← Polska

X GC 402/18

Sygn. akt X GC 402/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 października 2018 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, X Wydział Gospodarczy w składzie: Przewodnicząca: SSO Iwona Wańczura Protokolant:

§ 22 .

Według pierwszego z nich, maksymalna wysokość odsetek za opóźnienie nie może w stosunku rocznym przekraczać dwukrotności wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie (odsetki maksymalne za opóźnienie), a zgodnie z drugim, jeżeli wysokość odsetek za opóźnienie przekracza wysokość odsetek 12 maksymalnych za opóźnienie, należą się odsetki maksymalne za opóźnienie. Dodanie dotyczących odsetek za opóźnienie przepisów art. 481 §

§ 22 o analogicznej treści jak art.

359 §

§ 22 k.c.

wyklucza oczywiście stosowanie tych ostatnich – tak jak to miało miejsce przed 1 stycznia 2016 r. – do odsetek za opóźnienie. Dodanie dotyczących odsetek za opóźnienie przepisów art. 481 §

§ 22 o analogicznej treści jak art.

359 §

§ 22 k.c.

wyklucza oczywiście stosowanie tych ostatnich - tak jak to miało miejsce przed 1 stycznia 2016 r. - do odsetek za opóźnienie (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2018 r. I CSK 351/17). Odsetki orzeczone nakazem zapłaty z 23 października 2006 r. mają w świetle zmian obowiązujących od 1 stycznia 2016 r. charakter odsetek za opóźnienie w rozumieniu art. 481 k.c. Ustalone przez strony i orzeczone nakazem zapłaty odsetki umowne miały bez wątpienia lichwiarski charakter, a ograniczenie ich niniejszym orzeczeniem do odsetek maksymalnych doprowadzi do ich ponownego przeliczenia, które z pewnością radykalnie zmniejszy zadłużenie powoda. Mimo zatem częściowego oddalenia powództwa Sąd, orzekając o kosztach zastępstwa procesowego na mocy art. 100 k.p.c. w związku z §2 pkt 5) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie obciążył nimi w całości pozwaną, uwzględniając że powód wygrał proces w przeważającym zakresie. Wysokość tych kosztów uwzględniona została według podanej w dacie wniesienia pozwu wartości przedmiotu sporu. Ponieważ powód został zwolniony od kosztów sądowych, zgodnie z art. 113 ust.1 ustawy z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych należną, a nieuiszczoną opłatą od pozwu należało obciążyć pozwaną, stąd orzeczono jak w punkcie 3 wyroku. Ustalona przez Sąd Rejonowy wartość przedmiotu sporu po 19 miesiącach od wniesienia pozwu, która skutkowała przekazaniem sprawy według właściwości Sądowi Okręgowemu, spowodowała też zwiększenie kosztów sądowych w związku z upływem czasu i wzrostem zadłużenia powoda wobec naliczania dotychczasowych odsetek. Tymi kosztami, powstałymi w toku procesu, Sąd postanowił nie obciążać stron. SSO Iwona Wańczura

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.