i w pełni adekwatny do rodzaju roszczenia dochodzonego pozwem i nie stanowi nadmiernego obciążenia dla pozwanego. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł pozwany V. F., zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenie: 1) art.
poprzez udzielenie zabezpieczenia w sytuacji, w której wnioskodawca nie uprawdopodobnił ani roszczenia, ani interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia; 2) art.
poprzez błędne przyjęcie, że w sprawie istnieje interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. W następstwie powyższych zarzutów skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i oddalenie wniosku uprawnionego o udzielenie zabezpieczenia, zasądzenie od uprawnionego na rzecz obowiązanego kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na zażalenie strona powodowa wniosła o jego oddalenie i zasądzenie od obowiązanego kosztów postępowania zabezpieczającego. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie jako niezasadne podlegało oddaleniu. Zgodnie z art.
dopuszczalność zabezpieczenia powództwa uzależniona jest od spełnienia kumulatywnie dwóch przesłanek: uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę roszczenia i interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia. W ocenie Sądu Apelacyjnego zasadne jest stanowisko Sądu Okręgowego o spełnieniu przez stronę powodową powyższych przesłanek. (...) Spółka z o.o. z siedzibą w W. dochodzi od pozwanego kwoty 4.808.605,73 złotych wraz z ustawowymi odsetkami tytułem zwrotu zadatku i zaliczek wpłaconych na poczet przyszłej umowy sprzedaży nieruchomości położonej w Ł. przy ulicy (...), stanowiącej działkę gruntu 11/17. Przedstawione w toku postępowania dowody uprawdopodobniają opisane roszczenie. Co więcej, wyrokiem dniu 6 czerwca 2014 roku Sąd pierwszej instancji uwzględnił w przeważającej części powództwo i zasądził od pozwanego V. F. na rzecz strony powodowej kwotę 4.808.605,73 złotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 21 lutego 2009 roku do dnia zapłaty. Pozwany V. F. wprawdzie zaskarżył powyższy wyrok Sądu Okręgowego, jednakże w opisanej sytuacji procesowej trudno uznać, iż roszczenie pozwu nie zostało uprawdopodobnione w stopniu uzasadniającym udzielenie zabezpieczenia. W ocenie Sądu Apelacyjnego został także uprawdopodobniony interes prawny w zabezpieczeniu. Podkreślić należy, że z korespondencji stron można wywieść wniosek, iż skarżący nie dysponuje rezerwami finansowymi na ewentualne zaspokojenie należności dochodzonej pozwem. Do takich wniosków prowadzi chociażby pismo pozwanego z dnia 17 lutego 2014 roku skierowane do zarządu (...) Spółki z o.o. z siedzibą w W., w którym V. F. występując z propozycją ugodowego załatwienia sporu wskazuje, iż jego możliwości finansowe oraz Spółki (...), uwzględniające pozyskanie środków finansowych przez zbycie niektórych aktywów i zaciągnięcie kredytu bankowego, pozwalają na zapłatę równowartości wszystkich zaliczek wpłaconych przez (...) Spółkę z o.o. oraz (...) Spółkę z o.o. w łącznej kwocie 2.610.238,30 złotych, dodatkowo w kilku ratach (k.2818). Przedstawionej w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia oceny interesu prawnego uprawnionego w uzyskaniu zabezpieczenia nie podważa załączony do zażalenia wyciąg z księgi przychodów i rozchodów pozwanego za 2013 r. Dokument ten ma wyłącznie moc dokumentu prywatnego i w żadnym razie nie wynika z niego, iż skarżący w dacie orzekania przez Sąd Apelacyjny dysponuje środkami pieniężnymi lub innym – poza sporną nieruchomością – majątkiem, z którego strona powodowa mogłaby zaspokoić roszczenie w razie ewentualnego korzystnego dla niej rozstrzygnięcia. W tym stanie rzeczy, Sąd Apelacyjny, na podstawie art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. oddalił zażalenie jako bezzasadne. Zgodnie z przepisem art. 745 § 1 k.p.c. rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zabezpieczającego nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.