II AKa 376/17

(1)oskarżonego z art. 263 § 2 k.k., 171 § 1 k.k. J. B.

(1)oskarżonego z art. 263 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 k.k. E. B.

(1)oskarżonej z art. 263 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 k.k. R. B.

(1)oskarżonego z art. 310 § 2 kk. R. B.

(2)oskarżonego z art. 263 § 1 kk w związku z art. 12 kk w związku z art. 65 kk R. K.

(1)oskarżonego z art. 263 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 k.k. art. 43 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997r. o przeciwdziałaniu narkomanii M. L.

(1)oskarżonego z art. 258 § 1 k.k., art. 263 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 k.k. R. L.

(1)oskarżonego z art. 263 § 2 k.k. i art. 171 § 1 k.k. P. Ł. oskarżonego z art. 263 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 k.k., 263 § 2 k.k. R. M. oskarżonego z art. 258 § 1 k.k., art. 263 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 k.k. P. M.

(1)oskarżonego z art. 263 § 2 k.k., art. 171 § 1 k.k., art. 43 ust 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 4 § 1 kk w zw. z art. 12 k.k. M. O. oskarżonej z art. 43 ust 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 4 § 1 kk w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 k.k. A. O.

(1)oskarżonego z art. 263 § 1 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 kk A. O.

(2)oskarżonego z art. 263 § 1 kk S. P. oskarżonego z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 kk, art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 kk, art. 263 § 2 kk, art. 310 § 2 kk J. R. oskarżonego z art. 263 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 k.k. , art. 263 § 2 k.k., art. 310 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., A. S.

(1)oskarżonego z art. 263 § 1 k.k., art. 310 § 2 k.k., art. 43 ust 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 4 § 1 kk w zw. z art. 65 k.k., art. 310 § 2 k.k. P. T.

(1)oskarżonego art. 263 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 k.k I. W.

(1)oskarżonego z art. 263 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 k.k. art. 43 ust 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 4 § 1 kk w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 k.k. M. W.

(1)oskarżonego z art. 258 § 3 k.k., z art. 263 § 1 kk z art. 12 kk w zw. z art. 65 k.k., art. 263 § 2 k.k., na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonych J. A.

(1), J. B.

(1), E. B.

(1), R. B.

(1), R. B.

(3), R. K.

(1), M. L.

(1), R. L.

(1), P. Ł., R. M., P. M.

(1), M. O., A. O.

(1), S. P., J. R., A. S.

(1), P. T.

(1), I. W.

(1)i M. W.

(1)oraz prokuratora w stosunku do A. O.

(1), A. O.

(2)i S. P. od wyroku Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 23 maja 2017 r. sygn. akt III K 171/13 I. uniewinnia J. A.

(1)od popełnienia czynów przypisanych w pkt. I i II części rozstrzygającej zaś R. L.

(1)od popełnienia czynów przypisanych w pkt. XV i XVI części rozstrzygającej zaliczając wydatki związane z tą częścią postępowania na rachunek Skarbu Państwa; II. zmienia zaskarżony wyrok wobec M. L.

(1)w ten sposób, że:

1. rozwiązuje karę łączną wymierzoną w pkt. XIV części rozstrzygającej;
2. na podstawie art. 439 § 1 pkt. 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt. 6 k.p.k. uchyla rozstrzygnięcie zawarte w pkt. XII części rozstrzygającej, a dotyczące czynu opisanego w pkt. IX części wstępnej i postępowanie o ten czyn umarza, zaliczając wydatki związane z tą częścią postępowania na rachunek Skarbu Państwa; II. zmienia zaskarżony wyrok wobec R. M. w ten sposób, że:
3. rozwiązuje karę łączną wymierzoną w pkt. XXIII części rozstrzygającej;
4. na podstawie art. 439 § 1 pkt. 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt. 6 k.p.k. uchyla rozstrzygnięcie zawarte w pkt. XXI części rozstrzygającej dotyczące czynu opisanego w pkt. XV części wstępnej i postępowanie o ten czyn umarza, zaliczając wydatki związane z tą częścią postępowania na rachunek Skarbu Państwa; III. zmienia zaskarżony wyrok wobec S. P. w ten sposób, że:
5. rozwiązuje karę łączną wymierzoną w pkt. XXXVIII części rozstrzygającej;
6. na podstawie art. 439 § 1 pkt. 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt. 6 k.p.k. uchyla rozstrzygnięcia zawarte w pkt. XXXIV i XXXV części dyspozytywnej dotyczące czynów opisanych w pkt. XXV i XXVI części wstępnej i postępowanie o te czyny umarza, zaliczając wydatki związane z tą częścią postępowania na rachunek Skarbu Państwa; IV. zmienia zaskarżony wyrok wobec:
7. J. B.

(1)w pkt. IV, 2. R. B.

(2)w pkt. VIII, 3. R. K.

(1)w pkt. IX

1. P. Ł. w pkt. XIII,
2. J. R. w pkt. XXXIX,
3. P. S. – na podstawie art. 435 k.p.k. – w pkt. XLIII,
4. I. W.

(1)w pkt. LIV, części rozstrzygającej w ten sposób, że ustala iż przypisane J. B.

(1), R. B.

(2), J. R. i P. S. przestępstwa popełnione zostały od 1 września 1998 roku do końca 2000 roku zaś przypisane R. K.

(1), P. Ł. i I. W.

(1)popełnione zostały od 1 września 1998 roku do końca 2002 roku, a nadto zmienia zaskarżony wyrok wobec: 1. R. K.

(1)w pkt. IX i X,

1. R. M. w pkt. XXII,
2. I. W.

(1)w pkt. LIV i LV części rozstrzygającej w ten sposób, że podstawę prawną wymierzonych im w tych punktach kary uzupełnia o przepis art. 65 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 1 maja 2004 roku w zw. z art. 4 § 1 k.k.; V. zmienia zaskarżony wyrok wobec: 1. J. B.

(1)w pkt. IV, 2. R. B.

(2)w pkt. VIII,

1. P. Ł. w pkt. XVIII,
2. P. M.

(1)w pkt. XXIV,

1. M. O. w pkt. XXV,
2. J. R. w pkt. XXXIX,
3. P. S. – na podstawie art. 435 k.p.k. – w pkt. XLIII części rozstrzygającej w ten sposób, że eliminuje ustalenie, iż z popełnienia przypisanych im w tych punktach przestępstw uczynili sobie stałe źródło dochodu oraz z podstaw prawnych skazania eliminuje przepis art. 65 k.k., za podstawę skazania i wymierzonych im w tych punktach kar przyjmuje przepisy k.k. wskazane w tych punktach w brzmieniu przed 1 maja 2004 roku w zw. z art. 4 § 1 k.k., a nadto wobec:
4. A. S.

(1)w pkt. XLVIII części rozstrzygającej w ten sposób, że eliminuje ustalenie, iż czyn ten popełnił czyniąc sobie stałe źródła dochodu zaś z podstawy skazania przepis art. 65 k.k.; VI. zmienia zaskarżony wyrok wobec E. B.

(1)w pkt. V części rozstrzygającej w ten sposób, że przyjmuje, iż czyn opisany w pkt. IV części wstępnej popełniła w okresie od 1 września 1998 roku do końca 2000 roku z wyłączeniem okresu od 11 grudnia 1999 roku do 10 stycznia 2000 roku oraz eliminuje ustalenie, że – działała w Ś. , – w wykonaniu z góry powziętego zamiaru , – czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu i czyn ten kwalifikuje z art. 263 § 1 k.k. ten przepis ustanawiając podstawą wymiaru kary; VII. zmienia zaskarżony wyrok wobec A. O.

(1)w pkt. XXXII, a na podstawie art. 435 k.p.k. także wobec A. O.

(2)w pkt. XXXIII, w ten sposób, że przyjmuje iż czyny tam im przypisane polegały na posiadaniu bez zezwolenia broni palnej opisanej w pkt. XXIII i XXIV części wstępnej tego wyroku oraz postąpieniu z nią w sposób w tych punktach opisany i czyny te kwalifikuje: 1. wobec A. O.

(1)z art. 286 k.k. w zw. z art. 58 k.k. z 1969 roku w zw. z art. 4 § 1 k.k.; 2. wobec A. O.

(2)z art. 286 k.k. z 1969 roku w zw. z art. 4 § 1 k.k. – za podstawę wymiaru kar obu oskarżonym przyjmując art. 286 k.k. z 1969 roku w zw. z art. 4 § 1 k.k.; VII. VIII. zmienia zaskarżony wyrok wobec A. S.

(1)w ten sposób, że:

1. w pkt. XLVI części rozstrzygającej ustala, że przypisanego czynu opisanego w pkt. XXXIV części wstępnej dopuścił się od 21 lipca 2000 roku do 29 maja 2001 roku oraz od 14 grudnia 2001 roku do końca 2002 roku;
2. w pkt. XLVII części rozstrzygającej, przyjmuje, że czynu tam przypisanego dopuścił się w okresie od września 1997 roku do 24 października 1997 roku oraz że z kwoty nie mniejszej niż 100.000 podrobionych dolarów amerykańskich zbył nie mniej niż 5.000;
3. w pkt. XLIX części rozstrzygającej, ustala, że przypisanego czynu opisanego w pkt. XXXVII części wstępnej dopuścił się w okresie od początku maja 2001 roku do 29 maja 2001 roku; IX. na podstawie art. 435 k.p.k. zmienia zaskarżony wyrok wobec M. S.

(1)w ten sposób, że w pkt. LI części rozstrzygającej, przyjmuje, iż w czynie tym współdziałała z A. S.

(1)w okresie od września 1997 roku do 24 października 1997 roku zaś po tej dacie popełniła go z inną osobą; X. zmienia zaskarżony wyrok wobec R. B.

(1)w pkt. VII części rozstrzygającej w ten sposób, że przyjmuje iż czynu opisanego w pkt. V części wstępnej dopuścił się w okresie od początku maja 2001 roku do 29 maja 2001 roku; XI. zmienia zaskarżony wyrok wobec P. T.

(1)w pkt. LIII w ten sposób, że przyjmuje iż czyn tam mu przypisany polegał na posiadaniu bez wymaganego zezwolenia broni palnej opisanej w pkt. XXXIX części wstępnej tego wyroku oraz postąpieniu z nią w sposób w tym punkcie opisany oraz eliminuje zapisy (...) i (...) zastępując je zapisami „inną osobą” i czyn ten kwalifikuje z art. 286 k.k. w zw. z art. 58 k.k. z 1969 roku w zw. z art. 4 § 1 k.k., a za podstawę wymiaru kary przyjmuje art. 286 k.k. z 1969 roku w zw. z art. 4 § 1 k.k.; XII. zmienia zaskarżony wyrok wobec M. L.

(1)w pkt. XIII części rozstrzygającej (pkt. X części wstępnej) w ten sposób, że eliminuje zapisy w tym punkcie: – „czyniąc sobie stałe źródło dochodu” oraz – „D. B.

(1), Z. M.

(1), K. P.

(1)” i – „na zamówienie P. T.

(1), S. S.

(1)i innych nieustalonych osób” zaś zapis „kilkudziesięciu” zastępuje zapisem „dwóch”, a nadto podstawę prawną wymierzonej mu w tym punkcie kary uzupełnia o przepis art. 65 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 1 maja 2004 roku w zw. z art. 4 § 1 k.k.; XIII. zmienia zaskarżony wyrok wobec M. W.

(1)w pkt. LVIII części rozstrzygającej ten sposób, że przyjmuje iż nielegalny handel bronią palną miał miejsce od 1 września 1998 roku do końca 2002 roku i za podstawę prawną wymiaru kary za ten czyn przyjmuje przepis art. 263 § 1 k.k. w zw. z art. 65 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 1 maja 2004 roku w zw. z art. 4 § 1 k.k.; XIV. w pozostałej części zaskarżony wyrok wobec J. B.

(1), E. B.

(1), R. B.

(1), R. B.

(2), R. K.

(1), M. L.

(1), P. Ł., R. M., P. M.

(1), M. O., A. O.

(1), S. P., J. R., A. S.

(1), P. T.

(1), I. W.

(1), M. W.

(1)utrzymuje w mocy; XV. na podstawie art. 105 § 2 k.p.k. w pkt. XXVIII części rozstrzygającej prostuje nazwisko oskarżonego i w miejsce zapisu M. wpisuje M.; XVI. zasądza od Skarbu Państwa – tytułem wynagrodzenia za udzieloną z urzędu pomoc prawną – po 840 złotych podwyższone o 193,20 złote podatku od towarów i usług, na rzecz adwokatów wyznaczonych przez Sąd: 1. M. W.

(2)– obrońcy J. A.

(1), 2. S. B. – obrońcy E. B.

(1), 3. P. Z. – obrońcy R. L.

(1), 4. J. K.

(1)– obrońcy P. T.

(1), 5. J. B.

(2)– obrońcy M. W.

(1); XVII. zasądza od oskarżonych, za wyjątkiem J. A.

(1)i R. L.

(1), w częściach równych na rzecz Skarbu Państwa wydatki związane z postępowaniem odwoławczym i wymierza im opłaty: 1. E. B.

(1), R. B.

(1), A. O.

(2)i S. P. – po 180 złotych, 2. R. B.

(3), M. L.

(1)i R. M. – po 300 złotych, 3. J. B.

(1), P. Ł., A. O.

(1), J. R., P. T.

(2), M. W.

(1)– po 400 złotych, 4. R. K.

(1), A. S.

(1)i I. W.

(1)po 2.400 złotych, 5. P. M.

(1)1.300 złotych, 6. M. O. 1.680 złotych. UZASADNIENIE J. A.

(1)został oskarżony o to, że : I. w okresie od połowy 1996 r. do końca 2002 r. w Ś., działając wspólnie i w porozumieniu z R. L.

(1)bez wymaganego zezwolenia posiadał pistolet m-ki R. wraz z tłumikiem i amunicją, uprzednio nabyty od Z. M.

(1)oraz M. W.

(1), tj. o czyn z art. 263 § 2 kk, II. w okresie od połowy 1996 r. do końca 2002 r. w Ś. , działając wspólnie i w porozumieniu z R. L.

(1), bez wymaganego zezwolenia nabył od Z. M.

(1)i M. W.

(1)urządzenie wybuchowe w postaci 1 kilograma (...) wraz z zapalnikiem czasowym, tj. o czyn z art. 171 § 1 kk, J. B.

(1)został oskarżony o to, że : III. w okresie od połowy 1996 r. do końca 2000 r. w Ś., Z. i innych miejscowościach, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z osobą o pseudonimie (...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, brał udział w nielegalnym handlu bronią palną, amunicją oraz tłumikami do broni, w tym 20 sztukami pistoletów marki R., uprzednio przerobionymi z broni gazowej na broń palną kaliber (...) mm wraz z amunicją i tłumikami do tych pistoletów w ten sposób, że nabył w/w broń od M. W.

(1)oraz Z. M.

(1), a następnie zbył nieustalonym dotychczas osobom, tj. o czyn z art. 263 § 1 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 kk E. B.

(1)została oskarżona o to, że : IV. w okresie od połowy 1996 r. do końca 2000 r. w Ś., Z. i innych miejscowościach, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, brała udział w nielegalnym handlu bronią palną, amunicją oraz tłumikami do broni, w tym 4 sztukami pistoletów marki R., uprzednio przerobionymi z broni gazowej na broń palną kaliber (...) mm wraz z amunicją i tłumikami do tych pistoletów w ten sposób, że nabyła w/w broń od M. W.

(1)oraz Z. M.

(1), a następnie zbyła nieustalonym dotychczas osobom, tj. o czyn z art. 263 § 1 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 kk R. B.

(1)został oskarżony o to, że : V. w maju 2001 r. w Ś., W., działając wspólnie i w porozumieniu z A. S.

(1), przechowywał, a następnie puścił w obieg podrobione pieniądze w ilości nie mniejszej niż 31.000 dolarów amerykańskich, w ten sposób, że nabył je od nieustalonej osoby, a następnie przechowywał w nieustalonym miejscu, po czym zbył S. W.

(1), tj. o czyn z art. 310 § 2 kk R. B.

(2)został oskarżony o to, że : VI. w okresie od listopada 1996 r. do końca 2000 r. w Z. i innych miejscowościach, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, brał udział w nielegalnym handlu bronią palną w ilości 9 sztuk, amunicją oraz tłumikami do broni, w tym pistoletami marki R., uprzednio przerobionymi z broni gazowej na broń palną kaliber (...) mm oraz amunicją i tłumikami do tych pistoletów oraz pistoletami W., uprzednio przerobionymi z broni gazowej na broń palną kaliber (...) mm wraz z amunicją i tłumikami do tych pistoletów w ten sposób, że nabył w/w broń od M. W.

(1)oraz Z. M.

(1), za pośrednictwem P. S., a następnie zbył nieustalonym dotychczas osobom tj. o czyn z art. 263 § 1 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 kk R. K.

(1)został oskarżony o to, że : VII. w okresie od połowy 1996 r. do końca 2002 r. w Ś., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w krótkich odstępach czasu, sam oraz wspólnie i w porozumieniu z I. W.

(1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, brał udział w nielegalnym handlu bronią palną, amunicją oraz tłumikami do broni, w tym 30 sztukami pistoletów marki W., uprzednio przerobionymi z broni gazowej na broń palną kaliber (...) mm wraz z amunicją i tłumikami do tych pistoletów oraz nie mniej niż 6 sztukami pistoletów marki R., uprzednio przerobionymi z broni gazowej na broń palną kaliber 9 mm wraz z amunicją i tłumikami do tych pistoletów w ten sposób, że nabył w/w broń od M. W.

(1)oraz Z. M.

(1), a następnie zbył nieustalonym dotychczas osobom, tj. o czyn z art. 263 § 1 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 kk VIII. w okresie od połowy 1996 r. do końca 2000 r. w Ś., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z I. W.

(1), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w krótkich odstępach czasu, wbrew przepisom art. 33-35 i 37 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii brał udział w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, w ten sposób, że wielokrotnie nabył od Z. M.

(1)i M. W.

(1)każdorazowo nie mniej niż 20 gramów amfetaminy, z czego uczynił on sobie stałe źródło dochodu, tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 kk, M. L.

(1)został oskarżony o to, że : IX. w 2002 r. w Ś., w woj. (...), brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, mającej na celu popełnianie przestępstw, a w szczególności polegających na nielegalnym przerabianiu broni gazowej na „ostrą”, a następnie handlu bronią palną i amunicją, w skład której w różnych okresach czasu wchodzili między innymi: D. B.

(1), Z. M.

(1), M. W.

(1), K. K.

(1), K. P.

(1), R. M. i inne nieustalone dotychczas osoby, tj. o czyn z art. 258 § 1 kk X. w lutym 2002 roku w Ś. i innych miejscowościach D., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w krótkich odstępach czasu, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, czyniąc sobie stałe źródło dochodu, wspólnie i w porozumieniu między innymi z M. W.

(1), K. K.

(1), D. B.

(1), Z. M.

(1), K. P.

(1), R. M. i innymi osobami, na zamówienie P. T.

(1), S. S.

(1)i innych nieustalonych osób, brał udział w nielegalnym handlu bronią palną w postaci co najmniej kilkudziesięciu sztuk pistoletów marki R. , przerobionymi z gazowych na tzw. „broń ostrą” cal. 9 mm oraz amunicją i tłumikami do tych pistoletów, w ten sposób, że odbierał od kurierów nielegalnie sprowadzaną z Niemiec broń gazową, przekazywał ją następnie osobom zajmującym się jej przerabianiem na „ostrą”, jak i ją zbywał tj. o czyn z art. 263 § 1 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 kk R. L.

(1)o to, że: XI. w okresie od połowy 1996 r. do końca 2002 r. w Ś., działając wspólnie i w porozumieniu z J. A.

(1)ps. (...) bez wymaganego zezwolenia posiadał pistolet m-ki R. wraz z tłumikiem i amunicją, uprzednio nabyty od Z. M.

(1)oraz M. W.

(1), tj. o czyn z art. 263 § 2 kk XII. w okresie od połowy 1996 r. do końca 2002 r. w Ś. , działając wspólnie i w porozumieniu z J. A.

(1)ps. (...), bez wymaganego zezwolenia nabył od Z. M.

(1)i M. W.

(1)urządzenie wybuchowe w postaci 1 kilograma (...) wraz z zapalnikiem czasowym, tj. o czyn z art. 171 § 1 kk, P. Ł. natomiast został oskarżony o to, że : XIII. w okresie od połowy 1996 r. do końca 2002 r. w Ś., Ś. i innych miejscowościach, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, brał udział w nielegalnym handlu bronią palną, amunicją oraz tłumikami do broni, w tym 14 sztukami pistoletów marki R., uprzednio przerobionymi z broni gazowej na broń palną kaliber (...) mm oraz amunicją i tłumikami do tych pistoletów, a także pistoletem maszynowym marki P. (...) kaliber (...) mm wraz z amunicją, w ten sposób, ze nabył w/w broń od M. W.

(1)oraz Z. M.

(1), a następnie zbył nieustalonym dotychczas osobom, tj. o czyn z art. 263 § 1 kk z art. 12 kk w zw. z art. 65 kk XIV. od połowy 1996 r. do końca 2002 r. w Ś., Ś. i innych miejscowościach, posiadał bez wymaganego zezwolenia broń palną w postaci pistoletu marki C. kaliber (...) mm wraz z tłumikiem oraz amunicją, tj. o czyn z art. 263 § 2 kk R. M. o to, że : XV. w okresie od 1996 r. do końca 2002 r. w Ś. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, mającej na celu popełnianie przestępstw, a w szczególności polegających na przemycie broni marki R., C. B. z terenu Niemiec i Republiki Czech, udziale w nielegalnym przerabianiu broni gazowej na „ostrą”, a następnie handlu bronią palną i amunicją, wytwarzaniu urządzeń wybuchowych, w skład której wchodzili Z. M.

(1), R. P., M. W.

(1)i inne osoby, tj. o czyn z art. 258 § 1 kk, XVI. w okresie od połowy 1996 r. do końca 2002 r. w Ś., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu oraz działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, brał udział w nielegalnym wyrabianiu broni palnej wraz z tłumikami, w ten sposób, że przerobił 139 sztuk pistoletów gazowych marki R. oraz 33 sztuki pistoletów gazowych W. dostarczonych przez M. W.

(1)i Z. M.

(1)na broń palną kaliber (...) mm i kaliber (...) mm oraz zaopatrzył je w tłumiki, a którą następnie w/w zbyli wraz z amunicją ustalonym oraz nieustalonym osobom, tj. o czyn z art. 263 § 1 kk z art. 12 kk w zw. z art. 65 kk P. M.

(1)został oskarżony o to, że : XVII. w okresie od 2000 r. do końca 2002 r. w L., Ś., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, brał udział w nielegalnym handlu bronią palną, w ten sposób, że zbył Z. M.

(1)oraz M. W.

(1)3 sztuki broni palnej z okresu II wojny światowej, pistolet kal. (...), tłumik do pistoletu maszynowego typu ‘K.”, długopis strzelający oraz pistolet maszynowy marki P. (...) kaliber (...) mm oraz amunicję, tj. o czyn z art. 263 § 1 kk z art. 12 kk w zw. z art. 65 kk XVIII. w okresie od 2000 r. do końca 2002 r. w L., bez wymaganego zezwolenia posiadał pistolet maszynowy R., tj. o czyn z art. 263 § 2 kk XIX. w okresie od 2000 r. do końca 2002 r. w L., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, bez wymaganego zezwolenia gromadził, a następnie zbył Z. M.

(1)i M. W.

(1)dwa kilogramy substancji wybuchowej w postaci (...) wraz z czterema zapalnikami, tj. o czyn z art. 171 § 1 kk XX. w okresie od 2000 r. do końca 2002 r. w L., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom art. 33-35 i 37 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii brał udział w obrocie znacznymi ilościami środka odurzającego w postaci nie mniej niż 1000 gramów marihuany, w ten sposób, że zbył ją dwukrotnie po 0,5 kilograma Z. M.

(1)i M. W.

(1), tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 kk D. N. o to, że : XXI. w okresie od 1999 roku do 2001 roku w Ś., w woj. (...) i L., w woj. (...)- (...), działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w krótkich odstępach czasu, handlował bronią palną, a mianowicie: - w 2000 roku, działając wspólnie i w porozumieniu z J. K.

(2)i R. P. sprzedał M. D.

(1)i P. P.

(1)za kwotę 700 marek niemieckich broń palną z tłumikiem nieustalonej marki i kalibru, którą na polecenie R. P. przechowywał w swoim sklepie zoologicznym przy ul. (...) w Ś., - w okresie od 1999 roku do 2001 roku, za pośrednictwem K. P.

(1)sprzedał K. K.

(2)za nieustaloną kwotę pieniędzy broń palną z tłumikiem nieustalonej marki i kalibru, tj. o czyn z art. 263 § 1 w zw. z art. 12 kk M. O. została oskarżona o to, że : XXII. w 2000 r. w Ś., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w krótkich odstępach czasu w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom art. 33-35 i 37 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii brała udział w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowej w postaci nie mniej niż 500 gramów amfetaminy, w ten sposób, że nabyła ją od Z. M.

(1), a następnie zbyła nieustalonym osobom, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 kk A. O.

(1)został oskarżony o to, że : XXIII. w latach 1996-1997 w Ś., w woj. (...), działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu oraz działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej brał udział w nielegalnym handlu bronią palną, tj. pistoletami marki R. przerobionymi z gazowych na broń palną kal. (...)mm oraz amunicją i tłumikami do tych pistoletów, w ten sposób, że uprzednio nabyte od Z. M.

(1)i M. W.

(1)sprzedał P. T.

(2), S. S.

(1)i D. B.

(1)21 pistolety marki R. za łączną kwotę nie mniejszą niż 38 500 zł wraz z amunicją kal. 9 mm, w tym: - sprzedał D. B.

(1)broń palną w postaci pistoletu m-ki R. kal. (...) mm przerobionego z pistoletu gazowego wraz z tłumikiem i paczkę amunicji kal. 9 mm, za kwotę 2 500 zł., - sprzedał S. S.

(1), i P. T.

(1)20 sztuk pistoletów marki R. kal. (...) mm przerobionych z pistoletów gazowych oraz amunicje i tłumiki do tych pistoletów za kwotę łączną nie mniejszą niż 36 000 zł. tj. o czyn z art. 263 § 1 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 kk A. O.

(2)został oskarżony o to, że : XXIV. w okresie od 1996 do 1997 roku w Ś., w woj. (...) wspólnie i w porozumieniu z A. O.

(1)oraz działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, brał udział w nielegalnym handlu bronią palną, w ten sposób, że sprzedał broń palną w postaci pistoletu m-ki R. kal. (...)mm przerobionego z pistoletu gazowego wraz z tłumikiem i paczkę amunicji kal. (...) mm D. B.

(1)za kwotę 2.500 zł tj. o czyn z art. 263 § 1 kk S. P. został oskarżony o to, że : XXV. w roku 1996 we W., wspólnie i w porozumieniu z K. P.

(1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, wbrew przepisom art. 33-35 i 37 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii wprowadził do obrotu znaczną ilość substancji psychotropowej w postaci niemniej niż 100 gramów amfetaminy o wartości nie mniejszej niż 1100zł, którą sprzedał mężczyźnie o ps. (...), K. B. i innemu nieustalonemu mężczyźnie, tj. o jest o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 kk XXVI. w roku 1996 w Ś., wspólnie i w porozumieniu z K. P.

(1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z tego stałe źródło wbrew przepisom art. 33-35 i 37 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii wprowadził do obrotu znaczną ilość środka odurzającego w postaci 750 gramów marihuany - skun o nieustalonej wartości, sprzedając środek m.in. T. P., tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 kk XXVII. w roku 1996 w Ś., posiadał bez wymaganego zezwolenia broń palną w postaci pistoletu nieustalonej marki i nieustalonego kalibru, którą powierzył mu na przechowanie K. P.

(1), który wcześniej za kwotę 600 zł nabył ją od A. L. tj. o czyn z art. 263 § 2 kk XXVIII. w 2001 roku w S. i Ś., woj. (...), działając wspólnie i w porozumieniu z K. P.

(1)posiadał fałszywe pieniądze w postaci 30 000 dolarów amerykańskich, w których posiadanie wszedł za pośrednictwem M. L.

(2), które następnie puścił w obieg przekazując je S. W.

(1)i B. P., tj. o czyn z art. 310 § 2 kk J. R. o to, że : XXIX. w okresie od listopada 1996 r. do końca 2000 r. w Ś., J. i innych miejscowościach, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, brał udział w nielegalnym handlu bronią palną, amunicją oraz tłumikami do broni, w tym 24 sztukami pistoletów marki R., uprzednio przerobionymi z broni gazowej na broń palną kaliber (...) mm wraz z amunicją i tłumikami do tych pistoletów oraz bronią palną typu S. w ten sposób, że nabył broń w postaci pistoletów m-ki R. od M. W.

(1)i Z. M.

(1), a następnie zbył nieustalonym dotychczas osobom oraz zbył broń palną typu S. nieustalonego kalibru tj. o czyn z art. 263 § 1 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 kk, XXX. w okresie od listopada 1996 r. do końca 2000 r. w J., posiadał bez wymaganego zezwolenia broń palną w postaci karabinu marki S. nieustalonego kalibru wraz z amunicją, tj. o czyn z art. 263 § 2 kk, XXXI. w okresie od listopada 1996 r. do końca 2000 r. w J. i innych miejscowościach, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w krótkich odstępach czasu przyjął kilkukrotnie od Z. M.

(1)i M. W.

(1)podrobione pieniądze w postaci nie mniejszej niż 40.000 dolarów amerykańskich, w celu puszczenia ich w obieg, w ten sposób, że każdorazowo przyjmował nie mniej niż 5.000 podrobionych banknotów, tj. o czyn z art. 310 § 2 kk w zw. z art. 12 kk, P. S. o to, że : XXXII. w okresie od połowy 1996 r. do 2000 r. w Ś., Z. i innych miejscowościach, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, brał udział w nielegalnym handlu bronią palną, amunicją oraz tłumikami do broni, w tym 24 sztukami pistoletów marki R. i W., uprzednio przerobionymi z broni gazowej na broń palną kaliber 9 mm i 7,62 wraz z amunicją i tłumikami do tych pistoletów w ten sposób, że nabył w/w broń od M. W.

(1)oraz Z. M.

(1), a następnie zbył innym osobom, tj. o czyn z art. 263 § 1 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 kk, XXXIII. w dniu 1 września 2011 r. w mieszkaniu w Z., pl. (...), posiadał 0,13 grama substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o nieustalonej wartości, tj. o czyn z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 r. A. S.

(1)o to, że ; XXXIV. w okresie od połowy 1996 r. do końca 2002 r. w Ś., brał udział w nielegalnym handlu bronią palną, amunicją oraz tłumikami do broni, w tym 4 sztukami pistoletów marki W., uprzednio przerobionymi z broni gazowej na broń palną kaliber (...) mm wraz z amunicją i tłumikami do tych pistoletów w ten sposób, że nabył w/w broń od M. W.

(1)oraz Z. M.

(1), a następnie zbył nieustalonym osobom, tj. o czyn z art. 263 § 1 kk , XXXV. w okresie od września 1997 r. do czerwca 1998 r. w Ś., działając wspólnie i w porozumieniu z M. S.

(1), puścił w obieg podrobione pieniądze w ilości nie mniejszej niż 100.000 dolarów amerykańskich, które nabył od nieustalonej osoby, a następnie przechowywał w swoim mieszkaniu w Ś. przy ul. (...), po czym zbył innym osobom, w tym min. Z. M.

(1)i M. W.

(1)tj. o czyn z art. 310 § 2 kk XXXVI. w sierpniu 2000 r. w W., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie stałe źródło dochodu, wbrew przepisom art. 33-35 i 37 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii brał udział w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, w ten sposób, że zbył P. A. za pośrednictwem S. W.

(1)1000 gramów amfetaminy o nieustalonej wartości, tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 r. w zw. z art. 65 kk XXXVII. w maju 2001 r. w Ś., W., działając wspólnie i w porozumieniu z R. B.

(1), puścił w obieg podrobione pieniądze w ilości nie mniejszej niż 31.000 dolarów amerykańskich, które nabył od nieustalonej osoby, a następnie przechowywał w nieustalonym miejscu, po czym zbył S. W.

(1), tj. o czyn z art. 310 § 2 kk M. S.

(1)została oskarżona o to, że : XXXVIII. w okresie od września 1997 r. do czerwca 1998 r. w Ś., działając wspólnie i w porozumieniu z A. S.

(1), puściła w obieg podrobione pieniądze w ilości nie mniejszej niż 100.000 dolarów amerykańskich, które A. S.

(1)nabył od nieustalonej osoby, a następnie przechowywała w/w pieniądze w swoim mieszkaniu w Ś. przy ul. (...), po czym zbyła innym osobom, w tym min. Z. M.

(1)i M. W.

(1), tj. o czyn z art. 310 § 2 kk P. T.

(1)o to, że : XXXIX. w latach 1996-1997 w Ś., działając wspólnie i w porozumieniu z S. S.

(1), D. B.

(1), A. O.

(1), A. O.

(2), w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia znacznych korzyści majątkowych, czyniąc sobie z tego źródło stałego dochodu oraz działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej brał udział w nielegalnym handlu bronią palną, tj. pistoletami marki R. kal. (...) mm przerobionymi z pistoletów gazowych oraz amunicją i tłumikami do tych pistoletów, w ten sposób, że wspólnie i w porozumieniu z P. T.

(1)i D. B.

(1)zamówił, a następnie zakupił od A. O.

(1), A. O.

(2), Z. M.

(2)i M. W.

(1)nie mniej niż 21 pistolety m-ki R. za łączną kwotę nie mniejszą niż 36.000 zł. wraz z amunicją, a następnie odsprzedał tą broń członkom grup przestępczych z rejonu (...), tj. o czyn z art. 263 § 1 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 kk I. W.

(1)o to, że : XL. w okresie od połowy 1996 r. do końca 2002 r. w Ś., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z R. K.

(1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, brał udział w nielegalnym handlu bronią palną, amunicją oraz tłumikami do broni, w tym 30 sztukami pistoletów marki W., uprzednio przerobionymi z broni gazowej na broń palną kaliber (...) mm wraz z amunicją i tłumikami do tych pistoletów w ten sposób, że nabył w/w broń od M. W.

(1)oraz Z. M.

(1), a następnie zbył nieustalonym osobom, tj. o czyn z art. 263 § 1 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 kk XLI. w okresie od połowy 1996 r. do końca 200o r. w Ś., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z R. K.

(1), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w krótkich odstępach czasu, wbrew przepisom art. 33-35 i 37 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, brał udział w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, w ten sposób, że wielokrotnie nabył od Z. M.

(1)i M. W.

(1)każdorazowo nie mniej niż 20 gramów amfetaminy, tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 kk, M. W.

(1)o to, że : XLII. w 1996 r. w Ś. założył, a następnie do połowy 2002 r. kierował zorganizowaną grupą przestępczą, mającą na celu popełnianie przestępstw, polegających w szczególności na przemycie broni marki R., C. z terenu Niemiec i Republiki Czech, nielegalnym przerabianiu broni gazowej na „ostrą”, a następnie handlu bronią palną i amunicją, wytwarzaniu urządzeń wybuchowych, w skład której wchodzili Z. M.

(1), D. B.

(1), K. K.

(1), M. L.

(1), K. P.

(1)i inne osoby, tj. o czyn z art. 258 § 3 kk, XLIII. w okresie od 1996 r. do końca 2002 r. w Ś., działając wspólnie i w porozumieniu ze Z. M.

(1), D. B.

(1), R. M. i innymi osobami, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu oraz działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej brał udział w nielegalnym wyrabianiu broni palnej wraz z tłumikami oraz nielegalnym handlu bronią, w ten sposób, że: - przekazał R. M. celem przerobienia na broń palną nie mniej niż 139 sztuk pistoletów gazowych marki R., uprzednio nabytych na terytorium Niemiec, nie mniej niż 33 sztuki pistoletów gazowych W. oraz nie mniej niż 30 sztuk pistoletów gazowych marki C., uprzednio nabytych na terenie Republiki Czech, a następnie wyposażył w tłumiki i zbył wraz z amunicją do tej broni innym ustalonym i nieustalonym osobom, - nabył od P. M.

(1)3 sztuki broni palnej z okresu II wojny światowej, pistolet kal. (...), tłumik do pistoletu maszynowego typu ‘K.”, długopis strzelający oraz pistolet maszynowy marki P. (...) kaliber (...) mm oraz amunicję, a następnie zbył innym ustalonym i nieustalonym osobom, - nabył od osoby o imieniu J. broń palną typu S., a następnie zbył D. W., - zbył osobie o pseudonimie (...) pistolet koloru srebrnego kal. (...)lub (...) mm, tj. o czyn z art. 263 § 1 kk z art. 12 kk w zw. z art. 65 kk XLIV. w 2000 r. w Ś. i innych miejscowościach, posiadał bez wymaganego zezwolenia broń palną w postaci pistoletu marki (...) wraz z amunicją, tj. o czyn z art. 263 § 2 kk, XLV. w okresie od 1996 r. do końca 2002 r. w L., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc z sobie z tego stałe źródło dochodu, wspólnie i w porozumieniu ze Z. M.

(1)bez wymaganego zezwolenia nabył jednokrotnie od P. M.

(1)dwa kilogramy substancji wybuchowej w postaci (...) wraz z czterema zapalnikami, tj. o czyn z art. 171 § 1 kk w zw. z art. 65 kk, W. W.

(2)został oskarżony o to, że : XLVI. w okresie od stycznia 1997 r. do 2002 r. w Ś., W., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w krótkich odstępach czasu, wspólnie i porozumieniu z C. G., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, bez wymaganego zezwolenia brał udział w nielegalnym handlu bronią palną, amunicją oraz tłumikami do broni, w tym 10 sztukami pistoletów marki R. i W., uprzednio przerobionymi z broni gazowej na broń palną kaliber (...) mm i (...)wraz z amunicją i tłumikami do tych pistoletów w ten sposób, że nabył w/w broń od M. W.

(1)oraz Z. M.

(1), a następnie zbył nieustalonym osobom, tj. o czyn z art. 263 § 1 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 kk Sąd Okręgowy w Świdnicy wyrokiem z 23 maja 2017 roku w sprawie III K 171/13, orzekł, że : I. oskarżonego J. A.

(1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku, z tym iż przyjmuje, że dopuścił się go w okresie od czerwca 1999 r. do końca 2002 r. tj. czynu z art. 263 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 263 § 2 k.k. wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności; II. oskarżonego J. A.

(1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku, z tym że przyjmuje, że dopuścił się go w okresie od czerwca 1999r. do końca 2002r. a nadto przyjmuje, że urządzenie wybuchowe zawierało 0,5 kg amunitu, tj. czynu z art. 171 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 171 § 1 k.k. wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności; III. na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. łączy orzeczone wobec J. A.

(1)kary pozbawienia wolności i jako karę łączną wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; IV. oskarżonego J. B.

(1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie III części wstępnej wyroku tj. czynu z art. 263 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 k.k. i za to na podstawie art. 263 § 1 k.k. wymierza mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności; V. oskarżoną E. B.

(1)uznaje za winną popełnienia czynu opisanego w punkcie IV części wstępnej wyroku tj. czynu z art. 263 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 k.k. i za to na podstawie art. 263 § 1 k.k. wymierza jej karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; VI. na podstawie art. 69 § 1 k.k. oraz art. 70 § 1 pkt 1 k.k. w brzmieniu tych przepisów z przed 1 lipca 2015r. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej wobec E. B.

(1)kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata, zaś na podstawie art. 73 § 2 k.k. oddaje ją w okresie próby pod dozór kuratora sądowego; VII. oskarżonego R. B.

(1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie V części wstępnej wyroku, tj. czynu z art. 310 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 310 § 2 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; VIII. oskarżonego R. B.

(2)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie VI części wstępnej wyroku, tj. czynu z art. 263 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 k.k. i za to na podstawie art. 263 § 1 k.k. wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; IX. oskarżonego R. K.

(1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie VII części wstępnej wyroku, tj. czynu z art. 263 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 k.k. i za to na podstawie art. 263 § 1 k.k. wymierza mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności; X. oskarżonego R. K.

(1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie VIII części wstępnej wyroku, z tym że kwalifikuje go z art. 43 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 4 § 1 kk w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 k.k. i za to na podstawie art. 43 ust. 3 tej ustawy wymierza mu karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych określając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 100 zł oraz karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; XI. na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. łączy orzeczone wobec R. K.

(1)kary pozbawienia wolności i jako karę łączną wymierza mu karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; XII. oskarżonego M. L.

(1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie IX części wstępnej wyroku, tj. czynu z art. 258 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 258 § 1 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; XIII. oskarżonego M. L.

(1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie X części wstępnej wyroku, z którego eliminuje nazwisko (...) zastępując je „ innej ustalonej osoby” tj. czynu z art. 263 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 k.k. i za to na podstawie art. 263 § 1 k.k. wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; XIV. na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. łączy orzeczone wobec M. L.

(1)kary pozbawienia wolności i jako karę łączną wymierza mu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; XV. oskarżonego R. L.

(1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XI części wstępnej wyroku, z tym że przyjmuje, iż dopuścił się go w okresie od czerwca 1999 r. do końca 2002 r. tj. czynu z art. 263 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 263 § 2 k.k. wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności; XVI. oskarżonego R. L.

(1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XII części wstępnej wyroku, z tym że przyjmuje, iż dopuścił się go w okresie od czerwca 1999r. do końca 2002r. oraz przyjmuje, że urządzenie wybuchowe zawierało 0,5 kg amunitu, tj. czynu z art. 171 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 171 § 1 k.k. wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności; XVII. na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. łączy orzeczone wobec R. L.

(1)kary pozbawienia wolności i jako karę łączną wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; XVIII. oskarżonego P. Ł. uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XIII części wstępnej wyroku tj. czynu z art. 263 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 k.k. i za to na podstawie art. 263 § 1 k.k. wymierza mu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; XIX. oskarżonego P. Ł. uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XIV części wstępnej wyroku tj. czynu z art. 263 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 263 § 2 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; XX. na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. łączy orzeczone wobec P. Ł. kary pozbawienia wolności i jako karę łączną wymierza mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności; XXI. oskarżonego R. M. uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XV części wstępnej wyroku, tj. czynu z art. 258 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 258 § 1 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; XXII. oskarżonego R. M. uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XVI części wstępnej wyroku tj. czynu z art. 263 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 k.k. i za to na podstawie art. 263 § 1 k.k. wymierza mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności; XXIII. na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. łączy orzeczone wobec R. M. kary pozbawienia wolności i jako karę łączną wymierza mu karę 3 (trzech) lat 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; XXIV. oskarżonego P. M.

(1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XVII części wstępnej wyroku, z tym że eliminuje z opisu sformułowanie „oraz pistolet maszynowy marki P. kaliber (...)mm wraz z amunicji” oraz nazwisko (...), tj. czynu z art. 263 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 k.k. i za to na podstawie art. 263 § 1 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; XXV. oskarżonego P. M.

(1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XVIII części wstępnej wyroku tj. czynu z art. 263 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 263 § 2 k.k. wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności; XXVI. oskarżonego P. M.

(1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XIX części wstępnej wyroku, z tym że eliminuje z opisu nazwisko M. W.

(1), tj. czynu z art. 171 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 171 § 1 k.k. wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności; XXVII. oskarżonego P. M.

(1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XX części wstępnej wyroku i czyn ten kwalifikuje z art. 43 ust 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 4 § 1 kk w zw. z art. 12 k.k. i za to na podstawie art. 43 ust 3 tej ustawy wymierza mu karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych określając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 50 zł oraz karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; XXVIII. na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. łączy orzeczone wobec P. M.

(2)kary pozbawienia wolności i jako karę łączną wymierza mu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; XXIX. oskarżonego D. N. uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XXI części wstępnej wyroku tj. czynu z art. 263 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na podstawie art. 263 § 1 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; XXX. oskarżoną M. O. uznaje za winną popełnienia czynu opisanego w punkcie XXII części wstępnej wyroku, z tym że kwalifikuje go z art. 43 ust 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 4 § 1 kk w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 k.k. i za to na podstawie art. 43 ust 3 tej ustawy wymierza jej karę grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych określając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 50 zł oraz karę 1 (jednego) i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; XXXI. na podstawie art. 69 § 1 k.k. oraz art. 70 § 1 pkt 1 k.k. w brzmieniu tych przepisów z przed 1 lipca 2015r. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej wobec M. O. kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata, zaś na podstawie art. 73 § 2 k.k. oddaje ją w okresie próby pod dozór kuratora sądowego; XXXII. oskarżonego A. O.

(1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XXIII części wstępnej wyroku tj. czynu z art. 263 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 k.k. i za to na podstawie art. 263 § 1 k.k. wymierza mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności; XXXIII. oskarżonego A. O.

(2)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XXIV części wstępnej wyroku tj. czynu z art. 263 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 263 § 1 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności; XXXIV. oskarżonego S. P. uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XXV części wstępnej wyroku, z tym że kwalifikuje go z art. 30 ust 3 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o zapobieganiu narkomanii w zw. z art. 4 § 1 kk i za to na podstawie art. 30 ust 3 tej ustawy wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; XXXV. oskarżonego S. P. uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XXVI części wstępnej wyroku, z tym że kwalifikuje go z art. 30 ust 3 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o zapobieganiu narkomanii w zw. z art. 4 § 1 kk i za to na podstawie art. 30 ust 3 tej ustawy wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; XXXVI. przyjmując, że zarzucony S. P. czyn opisany w punkcie XXVII części wstępnej wyroku stanowi występek z art. 286 k.k. z 1969r. postępowanie karne o ten czyn na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 kpk umarza; XXXVII. oskarżonego S. P. uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XXVIII części wstępnej wyroku tj. czynu z art. 310 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 310 § 2 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego ) i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; XXXVIII. na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. łączy orzeczone wobec S. P. kary pozbawienia wolności i jako karę łączną wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; XXXIX. oskarżonego J. R. uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XXIX części wstępnej wyroku, tj. czynu z art. 263 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 k.k. i za to na podstawie art. 263 § 1 k.k. wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; XL. oskarżonego J. R. uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XXX części wstępnej wyroku, tj. czynu z art. 263 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 263 § 2 k.k. wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; XLI. oskarżonego J. R. uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XXXI części wstępnej wyroku, tj. czynu z art. 310 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na podstawie art. 310 § 2 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego ) roku i 6 (sześciu) lat pozbawienia wolności; XLII. na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. łączy orzeczone wobec J. R. kary pozbawienia wolności i jako karę łączną wymierza mu karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; XLIII. oskarżonego P. S. uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XXXII części wstępnej wyroku, tj. czynu z art. 263 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 k.k. i za to na podstawie art. 263 § 1 k.k. wymierza mu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; XLIV. oskarżonego P. S. uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XXXIII części wstępnej wyroku, tj. czynu z art. 62 ust 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii i za to na podstawie art. 62 ust 1 tej ustawy wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; XLV. na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. łączy orzeczone wobec P. S. kary pozbawienia wolności i jako karę łączną wymierza mu karę 2 (dwóch) lat i 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności; XLVI. oskarżonego A. S.

(1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XXXIV części wstępnej wyroku, tj. czynu z art. 263 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 263 § 1 k.k. wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; XLVII. oskarżonego A. S.

(1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XXXV części wstępnej wyroku, tj. czynu z art. 310 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 310 § 2 k.k. wymierza mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności; XLVIII. oskarżonego A. S.

(1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XXXVI części wstępnej wyroku z tym że kwalifikuje go z art. 43 ust 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 4 § 1 kk w zw. z art. 65 k.k. i za to na podstawie art. 43 ust. 3 tej ustawy wymierza mu karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych określając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 100 zł oraz karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; XLIX. oskarżonego A. S.

(1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XXXVII części wstępnej wyroku, tj. czynu z art. 310 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 310 § 2 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego ) roku lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; L. na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. łączy orzeczone wobec A. S.

(1)kary pozbawienia wolności i jako karę łączną wymierza mu karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności; LI. oskarżoną M. S.

(1)uznaje za winną popełnienia czynu opisanego w punkcie XXXVIII części wstępnej wyroku tj. czynu z art. 310 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 310 § 2 k.k. wymierza jej karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; LII. na podstawie art. 69 § 1 k.k. oraz art. 70 § 1 pkt 1 k.k. w brzmieniu tych przepisów z przed 1 lipca 2015r. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej wobec M. S.

(1)kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata, zaś na podstawie art. 73 § 2 k.k. oddaje ją w okresie próby pod dozór kuratora sądowego; LIII. oskarżonego P. T.

(1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XXXIX części wstępnej wyroku tj. czynu z art. 263 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 k.k. i za to na podstawie art. 263 § 1 k.k. wymierza mu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) pozbawienia wolności; LIV. oskarżonego I. W.

(1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XL części wstępnej wyroku tj. czynu z art. 263 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 k.k. i za to na podstawie art. 263 § 1 k.k. wymierza mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności; LV. oskarżonego I. W.

(1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XLI części wstępnej wyroku, z tym że kwalifikuje go z art. 43 ust 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 4 § 1 kk w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 k.k. i w. i za to na podstawie art. 43 ust 3 tej ustawy wymierza mu karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych określając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 100 zł oraz karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; LVI. na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. łączy orzeczone wobec I. W.

(1)kary pozbawienia wolności i jako karę łączną wymierza mu karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; LVII. oskarżonego M. W.

(1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XLII części wstępnej wyroku tj. czynu z art. 258 § 3 k.k. i za to na podstawie art. 258 § 3 k.k. wymierza mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności; LVIII. oskarżonego M. W.

(1)uznaje za winnego tego że w okresie od 1996 r. do końca 2002 r. w Ś., działając wspólnie i w porozumieniu ze Z. M.

(1), D. B.

(1), R. M. i innymi osobami, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu oraz działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej brał udział w nielegalnym wyrabianiu broni palnej wraz z tłumikami oraz nielegalnym handlu bronią, w ten sposób, że: przekazał R. M. celem przerobienia na broń palną nie mniej niż 139 sztuk pistoletów gazowych marki R., uprzednio nabytych na terytorium Niemiec i nie mniej niż 33 sztuki pistoletów gazowych W., uprzednio nabytych na terenie Republiki Czech, a następnie wyposażył w tłumiki i zbył wraz z amunicją do tej broni innym ustalonym i nieustalonym osobom, nabył od osoby o imieniu J. broń palną typu S., a następnie zbył D. W., zbył osobie o pseudonimie (...) pistolet koloru srebrnego kal. 7,62 lub (...) mm, tj. o czyn z art. 263 § 1 kk z art. 12 kk w zw. z art. 65 k.k. i za to na podstawie art. 263 § 1 k.k. wymierza mu karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności; LIX. oskarżonego M. W.

(1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XLIV części wstępnej wyroku tj. czynu z art. 263 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 263 § 2 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; LX. oskarżonego M. W.

(1)uniewinnia od popełnienia czynu opisanego w punkcie LXV części wstępnej wyroku LXI. na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. łączy orzeczone wobec M. W.

(1)kary pozbawienia wolności i jako karę łączną wymierza mu karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności; LXII. oskarżonego W. W.

(2)uniewinnia od popełnienia czynu opisanego w punkcie LXVI części wstępnej wyroku; LXIII. na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonych kar pozbawienia wolności zalicza oskarżonym okresy zatrzymania i tymczasowego aresztowania: - J. A.

(1)od 14.02.2012r. do 15.02.2015r., - J. B.

(1)od 8.11.2011r. do 26.04.2012r., - E. B.

(1)od 22.09.2011r. do 23.09.2011r., - R. B.

(2)od 14.02.2012 r. do 15.02.2012r., - R. K.

(1)od 17.11.2011r. do 16.03.2012r., - M. L.

(1)od 18.02.2007r. do 5.02.2008r., - P. Ł. od 11.08.2011r. do 15.12.2011r., - R. M. od 1.09.2011r. do 22.02.2012r., - P. M.

(1)od 19.10.2011r. do 18.01.2012r., - M. O. w dniu 14.02.2012r. , - A. O.

(2)od 6.03.2005r. do 6.10.2006r., - J. R. od 9.11.2011r. do 30.04.2012r., - P. S. od 1.09.2011r. do 28.11.2011r., - A. S.

(1)od 17.11.2011r. do 26.03.2012r. i od 5.04.2012r. do 9.05.2012r., - I. W.

(1)od 17.11.2011r. do 21.03.2012r.; LXIV. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz: - adw. E. M. z Kancelarii Adwokackiej w Ś. kwotę 5.756,40 zł (pięciu tysięcy siedmiuset pięćdziesięciu sześciu zł, 40/100 gr) tytułem kosztów nieopłaconej obrony z urzędu oskarżonego J. A.

(1), - adw. Z. G. z Kancelarii Adwokackiej w Ś. kwotę 5.313,60 zł (pięciu tysięcy trzysta trzynastu zł, 60/100 gr.) tytułem kosztów nieopłaconej obrony z urzędu oskarżonej E. B.

(1), - adw. P. Z. z Kancelarii Adwokackiej w Ś. kwotę 5.904,00 zł (pięciu tysięcy dziewięciuset czterech zł) tytułem kosztów nieopłaconej obrony z urzędu oskarżonego R. L.

(1), - adw. M. Ż. z Kancelarii Adwokackiej w Ś. kwotę 5.461,20 zł (pięciu tysięcy czterystu sześćdziesięciu jeden zł, 20/100 gr.) tytułem kosztów nieopłaconej obrony z urzędu oskarżonego D. N., - adw. J. K.

(1)z Kancelarii Adwokackiej w Ś. kwotę 5.166,00 zł (pięciu tysięcy stu sześćdziesięciu sześciu zł) tytułem kosztów nieopłaconej obrony z urzędu oskarżonego P. T.

(1), - adw. J. B.

(2)z Kancelarii Adwokackiej w Ś. kwotę 5.756,40 zł (pięciu tysięcy siedmiuset pięćdziesięciu sześciu zł, 40/100 gr.) tytułem kosztów nieopłaconej obrony z urzędu oskarżonego M. W.

(1), - adw. W. S. z Kancelarii Adwokackiej w Ś. kwotę 5.756,40 zł (pięciu tysięcy siedmiuset pięćdziesięciu sześciu zł, 40/100 gr.) tytułem kosztów nieopłaconej obrony z urzędu oskarżonego W. W.

(2); LXV. zwalnia oskarżonych od ponoszenia kosztów sadowych zaliczając wydatki poniesione w sprawie na rachunek Skarbu Państwa. Z wyrokiem tym nie pogodzili się wszyscy oskarżeni – zaskarżając wyrok poprzez swoich obrońców. Obrońca oskarżonych R. M. i P. M.

(1)zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: 1. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku a mianowicie art. 7 poprzez nienależyte rozważenie całokształtu okoliczności i materiału dowodowego, pominięcie a także nieuwzględnienie okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonych, a w szczególności bezkrytyczne podejście do zeznań świadka Z. M.

(1), pomimo iż w świetle zgromadzonego materiału, a zwłaszcza wyjaśnień pozostałych współoskarżonych, jego zeznania budziły poważne wątpliwości i na wiarę nie zasługiwały. 2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku mający wpływ na jego treść polegający na przyjęciu, iż oskarżeni R. M. i P. M.

(1)dopuścili się popełnienia zarzucanych im czynów mimo braku dostatecznych i przekonujących dowodów. Podnosząc powyższe zarzuty, wniósł o: 1. zmianę zaskarżonego wyroku w stosunku do oskarżonych R. M. i P. M.

(1)i uniewinnienie obu oskarżonych od przepisanych im czynów; ewentualnie: 2. uchylenie zaskarżonego wyroku w stosunku do obu oskarżonych i przekazanie w tym zakresie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Obrońca oskarżonych M. O.i A. O.

(1), zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a to:

1. art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. i art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k. poprzez sporządzenie uzasadnienia wyroku w sposób nie odpowiadający ustawowym wymaganiom, w szczególności niewskazanie przez Sąd w treści pisemnego uzasadnienia zaskarżonego wyroku, na jakich dowodach się oparł uznając konkretne fakty za udowodnione bądź nieudowodnione i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych, w tym niedokonanie oceny oraz nieustosunkowanie się do dowodów o charakterze korzystnym dla oskarżonych, podczas gdy taksatywne wymienienie dowodów i omówienie ich wyłącznie pod kątem założenia, że oskarżeni są winni, nie pozwala na ustalenie na jakiej podstawie Sąd przypisał winę oskarżonym i dlaczego nie dal wiary dowodom przeciwnym, co skutkowało dokonaniem dowolnej oceny materiału dowodowego.
2. art. 7 k.pk.. w zw. z art. 410 k.p.k. przez dowolną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, dokonaną wybiórczo i sprzecznie z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego, a mianowicie: a) uznanie, że oskarżony A. O.

(1)brał udział w nielegalnym handlu bronią w oparciu o zmieniane w toku postępowania zeznania świadka D. B.

(1), bez wskazania innych niż zakwestionowany dowód, podczas gdy a gros dowodów zgromadzonych w sprawie, w tym zeznania świadków i pozostałych oskarżonych, nie potwierdzają wersji zdarzeń przedstawionej przez świadka koronnego; b) uznanie zeznań świadka Z. M.

(1)za w pełni wiarygodne, podczas gdy wiarygodność świadka została podważona w trakcie postępowania dowodowego, a Sądowi I instancji wiadome było, iż świadek był prawomocnie skazany za pomówienie; c) przyjęciu, ze oskarżona M. O. brała udział w obrocie znacznymi ilościami narkotyków w oparciu jedynie o zeznania świadka Z. M.

(1), podczas gdy wskazany dowód nie ma takiej wartości, by mógł stanowić samodzielną podstawę takich ustaleń, jak te, które poczynił Sad Okręgowy, albowiem nie znajduje poparcia w pozostałym materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie; d) brak ustaleń dotyczących znamienia „znacznej ilości środków odurzających” oraz znamienia „czynienia sobie stałego źródła dochodu” w odniesieniu do zachowań oskarżonej M. O., mających polegać na zbyciu substancji psychotropowej, podczas gdy ustalenie, że przedmiotem czynu, o którym mowa w ust. 1 art. 43 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, jest znaczna ilość substancji psychotropowych, jak niezbędne do przyjęcia postaci kwalifikowanej tego przestępstwa. Podnosząc powyższe zarzuty wniósł o: 1. uniewinnienie oskarżonych M. O.i A. O.

(1)od popełnienia zarzucanych im czynów: ewentualnie:

1. uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Obrońca oskarżonego S. P. zaskarżył wyrok co do pkt XXXIV, XXXV, XXXVII i XXXVII.
2. na podstawie art. 427 § 2 k.p.k. i art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. zarzucił naruszenie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. poprzez uznanie oskarżonego winnym w zakresie: - czynu przypisanego mu w pkt XXV części wstępnej wyroku w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu wprowadzenia do obrotu znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci nie mniej niż 100 gramów amfetaminy o wartości nie mniejszej niż 1100 zł, którą sprzedał mężczyźnie o ps. (...), K. B. i innemu nieustalonemu mężczyźnie; - czynu przypisanego mu w pkt XXV części wstępnej wyroku w celu osiągniecia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, wprowadzenia do obrotu znacznej ilości środka odurzającego w postaci 750 gramów marihuany – skun o nieustalonej wartości, sprzedając środek m.in. T. P.; w sytuacji gdy powyższe zachowania oskarżonego S. P. zakwalifikowano na podstawie art. 4 k.k., jako przestępstwo z art. 30 ust. 3 ustawy z dni 31 stycznia 1985 r. o zapobieganiu narkomanii, które to zagrożone było karą od roku do 10 lat pozbawienia wolności, a mając na względzie, że w dacie popełnienia przedmiotowych czynów obowiązywał Kodeks karny z 1969 r. to zgodni z treścią art. 105 § 1 pkt 2 k.k. z 1969 r. karalność tego typu przestępstw ustawała jeżeli od ich popełnienia upłynęło 10 lat, w związku z czym należało uznać, że karalność za powyższe czyny uległa przedawnieniu z dniem 1 stycznia 2016 roku.
3. na podstawie art. 427 § 2 k.p.k. i art. 438 § 2 k.p.k. – obrazę przepisów prawa procesowego, mająca wpływ na treść orzeczenia, a to: - art. 7 k.p.k. na skutek przekroczenia swobodnej oceny dowodów przechodzącą w dowolną, a nadto art. 4 k.p.k. oraz art. 410 k.p.k. na skutek nie uwzględnienia w sposób obiektywny okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego wobec bezkrytycznego przyznania zeznaniom K. P.

(1), D. B.

(1)oraz Z. M.

(1)cech wiarygodności, mimo iż w zakresie czynów zarzucanych S. P. nie poddano tych zeznań żadnej weryfikacji dowodowej, choć: ● istnieją uzasadnione wątpliwości w zakresie prawdziwości słów K. P.

(1), których Sad I instancji nie poddał rzetelnej analizie, a w szczególności brak jest jakichkolwiek dowodów potwierdzających pomówienia K. P.

(1), co więcej nie potwierdzają ich wyjaśnienia innych osób mających brać udział w przedmiotowych zdarzeniach; ● zeznania K. P.

(1)cechuje w zakresie okoliczności czynu zarzucanego S. P. ogólnikowość nie mogąca się przełożyć na ich większą wiarygodność niż wyjaśnienia oskarżonego; ● wykazano w toku postępowania, biorąc pod uwagę również zeznania K. P.

(1), iż między oskarżonym a K. P.

(1)istniał konflikt, o którym Sąd I instancji nie wspomina w wyroku, a który to konflikt mógł skłonić K. P.

(1)do złożenia zeznań obciążających oskarżonego. - art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k. poprzez sporządzenie uzasadnienia wyroku w sposób niezgodny z wymogami tego przepisu, w szczególności poprzez brak wskazania procesu myślowego organu orzekającego prowadzącego do zawartych w wyroku wniosków jak i motywów, ze względu na które Sąd nie dał wiary zebranym w postępowaniu dowodom w zakresie w jakim są one korzystne dla oskarżonego przy jednoczesnym bezkrytycznym przyjęciu za prawdziwe dowody mające wskazywać sprawstwo oskarżonego, a nadto brak wskazania w wyroku z jakich powodów sąd nie rozważył możliwości warunkowego zawieszenia wykonywania kary, co w konsekwencji uniemożliwia kontrolę instancyjną wydanego w niniejszej sprawie wyroku. 3. na podstawie art. 438 pkt 4 k.p.k. – zarzucił niesłuszne niezastosowanie wobec oskarżonego środka probacyjnego w postaci warunkowego zawieszenia wykonania kary i w oparciu o ten zarzut wniósł o zmianę wyroku poprzez warunkowe zawieszenie kary 2 lat pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego. Podnosząc powyższe zarzuty, wniósł o zmianę wydanego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od stawianych mu zarzutów; względnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do Sądu I instancji celem ponownego rozpoznania. Obrońca oskarżonego J. R. zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: I. obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, a to art. 7 w zw. z art. 410 oraz art. 424 § 1 k.p.k. polegającą na przekroczeniu granic swobodnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności zaś wyjaśnień oskarżonego oraz zeznań świadków koronnych D. B.

(1)i K. P.

(1), a przede wszystkim – zeznającego w warunkach art. 60 § 4 k.k. – świadka Z. M.

(1), co doprowadziło do dowolnego, a więc niepozostającego pod ochroną normy wynikającej z art. 7 k.p.k. ustalenia, że : - J. R. przyjął od M. W.

(1)i Z. M.

(1)24 sztuki pistoletów marki R. wraz z amunicją i tłumikami oraz zbył je – podobnie jak broń palną typu S. – nieustalonym osobom; - z brania udziału w nielegalnym handlu bronią palną J. R. uczynił sobie stałe źródło dochodu; - J. R. przyjął kilkakrotnie od Z. M.

(1)i M. W.

(1)podrobione pieniądze w postaci dolarów amerykańskich w kwocie nie mniejszej niż 40.000; - zachowań takich – spiętych klamrą czynu ciągłego – oskarżony dopuścił się w celu puszczenia podrobionych pieniędzy w obieg; podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, prawidłowo oraz w sposób zgodny ze wskazaniami doświadczenia życiowego oraz zasadami prawidłowego rozumowania przeanalizowany, nie uzasadniał takiej jego oceny oraz wynikający z niej ustaleń faktycznych. II. obrazę prawa materialnego a to art. 263 w zw. z art. 263 § 2 k.k. poprzez niedostrzeżenie, że wobec brzmienia opisu czynów nieprawomocnie przypisanych J. R. zachowania realizujące znamiona typów czynów zabronionych penalizowanych w tych przepisach pozostają ze sobą w relacji „środka do celu”, wyrażającej się w stwierdzeniu, że posiadanie karabinu typu S. stanowiło konieczny etap poprzedzający handel bronią, co z kolei implikuje, że w takim układzie faktycznym posiadanie broni palnej stanowić powinno czyn uprzedni współukarany. Podnosząc powyższe zarzuty, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji; względnie uniewinnienie J. R. od stawianych mu zarzutów. Obrońca oskarżonego A. S.

(1)– adw. T. B. – zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: 1) obrazę przepisów postępowania mogąca mieć wpływ na treść wydanego orzeczenia, a to:

1. a)art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k. poprzez sporządzenie uzasadnienia wyroku bez zachowania wymogów wskazanych w w/w przepisie, w szczególności poprzez zaniechanie wskazania procesu myślowego organu orzekającego prowadzącego do zawartych w wyroku wniosków, jak I motywów ze względu na które Sąd nie obdarzył wiarygodnością zebranego w sprawie materiału dowodowego będącego korzystnym dla oskarżonego przy jednoczesnym bezkrytycznym przyjęciu za prawdziwe dowodów mających wskazywać na sprawstwo oskarżonego;
2. b)art. 7 k.p.k. na skutek przekroczenia swobodnej oceny dowodów przechodzącą w dowolną i dokonaną wbrew doświadczeniu życiowemu, sprowadzającą się do bezkrytycznego uznania w całości za wiarygodnych zeznań Z. M.

(1), K. P.

(1), S. W.

(1)i D. B.

(1)oraz odmowy nadania takiego waloru wyjaśnieniom oskarżonego A. S.

(1); pomimo szeregu wątpliwości mających niewspółmiernie doniosłe znaczenie w procesie, w sytuacji kiedy w rzeczywistości materiał dowodowy zebrany w sprawie wyklucza możliwość ustalenia sprawstwa i zawinienia po stronie oskarżonego w zakresie zarzucanych mu czynów w sposób nie budzący wątpliwości. c) art. 410 k.p.k. poprzez nie dokonanie wnikliwej analizy wszystkich zebranych w sprawie dowodów oraz brak odniesienia się do istotnych okoliczności sprawy, w tym motywacji jaka mogła stać za pomówieniem oskarżonego przez S. W.

(1)oraz Z. M.

(1), a także nieustosunkowanie się do dowodów o charakterze korzystnym dla oskarżonego, co w konsekwencji uniemożliwia kontrolę instancyjną wyroku w tym zakresie; d) art. 170 § 1 pkt 2 poprzez bezpodstawne oddalenie wniosku dowodowego obrońcy oskarżonego o przesłuchanie w charakterze świadka T. D. wobec uznania, że okoliczność, która tym dowodem ma być wykazana nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, w sytuacji gdy zawnioskowany dowód ma istotne znaczenie dla oceny wiarygodności zeznań świadka S. W.

(1), w tym ujawnienie motywów dla których S. W.

(1)bezpodstawnie pomówił oskarżonego A. S.

(1); e) art. 391 § 1 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. i art. 92 k.p.k. poprzez przyjęcie, że istnieją podstawy do odczytania zeznań świadka S. W.

(1), w sytuacji gdy bezpośrednie przesłuchanie tegoż świadka było konieczne w niniejszym postępowaniu.

1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mogący mieć wpływ na jego treść, wyrażający się w przyjęciu, iż ujawniony w toku rozprawy materiał dowodowy, w sposób nie budzący wątpliwości wskazuje na sprawstwo oskarżonego w zakresie czynów przypisanych mu w pkt XLVI, XLVII, XLVIII i XLIX części rozstrzygającej wyroku, w sytuacji gdy zebrany w niniejszej sprawie materiał dowodowy nie potwierdza powyższych ustaleń faktycznych Sądu.
2. rażącą surowość orzeczonych wobec oskarżonego A. S.

(1)kar jednostkowych i kary łącznej 4 lat bezwzględnego pozbawienia wolności w stosunku do celów jakie kary te winny w zakresie prewencji szczególnej i ogólnej, właściwości i warunków osobistych oskarżonego, jego zachowania po popełnieniu przestępstwa, a w konsekwencji uniemożliwienia rozważenia wymierzenia mu kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, w sytuacji gdy jego zgodna z prawem postawa od czasu popełnienia zarzucanych mu czynów oraz właściwości i warunki osobiste przemawiają za możliwością postawienia wobec niego pozytywnej prognozy kryminologicznej. Podnosząc powyższe zarzuty, wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie A. S.

(1)od popełnienia przypisanych mu w pkt XLVI, XLVII, XLVIII, XLIX części rozstrzygającej wyroku czynów; ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Świdnicy; względnie wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonana na stosowny okres próby. Drugi obrońca oskarżonego A. S.

(1)– adw. D. Ż. – zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: 1) obrazę przepisów postępowania mającą istotny wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 4 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k., tj. naruszenie zasady obiektywizmu i swobodnej oceny dowodów oraz wydanie wyroku w oparciu o wybiórcze informacje ujawnione w toku postępowania wskutek przyjęcia, że oskarżony brał udział w nielegalnym handlu bronią, amunicją oraz tłumikami w okresie od połowy 1996 r. do końca 2002 r. i nabył od M. W.

(1)oraz Z. M.

(1)4 szt. pistoletów. 2) obrazę przepisów postępowania mająca istotny wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 4 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k., tj. naruszenie zasady obiektywizmu i swobodnej oceny dowodów oraz wydanie wyroku w oparciu o wybiórcze informacje ujawnione w toku postępowania wskutek dowolnego przyjęcia, że oskarżony w okresie od września 1997 r. do czerwca 1998 r. działając wspólnie i w porozumieniu z M. S. puścił w obieg podrobione pieniądze w ilości nie mniejszej niż 100 tysięcy dolarów amerykańskich, a następnie przechowywał w swoim mieszkaniu w Ś., po czym zbył je innym osobom, w tym m.in. Z. M. i M. W.. 3) obrazę przepisów postępowania mającą istotny wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 4 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k., tj. naruszenie zasady obiektywizmu i swobodnej oceny dowodów oraz wydanie wyroku w oparciu o wybiórcze informacje ujawnione w toku postępowania wskutek dowolnego przyjęcia, że oskarżony w maju 2001 r., działając wspólnie i w porozumieniu z współoskarżonym R. B. puścił w obieg podrobione pieniądze w ilości nie mniejszej niż 31 tysięcy dolarów amerykańskich, a następnie przechowywał w nieustalonym miejscu, po czym zbył je S. W.

(1). 4) obrazę przepisów postępowania mającą istotny wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 4 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k., tj. naruszenie zasady obiektywizmu i swobodnej oceny dowodów oraz wydanie wyroku w oparciu o wybiórcze informacje ujawnione w toku postępowania wskutek dowolnego przyjęcia, że oskarżony w sierpniu 2000 r., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie stałe źródło dochodu brał udział w obrocie znacznymi ilościami amfetaminy w ten sposób, że zbył P. A. za pośrednictwem S. W. 1000 gramów amfetaminy. 5) obrazę przepisów postępowania, a to przepisu art. 2 § 2 k.p.k., 5 § 2 k.p.k. w zw. z art. 410 § 4 k.p.k. poprzez zaniechanie dochodzenia prawdy obiektywnej przez Sąd I instancji i rozstrzygnięcie wszystkich wątpliwości pojawiających się w sprawie wyłącznie na niekorzyść oskarżonego, w szczególności poprzez dokonanie sprzecznych ustaleń faktycznych z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, a polegające na nieuzasadnionym przyjęciu, iż oskarżony A. S. popełnił wszystkie zarzucane mu przestępstwa w sytuacji, gdy akie twierdzenie Sądu a quo oparte jest tylko i wyłącznie na zeznaniach świadków koronnych Z. M., K. P., D. B. oraz S. W., podczas gdy zeznania tych osób stały w oczywistej sprzeczności z wyjaśnieniami oskarżonego, współoskarżonego M. W., R. B., M. S., którzy nie tylko nie potwierdzili udziału oskarżonego w zarzucanych przestępstwach, ale przede wszystkim przedstawili całkowicie odmiennie okoliczności faktyczne leżące u podstaw zarzutów, co nie dawało podstaw do ustalenia winy i sprawstwa oskarżonego, a wszelkie wątpliwości powstałe w tym zakresie nie zostały w żadnej mierze przez Sąd I instancji usunięte przez przeprowadzenie dodatkowego postępowania dowodowego, co winno w sposób oczywisty być rozstrzygnięte na korzyść oskarżonego. 6) obrazę przepisów postępowania mającą istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, tj. art. 4 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. w zw. z art. 391 § 1 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. wskutek błędnego przyjęcia, że są podstawy do odczytania zeznań świadka S. W.

(1), w sytuacji gdy jego zeznania miały znaczący wpływ na treść przyjętego rozstrzygnięcia, a bezpośrednie przesłuchanie tegoż świadka było konieczne w niniejszym postepowaniu w świetle zeznań innych świadków czy oskarżonych. 7) obrazę przepisów postępowania mającą istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, tj. art. 4 k.p.k. w zw. z ar.t 7 k.p.k. w zw. z art. 170 § 1 pkt 2 k.p.k., tj. naruszenie zasady obiektywizmu i swobodnej oceny dowodów wskutek błędnego oddalenia wniosku dowodowego oskarżonego o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka T. D., który to dowód miał istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy zwłaszcza w zakresie zarzucanych czynów wskazanych w punktach XXXVI i XXXVII części wstępnej zaskarżonego wyroku; oraz błędnego oddalenia wniosku dowodowego współoskarżonego R. K.

(2)o ustalenie czy Z. M. w czasie pobytu w Zakładach Karnych leczył się z uzależnienia od środków odurzających. 8) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj. art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k. polegające na braku jakiegokolwiek wskazania w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, jakie okoliczności faktyczne legły u podstaw odmowy nadania waloru wiarygodności zeznaniom oskarżonego, współoskarżonych M. W., R. B., M. S., a jakie z kolei skłoniły Sad I instancji do uznania za wiarygodne zeznań świadków Z. M., K. P., S. W., a które legły u podstaw odmowy nadania waloru wiarygodności zeznaniom tych osób złożonych w toku postępowania sądowego, w sytuacji gdy były one odmienne co do przebiegu zdarzeń i nie przedstawiały wyjaśnienia tych rozbieżności przed Sądem, tym bardziej w sytuacji gdy skazanie oskarżonego zostało oparte wyłącznie na pomówieniach świadków koronnych bez dalszej weryfikacji wersji zdarzeń zaoferowanych przez oskarżonego oraz współoskarżonych. Podnosząc powyższe zarzuty, wniósł o uniewinnienie oskarżonego A. S.

(1)od wszystkich zarzucanych mu czynów; ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Obrońca oskarżonego P. T.

(1)– zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: 1) błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, iż oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu. 2) naruszenie przepisów postępowania art.1170 k.k. poprzez oddalenie wniosków dowodowych oskarżonego pomimo tego, że okoliczności które te dowody miały wykazać mają istotne znaczenie dla obrony oskarżonego. 3) naruszenie przepisów prawa materialnego art. 263 § 2 k.k. poprzez odmowe jego stosowania. Podnosząc powyższe zarzuty wniósł o uchylenie wyroku do ponownego rozpoznania lub zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzutu popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku. Obrońca oskarżonego I. W.

(1)zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: 1) Na podstawie art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. – obrazę przepisów postępowania, iż I. W.

(1)był już oskarżony o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 k.k. w sprawie o sygn.. akt: III K 154/06 SO w Świdnicy i został prawomocnie uniewinniony. 2) Na podstawie art. 438 pkt 2 k.p.k. – obrazę przepisów postępowania mającej wpływ na treść orzeczenia, a to art. 7 k.p.k. oraz 410 k.p.k., polegającej na przekroczeniu granicy swobodnej oceny dowodów mającej postać: - uznaniu zeznań świadków D. B.

(1)jak i K. P.

(1)jak i Z. M.

(1)za bezpośrednio dowodzące tezom oskarżenia, które to zeznania są zbyt ogólnikowe, mało konkretne i jako takie nie posiadają waloru dowodowego w niniejszej sprawie, jak i mijają się z prawdą. Podnosząc powyższe zarzuty, wniósł o: - zmianę zaskarżonego wyroku poprzez umorzenie postępowania – czyn określony nr XLI części wstępnej wyroku; - zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od pozostałych zarzutów; ewentualnie: - o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Obrończyni oskarżonego M. W.

(1)– zaskarżyła wyrok co do pkt LVII, VVIII, LIX, LXI i LXIV, zarzucając: 1. obrazę przepisów postępowania mająca wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a mianowicie: - art. 7 k.p.k. w zw. z art. 2 § 1 pkt 1, art. 2 § 2 k.p.k. i art. 4 k.p.k. oraz 410 k.p.k. poprzez przekroczenie granic zasady swobodnej oceny dowodów i jednostronną, dowolna ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, bez jego wszechstronnego rozważenia w oparciu o wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego, sprowadzającą się do przyjęcia, że oskarżony M. W.

(3)w 2000 r. w Ś. i innych miejscowościach, posiadał bez wymaganego zezwolenia broń palną w postaci pistoletu marki (...) wraz z amunicją w sytuacji gdy żaden z dowodów przeprowadzonych w sprawie tego nie potwierdza; - art. 7 w zw. z art. 2 § 1 pkt 1, art. § 2 k.p.k. i art. 4 k.p.k. oraz 410 k.p.k. poprzez przekroczenie granic zasady swobodnej oceny dowodów i jednostronną, dowolną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i uznanie za wiarygodne zeznań K. K.

(1)w sytuacji gdy świadek ten zeznał, że udał się do Niemiec na polecenie M. W.

(1)w 2001 roku celem zakupu w sklepie w G. dwóch pistoletów gazowych; - art. 7 w zw. z art. 2 § 1 pkt 1, art. § 2 k.p.k. i art. 4 k.p.k. oraz 410 k.p.k. poprzez przekroczenie granic zasady swobodnej oceny dowodów i jednostronną, dowolną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i uznanie, że zeznania świadka Z. M.

(1)oraz świadków koronnych są spójne, zbieżne i się wzajemnie uzupełniają, a wiedza o zdarzeniach pochodzi z faktu uczestnictwa tych świadków w tych zdarzeniach w sytuacji gdy zeznania świadków koronnych opierają się głównie na relacji świadka Z. M.

(1), bądź innych osób; - art. 7 w zw. z art. 2 § 1 pkt 1, art. § 2 k.p.k. i art. 4 k.p.k. oraz 410 k.p.k. poprzez przekroczenie granic zasady swobodnej oceny dowodów i jednostronną, dowolną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i uznanie zeznań świadka Z. M.

(1)za wiarygodne, w sytuacji gdy nie znajdują one oparcia w pozostałym materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie; - art. 4 k.p.k., art. 9 k.p.k. i art. 170 § 1 pkt 2 k.p.k. poprzez bezzasadne oddalenie wniosku oskarżonego o przeprowadzenie dowodu z paszportu oskarżonego M. W.

(1)na okoliczność braku wyjazdów do G.; - art. 4 k.p.k., art. 9 k.p.k., art. 170 § 1 pkt 4 k.p.k. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie I oddalenie wniosku o przesłuchanie K. G. uznając, że dowodu tego nie da się przeprowadzić, gdyż świadek nie przebywa pod wskazanym adresem, a aktualne jego miejsce pobytu nie jest znane; - art. 6 k.p.k. w zw. z art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k. poprzez brak wyjaśnienia w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku dlaczego i na podstawie jakich dowodów Sąd I instancji uznał za uzasadnione przypisanie oskarżonemu M. W.

(1)odpowiedzialności karnej z art. 258 § 3 k.k.; - art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. i 424 § 1 pkt 1 k.p.k. poprzez sporządzenie uzasadnienia wyroku w sposób lakoniczny, nieodpowiadający ustawowym wymaganiom z uwagi na nieustosunkowanie się przez Sąd do dowodów korzystnych dla oskarżonego. 2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść poprzez przyjęcie, że: - oskarżony M. W.

(1)wraz ze Z. M.

(1)w 1996 r. założył grupę przestępczą, której celem było popełnianie przestępstw polegających w szczególności na przemycie na teren Polski broni gazowej marki (...) i (...), nielegalnym jej przerabianiu na broń palną „ostrą”, a następnie handlu bronią palną i amunicją, wytwarzaniu urządzeń wybuchowych; - że w okresie od 1996 r. do końca 2002 r. w Ś., oskarżony działając wspólnie i w porozumieniu ze Z. M.

(1), D. B.

(1), R. M. i innymi osobami, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z ego stałe źródło dochodu oraz działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej brał udział w nielegalnym wyrabianiu broni palnej wraz z tłumikami oraz nielegalnym handlu bronią; - że oskarżony M. W.

(1)jeździł po broń za granicę w sytuacji gdy z informacji na temat przekraczania granicy przez oskarżonego M. W.

(1)wynika, że w latach 1995-2000 oskarżony nie przekraczał granicy państwa pomiędzy Polską a Niemcami; - że oskarżony M. W.

(1)nabył od osoby o imieniu J. broń palną typu S., a następnie zbył D. W. oraz, że zbył osobie o pseudonimie (...) pistolet koloru srebrnego, kal. (...)lub (...)mm; - że oskarżony M. W.

(1)był karany sądownie w latach dziewięćdziesiątych za wyłudzenia dużych partii papierosów; - że pomiędzy Z. M.

(1)a oskarżonym M. W.

(1)doszło w 2002 r. do konfliktu związanego z podziałem zysków z prowadzonej przestępczej działalności związanej z produkcją amfetaminy oraz przeróbkami i handlu bronią palna.

1. obrazę przepisów prawa materialnego, tj. art. 258 § 3 k.k. poprzez jego błędne zastosowanie w sytuacji, gdy nie zostały spełnione określone w tym przepisie znamiona przestępstwa kierowania zorganizowaną grupą przestępczą, albowiem czynności polegające na przekazywaniu broni gazowej do przeróbek czy organizowaniu wyjazdów po broń, nie dają podstaw do przypisania oskarżonemu roli kierowniczej w domniemanej grupie przestępczej. Podnosząc powyższe zarzuty, wniosła o:
2. w zakresie czynu z pkt LVII części dyspozytywnej wyroku – zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego M. W.

(1)od zarzucanego mu czynu; ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. 2. w zakresie czynu z pkt LVIII części dyspozytywnej wyroku – o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, bądź zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego M. W.

(1)od zarzucanego oskarżonemu czynu. 3. w zakresie czynu z pkt LIX części dyspozytywnej wyroku – o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu. Obrońca oskarżonego R. B.

(1)– adw. M. R.

(1)- zaskarżył wyrok co do pkt VII, zarzucając: 1.obrazę przepisów prawa procesowego w postaci art. 7 k.p.k., która miała wpływ na treść orzeczenia, przejawiającą się w uznaniu zeznań świadka S. W.

(1)(jako jedynego dowodu na sprawstwo oskarżonego R. B.

(1)), korzystającego z dobrodziejstwa art. 60 § 4 k.k. za w pełni wiarygodne, logiczne i konsekwentne, a jednocześnie wystarczające dla uznania sprawstwa i winy ww. oskarżonego, pomimo, że wyjaśnienia te, jako tzw. dowód z pomówienia, winny być oceniane nader ostrożnie, w tym powinny znaleźć potwierdzenie, choć częściowe, w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. 2.obrazę przepisów prawa procesowego w postaci art. 424 § 1 oraz § 2 k.p.k., która miała wpływ na treść orzeczenia, przejawiającą się w braku dokonania w uzasadnieniu wyroku oceny zebranych dowodów, opisania przyczyn uznania za niewiarygodne wyjaśnień oskarżonego R. B.

(1)i oparcia wyroku wyłącznie na zeznaniach świadka S. W.

(1), co nie pozwala na ustalenie motywów, jakimi kierował się Sąd przy wydawaniu zaskarżonego orzeczenia. 3.błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść orzeczenia, a polegający na ustaleniu przez Sąd I instancji, że oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu, podczas gdy materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie pozwala na takie przyjęcie; 4.rażącą niewspółmierność wymierzonej oskarżonemu R. B.

(5)bezwzględnej kary pozbawienia wolności w wymiarze roku i 6 miesięcy, jako kary nieadekwatnej do ustawowych dyrektyw i rażąco niesprawiedliwej, a w szczególności nieuwzględniającej znacznego upływu czasu od zdarzenia objętego zarzutem, sposobu życia oskarżonego, jego aktualnej sytuacji osobistej i rodzinnej, a także samych celów wychowawczych i zapobiegawczych, które mogą zostać osiągnięte poprzez wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Podnosząc powyższe zarzuty, wniósł o: 1.zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego R. B.

(1)od zarzucanego mu czynu; ewentualnie: 2.o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej wobec oskarżonego R. B.

(1)kary pozbawienia wolności na okres próby ustalony przez Sąd; względnie o: 3.uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Drugi z obrońców oskarżonego R. B.

(1)– adw. M. S.

(3)– zaskarżonemu wyrokowi zarzucił obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, a to: 1.art. 7 k.p.k. przez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, wyrażające się w sprzecznym z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniami doświadczenia życiowego, uznaniu, iż oskarżony w maja 2001 r. w Ś., W. przechowywał, a następnie puścił w obieg podrobione pieniądze w ilości nie mniejszej niż 31.000 dolarów amerykańskich wspólnie z oskarżonym A. S.

(1), pomimo, iż brak jest w zgromadzonym w postępowaniu materiale dowodów świadczących w sposób zupełny oraz wolny od wątpliwości o sprawstwie i winie oskarżonego R. B.

(1). 2. art. 7 k.p.k. przez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, wyrażające się w sprzecznym z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniami doświadczenia życiowego, uznaniu, iż zeznania świadka S. W.

(1)oraz świadka koronnego K. P.

(1)zasługują na walor prawdziwości w zakresie przechowywania, a następnie puszczenia w obieg podrobionych pieniędzy w ilości nie mniejszej niż 31.000 dolarów amerykańskich, a wyjaśnienia R. B.

(1)w tym zakresie są jedynie ustaloną przez niego linią obrony. 3. art. 424 § 1 k.p.k. w wyniku nie wskazania w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku powodów, dla których dał wiarę zeznaniom świadka S. W.

(1)złożonym w toku przesłuchania w dniu 3 i 4 października 2011 r., pomimo iż odnoszą się one wyłącznie w kilku zdaniach do rzekomych działań oskarżonego, są ogólnikowe i nie zawierają żadnych szczegółów, jak również nie wskazania dlaczego nie dal wiary wyjaśnieniom oskarżonego R. B.

(1), który od samego początku postępowania kwestionował fakt popełnienia przestępstwa z art. 310 § 2 k.k. Podnosząc powyższe zarzuty, wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego R. B.

(1)od popełnienia zarzucanego mu czynu; ewentualnie o uchylenie przedmiotowego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Obrońca oskarżonego R. B.

(2)zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: 1) obrazę przepisów prawa procesowego – art. 438 pkt 3 k.p.k. poprzez błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść błędnego orzeczenia polegający na daniu przez Sąd bezkrytycznej wiary wyjaśnieniom oskarżonego P. S., który będąc słuchanym w toku postępowania przygotowawczego wyjaśnił, iż przekazał on R. B.

(2)9 sztuk przerobionej broni palnej wraz z paczkami amunicji, które to wyjaśnienia odwołał będąc słuchany na rozprawie – przed Sądem , podczas gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego w postaci zeznań pozostałych oskarżonych, jak też wyjaśnień złożonych przez oskarżonego R. B.

(2), przeszukania jego pomieszczeń mieszkalnych, w sposób nie budzący wątpliwości wynika, iż brak jest jakiegokolwiek dowodu, że oskarżony R. B.

(2)otrzymał broń od kogokolwiek celem dalszej jej odsprzedaży, albowiem nie ustalono w toku prowadzonego postępowania zarówno przygotowawczego jak też sądowego, ani jednej osoby, która broń tą by otrzymała lub zakupiła od oskarżonego lub też użyła do popełnienia jakiegokolwiek czynu zabronionego. 2) obrazę przepisów prawa materialnego – art. 65 § 1 k.k. poprzez uznanie przez Sąd, że oskarżony R. B.

(2)uczynił sobie z czynu przestępnego stałe źródło utrzymania, podczas gdy z zebranego materiału dowodowego, w szczególności wyjaśnień samego oskarżonego jak też współoskarżonych i świadków nie wynika w żaden sposób, aby w/w uzyskaną od oskarżonego P. S. broń przekazał, odsprzedał innym osobom. 3) obrazę przepisów prawa materialnego – art. 101 § 1 pkt 2a k.k., bowiem w przypadku oskarżonego R. B.

(2)przy hipotezie popełnienia zarzucanego mu czynu nastąpiło jego przedawnienie, bowiem słuchany w toku postępowania przygotowawczego oskarżony P. S. podał, iż broń R. B.

(2)dostarczył w 1996 r. przed początkiem 1977 r. (dokładnych dat dostarczania broni nie pamięta), z tego też względu biorąc pod uwagę datę wszczęcia postępowania w tej sprawie w stosunku do oskarżonego R. B.

(2)to czyn zarzucany w/wymienionemu uległ przedawnieniu w roku 2011, tj. przed wszczęciem postępowania. Podnosząc powyższe zarzuty, wniósł o uchylenie wydanego wyroku i uniewinnienie oskarżonego R. B.

(2)od popełnienia zarzucanego mu czynu. Obrońca oskarżonego R. K.

(1)zaskarżył wyrok co do pkt IX, X i XI wyroku, zarzucając: 1. obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, a to art. 4 k.p.k. i art. 6 k.p.k. przez oddalenie przez Sąd wszystkich wniosków dowodowych oskarżonego R. K.

(1)zawartych we wnioskach z dni: 12 maja 2014 r., 21 listopada 2016 r. i 7 grudnia2016 r., mających na celu zweryfikowanie wiarygodności zeznań świadka Z. M.

(1)i skonfrontowanie tych zeznań z dowodami obrony, co w konsekwencji doprowadziło do oparcia zaskarżonego wyroku wyłącznie na dowodach wnioskowanych przez oskarżyciela publicznego, a w konsekwencji pozbawiło oskarżonego R. K.

(1)realnej realizacji jego prawa do obrony oraz doprowadziło do wydania orzeczenia wyłącznie w oparciu o okoliczności, które w ocenie Sądu przemawiały na niekorzyść oskarżonego. 2. obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, a to art. 170 § 1 pkt 3 i pkt 5 k.p.k. i art. 170 § 2 k.p.k. przez oddalenie przez Sąd wszystkich wniosków dowodowych oskarżonego R. K.

(1)zawartych we wnioskach z dni: 12 maja 2014 r., 21 listopada 2016 r. i 7 grudnia 2016 r., mających na celu zweryfikowanie wiarygodności zeznań świadka Z. M.

(1)i skonfrontowanie tych zeznań z dowodami obrony, podczas gdy zawnioskowane dowody pozostawały kluczowe dla oceny wiarygodności świadka Z. M.

(1)oraz poczynienia przez Sąd prawdziwych ustaleń w sprawie oraz, że w żaden sposób nie zmierzały do przedłużenia postępowania, a nadto postanowienie Sądu o oddaleniu wskazanych wniosków dowodowych naruszyło normę art. 170 § 2 k.p.k. 3. obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, a to art. 201 k.p.k. przez oddalenie wniosku dowodowego oskarżonego R. K.

(1)z dnia 21 listopada 2016 r. o przeprowadzenie dowodu z opinii uzupełniającej biegłego z dnia 29.10.2012 r. z zakresu broni i balistyki o nr (...)pomimo, że przedmiotowa opinia była niepełna w zakresie wskazania okresu z jakiego mógł pochodzić ujawniony w drzwiach pocisk. 4. obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, a to art. 7 k.p.k. przez dowolną, nie zaś swobodną ocenę dowodu z zeznań świadka Z. M.

(1)z naruszeniem zasad prawidłowego rozumowania oraz doświadczenia życiowego, przez brak rozważenia przez Sąd, że świadek podawał informacje ze sobą sprzeczne, wskazywał wydarzenie z udziałem osoby K. G., który jest osobą nieistniejącą, umiejscawiał wydarzania w miejscach w danych okresach już nieistniejących, jest osobą karaną za czyn z art. 212 § 1 k.k. 5. obraze przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, a to art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. i art. 424 § 1 pkt 1 i pkt 2 k.p.k. przez przyjęcie przez Sąd, że oskarżony R. K.

(1)miał dopuścić się czynu z art. 263 § 1 k.k., działając w okresie od połowy 1996 r. do końca 2002 r. oraz czynu z art. 43 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, działając w okresie od połowy 1996 r. do końca 2000 r. dokonując całkowicie dowolnej oceny materiału dowodowego w tym zakresie, z pominięciem okoliczności ujawnionych w wyjaśnieniach oskarżonego R. K.

(1), a nadto nie wskazując w pisemnych motywach uzasadnienia wyroku na podstawie jakich dowodów Sąd oparł swoje ustalenia w zakresie czasokresów, zwłaszcza, że zeznania świadka Z. M.

(1)w tym zakresie wykluczały możliwość przyjęcia ww. okresów. 6. obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, a to art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. i art. 424 § 1 pkt 1 i pkt 2 k.p.k. przez przyjęcie przez Sąd, że oskarżony R. K.

(1)popełnił czyn z art. 43 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, dokonując przy tym całkowicie dowolnej oceny materiału dowodowego, z pominięciem okoliczności ujawnionych w wyjaśnieniach oskarżonego R. K.

(1), a nadto nie wskazując w pisemnych motywach uzasadnienia wyroku na podstawie jakich dowodów Sąd oparł swoje ustalenia we wskazanym zakresie oraz dlaczego dalszemu materiałowi dowodowemu świadczącemu na korzyść oskarżonego R. K.

(1)nie dał wiary. 7. obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, a to art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. i art. 424 § 1 pkt 1 i pkt 2 k.p.k. przez dowolną, nie zaś swobodną ocenę z wyjaśnień oskarżonego R. K.

(1)przez przyjęcie przez Sąd, że wyjaśnienia te w całości nie zasługują na uwzględnienie, podczas gdy oskarżony R. K.

(1)w swoich wyjaśnieniach wskazywał wiele okoliczności, które wprost wykluczają możliwość, że dopuścił się zarzucanych czynów, a nadto wyjaśnienia oskarżonego R. K.

(1)wskazywały na wiele elementów, które wprost wykluczały prawdziwość zeznań świadków Z. M.

(1), D. B.

(1)oraz K. P.

(1). 8. obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, a to art. 7 k.p.k. przez dowolną, nie zaś swobodną ocenę dowodu z zeznań świadków D. B.

(1)oraz K. P.

(1)z naruszeniem zasad prawidłowego rozumowania oraz doświadczenia życiowego, przez brak rozważenia przez Sąd, że wskazani świadkowie posiadają jako świadkowie koronni interes prawny w pomawianiu innych osób o niepopełnione przestępstwa. 9. obrazę przepisów prawa materialnego, a to art. 263 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. przez ich błędne zastosowanie, polegające na skazaniu oskarżonego R. K.

(1)za czyn handlu bronią spenalizowany w art. 263 § 1 k.k. ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. kodeks karny w okresie od połowy 1996 r. do końca 2002 r., podczas gdy art. 286 d.k.k. ustawy z dnia 19 kwietnia 1969 r. kodeks karny nie penalizował czynu zabronionego w postaci handlu bronią, a więc czyn, za który skazany został oskarżony R. K.

(1)w okresie objętym skazaniem nie stanowił czynu zabronionego. 10. obrazę przepisów prawa materialnego, a to art. 263 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 k.k. w zw. z art. 101 § 1 pkt 2a) k.k. w zw. z art. 102 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. przez ich błędne zastosowanie, polegające na skazaniu oskarżonego R. K.

(1)za czyn z art. 263 § 1 k.k., podczas gdy Sąd powinien przyjąć termin przedawnienia karalności przestępstwa z art. 263 § 1 k.k. według brzmienia przepisu art. 102 k.k. przed wejściem w życie nowelizacji z dnia 2 marca 2016 r., a więc termin przedawnienia karalności czynu upłynął w 2016 r., a więc zgodnie z art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. postępowanie karne przeciwko oskarżonemu R. K.

(1)winno zostać we wskazanym zakresie umorzone. 11. obrazę przepisów prawa materialnego a to art. 43 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 k.k. w zw. z art. 101 § 1 pkt 2a k.k. w zw. z art. 102 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. przez ich błędne zastosowanie, polegające na skazaniu oskarżonego R. K.

(1)za czyn z art. 43 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, podczas gdy Sad powinien przyjąć termin przedawnienia karalności przestępstwa z art. 43 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii według brzmienia przepisu art. 102 k.k. przed wejściem w życie nowelizacji z dnia 2 marca 2016 r., a więc termin przedawnienia karalności czynu upłynął w 2016 r., a więc zgodnie z art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. postępowanie karne przeciwko oskarżonemu R. K.

(1)winno zostać we wskazanym zakresie umorzone. Podnosząc powyższe zarzuty, wniósł o : 1. zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie pkt IX przez uniewinnienie oskarżonego R. K.

(1)od zarzucanego czynu;

1. w przypadku zaistnienia przesłanek z art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie pkt IX przez umorzenie postępowania;
2. zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie pkt X przez uniewinnienie oskarżonego R. K.

(1)od zarzucanego czynu;

1. w przypadku zaistnienia przesłanek z art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie pkt X przez umorzenie postępowania;
2. uchylenie wyroku w zakresie pkt XI; ewentualnie:
3. uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie w tym zakresie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Świdnicy. Obrońca oskarżonego M. L.

(1)– zaskarżył wyrok co do pkt XII, XIII, XIV i LXIII, zarzucając: 1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść, a polegający na oparciu się przy wyrokowaniu na faktach niepotwierdzonych materiałem dowodowym, przez co mylnie przyjęto, że M. L.

(1)brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, handlował bronią i z działalności przestępczej uczynił sobie stale źródło dochodu, podczas gdy zeznania występujących w sprawie świadków D. B.

(1), Z. M.

(1), K. K.

(1), K. P.

(1)oraz wyjaśnienia współoskarżonych w sprawie nie dawały do tego podstaw. 2. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia: a) tj. art. 167 i art. 366 § 1 k.p.k. w zw. z art. 4 i 6 k.p.k. polegającą na oddaleniu wniosku dowodowego obrońcy oskarżonego M. L.

(1)o ponowne przesłuchanie świadka Z. M.

(1)na okoliczność czy oskarżony był członkiem zorganizowanej grupy przestępczej, w sytuacji gdy wcześniejszy wniosek o sprostowanie protokołu rozprawy głównej w tym zakresie również został oddalony; b) tj. art. 7 k.p.k. przez dowolną ocenę materiału dowodowego w wyniku czego mylnie przypisano M. L.

(1)popełnienie przestępstw; c) tj. art. 5 § 2 rozstrzygniecie na niekorzyść oskarżonego M. L.

(1)wątpliwości powstających przy ocenie zeznań świadka K. K.

(1)co do celu wcześniejszych wyjazdów M. L.

(1)do G. oraz faktu rzekomego wspólnego ich wyjazdu do Niemiec. Podnosząc powyższe zarzuty, wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie M. L.

(1)od przypisanych mu czynów; ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do dalszego prowadzenia. Obrońca oskarżonego R. L.

(1)- zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: I. obrazę przepisów postępowania mających wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie: a) art. 4 k.p.k., art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k. polegającego na naruszeniu zasady swobodnej oceny dowodów, poprzez ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego w sposób dowolny, niezgodny z zasadami logiki, bez jego wszechstronnego rozważenia w oparciu o wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego poprzez: 1. bezkrytyczne przyjęcie, za wiarygodne zeznania świadka Z. M.

(1)w zakresie zeznań dotyczących R. L.

(1)– bez poparcia ich innymi dowodami: ● w sytuacji gdy prokurator w prowadzonych przeciwko niemu postępowaniach wnioskował o zastosowanie art. 60 § 4 k.k., a więc świadek ten miał interes prawny i faktyczny, aby obciążać R. L.

(1), w celu złagodzenia odpowiedzialności karnej; ● w innych toczących się postępowaniach karnych, w których Z. M.

(1)obciążał w swoich zeznaniach osoby związane z organami ścigania oraz wymiaru sprawiedliwości, świadek ten został uznany za niewiarygodnego lub został oskarżony o fałszywe zeznania. II. przyjęcie niezgodne z zasadami logiki, że oskarżony R. L.

(1)w okresie od połowy 1996 r. do końca 2002 r. posiadał wraz z J. A.

(2)wspólnie i w porozumieniu bez wymaganego zezwolenia, pistolet marki R., który wcześniej nabyli od Z. M.

(1)oraz M. W.

(1)oraz nabył wraz z w/wym. współoskarżonym w tym samym czasie, od tych samych osób urządzenie wybuchowe w postaci kilograma (...), podczas gdy R. L.

(1)oraz J. A.

(2)w okresie od połowy 1996 r. do końca 2002 r. nie mogli mieć w ogóle fizycznego kontaktu poza zakładem karnym, gdyż jak wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie R. L.

(1)odbywał karę pozbawienia wolności od dnia 5 lipca 1995 r. do dnia 15 czerwca 1999 r. z przerwą na leczenie z Zespole Zakładu Opieki Zdrowotnej przy Areszcie Śledczym w P., natomiast J. A.

(2)odbywał karę pozbawienia wolności w okresie 10 listopada 1994 r. do 22 marca 1995 r., od 5 listopada 1996 r. do 28 marca 1997 r., od dnia 8 czerwca 1999 r. do dnia 27 czerwca 2003 r. 3. nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy w wyniku mało wnikliwego przesłuchania świadka Z. M.

(1)oraz nie zwrócenia się do archiwum Ministerstwa Obrony Narodowej w celu uzyskania informacji jakie czynności w/wym. świadek wykonywał w trakcie odbywania zasadniczej służby wojskowej w jednostce saperskiej, albowiem według wiedzy oskarżonego, pomimo że wskazany świadek odbywał służbę w jednostce saperskiej, to był tam tylko kierowcą, a więc nie nabył w trakcie tej służby umiejętności konstruowania materiałów wybuchowych, co wykluczałoby wykonania przez Z. M.

(1)własnoręcznie urządzenia wybuchowego posiadającego zapalnik, który miał sprzedać R. L.

(1)oraz J. A.

(2): ● co skutkowało błędem w ustaleniach faktycznych w postaci ustalenia przez Sąd I instancji, że oskarżony R. L.

(1)dopuścił się zarzucanych mu czynów wspólnie i w porozumieniu z J. A.

(2); b) art. 424 § 1 k.p.k. polegającego na bardzo lakonicznym uzasadnieniu przedmiotowego wyroku w zakresie R. L.

(1), jednocześnie nie odnosząc się do zarzutów obrony w zakresie braku kontaktu obu współoskarżonych w okresie od połowy 1996 r. do końca 2002 r., co w ocenie apelującego uniemożliwienie kontrolę odwoławczą. Podnosząc powyższe zarzuty, wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego czynu; ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy w zaskarżonej części do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Obrońca oskarżonej E. B.

(1)zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

1. obrazę przepisu postępowania zawartą w: - art. 170 k.p.k. polegająca na nie wskazaniu poza ogólnym sformułowaniem, iż okoliczność nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie z jakiej przyczyny Sad oddalił wniosek dowodowy z paszportu osk. E. B. wraz ze znajdującą się w nim wizą kanadyjską i pieczęcią kanadyjskich służb imigracyjnych z dnia 11 grudnia 1999 r., iż w czasie objętym zarzutem oskarżona przebywała na terytorium Kanady, co przy wykazaniu tej okoliczności mogło mieć wpływ na rozstrzygniecie w sprawie; - art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k. polegająca na nie wskazaniu w uzasadnieniu dowodów i faktów, z których wynikało, iż oskarżona w okresie wskazanym w zarzucie IV oskarżenia przebywała w Kanadzie o czym świadczy pieczęć kanadyjskich służb imigracyjnych z dnia 11 grudnia 1999 r., w jej paszporcie, a nadto okoliczność ta została wskazana przez oskarżoną w jej wyjaśnieniach, a mim oto Sąd Okręgowy w ogóle nie odniósł się do tej okoliczności, czym też dopuścił się obrazy wskazanego przepisu, a obraza ta mogła mieć wpływ na treść kwestionowanego wyroku. Podnosząc powyższe zarzuty, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji; albo zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonej E. B.. Obrońca oskarżonego P. Ł. zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:
2. na zasadzie art. 438 pkt 2 k.p.k. – obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, a w szczególności przepisu art. 424 k.p.k. polegającą na niedopełnieniu określonego tym przepisem obowiązku zamieszczenia w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia koniecznych elementów, a przede wszystkim szczególnego wskazania jakie fakty Sąd uznał za udowodnione lub nie, w tym w szczególności, które dowody pozwoliły na ustalenie przyjętego przez Sad I instancji stanu faktycznego, gdyż samo tylko łączne wymienienie szeregu dowodów bez ich skonkretyzowania, powołania oraz odniesienia do określonych faktów nie spełnia wymogu wynikającego z art. 424 k.p.k.
3. obrazę przepisu art. 7 k.p.k. przez naruszenie przez Sąd I instancji zasady swobodnej oceny dowodów i popadnięcia w dowolność ocen w zakresie przyznania wiarygodności zeznaniom świadka P. S., w sytuacji gdy z zeznań tego świadka złożonych na rozprawie wynika jedynie, że oskarżony P. Ł. spotykał się z oskarżonymi M. W.

(1)i Z. M.

(1), nie wie jednak czego ich spotkania dotyczyły, bo nie był dopuszczony do rozmów, a nadto wyjaśnił, że „wkopał” oskarżonego P. Ł. bo myślał, że tak będzie lepiej. 3. na zasadzie art. 438 pkt 3 k.p.k. – błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, który miał istotny wpływ na treść orzeczenia i polegał na nietrafnym przyjęciu, że oskarżony P. Ł. dopuścił się popełnienia zarzucanych mu przestępstw w sytuacji, kiedy brak jest jednoznacznych i nie budzących wątpliwości dowodów potwierdzających, iż działania oskarżonego wyglądały tak, jak to przedstawiono w ramach ustalonego stanu faktycznego, bazując na wyjaśnieniach oskarżonego M. W.

(1)i Z. M.

(1)objętych art. 60 k.k., w sytuacji gdy ich wyjaśnienia nie znajdują potwierdzenia w innych dowodach. Podnosząc powyższe zarzuty, wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego P. Ł. w całości od popełnienia zarzucanych mu czynów; ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Obrończyni oskarżonego J. A.

(1)zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła: I. obrazę przepisów postępowania, mająca wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 4, 7, 366 § 1 i 410 k.p.k., polegającą na: 1. nieuwzględnieniu wszystkich okoliczności sprawy, ujawnionych w toku rozprawy głównej, a w szczególności nieuwzględnieniu dowodów z: - informacji o odbyciu kary pozbawienia wolności przez J. A.

(1)z dnia 28 sierpnia 2012 r., sygn.. akt: II K 575/96 i z dnia 20 sierpnia 2012 r., sygn.. akt: III K 48/00; - karty bezrobotnego z Powiatowego Urzędu Pracy dot. J. A.

(1); - zaświadczenia z Zakładu Karnego w W. z dnia 13 czerwca 2013 r., dot. R. L.

(1); z których jednoznacznie wynika, iż oskarżony J. A.

(1)w okresie od 8 czerwca 1999 r. do 27 czerwca 2003 r. był pozbawiony wolności, podczas gdy okres rzekomej przestępczej działalności oskarżonego Sąd I instancji ustalił w wyroku od czerwca 1999 r. do końca 2002 r. Nadto, jak wynika z dokumentacji dot. oskarżonego R. L.

(1)był on pozbawiony wolności od dnia 17 lutego 1999 r. do dnia 15 czerwca 1999 r., co wyklucza, aby obaj oskarżeni spotkali się na wolności. 2. naruszenie zasady obiektywizmu oraz przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów, czego wyrazem było wyprowadzenie dowolnych wniosków ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a nadto na wybiórczej i dowolnej, a więc w istocie arbitralnej analizie ujawnionych faktów, stanowiących podstawę zaskarżonego wyroku bez uwzględnienia zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy oraz doświadczenia życiowego, w szczególności poprzez oparcie stanu faktycznego sprawy wyłącznie na okolicznościach i dowodach obciążających oskarżonego, co doprowadziło do bezkrytycznego i jednostronnego przyjęcia za wiarygodne zeznań świadka Z. M.

(1)i uznania, że są one konsekwentne, wewnętrznie spójne i logiczne, a następnie dokonanie na ich podstawie ustaleń faktycznych, podczas gdy zeznania przywołanego świadka budzą szereg wątpliwości, co do ich zgodności z rzeczywistością i nie korelują z wyjaśnieniami oskarżonych (M. W., R. L., R. K.) i zeznaniami innych świadków, a w sposób oczywisty zmierzają do uzyskania przez ww. świadka korzyści w postaci łagodniejszego wymiaru odpowiedzialności karnej, przy jednoczesnym bezzasadnym odmówieniu wiary wyjaśnieniom złożonym przez oskarżonego J. A., który konsekwentnie od samego początku nie przyznawał się do winy i podnosił, iż nigdy nie brał udziału wraz z oskarżonym L. w zakupie broni i urządzenia wybuchowego, chociażby z tak prostej przyczyny, że w inkryminowanym okresie przebywał w zakładzie karnym. Konsekwencją powyższego jest: II. błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na dowolnym i bezpodstawnym uznaniu sprawstwa i winy oskarżonego w zakresie zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów, tj. bezzasadne przyjęcie, że oskarżony J. A.

(1)w okresie od czerwca 1999 r. do końca 2002 r., działając wspólnie i w porozumieniu z R. L.

(1)bez wymaganego zezwolenia posiadał pistolet marki R. wraz z tłumikiem i amunicją, uprzednio nabyty od Z. M. i M. W., oraz, że w tymże okresie wspólnie i w porozumieniu z R. L.

(1)bez wymaganego zezwolenia nabył od Z. M. i M. W. urządzenie wybuchowe w postaci 0,5 kg (...) wraz z zapalnikiem czasowym, czym wypełnił ustawowe znamiona czynów z art. 263 §2 k.k. i 171 § 1 k.k., podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, a w szczególności: - informacje o odbyciu kar pozbawienia wolności przez oskarżonych J. A.

(1)i R. L.

(1), powołane w zarzucie 1, - wyjaśnienia M. W.

(1), który podał na rozprawie w dniu 24 marca 2017 r., że poznał oskarżonego J. A. dopiero w 2011 r., zaś oskarżonego L. w 2008 r. i niemożliwym jest, aby sprzedawał im broń, zwłaszcza w okresie wskazanym przez Z. M., - wyjaśnienia współoskarżonego R. L., który zaprzeczał, aby widział się z J. A., w czasie gdy przebywał na wolności, - protokół przeszukania miejsca zamieszkania oskarżonego i połączeń telefonicznych; nie daje żadnych podstaw do przypisania oskarżonemu J. A. zarzucanych mu czynów. Podnosząc powyższe zarzuty, wniosła o uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów, tj. z art. 263 § 2 k.k. i 171 § 1 k.k. Obrońca oskarżonego J. B.

(1)zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: 1. bład w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść polegający na przyjęciu wbrew zebranym dowodom, iż jest on wystarczający dla przyjęcia sprawstwa i winy oskarżonego J. B.

(1)w zakresie przypisanego mu czyn. 2. rażącą niewspółmierność wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności w rozmiarze 3 lat. Podnosząc powyższe zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego; względnie o zmianę zaskarżonego wyroku i wymierzenie oskarżonemu znacznie łagodniejszej kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Wyrok ten, na niekorzyść oskarżonych A. O.

(1), A. O.

(2)i S. P. zaskarżył także prokurator (...) Wydziału Zamiejscowego Departamentu do Spraw Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji Prokuratury Krajowej we W. w części dotyczącej orzeczenia o karach wymierzonych oskarżonym. Apelujący zarzucił: Obrazę przepisu prawa materialnego, tj. art. 45 § 1 k.k. poprzez jego niezastosowanie i nie orzeczenie wobec oskarżonych A. O.

(1), A. O.

(2)i S. P. także środków karnych w postaci przepadku równowartości korzyści majątkowych osiągniętych w wyniku popełnionych przestępstw, a przypisanych im w pkt XXXII, XXXIII i XXXIV części dyspozytywnej wyroku, tj. wobec A. O.

(1)37.250 złotych, wobec A. O.

(2)1.250 złotych i wobec S. P. w kwocie 550 złotych, albowiem z popełnionych i przypisanych im przestępstw osiągnęli oni korzyści majątkowe w takich właśnie wysokościach. Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez: 1. orzeczenie wobec oskarżonego A. O.

(1)za przypisany mu w pkt XXXII części dyspozytywnej wyroku czyn zabroniony – na podstawie art. 45 § 1 k.k. – także środka karnego w postaci przepadku równowartości korzyści majątkowej osiągniętej w wyniku popełnionego przestępstwa w kwocie 37.250 złotych; 2. orzeczenie wobec oskarżonego A. O.

(2)za przypisany mu w pkt XXXIII części dyspozytywnej wyroku czyn zabroniony – na podstawie art. 45 k.k. - także środka karnego w postaci przepadku równowartości korzyści majątkowej osiągniętej w wyniku popełnionego przestępstwa w kwocie 1.250 złotych; 3. orzeczenie wobec oskarżonego S. P. za przypisany mu w pkt XXXIV części dyspozytywnej wyroku czyn zabroniony – na podstawie art. 45 § 1 k.k. także środka karnego w postaci przepadku równowartości korzyści majątkowej osiągniętej w wyniku popełnionego przestępstwa w kwocie 550 złotych; oraz utrzymanie wyroku w pozostałej części w mocy. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: I. Odnośnie apelacji podnoszących zarzut naruszenia art. 424 k.p.k. Na wstępie należy zauważyć, że spośród apelacji dotyczących 19 oskarżonych aż w 13 z nich podniesiono zarzut obrazy przepisu art. 424 k.p.k. Zarzuty takie postawiono w apelacjach sporządzonych przez obrońców oskarżonych: M. i A. O.

(1), S. P., J. R., A. S.

(1)(w apelacjach obu obrońców), M. W.

(1), R. B.

(1)(w apelacjach obu obrońców) R. K.

(1), R. L.

(1), E. B.

(1)i P. Ł.. Wydźwięk tych zarzutów sprowadzić można do stwierdzenia, że uzasadnienie rozstrzygnięć odnoszących się do poszczególnych oskarżonych nie wskazuje konkretnych dowodów, na których oparto orzeczenia skazujące oskarżonych oraz powodów, dla których odrzucono linię obrony tychże. W tych skargach podnosi się, iż Sąd nie wyjaśnił swego stanowiska, dlaczego dał bezkrytycznie wiarę wypowiedziom świadków koronnych (D. B.

(1), J. P.), świadkom S. W.

(1), K. K.

(1), lecz przede wszystkim Z. M.

(1), choć ten ostatni złożył je licząc na korzyści wynikające z zastosowania wobec niego dobrodziejstwa z art. 60 § 4 k.k. Wobec tego, że apelacje dotyczące wymienionych wyżej oskarżonych podnoszą w istocie zbieżne, co do swej zasadniczej treści zarzuty, nadając im także zbliżoną formę, uznano za możliwe ustosunkowanie się do takich zarzutów w jednej części wywodów Sądu odwoławczego, bo zbędnym byłoby powtarzanie tych samych argumentów w odniesieniu do poszczególnych apelacji i postawionego w nich zarzutu naruszenia art. 424 k.p.k. Na początku należy stwierdzić, że zarzuty naruszenia art. 424 § 1 k.p.k. są niestety słuszne. Sprawa ta do Sądu Okręgowego w Świdnicy wpłynęła 31 października 2013 roku. Sąd I instancji procedował w tej sprawie od 7 marca 2014 do 23 maja 2017 roku, gdy zapadł w niej wyrok. Strony wystąpiły o sporządzenie uzasadnienia już 24 maja 2017 roku i tego dnia akta sprawy doręczono sędziemu celem przedstawienia na piśmie motywów rozstrzygnięcia. 7 czerwca 2017 roku sędzia sprawozdawca wystąpił z wnioskiem o przedłużenie terminu sporządzenia uzasadnienia i został tenże wniosek uwzględniony, a termin sporządzenia uzasadnienia przedłużono do 7 lipca 2017 roku. Przed tą datą, bo 6 lipca 2017 sędzia sprawozdawca wystąpił z ponownym wnioskiem o przedłużenie terminu sporządzenia uzasadnienia i termin ten przedłużono do 28 lipca 2017 roku. Uzasadnienie zostało sporządzone i akta wraz z nim zwrócono 28 lipca 2017 roku. Zestawienie tych dat pokazuje, że sprawa ta od 31 października 2013 roku do 28 lipca 2017 roku, czyli prawie cztery lata toczyła się przed Sądem I instancji, w tym przez okres ponad 2 miesięcy sporządzano w niej uzasadnienie. Mimo tak znacznego czasu poświęconego na rozpoznanie tejże sprawy, w tym także na sporządzenie motywów rozstrzygnięcia, Sądowi odwoławczemu nie pozostaje nic innego jak stwierdzić, że zarzuty wymienionych wyżej apelacji w zakresie treści uzasadnienia są trafne. Uzasadnienie nie tylko w warstwie ustalającej, lecz zwłaszcza w części rozważającej jest dalekie od standardów, które wymagane są normą art. 424 k.p.k. Winno ono wskazywać w sposób jednoznaczny motywy poszczególnych rozstrzygnięć w zakresie sprawstwa przypisanych oskarżonym czynów, w tym zwłaszcza wskazania powodów, dla których uznano odpowiedzialność oskarżonych z jednoznacznym określeniem dowodów stanowiących podstawę takich ustaleń. Konieczne jest również rozważenie o wypowiedziach oskarżonych przeczących stawianym zarzutom oraz dowodom na ich poparcie. Treść art. 424 § 1 pkt. 1 k.p.k. wymaga, aby Sąd I instancji wskazał, które fakty stanowiły podstawę ustaleń i na jakich dowodach ustalenia tych faktów poczyniono. Nie jest właściwym, jak uczynił to Sąd I instancji, wskazanie wielu ustalonych faktów i przywołanie następnie zbioru dowodów, z których tylko niektóre odnoszą się do jednych zdarzeń faktycznych inne zaś dowodzą innych. Sąd Okręgowy np. dokonał ustaleń o kupowaniu przez E. B.

(1)od Z. M.

(1)i M. W.

(1)broni palnej po śmierci jej męża oraz sprzedaży tej broni nieustalonym osobom i z tych ustaleń wynika, że oparł swe ustalenia w tym zakresie m.in. na wyjaśnieniach oskarżonego P. S., zeznaniach Z. M.

(1), protokołach; przeszukania, użycia testera, użycia wagi. Jest oczywistym, że te ostatnie dowody (protokoły) w żadnej mierze faktów dotyczących E. B.

(1)nie potwierdzaj