178 b kk, pozostających w zbiegu kumulatywnym z art. 11 § 2 kk. Oskarżony działał umyślnie, zdając sobie sprawę wpływu uprzednio spożytej większej ilości alkoholu i co najmniej godząc się na prowadzenie auta w stanie nietrzeźwości, świadomie nie zastosował się ponadto do poleceń wydawanych przez funkcjonariuszy Policji, uciekając przez ścigającym go patrolem. Stopień jego winy uznać tym samym należy za wyższy niż nieznaczny. Jako znaczny ocenić natomiast należy stopień społecznej szkodliwości przypisanego M. M. występku. Na jego niekorzyść przemawia zwłaszcza sposób działania oskarżonego, nie posiadającego uprawnień do prowadzenia pojazdów, kilkakrotnie przejeżdżającego przez O. oraz okoliczne miejscowości, bez wyraźnego celu, w sposób okazujący rażące lekceważenie obowiązującego porządku prawnego, na co wskazują zarówno obraźliwe gesty wobec osoby zawiadamiającej o jego zachowaniu, jak i zignorowanie kierowanych przez funkcjonariuszy Policji sygnałów do zatrzymania, skutkujące dwukrotną udaną ucieczką przed ścigającym radiowozem. Podkreślenia wymaga również wysokie stężenie alkoholu w organizmie oskarżonego, sześciokrotnie przekraczające dopuszczalną normę. Nie bez znaczenia pozostaje także fakt dopuszczenia się opisanego działania po upływie zaledwie kilku miesięcy od wydania dwóch wyroków skazujących M. M. na kary pozbawienia wolności za przestępstwa umyślne, jakkolwiek innego rodzaju (vide odpisy wyroków na k. 27 – 30v). Nie kwestionując przywoływanej przez oskarżonego trudnej sytuacji rodzinnej, posiadania na utrzymaniu konkubiny i dwojga dzieci w wieku niemowlęcym, podkreślić należy, iż jego zachowanie, polegające na spędzaniu niedzielnego popołudnia na spożywaniu alkoholu i wspólnych przejażdżkach bez określonego celu ze znajdującym się w stanie upojenia kolegą, trudno uznać za licujące z postawą odpowiedzialnego ojca rodziny, zwłaszcza w perspektywie ponad dwuletniej rozłąki z najbliższymi w związku z wcześniejszymi skazaniami. Dodać trzeba, iż w związku z ujęciem M. M. na gorącym uczynku w wyniku zatrzymania przez R. G.
178b kk, orzeczenie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych ma charakter obligatoryjny, zaś przepis art. 11 § 3 kk przewiduje możliwość orzeczenia ich na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów. Długość obu zakazów dostosowano do wagi naruszonych przez M. M. zasad ruchu drogowego i stopnia jego nietrzeźwości, zaś łącząc je na podstawie art. 90 § 2 kk, zastosowano zasadę pełnej absorpcji. Przypisanie odpowiedzialności za czyn z art.
kk skutkowało nadto obowiązkiem obciążenia oskarżonego świadczeniem pieniężnym w wysokości nie niższej niż 5.000 zł, zgodnie z art. 43a § 2 kk, ze względu na sytuację rodzinną i finansową oskarżonego ograniczono przedmiotowy środek karny do kwoty minimalnej. Na poczet kary łącznej zaliczono oskarżonemu okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w niniejszej sprawie, na podstawie art. 63 § 1 i 5 kk. M. M. odbywa obecnie karę pozbawienia wolności orzeczoną w innej sprawie, nie posiada stałego źródła dochodu, co przemawiało za zwolnieniem go od ponoszenia kosztów sądowych w całości, zgodnie z art. 624 § 1 kpk.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.