Sygn. akt: III RC 155/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia, 29 stycznia 2018 r. Sąd Rejonowy w Złotoryi III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Tomasz Popiel Protokolant : Elżbieta Juszczyk po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2018 roku w Złotoryi na rozprawie sprawy z powództwa M. K.
(1)działającego w imieniu małoletniego M. K.
(2)przeciwko A. K. o alimenty I oddala powództwo w całości, II nie obciąża małoletniego powoda obowiązkiem zwrotu kosztów procesu na rzecz pozwanej, III nie uiszczonymi kosztami sądowymi obciąża Skarb Państwa. III RC 155/17 UZASADNIENIE M. K.
(1)działający w imieniu małoletniego M. K.
(2)wniósł o zasądzenie od pozwanej A. K. alimentów w łącznej kwocie 8 500 złotych z tytułu niezaspokojonych potrzeb małoletniego powoda za okres od 14 kwietnia 2015 r. do 19 grudnia 2016 r. W uzasadnieniu pozwu podał, iż wyrokiem Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 19 grudnia 2016 r. rozwiązano małżeństwo M. i A. K.. W wyroku rozwodowym powierzono wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnim M. K.
(2)jego ojcu i zasądzono od pozwanej na rzecz małoletniego powoda alimenty w kwocie po 500 złotych miesięcznie. W toku sprawy rozwodowej pozwana dobrowolnie zobowiązała się łożyć na utrzymanie syna kwotę po 500 złotych miesięcznie. Pozwana nie wywiązała się z powyższego zobowiązania, gdyż w trakcie trwania procesu rozwodowego uiściła jedynie kwotę 1 500 złotych, co spowodowało powstanie zaległości w łącznej kwocie 8 500 złotych. Zdaniem przedstawiciela powoda uzyskiwane przez niego dochody oraz nieregularne wpłaty dokonywane przez pozwaną tylko w niewielkim zakresie pozwalały na pokrycie kosztów codziennego utrzymania i wychowania małoletniego. Zatem nie było możliwe zaspokojenie jego wszystkich potrzeb. Pozwana A. K. wniosła o oddalenie powództwa. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 14 kwietnia 2015 r. powód M. K.
(1)wniósł powództwo o rozwód z pozwaną A. K.. Wyrokiem z dnia 19 grudnia 2016 r. w sprawie (...) Sąd Okręgowy w Legnicy rozwiązał małżeństwo M. K.
(1)i A. K.. Wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnim M. K.
(2)powierzono M. K.
(1)i zasądzono alimenty od A. K. na rzecz małoletniego M. K.
(2)w kwocie po 500 złotych miesięcznie. W czasie trwania sprawy rozwodowej pozwana A. K. przekazywała M. K.
(1)kwotę 300 złotych miesięcznie na rzecz utrzymania małoletniego M. K.
(2). Pozwana A. K. posiadała rachunek bankowy w Powiatowym Banku Spółdzielczym w Z.. M. K.
(1)posiadał pełnomocnictwo do korzystania z powyższego rachunku. W okresie od kwietnia 2015 r. do sierpnia 2015 r. z przedmiotowego rachunku dokonano kilku przelewów tytułem opłat za dodatkowe zajęcia małoletniego M. K.
(2)oraz za przedszkole małoletniego M. K.
(2). D. ó d: akta Sądu Okręgowego w Legnicy (...) wyciąg z rachunku bankowego pozwanej k. 60-80 potwierdzenia wykonania operacji bankowych z rachunku bankowego pozwanej k. 56-59 przesłuchanie stron k. 114 -115 Małoletni M. K.
(2)ma obecnie 8 lat. Uczy się III klasie Szkoły Podstawowej w Z.. Jest zdrowy. Miesięczne koszty jego utrzymania wynoszą około 600 złotych. Małoletni pozostaje pod pod pieczą M. K.
(1), a od pozwanej otrzymuje zasądzone alimenty w wysokości po 500 złotych miesięcznie. Obecnie nie pozostały żadne niezaspokojone potrzeby małoletniego sprzed wydania orzeczenia rozwodowego. M. K.
(1)nie zaciągał żadnych zobowiązań w celu zaspokojenia potrzeb dziecka w toku sprawy rozwodowej. Zasądzoną kwotę z przedmiotowego powództwa M. K.
(1)zamierza przeznaczyć na bieżące potrzeby dziecka. D. ó d: przesłuchanie stron k. 114 -115 Sąd zważył co następuje : Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Podstawą prawną roszczenia małoletniego powoda był art. 137 § 2 kro. Zgodnie z nim niezaspokojone potrzeby uprawnionego z czasu przed wniesieniem powództwa o alimenty sąd uwzględnia zasądzając odpowiednią sumę pieniężną. W uzasadnionych wypadkach sąd może rozłożyć zasądzone świadczenie na raty. Na samym wstępie trzeba zaznaczyć, iż regułą jest to, że alimentów można dochodzić jedynie na przyszłość, a ewentualne dochodzenie takich świadczeń za czas przeszły może być postrzegane jedynie w ramach wyjątku od zasady. Tym wyjątkiem jest art. 137 § 2 kro, który dopuszcza możliwość domagania się alimentów za okres przeszły w przypadku istnienia niezaspokojonych potrzeb uprawnionego. Zagadnienie niezaspokojonych potrzeb uprawnionego zostało wyczerpująco wyjaśnione przez Sąd Najwyższy, w składzie siedmiu sędziów, w uchwale z dnia 28 września 1949 r. w której przyjęto, że dopuszczalne jest dochodzenie roszczeń alimentacyjnych za okres poprzedzający wytoczenie powództwa w przypadku, gdy pozostały niezaspokojone potrzeby lub zobowiązania zaciągnięte przez uprawnionego względem osoby trzeciej na pokrycie tychże kosztów. Mimo że powołana uchwała Sądu Najwyższego została podjęta pod rządem prawa rodzinnego z 1946 r., to jednak zachowała swą aktualność na tle obowiązującego kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. W uzasadnieniu orzeczenia podkreślono, że dochodzenie alimentów za czas przeszły dopuszczalne jest przede wszystkim wtedy, gdy pozostały potrzeby, które nie zostały zaspokojone, jak np. gdy wobec braku dostarczenia alimentów – wyżywienie, zaopatrzenie w odzież, wyposażenie w pomoce szkolne albo leczenie uprawnionego nie były należyte, przez co niezaspokojona potrzeba przybrała postać konieczności szczególnego odżywiania, uzupełnienia odzieży, zakupu brakujących pomocy szkolnych, dalszego leczenia itd. Na równi z niezaspokojonymi potrzebami trzeba przy tym traktować dług uprawnionego zaciągnięty na pokrycie środków koniecznych do zaspokojenia uzasadnionych potrzeb. Zdaniem Sądu, ojciec małoletniego powoda nie wykazał, aby w czasie trwania sprawy rozwodowej dziecko nie miało zaspokojonych wszystkich swoich potrzeb. Jak wynikało z treści jego przesłuchania małoletni M. K.
(2)ma obecnie zaspokojone wszystkie potrzeby. Nie pozostały żadne niezaspokojone potrzeby dziecka, w tym z czasu trwania sprawy rozwodowej. M. K.
(1)nie nie zaciągał także żadnych zobowiązań ( pożyczek ani kredytów) w celu zaspokojenia potrzeb dziecka w toku sprawy rozwodowej. Według M. K.
(1)żądaną kwotę zamierza przeznaczyć na bieżące potrzeby dziecka. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż nie zostały spełnione przesłanki określone w art. 137 § 2 kro, a uprawniające do alimentów z czasu przed wniesieniem powództwa o alimenty. M. K.
(1)nie wykazał, że pozostały niezaspokojone potrzeby lub zobowiązania zaciągnięte przez uprawnionego względem osoby trzeciej na pokrycie tychże kosztów. Celem M. K.
(1)- jak wynika z treści jego przesłuchania - było uzyskanie dodatkowego świadczenia na zwiększone, obecne potrzeby dziecka. Z tego względu, przedstawiciel powoda winien był rozważyć powództwo o podwyższenie alimentów, a nie roszczenie oparte o treść art. 137 § 2 kro. Na podstawie art. 102 kpc odstąpiono od obciążania małoletniego powoda obowiązkiem zwrotu kosztów procesu na rzecz pozwanej.