k.c., zgodnie z którym odszkodowanie nie może przekraczać poniesionej szkody (tamże, a także zob. wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 21 stycznia 2014 roku, I ACa 1430/13, wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 19 czerwca 2013 roku, I ACa 1270/12). W myśl tego przepisu o ile nie umówiono się inaczej, suma pieniężna wypłacona przez ubezpieczyciela z tytułu ubezpieczenia nie może być wyższa od poniesionej szkody. Nie bez znaczenia pozostaje tutaj zeznanie poszkodowanego, że kwota wypłacona przez pozwanego była wystarczająca do pokrycia kosztów naprawy; co więcej, nie bez znaczenia pozostaje również zeznanie poszkodowanego, w którym stwierdził, że naprawa została wykonana w sposób fachowy. Należy zatem z tego wyciągnąć wniosek, że w wyniku naprawy samochód został przywrócony do stanu sprzed zdarzenia z dnia 25 października 2016 roku. Naprawienie szkody powinno prowadzić do przywrócenia w jak największym stopniu stanu poprzedzającego zaistnienie szkody (zob. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 19 czerwca 2013 roku, I ACa 1270/12). Tym samym mając na względzie powyższe, Sąd uznał, że wypłacone przez pozwanego, poszkodowanemu R. K. odszkodowanie wystarczyło w zupełności do naprawienia szkody w należącym do niego pojeździe marki (...) o nr rej. (...), który został uszkodzony na skutek zdarzenia drogowego w dniu 25 października 2016 roku, a tym samym do przywrócenia jego stanu sprzed tegoż uszkodzenia. Wobec powyższego żądanie powoda zapłaty kwoty wyższej aniżeli wypłacona przez pozwanego poszkodowanemu kwota 5 661,52 złotych netto nie jest uzasadnione, zwłaszcza w świetle przepisu art.
Dlatego też, Sąd na podstawie art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych w zw. z art.
i art. 805 § 1 k.c. a contrario oddalił w całości powództwo J. B. przeciwko (...) Towarzystwu (...) S.A. w W. o zapłatę kwoty 5 100,00 złotych. Sąd oddalił wniosek powoda o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność ustalenia wysokości kosztów naprawy, albowiem dowód ten w okolicznościach niniejszej sprawy był bezprzedmiotowy. Z zeznań poszkodowanego wynika, iż szkoda została w całości naprawiona za kwotę nie przekraczającą dokonanej przez ubezpieczyciela wypłaty odszkodowania. Wysokość szkody wynika zatem z zeznań poszkodowanego R. K., dalsze teoretyczne ustalenia były więc bezprzedmiotowe. W zakresie kosztów Sąd postanowił na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. i art. 99 k.p.c. w myśl zasady odpowiedzialności za wynik procesu i obciążył powoda obowiązkiem zwrotu pozwanemu kosztów procesu w kwocie łącznej 1 892,75 złotych, na którą to kwotę złożyła się kwota kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 1 800,00 złotych oraz kwota 17,00 złotych tytułem opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa, a także koszty stawiennictwa świadka w kwocie 75,75 złotych. ZARZĄDZENIE 1. Odnotować w kontrolce uzasadnień, 2. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi pozwanego ( wniosek pozwanego o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia na piśmie k 131) ; 3. Apelacja powoda w terminie, bez braków, opłacona, 4. Odpis apelacji doręczyć pełnomocnikowi pozwanego; 5. Po nadejściu e.p.o. akta przesłać do SO w Toruniu celem rozpoznania apelacji powoda, T., 25 czerwca 2018 roku Sędzia:
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.