← Polska

III K 70/14

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 lipca 2018r. Sąd Okręgowy w Poznaniu w Wydziale III Karnym w składzie: Przewodniczący: SSO Izabela Dehmel Protokolant: prot. sąd. Izabela Kozińska prz

art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz 200 (dwieście) stawek dziennych grzywny przyjmując, iż jedna stawka dzienna wynosi 20 (dwadzieścia) zł. 3.

art. 45 § 1 k.k. orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa kwoty 12.000 (dwanaście tysięcy) zł stanowiącej równowartość korzyści majątkowej jaką oskarżony odniósł dopuszczając się przestępstwa opisanego wyżej w punkcie 2 wyroku. 4. Uznaje oskarżonego K. K.

(1)za winnego tego, że w okresie od dnia 25 do 26 stycznia 2013 roku w P., działając wspólnie i w porozumieniu z T. S.
(2), wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągniecia korzyści majątkowej, czynił przygotowania do uczestniczenia w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o łącznej wadze 500 gram i wartości hurtowej 5.500 zł w ten sposób, że przyjął od T. S.
(1)ustne zamówienie na jej dostarczenie, po czym podjął działania zmierzające do uzyskania substancji psychotropowej, wiedząc, że przeznaczona ma być ona do dalszej sprzedaży tj. przestępstwa z art. 57 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii i za to

art. 57 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności. 5. Uznaje oskarżonego K. K.

(1)za winnego tego, że w okresie od dnia 21 lutego 2013r. do dnia 23 marca 2013r., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z M. C., w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności od Ł. D. kilkukrotnie kierował wobec niego groźby pozbawienia życia i zdrowia tj. przestępstwa z art. 191§2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to

art. 191§2 k.k. wymierza mu karę 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności. 6.

art. 85 k.k. i art. 86 §1 i 2 k.k. – przy zastosowaniu art. 4 §1 k.k. wymierzone w punkcie 2, 4 i 5 jednostkowe kary pozbawienia wolności łączy i wymierza oskarżonemu K. K.

(1)karę łączną 2 (dwóch) lat i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności. 7.

art. 63 §1 k.k. na poczet orzeczonej w punkcie 6 kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu K. K.

(1)okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 08.05.2013r., godz. 06.20 do dnia 15.10.2014r. odnośnie oskarżonego P. K.
(1)8. Uznaje oskarżonego P. K.
(1)za winnego tego, że w okresie od czerwca 2012 roku do 09 stycznia 2013 roku w P., brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej w skład, której wchodzili również N. N., P. G.
(1), P. K.
(2), T. S.
(1)i A. S.
(1)ps. (...), mającej na celu popełnianie, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, przestępstw polegających na uczestniczeniu w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowej w postaci amfetaminy i środka odurzającego w postaci marihuany tj. przestępstwa z art. 258 §1 k.k. i za to

art. 258 §1 k.k. wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności. 9. Uznaje oskarżonego P. K.

(1)za winnego tego, że w okresie od czerwca 2012 roku do dnia 09 stycznia 2013 roku w P., działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z poniżej opisanego procederu stałe źródło dochodu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, oraz wspólnie i w porozumieniu z P. K.
(2)i A. S.
(1), uczestniczył i usiłował uczestniczyć w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o łącznej wadze netto co najmniej 2.736,73 gram i wartości hurtowej 29.500 zł w ten sposób, że w celu dalszej dystrybucji nabywał substancje psychotropowe od niżej wskazanych kontrahentów, i tak: a) w okresie od czerwca 2012 roku do dnia 14 sierpnia 2012 roku po uprzednim nabyciu przez P. G.
(1)od N. N. znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ilości 500 gram zakupił od niego za pośrednictwem P. K.
(2)wskazaną substancję psychotropową za kwotę 5.500 zł, płacąc P. K.
(2)500 zł za pośrednictwo w tej transakcji, b) w dniu 22 sierpnia 2012 roku po uprzednim nabyciu przez P. G.
(1)od N. N. znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ilości 500 gram zakupił od niego za pośrednictwem P. K.
(2)wskazaną substancję psychotropową za kwotę 5.500 zł, płacąc P. K.
(2)500 zł za pośrednictwo w tej transakcji, c) w okresie od dnia 04 października 2012 roku do dnia 05 października 2012 roku zakupił znaczną ilość substancji psychotropowej w postaci 500 gram amfetaminy o wartości 5.500 zł w ten sposób, że po zamówieniu przez P. G.
(1)u N. N. wskazanej substancji psychotropowej, którą następnie miał zakupić od P. G.
(1)za pośrednictwem P. K.
(2), prowadził rozmowy z P. K.
(2)i A. S.
(1), których celem było ustalenie czasu i miejsca odbioru amfetaminy, a którą to substancję psychotropową odebrał od N. N. w dniu 05 października 2012 roku A. S.
(1)ps. (...), a następnie mu przekazał, d) w dniu 19 listopada 2012 roku, po prowadzonych od dnia 05 listopada 2012 roku pomiędzy T. S.
(2), a P. K.
(2)negocjacjach, w trakcie których P. K.
(2)w imieniu P. K.
(1)złożył T. S.
(2)ofertę stałego nabywania od niego znacznych ilości amfetaminy, zakupił za pośrednictwem P. K.
(2)nabytą w tym samym dniu przez T. S.
(1)od K. K.
(1)znaczną ilość substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o wadze 500 gram i wartości hurtowej 6.000 zł, którą to substancję P. K.
(2)odebrał od T. S.
(1)i dostarczył mu, za co otrzymał wynagrodzenie w wysokości 600 zł, e) w dniu 18 grudnia 2012 roku zakupił od T. S.
(1)za pośrednictwem P. K.
(2)znaczną ilość substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o wadze 500 gram i wartości hurtowej 5.000 zł, gdzie tytułem wynagrodzenia za przeprowadzenie transakcji umniejszył P. K.
(2)dług wobec jego osoby o 600 zł, f) w dniach od 08 do 09 stycznia 2013 roku, w P., usiłował uczestniczyć w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o wadze netto 236,73 gram i wartości hurtowej 2.000 zł w ten sposób, że w dniu 08 stycznia 2013 roku, otrzymał od P. K.
(2)ofertę nabycia wymienionej substancji psychotropowej, którą za pośrednictwem P. G.
(1)chciał zbyć N. N., a następnie w dniu 09 stycznia 2013 roku oczekiwał na dostawę amfetaminy, jednakże zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na zatrzymanie w tym samym dniu przez funkcjonariuszy policji bezpośrednich uczestników transakcji tj. P. K.
(2), P. G.
(1)i N. N. na miejscu jej realizacji, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu w okresie od dnia 30.01.2008r. do dnia 15.05.2008r. i od dnia 16.09.2009r. do dnia 15.06.2010r. kary 2 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 10.03.2009r., sygn. III K 366/08 za umyślne przestępstwo podobne z art. 59 ust. 1 i inne ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii tj. przestępstwa z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii i art. 13§1 k.k. w zw. z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k., w zw. z art. 65§1 k.k., w zw. z art. 64 §1 k.k. i za to

art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 64 §2 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k. wymierza mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz 300 (trzysta) stawek dziennych grzywny przyjmując, iż jedna stawka dzienna wynosi 20 (dwadzieścia) zł. 10.

art. 45 § 1 k.k. orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa kwoty 27.500 (dwadzieścia siedem tysięcy pięćset) zł stanowiącej równowartość korzyści majątkowej jaką oskarżony odniósł dopuszczając się przestępstwa opisanego wyżej w punkcie 9 wyroku. 11. Uznaje oskarżonego P. K.

(1)za winnego tego, że w dniu 08 maja 2013 roku w P., wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, posiadał substancję psychotropową w postaci amfetaminy o wadze 18,09 gram, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu w okresie od dnia 30.01.2008r. do dnia 15.05.2008r. i od dnia 16.09.2009r. do dnia 15.06.2010r. kary 2 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 10.03.2009r., sygn. III K 366/08 za umyślne przestępstwo podobne z art. 59 ust. 1 i inne ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii tj. przestępstwa z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 64 §1 k.k. i za to

art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 64 §1 k.k. wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności. 12.

art. 85 k.k. i art. 86 §1 i 2 k.k. – przy zastosowaniu art. 4 §1 k.k. wymierzone w punkcie 9 i 11 jednostkowe kary pozbawienia wolności łączy i wymierza oskarżonemu P. K.

(1)karę łączną 4 (czterech) lat pozbawienia wolności. 13.

art. 63 §1 k.k. na poczet orzeczonej w punkcie 12 kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu P. K.

(1)okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 08.05.2013r., godz. 06.00 do dnia 16.10.2014r. 14.

art. 230 §2 k.k. zwraca oskarżonemu P. K.

(1)dowody rzeczowe przechowywane w Biurze Dowodów Rzeczowych Sądu Okręgowego w Poznaniu pod nr K.P.P. 28/14 tj.: - opakowanie karty SIM (...) nr tel. (...) (pkt I.1 wykazu k. 2036 akt), - opakowanie karty SIM (...) nr tel. (...) (pkt I.2 wykazu k. 2036 akt) odnośnie oskarżonego N. N. 15. Uznaje oskarżonego N. N. za winnego tego, że w okresie od czerwca 2012 roku do 09 stycznia 2013 roku w P., brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej w skład, której wchodzili również P. G.
(1), P. K.
(2), T. S.
(1), P. K.
(1)ps. (...) i A. S.
(1)ps. (...), mającej na celu popełnianie, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, przestępstw polegających na uczestniczeniu w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowej w postaci amfetaminy i środka odurzającego w postaci marihuany tj. przestępstwa z art. 258 §1 k.k. i za to

art. 258 §1 k.k. wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności. 16. Uznaje oskarżonego N. N. za winnego tego, że w okresie od czerwca 2012 roku do dnia 09 stycznia 2013 roku w P., działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z poniżej opisanego procederu stałe źródło dochodu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, oraz wspólnie i w porozumieniu z P. G.

(1)i A. S.
(1), uczestniczył i usiłował uczestniczyć w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o łącznej wadze netto co najmniej 1.986,73 gram i wartości hurtowej 19.050 zł oraz środka odurzającego w postaci marihuany o wadze 1.000 gram i wartości hurtowej nie mniejszej niż 15.000 zł, w ten sposób, że: a) w okresie od czerwca 2012 roku do 14 sierpnia 2012 roku sprzedał P. G.
(1)znaczną ilość substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o wadze 500 gram za kwotę 4.800 zł wiedząc, że środek ten przeznaczony jest do dalszej sprzedaży, b) w dniu 22 sierpnia 2012 roku sprzedał P. G.
(1)znaczną ilość substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o wadze 500 gram za kwotę 4.800 zł wiedząc, że środek ten przeznaczony jest do dalszej sprzedaży, c) w okresie od dnia 04 października 2012 roku do dnia 05 października 2012 roku, sprzedał P. G.
(1)znaczną ilość substancji psychotropowej w postaci 500 gram amfetaminy o wartości co najmniej 5.200 zł, która to substancja za pośrednictwem P. K.
(2)została następnie sprzedana P. K.
(1), a którą przekazał w dniu 05 października 2012 roku A. S.
(1), ps. (...), d) w okresie od sierpnia 2012 roku do grudnia 2012 roku, w pięciu transakcjach sprzedał P. G.
(1)znaczną ilość substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o łącznej wadze 250 gram, za łączną kwotę 2.250 zł, wiedząc, że środek ten przeznaczony jest do dalszej sprzedaży, e) w okresie od listopada 2012r. do grudnia 2012r. nabył od nieustalonej osoby środek odurzający w postaci marihuany o wadze 6.000 gram, a następnie w ramach częściowej spłaty zadłużenia z tytułu uprzednio zaciągniętej pożyczki, przekazał P. G.
(1)1.000 gram wymienionego środka odurzającego o wartości co najmniej 15.000 zł wiedząc, że środek ten przeznaczony zostanie do dalszej sprzedaży, po czym po upływie około tygodnia wziął od P. G.
(1)około 500 gram uprzednio przekazanej marihuany o wartości około 7.500 zł, f) w dniach od dnia 08 do 09 stycznia 2013 roku usiłował uczestniczyć w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o wadze netto 236,73 gram i wartości hurtowej 2.000 zł w ten sposób, że w dniu 08 stycznia 2013 roku złożył P. G.
(1)ofertę pilnej sprzedaży amfetaminy, która po dokonaniu wzajemnych uzgodnień miała zostać zakupiona za pośrednictwem P. K.
(2)przez P. K.
(1), a następnie w dniu 09 stycznia 2013 roku udał się z P. G.
(1)samochodem marki N. (...), w którym schował wymienioną substancję psychotropową, na spotkanie z P. K.
(2), w celu realizacji transakcji, jednakże zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na zatrzymanie przez funkcjonariuszy policji, tj. przestępstwa z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii i art. 13 §1 k.k. w zw. z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 §1 k.k. i za to

art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 64 §2 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k. wymierza mu karę 2 (dwóch) lat i 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 250 (dwieście pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny przyjmując, iż jedna stawka dzienna wynosi 20 (dwadzieścia) zł. 17.

art. 45 § 1 k.k. orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa kwoty 32.050 (trzydzieści dwa tysiące pięćdziesiąt złotych) zł stanowiącej równowartość korzyści majątkowej jaką oskarżony odniósł dopuszczając się przestępstwa opisanego wyżej w punkcie 16 wyroku. 18. W ramach zarzutu opisanego w pkt IX e) uznaje oskarżonego N. N. za winnego tego, że w okresie od listopada 2012r. do grudnia 2012r. posiadał znaczną ilość środków odurzających w postaci marihuany o wadze 5.000 gram tj. przestępstwa z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii i za to

art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności. 19. Uznaje oskarżonego N. N. za winnego tego, że w okresie od czerwca 2012 roku do grudnia 2012 roku w P., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, co najmniej dziesięciokrotnie udzielił nieodpłatnie P. G.

(1)substancję psychotropową w postaci amfetaminy o łącznej wadze co najmniej 30 gram tj. przestępstwa z art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i za to

art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności. 20.

art. 85 k.k. i art. 86 §1 i 2 k.k. – przy zastosowaniu art. 4 §1 k.k. wymierzone w punkcie 15, 16, 18 i 19 jednostkowe kary pozbawienia wolności łączy i wymierza oskarżonemu N. N. karę łączną 3 (trzech) lat pozbawienia wolności. 21.

art. 63§1 k.k. na poczet orzeczonej w punkcie 20 kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu N. N. okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 08.05.2013r., godz. 06.00 do dnia 16.10.2014r. odnośnie oskarżonego A. S.

(1)22. Uznaje oskarżonego A. S.
(1)za winnego tego, że w okresie od sierpnia 2012 roku do stycznia 2013 roku w P., brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej w skład, której wchodzili również N. N., P. G.
(1), P. K.
(2), T. S.
(1), P. K.
(1)ps. (...), mającej na celu popełnianie, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, przestępstw polegających na uczestniczeniu w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowej w postaci amfetaminy i środka odurzającego w postaci marihuany tj. przestępstwa z art. 258 §1 k.k. i za to

art. 258 §1 k.k. wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności. 23. W ramach zarzutu opisanego w pkt XII c) uznaje oskarżonego A. S.

(1)za winnego tego, że w okresie od dnia 04 do 05 października 2012 roku, działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, oraz wspólnie i w porozumieniu z P. K.
(2), P. G.
(1), P. K.
(1)i N. N., po negocjacjach prowadzonych pomiędzy N. N. i P. G.
(1)oraz pomiędzy P. G.
(1), P. K.
(2)i P. K.
(1)dotyczących zaplanowanej początkowo na dzień 04 października 2012 roku transakcji sprzedaży P. K.
(1)substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, uczestniczył w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o wadze 500 gram i wartości hurtowej 5.500 zł w ten sposób, że po uprzednim uzgodnieniu z P. G.
(1)i P. K.
(2), w dniu 05 października 2012r. odebrał od N. N. wymienioną substancję psychotropową, którą następnie przekazał do dalszej dystrybucji P. K.
(1)tj. przestępstwa z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 §1 k.k. i za to

art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 64§2 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k. wymierza mu karę 2 (dwóch) lat i 1 (jednego) miesiąca pozbawienia wolności oraz 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny przyjmując, iż jedna stawka dzienna wynosi 20 (dwadzieścia) zł. 24. W ramach zarzutu opisanego w pkt XII a), b), d), e) oraz pkt XIII uznaje oskarżonego A. S.

(1)za winnego tego, że w okresie od pierwszej połowy sierpnia 2012 roku do dnia 26 grudnia 2012 roku w P., działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z poniżej opisanego procederu stałe źródło dochodu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, udzielił niżej wymienionym osobom substancję psychotropową w postaci amfetaminy o łącznej wadze 17 gram i 1 porcję o nieustalonej wadze oraz środek odurzający w postaci marihuany w ilości 1 porcji o nieustalonej wadze o łącznej wartości 388 zł, i tak: a) w pierwszej połowie sierpnia 2012r. udzielił P. K.
(2)substancję psychotropową w postaci jednej porcji amfetaminy zapakowaną w folię aluminiową o nieustalonej wadze, za nieustaloną kwotę, b) w dniu 16 sierpnia 2012r. udzielił P. K.
(2)substancję psychotropową w postaci amfetaminy o wadze 5 gram przyjmując w tym samym dniu część zapłaty w wysokości 70 zł, c) w dniu 02 września 2012r. po przyjęciu ustnego zamówienia od P. K.
(2)dzielił T. S.
(2)substancję psychotropową w postaci amfetaminy o wadze 5 gram za kwotę 120 zł, d) w dniu 11 września 2012r. udzielił P. K.
(2)substancję psychotropową w postaci amfetaminy o wadze 2 gram za kwotę 48 zł, przy czym jedną porcję P. K.
(2)przeznaczył dla P. C., e) w dniu 19 września 2012r. za pośrednictwem P. K.
(2)udzielił R. S.
(1)substancję psychotropową w postaci amfetaminy o wadze 5 gram za kwotę 120 zł, f) w dniu 26 grudnia 2012r. za pośrednictwem P. K.
(2)udzielił nieustalonemu mężczyźnie o imieniu B. środek odurzający w postaci marihuany w ilości 1 porcji o nieustalonej wadze za kwotę 30 zł, tj. przestępstwa z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 §1 k.k. i za to

art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 64§2 k.k. w zw. z art. 65 §1 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 1 (jednego) miesiąca pozbawienia wolności, a

art. 33§2 k.k. 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny przyjmując, iż jedna stawka dzienna wynosi 20 (dwadzieścia) zł. 25.

art. 45 § 1 k.k. orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa kwoty 388 (trzysta osiemdziesiąt osiem) zł stanowiącej równowartość korzyści majątkowej jaką oskarżony odniósł dopuszczając się przestępstwa opisanego wyżej w punkcie 24 wyroku. 26. Uznaje oskarżonego A. S.

(1)za winnego tego, że w grudniu 2012 roku w P., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, po nabyciu od P. G.
(1), posiadał środek odurzający w postaci marihuany o łącznej wadze co najmniej 20 gram tj. przestępstwa z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i za to

art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności. 27.

art. 85 k.k. i art. 86 §1 i 2 k.k. – przy zastosowaniu art. 4 §1 k.k. wymierzone w punkcie 22, 23, 24 i 26 jednostkowe kary pozbawienia wolności oraz w punkcie 23 i 24 jednostkowe kary grzywny łączy i wymierza oskarżonemu A. S.

(1)karę łączną 2 (dwóch) lat i 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 160 (sto sześćdziesiąt) stawek dziennych grzywny przyjmując, iż jedna stawka dzienna wynosi 20 (dwadzieścia) zł. 28.

art. 63§1 k.k. na poczet orzeczonej w punkcie 27 kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu A. S.

(1)okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 08.05.2013r., godz. 06.15 do dnia 20.10.2014r. odnośnie oskarżonego T. S.
(1)29. Uznaje oskarżonego T. S.
(1)za winnego tego, że w okresie od początku listopada 2012 roku do stycznia 2013 roku w P., brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej w skład, której wchodzili również N. N., P. G.
(1), P. K.
(2), P. K.
(1)ps. (...) i A. S.
(1)ps. (...), mającej na celu popełnianie, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, przestępstw polegających na uczestniczeniu w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowej w postaci amfetaminy i środka odurzającego w postaci marihuany tj. przestępstwa z art. 258 §1 k.k. i za to

art. 258 §1 k.k. wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności. 30. Uznaje oskarżonego T. S.

(1)za winnego tego, że w okresie od dnia 19 listopada 2012 roku do dnia 18 grudnia 2012 roku w P. i L., działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z poniżej opisanego procederu stałe źródło dochodu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz wspólnie i w porozumieniu z K. K.
(1)i P. K.
(2), uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o łącznej wadze 1.500 gram i wartości hurtowej 17.000 zł w ten sposób, że nabywał i zbywał wymienione substancje psychotropowe w celu ich dalszej sprzedaży, i tak: a) w dniu 19 listopada 2012r., po negocjacjach prowadzonych od dnia 05 listopada 2012 roku z P. K.
(2), zakupił od K. K.
(1)znaczną ilość substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o wadze 1.000 gram i wartości hurtowej 12.000 zł, a następnie w tym samym dniu sprzedał za pośrednictwem P. K.
(2)nabytą substancję psychotropową o wadze 500 gram i wartości hurtowej 6.000 zł P. K.
(1)ps. (...), a w okresie od dnia 19 listopada 2012 roku do dnia 27 listopada 2012 roku oferował P. K.
(2)sprzedaż pozostałej, nabytej w dniu 19 listopada 2019r. od K. K.
(1)amfetaminy o wadze 500 gram i wartości 6.000 zł, obiecując mu, w przypadku realizacji transakcji wynagrodzenie w kwocie 500 zł, po czym P. K.
(2)prowadził negocjacje z nieustalonym mężczyzną jako potencjalnym kontrahentem, jak również sam podjął działania zmierzające do znalezienia odbiorcy substancji psychotropowej, b) w dniu 18 grudnia 2012r. sprzedał P. K.
(1)ps. (...) za pośrednictwem P. K.
(2)znaczą ilość substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o wadze 500 gram i wartości 5.000 zł, tj. przestępstwa z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 §1 k.k. i za to

art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 64§2 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k. wymierza mu karę 2 (dwóch) lat i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności oraz 200 (dwieście) stawek dziennych grzywny przyjmując, iż jedna stawka dzienna wynosi 20 (dwadzieścia) zł. 31.

art. 45 § 1 k.k. orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa kwoty 17.000 (siedemnaście tysięcy) zł stanowiącej równowartość korzyści majątkowej jaką oskarżony odniósł dopuszczając się przestępstwa opisanego wyżej w punkcie 30 wyroku. 32. Uznaje oskarżonego T. S.

(1)za winnego tego, że w okresie od dnia 25 do 26 stycznia 2013 roku w P. i L., działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z K. K.
(1)i P. K.
(2), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii czynił przygotowania do uczestniczenia w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o łącznej wadze 500 gram i wartości hurtowej 5.500 zł w ten sposób, że po uprzednim przyjęciu od P. K.
(2)ustnego zamówienia na wskazaną substancję psychotropową, zamówił ją u K. K.
(1)wiedząc, że przeznaczona ma być ona do dalszej sprzedaży tj. przestępstwa z art. 57 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65§1 k.k. i za to

art. 57 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 64§2 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k. wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności. 33. Uznaje oskarżonego T. S.

(1)za winnego tego, że w dniu 02 września 2012r. w P. i L., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, posiadał substancję psychotropową w postaci amfetaminy w ten sposób, że: a) zakupił od P. K.
(2)jedną porcję amfetaminy o nieustalonej wadze, którą samodzielnie wydzielił z większej ilości środka psychotropowego, przechowywanego w samochodzie dostawczym typu BUS zaparkowanym w P. przy ulicy (...), b) zakupił od A. S.
(1)za pośrednictwem P. K.
(2)substancję psychotropową w postaci amfetaminy o wadze 5 gram, tj. przestępstwa z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i za to

art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii wymierza mu karę 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności. 34. Uznaje oskarżonego T. S.

(1)za winnego tego, że w dniu 08 maja 2013 roku w L. bez wymaganego zezwolenia posiadał broń palną w postaci pistoletu gazowego RECK model BABY kal. 8 mm tj. przestępstwa z art. 263§2 k.k. i za to

art. 263§2 k.k. wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności. 35. Uznaje oskarżonego T. S.

(1)za winnego tego, że w dniu 08 maja 2013r., w L., wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, posiadał substancję psychotropową w postaci amfetaminy o wadze 16,43 gram netto i środek odurzający w postaci marihuany o wadze 8,12 gram netto tj. przestępstwa z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii i za to

art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności. 36.

art. 85 k.k. i art. 86 §1 i 2 k.k. – przy zastosowaniu art. 4 §1 k.k. wymierzone w punkcie 29, 30, 32, 33, 34 i 35 jednostkowe kary pozbawienia wolności łączy i wymierza oskarżonemu T. S.

(1)karę łączną 3 (trzech) lat i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności. 37.

art. 63§ 1 k.k. na poczet orzeczonej w punkcie 36 kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu T. S.

(1)okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 08.05.2013r., godz. 06.00 do dnia 15.10.2014r. 38.

art. 230§2 k.p.k. zwraca oskarżonemu T. S.

(1)dowody rzeczowe przechowywane w Biurze Dowodów Rzeczowych Sądu Okręgowego w Poznaniu pod nr K.P.P. 28/14 tj.: - kartonowe pudełko z nadrukiem „Trauben - Zucker” (pkt II.1 wykazu k. 2036 akt), - cztery fiolki z tworzywa sztucznego zamykane korkami, w których znajdował się związek 3-MMC (pkt II.2 wykazu k. 2036 akt), - substancję zawierająca związek 3-MMC o wadze 0,83 gram netto, 0,886 gram netto i 0,82 gram netto (pkt II.3 wykazu k. 2036v akt), - cztery fiolki z tworzywa sztucznego zamykane korkami (pkt II.9 wykazu k. 2036v akt), - worek foliowy stanowiący opakowanie od substancji zawierającej związek 3-MMC o wadze 36,43 gram (pkt II.15 wykazu k. 2037 akt), - sproszkowaną i częściowo zbryloną substancję koloru białego zawierająca związek 3-MMC o wadze 36,43 gram netto (pkt II.16 wykazu k. 2037 akt), - kominiarkę (pkt II.18 wykazu k. 2037 akt), - worek foliowy z zapięciem strunowym z zawartością 61 fiolek z tworzywa sztucznego (pkt II.20 wykazu k. 2037v akt), 39.

art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka przepadek dowodów rzeczowych w postaci: - substancji koloru białego zawierającej w swym składzie siarczan amfetaminy o wadze netto 17,88 gram, - substancji koloru białego zawierającej w swym składzie siarczan amfetaminy o wadze netto 8,83 gram, - substancji koloru białego zawierającej w swym składzie siarczan amfetaminy o wadze netto 4,09 gram, - substancji koloru jasnożółtego zawierającej w swym składzie siarczan amfetaminy o wadze netto 2,43 gram, - suszu roślinnego koloru brunatno-zielonego w postaci fragmentów kwiatostanów, liści łodyg oraz nasion będący zielem konopi o masie netto 6,48 gram, - suszu roślinnego koloru brunatno-zielonego w postaci kwiatostanów, fragmentów liści łodyg oraz nasion będący zielem konopi o masie netto 0,92 gram, przechowywanych w Magazynie Narkotykowym przy Wydziale Dochodzeniowo – Śledczym KWP w P., nr depozytu (...). 40.

art. 44 §2 k.k. orzeka przepadek dowodów rzeczowych przechowywanych w Biurze Dowodów Rzeczowych Sądu Okręgowego w Poznaniu pod nr K.P.P. 28/14, w postaci: - opakowania w postaci woreczka foliowego (pkt I.3 wykazu k. 2036 akt), - metalowej puszki pomalowanej na kolor złoty z nadrukiem „John Adams…” (pkt II.4 wykazu k. 2036v akt), - woreczka foliowego z zapięciem strunowym, w którym przechowywana była amfetamina (pkt II.5 wykazu k. 2036v akt), - woreczka foliowego z zapięciem strunowym, w którym przechowywana była amfetamina (pkt II.6 wykazu k. 2036v akt), - torebki celofanowej stanowiącej opakowanie substancji (pkt II.7 wykazu k. 2036v akt), - metalowej fajki z odkręcanym ustnikiem i cybuchem (pkt II.8 wykazu k. 2036v akt), - fragmentu rurki z tworzywa sztucznego (pkt II.10 wykazu k. 2037 akt), - woreczka foliowego z zapięciem strunowym, stanowiący opakowanie od suszu roślinnego (pkt II.11 wykazu k. 2037 akt), - wagi elektronicznej koloru srebrnego (pkt II.12 wykazu k. 2037 akt), - plastycznej substancji koloru ciemnobrązowego (pkt II.13 wykazu k. 2037 akt), - worka foliowego koloru srebrnego (pkt II.14 wykazu k. 2037 akt), - wagi elektronicznej (pkt II.17 wykazu k. 2037 akt), - worka foliowego z zapięciem strunowym stanowiący opakowanie od substancji w postaci suszu roślinnego o wadze netto 6,90 gram (pkt II.19 wykazu k. 2037 akt), - worka foliowego z zapięciem strunowym z zawartością 98 sztuk woreczków foliowych z zapięciem strunowym (pkt II.21 wykazu k. 2037v akt), - worka foliowego z zapięciem strunowym z zawartością 37 sztuk woreczków foliowych z zapięciem strunowym (pkt II.22 wykazu k. 2037v akt), - 3 woreczków foliowych z zapięciem strunowym (pkt II.23 wykazu k. 2037v akt), 41.

art. 44§ 6 k.k. orzeka przepadek dowodu rzeczowego w postaci pistoletu gazowego RECK model BABY kal. 8 mm, nr (...) z pustym magazynkiem przechowywanego w Laboratorium Kryminalistycznym KWP w P.. 42.

§ 14ust.

2 pkt 5, § 16 i §2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18.09.2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( DZ.U nr 163 poz. 1348) w zw. z § 22 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03.10.2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. 2016.1714) przyznaje adw. R. R.

(1)kwotę 5.756,40 zł brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu N. N. z urzędu. 43.

§ 14ust.

2 pkt 5, § 16 i §2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18.09.2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( DZ.U nr 163 poz. 1348) w zw. z § 22 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03.10.2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. 2016.1714) przyznaje adw. K. K.

(3)kwotę 4.575,60 zł brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu T. S.
(1)z urzędu. 44.

§ 14ust.

1 pkt 2, ust. 2 pkt 5, § 16 i §2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18.09.2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( DZ.U nr 163 poz. 1348) w zw. z § 22 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03.10.2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. 2016.1714) przyznaje adw. Z. S. kwotę 8.634,60 zł brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu A. S.

(1)z urzędu. 45.

art. 627 k.p.k. i art. 633 k.p.k. zasądza od oskarżonych P. K.

(1), N. N., A. S.
(1)i T. S.
(1)na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Poznaniu koszty sądowe w części tj. w kwocie po 2.303,62 zł,

art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983 r., nr 49, poz. 223 z późn. zm.) nie wymierza im opłaty, a w pozostałej części kosztami sądowymi obejmującymi wydatki związane z udzieleniem oskarżonym N. N., A. S.

(1)i T. S.
(2)pomocy prawnej z urzędu, obciąża Skarb Państwa. 46.

art. 627 k.p.k. zasądza od oskarżonego K. K.

(1)na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Poznaniu koszty sądowe w kwocie 1.535,75 zł,

art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983 r., nr 49, poz. 223 z późn. zm.) nie wymierza mu opłaty, a

art. 630 k.p.k. kosztami sądowymi w części uniewinniającej obciąża Skarb Państwa. SSO Izabela Dehmel UZASADNIENIE Sąd ustalił następujący stan faktyczny: P. K.

(2)i P. K.
(1)ps. (...) są kolegami, znają się od dzieciństwa, zamieszkiwali w sąsiedztwie, utrzymywali z sobą relacje koleżeńskie. Kolegą P. K.
(1)był A. S.
(1)ps. (...), który zamieszkiwał na tym samym podwórku, co P. K.
(1), a którego za pośrednictwem wspólnych znajomych poznał również P. K.
(2). W 2011 roku P. K.
(2)pracował w hurtowni (...), gdzie poznał P. G.
(1), z którym zaczął utrzymywać relacje koleżeńskie. Od kwietnia 2012 roku P. K.
(2)rozpoczął pracę w firmie kurierskiej (...), gdzie poznał T. S.
(1). Następnie od czerwca 2012 roku P. K.
(2)został zatrudniony przez P. G.
(1), w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, której przedmiotem było świadczenie usług transportowych dla firmy farmaceutycznej (...). N. N. był znajomym P. G.
(1)od dzieciństwa. Za pośrednictwem P. G.
(1)P. K.
(2)poznał N. N., a później także w związku z transakcjami narkotykowi poznał go P. K.
(1). Również A. S.
(1)znał N. N., gdyż ten był znajomym jego brata. K. K.
(1)był kolegą T. S.
(1), za jego pośrednictwem poznał również P. K.
(2), od którego w listopadzie 2012 roku kupił samochód. Na przełomie 2011 i 2012 roku N. N. wraz ze swoją ówczesną konkubiną A. W. planował otworzyć sklep spożywczo – monopolowy w P. przy ul. (...). W związku z brakiem wystarczających środków zwrócił się do P. G.
(1)o pożyczkę w kwocie 20.000 zł, na co ten wyraził zgodę. Pożyczka została zaciągnięta na okres jednego miesiąca z oprocentowaniem 10%, jednak N. N. nie wywiązał się z zaciągniętego zobowiązania i spłacał pożyczkę w ratach, przy czym do lata 2012 roku zwrócił P. G.
(1)jedynie połowę pożyczonej kwoty, a następnie zaprzestał spłaty długu. Wtedy też N. N. zaproponował P. G.
(1), by ten rozprowadzał dla niego narkotyki, a zysk z ich sprzedaży miał stanowić formę spłaty pożyczki. P. G.
(1)początkowo nie wyraził zgody na powyższą propozycję i zażądał zwrotu gotówki. Jednocześnie N. N. zwrócił się do P. G.
(1)o kolejną pożyczkę w kwocie 20.000 zł informując go, że pieniądze mają zostać przez niego przeznaczone na zakup marihuany w Holandii, jednocześnie zobowiązał się do spłaty całego zadłużenia w terminie tygodnia, na co ten wyraził zgodę. N. N. nie zwrócił P. G.
(1)pieniędzy w ustalonym terminie, co więcej zaprzestał w ogóle spłaty zadłużenia, jednocześnie ponownie zaproponował P. G.
(1), by ten należność odzyskiwał poprzez udział w obrocie rozprowadzanymi przez niego narkotykami. W czerwcu 2012 roku P. K.
(2)i P. G.
(1)spotkali się w Centrum Handlowym (...) na kręgielni, gdzie P. G.
(1)przyniósł porcję amfetaminy, którą otrzymał od N. N. i zażył ją wspólnie z P. K.
(2). Od tego czasu P. K.
(2)i P. G.
(1)zaczęli wspólnie zażywać amfetaminę i marihuanę, P. K.
(2)zaczął zaopatrywać się u P. G.
(1)w detaliczne porcje z przeznaczeniem na własny użytek. W tym samym czasie P. K.
(2)spotkał się z P. K.
(1), któremu powiedział, że zażywał amfetaminę dobrej jakości, w związku z czym P. K.
(1)zapytał go, czy mógłby dowiedzieć się o cenę narkotyku przy zakupie 500 gram. Następnego dnia P. K.
(2)rozmawiał w tej sprawie z P. G.
(1), który oświadczył, że ustali warunki sprzedaży. Wiedząc, że P. K.
(2)zainteresowany jest zakupem amfetaminy w ilościach hurtowych P. G.
(1)chcąc odzyskać pieniądze przystał na propozycję N. N. i zgodził się na rozprowadzanie dla niego narkotyków. Od czerwca 2012 roku N. N., P. G.
(1), P. K.
(2), P. K.
(1), a od sierpnia 2012 roku również A. S.
(1)podjęli skoordynowane działania, których celem był obrót znacznymi ilościami substancji psychotropowej w postaci amfetaminy oraz środka odurzającego w postaci marihuany. N. N. pełnił rolę dostawcy narkotyków, rola P. G.
(1)polegała na pośrednictwie w transakcjach sprzedaży znacznych ilości amfetaminy P. K.
(2), który z kolei uzyskane w ten sposób narkotyki zbywał P. K.
(1), a ten ich dystrybucję zlecał A. S.
(1). Od listopada 2012 roku w skład grupy przestępczej wchodził również T. S.
(1), który dostarczał amfetaminę P. K.
(2), a której odbiorcą był P. K.
(1). W okresie od 2012 do 2013 roku P. K.
(2)posługiwał telefonami o numerach (...) i (...). P. G.
(1)używał w tym okresie telefonu o numerze (...). P. K.
(1)posługiwał się w okresie objętym zarzutami m. in. telefonami o numerach: (...). A. S.
(1)posługiwał się w okresie objętym zarzutami telefonami o numerach: (...). T. S.
(1)używał w tym okresie telefonów o numerach: (...). K. K.
(1)natomiast posługiwał się w okresie objętym zarzutami telefonem o numerze (...). W celu przeprowadzenia transakcji narkotykowych N. N. kontaktował się wyłącznie z P. G.
(1). P. K.
(2)utrzymywał kontakt ze swoimi dostawcami tj. P. G.
(1)i T. S.
(2), a także z P. K.
(1), który był hurtowym odbiorcą narkotyków, a także A. S.
(1), który rozprowadzał narkotyki otrzymane od P. K.
(1)indywidualnym odbiorcom. Członkowie grupy kontaktowali się między sobą za pomocą telefonów komórkowych, gdzie w trakcie rozmów telefonicznych składali zamówienia i uzgadniali szczegóły transakcji, których przedmiotem były narkotyki. W rozmowach na amfetaminę mówili „szpak”; „biały laptop”, „amelinium”, a na marihuanę „baba”, „wąs”. Jednocześnie ilość 5 gram określana była przez nich jako „pinta”. Pierwsza transakcja miała miejsce w okresie od czerwca 2012 roku do dnia 14 sierpnia 2012 roku. P. G.
(1)złożył u N. N. zamówienie na 500 gram amfetaminy, za co ten zażądał 4.800 zł. Powyższą informację P. G.
(1)przekazał P. K.
(2)informując przy tym, że cena wynosić będzie 5.000 zł, a ten P. K.
(1), który wyraził chęć zakupu narkotyku i złożył zamówienie, o czym P. K.
(2)poinformował P. G.
(1), a ten N. N.. N. N. przekazał P. G.
(1)500 gram amfetaminy, którą ten przekazał dalej P. K.
(2), po czym P. K.
(2)spotkał się z P. K.
(1)na podwórku w miejscu ich zamieszkania i dostarczył mu narkotyk. P. G.
(1)za 500 gram amfetaminy zapłacił N. N. 4.800 zł, następnie P. G.
(1)do powyższej kwoty doliczył swoją prowizję i sprzedał narkotyk P. K.
(2)za 5.000 zł, a P. K.
(2)P. K.
(1)za 5.500 zł, przy czym kwota 500 zł należna P. K.
(2)była potrącana przez P. K.
(1)w związku z długiem, który ten miał u niego. Jeszcze w sierpniu 2012 roku P. K.
(1)zamówił u P. K.
(2)kolejną porcję amfetaminy, którą podobnie jak poprzednio, po przekazaniu w dniu 14 sierpnia 2012 roku informacji przez P. K.
(2), P. G.
(1)zamówił u N. N.. W dniu 22 sierpnia 2012 roku N. N. sprzedał P. G.
(1)500 gram amfetaminy za kwotę 4.800 zł, którą ten sprzedał P. K.
(2)za 5.000 zł, a P. K.
(2)P. K.
(1)za kwotę 5.500 zł, przy czym również tym razem kwota 500 zł należna P. K.
(2)została zaliczona przez P. K.
(1)na poczet długu. W dniu 23 sierpnia 2012 roku P. K.
(1)skontaktował się z P. K.
(2)i poinformował go, że z zamówionej amfetaminy w ilości 500 gram brakuje około 15 gram, o czym z kolei P. K.
(2)poinformował P. G.
(1), a ten zobowiązał się dostarczyć większą ilość narkotyku przy następnej transakcji. Każdorazowo amfetamina dostarczana przez N. N. miała postać bryły koloru białego, miała intensywny chemiczny zapach, była wilgotna. W październiku 2012 roku P. K.
(1)ponownie złożył zamówienie u P. K.
(2)na 500 gram amfetaminy, o czym ten poinformował P. G.
(1), a ten złożył zamówienie u N. N.. N. N. poinformował P. G.
(1), że amfetamina będzie dostarczona z innego źródła, jednocześnie z uwagi na to, że miała inną konsystencję – była sypka i sproszkowana, a nie zbita w formie grudy – dał mu detaliczną porcję celem przetestowania, którą P. G.
(1)przekazał dalej P. K.
(2). Początkowo transakcja planowana była na dzień 04 października 2012 roku, jednakże w tym dniu N. N. nie dysponował jeszcze narkotykiem i konieczne było jej przełożenie na następny dzień. Z uwagi na to, że w dniu 05 października 2012 roku, z uwagi na obowiązki służbowe P. G.
(1)i P. K.
(2)nie mogli odebrać amfetaminy od N. N., P. G.
(1)ustalił z nim, że w godzinach rannych amfetaminę odbierze od niego A. S.
(1). Jednocześnie wieczorem w dniu 04 października 2012 roku P. G.
(1)pojechał do miejsca zamieszkania P. K.
(2), gdzie na podwórku spotkał się z nim i A. S.
(1), których poinformował o przesunięciu transakcji na następny dzień, jednocześnie przekazał A. S.
(1)numer telefonu do N. N.. W dniu 05 października 2012 roku około godz. 08.30 A. S.
(1)spotkał się z N. N. w rejonie stadionu przy ul. (...), gdzie N. N. przekazał mu 500 gram amfetaminy, którą ten następnie dostarczył P. K.
(1). N. N. sprzedał P. G.
(1)500 gram amfetaminy będącej przedmiotem transakcji za kwotę 5.200 zł, a ten po naliczeniu marży przekazał ją P. K.
(2), który sprzedał ją P. K.
(1)za kwotę 5.500 zł. Oprócz transakcji realizowanych na zamówienie P. K.
(1), w okresie od sierpnia 2012 roku do grudnia 2012 roku N. N. pięciokrotnie sprzedał P. G.
(1)amfetaminę każdorazowo w ilości 50 gram, za kwotę 9 zł za gram tj. za łączną kwotę 2.250 zł. Zakupioną od N. N. amfetaminę P. G.
(1)odsprzedał P. K.
(2)za kwotę 2.500 zł tj. w cenie 10 zł za gram. Jednocześnie w okresie od czerwca 2012 roku do grudnia 2012 roku N. N. przekazał P. G.
(1)co najmniej dziesięciokrotnie nieodpłatnie amfetaminę w ilości co najmniej 30 gram, którą ten zażywał wspólnie z P. K.
(2). W okresie od listopada 2012r. do grudnia 2012r. N. N. nabył od nieustalonej osoby środek odurzający w postaci marihuany o wadze 6.000 gram. Następnie w ramach częściowej spłaty zadłużenia z tytułu zaciągniętej pożyczki przekazał P. G.
(1)1.000 gram wymienionego środka odurzającego, którego wartość hurtowa wynosiła co najmniej 15.000 zł, który to narkotyk P. G.
(1)miał sprzedać i w ten sposób odzyskać częściowo pożyczone pieniądze. Marihuana zapakowana była w foliowy worek, opakowanie kształtem zbliżone było do kuli. P. G.
(1)marihuanę odebrał od N. N. w miejscu jego zamieszkania, w piwnicy, gdzie ten przechowywał łącznie sześć podobnych kształtem i wielkością pakunków z marihuaną, z czego jeden wydał P. G.
(1). P. G.
(1)marihuanę przechowywał w miejscu zamieszkania w garażu. Po upływie około tygodnia N. N. przyjechał do P. G.
(1)i zapytał, czy sprzedał już otrzymaną od niego marihuanę, czemu ten zaprzeczył. W związku z tym N. N. zażądał od P. G.
(1), by ten mu wydał część narkotyku, jednocześnie zobowiązał się do dokonania wzajemnych rozliczeń. P. G.
(1)wydał N. N. uprzednio otrzymaną paczkę marihuany, z której ten wziął około 500 gram narkotyku, którego wartość hurtowa wynosiła około 7.500 zł. W kolejnych dniach N. N. ponownie przyjechał do P. G.
(1)i chciał odebrać pozostałą część marihuany, jednakże P. G.
(1)wiedząc, że ten nie rozliczy się z nim z zaciągniętych zobowiązań, oświadczył, że narkotyk sprzedał. Faktycznie, część otrzymanej marihuany P. G.
(1)przeznaczył na własne potrzeby, palił ją wspólnie z P. K.
(2), a także sprzedawał. W tym czasie P. G.
(1)zaczął spotykać się towarzysko z A. S.
(1)w celu wspólnego zażywania środków odurzających. A. S.
(1)podczas spotkań nabywał od P. G.
(1)pojedyncze porcje marihuany, którą następnie wspólnie palili. W grudniu 2012 roku A. S.
(1)kupił od P. G.
(1)co najmniej 20 gram marihuany. Latem 2012 roku T. S.
(1)zaproponował P. K.
(2)sprzedaż substancji nazwanej „haszyszem”, która miała być dopalaczem. O możliwości nabycia takich środków P. K.
(2)poinformował P. K.
(1), który wyraził zainteresowanie ofertą. Od tego czasu P. K.
(1)za pośrednictwem P. K.
(2)zaopatrywał się u T. S.
(1)w substancję o nazwie „haszysz – dopalacz”. Była to substancja o konsystencji plasteliny, w kolorze ciemnobrązowym, na którą P. K.
(2), T. S.
(1)i P. K.
(1)mówili „czekolada” lub „gówno”. P. K.
(1)w odstępach kilku tygodni kupował od T. S.
(1)„chaszysz – dopalacz”, każdorazowo w ilości 500 gram za kwotę 6.000 zł. Jednocześnie z uwagi na pogorszenie jakości amfetaminy dostarczanej przez N. N. P. K.
(1)zaczął szukać innego źródła dostaw. W związku z tym, że kupował od T. S.
(1)dopalacze poprosił P. K.
(2), by ten zorientował się, co do możliwości nabycia od niego amfetaminy. W dniu 05 listopada 2012 roku P. K.
(2)skontaktował się z T. S.
(2)i w rozmowie telefonicznej poinformował go, że rozważa nabywanie u niego hurtowych ilości amfetaminy, jednocześnie poprosił go o dostarczenie detalicznej porcji tzw. testera, celem sprawdzenia jakości narkotyku. W kolejnych dniach, po uzgodnieniu z P. K.
(1), P. K.
(2)zamówił u T. S.
(1)500 gram amfetaminy, po czym T. S.
(1)skontaktował się z K. K.
(1), u którego zamówił potrzebną ilość narkotyku. Na skutek nieporozumienia, K. K.
(1)zamówił u swojego dostawcy dla T. S.
(1)1000 gram amfetaminy, a nie 500 gram zamówione uprzednio przez P. K.
(2). W okresie od dnia 17 do 19 listopada 2012 roku K. K.
(1)oczekiwał na dostawę amfetaminy, w związku z czym planowana początkowo na dzień 15 listopada 2012 roku transakcja była przesuwana. W dniu 19 listopada 2012 roku K. K.
(1)dostarczył T. S.
(2)1000 gram amfetaminy, za którą ten zapłacił 12.000 zł. Następnie, zgodnie z zamówieniem, 500 gram amfetaminy T. S.
(1)przekazał P. K.
(2), za co ten zapłacił 6.000 zł, po czym sprzedał ją P. K.
(1)za kwotę 6.000 zł, a dodatkowo otrzymał od niego 600 zł jako zapłatę za pośrednictwo w transakcji. Z uwagi na to, że K. K.
(1)dostarczył T. S.
(2)większą ilość amfetaminy, niż ta zamówiona przez P. K.
(1), T. S.
(1)podął działania zmierzające do znalezienia innego odbiorcy narkotyku. W tym celu jeszcze w dniu 19 listopada 2012 roku skontaktował się P. K.
(2)prosząc go o pomoc w sprzedaży narkotyku, przy czym za znalezienie kupca zaproponował mu kwotę 500 zł. W okresie od 21 do 27 listopada 2012 roku P. K.
(2)kontaktował się z M. M. i innym nieustalonym mężczyzną w celu złożenia oferty sprzedaży amfetaminy. W dniu 24 listopada 2012r. również T. S.
(1)skontaktował się z nieustalonym mężczyzną – kolejnym potencjalnym odbiorcą informując, że amfetamina jest bardzo dobrej jakości, pochodzi z tego samego źródła, które ma P. K.
(2)i zaproponował sprzedaż narkotyku w dobrej cenie w celu rozprowadzenia pomiędzy pracownikami magazynu. Kolejna transakcja sprzedaży przez T. S.
(1)P. K.
(1)substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o wadze netto 500 gram w cenie 5.000 zł, w której w charakterze pośrednika uczestniczył P. K.
(2)miała miejsce w dniu 18 grudnia 2012 roku. W dniu 08 stycznia 2013 roku N. N. skontaktował się z P. G.
(1)i poinformował go, że ma pilnie do sprzedania 250 gram amfetaminy i poprosił o znalezienie nabywcy. Jednocześnie z uwagi na chęć dokonania szybkiej transakcji cenę ustalili na kwotę 2.000 zł. O możliwości okazyjnego zakupu narkotyku P. G.
(1)poinformował P. K.
(2), który z kolei ofertę przedstawił P. K.
(1), a ten wyraził chęć dokonania zakupu. Początkowo do transakcji miało dojść w tym samym dniu jednakże P. K.
(1)oświadczył, że nie ma pieniędzy i może dokonać zakupu najwcześniej w dniu następnym. W związku z tym P. G.
(1)ustalił z N. N. i P. K.
(2), że spotkają się w dniu 09 stycznia 2013 roku, a P. K.
(2)środki na zakup narkotyku wyłoży z pieniędzy pobranych w tym dniu z aptek. W dniu 09 stycznia 2013 roku P. G.
(1), samochodem marki N. (...) o nr rej. (...) przyjechał do miejsca zamieszkania N. N., a następnie razem pojechali do restauracji (...), przy Al. (...) w rejonie supermarketu (...), gdzie oczekiwali na P. K.
(2). W międzyczasie P. G.
(1)kilkukrotnie kontaktował się telefonicznie z P. K.
(2)informując go, że zależy mu na szybkim dokonaniu transakcji, z uwagi na to, że N. N. szybko potrzebuje gotówkę, jednocześnie poinformował go, że czekają na niego przy restauracji (...). P. G.
(1)przed spotkaniem wysłał również do P. K.
(2)sms-a, w którym prosił go by miał odliczoną dla N. N. kwotę 2.000 zł, by ten nie widział, że dysponuje większą ilością gotówki. Około godz. 12.00 P. K.
(2)samochodem marki C. (...) podjechał pod restaurację (...), z której wychodzili P. G.
(1)i N. N., którzy podeszli do pojazdu P. K.
(2). W tym momencie zostali zatrzymani przez funkcjonariuszy policji st. sierż. K. W. i st. sierż. D. K.
(1). W toku przeszukania samochodu marki N. (...) o nr rej. (...) za siedzeniem kierowcy ujawniono siatkę foliową w której znajdowała się szara torebka z zawartością 236 gram substancji w postaci białego proszku, która zawiera w swoim składzie siarczan amfetaminy o średniej zawartości 8%. W dniu 09 stycznia 2013 roku, w toku przeszukania pomieszczeń mieszkalnych zajmowanych przez P. G.
(1)w P., przy ul. (...) ujawniono woreczek foliowy z białym zbitym proszkiem, który zawiera w swoim składzie siarczan amfetaminy o średniej zawartości 13%. W związku z zatrzymaniem P. G.
(1)i N. N. i niedojściem z tego powodu do skutku kolejnej transakcji, P. K.
(1)złożył u P. K.
(2)zamówienie na 500 gram amfetaminy od T. S.
(1). W dniu 23 stycznia 2013 roku P. K.
(2)przekazał zamówienie T. S.
(2), a ten zamówił narkotyk u K. K.
(1). W związku z tym, że dostawca K. K.
(1)spóźniał się, a P. K.
(1)zależało na szybkim sfinalizowaniu transakcji, T. S.
(1)próbował pozyskać narkotyk z innego źródła. W tym celu w dniu 25 stycznia 2013 roku przeprowadził rozmowę z użytkownikiem telefonu o numerze (...) prosząc go by załatwił „pół kilo szpaka”, jednakże ten poinformował go, że nie ma takiej możliwości. W dniu 26 stycznia 2013r. T. S.
(1)po raz kolejny skontaktował się z K. K.
(1), który poinformował go, że załatwienie narkotyków przeciągnie się w czasie, co spowodowane jest przedłużonym okresem oczekiwania na dostawę, a T. S.
(1)zasygnalizował, że z tego powody transakcja może być nieaktualna. W tym samym dniu T. S.
(1)ponownie zadzwonił do P. K.
(2)pytając go, czy nadal zainteresowany jest nabyciem narkotyku, co ten potwierdził. W związku z tym T. S.
(1)potwierdził aktualność zamówienia u K. K.
(1), po czym ponownie skontaktował się z P. K.
(2)potwierdzając zamówienie oraz cenę 11.000 zł za kilogram. Kolejno w dniu 27 stycznia 2013 roku K. K.
(1)nadal oczekiwał na dostarczenie amfetaminy przez swojego dostawcę o czym na bieżąco informował T. S.
(1), przy czym nie ustalono, czy tego dnia lub w kolejnych doszło do sfinalizowania transakcji. P. K.
(2), P. G.
(1)i A. S.
(1), jak również ich wspólni znajomi wielokrotnie spotykali się w celu wspólnego zażycia środków odurzających lub substancji psychotropowych. Narkotyki te wielokrotnie pochodziły z partii narkotyków, które były przedmiotem wcześniejszych transakcji hurtowych, a które rozprowadzał wśród klientów indywidualnych A. S.
(1). Jednocześnie P. K.
(2), w środowisku, w którym się obracał był znany jako osoba mająca dostęp do narkotyków, w związku z czym wielokrotnie różne osoby kontaktowały się z nim w celu zakupu amfetaminy i marihuany. W takiej sytuacji P. K.
(2)kontaktował się z A. S.
(1), składał zamówienie, a następnie odbierał od niego detaliczne porcje narkotyku, które przekazywał zamawiającym, pobierając zapłatę, którą w całości przekazywał A. S.
(1). Narkotyki nabywał również na własne potrzeby. W pierwszej połowie sierpnia 2012r. A. S.
(1)sprzedał P. K.
(2)substancję psychotropową w postaci jednej porcji amfetaminy zapakowaną w folię aluminiową o nieustalonej wadze, za nieustaloną kwotę. W dniu 16 sierpnia 2012 roku ponownie sprzedał P. K.
(2)substancję psychotropową w postaci amfetaminy o wadze 5 gram, za co otrzymał w tym dniu zapłatę w wysokości 70 zł. W dniu 02 września 2012 roku o godz. 04:26:03 T. S.
(1)skontaktował się P. K.
(2)prosząc go o sprzedaż detalicznej porcji amfetaminy. P. K.
(2)poinformował T. S.
(1), że amfetaminę przechowuje w samochodzie dostawczym typu BUS, który jest zaparkowany w P. przy ul. (...) i ma sobie wydzielić potrzebną porcję. T. S.
(1)udał się we wskazane miejsce i zabrał detaliczną porcję amfetaminy o nieustalonej wadze, o czym telefonicznie poinformował P. K.
(2). W tym samym dniu o godz. 20:14:24 T. S.
(1)ponownie skontaktował się z P. K.
(2)i poprosił go o załatwienie 5 gram amfetaminy. P. K.
(2)skontaktował się z A. S.
(1)przekazując zamówienie, po czym zadzwonił do T. S.
(1)i przekazał mu, że ma się udać do miejsca zamieszkania A. S.
(1), co ten uczynił. Na miejscu A. S.
(1)sprzedał T. S.
(2)5 gram amfetaminy za kwotę 120 zł. Następnie w dniu 11 września 2012 roku A. S.
(1)sprzedał P. K.
(2)2 gramy amfetaminy za kwotę 48 zł, z czego jedna porcja narkotyku przeznaczona była dla P. C., z którym P. K.
(2)i P. G.
(1)zamierzali się spotkać i wsypać mu narkotyk do drinka, co tez uczynili. W dniu 19 września 2012 roku do P. K.
(2)zadzwonił kuzyn R. S.
(1), który zamieszkuje w miejscowości O., z prośbą o załatwienie amfetaminy. P. K.
(2)skontaktował się z A. S.
(1)i wziął od niego 5 gram amfetaminy, którą następnie za kwotę 120 zł sprzedał R. S.
(1). Po transakcji całą kwotę ze sprzedaży przekazał A. S.
(1). Kolejno w dniu 26 grudnia 2012 roku z P. K.
(2)skontaktował się nieustalony mężczyzna o imieniu B., który poprosił go o załatwienie środka odurzającego w postaci marihuany w ilości 1 porcji. Podobnie, jak uprzednio P. K.
(2)skontaktował się z A. S.
(1)i odebrał od niego porcję marihuany o nieustalonej wadze, po czym przekazał ją B., pobierając zapłatę w wysokości 30 zł, którą w całości przekazał A. S.
(1). K. K.
(1)został zatrzymany w dniu 08 maja 2013 roku o godz. 06.20. P. K.
(1)został zatrzymany w dniu 08 maja 2013 roku o godz. 06.00. W trakcie przeprowadzonego w tym dniu przeszukania pomieszczeń mieszkalnych zajmowanych przez P. K.
(1)ujawniono i zabezpieczono między innymi sproszkowaną i częściowo zbryloną substancję koloru białego w woreczku foliowym o masie netto 18,09 grama, która zgodnie z opinią(...) z dnia 23.07.2013r. zawiera w swoim składzie siarczan amfetaminy. N. N. został zatrzymany w dniu 08 maja 2013 roku o godz. 06.00. A. S.
(1)został zatrzymany w dniu 08 maja 2013 roku o godz. 06.15. T. S.
(1)został zatrzymany w dniu 08 maja 2013 roku o godz. 06.00. Podczas przeszukania mieszkania użytkowanego przez T. S.
(1)ujawniono i zabezpieczono, między innymi: ⚫ woreczek foliowy z zapięciem strunowym z czerwonym paskiem z zawartością sproszkowanej i częściowo zbrylonej substancji koloru białego o wadze 9,45 gram netto zawierającej, zgodnie z opinią LK KWP w P. (...) z dnia 23.07.2013r., w swoim składzie siarczan amfetaminy, ⚫ woreczek foliowy z zapięciem strunowym z czerwonym paskiem z zawartością sproszkowanej i częściowo zbrylonej substancji koloru białego o wadze 4,40 gram netto zawierającej, zgodnie z opinią LK KWP w P. (...) z dnia 23.07.2013r., w swoim składzie siarczan amfetaminy, ⚫ torebkę celofanową z zawartością zbrylonej i częściowo sproszkowanej substancji koloru jasnożółtego o wadze 2,58 gram netto zawierającej, zgodnie z opinią LK KWP w P. (...) z dnia 23.07.2013r., w swoim składzie siarczan amfetaminy, ⚫ woreczek foliowy z zapięciem strunowym z czerwonym paskiem z zawartością suszu roślinnego koloru zielono-brunatnego w postaci kwiatostanów, fragmentów liści łodyg oraz nasion o masie netto 1,22 gram netto będącego, zgodnie z opinią LK KWP w P. (...) z dnia 23.07.2013r., zielem konopi innych niż włókniste, ⚫ woreczek foliowy z zapięciem strunowym z czerwonym paskiem z zawartością suszu roślinnego koloru zielono-brunatnego w postaci fragmentów kwiatostanów, liści łodyg oraz nasion o masie 6,90 gram netto będącego, zgodnie z opinią LK KWP w P. (...) z dnia 23.07.2013r., zielem konopi innych niż włókniste. Ponadto w trakcie tego przeszukania ujawniono i zabezpieczono przedmioty służące do konfekcjonowania narkotyków, takie jak wagi, opakowania w postaci woreczków z zapięciem strunowym, fiolki wykonane z tworzywa sztucznego, a także przedmioty służące do ich zażywania, np. fajki. Podczas przeszukania garażu użytkowanego przez T. S.
(1)ujawniono i zabezpieczono pistolet gazowy „RECK” mod. BABY kal. 8 mm numer (...) z pustym magazynkiem, który zgodnie z opinią Laboratorium Kryminalistycznego Komendy Wojewódzkiej Policji w P., zgodnie z przepisami Ustawy o broni i amunicji z dnia 21 maja 1999 roku, stanowi broń palną, na posiadanie której wymagane jest pozwolenie. Ł. D. i M. C., pseudonim (...) poznali się we wrześniu 2010 roku, kiedy razem pracowali jako przedstawiciele handlowi w firmie (...). Od tego momentu mężczyźni utrzymywali kontakty towarzyskie, M. C. odwiedzał Ł. D. w jego miejscu zamieszkania, razem wychodzili do miasta, w czasie jednego ze wspólnie spędzonych wieczorów M. C. przedstawił Ł. D. swoich znajomych, m. in. K. K.
(1), który pracował jako ochroniarz w lokalu (...). M. C. utrzymując kontakty w Ł. D. poznał członków jego rodziny tj. ojca P. D. i brata M. D.. W tym czasie P. D. użytkował leasingowany samochód marki V. (...). Z uwagi na kłopoty finansowe P. D. miał problemy ze spłatą rat leasingu, w związku z czym Ł. D. zaproponował M. C. by ten korzystał z samochodu ojca i jednocześnie pokrywał koszty jego utrzymania, na co ten wyraził zgodę. M. C. przez okres kilku miesięcy użytkował pojazd, do czasu awarii silnika, która wiązała się dla niego z koniecznością naprawy i pokrycia jej kosztów. Następnie M. C. domagał się od P. D. i Ł. D. zwrotu kosztów naprawy w wysokości około 10.000 zł, których żaden z nich nie uiścił. Finalnie M. C. zwrócił samochód P. D.. W 2015 roku podczas kolejnej awarii pojazdu okazało się, że silnik we wcześniejszym okresie przeszedł gruntowną naprawę, co utwierdziło Ł. D. o zasadności roszczeń M. C.. W maju 2017 roku P. D. zmarł. W dniu 24 kwietnia 2017r. Ł. D. złoży na piśmie oświadczenie, że w okresie od października 2012r. pożyczał od M. C. pieniądze, a M. C. przysługiwała w stosunku do jego osoby wierzytelność z w/w tytułu do dnia 20 kwietnia 2017r. Pieniądze oddał w dwóch ratach, pierwszą ratę wpłacił 10 kwietnia 2017r., zaś drugą 20 kwietnia 2017r., w związku z czym M. C. nie przysługują w stosunku do jego osoby jakiekolwiek żądania o zwrot pożyczonych pieniędzy. W lutym 2012 roku Ł. D. zrezygnował z pracy w firmie (...) z uwagi na pogarszające się warunki płacowe. Nadal jednak utrzymywał kontakty z M. C., co trwało do czerwca 2012 roku, kiedy to zerwał znajomość, ponieważ nie odpowiadało mu zachowanie M. C. i jego znajomych, w tym K. K.
(1), którzy jego zdaniem nadużywali alkoholu i zażywali narkotyki. We wrześniu 2012 roku w godzinach wieczornych M. C. razem ze swoim znajomym P. K.
(3)przyjechał do Ł. D., który mieszkał wówczas w P. przy ul. (...). Ł. D. stał przy samochodzie na podwórku przed domem i rozmawiał ze swoim bratem M. D. oraz kolegą Z. B.
(1). M. C. podszedł do stojących przy samochodzie mężczyzn, przywitał się z Ł. D. i zażądał od niego zwrotu pieniędzy. Towarzyszący M. C. P. K.
(3)uderzył Ł. D. pięścią w głowę, po czym powiedział „oddaj kasę, a jak nie to cię rozjebię”. Ł. D. odpowiedział, że nie wie, o co chodzi, ponieważ nie jest nikomu winien pieniędzy. Był zaskoczony i zdenerwowany całą sytuacją. Na te słowa P. K.
(3)wyciągnął przedmiot wyglądem przypominający broń palną oraz wydający dźwięk, jaki zwykle towarzyszy przeładowaniu broni i używając wulgarnych słów nakazał M. D. i Z. B.
(1)oddalić się, a do Ł. D. skierował pytanie, które kolano „wybiera”. M. C. uspokoił P. K.
(3)i do Ł. D. powiedział, że żąda 10.000 zł, albo go „rozjebie”, po czym odjechali. Po chwili do Ł. D. podeszli M. D. i Z. B.
(2), którzy wcześniej oddalili się na ul. (...). Chwilę rozmawiali, Ł. D. zapewnił ich, że wszystko jest w porządku, po czym udał się do miejsca zamieszkania. Dwa dni później M. C. zadzwonił do Ł. D. i poprosił o spotkanie. Mężczyźni spotkali się w restauracji (...) w K., podczas rozmowy M. C. uspokajał Ł. D. i obiecał, że postara się wszystko „odkręcić”. Po upływie około tygodnia od spotkania w restauracji, w godzinach wieczornych M. C. i inni nieustaleni mężczyźni przyjechali do miejsca zamieszkania Ł. D.. W tym czasie Ł. D. wjeżdżał samochodem do bramy. Widząc M. C. i towarzyszące mu osoby wycofał i odjechał, słysząc, jak w jego kierunku wykrzykiwane są groźby pozbawienia życia. M. C. żądał początkowo zwrotu pieniędzy w kwocie 10.000 zł, po pewnym czasie zaczął żądać kwoty 16.000 zł. W tym celu dzwonił również do Ł. D., kierował przy tym w stosunku do niego i członków jego rodziny groźby pozbawienia życia wypowiadając przy tym słowa powszechnie uznane za obelżywe. Ł. D. obawiał się spełnienia gróźb kierowanych pod adresem jego i jego rodziny przez M. C., nie chciał mieć z nim żadnego kontaktu, w związku z czym zmienił numer telefonu oraz zamienił się z P. R. samochodami. Jednocześnie w dniu 01 listopada 2012 roku, z uwagi na wypowiedzenie umowy najmu, przeprowadził się ul. (...) w P.. W celu uzyskania nowego numeru telefonu Ł. D., M. C. wraz z nieustalonym mężczyzną pojechali do R., gdzie przy ul. (...) ojciec Ł. D., P. D., prowadził sklep. M. C. zażądał numeru telefonu do Ł. D., tłumacząc, że ten jest mu winien pieniądze i grożąc, że jeśli syn nie odda długu będzie go musiał spłacić jego ojciec, a nadto sugerując, że jego drewniany sklep może ulec spaleniu. P. D. przekazał M. C. nowy numer telefonu Ł. D.. Od tego czasu Ł. D. wielokrotnie otrzymywał smsy z groźbami i żądaniami, aby odebrał telefon. Na liczne połączenia telefoniczne nie odpowiadał, ponieważ obawiał się, że dzwoni M. C. lub jego znajomi z kolejnymi pogróżkami. Za pośrednictwem portalu internetowego F. M. C. wysyłał również do Ł. D. wiadomości, w których obrażał go słowami powszechnie uznanymi za obelżywe żądał zwrotu pieniędzy oraz groził pozbawieniem życia jemu i jego rodzinie. W dniu 21 lutego 2013 roku Ł. D. razem ze swoim kolegą M. S.
(1)jechał samochodem ulicą (...) w kierunku Komornik. W pewnym momencie zauważył jadący w tym samym kierunku samochód M. C., w związku z czym zawrócił, nie chcąc by ten go zauważył. M. C. widząc samochód Ł. D. również zawrócił, a następnie zatrzymał się na światłach równolegle do jego samochodu, spojrzał w jego kierunku i pojechał dalej. Tego samego dnia około godz. 20:00 M. C. i K. K.
(1)udali się do miejsca zamieszkania Ł. D. w P. przy ul (...). W tym czasie w mieszkaniu przebywał Ł. D., jego konkubina A. D., dwójka ich dzieci oraz jego koledzy P. R. i M. W.. K. K.
(1)głośno pukał do drzwi mieszkania i krzyczał „otwórz, bo cię rozjebię”. Ł. D. obawiając się K. K.
(1)nie odezwał się i nie otworzył drzwi, po czym K. K.
(1)powiedział, że czeka na dole, zaś Ł. D. odparł, że zadzwoni na Policję. W tym samym czasie A. D. zgłosiła interwencję policji. Po przybyciu na miejsce funkcjonariusze Policji nie stwierdzili niczyjej obecności na klatce schodowej. W dniu 22 lutego 2013 r. M. C. z K. K.
(1)ponownie przyjechali do miejsca zamieszkania Ł. D., dobijali się do drzwi, domagali ich otwarcia, K. K.
(1)krzyczał przy tym, że „ma otworzyć drzwi, bo zaraz je rozjebie” Ł. D. obawiając się M. C. i K. K.
(1)nie otworzył drzwi, w związku z czym mężczyźni wyszli na zewnątrz. Wtedy też K. K.
(1)krzyczał do Ł. D., żeby otworzył okno, a następnie wsiadając do samochodu krzyczał, że „i tak odda te pieniądze”. W dniu 23 marca 2013r. K. K.
(1), w towarzystwie co najmniej jeszcze jednej osoby, po raz kolejny przyszedł do mieszkania Ł. D., pukał do drzwi i krzyczał, żeby ten oddał pieniądze. Następnie się oddalił, z dołu klatki schodowej słychać było śmiech innych osób. Przybyli na miejsce funkcjonariusze Policji, wezwani przez A. D., nie stwierdzili niczyjej obecności na klatce schodowej. K. K.
(1)był tymczasowo aresztowany w okresie od dnia 24 kwietnia 2012 roku do dnia 09 października 2012 roku. Wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 07 kwietnia 2017r., sygn. III K 1109/16, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 14 września 2017r., sygn. XVII Ka 751/17 M. C. został uznany za winnego przestępstwa z art. 191 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. polegającego na tym, że w okresie od września 2012 roku do marca 2013 roku w P., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi, ustalonymi i nieustalonymi osobami, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności w kwocie 10.000 złotych, a następnie 16.000 złotych od Ł. D., wielokrotnie kierował wobec niego groźby zamachu na życie lub zdrowie, formułowane podczas spotkań z pokrzywdzonym, telefonicznie oraz za pośrednictwem wiadomości tekstowej, jak również okazując przedmiot przypominający broń palną oraz stosując przemoc w postaci uderzenia pięścią w głowę. W toku postępowania oskarżony K. K.
(1)został poddany jednorazowemu badaniu sądowo-psychiatrycznemu. Biegli lekarze psychiatrzy i psycholog nie stwierdzili u niego choroby psychicznej ani upośledzenia umysłowego. Stwierdzili natomiast nieprawidłową osobowość. W czasie popełnienia zarzucanych mu czynów oskarżony miał zachowaną zdolność rozpoznania ich znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem. Jednocześnie biegli stwierdzili, że może on brać udział w postępowaniu. Również oskarżony P. K.
(1)został poddany jednorazowemu badaniu sądowo-psychiatrycznemu. Biegli lekarze psychiatrzy i psycholog nie stwierdzili u niego choroby psychicznej ani niedorozwoju umysłowego. Stwierdzili natomiast nieprawidłową osobowość. W czasie popełnienia zarzucanych mu czynów oskarżony miał zachowaną zdolność rozpoznania ich znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem. Jednocześnie biegli stwierdzili, że może on brać udział w postępowaniu. Oskarżony K. K.
(1), syn J. i Z. z domu K., urodził się (...) w O.jest obywatelem polskim. Z zawodu jest technikiem elektrykiem. Pracuje na 1/8 etatu w sklepie (...). Oskarżony pracuje również jako ochroniarz w klubie nocnym i osiąga z tego tytułu dochód w wysokości 2500 zł. Posiada dwójkę dzieci. Ma zasądzone alimenty na synów w wysokości 400 zł na każde dziecko. Mieszka razem z konkubiną, która prowadzi sklep (...) i osiąga dochód w wysokości 3000 do 5000 zł miesięcznie. Był karany następującymi wyrokami: - Sądu Rejonowego Poznań – Stare Miasto w Poznaniu z dnia 9 czerwca 2015r., sygn. akt III K 306/15, za przestępstwo z art. 178a § 1 k.k., - Sądu Rejonowego Poznań – Stare Miasto w Poznaniu z dnia 3 czerwca 2016r., sygn. akt III K 361/16, za przestępstwo z art. 244 k.k. Oskarżony P. K.
(1), syn T. i B. z domu P., urodził się (...) w P., jest obywatelem polskim. Posiada wykształcenie ogólne. Pracuje w firmie (...) i osiąga dochód miesięczny w wysokości 2000 zł netto. Na utrzymaniu posiada dwójkę dzieci w tym jedno biologiczne. Utrzymuje również partnerkę, która otrzymuje świadczenia socjalne w kwocie 800 zł miesięcznie oraz świadczenia „500 +”. Był karany następującymi wyrokami: - Sądu Rejonowego w Poznaniu IV Wydział Grodzki z dnia 21 marca 2007 r., sygn. akt IV K 233/07, za przestępstwo z art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k., - Sądu Rejonowego Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 18 lipca 2012 r., sygn. akt VI K 1658/11, za przestępstwa z art. 278 § 1 k.k., - Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 10 marca 2009 r., sygn. akt III K 366/08, za przestępstwa z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 59 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu na karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od dnia 30.01.2008r. do dnia 15.05.2008r. i od dnia 16.09.2009r. do dnia 15.06.2010r. Postanowieniem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 15 czerwca 2010r., sygn. V Kow 2281/10 P. K.
(1)został warunkowo przedterminowo zwolniony z obywania kary pozbawienia wolności z okresem próby do dnia 15 czerwca 2012r. (...) N. , syn K. i C. z domu W., urodził się (...) w P., jest obywatelem polskim. Zajmuje się pracami stolarskimi i osiąga dochody z indywidualnych treningów bokserskich w wysokości 2000 – 2500 zł. Na utrzymaniu posiada córkę oraz konkubinę. Otrzymują świadczenia z „500+”. Był karany wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 05 kwietnia 2013r., sygn. akt VIII K 371/13, za przestępstwo z art. 222 § 1 k.k. w zw. z art. 224 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. (...) S. , syn W. i B. z domu S., urodził się (...) w P., jest obywatelem polskim. Posiada średnie wykształcenie. Pracuje jako kierowca autokarów w firmie (...) i osiąga dochód 1800 zł brutto miesięcznie. Oskarżony jest żonaty, małżonka pracuje jako opiekunka dzieci i zarabia 800 – 900 zł miesięcznie. Oskarżony mieszka razem z żoną i jej córką z poprzedniego związku. Nie był karany. Oskarżony A. S.
(1)syn D. i J. z domu N., urodził się (...) w P., jest obywatelem polskim. Ma wykształcenie podstawowe. Pracuje w K. w Niemczech w charakterze montera, osiąga dochód miesięczny w wysokości 1300 euro netto. Jest kawalerem, bezdzietnym i nie posiada nikogo na utrzymaniu. Był karany następującymi wyrokami: - Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 7 marca 2001 r., sygn. akt VI K 102/01, za przestępstwo z art. 284 § 1 k.k., - Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 21 lutego 2002 r., sygn. akt VI K 26/02, za przestępstwo z art. 270 § 1 k.k., - Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 23 maja 2002 r., sygn. akt VI K 361/02, za przestępstwo z art. 288 § 1 k.k., - Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 16 września 2004 r., sygn. akt XXIII K 986/04, za przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. i art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., - Sądu Rejonowego w Poznaniu IV Wydział Grodzki z dnia 25 marca 2005 r., sygn. akt IV K 2306/03 za przestępstwa z art. 279 § 1 k.k., - Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 17 maja 2006 r., sygn. akt XXIII K 572/06 za przestępstwa z art. 270 § 1 k.k., - Sądu Rejonowego Poznań – Stare Miasto w Poznaniu VIII Wydział Grodzki z dnia 8 czerwca 2009r., sygn. akt VIII K 509/09, za przestępstwo z art. 226 § 1 k.k. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił

następujących dowodów: - wyjaśnień oskarżonego K. K.

(1)(k. 18-18v, 21-22, 173-174, 265), - wyjaśnień oskarżonego P. K.
(1)(k. 18, 22-22v, 26, 57, 154, 209, 243) - wyjaśnień oskarżonego N. N. (k. 12, 17-17v, 20, 90, 113, 124, 133) - wyjaśnień oskarżonego A. S.
(1)(k. 15, 18-19, 33, 94v-95v, 115v-166) - wyjaśnień oskarżonego T. S.
(1)(k. 30, 34, 38-39, 54, 179, 248, 294) - zeznań świadka Ł. D. (k. 11-12, 28-30, 43v, 383v-384v, 385v – 386, 1774- 1778, 3357-3359, 3668-3669), - zeznań świadka M. D. (k. 18v – 19, 1778-1779), - zeznań świadka P. R. (k. 22, 1779-1780), - zeznań świadka A. D. (k. 25 v – 26, 52v, 413v, 1781 - 1782), - zeznań świadka P. D. (k. 41, 1782-1783), - zeznań świadka P. K.
(2)(k. 8-10, 13-14, 17-20v, 22-25, 27 -27v, 39-39v, 124-126, 131, 152v – 153v, 160, 1851 – 1860, 3124 -3138), - zeznań świadka P. G.
(1)(k. 6-8v, 14, 24, 77-77v, 88v-90,97,105v-106, 1879 – 1888, 3054-3060), - zeznań świadka M. S.
(1)(k. 74v, 2056), - zeznań świadka K. W. (k. 224v-225v, 2056-2057), - zeznań świadka D. K.
(2)(k. 226v- 2057- 2058), - zeznań świadka D. R. (k. 358v-359, 2058), - zeznań świadka Z. B.
(1)(k. 32-39, 2060-2061), - zeznań świadka K. G. (k. 2298), - zeznań świadka P. C. (k. 2 t. o. P. C., k. 2971-2973) - zeznań świadka P. G.
(2)(k. 2-2v, 4-4v,7,9-10v,13 t. o. P. G.
(2), 2973-2975) - zeznań świadka M. A. (k.2 t o. M. A., 2975-2977), - zeznań świadka R. R.
(2)(k.2977-2978), - zeznań biegłego M. B. (k. 3009 -3010), - zeznań biegłego P. M. (k.3011- 3012) - zeznań biegłej A. T. (k.3012- 3014) - zeznań świadka P. Ł. ( k. 3053) - zeznań biegłej M. G. (k. 3094) - zeznań świadka M. W. (k. 67v, 3217 – 3218, ) - zeznań świadka A. Z. (k.3409- 3411) - dokumentów wskazanych i ujawnionych w toku postępowania (k. 2979, 3435, 3670) Oskarżony K. K.
(1)zarówno w toku postępowania przygotowawczego, jak i przed Sądem nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, jednocześnie złożył wyjaśnienia w których odniósł się do stawianych mu zarzutów. Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonego w zakresie, w jakim potwierdził fakt znajomości z T. S.
(2), P. K.
(2)i N. N., albowiem okoliczność ta w świetle pozostałego materiału dowodowego nie budziła żadnych wątpliwości i jako taka pozostawała bezsporna. Jako niewiarygodne Sąd uznał natomiast wyjaśnienia K. K.
(1)w zakresie, w jakim zaprzeczył by brał udział w obrocie narkotykami, albowiem pozostawały one w sprzeczności z pozostałym wiarygodnym w ocenie Sądu materiałem dowodowym. Jednocześnie wskazać należy, że z uwagi na obszerność materiału dowodowego, argumenty przemawiające za odmową nadania przymiotu wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego przedstawione zostaną przy omawianiu każdego z zarzutów. W tym miejscu odnosząc się ogólnie do treści wyjaśnień oskarżonego wskazać należy, że Sąd wykluczył, by postawienie zarzutów K. K.
(1)w niniejszej sprawie było wynikiem zemsty organów ścigania, w związku ze złożeniem zawiadomienia o pobiciu przez funkcjonariuszy policji w innym toczącym się przeciwko oskarżonemu postępowaniu, na co wskazywał oskarżony w wyjaśnieniach złożonych na rozprawie w dniu 29 października 2014r. (k. 2548). Pamiętać należy, bowiem że materiał dowodowy potwierdzający zasadność stawianych oskarżonemu zarzutów obejmuje nie tylko zeznania świadków, czy wyjaśnienia oskarżonych, w odniesieniu do których możliwa jest hipotetycznie manipulacja lecz również materiały z kontroli operacyjnej, które uznać należy za bezwpływowy, a zatem obiektywny materiał dowodowy. Wyjaśnienia oskarżonego w zakresie stawianego mu zarzutu wymuszenia rozbójniczego omówione zostaną odrębnie w części poświęconej ocenie dowodów związanych z tym zarzutem. Oskarżony P. K.
(1)zarówno w toku postępowania przygotowawczego, jak i przed Sądem nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, jednocześnie złożył wyjaśnienia w których odniósł się do stawianych mu zarzutów. Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonego w zakresie, w jakim potwierdził fakt znajomości z P. K.
(2)i A. S.
(1), albowiem okoliczność ta w świetle pozostałego materiału dowodowego nie budziła żadnych wątpliwości i jako taka pozostawała bezsporna. Jako niewiarygodne Sąd uznał natomiast wyjaśnienia P. K.
(1)w zakresie, w jakim zaprzeczył by działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej brał udział w obrocie narkotykami, albowiem pozostawały one w sprzeczności z pozostałym wiarygodnym w ocenie Sądu materiałem dowodowym. Jednocześnie wskazać należy, że z uwagi na obszerność materiału dowodowego, argumenty przemawiające za odmową nadania przymiotu wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego przedstawione zostaną również przy omawianiu każdego z zarzutów. Jako niewiarygodne Sąd ocenił także wyjaśnienia oskarżonego odnoszące się do zarzutu posiadania w dniu 08 maja 2013r. amfetaminy – zarzut VII aktu oskarżenia. P. K.
(1)wyjaśnił, że narkotyk został mu podrzucony przez policję w dniu zatrzymania podczas przeprowadzenia czynności przeszukania sugerując jednocześnie, że doszło do pomyłki, a amfetamina miała zostać podrzucona P. K.
(2)(k. 3360). Powyższe wyjaśnienia pozostają w całkowitej sprzeczności z zasadami logicznego rozumowania. Nie sposób, bowiem racjonalnie wyjaśnić dlaczego organy ścigania, dysponując innymi dowodami popełnienia przez P. K.
(2)i P. K.
(1)przestępstw narkotykowych miałyby podrzucać im narkotyki. Zakładając jednak hipotetycznie, że faktycznie funkcjonariusze policji działali z zamiarem podrzucenia P. K.
(2)amfetaminy i w tym zakresie doszło do pomyłki, nie sposób przyjąć, że dokonując przez ponad dwie godziny przeszukania w miejscu zamieszkania P. K.
(1)nie zorientowali się co do sytuacji i w konsekwencji podrzucili narkotyki innej osobie. Co więcej, przyjmując wersję zdarzeń prezentowaną przez oskarżonego należałoby zadać pytanie, dlaczego narkotyki nie zostały podrzucone zarówno P. K.
(2), jak i P. K.
(1), a co więcej pozostałym oskarżonym w tej sprawie. Biorąc pod uwagę, że wszystkie zatrzymania miały miejsce tego samego dnia, o tej samej porze, nie może budzić wątpliwości, że była to akcja zaplanowana i skoordynowana, a zatem gdyby faktycznie zaplanowane zostało podrzucenie oskarżonym narkotyków nie ograniczono by się wyłącznie do P. K.
(1). Wskazać należy również, że P. K.
(1)w toku przeszukania nie wskazywał na fakt podrzucenia mu amfetaminy, a jedynie oświadczył, że nie wie do kogo należy ujawniona substancja. Gdyby faktycznie narkotyk został mu podrzucony nie sposób przyjąć, że nie żądałby umieszczenia odpowiedniej wzmianki w protokole przeszukania i nie podnosił powyższej okoliczności w toku prowadzonego postępowania. Informacja taka pojawiła się w wyjaśnieniach oskarżonego dopiero w kwietniu 2017r., a więc prawie cztery lata po zdarzeniu. Na koniec wskazać należy, że w trakcie przeszukania pomieszczeń mieszkalnych P. K.
(1)zabezpieczono również dwa opakowania karty SIM z oznaczeniem numeru (...), na których ujawniono drobiny substancji, które jak wynika z opinii LK KWP w Poznaniu(...)z dnia 09.09.2013r., w swoim składzie zawierały amfetaminę (k. 162 – 165 t.o. P.K), co całkowicie podważa twierdzenia oskarżonego o podrzuceniu narkotyków w trakcie przeszukania i potwierdza negowany przez niego fakt kontaktu z substancjami psychotropowymi. Powyższe argumenty przemawiają zatem za uznaniem wyjaśnień P. K.
(1)w tym zakresie za nieudolną próbę zakwestionowania okoliczności potwierdzających zasadność postawionego mu zarzutu posiadania substancji psychotropowej, będącą wyrazem przyjętej przez niego linii obrony, której celem było uniknięcie przez niego odpowiedzialności karnej. Oskarżony N. N. zarówno w toku postępowania przygotowawczego, jak i przed Sądem nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, jednocześnie przed Sądem złożył wyjaśnienia w których odniósł się do stawianych mu zarzutów. Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonego w zakresie, w jakim potwierdził fakt znajomości z P. G.
(1), albowiem w świetle pozostałego materiału dowodowego okoliczność ta nie budziła żadnych wątpliwości i jako taka pozostawała bezsporna. Jako niewiarygodne Sąd uznał natomiast wyjaśnienia N. N. w zakresie, w jakim zaprzeczył by działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej brał udział w obrocie narkotykami, albowiem pozostawały one w sprzeczności z pozostałym wiarygodnym w ocenie Sądu materiałem dowodowym. Jednocześnie wskazać należy, że z uwagi na obszerność materiału dowodowego, argumenty przemawiające za odmową nadania przymiotu wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego przedstawione zostaną przy omawianiu każdego z zarzutów. Oskarżony A. S.
(1)w toku postępowania przygotowawczego, jak i przed Sądem przyznał się do sprzedaży amfetaminy P. K.
(2), w pozostałym zakresie nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, jednocześnie złożył wyjaśnienia w których przedstawił własną wersję zdarzeń. Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonego w zakresie, w jakim potwierdził fakt znajomości z P. K.
(1), P. K.
(2), T. S.
(2)i P. G.
(1), albowiem w świetle pozostałego materiału dowodowego okoliczność ta nie budziła żadnych wątpliwości i jako taka pozostawała bezsporna. Jako wiarygodne Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego w zakresie, w jakim przyznał, że sprzedawał amfetaminę P. K.
(2), albowiem korespondowały one z wyjaśnieniami i zeznaniami P. K.
(2), znalazły również potwierdzenie w materiałach z kontroli operacyjnej i łącznie tworzyły spójną i logiczną całość. Jako niewiarygodne, Sąd ocenił natomiast wyjaśnienia A. S.
(1), w części w jakim zaprzeczył by kiedykolwiek sprzedawał narkotyki T. S.
(2). Twierdzenia te pozostają w sprzeczności z wyjaśnieniami i zeznaniami P. K.
(2), jak również zarejestrowanymi w ramach kontroli operacyjnej rozmowami, z których jednoznacznie wynika fakt przeprowadzenia transakcji w dniu 02 września 2012r., a która to kwestia szczegółowo omówiona zostanie w części dotyczącej omówienia stawianych oskarżonemu w pkt. XII
  1. b)i XIII
  2. c)aktu oskarżenia zarzutów. Jako niewiarygodne Sąd ocenił również wyjaśnienia oskarżonego w zakresie, w jakim zaprzeczył udziałowi w zorganizowanej grupie przestępczej oraz uczestniczeniu w transakcji w dniu 05 października 2012r. Twierdzenia te pozostawały w jawnej sprzeczności z pozostałym wiarygodnym w ocenie Sądu materiałem dowodowym, co jednakże będzie przedmiotem szczegółowej analizy w dalszej części rozważań. Oskarżony T. S.
(1)zarówno w toku postępowania przygotowawczego, jak i przed Sądem przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w pkt XVIII (art. 263 §2 k.k.) i XIX (art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii) aktu oskarżenia, w pozostałym zakresie nie przyznał się do stawianych mu zarzutów, jednocześnie odmówił składania wyjaśnień. Wyjaśnienia oskarżonego w części w jakiej przyznał się do stawianych mu zarzutów należało uznać za wiarygodne. Fakt ujawnienia u T. S.
(1)pistoletu gazowego RECK model BABY kal. 8 mm oraz substancji psychotropowej w postaci amfetaminy i środka odurzającego w postaci marihuany znalazły potwierdzenie w protokołach przeszukania pomieszczeń mieszkalnych należących do oskarżonego, natomiast ocena rodzaju broni oraz rodzaju substancji zabezpieczonych u oskarżonego została dokonana w oparciu o opinie biegłych z dziedziny balistyki i chemii, które potwierdziły zasadność stawianych T. S.
(2)zarzutów. W zakresie, w jakim oskarżony nie przyznał się do stawianych mu zarzutów, Sąd uznał jego stanowisko procesowe jako przyjętą przez niego linię obrony, której celem było uniknięcie przez niego odpowiedzialności karnej. Udział T. S.
(1)w zorganizowanej grupie przestępczej i obrocie w jej ramach narkotykami znalazł potwierdzenie w materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie, którego ocena i płynące z niej wnioski, zostaną przedstawione przy omawianiu poszczególnych zarzutów. Wysoce przydatny materiał dowodowy stanowiły nagrania rozmów uzyskane w ramach prowadzonej kontroli operacyjnej, które w powiązaniu z pozostałym materiałem dowodowym pozwoliły na poczynienie ustaleń faktycznych istotnych w punktu widzenia weryfikacji zasadności stawianych oskarżonym zarzutów. Przed przystąpieniem do oceny wiarygodności wskazanych wyżej dowodów należało ustalić, czy uzyskane zostały one w sposób legalny, a także czy ich wykorzystanie w niniejszym postępowaniu jest uprawnione w stosunku do wszystkich oskarżonych. W tym kontekście wskazać należy na następujące fakty: Postanowieniem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2012r., sygn. XII K 1351/RPKOKGP/2012 w sprawie RTO-48/12 o krypt. HERMEZ zarządzono kontrolę operacyjną o krypt. POSŁANIEC wobec P. K.
(2)obejmującą numer (...) na okres 3 miesięcy tj. do dnia 13 listopada 2012r. (k. 752). Następnie postanowieniem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 09 listopada 2012r., sygn. XII K 1942/RPKOKGP/2012 okres kontroli operacyjnej został przedłużony o dalsze 3 miesiące tj. do dnia 13 lutego 2013r. (k. 755). Postanowieniem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 08 listopada 2012r., sygn. XII K 1936/RPKOKGP/2012 w sprawie RTO-48/12 o krypt. HERMEZ zarządzono kontrolę operacyjną o krypt. POSŁANIEC 2 wobec T. S.
(1)obejmującą numer (...) na okres 3 miesięcy tj. do dnia 08 lutego 2013r. (k. 700). Następnie postanowieniem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 06 lutego 2012r., sygn. VIII K 198/RPKOKGP/2013 okres kontroli operacyjnej został przedłużony o dalsze 3 miesiące tj. do dnia 08 maja 2013r. (k. 703) Postanowieniem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 23 listopada 2012r., sygn. XII K 2019/RPKOKGP/2012 w sprawie RTO-48/12 o krypt. HERMEZ zarządzono kontrolę operacyjną o krypt. POSŁANIEC 3 wobec T. S.
(1)obejmującą numer (...) na okres 3 miesięcy tj. do dnia 23 lutego 2013r. (k. 727). Wskazać należy przy tym, że kontrola operacyjna każdorazowo została zarządzona w oparciu o art. 19 ust. 1 pkt 2 i 5 ustawy o policji i obejmowała tzw. przestępstwa katalogowe tj. przestępstwo z art. 258 k.k. oraz przestępstwa polegające na nielegalnym wytwarzaniu, posiadaniu lub obrocie środkami odurzającymi lub substancjami psychotropowymi. W toku postępowania przygotowawczego Prokurator uzyskał również jednostkowe decyzje Sądu zawierające zgodę na wykorzystanie materiałów z kontroli operacyjnej stosowanej wobec P. K.
(2)i T. S.
(1)w stosunku do oskarżonych N. N., P. K.
(1), K. K.
(1)i A. S.
(1), co znajduje potwierdzenie w dokumentach niejawnych. Nie ulega również wątpliwości, że Prokurator załączając do aktu oskarżenia dowody w postaci materiałów z kontroli operacyjnych kryptonim POSŁANIEC, POSŁANIEC 2 i POSŁANIEC 3, wskazał te dowody w akcie oskarżenia na poparcie wszystkich zarzucanych oskarżonym czynów, przy czym dodatkowo złożył oświadczenie o wykorzystaniu tych dowodów w niniejszym postępowaniu wobec wszystkich oskarżonych w trybie art. 168 b k.p.k., niezależnie od zakresu prowadzonej wcześniej kontroli operacyjnej. (k. 3711). W tym miejscu wskazać należy, że Sąd w toku rozprawy odtworzył wszystkie zapisy rozmów, które wskazane zostały przez Prokuratora jako stanowiące podstawę aktu oskarżenia, a wskazane w piśmie Prokuratora z dnia 11 lipca 2014r., zapisane odrębnie na płycie CD opisanej jako „POSŁANIEC zgrane wg pisma Ap V Ds. 191/3”, które stanowią załącznik do akt sprawy. W związku z wnioskiem obrońcy oskarżonego P. K.
(1)o odtworzenie na rozprawie wszystkich materiałów uzyskanych w ramach kontroli operacyjnej Sąd przystąpił do ich odtwarzania. Następnie w związku ze zmianą z dniem 01 lipca 2015r. treści art. 394§2 k.p.k. Sąd uznał, że obecnie obowiązuje brzmienie tego przepisu pozwala na ujawnienie materiałów z kontroli operacyjnej bez ich odtwarzania, przy uwzględnieniu oczywiście przesłanki to warunkującej, a mianowicie możliwości strony do zapoznania się z tymi materiałami. Wskazać należy, że definicję dokumentu w rozumieniu Kodeksu karnego zawiera przepis art. 115 § 14 k.k. Dokumentem jest przedmiot lub zapisany nośnik informacji. Konstytutywną cechą wszystkich dokumentów jest to, że z każdym z nich jest związane określone prawo albo ze względu na zawartą w nim treść stanowi on dowód prawa, stosunku prawnego lub okoliczności mającej znaczenie prawne. Nie ma znaczenia forma dokumentu. Niewątpliwie jednak dokument ma charakter materialny, jest nim bowiem albo określony przedmiot, albo zapisany nośnik informacji. Nośnikiem dokumentu mogą być np. papier, dyskietka, płyta CD lub DVD, taśma magnetofonowa lub magnetowidowa, płyta analogowa, klisza fotograficzna, fotografia. Nie ma znaczenia forma, w jakiej została utrwalona treść mająca znaczenie prawne (vide: Piórkowska-Flieger, Fałsz, s. 193–194; Ochman, Spór, s. 29 i n.). Wskazać należy również, że art. 19 ust. 15 ustawy o policji wskazuje, że w postępowaniu przed sądem, w odniesieniu do materiałów uzyskanych w drodze stosowania kontroli operacyjnej, stosuje się odpowiednio art. 393 § 1 zdanie pierwsze k.p.k. Ów zwrot o stosowaniu „odpowiednim” ma tu o tyle istotne znaczenie, że zapisów dźwiękowych - z samej ich natury - nie można odczytywać w toku postępowania (jak czyni się to np. z dokumentami), jednakże można je odsłuchać. Art. 394 § 2 k.p.k. daje natomiast możliwość rezygnacji z rzeczywistego wysłuchania w toku rozprawy zgromadzonych nagrań i uznanie ich za ujawnione. Do dnia 30 czerwca 2015r. warunkiem zastosowania art. 394 §2 k.p.k. był brak sprzeciwu stron, co przy odmiennym stanowisku obligowało Sąd do odtworzenia na rozprawie wszystkich materiałów uzyskanych w ramach kontroli operacyjnej, a uznanych za dowód w sprawie. Obecne brzmienie przepisu art. 394 §2 k.p.k. pozwala na uznanie tych zapisów za ujawnione bez odsłuchania pomimo sprzeciwu stron, a zatem takie wprowadzenie do procesu pozostałych, nieodsłuchanych w toku rozprawy zapisów dźwiękowych zarejestrowanych uprzednio rozmów telefonicznych uznać należy za dopuszczalne i prawidłowe. Wskazać przy tym należy, że o możliwości zastosowania art. 394§2 k.p.k. w odniesieniu do materiałów z kontroli operacyjnej Sąd uprzedził strony na rozprawie w dniu 23 listopada 2015r. (k. 2824), dodatkowo oskarżonemu P. K.
(1)zostały wydane nośniki CD zawierające wszystkie zarejestrowane rozmowy, a co za tym idzie uznać należało, że okres ponad dwóch i pół roku, pomimo obszerności tego materiału dowodowego był wystarczający do zapoznania się z tymi materiałami, a zastosowanie art. 394§2 k.p.k. w żaden realny sposób nie ograniczyło prawa do obrony oskarżonych, w szczególności P. K.
(1). Przyjmując, zatem że materiał dowodowy w postaci materiałów z kontroli operacyjnej mógł zostać wykorzystany w stosunku do wszystkich oskarżonych, jak również został wprowadzony do procesu w sposób prawidłowy, przystąpić należało do jego merytorycznej analizy. Na początek należy poczynić uwagę ogólną donoszącą się do identyfikacji rozmówców w zarejestrowanych rozmowach. W oparciu o zgromadzony materiał dowodowy nie budziło wątpliwości Sądu, że użytkownikiem telefonu o numerze (...) i (...) był P. K.
(2), natomiast użytkownikiem telefonu o numerze (...) P. G.
(1). Fakt ten wielokrotnie w toku postępowania potwierdzili P. K.
(2), jak i P. G.
(1), a okoliczność ta nie była nigdy kwestionowana w toku procesu. Sąd przyjął również, że T. S.
(1)był użytkownikiem telefonów o numerach: - (...) – powyższy numer ujawniono w spisie kontaktów poz. 79 karty SIM zabezpieczonej u P. K.
(2)opisany jako (...) (k. 70 t.o P.K), numer ten był również objęty kontrola operacyjną o krypt. POSŁANIEC 2, stosowaną wobec T. S.
(1)- (...) – powyższy numer ujawniono w spisie kontaktów poz. 78 karty SIM zabezpieczonej u P. K.
(2)opisany jako (...), co do którego P. K.
(2)wskazał, że należy on do T. S.
(1)(k. 70, 124v, 138v t.o. P.K). W dniu 02 września 2012r. o godz. 20:14:24 abonent o w/w numerze skontaktował się z P. K.
(2), po czym o godz. 20:15:31 P. K.
(2)zadzwonił do abonenta o numerze (...) informując go, że właśnie dzwonił do niego S. (plik (...) i (...), stenogram k. 833 – 834), - (...) – w dniu 15 listopada 2012r. abonent o w/w numerze kontaktował się kilkukrotnie z P. K.
(2)w przedmiocie przeprowadzenia transakcji, o godz. 20:19:38 P. K.
(2)skontaktował się z numerem (...) należącym do P. K.
(1), w rozmowie pada nazwisko (...) i ustalenia, że P. K.
(2)się z nim skontaktuje (plik (...), stenogram k. 916), po czym o godz. 20:47:48 P. K.
(2)ponownie kontaktuje się z abonentem o numerze (...) umawiając się na przeprowadzenie transakcji sprzedaży haszyszu dopalacza, którego odbiorcą był P. K.
(1)– przebieg powyższej transakcji został szczegółowo opisany poniżej, numer ten był również objęty kontrola operacyjną o krypt. POSŁANIEC 3, stosowaną wobec T. S.
(1), - (...) – abonent powyższego numeru w rozmowie z P. K.
(2)dzwoniąc na numer (...) używa sformułowania „Halo, (...) T. mówi, T.… To jest mój nowy możesz sobie zapisać”. Jednocześnie w spisie kontaktów poz. 138 karty SIM zabezpieczonej u T. S.
(1)ujawniono numer (...) opisany jako (...), który to numer należał do P. K.
(2), - (...) – abonent powyższego numery uczestniczył w transakcji nabycia od P. K.
(2)amfetaminy w dniu 02 września 2012r., którym w świetle poczynionych ustaleń faktycznych był T. S.
(1)– powyższa kwestia została omówiona poniżej w części odnoszącej się do wskazanej transakcji. Z poczynionych ustaleń faktycznych wynika również, że A. S.
(1)był użytkownikiem telefonów o numerach: - (...) – w dniu 16 sierpnia 2012r. P. K.
(2)kontaktował się z abonentem w/w numeru, jednocześnie

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.