Sygn. akt VIII Pa 138/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 czerwca 2018 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Małgorz

§ 1

zdanie pierwsze k.p., należy rozumieć takie wynagrodzenie, które pracownik otrzymuje stale i systematycznie, a więc obejmuje ono zarówno wynagrodzenie zasadnicze wynikające ze stawki osobistego zaszeregowania, jak i dodatkowe składniki wynagrodzenia o charakterze stałym, jeżeli na podstawie obowiązujących w zakładzie pracy przepisów płacowych pracownik ma prawo do takich dodatkowych składników (II PK 3/11). Co do zarzutu strony pozwanej dotyczącego naliczenia dodatku za godziny nadliczbowe za przekroczenie średniotygodniowej normy czasu pracy w wysokości 100 % Sąd stanął na stanowisku, iż pracownikowi pracującemu w godzinach nadliczbowych oprócz normalnego wynagrodzenia przysługuje również dodatek, przy czym godziny nadliczbowe powstają zarówno przy przekroczeniu dobowej normy czasu pracy jak również tygodniowej normy czasu pracy. W związku z powyższym Sąd zasądził na rzecz powoda, na podstawie art.

§ 1- 3 k.p., kwotę wynikającą z wyliczenia biegłego M.

L. zawartego w opinii korygującej 37.753,66zł powiększoną o kwotę skapitalizowanych odsetek 11.872,48zł. O odsetkach ustawowych orzeczono na podstawie art. 481 §1 k.c. w zw. z art. 300 k.p. Sąd uwzględnił żądanie powoda o zapłatę odsetek od zaległych odsetek, przy czym zasądził je zgodnie z żądaniem od dnia doręczenia pisma rozszerzającego powództwo. Wyrokowi Sąd nadał rygor natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 477 2 § 1 k.p.c. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. oraz § 6 pkt 6 i § 11 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j.: Dz.U. z 2013r., poz. 490 ze zm.) oraz art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, nakazując pobrać od pozwanej na rzecz Skarbu Państwa opłatę od pozwu od uiszczenia, której powód był zwolniony oraz wydatki poniesione na opinie biegłego w łącznej kwocie 4.335,57zł. Apelację od powyższego wyroku wniosła strona pozwana zarzucając: I. Sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z zebranym w sprawie materiałem dowodowym polegającą na przyjęciu przez Sąd, że powód świadczył pracę w godzinach nadliczbowych w związku ze szczególnymi potrzebami pracodawcy, podczas gdy sytuacja taka nigdy nie miała miejsca, a powód mógł tak organizować swoją pracę, aby wykonywać swoje obowiązki w normatywnym czasie pracy. II. Mające wpływ na treść wydanego wyroku naruszenie przepisów postępowania art. 233 § 1 k.p.c. w zw. 278 § 1 k.p.c. poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny wiarygodności i mocy dowodowej zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności opinii biegłego M. L. w części obejmującej wyliczenie wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych należnych i wypłaconych powodowi, polegającej na bezkrytycznym przyjęciu przez Sąd pierwszej instancji wyliczeń dokonanych przez biegłego, podczas gdy z pozostałego materiału dowodowego, a w szczególności dokumentacji płacowej powoda wynika, że powód otrzymał wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych w kwocie wyższej, niż przyjmuje to biegły, w tym: - pominięcie (w ślad za opinią biegłego), iż za każdy dzień pracy powoda w soboty, niedziele czy święta (to jest w dni wolne od pracy), wynagrodzenie należne powodowi obliczane i wypłacane było przez pozwaną w sposób zgodny z przepisem art.

§ 2k.p.

i przyjęcie ilości godzin przepracowanych w te dni, jako świadczenie przez powoda pracy w godzinach nadliczbowych, a w ślad za powyższym przyjęcie, że za pracę w godzinach nadliczbowych powód otrzymał w okresie żądania pozwu kwotę 1.117,29zł podczas gdy w okresie tym za nadgodziny przypadające w dni od poniedziałku do piątku oraz (zaliczone przez biegłego do obliczanych nadgodzin) godziny w niedziele, święta i dni wolne od pracy (soboty) powodowi wypłacona została kwota dodatków 26.723,73zł, - pominięcie regulacji art. 130 § 3 k.p. i uznanie za prawidłowe ustaleń biegłego dokonanych wbrew temu przepisowi. III. naruszenie prawa materialnego, a to przepisu § 13 ust. 3 (...) S.A. poprzez jego niezastosowanie, a w ślad za powyższym uznanie za prawidłowe dokonanego przez biegłego wyliczenia wysokości dochodzonego przez powoda wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, w sytuacji, kiedy biegły pomija fakt. że za każdy dzień pracy powoda należne mu wynagrodzenie przy normie czasu pracy wynoszącej 7,5 godzin, wypłacane było za 8 godzin. Wskazując powyższe zarzuty apelująca wniosła o:

1. zmianę zaskarżonego wyroku, w ten sposób, że powództwo zostanie oddalone w całości,
2. zasądzenie od powoda na rzecz pozwanej kosztów postępowania przed Sądami obu instancji przy uwzględnieniu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Na wstępie rozważań należy wskazać, że w dniu 29 czerwca 2017r. (...) S.A. w K. została wykreślona z Krajowego Rejestru Sądowego, a jej następcą prawnym stała się Spółka (...) S.A. w B.. Apelacja pozwanej jest uzasadniona jedynie w zakresie zarzutu dotyczącego pominięcia przez biegłego faktu, iż za każdy dzień pracy w soboty, niedziele i święta pracodawca wypłacił powodowi dodatek za pracę w godzinach nadliczbowych. W pozostałym zakresie apelacja nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji, przeprowadził w wystarczającym zakresie postępowanie dowodowe niezbędne do rozstrzygnięcia o przedmiocie procesu. Uzasadnienie zaskarżonego wyroku spełniało wymogi przewidziane w art. 328 § 2 k.p.c., Sąd pierwszej instancji określił na jakich dowodach się oparł, a także wskazał przyczyny przeprowadzonej oceny dowodów. W rezultacie nie okazał się zasadny zarzut pozwanej wadliwie przeprowadzonej oceny dowodów w niniejszej sprawie. Sąd pierwszej instancji umotywował przeprowadzoną analizę dowodów. Ma ona racjonalny charakter i nie sposób twierdzić, iż przekroczono granice swobodnej oceny dowodów. Sąd Rejonowy, za wyjątkiem nieuwzględnienia faktu, iż za każdy dzień pracy w soboty, niedziele i święta pracodawca wypłacił powodowi dodatek za pracę w godzinach nadliczbowych, poczynił właściwe ustalenia faktyczne, które zostały w pełni podzielone przez Sąd drugiej instancji. Sąd drugiej instancji zapoznał się dodatkowo z aktami osobowymi powoda oraz uzupełniająco przesłuchał powoda i doprecyzowując stan faktyczny ustalił, że powód w okresie od dnia 1 marca 2012r. zajmował stanowisko sztygara zmianowego oddziału robót przygotowawczych pod ziemią, a od dnia 2 lutego 2015r. sztygara oddziałowego oddziału robót przygotowawczych pod ziemią. Jako sztygar zmianowy powód odpowiadał za całą zmianę. Przychodził do pracy wcześniej i cały czas, do momentu zjazdu, wykonywał obowiązki pracownicze: odbierał raport od poprzedniej zmiany, dokonywał podziału załogi, musiał dopilnować przygotowania potrzebnego materiału, musiał przydzielić pracownikom narzędzia do zabrania na dół kopalni. Przed zjazdem była też odprawa. Po wyjeździe powód kąpał się, następnie pisał raport i dniówki dla całej zmiany tj. dla około 20-25 osób, później udawał się na odprawę i zdawał raport przełożonemu. Jako sztygar oddziałowy powód odpowiadał za cały oddział. Przychodził do pracy wcześniej i podobnie jak na stanowisku sztygara zmianowego też przyjmował raport, wydawał polecenia sztygarom zmianowym, szedł na swoją odprawę, pisał polecenia które wyszły na odprawie. Po wyjeździe szedł się kapać i następnie udawał się na odprawę dla dozoru wyższego. Było specjalne Biuro Oddziałowe dla sztygarów. Odprawa trwała najkrócej pół godziny dla sztygara zmianowego i 45 minut dla sztygara oddziałowego. Zdarzało się, że odprawy trwały nawet. 1,5 godziny. W rozpoznawanej sprawie istota sporu sprowadzała się do ustalenia czy powód świadczył pracę w godzinach nadliczbowych, a jeżeli tak, czy otrzymał za to stosowne wynagrodzenie. W oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił, że powód taką pracę w nadgodzinach świadczył. Przychodził wcześniej do pracy i pozostawał po godzinach pracy. Z zebranego przez Sąd pierwszej i drugiej instancji materiału dowodowego wynika, że powód po przyjściu do pracy pozostawał w dyspozycji pracodawcy i czynności które wykonywał były ściśle związane z jego pracą, zakresem obowiązków nałożonym przez pracodawcę. Gdyby powód stawiał się do pracy równocześnie z formalnym rozpoczęciem zmiany, nie byłby w stanie zrealizować w prawidłowy sposób obowiązków pracowniczych. Ponadto do czasu pracy pracownika należy wliczać nie tylko czynności polegające na wykonywaniu pracy w ścisłym tego słowa znaczeniu, lecz także czynności, które pracownik musi wykonać, aby pracę rozpocząć i ją zakończyć. Również konieczność wykąpania się i przebrania po pracy wiązała się ze specyfiką pracy powoda i z warunkami pracy panującymi pod ziemią. Wykonanie wymienionych czynności przez powoda powinno odbyć się w czasie pracy, czyli mieścić się w ustalonych godzinach pracy. Trafnie przyjęto tutaj, że czynności te zajmowały powodowi 2 godzinny dziennie. Pozwana nie wykazała, aby powód w tym czasie wykonywał inne czynności, tj. niezwiązane z pracą. Co prawda powód nie otrzymał bezpośredniego polecenia pracy w nadgodzinach, ale taka była praktyka przyjęta na kopalni i zachowanie powoda było akceptowane przez jego przełożonych. Zdaniem Sądu Okręgowego w stosunkach pracowniczych nie należy decydującego znaczenia przypisywać zachowaniu wymogów formalnych związanych z udzieleniem polecenia pracy w godzinach nadliczbowych, skoro pracodawca każdego dnia akceptował wykonywanie tej pracy, nadto wymuszała takie postępowanie powoda organizacja pracy w zakładzie. Jak wskazał Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z dnia 10 listopada 2009r., II PK 51/09, OSNP 2011/11-12/150 „Uznaniu za pracę w godzinach nadliczbowych (art. 151 § 1 pkt 1 k.p.) pracy, którą pracodawca zlecił pracownikowi i godził się na jej wykonywanie po normalnych godzinach pracy, nie przeszkadza niezachowanie reguł porządkowych wynikających z regulaminu pracy, uzależniającego podjęcie takiej pracy od pisemnego polecenia przełożonych pracownika lub wymagającego późniejszej akceptacji jej wykonania.” W ocenie Sądu Okręgowego polecenie pracy w godzinach nadliczbowych powód otrzymał poprzez ustalenie przez pozwaną zakresu obowiązków i organizację pracy osób dozoru. Słusznie też Sąd pierwszej instancji przyjął, że powód nie należał do pracowników zarządzających w imieniu pracodawcy zakładem pracy, bo nie kierował jednoosobowo zakładem pracy, nie był zastępcą takiej osoby, nie wchodził w skład organu kolegialnego zarządzającego zakładem pracy i nie był głównym księgowym. Nie był też kierownikiem wyodrębnionej jednostki organizacyjnej w rozumieniu art. 151 4 § 2 k.p. W orzecznictwie wskazuje się na dwa elementy wyróżniające tę grupę pracowników. Pierwszy odnosi się do uprawnień kierowniczych takich osób. Nie ma znaczenia źródło tych uprawnień, mogą one bowiem wynikać z postanowień umowy o pracę lub innego aktu kreującego stosunek pracy, a nawet z zakresu obowiązków danego pracownika czy z faktycznego wykonywania pracy. Jednak, jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 17 listopada 1981r., I PR 92/81, OSN 1982, nr 5-6, poz. 82, sama wzmianka w umowie o pracę, że zajmowane przez pracownika stanowisko ma charakter kierowniczy, nie ma decydującego znaczenia. Istotne jest faktyczne wykonywanie obowiązków kierowniczych przez danego pracownika, w szczególności należy zwrócić uwagę na to, czy pracownik organizował lub nadzorował pracę innych pracowników, udzielał im zwolnień od pracy, wreszcie, czy podejmował decyzje w sprawie zatrudniania nowych pracowników - wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 czerwca 2004r., III PK 22/04, OSNP 2005/5/
3. Drugim elementem koniecznym do zakwalifikowania pracownika do omawianej grupy jest organizacyjne wyodrębnienie komórki, którą kieruje dany pracownik. Nie jest istotna nazwa tej komórki, nie ma także znaczenia jej wielkość, choć - jak się wydaje - nie może ona obejmować jedynie jednego stanowiska, trudno wówczas mówić o kierownictwie. Ważne jest jednak, aby komórka ta została wyraźnie wyodrębniona organizacyjnie (tak: K. Stefański – Komentarz do kodeksu pracy, Lex 2016r.). W przedmiotowej sprawie pomimo samodzielności stanowiska powoda nie kierował on wyodrębnioną komórką organizacyjną. Również nie podejmował istotnych dla struktury zakładu czy jego części decyzji, nie odpowiadał za zatrudnienie pracowników, musiał uzgadniać zakresy prac na zmianie ze swoimi przełożonymi. Zdaniem Sądu drugiej instancji Sąd pierwszej instancji nie naruszył art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z art. 278 § 1 k.p.c. poprzez oddalenie wniosku o przeprowadzenie dowodu z kolejnej opinii biegłego do spraw wynagrodzeń. Zgłoszony w apelacji wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii kolejnego biegłego był powtórzeniem tego wniosku. Przeprowadzona w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, opinia biegłego w zakresie ustalenia liczby faktycznie przepracowanych przez powoda godzin, w tym godzin nadliczbowych i wyliczenia należnego wynagrodzenia za pracę wraz z dodatkiem za pracę w godzinach nadliczbowych miała charakter pełny i wyczerpujący. W szczególności na podstawie ustaleń stanu faktycznego biegły przyjął normę czasu pracy wynoszącą 7,5 godzin na dobę i 37,5 godzin tygodniowo. Stanowisko zajmowane przez powoda - sztygara zmianowego i sztygara oddziałowego jest stanowiskiem pracy zaliczanym do stanowisk pracy pod ziemią i zgodnie z aktami prawnymi o charakterze zakładowym obowiązującymi u poprzednika prawnego strony pozwanej czas pracy na takim stanowisku został, stosownie do treści art. 145 k.p., skrócony poprzez obniżenie ogólnych norm czasu pracy. Nie zmienia tego fakt, iż część obowiązków służbowych powód wykonywał na powierzchni. Powołane przepisy zakładowe regulujące czas pracy pracowników stanowią o pracownikach zatrudnionych pod ziemią, a nie wykonujących pracę pod ziemią. Nie można również zgodzić się ze stroną pozowaną, że wypłata powodowi wynagrodzenia jak za 8 godzin, uzasadniała naliczenie ewentualnego wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych powyżej 8 godzin. Pozwana miała obowiązek wypłacać powodowi wynagrodzenie jak za 8 godzin pracy, bowiem powód pracował w pełnym wymiarze czasu pracy, a norma dobowa 7,5 godzin dotyczyła czasu pracy i nie mogła obniżać wynagrodzenia powoda. Skrócenie czasu pracy powoda wynikało z zatrudnienia w warunkach szczególnie uciążliwych i szkodliwych. Przyjęcie, że powodowi należało się wynagrodzenie za 7,5 godzin oznaczałoby, że powód byłby gorzej traktowany niż pracownicy pracujący w innych systemach czasu pracy i poniósłby konsekwencje finansowe za obniżenie normy dobowej. Brak zatem podstaw do przyjęcia, że wynagrodzenie za pół godziny stanowiło zapłatę za czynności wykonywane ponad obowiązującą pracownika dobową normę czasu pracy. Sąd Okręgowy podkreśla tutaj, że dokonane przez biegłego wyliczenie całego należnego powodowi wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych było prawidłowe (z tym, że należało odjąć od tak wyliczonego wynagrodzenia wypłacony już dodatek za soboty, niedziele i święta). Odnosząc się do zarzutów strony pozwanej wskazać należy, że biegły jak wynika z (...) Nr (...) k-149 i (...) Nr (...) k-190 wyliczając zarówno normalne wynagrodzenie jak i dodatek w kolumnie 4 „Ilość godzin do ustalenia stawki wynagrodzenia” i „miesięczna norma czasu pracy” przyjął 8 godzin za każdy dzień pracy w ramach ogólnej normy czasu pracy, czyli inaczej rzecz ujmując podzielił wynagrodzenie na 8 godzin (nie 7,5) za każdy dzień. Normę czasu pracy 7,5 godzin biegły ustalił wyłącznie przy wyliczaniu liczby przepracowanych godzin nadliczbowych tzn. godzin przepracowanych po przekroczeniu normy czasu pracy ustalonej na 7,5 godzin na dobę. Z zestawienia przepracowanych godzin k-137-148 wynika, że biegły ustalając wymiar czasu pracy dla powoda uwzględnił okoliczność, że miał on usprawiedliwione nieobecności w pracy – art. 130 § 3 k.p. Nie można się też zgodzić ze stroną pozwaną, że powód otrzymał już wynagrodzenie za przepracowane 8 godzin każdego dnia. Otrzymywał on bowiem wynagrodzenie za pracę przy ustalonej normie czasu pracy 7,5 godzin – czyli za 7,5 godzin pracy każdej doby. Biegły prawidłowo ustalił wysokość wynagrodzenia normalnego powoda w (...) Nr (...) k-149 przyjmując do jego wyliczenia wynagrodzenie zasadnicze oraz stałe dodatki: premię, Kartę Górnika, dodatek wg kodu 280 i
4. Normalne wynagrodzenie jest to wynagrodzenie, które pracownik otrzymuje stale i systematycznie w zwykłych warunkach i terminach wypłat - dodatek wg kodu 280 i 282 spełnia te wymogi. Biegły ustalając czas pracy powoda, w tym liczbę przepracowanych godzin nadliczbowych wziął pod uwagę zarówno przepracowane przez niego godziny w dni od poniedziałku do piątku oraz w soboty, niedziele i święta. Następnie ustalił wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych – zarówno wynagrodzenie normalne jak i dodatek nie uwzględniając przy tym okoliczności, że za pracę w soboty, niedziele i święta powód otrzymał już oprócz normalnego wynagrodzenia również dodatek, który widnieje na dowodach zarobkowych pod pozycją „226 dod sob”, „227 dod świę”. Pozostałe otrzymane przez powoda dodatki z tytułu pracy w soboty, niedziele i święta takie jak „232 prem SN”, „242 KG SN”, „265 III zm SN”, „281 gw dod S”, „283 gw dod S” nie podlegają odliczeniu od wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych gdyż są to dodatki z tytułu pracy w sobotę, niedzielę i święto. Biegły jak wynika z (...) Nr (...) k-191 od wyliczonego przez siebie wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych odjął wyłącznie wynagrodzenie widniejące na dowodach zarobkowych pod pozycją „221 zas nadg”, „222 + 223 dod nadg”, „231 premia nadg”, „241 KG nadg”. Ustalając ogólną liczbę przepracowanych przez powoda godzin, dla wyliczenia godzin nadliczbowych dobowych, biegły uwzględnił wszystkie dni, w których powód świadczył pracę w tym soboty, niedziele i święta. Biegły ustalając liczbę godzin nadliczbowych średniotygodniowych brał pod uwagę, w każdym miesiącu, wynikające z zestawienia przepracowanych godzin k-137-148 godziny przepracowane podane w kolumnie „czas pracy” i „dodatkowy czas pracy” a więc czas pracy uwzględniający również pracę w soboty, niedziele i święta. Szczegółowe wyjaśnienie sposobu wyliczenia godzin średniotygodniowych biegły zawarł na k-187 (opinia uzupełniającą z dnia 19 stycznia 2017r.). Biegły prawidłowo wyliczył liczbę godzin nadliczbowych dobowych i średniotygodniowych. Za godziny nadliczbowe średniotygodniowe, co do zasady należy się wynagrodzenie zgodnie z regulacją art.

§ 2k.p.

W związku z tym jednak, że za przepracowane godziny (7,5 godzin) w soboty, niedziele i święta powód otrzymał już wynagrodzenie wraz z dodatkiem Sąd od wyliczonego przez biegłego za poszczególne miesiące wynagrodzenia odjął kwoty wypłaconego dodatku zgodnie z poniższym wyliczeniem (w wyliczeniach uwzględniono wysokość skapitalizowanych odsetek od przeliczonych kwot): 05.2012 dodatek SN święta 286,86zł zasądzono za ten okres 1.135,69zł 1.135,69zł – 286,86zł = 848,83zł odsetki od 11-go czerwca 2012r. do 27 lutego 2017r. 417,95zł 06.2012 dodatek SN święta 286,86zł zasądzono za ten okres 1.181,21zł 1.181,21zł –286,86zł = 894,35zł odsetki od 11-go lipca 2012r. do 27 lutego 2017r. 431,13zł 07.2012 dodatek SN święta 191,24zł zasądzono za ten okres 1.048,95zł 1.048,95zł – 191,24 zł = 857,71zł odsetki od 11-go sierpnia 2012r. do 27 lutego 2017r. 403,99zł 08.2012 dodatek SN święta 191,24zł zasądzono za ten okres 410,11zł 410,11zł – 191,24 zł = 218,87zł odsetki od 11-go września 2012r. do 27 lutego 2017r. 100,67zł 09.2012 dodatek SN święta 191,24zł zasądzono za ten okres 927,86zł 927,86zł – 191,24 zł = 736,62zł odsetki od 11-go października 2012r. do 27 lutego 2017r. 330,95zł 10.2012 dodatek SN święta 0zł zasądzono za ten okres 61,62zł odsetki od 11-go listopada 2012r. do 27 lutego 2017r. 27zł 11.2012 dodatek SN święta 191,24zł zasądzono za ten okres 927,72zł 927,72zł – 191,24 zł = 736,48zł odsetki od 11-go grudnia 2012r. do 27 lutego 2017r. 314,89zł 12.2012 dodatek SN święta 191,24zł zasądzono za ten okres 1.644,65zł 1.644,65zł – 191,24 zł =1453,41zł odsetki od 11-go stycznia 2013r. do 27 lutego 2017r. 605,38zł 01.2013 dodatek SN święta 192zł zasądzono za ten okres 936,58zł 936,58zł – 192zł = 744,58zł odsetki od 11-go lutego 2013r. do 27 lutego 2017r. 301,65zł 02.2013 dodatek SN święta 288zł zasądzono za ten okres 1.256,28zł 1.256,28zł – 288zł = 968,28zł odsetki od 11-go marca 2013r. do 27 lutego 2017r. 382,62zł 03.2013 dodatek SN święta 336zł zasądzono za ten okres 1.643,47zł 1.643,47zł – 336zł = 1307,47zł odsetki od 11-go kwietnia 2013r. do 27 lutego 2017r. 502,68zł 04.2013 dodatek SN święta 192zł zasądzono za ten okres 677,85zł 677,85zł – 192zł = 485,85zł odsetki od 11-go maja 2013r. do 27 lutego 2017r. 181,60zł 05.2013 dodatek SN święta 384zł zasądzono za ten okres 1.127,35zł 1.127,35zł – 384zł= 743,35zł odsetki od 11-go czerwca 2013r. do 27 lutego 2017r. 269,64zł 06.2013 dodatek SN święta 288zł zasądzono za ten okres 1.964,03zł 1.964,03zł – 288zł = 1676,03zł odsetki od 11-go lipca 2013r. do 27 lutego 2017r. 590,05zł 07.2013 dodatek SN święta 288zł zasądzono za ten okres 1.177,17zł 1.177,17zł – 288zł = 889,17zł odsetki od 11-go sierpnia 2013r. do 27 lutego 2017r. 303,22zł 08.2013 dodatek SN święta 288zł zasądzono za ten okres 1.070,15zł 1.070,15zł – 288zł = 782,15zł odsetki od 11-go września 2013r. do 27 lutego 2017r. 258,09zł 09.2013 dodatek SN święta 192zł zasądzono za ten okres 1.270,10zł 1.270,10zł – 192zł = 1078,10zł odsetki od 11-go października 2013r. do 27 lutego 2017r. 344,22zł 10.2013 dodatek SN święta 384zł zasądzono za ten okres 980,79zł 980,79zł – 384zł = 596,79zł odsetki od 11-go listopada 2013r. do 27 lutego 2017r. 183,53zł 11.2013 dodatek SN święta 192zł zasądzono za ten okres 1.212,82zł 1.212,82zł – 192zł = 1020,82zł odsetki od 11-go grudnia 2013r. do 27 lutego 2017r. 303,76zł 12.2013 dodatek SN święta 192zł zasądzono za ten okres 1.659,26zł 1.659,26zł – 192zł = 1467,26zł odsetki od 11-go stycznia 2014r. do 27 lutego 2017r. 420,40zł 01.2014 dodatek SN święta 385,56zł zasądzono za ten okres 1.183,56zł 1.183,56zł – 385,56zł = 798zł odsetki od 11-go lutego 2014r. do 27 lutego 2017r. 219,83zł 02.2014 dodatek SN święta 385,56zł zasądzono za ten okres 1.160,66zł 1.160,66zł – 385,56zł = 775,10zł odsetki od 11-go marca 2014r. do 27 lutego 2017r. 205,79zł 03.2014 dodatek SN święta 385,56zł zasądzono za ten okres 2.635,62zł 2.635,62zł – 385,56zł = 2250,06zł odsetki od 11-go kwietnia 2014r. do 27 lutego 2017r. 572,56zł 04.2014 dodatek SN święta 385,56zł zasądzono za ten okres 905,21zł 905,21zł – 385,56zł = 519,65zł odsetki od 11-go maja 2014r. do 27 lutego 2017r. 126,68zł 05.2014 dodatek SN święta 481,95zł zasądzono za ten okres 1.164,31zł 1.164,31zł – 481,95zł = 682,36zł odsetki od 11-go czerwca 2014r. do 27 lutego 2017r. 158,81zł 06.2014 dodatek SN święta 385,56zł zasądzono za ten okres 1.965,93zł 1.965,93zł – 385,56zł = 1580,37zł odsetki od 11-go lipca 2014r. do 27 lutego 2017r. 350,93zł 07.2014 dodatek SN święta 96,39zł zasądzono za ten okres 471,50zł 471,50zł – 96,39zł = 375,11zł odsetki od 11-go sierpnia 2014r. do 27 lutego 2017r. 79,02zł 08.2014 dodatek SN święta 289,17zł zasądzono za ten okres 1.078,10zł 1.078,10zł – 289,17zł = 788,93zł odsetki od 11-go września 2014r. do 27 lutego 2017r. 157,76zł 09.2014 dodatek SN święta 289,17zł zasądzono za ten okres 1.497,50zł 1.497,50zł – 289,17zł = 1208,33zł odsetki od 11-go października 2014r. do 27 lutego 2017r. 228,72zł 10.2014 dodatek SN święta 192,78zł zasądzono za ten okres 439,29zł 439,29zł – 192,78zł = 246,51zł odsetki od 11-go listopada 2014r. do 27 lutego 2017r. 43,94zł 11.2014 dodatek SN święta 96,39zł zasądzono za ten okres 577,30zł 577,30zł – 96,39zł = 480,91zł odsetki od 11-go grudnia 2014r. do 27 lutego 2017r. 80,58zł 12.2014 dodatek SN święta 385,56zł zasądzono za ten okres 1.374,79zł 1.374,79zł – 385,56zł = 989,23zł odsetki od 11-go stycznia2015r. do 27 lutego 2017r. 157,41zł 01.2015 dodatek SN święta 478,10zł zasądzono za ten okres 850,41zł 850,41zł –478,10zł = 372,31zł odsetki od 11-go lutego 2015r. do 27 lutego 2017r. 56,71zł 02.2015 dodatek SN święta 308,37zł zasądzono za ten okres 135,79zł 135,79zł – 308,37zł = -172,58zł Łącznie za powyższy okres powinna być zasądzona kwota 28.634,61zł tytułem niezapłaconego wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych. Kwota skapitalizowanych ustawowych odsetek za okres od 11-go danego miesiąca do dnia 27 lutego 2017r. wynosi 9.112,16zł. Łącznie 37.746,77zł. Mając powyższe na uwadze Sąd drugiej instancji, na mocy art. 386 § 1 k.p.c., zmienił zaskarżony wyrok zasądzając, w oparciu o art.

§ 1

k.p., na rzecz powoda tytułem wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych przedstawione w powyższych wyliczeniach kwoty – łącznie 28.634,61zł. Stosownie do treści art. 481 § 1 i 2 k.c. i 482 § 1 k.c. w zw. z art. 300 k.p. orzeczono o odsetkach ustawowych, w tym zasądzając skapitalizowane odsetki w kwocie 9.112,16zł. Na mocy przepisu art. 386 § 1 k.p.c. zmieniono też rozstrzygniecie o kosztach procesu. Pozwana przegrała proces w stosunku

1. (...) (49.626,14zł : 37.746,77zł) i w tym stosunku Sąd obciążył pozwaną obowiązkiem zwrotu kosztów sądowych oraz kosztów zastępstwa procesowego za postępowanie przed Sądem pierwszej instancji – art. 100 k.p.c., art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2015r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j.: Dz.U. z 2018r., poz. 300) oraz § 6 pkt 5 i § 11 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j.: Dz.U. z 2013r., poz. 490 ze zm.). W pozostałym zakresie na mocy art. 385 k.p.c. oddalono apelację jako bezzasadną. O kosztach zastępstwa procesowego za postępowanie apelacyjne Sąd orzekł w pkt III wyroku w oparciu o zasadę wyrażoną w art. 100 k.p.c. stosunkowego rozdziału kosztów (strona pozwana przegrała proces w
2. (...) części) i przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j.: Dz.U. z 2018r., poz. 265) § 2 pkt 5 w zw. z § 9 ust. 1 pkt 2 i § 10 ust. 1 pkt 1 zasądzając od pozwanej na rzecz powoda kwotę 1.027zł (1.350zł x
3. (...)) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym. (-) SSO Patrycja Bogacińska-Piątek (-) SSO Małgorzata Andrzejewska (-) SSR(del.) Magdalena Kimel Sędzia Przewodniczący Sędzia