pkt. XL i XLI, że oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z A. G.

(2), J. D. oraz innymi ustalonymi osobami i dodatkowo odnośnie czynu z pkt. XLI, że został on popełniony w drugiej połowie grudnia 2006 r., odnośnie czynu z pkt. XLII, że oskarżony nabył środki odurzające od J. D. działającego w porozumieniu z inną ustaloną osobą, czyny te kwalifikuje z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go, XLII. oskarżonego Ł. G.

(1)uniewinnił od popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. XLIII, XLIII. oskarżonego Ł. G.

(1)w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XLIV oskarżenia uznał za winnego tego, że w pierwszej połowie 2007 roku, w P., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z A. G.

(2)oraz innymi osobami /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że po uprzednim wespół z A. G.

(2)i nieustalonym mężczyzną o imieniu P., zaproponowaniu nieustalonemu mężczyźnie o pseudonimie (...), wyjazdu po konopie do ustalonej osoby w Holandii, zorganizowaniu tego wyjazdu, nadzorowaniu przewozu, po przywiezieniu konopi do Wielkiej Brytanii, wraz z A. G.

(2)i nieustalonym mężczyzną o imieniu P., odebrał je od nieustalonego mężczyzny o pseudonimie (...) celem ich sprzedaży, czyn ten kwalifikuje z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go, XLIV. oskarżonego Ł. G.

(1)w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XLV oskarżenia uznał za winnego tego, że w okresie od połowy 2007 roku, do listopada 2009 roku, w Holandii oraz w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z A. G.

(2), T. J. i D. S. oraz z innymi ustalonymi osobami /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w różnych konfiguracjach osobowych w odniesieniu do poszczególnych zdarzeń, wielokrotnie, nie mniej niż 20 razy, każdorazowo w ilości nie mniejszej niż 20 kilogramów, uczestniczył w obrocie znacznych ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 400 kilogramów, w ten sposób, że pomagał w ukryciu tych konopi w kole zapasowym samochodu ciężarowego oraz dostarczał na terenie Holandii zapakowane do przewozu koło, po czym po przewiezieniu przez T. J. do miejsca przeznaczenia konopi, na terenie Anglii, Ł. G.

(1)a także inne osoby odbierali od T. J. to koło z ukrytymi w nim konopiami, czyn ten kwalifikuje z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 12 kk i w zw. z art. 109 kk i za to skazał go, XLV. oskarżonego Ł. G.

(1)w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XLVII oskarżenia uznał za winnego tego, że w drugiej połowie 2007 roku, w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z A. G.

(2)oraz innymi osobami /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 50 kilogramów, w ten sposób, że po uzgodnieniu przez A. G.

(2)z nieustalonym mężczyzną narodowości holenderskiej sposobu dostawy i po ukryciu w samochodzie typu TIR, przez A. G.

(2)i tego mężczyznę na terenie Holandii, wyżej wskazanej ilości środka odurzającego, wespół z inną ustaloną osobą odebrał te konopie na terenie Wielkiej Brytanii, po czym wraz z tą osobą zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii, czyn ten kwalifikuje z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go, XLVI. oskarżonego Ł. G.

(1)w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XLVIII uznał za winnego tego, że w okresie od około października 2007 roku, do listopada 2009 roku, w Holandii i Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z A. G.

(2)i D. S. oraz z innymi ustalonymi osobami /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w różnych konfiguracjach osobowych w odniesieniu do poszczególnych zdarzeń, wielokrotnie, nie mniej niż 15 razy, każdorazowo w ilości nie mniejszej niż 8 kilogramów, uczestniczył w obrocie znacznych ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 120 kilogramów, w ten sposób, że pomagał w ukryciu tych konopi do zbiornika na gaz samochodu osobowego na terenie Holandii, pomagał w wypakowaniu ich z tego zbiornika po ich przewiezieniu do Anglii a także w celu dalszej sprzedaży odbierał ten środek odurzający od D. S. po wykonaniu przewozu do miejsca przeznaczenia, czyn ten kwalifikuje z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 12 kk i w zw. z art. 109 kk i za to skazał go, XLVII. oskarżonego Ł. G.

(1)uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. XLIX z tym ustaleniem, iż oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z A. G.

(2), T. S.

(1)oraz inną ustaloną osobą, czyn ten kwalifikuje z art. 299 § 1 i 5 kk w zw. z art. 109 kk i za to skazał go, XLVIII. oskarżonego Ł. G.

(1)uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. L, który kwalifikuje z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) i za to skazał go, XLIX. oskarżonego Ł. G.

(1)uznał za winnego popełnienia czynów zarzuconych mu w pkt. LI i LII z tym ustaleniem, iż oskarżony działał na polecenie A. G.

(2)wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą, czyny te kwalifikuje z art. 299 § 1 i 5 kk i za to skazał go, L. oskarżonego Ł. G.

(1)w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. LIII uznał za winnego tego, że w pierwszej połowie 2009 roku, w Holandii i Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z A. G.

(2), T. S.

(1)i D. S. oraz z inną ustaloną osobą /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 20 kilogramów, w ten sposób, że po dostarczeniu konopi przez ustaloną osobę, wespół z T. S.

(1), A. G.

(2)i D. S., w Z., w Holandii, zapakowaniu wyżej wskazanej ilości środka odurzającego do puszek po owocach, przewiezieniu przez D. S. tych konopi z Holandii do Wielkiej Brytanii, D. S. przekazał je innej ustalonej osobie celem ich sprzedaży, czyn ten kwalifikuje z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go, LI. oskarżonego Ł. G.

(1)uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. LIV i za to na mocy art. 276 kk skazał go na karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności, LII. oskarżonego Ł. G.

(1)uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. LV z tym ustaleniem, iż stanowi on wypadek mniejszej wagi, czyn ten kwalifikuje z art. 62 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm.) i za to na mocy art. 62 ust. 3 cyt. ustawy skazał go na karę 1 (jeden) miesiąca pozbawienia wolności, LIII. uznając, iż czyny z pkt. XXXVIII, XXXIX, XL, XLI, XLII, XLIV, XLV, XLVI, XLVII, XLVIII, L i LIII zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw, przy zastosowaniu art. 91 § 1 kk, art. 4 § 1 kk, na mocy art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk wymierzył oskarżonemu Ł. G.

(1)karę 5 (pięć) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności pozbawienia wolności oraz 340 (trzysta czterdzieści) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych, LIV. na mocy art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) orzekł od oskarżonego Ł. G.

(1)na rzecz Poradni (...) i Uzależnień MONAR w G. za czyny z pkt. XXXVIII, XXXIX, XL, XLI, XLII, XLIV, XLV, XLVI, XLVII, XLVIII, L i LIII nawiązkę w kwocie 20.000 (dwadzieścia tysięcy) złotych, LV. uznając, iż czyny z pkt. XLIX, LI i LII zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw, przy zastosowaniu art. 91 § 1 kk, art. 4 § 1 kk, na mocy art. 299 § 5 kk w zw. z art. 33 § 1, 2 i 3 kk skazał oskarżonego Ł. G.

(1)na karę 2 (dwa) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności oraz 250 (dwieście pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych, LVI. na mocy art. 86 § 1 i 2 kk i art. 91 § 2 kk przy zastosowaniu art. 4 § 1 kk połączył orzeczone wyżej jednostkowe kary pozbawienia wolności i grzywny i wymierzył oskarżonemu Ł. G.

(1)karę łączną 7 (siedem) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności oraz 540 (pięćset czterdzieści) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych. W stosunku do K. W. Sąd Okręgowy w Gdańsku w punktach: C. oskarżonego K. W. w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XCII uznał za winnego tego, że w czerwcu 2009 roku, w Holandii i Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z T. S.

(1), uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 8000 gramów, w ten sposób, że po przekazaniu przez K. W. w miejscowości E. w Holandii T. S.

(1)wyżej wskazanej ilości środka odurzającego, ukryciu go przez T. S.

(1)w zbiorniku samochodu osobowego, a następnie przewiezieniu do Wielkiej Brytanii, T. S.

(1)w miejscowości Y. w Wielkiej Brytanii przekazał go celem sprzedaży innej ustalonej osobie /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, czyn ten kwalifikuje z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.), w zw. z art. 109 kk i za to skazał go, CI. oskarżonego K. W. w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XCIII uznał za winnego tego, że w drugiej połowie 2009 roku, w Holandii i Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z T. S.

(1), uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 6000 gramów, w ten sposób, że po przekazaniu przez K. W. w miejscowości E. w Holandii T. S.

(1)wyżej wskazanej ilości środka odurzającego, ukryciu go przez T. S.

(1)w zbiorniku samochodu osobowego, a następnie przewiezieniu do Wielkiej Brytanii, T. S.

(1)przekazał go celem sprzedaży innej ustalonej osobie /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, czyn ten kwalifikuje z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.), w zw. z art. 109 kk i za to skazał go, CII. uznając, iż czynów z pkt. XCII i XCIII oskarżony K. W. dopuścił się w warunkach ciągu przestępstw, przy zastosowaniu art. 91 § 1 kk i art. 4 § 1 kk, na mocy art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk wymierzył mu karę 2 (dwa) lat pozbawienia wolności oraz 250 (dwieście pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych, CIII. na mocy art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) orzekł od oskarżonego K. W. na rzecz Poradni (...) i Uzależnień MONAR w G. za czyny z pkt. XCII i XCIII nawiązkę w kwocie 2.000 (dwa tysiące) złotych. (dowód: wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku w sprawie XIV K 293/11, k. 818-865) Od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 26 maja 2015 roku w sprawie o sygnaturze akt XIV K 293/11 Prokuratura Apelacyjna w Gdańsku wywiodła apelację. Wyrok zaskarżony został na niekorzyść oskarżonych w części dotyczącej rozstrzygnięcia o środku karnym. Prokurator wniósł o orzeczenie środka karnego w postaci przepadku równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia przestępstw określonych w art. 55 i 56 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w oparciu o przepis art. 45 § 1 k.k. wobec: A. G.

(2)– kwoty 12.682.500,00 zł, Ł. G.

(1)– kwoty 10.383.750,00 zł, K. W. – kwoty 210.000,00 zł. Nadto, wniesiono o orzeczenie środka karnego w postaci przepadku równowartości korzyści majątkowych osiągniętych z popełnienia przestępstw określonych w art. 299 § 1 i 5 k.k. wobec: A. G.

(2)– kwoty 1.165.523,00 zł, Ł. G.

(1)– kwoty 443.940,00 zł. W uzasadnieniu apelacji prokurator powoływał się na obligatoryjny charakter orzeczenia przez Sąd środka karnego w postaci przepadku korzyści lub równowartości korzyści osiągniętej z przestępstwa, co wynika zarówno z art. 45 § 1 k.k. jak i z art. 299 § 7 k.k. Zdaniem skarżącego, Sąd, który dokonał ustaleń faktycznych w zakresie korzyści majątkowych osiągniętych przez oskarżonych, winien przyjąć najmniejszą wartość osiągniętego przychodu i orzec środek karny, o którym mowa w art. 45 § 1 k.k. Nadto, wobec oskarżonych, którzy dopuścili się przestępstw określonych w art. 299 k.k. Sąd zobligowany był do orzeczenia przepadku korzyści majątkowej lub ich równowartości na podstawie art. 299 § 7 k.k. Prokurator powołał się przy tym na orzecznictwo, m. in. wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku w sprawie II AKa 131/12. Zdaniem skarżącego, kwota korzyści majątkowej podlegająca przepadkowi winna być oszacowana na podstawie finalnej wartości marihuany, zbywanej przez oskarżonych na terenie Wielkiej Brytanii. (dowód: apelacja Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku, k. 866-873) Sąd Apelacyjny w Gdańsku w sprawie o sygnaturze akt II AKa 383/15 wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2016 roku uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej środków karnych w stosunku do K. W., A. G.

(2)i Ł. G.

(1)i przekazał sprawę w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Gdańsku. W uzasadnieniu wyroku Sąd Apelacyjny w Gdańsku, odnośnie apelacji Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku, co do zasady podzielił stanowisko oskarżyciela publicznego, że zaskarżony wyrok dotknięty jest obrazą przepisów prawa materialnego polegającą na nie orzeczeniu środka karnego w postaci przepadku równowartości korzyści majątkowych osiągniętych przez oskarżonych z popełnionych przestępstw. Podkreślono jednak, że obraza ta dotyczy wyłącznie przepisu art. 45 § 1 k.k. Sąd odwoławczy podzielił stanowisko Sądu Okręgowego w Gdańsku, że przy współsprawstwie i jednej korzyści majątkowej, orzekając wobec sprawców przepadek równowartości takiej korzyści, należy ją dzielić, a nie mnożyć przez liczbę współsprawców, ponieważ prowadziłoby to do niczym nieuzasadnionego zwielokrotnienia korzyści. Korzyści majątkowej w rozumieniu art. 45 § 1 k.k. nie można utożsamiać z „czystym dochodem” uwzględniającym wydatki poniesione przez sprawcę przy popełnieniu danego przestępstwa. Owe wydatki poczynione na uzyskanie przedmiotu pochodzącego z przestępstwa także mieszczą się w równowartości korzyści osiągniętej z przestępstwa w rozumieniu art. 45 § 1 k.k. Sąd Apelacyjny w Gdańsku wskazał, że przeprowadzone w sprawie postępowanie dowodowe pozwoliło na określenie roli poszczególnych oskarżonych, możliwe było zatem ustalenie także korzyści jakie z pewnością osiągnięte zostały przez poszczególnych sprawców. Wyjątkiem byli tylko oskarżeni K. W., A. G.

(2)i Ł. G.

(1), co do których, zdaniem sądu odwoławczego, jako równowartość korzyści osiągniętej z popełnienia przestępstwa przyjąć należałoby ekwiwalent pieniężny odpowiadający kwocie uzyskanej ze zbycia narkotyków w ilości określonej w poszczególnych przypisanych oskarżonym czynach. Trudno przy tym zająć stanowisko, że przepadek taki powinien zostać orzeczony w częściach równych, skoro okoliczności sprawy wskazują, że to A. G.

(2)odnosił korzyści nieproporcjonalnie większe niż Ł. G.

(1), wymaga to jednak bliższych ustaleń. Sąd odwoławczy zlecił, aby sąd ponownie rozpoznający sprawę w przedmiotowym zakresie dokonał ustaleń zmierzających do sprecyzowania korzyści uzyskanych przez każdego z oskarżonych, a służyć temu miała ponowna analiza zgromadzonych już dowodów, w tym wyjaśnień A. G.

(2)i Ł. G.

(1). Nadto, wskazano na konieczność przesłuchania w charakterze świadków D. S. i T. S.

(1). A. G.

(2)i Ł. G.

(1)odmówili składania wyjaśnień przed Sądem I instancji, jednak nie wykluczono, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy wypowiedzą się co do poruszanej kwestii. W odniesieniu do środków karnych w postaci nawiązek, Sąd Apelacyjny podkreślił, że przy ustalaniu ich wysokości należy mieć na względzie także inne nałożone na sprawców obciążenia, w tym te wynikające z orzeczonego przepadku równowartości korzyści osiągniętej z popełnienia przestępstwa. Sąd odwoławczy podkreślił, że w stosunku do K. W., materiał dowodowy wskazuje, iż traktować go należy jako pośrednika. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, sąd winien wypytać tego oskarżonego jaką dokładnie kwotę mu zapłacono –kwota ta stanowić ma równowartość korzyści odniesionej przez niego z popełnienia przestępstwa. Sąd Apelacyjny w Gdańsku podzielił stanowisko Sądu Najwyższego z dnia 26 sierpnia 2015 roku w sprawie V KK 20/15, gdzie wskazano, że w procesie dotyczącym zarzutu z art. 299 § 1 k.k. przedmiotem postępowania może być szersza działalność sprawcy przestępstwa bazowego, który dąży do udaremnienia lub znacznego utrudnienia stwierdzenia przestępnego pochodzenia korzyści mających postać dóbr wymienionych w tym przepisie, wygenerowanych pośrednio lub bezpośrednio z popełnienia czynu zabronionego. Także lokowanie środków pochodzących z czynu zabronionego stanowiącego przestępstwo bazowe może przynieść zysk będący korzyścią pochodzącą z tego czynu. Jeżeli się udowodni, że rozmiary korzyści sprawcy czynu z art. 299 § 1 k.k. były większe niż korzyść ustalona w toku postępowania o czyn jednostkowy, a jej przyrost przynajmniej w jakiejś części został uzyskany przy wykorzystaniu środków pochodzących z popełnienia czynu zabronionego, to istnienie przesłanki do niezależnego stosowania dyrektywy zawartej w art. 299 § 7 k.k. nie może budzić wątpliwości. Jednak pamiętać trzeba, że uzyskiwane ze sprzedaży marihuany funty zamieniane były na euro z przeznaczeniem na dalszy zakup marihuany w Holandii. Wracały zatem do obrotu i nie jest zatem tak, że rozmiary korzyści osiąganych z przestępstw z art. 299 § 1 k.k. były większe od osiąganych z przestępstw bazowych, tj. z przestępstw z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. (dowód: wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku w sprawie II AKa 383/15 wraz z uzasadnieniem, k. 874-1017) Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Sąd przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania albowiem rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie oraz treść uzasadnienia wyroku są pochodną ustaleń sądu poczynionych w poprzednim postępowaniu. Specyfika wyroku wydawanego w postępowaniu ponownym w sytuacji prawomocności horyzontalnej orzeczenia o środkach karnych przekładać musi się również na kształt jego uzasadnienia. Prawomocność horyzontalna ma miejsce wówczas, gdy w postępowaniu przeciwko oskarżonemu, dotyczącym jednego czynu, wyrok uprawomocnił się wyłącznie co do kwestii, która nie mogłaby stanowić samodzielnego przedmiotu postępowania. W przypadku prawomocności horyzontalnej zawsze prawomocne musi być orzeczenie co najmniej o winie, jako najdalej idące. Horyzontalnie prawomocne rozstrzygnięcie (np. orzeczenie o winie) wiąże sąd orzekający w dalszym postępowaniu. Sam fakt popełnienia przestępstwa nie może być już przedmiotem ustaleń i rozstrzygania z uwagi na moc wiążącą orzeczenia o winie wynikającą z przepisu art. 8 § 2 k.p.k. Zakres okoliczności, które mogą mieć jednocześnie znaczenie dla orzeczenia przepadku równowartości korzyści majątkowych jest więc stosunkowo wąski. Sąd orzekający w kwestii takiego przepadku uprawniony jest samodzielnie do dokonania ustaleń co do wartości przedmiotu lub korzyści, respektując jedynie ewentualne ustalenia istotne z punktu widzenia prawidłowości orzeczenia o winie. W tym „drugim” postępowaniu chodzi o inne aspekty odpowiedzialności niż te, o których już prawomocnie rozstrzygnięto ( por. Sławomir Steinborn, Prawomocność części orzeczenia w procesie karnym, LEX). Sąd, któremu przekazano sprawę do ponownego rozpoznania jest w zasadzie związany rozstrzygnięciem w kwestii winy, ustaleń faktycznych i wykładni prawa zawartymi w prawomocnej części wyroku. W ponownym postępowaniu sąd pierwszej instancji nie ma uprawnień do swobodnego czynienia od nowa ustaleń faktycznych poza granicami przekazania. Ciąży jednak na nim obowiązek uwzględnienia dowodów, które ujawnią się w ramach postępowania prowadzonego w zakresie kompetencji sądu ukształtowanej uchyleniem wyroku, o ile nowe fakty i dowody, które wyszły na światło dzienne dopiero po decyzji o przekazaniu sprawy, prowadzą do jednoznacznego wniosku, że poprzednie rozstrzygnięcie o przypisaniu oskarżonemu czynu oraz winie jest niesłuszne lub istnieją powody do umorzenia postepowania. Na tym jednak uprawnienia sądu pierwszej instancji przy ponownym rozpoznaniu sprawy w omawianej konfiguracji procesowej wyczerpują się ( por. Andrzej Zachuta, Horyzontalna – pozioma prawomocność przedmiotowej części wyroku, Prokuratura i Prawo 9, 2006, LEX). Sąd Okręgowy w Gdańsku rozpoznający sprawę po raz pierwszy dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych, m.in. w odniesieniu do ilości narkotyków, w obrocie których brali udział skazani, czasu i miejsca popełnienia przestępstw, konfiguracji osób dokonujących poszczególnych czynów, za które w konsekwencji zostały skazanym wymierzone kary. Tymi ustaleniami faktycznymi sąd rozpoznający sprawę w niniejszym postepowaniu jest związany. Zadaniem Sądu było ustalenie dodatkowych informacji, niezbędnych do orzeczenia o środkach karnych, w tym również analiza zgromadzonych już dowodów pod kątem ustaleń zmierzających do sprecyzowania korzyści uzyskanych przez każdego ze skazanych oraz ich podziału między skazanymi. Sąd Apelacyjny w Gdańsku uchylił pierwotny wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku jedynie w części dotyczącej orzeczenia o środkach karnych i w tym tylko zakresie przekazał sprawę skazanych A. G.

(2), Ł. G.

(1), K. W. do ponownego rozpoznania, orzeczenie takie stworzyło stan prawomocności rozstrzygnięcia o winie i karze ww. oskarżonych. W takim układzie Sąd Okręgowy w Gdańsku mógł rozpoznawać sprawę jedynie w granicach przekazania, a więc jedynie w zakresie środków karnych. Mając na uwadze, iż zgodnie z art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k. uzasadnienie powinno zawierać wskazanie, jakie fakty sąd uznał za udowodnione lub nie udowodnione, na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych, Sąd powinien poczynić w uzasadnieniu ustalenia faktyczne, na których oparł swoje orzeczenie o środkach karnych. Wprawdzie również okoliczności faktyczne dotyczące czynu mają znaczenie dla orzeczenia o środkach karnych, jednak nie ma potrzeby, aby sąd w tym zakresie zawierał w uzasadnieniu tak szczegółowe ustalenia, jak w przypadku orzeczenia o winie i karze. Należy jednak przedstawić, jakie okoliczności sąd uznał za mające wpływ na wymiar środków karnych oraz dokonać w tym zakresie oceny dowodów, na podstawie których te ustalenia poczynił. Tylko w zakresie w jakim sąd I instancji uznaje, że związany jest ustaleniami faktycznymi leżącymi u podstawy horyzontalnie prawomocnego orzeczenia o winie i karze, wystarczające jest wskazanie tych ustaleń i odesłanie do uzasadnienia pierwotnego wyroku, jako źródła tych ustaleń. W tym zakresie sąd nie musi dokonywać w uzasadnieniu oceny dowodów, skoro ma obowiązek przejąć te ustalenia bez ich weryfikacji ( zob. S. Steinborn. Prawomocność części orzeczenia w procesie karnym. Lex 2011, rozdz. VI.2.6). W konsekwencji przedstawić należało w zwięzły sposób ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd Okręgowy rozpoznający sprawę po raz pierwszy w zakresie w jakim sprawa ponownie była rozpoznawana przed sądem I instancji oraz dodatkowe własne ustalenia w tym zakresie, skupiając się na ocenie tych okoliczności i tych dowodów, które miały znaczenie dla rozstrzygnięcia. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny: Z ustaleń wydanego w postępowaniu karnym podczas pierwszego rozpoznania sprawy wyroku skazującego i uzasadnienia do wyroku wynika, że: W zakresie zarzutu I oskarżenia A. G.

(2)i zarzutu XXXVII oskarżenia Ł. G.

(1): W drugiej połowie 2006 r., po wakacjach, przyjechał do miejscowości B. w Anglii oskarżony Ł. G.

(1)ps. (...). W tym czasie w miejscowości B. przebywał już jego znajomy oskarżony A. G.

(2)ps. (...) vel (...). Ponieważ obaj palili marihuanę, wspólnie zaczęli się zastanawiać od kogo można by było ją kupować. Ł. G.

(1)wyjawił A. G.

(2), że w B. mieszka P. o imieniu J. i ps. (...)(J. K.), do którego chodzą „palić”. Obaj pojechali do (...), który sprzedał im niewielką ilość marihuany, którą A. G.

(2)następnie poczęstował w B. znajomych. Ponieważ okazało się, że „trawa” jest dobrej jakości i był na nią zbyt, Ł. G.

(1)miał się dowiedzieć, czy (...) ma na sprzedaż jej większe ilości. Gdy okazało się, że tak, A. G.

(2)i Ł. G.

(1)pojechali do „G. i kupili tzw. gruszkę, czyli pakunek o wadze 250 gram, za co zapłacili niecałe 1000 funtów. A. G.

(2)przywiózł te narkotyki do B. i po korzystnej cenie sprzedał w ciągu jednego dnia. A. G.

(2)zadzwonił ponownie do Ł. G.

(1)by dowiedzieć się czy można jeszcze kupić marihuanę od (...), lecz okazało się, że następna dostawa będzie za miesiąc. Oczekując na dostawę, oskarżony zebrał zamówienia na 3-4 „gruszki”. (dowód: wyjaśnienia A. G.

(2)k. 344-348, częściowo wyjaśnienia Ł. G.

(1)k. 559-562) W zakresie zarzutu II oskarżenia A. G.

(2): Po miesiącu, gdy przyszła dostawa, A. G.

(2)już sam pojechał do (...), od którego kupił 3 lub 4 „gruszki” po 250 gram każda, tj. nie mniej niż 750 gramów marihuany, a niewykluczone, że nawet 1000 gramów. Również i ta marihuana została sprzedana przez A. G.

(2)nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii. (dowód: wyjaśnienia A. G.

(2)k. 344-348) W zakresie zarzutu III oskarżenia A. G.

(2)i zarzutu XXXVIII oskarżenia Ł. G.

(1): Ponieważ w tym czasie A. G.

(2)mieszkał w B. sam, przed urodzinami Ł. G.

(1)- 28.08.2006 r. zaproponował Ł. G.

(1)by ten przeprowadził się do niego. Załatwił mu też pracę w fabryce, gdzie sam pracował. Od tego czasu oskarżeni zaczęli wspólnie handlować marihuaną. Wspólnie zbierali zamówienia na marihuanę od mieszkających w B. P., L., Pakistańczyków, T., którzy wykładali swoje pieniądze. A. G.

(2)i Ł. G.

(1)ponownie razem pojechali do B. i ponownie kupili od J. K. ps. (...) marihuanę, tym razem w ilości 3.000 gramów, którą sprzedali nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii. (dowód: wyjaśnienia A. G.

(2)k. 344-348) W zakresie zarzutu IV oskarżenia A. G.

(2)i zarzutu XXXIX oskarżenia Ł. G.

(1): Po udanych pierwszych transakcjach (trzech A. G.

(2), a dwóch Ł. G.

(1)), wśród kontrahentów oskarżonych zrobił się duży popyt na marihuanę nabywaną od J. K.. Zważywszy, iż A. G.

(2)i Ł. G.

(1)nie mieli pieniędzy by zakupić jednorazowo większą jej ilość a (...) nie chciał dawać jej na kredyt, zaproponowali (...) by jego dostawcy przyjechali do B., a oni w jeden dzień sprzedadzą cały ich „towar”. Przez jakiś czas trwały negocjacje w tej sprawie, gdyż J. K. w imieniu dostawców wymagał, aby rozpakowanie samochodu odbywało się w bezpiecznym garażu, oraz by nikt nie mógł zobaczyć dostawców. Jedyną osobą, która mogła być widziana, miał być J. K.. Po osiągnięciu porozumienia pomiędzy A. G.

(2)a J. K., co miało miejsce już po urodzinach Ł. G.

(1), tj. po 28 sierpnia 2006 r. przyjechał samochód z dostawą marihuany. Kierowcy przyjechali zielonym O. (...), którą zaparkowali w garażu przy wynajmowanym przez A. G.

(2)i Ł. G.

(1)domu w B.. W garażu marihuana została wypakowana i przyniesiona w sportowej torbie, w której znajdowało się co najmniej 7 kg tego narkotyku. W przeciągu 2 godzin A. G.

(2)i Ł. G.

(1)sprzedali z zyskiem całą marihuanę swoim znajomym. A. G.

(2)i Ł. G.

(1)zaproponowali (...) by marihuanę sprzedawał im taniej. Ustalili, iż będą kupować kilogram marihuany za 2.900-3000 funtów, zobowiązując się jednocześnie kupić samochód na angielskich numerach rejestracyjnych aby kierowcy mogli nim dla nich jeździć. (dowód: wyjaśnienia A. G.

(2)k. 344-348, wyjaśnienia J. D. k. 1511-1512) W zakresie zarzutu V oskarżenia A. G.

(2)i zarzutu XL oskarżenia Ł. G.

(1): W Holandii J. D. i R. P. pojechali pod wskazany im przez J. K. adres w E., gdzie w garażu, wspólnie zapakowali pakunki z marihuaną do przerobionego zbiornika na gaz zielonego O. (...), po czym pojechali do Anglii. Marihuana, tak jak poprzednio była przeznaczona dla (...), jednak w L. J. K. poinformował J. D., że marihuanę tę zawiozą do B. do jego znajomego, tj. do A. G.

(2). Następnie we trzech udali się do B., gdzie w garażu wynajmowanego przez A. G.

(2)i Ł. G.

(1)domu, J. D. wypakował marihuanę i przekazał torbę z jej zawartością w ilości nie mniejszej niż 7 kg A. G.

(2). Następnie A. G.

(2)i Ł. G.

(1)wspólnie sprzedali całą dostawę marihuany w jeden dzień nieustalonym osobom. (dowód: wyjaśnienia A. G.

(2)k. 344-348, wyjaśnienia J. D. k. 1511-1512) W zakresie zarzutu VI oskarżenia A. G.

(2)i zarzutu XLI oskarżenia Ł. G.

(1): Po tej dostawie, w grudniu 2006 r. A. G.

(2)i Ł. G.

(1)przeprowadzi się do P., gdzie także wynajęli dom. W II połowie grudnia 2006 r. przed Świętami Bożego Narodzenia, po raz trzeci kierowcy przyjechali, tym razem do P., z marihuaną w ilości około 7 kg. J. D. wraz z R. P., tak jak poprzednio odebrali marihuanę w tym samym garażu w E., po czym na polecenie (...) zawieźli ją zielonym O. (...) do A. G.

(2)do P. w Anglii. Tam w garażu rozpakowali zbiornik i przekazali marihuanę A. G.

(2), którą następnie ten wraz z Ł. G.

(1)sprzedał w jeden dzień. (dowód: wyjaśnienia A. G.

(2)k. 344-348, wyjaśnienia J. D. k. 1511-1512) W zakresie zarzutu VII oskarżenia A. G.

(2)i zarzutu XLII oskarżenia Ł. G.

(1): Na początku stycznia 2007 r. (przed urodzinami A. G.

(2)14 stycznia 2007 r.) J. D. na polecenie A. G.

(2)w E. w Holandii przed tym samym co zwykle garażem, odebrał od M. S. ps. (...) vel (...), (...), torbę z marihuaną w ilości co najmniej 7 kg, spakowaną tak jak poprzednio w pakiety po 250 gramów. J. D. osobiście ukrył pakunki z marihuaną w przerobionym zbiorniku gazowym zielonego V. (...), po czym sam, bez udziału R. P., przewiózł marihuanę z Holandii do P. w Wielkiej Brytanii, gdzie przekazał ją A. G.

(2). Marihuanę tę A. G.

(2)i Ł. G.

(1)wspólnie sprzedali wśród znajomych. (dowód: wyjaśnienia A. G.

(2)k. 344-348 wyjaśnienia J. D. k. 1511-1512) W zakresie zarzutu VIII oskarżenia A. G.

(2): Następna dostawa realizowana przez J. D., była niemalże identyczna z poprzednią. Pakunki z marihuaną, łącznie nie mniej niż 7 kg. J. D. otrzymał od M. S., ukrył je w przerobionym zbiorniku V. (...) i sam bez udziału innych osób, przewiózł tę marihuanę z Holandii do Wielkiej Brytanii, gdzie w P. przekazał ją A. G.

(2). Nie ustalono udziału w tym zdarzeniu Ł. G.

(1). (dowód: wyjaśnienia J. D. k. 1511-1512) W zakresie zarzutu IX oskarżenia A. G.

(2): Następna dostawa konopi z Holandii do Wielkiej Brytanii, nie dotarła już do A. G.

(2). J. D. przewoził wówczas, razem z R. P., na zamówienie wyłącznie A. G.

(2), samochodem V. (...), koloru zielonego, stanowiącym własność A. G.

(2), tę samą co zwykle ilość marihuany tj. nie mniej jak 7 kg. Marihuanę w takich samych paczkach J. D. i R. P. odebrali w E. w Holandii od M. S. oraz nieustalonego mężczyzny narodowości holenderskiej. Po jej zapakowaniu do zbiornika gazowego V. (...), J. D. i R. P. udali się celem przekroczenia granicy na przejście promowe. Marihuana ta miała być dostarczona do A. G.

(2), w celu jej dalszej dystrybucji, co jednak nie nastąpiło. Dostawa ta nie doszła do skutku, bowiem po wjechaniu na terytorium Wielkiej Brytanii w dniu 20 stycznia 2007 r. obaj kierowcy, to jest J. D. i R. P., zostali aresztowani. (dowód: wyjaśnienia J. D. k. 1511-1512, k. 4891-4894, wyjaśnienia A. G.

(2)k. 344-348) W zakresie zarzutu X oskarżenia A. G.

(2)i zarzutu XLIV oskarżenia Ł. G.

(1): Poszukując kierowców, którzy mogliby wozić marihuanę z Holandii do Wielkiej Brytanii, A. G.

(2)i Ł. G.

(1)za pośrednictwem znajomego S., w pierwszej połowie 2007 r., poznali nieustalonego mężczyznę o ps. (...) pochodzącego z D., któremu zaproponowali współudział w przemycie marihuany. Kupili też zielonego O. (...), do którego to pojazdu w Polsce została zamontowana instalacja gazowa ze skrytką. Gdy M. S. poinformował, że samochód jest już gotowy do przemytu i znajduje się w E., (...) poleciał do Holandii i zielonym O. (...), w przerobionym zbiorniku gazowym pojazdu, przywiózł do Wielkiej Brytanii nie mniej niż 7 kilogramów marihuany. Narkotyki te, jak poprzednio, zostały sprzedane na terenie Wielkiej Brytanii nieustalonym osobom przez A. G.

(2)i Ł. G.

(1). (dowód: wyjaśnienia A. G.

(2)k. 344-348, 349-352) W zakresie zarzutu XI i XXIX oskarżenia A. G.

(2)i zarzutu XLV oskarżenia Ł. G.

(1): W okresie od połowy 2007 roku, do listopada 2009 roku, T. J. przewiózł z Holandii do Wielkiej Brytanii nie mniej niż 400 kilogramów suszu marihuany. Na tę ilość składa się, co najmniej, 20 transportów, a w każdym z nich T. J. przewiózł nie mniej niż 20 kilogramów marihuany. W proceder przemytu marihuany z udziałem T. J., byli zaangażowani wszyscy, to jest A. G.

(2), M. S., Ł. G.

(1), D. S. i P. P.

(2), a incydentalnie także T. S.

(1)i R. B.. Marihuanę w Holandii „załatwiał” M. S.. Następnie, w Holandii, A. G.

(2)z M. S. ukrywali ją do koła zapasowego samochodu ciężarowego. W zależności od tego, czy Ł. G.

(1)i D. S. przebywali w Holandii, czy w Anglii, to pomagali w pakowaniu lub rozpakowywaniu koła z marihuaną, zajmowali się dostarczaniem tego koła do T. J., w celu przewiezienia konopi z Holandii do Wielkiej Brytanii, bądź też odbierali od niego koło z zawartością marihuany, po jej przywiezieniu do Wielkiej Brytanii. (dowód: wyjaśnienia A. G.

(2)k. 335-338, k. 349-352, k. 501-506 k. 603-606 częściowo wyjaśnienia T. J. k. 1508-1510, częściowo wyjaśnienia oskarżonego R. B. k. 1518-1525, częściowo wyjaśnienia oskarżonego Ł. G.

(1)k. 559-562, k. 599-602, częściowo wyjaśnienia oskarżonego D. S. k. 1291-1309) W zakresie zarzutu XII oskarżenia A. G.

(2)i zarzutu XLVI oskarżenia Ł. G.

(1): Latem 2007 roku, po przywiezieniu marihuany do Anglii, kierowca zatelefonował do A. G.

(2), który razem z Ł. G.

(1)i z nieustalonym mężczyzną o imieniu P. pojechał na wskazany przez kierowcę parking i ze schowka na palety ciężarówki typu TIR, wyjął torbę z zawartością 50 kilogramów marihuany zapakowanej w kilogramowe paczki. Marihuana ta została bardzo szybko sprzedana na terenie Wielkiej Brytanii, przez A. G.

(2)i Ł. G.

(1), między innymi P. P.

(2). W związku z tą dostawą doszło do nawiązania ścisłej współpracy z P. P.

(2), który był ich drobnym odbiorcą jeszcze za czasów zamieszkiwania w B.. P. zadeklarował, że jeśli cena marihuany zostanie obniżona do 3.200,00 funtów brytyjskich za kilogram, to może zostać wyłącznym odbiorcą marihuany od A. G.

(2)i Ł. G.

(1), co zminimalizuje ryzyko dekonspiracji. Propozycja została zaakceptowana przez Holendra oraz M. S., którzy zaproponowali sprzedaż po 3.000 euro za 1 kg. ( dowód: wyjaśnienia A. G.

(2)k. 335-338) W zakresie zarzutu XIII oskarżenia A. G.

(2)i zarzutu XLVII oskarżenia Ł. G.

(1): Po udanym pierwszym transporcie 50 kilogramów marihuany z Holandii do Wielkiej Brytanii, w drugiej połowie 2007 roku, po sierpniu, doszło do drugiej dostawy 50 kilogramów suszu konopi innych niż włókniste z Holandii do Wielkiej Brytanii. Realizacja tego przedsięwzięcia była podobna do realizacji pierwszej dostawy, jednak A. G.

(2), a szczególnie Ł. G.

(1), znacznie bardziej aktywnie uczestniczyli w realizacji tego przewozu. O ile podczas pierwszej dostawy rola Ł. G.

(1)ograniczała się jedynie do odbiorcy i dystrybutora środków odurzających, o tyle podczas tej dostawy Ł. G.

(1)był współudziałowcem i współorganizatorem tego przedsięwzięcia. A. G.

(2)pojechał z Anglii do E. w Holandii i osobiście pomógł holenderskiemu kierowcy zapakować tę marihuanę do skrytki w samochodzie typu TIR. Następnie, po zapakowaniu marihuany, A. G.

(2)pozostał w Holandii, a nieustalony mężczyzna narodowości holenderskiej przewiózł 50 kilogramów suszu konopi innych niż włókniste do Wielkiej Brytanii, które zostały od niego odebrane i sprzedana na terenie Wielkiej Brytanii, przez Ł. G.

(1)i P. P.

(2). (dowód: wyjaśnienia A. G.

(2)k. 335-338) W zakresie zarzutu XIV oskarżenia A. G.

(2): W drugiej połowie 2007 roku, w E. w Holandii, T. J. przedstawił A. G.

(2)swojego szwagra D. S. ps. (...), pytając A. G.

(2)czy nie miałby dla niego jakiegoś zajęcia. Po pewnym czasie od tego pierwszego spotkania, A. G.

(2)i Ł. G.

(1)zaproponowali D. S. współpracę, która miała polegać na przewożeniu marihuany z Holandii do Wielkiej Brytanii. D. S. na tę propozycję przystał. Pierwszym zadaniem, które D. S. wykonał dla A. G.

(2)– na przełomie września i października 2007 r. - było przewiezienie, wraz z A. G.

(2), z E. w Holandii, do N. w Niemczech, dwóch kilogramów marihuany i jednego kilograma haszyszu. Narkotyki te pochodziły od nieustalonego mężczyzny narodowości holenderskiej. Na miejscu w N., przywiezione przez A. G.

(2)i D. S. środki odurzające odebrał od nich nieustalony mężczyzna – P. będący znajomym kuzyna A. G.

(2). Przez kilka najbliższych dni wymieniony sprzedawał dostarczoną mu marihuanę, zaś haszysz, którego nie mógł sprzedać, zwrócił im. (dowód: wyjaśnienia A. G.

(2)k. 335-338, 501-506, częściowo wyjaśnienia oskarżonego D. S. k. 1291-1309 , wyjaśnienia oskarżonego Ł. G.

(1)k. 559- 562, k. 568-575, wyjaśnienia T. S.

(1)k. 1194-1266) W zakresie zarzutu XV i XVI oskarżenia A. G.

(2)i zarzutu XLVIII oskarżenia Ł. G.

(1): D. S. został kierowcą A. G.

(2), w tym celu dostał od niego srebrnego V. (...), który miał już przerobiony zbiornik gazowy, przystosowany do przewozu narkotyków. Od tego czasu D. S. czekał na telefon od A. G.

(2), który decydował, kiedy będzie potrzeba jego przyjazdu do Holandii po marihuanę. W okresie od około października 2007 r. do listopada 2009 r. D. S. w krótkich, miesięcznych lub nieco dłuższych odstępach czasu wielokrotnie, nie mniej niż 15 razy przewoził z Holandii do Wielkiej Brytanii każdorazowo nie mniej jak 8 kg. marihuany ukrytej w przerobionym zbiorniku gazowym kierowanego przez siebie samochodu, przewożąc łącznie nie mniej niż 120 kg. tego narkotyku. Narkotyki te, pochodzące od M. S., trafiały w P. do P. P.

(2), który je sprzedawał. A. G.

(2)każdorazowo ustalał z M. S. i P. P.

(2)szczegóły transakcji, dostaw i płatności, odbioru towaru, dostarczał D. S. konopie do przewiezienia i pomagał mu w ich ukryciu w zbiorniku gazowym. W przedsięwzięciu tym czynnie uczestniczył Ł. G.

(1), który pomagał D. S. w ukryciu tych konopi do zbiornika na gaz samochodu, bądź będąc w Anglii pomagał w wypakowywaniu ich ze zbiornika a także odbierał ten środek odurzający od D. S. – po wykonaniu przewozu marihuany do miejsca przeznaczenia. Zdarzało się, iż w drodze powrotnej, D. S. a także T. J. na polecenie A. G.

(2)zabierali funty. D. S. kilkakrotnie w skrytce zbiornika na gaz srebrnego V. (...) przewoził funty brytyjskie w ilości od kilku tysięcy nawet do 50.000. Pieniądze te zawoził do E. w Holandii, gdzie A. G.

(2)wynajmował dom. Tam A. G.

(2)zliczał je, zostawiał część na jego i Ł. G.

(1)bieżące potrzeby, zaś pozostałą część na polecenie A. G.

(2), D. S. przywoził do Polski celem ich wymiany w kantorach wymiany walut na euro. A. G.

(2)wskazywał mu kantor wymiany walut, gdzie ma dokonać wymiany, przy czym najczęściej był to kantor na ul. (...) w G.. Raz lub dwa razy, na początku D. S. spotykał się w G. z ojcem A. S. G., który wraz z nim jechał do kantoru, wskazując mu kantor. Wymian funtów na euro D. S. dokonywał także w innych kantorach, m.in. w Centrum (...) w G. Z. czy w kantorze (...) w E.. Takich wyjazdów do Polski, w celu wymiany pieniędzy, D. S. wykonał około dziesięciu, zawsze na polecenie A. G.

(2). W Polsce, na walutę euro, wymienił łącznie kilkaset tysięcy funtów. Nie wszystkie (aczkolwiek zdecydowana większość) jednak pieniądze pochodziły z obrotu narkotykami, bowiem pochodziły też z handlu samochodami przez A. G.

(2). Wracając do Holandii w skrytce zbiornika gazowego oskarżony D. S. przewoził euro. W późniejszym czasie, gdy kierowcą A. G.

(2)został T. S.

(1), to on towarzyszył D. S. podczas wymiany w Polsce funtów na euro, a następnie T. S.

(1)już samodzielnie dokonywał przewozu funtów do Polski i ich wymiany w kantorach. Euro po ich przywiezieniu do Holandii, za pośrednictwem A. G.

(2)lub M. S. trafiały do dostawcy marihuany – mężczyzny narodowości holenderskiej. Nie zdołano dokładnie ustalić ilości przewiezionych z Wielkiej Brytanii przez D. S. w okresie od około października 2007 r. do listopada 2009 r. funtów pochodzących ze sprzedaży marihuany, ustalając, iż była to kwota nie mniejsza niż 50.000 funtów, stanowiąca równowartość 226.500 zł. (dowód: wyjaśnienia A. G.

(2)k. 335-338, 339-343, 501-506, 507-510, 511-513, 516-517, 518-520, 565-567, 582-583, 603-606, wyjaśnienia T. S.

(1)k. 1194-1266, częściowo wyjaśnienia D. S. k. 1291-1309 , częściowo wyjaśnienia oskarżonego Ł. G.

(1)k. 559-562) W zakresie zarzutu XVII oskarżenia A. G.

(2): Niezależnie od transportów marihuany przewożonych z Holandii do Wielkiej Brytanii przez T. J. i D. S., A. G.

(2)utrzymywał także kontakt z nieustalonym mężczyzną narodowości holenderskiej, który uprzednio dwukrotnie przewiózł w samochodzie typu tir, na zamówienie A. G.

(2), po 50 kilogramów marihuany. W rezultacie, w pierwszej połowie 2008 roku, A. G.

(2), działając wespół z M. S., zawarł z tymże nieustalonym mężczyzną narodowości holenderskiej, porozumienie o przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii, suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 50 kilogramów. W celu realizacji tego zamierzenia, na terenie Holandii, ustalił z kierowcą szczegóły transakcji i dostawy tej marihuany, którą miał odebrać na terenie Wielkiej Brytanii. Do pełnej realizacji przestępstwa jednak nie doszło, z uwagi na zatrzymanie, w D., na terenie Wielkiej Brytanii, holenderskiego kierowcy i całego ładunku marihuany. (dowód: wyjaśnienia oskarżonego A. G.

(2)k. 335-338, wyjaśnienia T. J. k. 1508-1510, 1533v-1534, wyjaśnienia D. S. k. 1291-1309 ) W zakresie zarzutu XVIII oskarżenia A. G.

(2)i zarzutu XLIX oskarżenia Ł. G.

(1): Ł. G.

(1)zaproponował T. S.

(1)pracę u niego i u jego wspólnika tj. A. G.

(2), w charakterze kierowcy. Wówczas też T. S.

(1)zamieszkał z Ł. G.

(1)oraz P. P.

(2)w wynajmowanym przez nich domu w miejscowości P.. Widząc przychodzących do ich mieszkania nieznanych mu ludzi, którzy płacili duże sumy pieniędzy w zamian za przekazywane im pakunki, a także jak Ł. G.

(1)chował do sejfu przynoszone przez P. P.

(2)funty, T. S.

(1)domyślił się, że Ł. G.

(1)i P. P.

(2)handlują narkotykami. Gdy Ł. G.

(1)miał jechać z pieniędzmi do Holandii celem przekazania ich A. G.

(2), zaproponował T. S.

(1)by pod jego nieobecność to on odbierał od P. P.

(2)pieniądze, chował je do sejfu, zapisując otrzymywane sumy. Po krótkim czasie od przyjęcia przez T. S.

(1)propozycji Ł. G.

(1), do T. S.

(1)zadzwonił A. G.

(2)i polecił mu, by wraz z P. P.

(2)przewieźli pieniądze z Wielkiej Brytanii do Z. w Holandii. T. S.

(1)wiedział już, że pieniądze uzyskiwane przez P. P.

(2), pochodzą ze sprzedaży marihuany. Początkowo T. S.

(1)i P. P.

(2)mieli przewieźć do Holandii około 30.000,00 funtów brytyjskich, jednak z obawy przed możliwością ujawnienia przestępczego procederu podczas kontroli celnej, ostatecznie, po konsultacji z A. G.

(2), zawieźli A. G.

(2)8.000,00 funtów. (dowód: wyjaśnienia T. S.

(1)k. 1194-1266, wyjaśnienia A. G.

(2)k. 501-506, częściowo oskarżonego Ł. G.

(1)k. 559-562 ) W zakresie zarzutu XIX oskarżenia A. G.

(2): Kiedy T. S.

(1), w drugiej połowie 2008 roku, miał po raz pierwszy przewieźć marihuanę do Wielkiej Brytanii, narkotyki te do przewozu dostarczył M. S., ps. (...), w ilości 10 kilogramów. Były one zapakowane w 40 owalnych pakunków zawiniętych brązową szeroką taśmą klejącą, każdy o wadze 250 gram. W garażu w Z. A. G.

(2)pokazał T. S.

(1), w jaki sposób należy rozkręcić butlę z gazem w samochodzie, aby schować marihuanę, a w drodze powrotnej pieniądze. Następnie A. G.

(2)razem z T. S.

(1)zapakowali cały zbiornik marihuaną, do którego zmieściło się 9 i pół kilograma tego narkotyku. (dowód: wyjaśnienia T. S.

(1)k. 1194-1266, wyjaśnienia A. G.

(2)k. 501-506, 507-510) W zakresie zarzutu XX oskarżenia A. G.

(2): T. S.

(1)w Holandii pojechał do A. G.

(2). Tam przekazał A. G.

(2)kartkę z rozliczeniem, na której pod literą P zapisał kwotę otrzymaną od P. P.

(2), a pod literą K poniesione koszty. Na polecenie A. G.

(2), T. S.

(1)ze zbiornika na gaz wyjął jedną paczkę zawierającą 5.000 funtów. Po odebraniu kartki z rozliczeniem A. G.

(2)przekazał T. S.

(1)6 kilogramów marihuany, które T. S.

(1)dołożył do znajdujących się w zbiorniku, co najmniej 30.000,00 funtów brytyjskich, stanowiących równowartość kwoty nie mniejszej jak 135.900,00 zł

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.