II AKa 377/17

(1)oskarżonej o przestępstwa z art. 286 § 1 i 3 kk w związku z art. 12 kk W. D. oskarżonej o przestępstwa z art. 301 § 2 kk i art. 272 kk w związku z art. 11 § 2 kk i art. 300 § 3 kk w związku z art. 300 § 1 k.k. i art. 300 § 2 kk i art. 272 kk w związku z art. 11 § 2 kk w związku z art. 12 kk I. T. oskarżonej o przestępstwa z art. 301 § 2 kk i art. 286 § 1 k.k. w związku z art. 294 kk w związku z art. 11 § 2 kk z art. 18 § 2 kk w związku z art. 233 § 1 kk z art. 18 § 2 kk w związku z art. 272 kk i art. 273 kk w związku z art. 11 § 2 kk M. T.

(1)oskarżonego o przestępstwa z art. 301 § 2 kk i art. 286 § 1 k.k. w związku z art. 294 § 1 kk i art. 272 kk w związku z art. 11 § 2 kk i art. 300 § 3 kk w związku z art. 300 § 1 k.k. i art. 300 § 2 kk i art. 272 kk w związku z art. 11 § 2 kk w związku z art. 12 kk z art. 272 kk i art. 13 § 1 k.k. w związku z art. 300 § 3 kk w związku z art. 300 § 1 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w związku z art. 300 § 2 kk w związku z art. 11 § 2 kk z art. 300 § 3 kk w związku z art. 300 § 1 k.k. i art. 300 § 2 kk w związku z art. 11 § 2 kk z art. 523 ust. 1 i 2 Prawo i upadłościowe i naprawcze i art. 300 § 2 kk w związku z art. 11 § 2 kk na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonych, oskarżycieli posiłkowych i prokuratora wobec wszystkich oskarżonych od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 5 maja 2017 r. sygn. akt III K 403/13 I. zmienia zaskarżony wyrok w stosunku do M. T.

(1)w ten sposób, że: 1) uchyla rozstrzygnięcie zawarte w punkcie III części rozstrzygającej o obowiązku naprawienia szkody, 2) uniewinnia M. T.

(1)od popełnienia czynu przypisanego mu w punkcie IX części rozstrzygającej, tj. przestępstwa z art. 300§2 KK w zb. z art. 300§3 KK w zw. z art. 11§2 KK, stwierdzając, że wydatki w tym zakresie ponosi Skarb Państwa, 3) uniewinnia M. T.

(1)od popełnienia czynu przypisanego mu w punkcie XI części rozstrzygającej, tj. przestępstwa z art. 523 ust. 2 ustawy z dnia 28.02.2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze stwierdzając, że wydatki w tym zakresie ponosi Skarb Państwa, 4) karę pozbawienia wolności wymierzoną M. T.

(1)za czyn przypisany mu w punkcie I części rozstrzygającej obniża do 3 (trzech) lat, 5) zachowanie M. T.

(1)przypisane mu w punkcie IV części rozstrzygającej kwalifikuje jako przestępstwo z art. 302§1 KK, 6) zachowanie M. T.

(1)przypisane mu w punkcie V części rozstrzygającej kwalifikuje jako przestępstwo z art. 300§2 KK i art. 300§1 KK w zw. z art. 300§3 KK w zw. z art. 11§2 KK, 7) zachowanie M. T.

(1)przypisane mu w punkcie VI części rozstrzygającej kwalifikuje jako przestępstwo z art. 300§2 KK i art. 300§1 KK w zw. z art. 300§3 KK w zw. z art. 11§2 KK, 8) zachowanie M. T.

(1)przypisane mu w punkcie VII części rozstrzygającej kwalifikuje jako przestępstwo z art. 300§2 KK i art. 300§1 KK w zw. z art. 300§3 KK w zw. z art. 11§2 KK, 9) zachowanie M. T.

(1)przypisane mu w punkcie X części rozstrzygającej kwalifikuje jako przestępstwo z art. 300§2 KK i art. 300§1 KK w zw. z art. 300§3 KK w zw. z art. 11§2 KK, a nadto przyjmuje, że przypisane temu oskarżonemu przestępstwa z art. 300§2 KK i art. 300§1 KK w zw. z art. 300§3 KK w zw. z art. 11§2 KK stanowią ciąg przestępstw z art. 91§1 KK i na podstawie art. 300§3 KK w zw. z art. 11§3 KK i art. 91§1 KK wymierza mu karę 1 roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, 10) w czynie przypisanym M. T.

(1)w punkcie I części rozstrzygającej, w miejsce zwrotu „wspólnie z A. D.

(2), a także z I. T. i A. D.

(3)” przyjmuje „wspólnie z innymi osobami”, II. zmienia zaskarżony wyrok w stosunku do A. D.

(1)w ten sposób, że: 1) zachowanie A. D.

(1)przypisane jej w punkcie XIV części rozstrzygającej kwalifikuje jako przestępstwo z art. 18§3 KK w zw. z art. 300§2 KK i art. 300§1 KK w zw. z art. 300§3 KK zw. z art. 11§2 KK, 2) zachowanie A. D.

(1)przypisane jej w punkcie XV części rozstrzygającej kwalifikuje jako przestępstwo z art. 297§1 KK i art. 286§1 KK w zw. z art. 11§2 KK w zw. z art. 12 KK w zw. z art. 4§1 KK w brzmieniu ustawy obowiązującej do 8 czerwca 2010 r., III. zmienia zaskarżony wyrok w stosunku do W. D. w ten sposób, że: 1) zachowanie W. D. przypisane jej w punkcie XIX części rozstrzygającej kwalifikuje jako przestępstwo z art. 18§3 KK w zw. z art. 302§1 KK i za to, na podstawie art. 19§1 KK w zw. z art. 302§1 KK wymierza jej karę grzywny w wysokości 300 (trzystu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na 200 (dwieście) zł, stwierdzając że orzeczenie zawarte punkcie XXI części rozstrzygającej utraciło moc, 2) uchyla rozstrzygnięcie zawarte w punkcie XX części rozstrzygającej dotyczące obowiązku naprawienia szkody, I. zmienia zaskarżony wyrok w stosunku do I. T. w ten sposób, że: 1) uniewinnia oskarżoną od popełnienia przestępstwa przypisanego jej w punkcie XXIII części rozstrzygającej, tj. czynu z art. 18§3 KK w zw. z art. 301§2 KK stwierdzając, że orzeczenie zawarte w punkcie XXIV części rozstrzygającej utraciło moc oraz, że wydatki w tym zakresie ponosi Skarb Państwa, 2) uniewinnia oskarżoną od popełnienia przestępstwa przypisanego jej w punkcie XXVI części rozstrzygającej, tj. czynu z art. 13§1 KK w zw. z art. 18§2 KK w zw. z art. 272 KK i art. 13§1 KK w zw. z art. 18 § 2 KK w zw. z art. 273 KK w zw. z art. 11§2 KK stwierdzając, że orzeczenia zawarte w punktach XXVII, XXVIII i XXIX części rozstrzygającej utraciły moc oraz, że wydatki w tym zakresie ponosi Skarb Państwa, II. na podstawie art. 91§2 KK łączy orzeczone wobec M. T.

(1)kary jednostkowe pozbawienia wolności w punktach I.4 i I.9 niniejszego wyroku i wymierza mu karę łączną 3 lat pozbawienia wolności, III. na podstawie art. 63§1 KK zalicza M. T.

(1)na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres zatrzymania w dniu 21 stycznia 2010 r. przyjmując, że jest on równoważny jednemu dniowi pozbawienia wolności, IV. na podstawie art. 63§1 KK zalicza W. D. na poczet orzeczonej kary grzywny okres jej zatrzymania od 12 do 13 stycznia 2010 r. przyjmując, że jeden dzień zatrzymania jest równoważny 2 stawkom dziennym grzywny, V. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, VI. zasądza od oskarżonej W. D. na rzecz Skarbu Państwa 6006 zł kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, w tym 6000 zł opłaty za obie instancje, VII. zwalnia oskarżonego M. T.

(1)od kosztów sądowych i określa, że wydatki za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy we Wrocławiu wyrokiem z dnia 5 maja 2017 r., sygn., akt: III K 403/13: I.uznał oskarżonego M. T.

(1)za winnego tego, że w okresie od 20 stycznia 2006r. do połowy września 2008r. roku we W. i innych miejscowościach, działając jako właściciel przedsiębiorstwa (...), wspólnie i w porozumieniu ze swoim pełnomocnikiem A. D., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, będąc dłużnikiem wielu wierzycieli tj. 1. (...) Sp. z o.o. z/s we W. 2. (...) SP. z o.o. z/s T. 3. (...), Spółka Jawna 4. (...) S.A. z/s w P. 5. I. M., P. D.

(1)pod firmą (...) s.c.

1. Skarb Państwa – Sąd Okręgowy we W. ul. (...),
2. Zakład (...) Sp. z o.o. z/s w S.
3. Przedsiębiorstwo (...); z o.o. z/s we W.
4. E. P., A. P.

(1), R. J.

1. I. W. pod firmą (...)
2. (...) sp z o. o. z/s W.
3. (...) sp z o. o. z/s B.
4. V. sp z o.o. z/s B. w kwocie
5. (...) sp. z o. o. z/s W.
6. A. K.

(1)pod firmą (...) z/s Ś.

1. (...) sp. Jawna z/s S.
2. Skarb Państwa– Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego we W.
3. Przedsiębiorstwo Usług (...) sp. z o. o.
4. A. C.

(1)Restauracje (...) z/s K.

1. (...) sp z o. o. z/s W.
2. Syndyk Masy Upadłości (...) sp z o. o. w B.
3. Starosta Powiatu (...)
4. Henryk Gniewkowski, pod firmą (...) zs. Ś.
5. A. D.

(4)pod firmą (...) z/s D.

1. (...) sp. z o. o. z/s B.
2. Urząd Dozoru Technicznego z/s W.
3. (...) Sp. z o. o. z/s W.
4. (...) sp. Jawna z/s M.
5. J. P.

(1), M. W.

(1)33. K. P.

(2), W. K. 38. N. G., D. P.

(1)39. K. K.

(2), G. K.

1. (...) sp. z o. o. z/s W.
2. (...) sp. z o. o. z/s C.
3. M. D.

(1), B. D.

(1), M. C.

(1), M. C.

(2)43. P. S.

(1)47. K. T.

(1), M. L.

(2)pod firmą (...) z/s S. 50. A. D.

(1), L. K.

(1)55. M. P.

(1), T. P.

1. J. N., A. N.
2. B. N.

(1), M. N. 58. A. K.

(2), T. K.

(3), J. C. 64. J. P.

(2), A. P.

(3)65. L. P.

(1), P. P.

(1)66. M. J.

(2), M. J.

(3), J. P.

(3)72. A. S.

(2), J. S.

(1)73. M. M.

(1), P. M.

(1)74. E. S.

(1)w kwocie 75. M. W.

(2), R. W. 76. A. C.

(1)79. M. Z., A. Z.

(4), J. J.

(2)83. E. S.

(2), G. M. 84. M. L.

(2)85. A. W.

(1), K. W.

1. U. K., H. K.
2. Ł. D., M. D.

(1)90. (...) s.c. K. T., J. T.

(1); 91. M. M.

(2)92. P. S.

(2)93. M. M.

(3)94. Z. Z., A. Z.

(2)95. A. Z.

(3), A. Z.

(1), F. S. 98. Ł. W.

(2), A. W.

(3)106. E. Z., R. Z.

(3), M. S.

(3)115. M. P.

(2)116. M. L.

(2)117. A. P.

(2). pełnomocnikiem do prowadzenia zarejestrowanej działalności gospodarczej w swoim imieniu, umożliwiając mu w ten sposób faktyczne prowadzenie działalności developerskiej, pomimo wcześniejszych jego niepowodzeń w tym zakresie, a nadto orzeczonego zakazu prowadzenia działalności gospodarczej i w sytuacji, gdy prowadzona działalność opierała się na środkach wpłacanych przez klientów wobec, których zobowiązywał się wybudować lokale mieszkalne w I. i S., umówił się z pełnomocnikiem, że będzie mógł pobierać na własne cele środki z wpłat klientów, w wyniku czego prowadził drenaż środków finansowych z firmy inwestując w nieruchomości i ich remont a nadto zezwolił na spłatę długów pełnomocnika i innej osoby oraz wydatkowanie środków firmy bez weryfikacji na jaki cel zostały wydane, w ten sposób, że: - 12 września 2006 roku dokonał zakupu działki numer (...) obręb AM- (...) KW (...)w I., w związku z którą transakcją zapłacił z majątku (...) kwotę 102 000 zł.; - 10 stycznia 2007 roku wspólnie z A. D.

(2), a także z I. T. i A. D.

(3)z którymi zamierzał założyć spółkę w celu wspólnego prowadzenia działalności gospodarczej dokonał zakupu od M. i A. S.

(3)nieruchomości w postaci działek położonych w I. o numerach (...) i (...) obręb I., numery ksiąg wieczystych odpowiednio KW (...) i KW (...)za kwotę 2 375 000 zł, za które M. T.

(1)zobowiązał się zapłacić po uzyskaniu kredytu bankowego w terminie do 31 marca 2007r. i następnie zapłacił łącznie kwotę 1 350 324 zł 13 gr oraz koszty notarialne w wysokości 56 252 zł, przy czym pomimo faktu, iż całość wpłaconej sumy na zakup nieruchomości pochodziła z majątku firmy (...), a reszta miała pochodzić z kredytu zaciągniętego przez M. T.

(1)wskazał w akcie notarialnym, iż 40% udziałów w nieruchomości obejmuje A. D.

(3)a 20% I. T.; - 27 marca 2007r. pomimo, że nie dokonał zapłaty całości ceny za zakup nieruchomości od M. i A. S.

(3)i poddał się egzekucji co do pozostałej kwoty, pożyczając pieniądze od W. D. zobowiązał się zakupić od E. i R. Z.

(1)nieruchomość przy ul. (...)we W., za kwotę 1 850 000 zł. przy czym płatność miała być dokonana w ratach w terminie do 15 grudnia 2007r. po czym 14 grudnia 2007 roku pomimo, że nie otrzymał kredytu na zapłatę reszty ceny za zakup nieruchomości od M. i A. S.

(3)podpisał umowę zakupu nieruchomości zabudowanej przy ul. (...)we W., od E. i R. Z.

(1)w której jako kupujący wskazani byli W. D. w 1/3 i M. T.

(1)w 2/3 udziałów, przy czym M. T.

(1)za swój udział o wartości 1220 000 zł. zapłacił łącznie 1 582 000 zł. przy ostatecznie ustalonej cenie 1 830 000 zł. wydatkując następnie środki firmy na jej remont; - 3 maja 2007 roku dokonał wraz z żoną A. T.

(1)zakupu po ½ udziału w domu położonym we Francji w P., adres (...)za kwotę 300 000 Euro, wydatkując na ten cel w połowie środki z uzyskanego w kwietniu 2007 r. kredytu obrotowego uzyskanego na firmę w (...) w wysokości 400 000 zł. a następnie wydatkował środki firmowe na remont tego domu; - 25 sierpnia 2007 roku, zawarł z U. J. warunkową umowę kupna- sprzedaży gruntu rolnego zabudowanego stanowiącego działkę numer (...), o obszarze 5979 m2, położonego w miejscowości W., gmina W.. Strony ustaliły cenę sprzedaży na 686 000 zł. i na jej poczet A. D.

(2)zapłacił kwotę 74 000 zł. a resztę kwoty zobowiązał się zapłacić do 30 października 2007r.; w wyniku czego latem 2008r. doprowadził do niewypłacalności tj. do utraty zdolności wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych za dostarczane usługi i towary oraz wobec klientów, skutkiem czego było złożenie przez wierzycieli w sierpniu 2009r wniosku o upadłość i jej ogłoszenie na mocy postanowienia Sądu z 22 grudnia 2009r. tj. przestępstwa z art. 301 § 2 k.k. w zw. z art. 12 kk. i za to na podstawie art. 301 § 2 k.k. wymierzył karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 41§ 2 kk. w zw. z art. 43§ 1 kk. orzekł wobec oskarżonego M. T.

(1)zakaz prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie kupna i sprzedaży nieruchomości na okres 8 (ośmiu) lat; III. na podstawie art. 46 §1 kk. w zw. z art. 4§1 kk. w brzmieniu obowiązującym do 8.06.2010r. zobowiązał oskarżonego M. T.

(1)do naprawienia szkody w poprzez zapłatę na rzecz każdego z niżej wymienionych pokrzywdzonych wymienionych kwot tj. na rzecz: 1- L. F. 198 000 zł. ( sto dziewięćdziesiąt osiem tysięcy zł.); 2- Z. i A. Z.

(2)50 513 zł. (pięćdziesiąt tysięcy pięćset trzynaście zł. ) 3- M. i P. M.

(1)240 000 zł. (dwieście czterdzieści tysięcy zł. ) 4- A. C.

(4)244 000 zł.(dwieście czterdzieści cztery tysiące zł.) 5- A. i J. C. 164 444, 05 zł.(sto sześćdziesiąt cztery tysiące czterysta czterdzieści cztery zł i pięć groszy) 6- A. D.

(5)210 000 zł.(dwieście dziesięć tysięcy zł.) 7- M. i Ł. D. 257 150 zł.(dwieście pięćdziesiąt siedem tysięcy sto pięćdziesiąt zł.) 8- M. F.

(1)298 000 zł. (dwieście dziewięćdziesiąt osiem tysięcy zł.) 9- W. F. 120 300 zł. ( sto dwadzieścia tysięcy tysiące trzysta zł. ) 10- L. i P. G. 156 736, 85 zł.( sto pięćdziesiąt sześć tysięcy siedemset trzydzieści sześć zł. i osiemdziesiąt pięć groszy) 11- J. i J. J.

(2)244 862, 98 zł.( dwieście czterdzieści cztery tysiące osiemset sześćdziesiąt dwa zł. i dziewięćdziesiąt osiem groszy) 12- M. i M. J.

(3)250 002, 70 zł.( dwieście pięćdziesiąt tysięcy dwa zł. i siedemdziesiąt groszy); 13- A. K.

(2)i T. K.

(2)235 264, 91 zl.( dwieście trzydzieści pięć tysięcy dwieście sześćdziesiąt cztery zł. i dziewięćdziesiąt jeden groszy); 14- M. Ł. 150 000 zł.( sto pięćdziesiąt tysięcy zł.) 15- M. M.

(3)276 000 zł.( dwieście siedemdziesiąt sześć tysięcy zł) 16- P. M.

(2)350 000 zł. (trzysta pięćdziesiąt tysięcy zł.) 17- B. i M. N. 161 681, 55 zł.( sto sześćdziesiąt jeden tysięcy sześćset osiemdziesiąt jeden zł. i pięćdziesiąt pięć groszy); 18- D. i J. P.

(3)189 000 zł.( sto osiemdziesiąt dziewięć tysięcy zł.) 19- M. i T. P. 171 249, 14 zł.(sto siedemdziesiąt jeden tysięcy dwieście czterdzieści dziewięć zł. i czternaście groszy) 20- J. P.

(2)i A. P.

(3)252 058, 87 zł. ( dwieście pięćdziesiąt dwa tysiące pięćdziesiąt osiem zł. i osiemdziesiąt siedem groszy); 21- E. i A. R. 246 368, 87 zł. ( dwieście czterdzieści sześć tysięcy trzysta sześćdziesiąt osiem zł. i osiemdziesiąt siedem groszy) 22- M. R. 160 181, 05 zł. ( sto sześćdziesiąt tysięcy sto osiemdziesiąt jeden zł. i pięć groszy) 23- B. i J. S.

(2)130 000 zł.( sto trzydzieści tysięcy) 24- D. S. 250 000 zł.(dwieście pięćdziesiąt tysięcy) 25- M. i F. S. 233 025 zł. ( dwieście trzydzieści trzy tysiące dwadzieścia pięć zł.); 26- A. i Ł. W.

(2)164 320 zł. ( sto sześćdziesiąt cztery tysiące trzysta dwadzieścia zł.); 27- K. i Ł. W.

(1)411 368, 87 zł.(czterysta jedenaście tysięcy trzysta sześćdziesiąt osiem zł. i osiemdziesiąt siedem groszy); 28- A. i A. Z.

(4)311 800 zł.(trzysta jedenaście tysięcy osiemset zł.) 29- L. P.

(2)i P. P.

(1)547 328, 17 zł.( pięćset czterdzieści siedem tysięcy trzysta dwadzieścia osiem zł. i siedemnaście groszy); 30- E. S.

(2)i G. M. 160 000 zł.( sto sześćdziesiąt tysięcy) 31- B. J. 187 500 zł.( sto osiemdziesiąt siedem tysięcy pięćset zł.) 32- M. F.

(2)500 000 zł.( pięćset tysięcy zł.) 33- A. P.

(2)186 160 zł. ( sto osiemdziesiąt sześć tysięcy sto sześćdziesiąt zł.); 34-R. i M. J.

(1)239 500 zł. ( dwieście trzydzieści dziewięć tysięcy pięćset zł.) IV. uznał M. T.

(1)za winnego tego, 24 września 2008 roku w warunkach niewypłacalności i grożącej upadłości firmy (...) w sytuacji nie pozwalającej zaspokoić wszystkich wierzycieli w celu udaremnienia wykonania orzeczeń sądów, uszczuplił jak i udaremnił zaspokojenie wielu wierzycieli (tj. wymienionych w opisie czynu przypisanego w punkcie I wyroku i wymienionych na liście wierzytelności w postępowaniu upadłościowym tego podmiotu prowadzonym przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia Fabrycznej pod sygn. GUp 49/09, wyrządzając im szkodę w wysokości 1 220 000 zł. poprzez przeniesienie na rzecz W. D. 2/3 udziałów w użytkowaniu wieczystym gruntu oraz własności budynków na nieruchomości przy ul. (...) we W. o wartości 1 220 000 zł. tj. majątku zagrożonego zajęciem na podstawie tytułów wykonawczych w postaci: nakazu zapłaty z 18.07.2008r. nakazującego zapłatę na rzecz A. C.

(1)2095,79 zł. z odsetkami i nakazu zapłaty z 19.08.2008r. nakazującego zapłatę na rzecz (...) sp. z. o.o. 9906,53 zł. z odsetkami oraz tytułów wykonawczych w postaci aktów notarialnych z 1 i 18 lipca 2008r. o poddaniu się egzekucji na rzecz M. B. i M. C.

(3)w kwocie 466 000 zł. i na rzecz M. i M. C.

(1)i B. i M. D.

(4)w kwocie 500 000 zł. spłacając jednocześnie w ten sposób pożyczkę wobec W. D. z pokrzywdzeniem pozostałych wierzycieli to jest przestępstwa z art. 300§2 kk. w zb. z art. 300§3 kk w zb. z art. 302§1 kk w zw. z art. 11§2 kk.; V. uznał oskarżonego M. T.

(1)za winnego tego, że w dniu 23 marca 2009 roku we W. , w warunkach niewypłacalności i grożącej upadłości przedsiębiorstwa (...), działając w celu udaremnienia wykonania orzeczeń sądów udaremnił jak i uszczuplił zaspokojenie wielu swoich wierzycieli wymienionych na liście wierzytelności w postępowaniu upadłościowym prowadzonym przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia Fabrycznej pod sygn. GUp 49/09, (tj. wymienionych w opisie czynu przypisanego w punkcie I wyroku) wyrządzając im szkodę w wysokości 540 129 zł. przez to, że przeniósł na rzecz A. D.

(1)40 % udziałów we własności nieruchomości oznaczonej nr (...) obręb (...) I., o wartości 540 129 zł. dla której Sąd Rejonowy w O. prowadzi księgę wieczystą nr (...), tj. majątek zagrożony zajęciem na podstawie tytułów wykonawczych w postaci: nakazu zapłaty z 18.07.2008r.nakazującego zapłatę na rzecz A. C.

(1)2095,79 zł. z odsetkami i nakazu zapłaty z 19.08.2008r. nakazującego zapłatę na rzecz (...) sp. z. o.o. 9906,53 zł. z odsetkami, nakazu zapłaty z 10.10.2008r. nakazującego zapłatę na rzecz P.H.U. (...) S-ka Jawna 1002,79 z odsetkami; postanowienia z 10.10.2008r. nadającemu klauzulę wykonalności aktowi notarialnemu na rzecz M. i B. D.

(2)oraz M. i M. C.

(2)500 000 zł. z odsetkami; nakazu zapłaty z 22.10.2008r.nakazującego zapłatę na rzecz SMB (...) 55 791,01 zł. z odsetkami; nakazu zapłaty z 22.10.2008r. nakazującego zapłatę na rzecz (...)58 071,50 zł. z odsetkami; postanowienia z 22. 10.2008r.,nadajacemu klauzulę wykonalności (...) SA.; postanowienia z 11.2008r.,nadajacemu klauzulę wykonalności aktowi notarialnemu na rzecz M. C.

(3)i M. B. 466 000 zł. nakazu zapłaty z 24.11.2008r. nakazującego zapłatę na rzecz K. P.

(1)302 044, 00 zł. z odsetkami; nakazu zapłaty z 27.11.2008r.,nakazującego zapłatę na rzecz (...) sp. z o.o.70 019, 28 zł. z odsetkami; nakazu zapłaty z 8.01.2009r.nakazującego zapłatę na rzecz (...) Sp. z o.o. 15 067, 46 z odsetkami tj. przestępstwa z art. 300 § 2 k.k. w zb. z art. 300 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. VI. uznał oskarżonego M. T.

(1)za winnego tego, że 5 maja 2009 roku we W., w warunkach niewypłacalności i grożącej upadłości przedsiębiorstwa (...), działając w celu udaremnienia wykonania orzeczeń sądów udaremnił jak i uszczuplił zaspokojenie wielu swoich wierzycieli (tj. wymienionych w opisie czynu przypisanego w punkcie I wyroku i na liście wierzytelności w postępowaniu upadłościowym prowadzonym przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia Fabrycznej pod sygn. GUp 49/09, wyrządzając im szkodę w wysokości 800 000 zł. przez to, że pozornie obciążył składniki swojego majątku kwotą 800 000 zł. w ten sposób, że zawarł przedwstępną umowy sprzedaży B. K.

(2), nieruchomości w postaci budowanych lokali mieszkalnych oznaczonych jako S 1.1, S 1.7, S 2.2, S 2.3, S 3.3 oraz udziału w wysokości 10/31 we współwłasności garażu w budynku w miejscowości S. na działce nr (...) oznaczonej księgą wieczystą nr KW (...), prowadzoną przez Sąd Rejonowy w O., składając oświadczenie, że z ustalonej ceny w kwocie 820 000 zł otrzymał 800 000 zł której to kwoty w rzeczywistości nie otrzymał, co skutkowało dalszym oświadczeniem w treści tego aktu notarialnego o wyrażeniu zgody na ustanowienie hipoteki w dziale IV wskazywanej księgi wieczystej w kwocie 800.000 zł na rzecz B. K.

(2), która to hipoteka została następnie wpisana do księgi wieczystej, tj. pozornie obciążył majątek zagrożony zajęciem na podstawie tytułów wykonawczych w postaci: nakazu zapłaty z 18.07.2008r.nakazującego zapłatę na rzecz A. C.

(1)2095,79 zł. z odsetkami i nakazu zapłaty z 19.08.2008r. nakazującego zapłatę na rzecz (...) sp. z. o.o. 9906,53 zł. z odsetkami, nakazu zapłaty z 10.10.2008r. nakazującego zapłatę na rzecz (...)1002,79 z odsetkami; postanowienia z 10.10.2008r.nadajacemu klauzulę wykonalności aktowi notarialnemu na rzecz M. i B. D.

(2)oraz M. i M. C.

(2)500 000 zł. z odsetkami; nakazu zapłaty z 22.10.2008r.nakazującego zapłatę na rzecz (...)55 791,01 zł. z odsetkami; nakazu zapłaty z 22.10.2008r. nakazującego zapłatę na rzecz (...)58 071,50 zł. z odsetkami; postanowienia z 22. 10.2008r.,nadajacemu klauzulę wykonalności (...) SA.; postanowienia z 11.2008r.,nadajacemu klauzulę wykonalności aktowi notarialnemu na rzecz M. C.

(3)i M. B. 466 000 zł. nakazu zapłaty z 24.11.2008r. nakazującego zapłatę na rzecz K. P.

(1)302 044, 00 zł. z odsetkami; nakazu zapłaty z 27.11.2008r.,nakazującego zapłatę na rzecz (...) sp. z o.o.70 019, 28 zł. z odsetkami; nakazu zapłaty z 8.01.2009r.nakazującego zapłatę na rzecz (...) Sp. z o.o. 15 067, 46 z odsetkami tj. przestępstwa z art. 300 § 2 k.k. w zw. z art. 300 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. VII. uznał oskarżonego M. T.

(1)za winnego tego, że 25 lutego 2009 roku we W., w warunkach niewypłacalności i grożącej upadłości przedsiębiorstwa (...), działając w celu udaremnienia wykonania orzeczeń sądów udaremnił jak i uszczuplił zaspokojenie wielu swoich wierzycieli wymienionych na liście wierzytelności w postępowaniu upadłościowym prowadzonym przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia Fabrycznej pod sygn. GUp 49/09, (tj. wymienionych w opisie czynu przypisanego w punkcie I wyroku) wyrządzając im szkodę w wysokości 150 000 zł, przez to, że pozornie obciążył kwotą 150 000 zł, składnik swojego majątku przez to, że zawarł przedwstępną umowy sprzedaży działki nr (...) obręb I., na rzecz P. S.

(4)prowadzącego działalność pod firmą (...) i oświadczył, iż z umówionej ceny sprzedaży 500 000 zł zapłacono kwotę 150 000 zł, co było nieprawdą albowiem żadnych pieniędzy z tego tytułu nie otrzymał tj. majątek zagrożony zajęciem na podstawie tytułów wykonawczych w postaci: nakazu zapłaty z 18.07.2008r. nakazującego zapłatę na rzecz A. C.

(1)2095,79 zł. z odsetkami i nakazu zapłaty z 19.08.2008r. nakazującego zapłatę na rzecz (...) sp. z. o.o. 9906,53 zł. z odsetkami, nakazu zapłaty z 10.10.2008r. nakazującego zapłatę na rzecz P.H.U. Tabo Tadeusz Kuzimski i S-ka Jawna 1002,79 z odsetkami; postanowienia z 10.10.2008r.nadajacemu klauzulę wykonalności aktowi notarialnemu na rzecz M. i B. D.

(2)oraz M. i M. C.

(2)500 000zł. z odsetkami; nakazu zapłaty z 22.10.2008r.nakazującego zapłatę na rzecz (...)55 791,01 zł. z odsetkami; nakazu zapłaty z 22.10.2008r. nakazującego zapłatę na rzecz (...)58 071,50 zł. z odsetkami; postanowienia z 22. 10.2008r.,nadajacemu klauzulę wykonalności (...) SA.; postanowienia z 11.2008r.,nadajacemu klauzulę wykonalności aktowi notarialnemu na rzecz M. C.

(3)i M. B. 466 000 zł. nakazu zapłaty z 24.11.2008r. nakazującego zapłatę na rzecz K. P.

(1)302 044, 00 zł. z odsetkami; nakazu zapłaty z 27.11.2008r.,nakazującego zapłatę na rzecz (...) sp. z o.o.70 019, 28 zł. z odsetkami; nakazu zapłaty z 8.01.2009r.nakazującego zapłatę na rzecz (...) Sp. z o.o. 15 067, 46 z odsetkami tj. przestępstwa z art. 300 § 2 k.k. w zw. z art. 300 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. VIII. uniewinnił oskarżonego M. T.

(1)od popełnienia czynu zarzucanego w punkcie V aktu oskarżenia i kosztami postępowania w tej części przyjął, że stanowią one 1 /9 kosztów przypadających od niego, na podstawie art. 632 kpk. obciążył Skarb Państwa; IX. uznał oskarżonego M. T.

(1)za winnego tego, że dniu 16 października 2008 roku we W. w warunkach niewypłacalności i grożącej upadłości przedsiębiorstwa (...), w celu udaremnienia wykonania orzeczeń sądów udaremnił jak i uszczuplił zaspokojenie wielu swoich wierzycieli wymienionych na liście wierzytelności w postępowaniu upadłościowym prowadzonym przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia Fabrycznej pod sygn. GUp 49/09, (tj. wymienionych w opisie czynu przypisanego w punkcie I wyroku) wyrządzając im szkodę w wysokości 225 000 zł. przez to, że usunął majątek w postaci pieniędzy w kwocie 225 000 zł poprzez zakupienie na rzecz żony A. T.

(1)mieszkania we W. na ulicy (...) za kwotę 225 000 zł, dla którego to lokalu prowadzona jest w Sądzie Rejonowym dla Wrocławia Śródmieścia księga wieczysta (...), przy czym z uwagi na fakt, że ustanowił z małżonką rozdzielność majątkową mieszkanie to stało się jej wyłączną własnością tj. usunął majątek zagrożony zajęciem na podstawie tytułów wykonawczych w postaci: nakazu zapłaty z 18.07.2008r. nakazującego zapłatę na rzecz A. C.

(1)2095,79 zł. z odsetkami i nakazu zapłaty z 19.08.2008r. nakazującego zapłatę na rzecz (...) sp. z. o.o. 9906,53 zł. z odsetkami, nakazu zapłaty z 10.10.2008r. nakazującego zapłatę na rzecz P.H.U. (...) 1002,79 z odsetkami; postanowienia z 10.10.2008r.nadajacemu klauzulę wykonalności aktowi notarialnemu na rzecz M. i B. D.

(2)oraz M. i M. C.

(2)500 000 zł. z odsetkami; nakazu zapłaty z 22.10.2008r.nakazującego zapłatę na rzecz (...)55 791,01 zł. z odsetkami; nakazu zapłaty z 22.10.2008r. nakazującego zapłatę na rzecz (...)58 071,50 zł. z odsetkami; postanowienia z 22. 10.2008r.,nadajacemu klauzulę wykonalności (...) SA.; postanowienia z 11.2008r.,nadajacemu klauzulę wykonalności aktowi notarialnemu na rzecz M. C.

(3)i M. B. 466 000 zł. nakazu zapłaty z 24.11.2008r. nakazującego zapłatę na rzecz K. P.

(1)302 044, 00 zł. z odsetkami; nakazu zapłaty z 27.11.2008r.,nakazującego zapłatę na rzecz (...) sp. z o.o.70 019, 28 zł. z odsetkami; nakazu zapłaty z 8.01.2009r.nakazującego zapłatę na rzecz (...) Sp. z o.o. 15 067, 46 z odsetkami tj. przestępstwa z art. 300 § 2 k.k. w zb. z art. 300 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.; X. uznał oskarżonego M. T.

(1)za winnego tego, że 3 marca 2009 roku we Francji, w warunkach niewypłacalności i grożącej upadłości przedsiębiorstwa (...), działając w celu udaremnienia wykonania orzeczeń sądów udaremnił jak i uszczuplił zaspokojenie wielu swoich wierzycieli wymienionych na liście wierzytelności w postępowaniu upadłościowym prowadzonym przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia Fabrycznej pod sygn. GUp 49/09, (tj. wymienionych w opisie czynu przypisanego w punkcie I wyroku) wyrządzając im szkodę w wysokości 630 000 zł. przez to, że majątek w postaci 50 procent udziałów w mieszkaniu położonym w P. (...) sprzedał i darował żonie A. T.

(1)tj. 25% udziałów w tej nieruchomości darował a drugie 25% udziałów sprzedał, przy czym wartość sprzedanych i darowanych udziałów wynosiła 150 000 euro, to jest nie mniej niż 630 000 zł. tj. zbył majątek zagrożony zajęciem na podstawie tytułów wykonawczych w postaci: nakazu zapłaty z 18.07.2008r.nakazującego zapłatę na rzecz A. C.

(1)2095,79 zł. z odsetkami i nakazu zapłaty z 19.08.2008r. nakazującego zapłatę na rzecz (...) sp. z. o.o. 9906,53 zł. z odsetkami, nakazu zapłaty z 10.10.2008r. nakazującego zapłatę na rzecz (...) 1002,79 z odsetkami; postanowienia z 10.10.2008r. nadajacemu klauzulę wykonalności aktowinotarialnemu na rzecz M. i B. D.

(2)oraz M. i M. C.

(2)500 000 zł. z odsetkami; nakazu zapłaty z 22.10.2008r.nakazującego zapłatę na rzecz (...) 55 791,01 zł. z odsetkami; nakazu zapłaty z 22.10.2008r. nakazującego zapłatę na rzecz (...) 58 071,50 zł. z odsetkami; postanowienia z 22. 10.2008r.,nadajacemu klauzulę wykonalności (...) SA.; postanowienia z 11.2008r.,nadajacemu klauzulę wykonalności aktowi notarialnemu na rzecz M. C.

(3)i M. B. 466 000 zł. nakazu zapłaty z 24.11.2008r. nakazującego zapłatę na rzecz K. P.

(1)302 044, 00 zł. z odsetkami; nakazu zapłaty z 27.11.2008r.,nakazującego zapłatę na rzecz (...) sp. z o.o.70 019, 28 zł. z odsetkami; nakazu zapłaty z 8.01.2009r.nakazującego zapłatę na rzecz (...) Sp. z o.o. 15 067, 46 z odsetkami tj. przestępstwa z art. 300 § 2 k.k. w zb. z art. 300 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. przy czym przyjmuje, że przypisane M. T.

(1)przestępstwa z art. 300 § 2 k.k. w zb. z art. 300 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. stanowią ciąg przestępstw i na podstawie art. 300 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. i art. 91 § 1 k.k. wymierzył karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; XI. uznał oskarżonego M. T.

(1)za winnego tego, że w okresie od 22 grudnia 2009 roku do 1 listopada 2013 roku we W. zaniechał wykonania ciążącego na nim jako upadłym w myśl art. 57§1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 roku Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. Nr 175, poz. 1361) obowiązku udzielenia syndykowi informacji dotyczących majątku, tj. w zakresie połowy udziałów w mieszkaniu adres (...) położonym we Francji tj. że w dniu 23 marca 2009 roku darował na rzecz swojej byłej żony A. T.

(1)25% udziałów w tej nieruchomości zaś drugie 25% udziałów w tej nieruchomości sprzedał jej tj. przestępstwa z art. 523 ust. 2 ustawy z dnia 28 lutego 2003 roku Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. Nr 175, poz. 1361) i za to na podstawie art. 523 ust. 2 ww. ustawy wymierzył karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; XII. na podstawie art. 91 § 2 k.k. połączył orzeczone wobec M. T.

(1)kary jednostkowe pozbawienia wolności i wymierzył karę łączną 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności; XIII. na podstawie art. 63 § 1 k.k. zaliczył M. T.

(1)na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres zatrzymania w dniu 21 stycznia 2010r., przyjmując, że jest równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności; XIV. uznał oskarżoną A. D.

(1)za winną tego, że 23 marca 2009 roku we W., w zamiarze popełnienia przez M. T.

(1)czynu zabronionego, swoim zachowaniem ułatwiła jego popełnienie w ten sposób, że w warunkach niewypłacalności i grożącej upadłości (...), w celu udaremnienia wykonania orzeczeń sądów udzieliła M. T.

(1)pomocy w udaremnieniu i uszczupleniu zaspokojenia wielu jego wierzycieli wymienionych w opisie czynu przypisanego w punkcie I wyroku i na liście wierzytelności w postępowaniu upadłościowym prowadzonym przed Sądem Rejonowym dla Wrocławia-Fabrycznej pod sygn. GUp 49/09 wyrządzając im szkodę w wysokości 540 129 zł. w ten sposób, że pomogła w usunięciu składnika majątku przedsiębiorstwa (...) zawierając umowę nabycia od M. T.

(1)reprezentowanego przy tej czynności przez A. D.

(2), 40 % udziałów należących we własności nieruchomości oznaczonej nr 452/9 AM-1 obręb (...) I., dla której Sąd Rejonowy w O. prowadzi księgę wieczystą nr (...), o wartości 540 129 zł. tj. majątku zagrożonego zajęciem na podstawie tytułów wykonawczych w postaci: nakazu zapłaty z 18.07.2008r. nakazującego zapłatę na rzecz A. C.

(1)2095,79 zł. z odsetkami; nakazu zapłaty z 19.08.2008r. nakazującego zapłatę na rzecz (...) sp. z. o.o. 9906,53 zł. z odsetkami; nakazu zapłaty z 10.10.2008r. nakazującego zapłatę na rzecz (...) 1002, 79 zł. z odsetkami; postanowienia z10.10.2008r.nadajacemu klauzulę wykonalności aktowi notarialnemu na rzecz M. i B. D.

(2)oraz M. i M. C.

(2)500 000 zł. z odsetkami; nakazu zapłaty z 22.10.2008r.nakazującego zapłatę na rzecz (...) 55 791,01 zł. z odsetkami; nakazu zapłaty z 22.10.2008r. nakazującego zapłatę na rzecz (...) 58 071,50 zł. z odsetkami; postanowienia z 22. 10.2008r.,nadajacemu klauzulę wykonalności (...) SA.; postanowienia z 11.2008r.,nadajacemu klauzulę wykonalności aktowi notarialnemu na rzecz M. C.

(3)i M. B. 466 000 zł. nakazu zapłaty z 24.11.2008r. nakazującego zapłatę na rzecz K. P.

(1)302 044, 00 zł. z odsetkami; nakazu zapłaty z 27.11.2008r.,nakazującego zapłatę na rzecz (...) sp. z o.o.70 019, 28 zł. z odsetkami; nakazu zapłaty z 8.01.2009r.nakazującego zapłatę na rzecz (...) Sp. z o.o. 15 067, 46 z odsetkami, tj. przestępstwa z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 300 § 2 k.k. w zw. z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 300 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 300 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierzył karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; XV. uznał oskarżoną A. D.

(1)za winną tego, że w okresie od 7 do 9 kwietnia 2009 roku działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, doprowadziła (...)S.A. we W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 60 000 zł w ten sposób, że wprowadziła pracowników banku w błąd co do faktu zatrudnienia i wysokości osiąganego wynagrodzenia w przedsiębiorstwie (...)w ten sposób, że składając wniosek o udzielenie pożyczki w dniu 7 kwietnia 2009r. przedłożyła niezgodne z prawdą zaświadczenie o zatrudnieniu i osiąganych dochodach, mimo, że nie była tam zatrudniona w wyniku czego (...) S.A w dniu 9 kwietnia po podpisaniu umowy udzielił jej pożyczki w kwocie 60 000 zł. tj. przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 4§ 1 k.k. w brzmieniu ustawy obowiązującej do 8 czerwca 2010r. i za to na podstawie art. 286 § 1 k.k. wymierzył jej karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i na podstawie art. 33§ 2 k.k. 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny, ustalając stawkę dzienną na kwotę 10 (dziesięć) zł.; XVI. na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w zw. z art. 4§ 1 k.k. w brzmieniu ustawy obowiązującej do 8 czerwca 2010r. połączył orzeczone wobec A. D.

(1)kary jednostkowe pozbawienia wolności i orzekł karę łączną 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; XVII. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k., art. 70 § 1 pkt 1 k.k. w zw. z art. 4§ 1 k.k. w brzmieniu ustawy obowiązującej do 8 czerwca 2010r. warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonej A. D.

(1)kary łącznej pozbawienia wolności na okres 3 (trzech) lat próby; XVIII. na podstawie art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonej A. D.

(1)na poczet orzeczonej kary grzywny okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 24 grudnia 2013 roku do dnia 17 marca 2014 roku, przyjmując, że jeden dzień pozbawienia wolności jest równoważny 2 (dwóm) stawkom dziennym grzywny; XIX. uznał oskarżoną W. D. za winną tego, że w dniu 24 września 2008 roku działając w zamiarze aby M. T.

(1)dokonał czynu zabronionego swoim zachowaniem ułatwiła jego dokonanie w ten sposób, że w warunkach niewypłacalności i grożącej upadłości firmy (...) w sytuacji nie pozwalającej zaspokoić wielu wierzycieli w celu udaremnienia wykonania orzeczeń sądów, pomogła uszczuplić jak i udaremnić zaspokojenie wielu wierzycieli wymienionych w opisie czynu przypisanego w punkcie I wyroku i na liście wierzytelności w postępowaniu upadłościowym tego podmiotu prowadzonym przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia Fabrycznej pod sygn. GUp 49/09, wyrządzając im szkodę w wysokości 1 220 000 zł. poprzez zawarcie umowy przeniesienia na nią przez M. T.

(1)2/3 udziałów w użytkowaniu wieczystym gruntu oraz własności budynków na nieruchomości przy ul. (...) we W. o wartości 1 220 000 zł. tj. majątku zagrożonego zajęciem na podstawie tytułów wykonawczych w postaci: nakazu zapłaty z 18.07.2008r.nakazującego zapłatę na rzecz A. C.

(1)2095,79 zł. z odsetkami i nakazu zapłaty z 19.08.2008r. nakazującego zapłatę na rzecz (...) sp. z. o.o. 9906,53 zł. z odsetkami oraz tytułów wykonawczych w postaci aktów notarialnych z 10 stycznia 2007r. oraz z 1 i 18 lipca 2008r. o poddaniu się egzekucji na rzecz M. i A. S.

(3), M. B. i M. C.

(3)w kwocie 466 000 zł. i na rzecz M. i M. C.

(1)i B. i M. D.

(4)w kwocie 500 000 zł. przy czym oskarżona uzyskała jednocześnie w ten sposób spłatę pożyczki od M. T.

(1)z pokrzywdzeniem pozostałych wierzycieli, to jest przestępstwa z art. 18§3 kk w zw. a art. 300§2 kk. w zb. z art. 18§3 kk w zw. a art. 302§3 kk w zb. z art. 302§1 kk w zw. z art. 11§2 kk i za to na podstawie art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 300 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 4§1 kk. w brzmieniu obowiązującym do 8.06.2010r. wymierzył karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności i na podstawie art. 33§ 2 k.k. 300 (trzystu) stawek dziennych grzywny, ustalając stawkę dzienną na kwotę 200 (dwustu) zł.; XX. na podstawie art. 46 §1 kk. w zw. z art. 4§1 kk. w brzmieniu obowiązującym do 8.06.2010r. zobowiązał oskarżoną W. D. do naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz każdego z niżej wymienionych pokrzywdzonych tj.: 1- L. F. kwoty 32 105, 26 zł.( trzydzieści dwa tysiące sto pięć zł. i dwadzieścia sześć groszy); 2- Z. i A. Z.

(2)kwoty 32 105, 26 zł.( trzydzieści dwa tysiące sto pięć zł. i dwadzieścia sześć groszy); 3- M. i P. M.

(1)kwoty 32 105, 26 zł.( trzydzieści dwa tysiące sto pięć zł. i dwadzieścia sześć groszy); 4- A. C.

(4)kwoty 32 105, 26 zł.( trzydzieści dwa tysiące sto pięć zł. i dwadzieścia sześć groszy); 5- A. i J. C. kwoty 32 105, 26 zł.( trzydzieści dwa tysiące sto pięć zł. i dwadzieścia sześć groszy); 6- A. D.

(5)kwoty 32 105, 26 zł.( trzydzieści dwa tysiące sto pięć zł. i dwadzieścia sześć groszy); 7- K. D. kwoty 32 105, 26 zł.( trzydzieści dwa tysiące sto pięć zł. i dwadzieścia sześć groszy); 8- M. i Ł. D. kwoty 32 105, 26 zł.( trzydzieści dwa tysiące sto pięć zł. i dwadzieścia sześć groszy); 9- M. F.

(1)kwoty 32 105, 26 zł.( trzydzieści dwa tysiące sto pięć zł. i dwadzieścia sześć groszy); 10- W. F. kwoty 32 105, 26 zł.( trzydzieści dwa tysiące sto pięć zł. i dwadzieścia sześć groszy); 11- L. i P. G. kwoty 32 105, 26 zł.( trzydzieści dwa tysiące sto pięć zł. i dwadzieścia sześć groszy); 12- J. I J. J.

(2)kwoty 32 105, 26 zł.( trzydzieści dwa tysiące sto pięć zł. i dwadzieścia sześć groszy); 13- M. i M. J.

(3)kwoty 32 105, 26 zł.( trzydzieści dwa tysiące sto pięć zł. i dwadzieścia sześć groszy); 14- A. K.

(2)i T. K.

(2)kwoty 32 105, 26 zł.( trzydzieści dwa tysiące sto pięć zł. i dwadzieścia sześć groszy); 15- U. i H. K. kwoty 32 105, 26 zł.( trzydzieści dwa tysiące sto pięć zł. i dwadzieścia sześć groszy); 16- M. Ł. kwoty 32 105, 26 zł.( trzydzieści dwa tysiące sto pięć zł. i dwadzieścia sześć groszy); 17- M. M.

(3)kwoty 32 105, 26 zł.( trzydzieści dwa tysiące sto pięć zł. i dwadzieścia sześć groszy); 18- P. M.

(2)kwoty 32 105, 26 zł.( trzydzieści dwa tysiące sto pięć zł. i dwadzieścia sześć groszy); 19- B. i M. N. kwoty 32 105, 26 zł.( trzydzieści dwa tysiące sto pięć zł. i dwadzieścia sześć groszy); 20- D. i J. P.

(3)kwoty 32 105, 26 zł.( trzydzieści dwa tysiące sto pięć zł. i dwadzieścia sześć groszy); 21- M. i T. P. kwoty 32 105, 26 zł.( trzydzieści dwa tysiące sto pięć zł. i dwadzieścia sześć groszy); 22- J. P.

(2)i A. P.

(3)kwoty 32 105, 26 zł.( trzydzieści dwa tysiące sto pięć zł. i dwadzieścia sześć groszy); 23- E. i A. R. kwoty 32 105, 26 zł.( trzydzieści dwa tysiące sto pięć zł. i dwadzieścia sześć groszy); 24- M. R. kwoty 32 105, 26 zł.( trzydzieści dwa tysiące sto pięć zł. i dwadzieścia sześć groszy); 25- B. i J. S.

(2)kwoty 32 105, 26 zł.( trzydzieści dwa tysiące sto pięć zł. i dwadzieścia sześć groszy); 26- G. i A. S.

(1)kwoty 32 105, 26 zł.( trzydzieści dwa tysiące sto pięć zł. i dwadzieścia sześć groszy); 27- D. S. kwoty 32 105, 26 zł.( trzydzieści dwa tysiące sto pięć zł. i dwadzieścia sześć groszy); 28- M. i F. S. kwoty 32 105, 26 zł.( trzydzieści dwa tysiące sto pięć zł. i dwadzieścia sześć groszy); 29- A. i Ł. W.

(2)kwoty 32 105, 26 zł.( trzydzieści dwa tysiące sto pięć zł. i dwadzieścia sześć groszy); 30- K. i Ł. W.

(1)kwoty 32 105, 26 zł.( trzydzieści dwa tysiące sto pięć zł. i dwadzieścia sześć groszy); 31- A. i A. Z.

(4)kwoty 32 105, 26 zł.( trzydzieści dwa tysiące sto pięć zł. i dwadzieścia sześć groszy); 32- L. P.

(2)i P. P.

(1)kwoty 32 105, 26 zł.( trzydzieści dwa tysiące sto pięć zł. i dwadzieścia sześć groszy); 33- E. S.

(2)i G. M. kwoty 32 105, 26 zł.( trzydzieści dwa tysiące sto pięć zł. i dwadzieścia sześć groszy); 34- B. J. kwoty 32 105, 26 zł.( trzydzieści dwa tysiące sto pięć zł. i dwadzieścia sześć groszy); 35- M. F.

(2)kwoty 32 105, 26 zł.( trzydzieści dwa tysiące sto pięć zł. i dwadzieścia sześć groszy); 36- A. P.

(2)kwoty 32 105, 26 zł.( trzydzieści dwa tysiące sto pięć zł. i dwadzieścia sześć groszy); 37- K. B. kwoty 32 105, 26 zł.( trzydzieści dwa tysiące sto pięć zł. i dwadzieścia sześć groszy); 38 -R. i M. J.

(1)kwoty 32 105, 26 zł.( trzydzieści dwa tysiące sto pięć zł. i dwadzieścia sześć groszy); XXI. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k., art. 70 § 1 pkt 1 k.k. w zw. z art. 4§ 1 k.k. w brzmieniu ustawy obowiązującej do 8 czerwca 2010r. warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonej W. D. kary pozbawienia wolności na okres 3 ( trzech) lat próby; XXII. na podstawie art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonej W. D. na poczet orzeczonej kary grzywny okres zatrzymania od dnia 12 stycznia do 13 stycznia 2010 roku, przyjmując, że jest równoważny 4 (czterem) stawkom dziennym grzywny; XXIII. uznał oskarżoną I. T. za winną tego, że działając w zamiarze aby M. T.

(1)dokonał czynu zabronionego, swoim zachowaniem ułatwiła jego popełnienie w ten sposób, że wiedząc o tym, że prowadzona działalność opierała się na środkach wpłacanych przez klientów wobec, których M. T.

(1)zobowiązał się wybudować lokale mieszkalne w I. i S. oraz nie mając środków na zakup udziału w nieruchomości 10 stycznia 2007 roku, przewidując możliwość doprowadzenia do niewypłacalności i godząc się na to pomogła M. T.

(1)prowadzącemu firmę (...) będącemu dłużnikiem wielu wierzycieli w tym: M. i P. M.

(1), A. C.

(4), A. i J. C. , M. i Ł. D., M. F.

(1), W. F., L. i P. G., J. I J. J.

(2), M. i M. J.

(3), A. K.

(2)i T. K.

(2), U. i H. K., M. M.

(3), B. i M. N., M. i T. P., E. i A. R., M. R., B. i J. S.

(2), D. S., M. i F. S., E. S.

(2)i G. M., B. J., R. i M. J.

(1)oraz innych w doprowadzeniu do niewypłacalności tego przedsiębiorstwa poprzez dokonanie wspólnie z nim zakupu od M. i A. S.

(3)nieruchomości w postaci działek położonych w I. o numerach (...) (...) obręb I., KW (...)i KW (...)o wartości 2 375 000 zł, przy czym po 40% udziałów w nieruchomości nabyli M. T.

(1)i A. D.

(3)a 20% udziałów o wartości 475 000 zł. oskarżona, za które w dniu zawarcia umowy częściowo zapłacił M. T.

(1)z majątku (...) kwotę 100 000 zł. oraz koszty notarialne w wysokości 56 252 zł, a pozostałą część tj. 2 275 000 zł. zobowiązał się zapłacić do 31 marca 2007r. przy czym termin ten był następnie wydłużany i ostatecznie M. T.

(1)zapłacił łącznie kwotę 1 350 324 zł 13 gr. a pozostała kwota nie została zapłacona na skutek niewypłacalności a następnie ogłoszenia upadłości firmy, czym działała na szkodę ww. wierzycieli to jest przestępstwa z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 301 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 301 § 2 k.k. wymierzył jej karę 1 (jednego) roku i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności; XXIV. na podstawie art. 46 §1 kk. w zw. z art. 4§1 kk. w brzmieniu obowiązującym do 8.06.2010r. zobowiązał oskarżoną I. T. do naprawienia szkody w poprzez zapłatę na rzecz każdego z niżej wymienionych pokrzywdzonych następujących kwot tj. na rzecz: 1- M. i P. M.

(1)20652,17 zł.(dwadzieścia tysięcy sześćset pięćdziesiąt dwa zł. i siedemnaście groszy) 2- A. C.

(4)20652,17 zł.(dwadzieścia tysięcy sześćset pięćdziesiąt dwa zł. i siedemnaście groszy) 3- A. i J. C. 20652,17 zł.(dwadzieścia tysięcy sześćset pięćdziesiąt dwa zł. i siedemnaście groszy) 4- M. i Ł. D. 20652,17 zł.(dwadzieścia tysięcy sześćset pięćdziesiąt dwa zł. i siedemnaście groszy) 5- M. F.

(1)20652,17 zł.(dwadzieścia tysięcy sześćset pięćdziesiąt dwa zł. i siedemnaście groszy) 6- W. F. 20652,17 zł.(dwadzieścia tysięcy sześćset pięćdziesiąt dwa zł. i siedemnaście groszy) 7- L. i P. G. 20652,17 zł.(dwadzieścia tysięcy sześćset pięćdziesiąt dwa zł. i siedemnaście groszy) 8- J. I J. J.

(2)20652,17 zł.(dwadzieścia tysięcy sześćset pięćdziesiąt dwa zł. i siedemnaście groszy) 9- M. i M. J.

(3)20652,17 zł.(dwadzieścia tysięcy sześćset pięćdziesiąt dwa zł. i siedemnaście groszy) 10- A. K.

(2)i T. K.

(2)20652,17 zł.(dwadzieścia tysięcy sześćset pięćdziesiąt dwa zł. i siedemnaście groszy) 11- U. i H. K. 20652,17 zł.(dwadzieścia tysięcy sześćset pięćdziesiąt dwa zł. i siedemnaście groszy) 12- M. M.

(3)20652,17 zł.(dwadzieścia tysięcy sześćset pięćdziesiąt dwa zł. i siedemnaście groszy) 13- B. i M. N. 20652,17 zł.(dwadzieścia tysięcy sześćset pięćdziesiąt dwa zł. i siedemnaście groszy) 14- M. i T. P. 20652,17 zł.(dwadzieścia tysięcy sześćset pięćdziesiąt dwa zł. i siedemnaście groszy) 15- J. P.

(2)i A. P.

(3)20652,17 zł.(dwadzieścia tysięcy sześćset pięćdziesiąt dwa zł. i siedemnaście groszy) 16- E. i A. R. 20652,17 zł.(dwadzieścia tysięcy sześćset pięćdziesiąt dwa zł. i siedemnaście groszy) 17- M. R. 20652,17 zł.(dwadzieścia tysięcy sześćset pięćdziesiąt dwa zł. i siedemnaście groszy) 18- B. i J. S.

(2)20652,17 zł.(dwadzieścia tysięcy sześćset pięćdziesiąt dwa zł. i siedemnaście groszy) 19- D. S. 20652,17 zł.(dwadzieścia tysięcy sześćset pięćdziesiąt dwa zł. i siedemnaście groszy) 20- M. i F. S. 20652,17 zł.(dwadzieścia tysięcy sześćset pięćdziesiąt dwa zł. i siedemnaście groszy) 21- E. S.

(2)i G. M. 20652, 17 zł.(dwadzieścia tysięcy sześćset pięćdziesiąt dwa zł. i siedemnaście groszy) 22- B. J. 20652,17 zł.(dwadzieścia tysięcy sześćset pięćdziesiąt dwa zł. i siedemnaście groszy) 23- R. i M. J.

(1)20652,17 zł.(dwadzieścia tysięcy sześćset pięćdziesiąt dwa zł. i siedemnaście groszy), XXV. uniewinnił oskarżoną I. T. od popełnienia czynu zarzucanego w punkcie XXV aktu oskarżenia i kosztami postępowania w tej części przyjmując, że stanowią one 1 /3 kosztów przypadających od niej, na podstawie art. 632 kpk. obciążył Skarb Państwa; XXVI. uznał oskarżoną I. T. za winną tego, że w dniu 12 maja 2012 roku we W. usiłowała nakłonić A. D.

(2)do wyłudzenia od lekarza zwolnienia lekarskiego stwierdzającego, iż nie może brać udziału w rozprawie poprzez wprowadzenie go w błąd co do stanu zdrowia i posłużenie się nim w Sądzie Rejonowym w O. w celu uniemożliwienia przeprowadzenia rozprawy i przedłużenia toczącego się postępowania, to jest przestępstwa z art.13§1 kk. w zw. a art. 18§2 kk. w zw. z art. 272 kk i z art.13§1 kk. w zw. a art. 18§2 kk. w zw. art. 273 kk w zw. z art. 11§2 kk i za to na podstawie art. 14§1 kk. w zw. z art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 273 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierzył karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności; XXVII. na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w zw. z art. 4§ 1 k.k. w brzmieniu ustawy obowiązującej do 8 czerwca 2010r. połączył orzeczone wobec I. T. kary jednostkowe pozbawienia wolności i wymierzył jej karę łączną 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; XXVIII. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k., art. 70 § 1 pkt 1 k.k. w zw. z art. 4§ 1 k.k. w brzmieniu ustawy obowiązującej do 8 czerwca 2010r. warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonej I. T. kary łącznej pozbawienia wolności na okres 3 (trzech) lat próby; XXIX. na podstawie art. 63 § 1 k.k. zaliczył I. T. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres zatrzymania w dniu 22 grudnia 2009 r., przyjmując, że jest równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności; XXX. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze zasądził od Skarbu Państwa na rzecz: adw. L. K.

(2)po 4132, 80 zł (cztery tysiące sto trzydzieści dwa zł. i osiemdziesiąt groszy) brutto, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej każdemu niżej wymienionemu oskarżycielowi posiłkowemu tj: Z. Z., L. F., J. P.

(2), M. F.

(1), M. P.

(1), I. J., D. P.

(3), M. W.

(2), A. Z.

(3), M. Ł., J. J.

(4)M. J.

(2), M. S.

(1), M. D.

(2), M. R., A. C.

(3), L. G., E. R., L. P.

(2), R. J., U. K., K. W. , A. S.

(2), A. K.

(3), T. P., M. M.

(3), J. P.

(3), A. Z.

(4), D. S., J. J.

(2), M. J.

(3),F. S., Ł. D., W. F., J. C., G. M., P. G., A. R. , P. P.

(1), M. J.

(1), H. K., Ł. W.

(1), J. S.

(1), A. P.

(3), R. W., F. M. i T. K.

(2); - po 3837, 60 zł (trzy tysiące osiemset trzydzieści siedem zł. i sześćdziesiąt groszy) brutto tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżycielom posiłkowym: N. G., K. D., A. W., A. Z.

(2), Ł. W.

(2), P. D.

(2)P. i A. C.

(4); - po 3542, 40 zł (trzy tysiące pięćset czterdzieści dwa zł. i czterdzieści groszy) brutto; tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżycielom posiłkowym: B. S. i J. S.

(2); - oraz kwotę 2804, 40 zł (dwa tysiące osiemset cztery zł. i czterdzieści groszy) brutto tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżycielce posiłkowej M. L.

(2); XXXI. na podstawie art. 627 k.p.k. zasądził od oskarżonej: W. D. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe i wymierzył jej opłatę w kwocie 12 300 zł. (dwanaście tysięcy trzysta złotych), natomiast na podstawie art. 624§1 kpk. zwolnił pozostałych oskarżonych od kosztów sądowych i opłat. Wymieniony wyrok zaskarżyli obrońcy oskarżonego M. T.

(1)adw. P. S.

(5)i adw. J. S.

(3)w zakresie dotyczącym punktów: I, III-VII, IX-XII, zarzucając: I. obrazę prawa materialnego, tj. art. 523 ust. 2 w zw. z art. 57 ust. 1 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze, poprzez błędną ich wykładnię i uznanie, że obowiązkiem upadłego jest zawsze udzielanie syndykowi z własnej inicjatywy wyjaśnień dotyczących swojego majątku, gdy prawidłowa analiza pojęcia „potrzebnych wyjaśnień” wskazuje, że odnosi się do obowiązku upadłego udzielania odpowiedzi na wyraźnie postawione mu pytania i nie obejmuje obowiązku udzielania informacji z własnej inicjatywy oraz, że to od syndyka wymagane jest aktywne egzekwowanie wyjaśnień upadłego, które uznaje za potrzebne, II. obrazę prawa procesowego, tj.: 1) art. 7 KPK w zw. z art. 201 KPK poprzez bezrefleksyjne, sprzeczne z doświadczeniem życiowym, oparcie ustaleń na opiniach biegłego B. M., gdy stanowiły one niemiarodajny materiał dowodowy oraz były niespójne, niejasne i wewnętrznie sprzeczne, 2) art. 201 KPK w zw. z art. 193§2 KPK w zw. z art. 9§2 KPK poprzez zaniechanie powołania innego biegłego z powodów podanych w poprzednim punkcie, 3) art. 7 KPK w zw. z art. 410 KPK poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów oraz niedostrzeżenie całokształtu okoliczności ujawnionych na rozprawie głównej, poprzez: a) dowolną ocenę wyjaśnień oskarżonego i bezpodstawne odmówienie wiarygodności znacznej ich części, pomimo konsekwentnej, spójnie przedstawionej wersji zdarzeń, uznając ją za przyjętą linię obrony, gdy niemalże bezkrytycznie przyjęto wersję oskarżenia, b) odmówienie wiarygodności zeznaniom: B. N., I.G., D. C., W.K., S. F., zeznających na korzyść oskarżonego w zakresie, w jakim wskazywali na odbiór osoby A. D.

(1)i jego roli w firmie oraz zaprzeczających dokonywaniu jakichkolwiek remontów w nieruchomościach należących do oskarżonego z materiałów i środków finansowych firmy (...), 4) art. 415§1 KPK poprzez nieuwzględnienie wynikającej z tego przepisu klauzuli antykumulacyjnej i zobowiązanie oskarżonego do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem, pomimo ustalenia, że o roszczeniu wynikającym z przestępstwa prawomocnie orzeczono, 5) art. 424§1 pkt 1 KPK poprzez zaniechanie uzasadnienia zasady, wysokości i sposobu rozdzielenia poszczególnych kwot zasądzonych od oskarżonego tytułem obowiązku naprawienia szkody na podstawie art. 46§1 KK, 6) art. 167 KPK i art. 169§2 KPK w zw. z art. 170§1 pkt 5 KPK w zw. z art. 94§1 pkt 5 KPK poprzez bezpodstawne oddalenie wniosku dowodowego o dopuszczenie dowodu z dokumentów w postaci uchwał rady wierzycieli z 22.12.2016 r. i 10.02.2017 r., gdy dopuszczenie tych dowodów miało istotne znaczenie dla dokonania prawidłowej oceny faktycznych możliwości zaspokojenia roszczeń wierzycieli w postępowaniu upadłościowym oraz utwierdza w przekonaniu bezzasadności orzekania o obowiązku naprawienia szkody, III. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na: a) błędnym uznaniu, że oskarżony, jako człowiek wykształcony i dysponujący doświadczeniem życiowym, zdawał sobie sprawę, że jego zachowanie może doprowadzić do niewypłacalności i upadłości firmy oraz, że działania te były zamierzone i miały na celu przysporzenie korzyści majątkowych sobie oraz osobom bliskim, a przy realizacji tego celu obojętne mu było powodzenie działalności gospodarczej prowadzonej faktycznie przez A. D.

(2), gdy splot okoliczności faktycznych, zakończenie kariery zawodowej, brak perspektyw i manipulacja A. D.

(2)doprowadziła do podjęcia pochopnej, nieprzemyślanej decyzji o otwarciu i prowadzeniu działalności gospodarczej we własnym imieniu, pomimo braku jakiegokolwiek doświadczenia zawodowego i życiowego oraz wiedzy w prowadzeniu działalności o profilu deweloperskim oraz braku zdolności do miarodajnej oceny zagrożeń z tym związanych, b) błędnym uznaniu (w zakresie punktu I części dyspozytywnej), że oskarżony M. T.

(1)wspólne i w porozumieniu z A. D.

(2), działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, przewidując możliwość doprowadzenia do swojej niewypłacalności i godząc się na to, doprowadził do niewypłacalności przedsiębiorstwo (...), gdy brak jest dowodów na popełnienie tego przestępstwa w sposób umyślny, z zamiarem przynamniej ewentualnym, c) wadliwym przyjęciu, że oskarżony podejmował działania opisane w punkcie I części dyspozytywnej wyroku w ramach powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z A. D.

(2), gdy nie sposób udowodnić oskarżonemu świadome doprowadzenie do niewypłacalności czy upadłości przedsiębiorstwa (...), uwzględniając wielokrotne przekroczenie zaufania i uzurpowaną sobie samodzielność decyzyjną A. D.

(2), d) nieprawidłowym uznaniu, że oskarżony wiedział o zakazie prowadzenia działalności gospodarczej przez A. D.

(2), gdy zatajenie tej okoliczności było dla niego celowe i zamierzone, e) błędnym uznaniu, że M. T.

(1)zachowaniami zakwalifikowanymi jako ciąg przestępstw, opisanymi w punktach IV-VII, IX-X części dyspozytywnej wyroku wyczerpał ustawowe znamiona przestępstwa z art. 300§2 KK w zw. z art. 300§3 KK, gdy prawidłowa ocena stanu faktycznego, w tym brak udowodnienia zamiaru, a częściowo i skutku (w zakresie powrotu majątku do masy upadłości i usunięcia niezasadnych roszczeń z list wierzytelności) prowadzi do odmiennych wniosków,

1. f)bezzasadne nieuwzględnienie istotnych okoliczności faktycznych, jakimi było wniesienie przez byłą żonę oskarżonego do masy upadłości 300.000 zł, gdy okoliczności te przemawiają na korzyść oskarżonego i świadczą o jego pożądanej postawie procesowej tuż po wszczęciu postępowania w sprawie i powinny zostać uwzględnione przy wymiarze kary,
2. g)nieuprawnionym przyjęciu, że M. T.

(1), wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi nie współpracował z syndykiem masy upadłości i nie przekazywał mu wszystkich informacji dotyczących swojego majątku, gdy okoliczności faktyczne sprawy i zgromadzony materiał dowodowy (oświadczenia i wyjaśnienia oskarżonego) składane syndykowi, nie dają podstaw do przyjęcia takich ustaleń, IV. rażącą niewspółmierność kar jednostkowych i kary łącznej 5 lat pozbawienia wolności wymierzonych oskarżonemu, tak w zakresie ich rodzaju, jak i wysokości, wynikające z błędnego przyjęcia zbyt wysokiego stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynów zarzuconych oskarżonemu oraz pominięcia jego postawy po popełnieniu przestępstwa i w toku postępowania przygotowawczego; oraz orzeczenie bezwzględnej kary pozbawienia wolności w stosunku do sprawcy, wobec którego orzeczenie kary izolacyjnej przekracza stopień winy i społecznej szkodliwości przestępstw, których dokonał wskazując, że kara ta jest nieadekwatna do celów zapobiegawczych i wychowawczych, jakie powinna spełnić w zakresie prewencji szczególnej, w sytuacji, gdy wymierzenie kary łagodniejszej rodzajowo spełniłoby wszystkie cele prewencji ogólnej oraz indywidualnej względem oskarżonego. Podnosząc wymienione zarzuty skarżący wnieśli o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie M. T.

(1)od zarzucanych mu czynów opisanych w punktach I, IV-VII, IX-XI części dyspozytywnej wyroku, ewentualnie o:

1. zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez przyjęcie, że oskarżony czyn z punktu I części dyspozytywnej wyroku popełnił nieumyślnie i zakwalifikowanie go z art. 301§3 KK,
2. zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez uchylenie orzeczenia o obowiązku naprawienia szkody na podstawie art. 46§1 KK,
3. zmianę orzeczenia w zakresie kar jednostkowych co do czynów opisanych w punktach I, IV-VII, IX-XI poprzez ich złagodzenie oraz orzeczenia o karze łącznej w granicach umożliwiających warunkowe zawieszenie jej wykonania przy uwzględnieniu art. 4§1 KK,
4. o zwolnienie M. T.

(1)od ponoszenia kosztów i opłaty sądowej za drugą instancję z uwagi na trudną sytuację rodzinną, majątkową i brak dochodów umożliwiających poniesienie tych opłat bez uszczerbku dla utrzymania siebie i rodziny. Wyrok zaskarżyli także obrońcy oskarżonej W. D. adw. J. G. i adw. K. K.

(3)w punktach XIX – XXII i XXXI zarzucając: I. obrazę przepisów prawa materialnego, tj.: 1. art. 18§3 KK w zw. z art. 302§3 KK w zb. z art. 302§1 KK w zw. z art. 11§2 KK, wyrażającą się:

1. a)w przyjęciu, że możliwa jest realizacja znamion pomocnictwa do przestępstwa z art. 302§1 KK i/lub z art. 302§3 KK przez wierzyciela, który domaga się, a następnie przyjmuje spłatę swej wierzytelności od dłużnika nie będącego w stanie zaspokoić pozostałych wierzycieli, gdy – czego sąd nie wziął pod uwagę – wierzyciel jest nie tylko uprawniony, ale w pewnych sytuacjach również zobowiązany do podjęcia zachowania zmierzającego do zaspokojenia swoich roszczeń, a ponadto, że to nie na wierzycielu spoczywa „obowiązek lojalności” względem pozostałych współwierzycieli, ale powstrzymywanie się od uprzywilejowania któregokolwiek z nich stanowi obowiązek dłużnika,
2. b)w niedostrzeżeniu, że podmiotem (bezpośrednim sprawcą) przestępstwa z art. 302§3 KK może być wyłącznie wierzyciel , a – co za tym idzie – nie mógł jego znamion zrealizować w formie sprawczej M. T.

(1)będący dłużnikiem, w konsekwencji zaś, nie mogła być pomocnikiem do jego popełnienia wierzycielka M. T.

(1)– W. D., 2. art. 18§3 KK w zw. z art. 300§2 KK wyrażającą się w przyjęciu, że:

1. a)możliwa jest realizacja znamion pomocnictwa do przestępstwa z art. 300§2 KK przez wierzyciela, który – w celu wyegzekwowania swej wierzytelności oraz dążąc do jej zaspokojenia – nabywa zagrożony zajęciem składnik majątku dłużnika, który udaremnia lub uszczupla w ten sposób zaspokojenie innych wierzycieli, gdy – czego sąd nie wziął pod uwagę – wierzyciel jest nie tylko uprawniony, ale w pewnych sytuacjach również zobowiązany do podjęcia zachowania zmierzającego do zaspokojenia swoich roszczeń, a ponadto, że to nie na wierzycielu spoczywa „obowiązek lojalności” względem pozostałych współwierzycieli,
2. b)uprzywilejowany przez dłużnika wierzyciel może być potraktowany jak osoba udzielająca pomocy do przestępstwa z art. 300§2 KK, gdy – czego sąd nie wziął pod uwagę – gdyby wierzyciel mógł w formie niesprawczej współdziałać w popełnieniu przestępstwa z art. 300§2 KK, to miałby on zdolność do występowania nie tylko w charakterze pomocnika, ale także podżegacza do tego przestępstwa, co musiałoby prowadzić do niedającego się zaakceptować wniosku, że podżeganiem do przestępstwa z art. 300§2 KK byłoby samo domaganie się spłaty wierzytelności polegającej na przeniesieniu własności zagrożonego zajęciem składnika majątku dłużnika, a nawet sugerowanie, czy nakłanianie do takiego zachowania, 3. art. 11§2 KK w zw. z art. 300§2 KK oraz art. 302§1 KK wyrażającej się w przyjęciu, że znamiona określone w obu wskazanych przepisach mogą zostać zrealizowane jednoczynowo, a w konsekwencji, że w rachubę wchodzi ich kumulacja w przyjętej przez sąd kwalifikacji prawnej czynu przypisanego W. D., II. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku, tj: 1. art. 8 KPK przez zaniechanie poczynienia samodzielnych ustaleń faktycznych i oparcie wyroku na ustaleniach Sądu Okręgowego we Wrocławiu zawartych w wyroku z 17.06.2013 r., I C 1585/11, 2. art. 4 KPK, art. 7 KPK, art. 92 KPK i art. 410 KPK przez przekroczenie granic zasad obiektywizmu, swobodnej oceny dowodów, a następnie zaniechanie uwzględnienia całokształtu okoliczności ujawnionych w postępowaniu, przy jednoczesnym:
3. a)odmówieniu wiarygodności w znacznej części wyjaśnieniom W. D. w zakresie: ⚫ sytuacji rodzinnej oskarżonej i braku jakichkolwiek relacji jej i jej córki A. T.

(1)z A. D.

(2), ⚫ celu zakupu przez oskarżoną nieruchomości (...), ⚫ treści umowy w przedmiocie finansowania inwestycji w nieruchomość (...) łączącej oskarżoną z M. T.

(1)i wyraźnego w niej zastrzeżenia, że A. D.

(2)nie będzie współpracował z M. T.

(1)w sprawach zarządu tą nieruchomością, ⚫ rzeczywistej przyczyny przeniesienia na oskarżoną udziałów w (...), ⚫ braku wiedzy, co do sytuacji finansowej firmy (...), b) bezzasadnym odmówieniu wiarygodności wyjaśnieniem M. T.

(1)złożonym na rozprawie w zakresie, w jakim potwierdził wyjaśnienia oskarżonej, c) bezzasadnym odmówieniu wiarygodności zeznaniom A. D.

(2)złożonym na rozprawie, a uznaniu za wiarygodne jego wyjaśnień złożonych w postępowaniu przygotowawczym, d) pominięciu istotnych okoliczności wynikających z zeznań B. N.

(3)i R. T., w zakresie, w jakim potwierdzili wersję oskarżonej, a w konsekwencji dokonanie błędnej rekonstrukcji strony podmiotowej czynu przypisanego W. D., opierającego się na domniemaniu stanu jej świadomości oraz zamiaru pokrzywdzenia wierzycieli, 3. art. 410 KPK poprzez pominięcie istotnych okoliczności wynikających z zeznań świadków: E. i A. P.

(2), K. i Ł. W.

(1), K. M.

(1), L. F., Z. Z., K. M.

(2), E. i R. Z.

(1), dotyczących nieuczciwego postępowania A. D.

(2)oraz treści przekazywanych przez niego tym osobom nieprawdziwych informacji o stanie prowadzonych przez niego inwestycji, co jednoznacznie potwierdza, że również M. T.

(1)uzyskiwał od niego nieprawdziwe informacje o sytuacji finansowej firmy (...), częściowo przekazywane następnie W. D., 4. art. 410 KPK przez pominięcie istotnych okoliczności wynikających ze zgromadzonego materiału dowodowego mających bezpośredni wpływ na kwestię odpowiedzialności karnej W. D., a w szczególności, że: a) zakup nieruchomości (...) został w całości sfinansowany przez W. D. z jej prywatnych środków, b) nieruchomość (...) została kupiona przez W. D. wyłącznie w celu spowodowania zaniechania przez M. T.

(1)współpracy z A. D.

(2)przy prowadzonej działalności gospodarczej,

1. c)nieruchomość (...) nie była remontowana ze środków firmy (...),
2. d)przeniesienie przez M. T.

(1)na rzecz W. D. udziału w użytkowaniu wieczystym i własności nieruchomości (...) podyktowane było wyłącznie ewidentnym naruszeniem przez M. T.

(1)warunków współpracy przy realizacji inwestycji w (...), przez zaangażowanie w tę inwestycję A. D.

(2),

1. e)W. D. nie posiadała informacji na temat stanu majątkowego firmy (...) przez cały okres jej działalności,
2. f)dokonany przez W. D. z jej osobistego majątku zakup nieruchomości (...) przyniósł M. T.

(1)wymierne korzyści majątkowe, które przyczyniły się do zwiększenia możliwości realizacji przez niego zaciągniętych zobowiązań oraz zwiększyły możliwość zaspokojenia wierzycieli, g) wcześniejsze przeniesienie na W. D. udziału w użytkowaniu wieczystym i własności nieruchomości (...) było korzystne dla M. T.

(1), przy jednoczesnym zaniechaniu ustalenia, w jakiej wysokości roszczenie W. D. o zwrot udzielonej M. T.

(1)pożyczki zostałoby zaspokojone, gdyby 2/3 udziału w nieruchomości (...) nie zostało przeniesione na W. D., ale dochodziłaby zwrotu swoich wierzytelności w postępowaniu upadłościowym razem ze wszystkimi pokrzywdzonymi, 5. art. 7 KPK, art. 410 KPK w zw. z art. 201 KPK i art. 196§3 KPK przez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów w następstwie uznania za wiarygodne w całości opinii biegłego B. M.

(2)z 31.08.2013 r. oraz uzupełniającej opinii z 15.11.2016 r. i zeznań biegłego złożonych na rozprawie, gdy opinie pisemne są ze sobą sprzeczne oraz sprzeczne z zeznaniami biegłego złożonymi na rozprawie, a także są niejasne i zawierają sformułowania jednoznacznie wskazujące, że biegły wykroczył poza zakres swojej specjalności, co wynika również z jego zeznań złożonych na rozprawie, które to sformułowania zostały przejęte przez sąd, przy czym opinie te zawierają sformułowania oczywiście osłabiające zaufanie do wiedzy i bezstronności biegłego, 6. art. 415§5 KPK w zw. z art. 46 KK wyrażającą się w niedostrzeżeniu, że wobec faktu, że o roszczeniu pokrzywdzonych, jakie mogłoby wynikać z przestępstwa przypisanego W. D. orzeczono w wyroku sądu cywilnego uwzględniającego skargę paulińską, mocą którego roszczenie to zostało skonsumowane, a w związku z tym zaistniały przesłanki do zastosowania klauzuli antykumulacyjnej, która nie pozwala na ponowną restytucję, polegającą na orzeczeniu obowiązku naprawienia szkody na podstawie art. 46 KK. W konkluzji skarżący wnieśli o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie W. D., ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji. Rzeczony zaskarżył obrońca I. T. w zakresie punktów XXIII, XXIV oraz od XXV do XXIX wyroku, zarzucając: I. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na: 1) zaniechaniu ustalenia, że 13.11.2006 r. A. D.

(2)i A. D.

(3)zawarli z małżonkami S. umowę przedwstępną sprzedaży nieruchomości w I. i zobowiązali się kupić tą nieruchomość za cenę 2.375.000 zł (dalej NIERUCHOMOŚĆ), z czego została zapłacona kwota 100.000 zł., a przyrzeczona umowa miała być zawarta 10.01.2007 r., co nastąpiło, 2) ustaleniu, że M. T.

(1)doprowadził do niewypłacalności przedsiębiorstwo (...) w ten sposób, że przeprowadził drenaż środków tej firmy, inwestując w NIERUCHOMOŚĆ z oskarżoną i A. D.

(3), że zakup NIERUCOMOŚCI nie był uzasadniony celami gospodarczymi i miał bezpośredni wpływ na niezrealizowanie innych zadań budowlanych ww. firmy, że spłata tzw. starych długów A. D.

(2)i A. D.

(3)doprowadziła firmę do upadłości, 3) ustalenie, że nabycie NIERUCHOMOŚCI było wyprowadzeniem środków ww. firmy, konsekwencje jej zakupu były łatwe do przewidzenia i wiedziała to oskarżona, że zawierając umowę w dniu 10.01.2007 r. działała zamiarem ewentualnym udzielenia M. T.

(1)pomocnictwa do doprowadzenia ww. firmy do niewypłacalności, że oskarżona w dniu 10.01.2007 r. oskarżona wiedziała, że marek Trejgis i A. D.

(2)będą swobodnie dysponować środkami pieniężnymi firmy, inwestować w kolejne nieruchomości, w tym w (...), spłacać „stare długi”, co doprowadzi firmę do niewypłacalności, 4) ustalenie, że 12.05.2012 r. oskarżona usiłowała nakłonić A. D.

(2)do wyłudzenia od lekarza zwolnienia stwierdzającego, że nie może brać udziału w rozprawie, przez wprowadzenie go w błąd, co do stanu jego zdrowia i posłużenie się nim przed SR w O., gdy faktycznie oskarżona chciała, aby A. D.

(2)wykorzystał prawdziwe zaświadczenie lekarskie, że nie może brać udziału w rozprawie, które miał uzyskać w związku z rzeczywistą chorobą o czym oskarżona wiedziała, co A. D.

(2)zrobił i nie brał udziału w ww. rozprawie, 5) ustalenie, że szkody poniesione przez część pokrzywdzonych nie zostały naprawione, choć zostały one zaspokojone przez syndyka masy upadłości 6) błędnym ustaleniu wysokości szkody, II. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, tj.:

1. art. 424 KPK przez zastępowanie ustaleń faktycznych zwrotami kwalifikującymi, co utrudnia kontrolę odwoławczą zaskarżonego wyroku,
2. art. 170§1 KPK w zw. z art. 393 KPK przez oddalenie wniosku o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania w charakterze świadka M. T.

(1)w sprawie I Ns 478/11 przed SR w O.,

1. art. 415§1 KPK przez jego niezastosowanie,
2. art. 49§1 KPK przez przyjęcie, że wypełnienie znamion czynu z art. 301§2 KK naruszyło bezpośrednio dobro prawne pokrzywdzonych III. obrazę prawa materialnego przez przyjęcie, że:
3. czyn z art. 301§2 KK może być popełniony w zamiarze ewentualnym lub przyjęcie, że nabycie NIERUCHOMOŚCI stanowi znamię tego przestępstwa, choć podpada pod znamiona przestępstwa z art. 301§3 KK,
4. oskarżona wypełniła znamiona czynu zabronionego polegającego na usiłowaniu podżegania A. D.

(2)do wyłudzenia poświadczenia nieprawdy i użycia tego dokumentu, gdy z ustaleń faktycznych wynika co innego. Podnosząc wymienione zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyrok w punkcie XXIII przez uniewinnienie oskarżonej oraz uchylenie punktów XXIV oraz od XXVI do XXIX wyroku. Wymieniony wyrok zaskarżył w całości na niekorzyść wszystkich oskarżonych oskarżyciel publiczny, zarzucając: 1. błędy w ustaleniach faktycznych mające wpływ na treść orzeczenia wyrażające się: a) w zakresie punktu I części dyspozytywnej wyroku: ⚫ niezasadnym zaniechaniem przyjęcia, że M. T.

(1)w dniu 27.03.2007 r. doprowadził M. i A. S.

(4)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wprowadzenie tych pokrzywdzonych w błąd przy zawieraniu umowy sprzedaży nieruchomości w postaci trzech działek gruntowych w I., co do zamiaru zapłaty oraz swoich możliwości finansowych w zakresie wywiązania się z umowy, co skutkowało zawarciem przez nich rzeczonej umowy i dokonania niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez przeniesienie własności nieruchomości przed otrzymaniem całej ceny, tj. zamiast 2.375.000 zł, jedynie 1.350.324,13 zł., ⚫ niezasadnym zaniechaniu przyjęcia, że M. T.

(1)w dniu 14.12.2007 r., reprezentowany przez A. D.

(2)podpisał umowę przedwstępną sprzedaży swoich udziałów W. D., przy czym A. D.

(2)i W. D. poprzez złożenie niezgodnego z prawdą oświadczenia przed notariuszem J. T.

(1)wyłudzili w akcie notarialnym poświadczenie nieprawdy, że kwota 1.980.000 zł należna tytułem zapłaty została zapłacona, b) w zakresie punktu IV części dyspozytywnej niezasadne zaniechanie przyjęcia, że w dniu 24.09.2008 r. M. T.

(1)i reprezentujący go A. D.

(2)oraz W. D. wyłudzili poświadczenie nieprawdy w treści aktu notarialnego dotyczącego umowy przeniesienia użytkowania wieczystego gruntu oraz własności budynków, w celu zwolnienia się z długów, przez podstępne wprowadzenie w błąd notariusza M. M.

(6)co do okoliczności, że w dniu 16.05.2007 r. W. D. zawarła z M. T.

(1)umowę pożyczki w kwocie 1.220.000 zł, gdy w rzeczywistości w dniu 16.05.2007 r. kwota tej pożyczki nie została udzielona, ani nie została sporządzona umowa pożyczki w dacie jej wystawienia, c) w zakresie punktu V części dyspozytywnej wyroku niezasadne zaniechanie przyjęcia, że M. T.

(1)w dniu 23.03.2009 r. we W., działając wspólnie i w porozumieniu z A. D.

(2)i A. D.

(1)z domu S., wyłudził od notariusza poświadczenie nieprawdy w akcie notarialnym, poprzez niezgodne z prawdą wskazanie, że A. D.

(1)zapłaciła za kupione udziały 100.000 zł, d) w zakresie punktu VI części dyspozytywnej wyroku niezasadne zaniechanie przyjęcia, że M. T.

(1)w dniu 5.05.2009 r., działając wspólnie i w porozumieniu z A. D.

(2)i B. K.

(2)wyłudził poświadczenie nieprawdy od notariusza M. M.

(6)w treści aktu notarialnego dotyczącego przedwstępnej umowy sprzedaży pięciu lokali mieszkalnych oraz udziału w wysokości 10/31 we współwłasności garażu w S. oraz podstępne wprowadzenie w błąd tego notariusza przy sporządzaniu przedwstępnej umowy sprzedaży nieruchomości, przez złożenie nieprawdziwego oświadczenia, że z ustalonej ceny 820.000 zł A. D.

(2)otrzymał przed zawarciem aktu notarialnego 800.000 zł, co skutkowało kolejnym oświadczeniem w treści tego aktu notarialnego o wyrażeniu przez M. T.

(1)zgody na ustanowienie hipoteki w kwocie 800.000 zł. na rzecz B. K.

(2), e) w zakresie punktu VII części dyspozytywnej wyroku niezasadne zaniechanie przyjęcia, że M. T.

(1)w dniu 29.02.2009 r., wspólnie i w porozumieniu z A. D.

(2)usiłował usunąć swój majątek w postaci zagrożonej zajęciem działki nr (...) w I., w ten sposób, że wyłudził od notariusza M. M.

(7)poświadczenie nieprawdy w treści aktu notarialnego dotyczącego sprzedaży tej działki P. S.

(4)i nieprawdziwie oświadczył, że z umówionej ceny sprzedaży 500.000 zł zapłacono kwotę 150.000 zł., f) w zakresie punktu VIII części dyspozytywnej wyroku niezasadne uznanie, że M. T.

(1)nie jest winny popełnienia zarzuconego mu w punkcie V aktu oskarżenia czynu, gdy prawidłowe ustalenia wskazują, że M. T.

(1)12.11.2009 r. we W., działając wspólnie i w porozumieniu z W. S. i A. D.

(2), wyłudził od notariusz B. R. poświadczenie nieprawdy w treści aktu notarialnego rozwiązania przedwstępnej umowy sprzedaży lokalu mieszalnego w I., przez podstępne wprowadzenie jej w błąd, że kwota 40.000 zł została zwrócona W. S. przez M. T.

(1), a co do pozostałej do zwrotu kwoty 180.000 zł M. T.

(1)poddał się egzekucji, gdy w rzeczywistości M. T.

(1)zwrócił kwotę 135.000 zł, a pozostała do zwrotu jedynie kwota 25.000 zł., g) w zakresie punktu XI części dyspozytywnej wyroku przez niezasadne zaniechanie przyjęcia, że M. T.

(1)ukrył swoje aktywa majątkowe na terenie Francji, czym uszczuplił zaspokojenie wielu wierzycieli w kwocie nie mniejszej niż 630.000 zł oraz działał w celu udaremnienia wykonania postanowienia o upadłości, h) w zakresie punktu XIV części dyspozytywnej wyroku niezasadne zaniechanie przyjęcia, że A. D.

(1)w dniu 23.03.2009 r., działając wspólnie i w porozumieniu z A. D.

(2)i M. T.

(1)wyłudziła od notariusza poświadczenie nieprawdy w akcie notarialnym poprzez niezgodne z prawdą podanie, że zapłacenie za udziały 100.000 zł., i) w zakresie punktu XIX części dyspozytywnej wyroku niezasadne zaniechanie przyjęcia, że w dniu 14.12.2007 r. W. D., poprzez złożenie niezgodnego z prawdą oświadczenia, wyłudziła poświadczenie nieprawdy w akcie notarialnym, że kwota 1.980.000 zł należna tytułem zapłaty z umowy zawartej z M. T.

(1)została jej zapłacona, a także niezasadne zaniechanie przyjęcia, że 24.09.2008 r. W. D. wspólnie z A. D.

(2)wyłudziła poświadczenie nieprawdy w treści aktu notarialnego dotyczącego umowy przeniesienia użytkowania wieczystego gruntu oraz własności budynków, w celu zwolnienia się z długu, przez podstępne wprowadzenie w błąd notariusza M. M.

(6), co do tego, że 16.05.2007 r. zawarła z M. T.

(1)umowę pożyczki w kwocie 1.220.000 zł., gdy takiej umowy nie zawarła, j) w zakresie punktu XXIII części dyspozytywnej wyroku niezasadne zaniechanie przyjęcia, że I. T., działając wspólnie i w porozumieniu z M. T.

(1)oraz innymi osobami, świadoma sytuacji finansowej przedsiębiorstwa (...), w dniu 27.03.2007 r. doprowadziła M. i A. S.

(4)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wprowadzenie ich w błąd przy zawieraniu umowy sprzedaży działek gruntowych w I., co do zamiaru zapłacenia za nie oraz swoich możliwości finansowych wywiązania się z umowy, skutkiem czego było zawarcie rzeczonej umowy i przeniesienie własności nieruchomości przed otrzymaniem całej kwoty, tj. 1.350.324,13 zł, zamiast 2.375.000 zł. 2. obrazę przepisów prawa materialnego: a) w zakresie punktu I części dyspozytywnej wyroku, poprzez niezasadne, wynikające z uchybień wskazanych w punkcie 1a apelacji zaniechanie zastosowania w kwalifikacji prawnej czynu przypisanego M. T.

(1)przepisów art. 286§1 KK w zw. z art. 294§1KK oraz art. 272 KK i uznanie oskarżonego za winnego popełnienia czynu z art. 301§2 KK w zw. z art. 12 KK, gdy prawidłową kwalifikacją prawną jest art. 301§2 KK i art. 286§1 KK w zw. z art. 294§1 KK ki art. 272 KK w zw. z art. 11§2 KK w zw. z art. 12 KK, a podstawą wymiaru kary 4 lat pozbawienia wolności art. 286§1 KK w zw. z art. 294 KK, b) w zakresie punktu IV części dyspozytywnej wyroku, poprzez niezasadne, wynikające z uchybień wskazanych w punkcie 1b apelacji zaniechanie zastosowania w kwalifikacji prawnej czynu przypisanego M. T.

(1)przepisu art. 272 KK oraz zastosowanie art. 300§3 KK, zamiast art. 300§3 KK w zw. z art. 300§1 KK i uznanie oskarżonego za winnego popełnienia czynu z art. 300§2 KK w zw. z art. 300§3 KK w zw. z art. 302§1 KK w zw. z art. 11§2 KK, gdy prawidłową kwalifikacją prawną przypisanego czynu jest art. 300§3 KK w zw. z art. 300§1 KK i art. 300§2 KK i art. 302§1 KKi art. 272 KK w zw. z art. 11§2 KK, c) w zakresie punktu V części dyspozytywnej wyroku, poprzez niezasadne, wynikające z uchybień wskazanych w punkcie 1c apelacji zaniechanie zastosowania w kwalifikacji prawnej czynu przypisanego M. T.

(1)przepisu art. 272 KK oraz zastosowanie art. 300§3 KK, zamiast art. 300§3 KK w zw. z art. 300§1 KK i uznanie oskarżonego za winnego popełnienia czynu z art. 300§2 KK w zw. z art. 300§3 KK w zw. z art. 302§1 KK w zw. z art. 11§2 KK, gdy prawidłową kwalifikacją prawną przypisanego czynu jest art. 300§3 KK w zw. z art. 300§1 KK i art. 300§2 KK i art. 302§1 KKi art. 272 KK w zw. z art. 11§2 KK, d) w zakresie punktu VI części dyspozytywnej wyroku, poprzez niezasadne, wynikające z uchybień wskazanych w punkcie 1d apelacji zaniechanie zastosowania w kwalifikacji prawnej czynu przypisanego M. T.

(1)przepisu art. 272 KK oraz zastosowanie art. 300§3 KK, zamiast art. 300§3 KK w zw. z art. 300§1 KK i uznanie oskarżonego za winnego popełnienia czynu z art. 300§2 KK w zw. z art. 300§3 KK w zw. z art. 302§1 KK w zw. z art. 11§2 KK, gdy prawidłową kwalifikacją prawną przypisanego czynu jest art. 300§3 KK w zw. z art. 300§1 KK i art. 300§2 KK i art. 302§1 KKi art. 272 KK w zw. z art. 11§2 KK, e) w zakresie punktu VII części dyspozytywnej wyroku, poprzez niezasadne, wynikające z uchybień wskazanych w punkcie 1e apelacji zaniechanie zastosowania w kwalifikacji prawnej czynu przypisanego M. T.

(1)przepisu art. 272 KK oraz zastosowanie art. 300§3 KK, zamiast art. 300§3 KK w zw. z art. 300§1 KK i uznanie oskarżonego za winnego popełnienia czynu z art. 300§2 KK w zw. z art. 300§3 KK w zw. z art. 302§1 KK w zw. z art. 11§2 KK, gdy prawidłową kwalifikacją prawną przypisanego czynu jest art. 300§3 KK w zw. z art. 300§1 KK i art. 300§2 KK i art. 302§1 KKi art. 272 KK w zw. z art. 11§2 KK, f) w zakresie punktu VIII części dyspozytywnej wyroku, poprzez niezasadne uznanie, że czyn zarzucony M. T.

(1)nie wyczerpuje znamion czynu z art. 272 KK,

1. g)w zakresie punktu IX części dyspozytywnej wyroku, poprzez niezasadne zastosowanie art. 300§3 KK, zamiast art. 300§3 KK w zw. z art. 300§1 KK i uznanie oskarżonego za winnego popełnienia czynu z art. 300§2 KK w zw. z art. 300§3 KK w zw. z art. 302§1 KK w zw. z art. 11§2 KK, gdy prawidłową kwalifikacją prawną przypisanego czynu jest art. 300§3 KK w zw. z art. 300§1 KK i art. 300§2 KK i art. 302§1 KK i art. 272 KK w zw. z art. 11§2 KK,
2. h)w zakresie punktu X części dyspozytywnej wyroku, poprzez niezasadne zastosowanie art. 300§3 KK, zamiast art. 300§3 KK w zw. z art. 300§1 KK i uznanie oskarżonego za winnego popełnienia czynu z art. 300§2 KK w zw. z art. 300§3 KK w zw. z art. 302§1 KK w zw. z art. 11§2 KK, gdy prawidłową kwalifikacją prawną przypisanego czynu jest art. 300§3 KK w zw. z art. 300§1 KK i art. 300§2 KK i art. 302§1 KK i art. 272 KK w zw. z art. 11§2 KK,
3. i)w zakresie punktu XI części dyspozytywnej wyroku, poprzez niezasadne, wynikające z uchybień wskazanych w punkcie 1g apelacji zaniechanie zastosowania w kwalifikacji prawnej czynu przypisanego M. T.

(1)art. 300§3 KK w zw. z art. 300§1 i art. 300§2 KK w zw. z art. 11§2 KK i uznanie oskarżonego za winnego popełnienia czynu z art. 523 ust. 2 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze, gdy właściwą kwalifikacją prawną jest art. 523 ust. 2 wym. ustawy i art. 300§3 KK w zw. z art. 300§1 KK i art. 300§2 KK w zw. z art. 11§2 KK, j) w zakresie punktu XIV części dyspozytywnej wyroku, poprzez niezasadne, wynikające z uchybień wskazanych w punkcie 1h apelacji, zaniechanie zastosowania w kwalifikacji prawnej czynu przypisanego A. D.

(1)art. 272 KK oraz zastosowanie kwalifikacji prawnej z art. 300§3 KK, zamiast art. 300§3 KK w zw. z art. 300§1 KK i uznanie oskarżonej za winna popełnienia czynu z art. 300§2 KK w zw. z art. 300§3 KK w zw. z art. 11§2 KK, gdy prawidłową kwalifikacją prawną przypisanego czynu jest art. 300§3 KK w zw. z art. 300§1 KK i art. 300§2 KK i art. 272 KK w zw. z art. 11§2 KK, k) w zakresie punktu XV części dyspozytywnej wyroku, poprzez niezasadne zaniechanie podania w kwalifikacji prawnej czynu przypisanego A. D.

(1)przepisów art. 273 KK oraz art. 297§1 KK i uznanie jej za winną czynu z art. 286§1 KK w zw. z art. 12 KK w zw. z art. 4§1 KK, gdy prawidłową kwalifikacją czynu jest art. 297§1 KK i art. 273 KK i art. 286§1 KK w zw. z art. 11§2 KK w zw. z art. 12 KK w zw. z art. 4§1 KK,

1. l)w zakresie punktu XIX części dyspozytywnej wyroku, poprzez niezasadne, wynikające z uchybień wskazanych w punkcie 1i apelacji, zaniechanie zastosowania w kwalifikacji prawnej czynu przypisanego W. D. art. 272 KK oraz zastosowanie kwalifikacji prawnej z art. 18§3 KK w zw. z art. 300§2 KK zb. z art. 18§3 KK w zw. z art. 302§3 KK w zb. z art. 302§1 KK w zw. z art. 11§2 KK, gdy prawidłową kwalifikacją prawna jest art. 18§3 KK w zw. z art. 300§3 KK w zw. z art. 300§1 KK i art. 18§3 KK w zw. z art. 300§2 KK i art. 18§3 KK w zw. z art. 302§3 KK w zw. z art. 302§1 KK i art. 272 KK w zw. z art. 11§2 KK w zw. z art. 12 KK,
2. m)w zakresie punktu XXXIII części dyspozytywnej wyroku, przez niezasadne, wynikające z uchybień wskazanych w punkcie 1j apelacji zaniechanie zastosowania w kwalifikacji prawnej czynu przypisanego I. T. przepisów art. 286§1 KK w zw. z art. 294 KK i uznanie oskarżonej za winną czynu z art. 18§3 KK w zw. z art. 301§2 KK, gdy prawidłową kwalifikacją jest art. 286§1 KK w zw. z art. 294 KK i art. 18§3 KK w zw. z art. 301§2 KK w zw. z art. 11§2 KK, a podstawą wymiaru kary art. 286§1 KK w zw. z art. 294 KK. Formułując wymienione zarzuty oskarżyciel publiczny wniósł o: 1. zmianę wyroku w punkcie I części dyspozytywnej poprzez przyjęcie, że M. T.

(1)popełnił czyn z art. 301§2 KK i art. 286§1 KK w zw. z art. 294 KK i art. 272 KK w zw. z art. 11§2 KK w zw. z art. 12 KK i oparcie orzeczenia o karze na art. 286§1 KK w zw. z art. 294 KK, 2. zmianę wyroku w punkcie IV, V, VI i VII części dyspozytywnej poprzez uznanie, że M. T.

(1)popełnił czyn z art. 300§3 KK w zw. z art. 300§1 KK i art. 300§2 KK i art. 272 KK w zw. z art. 11§2 KK, 3. zmianę wyroku w punkcie VIII części dyspozytywnej poprzez uznanie, że M. T.

(1)popełnił czyn z art. 272 KK i wymierzenie mu za ten czyn kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, 4. zmianę wyroku w punkcie IX i X części dyspozytywnej poprzez uznanie, że przypisane M. T.

(1)przestępstwa z art. 300§3 KK w zw. z art. 300§1 KK i z art. 300§2 KK w zw. z art. 11§2 KK stanowią ciąg przestępstw i wymierzenie mu za to kary 2 lat pozbawienia wolności, 5. zmianę wyroku w punkcie XI części dyspozytywnej poprzez uznanie, że M. T.

(1)popełnił czyn z art. 523 ust. 2 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze i art. 300§3 KK w zw. z art. 300§1 KK i art. 300§2 KK w zw. z art. 11§2 KK i wymierzenie mu za ten czyn kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, 6. zmianę wyroku w punkcie XIV części dyspozytywnej poprzez uznanie, że A. D.

(1)popełniła czyn z art. 18§3 KK w zw. z art. 300§3 KK w zw. z art. 300§1 KK i art. 18§3 KK w zw. z art. 300§2 KK i art. 272 KK w zw. z art. 11§2 KK,

1. zmianę wyroku w punkcie XIX części dyspozytywnej poprzez uznanie, że W. D. popełniła czyn z art. 18§3 KK w zw. z art. 300§3 KK w zw. z art. 300§1 KK i art. 18§3 KK w zw. z art. 300§2 KK i art. 18§3 KK w zw. z art. 302§3 KK w zw. z art. 302§1 KK i art. 272 KK w zw. z art. 11§2 KK w zw. z art. 12 KK,
2. zmianę wyroku w punkcie XXIII części dyspozytywnej poprzez uznanie, że I. T. popełniła czyn z art. 286§1 KK w zw. z art. 294 KK i art. 18§3 KK w zw. z art. 301§2 KK w zw. z art. 11§2 KK, oraz utrzymanie w mocy wyroku w pozostałej części. Wymieniony wyrok zaskarżył pełnomocnik z urzędu oskarżycieli posiłkowych: M. L.

(2), P. S.

(2), M. W.

(2), R. W., D. P.

(4), N. G., A. S.

(2), J. S.

(1), L. F., odnośnie do oskarżonych M. T.

(1), W. D. oraz I. T., co do środka kompensacyjnego, w zakresie, w jakim nie orzeczono obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem na rzecz pokrzywdzonych M. L.

(2), P. S.

(2)(A. S.

(5)), D. P.

(4), N. G. oraz nie orzeczono wymienionego obowiązku na rzecz L. F. solidarnie od oskarżonych M. T.

(1), W. D. oraz I. T., a także nie orzeczono nawiązki na rzecz pokrzywdzonych M. W.

(2), R. W., D. P.

(4), N. G., A. S.

(2), J. S.

(1), zarzucając wyrokowi: 1. błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść orzeczenia, przez przyjęcie, że pokrzywdzeni M. L.

(2), P. S.

(2), D. P.

(1), N. G. złożyli wnioski z art. 46§1 KK po zamknięciu przewodu sądowego, co nie miało miejsca,

1. niesłuszne niezastosowanie nawiązki z art. 46§2 KK, pomimo wniosku prokuratora i pełnomocnika pokrzywdzonych oraz pomimo orzeczenia środka kompensacyjnego na rzecz znakomitej większości pokrzywdzonych,
2. obrazę art. 415 KC polegającą na niewłaściwej wykładni tego przepisu i nieprzyjęciu przez sąd, że szkoda obejmuje szkodę rzeczywistą i utracone korzyści, a naprawienie szkody musi odzwierciedlać stan na dzień orzekania. Podnosząc wymienione zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie na rzecz pokrzywdzonych:
3. M. L.

(2), P. S.

(2), D. P.

(4), N. G. obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem, 2. M. W.

(2), R. W., A. S.

(2), J. S.

(1)nawiązki, 3. L. F. obowiązku naprawienia szkody solidarnie od oskarżonych M. T.

(1), W. D. oraz I. T. w wysokości wskazanej przez pokrzywdzoną we wniosku z 25.08.2014 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. 1. Apelacja obrońców M. T.

(1)okazała się w znaczniej części niezasadna. Niezasadne są zarzuty dotyczące obrazy przepisów postępowania. Sąd pierwszej instancji prawidłowo, zgodnie z wymogami określonymi w art. 7 KPK ocenił dowody, na podstawie których dokonał ustaleń faktycznych stanowiących podstawę przypisania M. T.

(1)przestępstw opisanych w punktach I, IV, V, VI, VII i X części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku. W szczególności, sąd a quo prawidłowo ocenił wyjaśnienia M. T.

(1)oraz pozostałych oskarżonych w zakresie odnoszącym się do czynów przypisanych temu oskarżonemu. Sąd prawidłowo ocenił też zeznania A. D.

(2), osób pokrzywdzonych w sprawie, pracowników przedsiębiorstwa (...) oraz stron umów zawartych przez M. T.

(1), a także opinię pisemną i opinie ustne biegłego B. M.

(2). W konsekwencji, sąd a quo fakty leżące u podstaw przypisania M. T.

(1)wymienionych przestępstw ustalił w sposób zgodny z rzeczywistością. Tym samym niezasadny jest zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia. Natomiast zasadny okazał się zarzut dotyczący oceny dowodów dotyczących nabycia mieszkania przy ul. (...) we W., a w konsekwencji zarzut błędnego ustalenia faktów dotyczących tego zdarzenia. Zasadny okazał się również zarzut obrazy przepisu art. 415§1 KPK dotyczący nałożenia na oskarżonego obowiązku odszkodowawczego wbrew klauzuli antykumulacyjnej, a także zarzut obrazy prawa materialnego, tj. art. 523 ust. 2 w zw. z art. 57 ust. 1 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze Trafny okazał się również zarzut rażącej niewspółmierności kar jednostkowych i kary łącznej wymierzonych temu oskarżonemu. 2. Przechodząc do szczegółowych uwag odnoszących się do apelacji obrońców M. T.

(1), zważyć należy, co następuje. W apelacji stwierdza się, że jedynym zamiarem i celem oskarżonego było wybudowanie budynków mieszkalnych, przekazanie lokali klientom i zarobienie na różnicy pomiędzy kosztem budowy a zyskiem ze sprzedaży poszczególnych lokali. Zachowanie oskarżonego, które doprowadziło do upadłości było nieumyślne. Przemawia za tym brak doświadczenia życiowego i wcześniejszego prowadzenia działalności gospodarczej, brak kwalifikacji i kierunkowego wykształcenia oraz obdarzenie zaufaniem osób, które go oszukały. (Należy zauważyć, że W. D. twierdzi zaś, że to ona została oszukana przez M. T.

(1)). W omawianej apelacji stwierdza się również, że oskarżony przeczy, że działał wspólnie i w porozumieniu z A. D.

(2)w wykonaniu z góry powziętego zamiaru. Prawdą jest, że zgodził się, aby to A. D.

(2)prowadził działalność gospodarczą i w tym celu udzielił mu pełnomocnictwa. Jednak nie wszystkie bieżące informacje dotyczące firmy były mu przekazywane. Niektóre z informacji zostały celowo przed nim zatajone. Oskarżony podejmował działania, aby uzyskać środki finansowe potrzebne dla upłynnienia działalności i funkcjonowania przedsiębiorstwa. Losy firmy nie były mu zupełnie obojętne. Wskazuje się również, że środki, które oskarżony zamierzał uzyskać ze sprzedaży (...)u chciał przeznaczyć w całości na rzecz firmy (...), aby dokończyć inwestycję w I. i S.. W (...) nie było wykonywanych żadnych prac remontowych. Robiono jedynie nowe wejście do budynku od strony ulicy oraz ścianki działowe na piętrze, za co zapłacili najemcy. Nie jest też prawdą, że remont mieszkania w P. został przeprowadzony ze środków firmy (...). Odnosząc się zatem do zarzutu obrazy przepisów postępowania sformułowanego w punkcie II. 3 apelacji oraz do zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych podniesionego w punktach IIIa, b, c, d i e apelacji, stwierdzić należy, co następuje. Uznanie, że M. T.

(1)swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona typu czynu zabronionego z art. 301§2 KK w zw. z art. 12 KK wymaga ustalenia, że będąc dłużnikiem kilku wierzycieli doprowadził do swej niewypłacalności. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że sąd pierwszej instancji pojęcie niewypłacalności rozumienie w sposób określony w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 28.02.2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze, czyli jako stan, w którym dłużnik utracił zdolność do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych. W tożsamy sposób stan niewypłacalności rozumiany jest w doktrynie prawa cywilnego. Mianowicie, przez niewypłacalność dłużnika rozumie się taki stan, w którym jego majątek nie wystarcza na pokrycie długów. Chodzi więc o taki stan majątku dłużnika, w którym nie jest on w stanie zadośćuczynić swoim zobowiązaniom z powodu braku substancji majątkowej (zob. np. M.Pyziak-Szafnicka, Ochrona wierzyciela w razie niewypłacalności dłużnika, Warszawa 1995, s. 89 i n.). Niewypłacalność jest stanem faktycznym istniejącym obiektywnie, niezależnie od dobrej, czy złej woli dłużnika (zob. J.Makarewicz, Kodeks karny z komentarzem, Lwów 1938, s. 631). Takie rozumienie wymienionego pojęcia odpowiada znaczeniu, w jakim pojęcia tego używa się w tzw. powszechnym (ogólnym) języku polskim. Objawem niewypłacalności dłużnika może być bezskuteczność prowadzonej przeciw niemu egzekucji, ogłoszenie jego upadłości, złożenie przez niego wyjawienia majątku albo faktyczne zaprzestanie wypłat, choć wystąpienie tych zdarzeń nie przesądza jeszcze o niewypłacalności. Według sądu pierwszej instancji zachowanie oskarżonego, które doprowadziło do jego niewypłacalności polegało na tym, że M. T.

(1): 1. pełnomocnikiem przedsiębiorstwa (...) ustanowił A. D.

(2), o którym wiedział, że posiada orzeczony przez sąd zakaz prowadzenia działalności gospodarczej oraz, pomimo wiedzy o jego wcześniejszych niepowodzeniach w prowadzeniu takiej działalności, 2. A. D.

(2)udzielił pełnomocnictwa do faktycznego prowadzenia działalności gospodarczej przez przedsiębiorstwo (...), 3. uzgodnił z A. D.

(2), że ze środków wpłaconych przez nabywców lokali mieszkalnych na osiedlu w I. i S. będzie mógł pobierać połowę na własne cele, 4. zezwolił A. D.

(2)na spłatę jego długów ze środków finansowych przedsiębiorstwa (...), 5. nie weryfikował wydatków dokonywanych przez A. D.

(2), 6. środki przedsiębiorstwa (...) inwestował w remonty oraz zakupy innych nieruchomości, w tym:

1. a)w dniu 12.09.2006 r. działki gruntowej w I. za 102.000 zł,
2. b)w dniu 10.01.2007 r. dwóch działek gruntowych w I. od M. i A. S.

(6)za 2.375.000 zł, c) w dniu 27.03.2007 r. nieruchomości przy ul. (...) we W. za 1.850.000 zł od E. i R. Z.

(1)( (...)),

1. d)w dniu 3.05.2007 r. ½ udziału w domu położonym w P. za 300.000 Euro,
2. e)w dniu 26.08.2007 r. działkę gruntową w W. od U. J. za 686.000 zł. Według sądu a quo, wymienione zachowania doprowadziły do tego, że latem 2008 r. oskarżony stał się niewypłacalny, tj. nie miał zdolności do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych. Wbrew zarzutom apelacji obrońców M. T.

(1), sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił, że wymieniony oskarżony wiedział, że A. D.

(2)ma sądowy zakaz prowadzenia działalności gospodarczej, a jego wcześniejsze przedsięwzięcia gospodarcze zakończyły się niepowodzeniem. Wskazują na to zwłaszcza złożone na rozprawie w dniu 14.06.2016 r. przez B. N.

(3)zeznania, że przestrzegał M. T.

(1)przed jego teściem, czyli A. D.

(2)mówiąc, że nie powinien z nim prowadzić działalności gospodarczej, gdyż ten jest nieobliczalny (k. 38510), a także treść maila, który oskarżony otrzymał od A. D.

(2)w grudniu 2006 r. (k. 35223). Na wymienione ustalenie wskazuje także mail z 16.12.2007 r. wysłany przez oskarżonego do A. D.

(2), w którym pisze, że „zaufałem ci całkowicie, mimo że wielu ludzi mi mówiło, że pieniądze wychodzą bokiem (i nie tylko na wasze stare długi). Przedstaw mi plan […] jak zamierzasz utrzymać firmę i nie splajtować, jak to się stało z twoimi wszystkimi innymi firmami” (k. 35335v; k. 39182). Na rozprawie w dniu 26.01.2017 r. A. D.

(2)zeznał też, że o zakazie prowadzenia przez niego działalności gospodarczej wiedziała I. T. i chyba M. T.

(1). Nietrafne jest więc twierdzenie apelujących, że oskarżony nie wiedział o zakazanie prowadzenia działalności gospodarczej przez A. D.

(2)(s. 32 apelacji). Prawidłowe jest ustalenie sądu, że M. T.

(1)uzgodnił z A. D.

(2), że ze środków wpłaconych przez nabywców lokali mieszkalnych na osiedlu w I. i S. będzie mógł pobierać połowę na własne cele. Wskazuje na to przede wszystkim treść maila wysłanego przez oskarżonego do A. D.

(2)w dniu 21.06.2007 r., w którym napisał „mówiłeś mi, że będę mógł brać po połowie każdej wpłaty!”. Treść tego maila jednoznacznie wskazuje, że z każdej wpłaty, dokonanej przez dowolnego klienta, M. T.

(1)mógł wykorzystać połowę na własne cele, niezwiązane z wybudowaniem osiedla mieszkaniowego w I. i S.. Na takie ustalenie wskazuje również dalsza część tego maila. Mianowice, „zajmij się klientami; dlaczego np. pani F. nie wpłaciła więcej?”. Wymienione zdanie stanowi polecenie, aby A. D.

(2)uzyskał od nabywców lokali mieszkalnych dalsze środki finansowe, czyli kolejne raty za mieszkanie. Tym samym, nie można podzielić stwierdzenia zawartego w apelacji wymienionego oskarżonego, że A. D.

(2)obiecał mu, że od kwietnia do lipca 2007 r. będzie mógł wybrać 50% z wpłat klientów na spłatę pożyczki udzielonej mu przez W. D. w wysokości 100.000 Euro, tj. 400.000 zł, co stanowiło równowartość wkładu na rozpoczęcie działalności przedsiębiorstwa (...) (s. 33 apelacji). Prawidłowe jest ustalenie sądu, że M. T.

(1)zezwolił A. D.

(2)na spłatę jego długów ze środków finansowych przedsiębiorstwa (...). Na rozprawie w dniu 20.09.2016 r. A. D.

(2)zeznał wszak, że „Odnośnie do M., M. T.

(1)uznał, że nie należy tej sprawy ciągnąć z firmą (...), że należy z tym skończyć, a on pomoże. […] M. trzeba było wybudować garaż, który kosztował 50.000 zł. Trejgis wyraził zgodę na realizację zobowiązań wobec M., choć nie zdawał sobie sprawy, do jakiej kwoty to dojdzie. Za kafle przedsiębiorstwo (...) zapłaciło firmie (...) ogromną kwotę”. Na wymienione ustalenie wskazuje także treść cytowanego wcześniej maila z 16.12.2016 r., z którego wynika, że M. T.

(1)wiedział, że A. D.

(2)spłaca swoje długi środkami finansowymi przedsiębiorstwa (...) i akceptował taką sytuację. Prawidłowe jest ustalenie, że M. T.

(1)znał sytuację finansową przedsiębiorstwa (...) oraz postępy budowy osiedli mieszkaniowych w I. i S., a także, że weryfikował wydatki dokonywane przez A. D.

(2). Wskazują na to zeznania A. D.

(2), że oskarżony kontrolował zapisy księgowe dotyczące wydatków przedsiębiorstwa (...) oraz, że nie zakwestionował żadnego z tych wydatków. Na rozprawie w dniu 20.09.2016 r. A. D.

(2)zeznał też, że „Decyzje podejmowaliśmy wszyscy razem, bo jeszcze był D. i I. T.. W zasadzie we czwórkę podejmowaliśmy decyzje, choć moje zdanie było najważniejsze. M. T.

(1)mieszkał we Francji. Kontaktowałem się z nim telefoniczne i najważniejsze decyzje konsultowałem z nim”. Na rozprawie w dniu 26 stycznia 2017 r. A. D.

(2)zeznał, że większość informacji o firmie (...) otrzymywał od niego, a później także od I. T.. Pracownik przedsiębiorstwa (...) D. na rozprawie w dniu 11.02.2016 r. podał zaś, że „na budowę w I. M. T.

(1)przyjeżdżał co miesiąc”. Prawidłowe jest ustalenie, że środki przedsiębiorstwa (...) Trejgis inwestował w remonty oraz zakupy innych nieruchomości, w tym:

1. w dniu 12.09.2006 r. działki gruntowej w I. za 102.000 zł,
2. w dniu 10.01.2007 r. dwóch działek gruntowych w I. od M. i A. S.

(6)za 2.375.000 zł, 3. w dniu 27.03.2007 r. nieruchomości przy ul. (...) we W. za 1.850.000 zł od E. i R. Z.

(1)( (...)),

1. w dniu 3.05.2007 r. ½ udziału w domu położonym w P. za 300.000 Euro,
2. w dniu 26.08.2007 r. działkę gruntową w W. od U. J. za 686.000 zł. W tym zakresie przywołać należy przede wszystkim zeznania pracowników przedsiębiorstwa (...) pracujących na różnych budowach, poza osiedlami mieszkaniowymi w I. i S.. Odnośnie do remontu domu M. T.

(1)w P., na rozprawie w dniu 11 lutego 2016 r. W. H. zeznał, że pracując w firmie (...) przez 10 dni był w P. z dwoma pracownikami z P.. Na miejscu spotkał M. T.

(1), który zlecał mu prace. W P. miał być przeprowadzony remont kapitalny. Trzeba było założyć nową instalację elektryczną. Był duży zakres robót. M. T.

(1)przedstawiał się jako właściciel domu. Wyjazd do P. miał miejsce w czasie, gdy na budowie w I. było dużo pracy i nie było przestojów. W. H. zeznał też, że pracując w firmie (...) otrzymywał różne zlecenia od A. D.

(2). Robił instalacje w jakimś zakładzie fryzjerskim, w willi na Ż., w magazynach w starym P.. M. D.

(3)zeznał, że gdy pracował w firmie (...), z kolegą był w P., gdzie robił remont całego mieszkania. Było to prywatne mieszkanie trzypoziomowe. Pracowali tam przez trzy tygodnie w ramach umowy o pracę w firmie (...) i w ramach wynagrodzenia ze stosunku pracy, które otrzymywał od M. T.

(1). W mieszkaniu wszystko trzeba było robić po trzy razy, bo nie podobało się żonie M. T.

(1). Na polecenie matki żony M. T.

(1)musieli też przemalować salon. Materiały do remontu pochodziły z budowy w I. . Były to grzejniki, rury, narzędzia, farby, glazura. Standard materiałów był wysoki. Na miejscu nie kupowali żadnych materiałów. Wszystko było z Polski. Rządziła tam żona M. T.

(1). W tym czasie, nie była jeszcze jego żoną. Wcześniej byli tam inni pracownicy z I.. M. D.

(3)zeznał także, że wynagrodzenie za pracę do pewnego czasu było płacone regularnie. Problemy zaczęły się w ostatnim półroczu jego pracy. Według świadka, w firmie nie liczono się z żadnymi pieniędzmi. Widział jak w sklepie A. D.

(2)z żoną wydał 1500 zł, gdy w tym czasie zaczęły się kłopoty z wypłatą wynagrodzeń. Gdy zatrudnił się w tej firmie, nie było żadnych zastojów. Ale już po półtora roku pracy brakowało materiałów. Świadek ten zeznał również, że pracował też przy remoncie mieszkania M. T.

(1)na ul. (...) . Robił tam wodę, gaz i łazienkę. Gdy skończyli hydraulikę przyszli murarze i zrobili posadzkę oraz płytki. Oni też byli z budowy w I. . Roboty odbierał A. D.

(2). Rozliczenie za tą pracę nastąpiło w ramach stosunku pracy w firmie (...). Było to w czasie zatrudnienia na budowie w I.. Wszystkie materiały na remont tego mieszkania były brane z budowy w I.. Kupiony został tylko piec gazowy. Świadek pracował także w hotelu (...) oraz na budowie domu K. M.

(2). Pracował tam z czterema innymi pracownikami firmy (...), którzy wcześniej pracowali na budowie w I.. M. D.

(3)zeznał, że materiały na budowę tego domu przywoził A. D.

(2). A. S.

(7)zeznał w postępowaniu przygotowawczym (przesłuchanie z 12.10.2010 r., k. 3486-3487), że „zdarzało się również, że przewoziłem materiały budowlane jak kostka brukowa, krawężniki oraz suchy beton do miejscowości Ż., […] woziłem je do zrobienia drogi dojazdowej w Ż. do prywatnych posesji, […] nadto woziłem […] regipsy razem z klejem i profilami na budowę przy remoncie (...) […] na ten (...) woziłem tylko materiały wykończeniowe wnętrza pomieszczeń, […] jeździłem tam od lata 2008 r., […] woziłem materiały budowlane do znajomego A. D.

(2), który wykonywał dobudówkę do swojego domu we W. przy ulicy bocznej ul. (...) , […] na jego budowę woziłem cegłę (...) w ilości około 23 palet, [… ] dwa razy woziłem materiały do prywatnych domów majstra o nazwisku F. , były to kostka brukowa w kształcie puzzli, falowana dachówka, […] wiem, że inny kierowca firmy (...) woził pracowników M. T.

(1)do P. oraz woził tam materiały budowlane; z pracowników, którzy pojechali do P. byli P. P.

(2), mężczyzna o pseudonimie (...) oraz W., […] był jeszcze M. o pseudonimie (...), który zajmował się hydrauliką”. Wymienione zeznania świadek podtrzymał przed sądem pierwszej instancji. P. P.

(2)przed sądem zeznał, że dostarczał materiały budowlane pod różne adresy podane przez A. D.

(2). Woził materiały na budowę w (...) i J. . (...) brał z różnych hurtowni budowlanych. Zdarzało się, że z budowy w I. przewoził materiały w inne miejsca. Na teren (...)u woził armaturę i różne inne materiały. Jeździł tam dwa razy dziennie i woził tego dużo. Wyjazdy zlecał mu A. D.

(2). W P. był dwa tygodnie. Materiały do P. wiózł z hurtowni z W.. Na miejscu M. T.

(1)mówił, co mają robić. Wszystko miało być w wysokim standardzie. Świadek pamiętał deski bambusowe, których cena była niemała oraz, że remont dotyczył całości budynku: elektryki, tynków, gazu, ogrzewania. Materiały na te prace wożone były z Polski. Narzędzia na remont w P. były brane z budowy z I. . Według świadka, na pewno ucierpiała na tym budowa, a M. T.

(1)o wszystkim wiedział. Należy przytoczyć także treść maila wysłanego przez M. T.

(1)do A. D.

(2)w dniu 21.06.2007 r. dotyczącego remontu domu w P.. Mianowicie „proszę, żeby P. przywiózł następujące rzeczy: zaślepki do dziur w kafelkach przy rurach, […] papier ścierny okrągły, […] papier ścierny do szlifierki, […] dwie paczki parkietu, no i tych palantów z P. wraz ze S.; ktoś na pewno musi przyjechać, żeby nie było przerwy do 5 lipca, […] jak P. przywiezie tych z P., to zostaną 10 dni do 4 lipca, […] mam nadzieję, że uda mi się zrobić z F. 4 pokoje na górze (znaczy dwa piętra) i A. z A. i S. będą musieli tylko wykończyć korytarz, kuchnię i salon. Później do 23 lipca możesz zatrzymać całą ekipę w I., […] pod koniec lipca chciałbym sprowadzić tę samą ekipę, co teraz, […] wtedy Faza zająłby się elektryką w salonie i w piwnicy, a S. z T. wykończeniem”. W świetle wymienionych dowodów, a także dalszych dowodów przeprowadzonych przez sąd pierwszej instancji, stwierdzić należy, że wymieniony sąd prawidłowo ustalił, że z majątku przedsiębiorstwa (...) prowadzone były inwestycje niemające związku z wybudowaniem osiedli mieszkaniowych w I. i S., w tym remonty kapitalne mieszkania w P. oraz we W. na ul. (...) i hotelu (...), a także prace budowlane zlecane przez A. D.

(2), o czym M. T.

(1)wiedział. Wymienione inwestycje, nie tylko, że pomniejszyły majątek przedsiębiorstwa (...), ale prowadziły do opóźnień i przewlekłości w budowie wymienionych osiedli mieszkaniowych, a w konsekwencji, do zaprzestania prac na tych budowach. Wszystko to odbywało się za wiedzą i akceptacją M. T.

(1). Sąd a quo zasadnie nie dał więc wiary zeznaniom A. D.

(2), że przedsiębiorstwo (...) nie wykonywało remontu domu A. T.

(1)we Francji, że wykonywali to pracownicy, którzy pracowali w firmie (...), ale których A. D.

(2)zatrudnił do tego remontu, jako osoba prywatna, że sam upoważnił się do tego, aby zatrudnić tych pracowników i wysłać ich do Francji, „ bo w końcu tam była jego córka. Wbrew twierdzeniom zawartym w apelacji, z zeznań pracowników przedsiębiorstwa (...) wynika, że remont domu w P., a także remont mieszkania przy ul. (...) we W. oraz inne roboty budowlane zlecone przez A. D.

(2), wykonywali w ramach stosunku pracy w tym przedsiębiorstwie i należnego z tego tytułu wynagrodzenia. Odnośnie do zakupu przez M. T.

(1)różnych nieruchomości, na rozprawie w dniu 20.09.2016 r. A. D.

(2)zeznał, że jako pełnomocnik firmy (...) kupił nieruchomość w W.. Dał 10% zaliczki. Środki wypłacił z rachunku firmy. […] Działkę w S. kupił razem z D. za kilkadziesiąt tysięcy złotych za pieniądze firmy (...). Na firmę kupił też od gminy działkę w I.. […] A. D.

(2)zeznał, że nie wyobraża sobie, aby zakup działek w S. i w I. odbył się bez wiedzy M. T.

(1). M. T.

(1), I. T. i D. kupili także działkę od państwa S.. Na rozprawie w dniu 26 stycznia 2017 r. A. D.

(2)zeznał, że miał zamiar pieniądze uzyskane ze sprzedaży lokali mieszkalnych przeznaczyć na zakup działki w K.. Fakt nabycia wymienionych nieruchomości, a także nieruchomości (...) nie jest zresztą kwestionowany w apelacji obrońców oskarżonego M. T.

(1), ani w innych apelacjach. Według biegłego B. M.

(2), środki wydane na niecelowe zakupy przez firmę (...) wyniosły 4.400.000 zł. W tej kwocie mieści się: zakup działki od małżonków S., nieruchomości: w W., S., I. oraz spłata „starych długów”, nakłady poniesione na nieruchomość (...) i remont tego hotelu, a także materiały budowlane zabrane z budowy do różnych prac, w tym na Ż.. Na rozprawie w dniu 12 stycznia 2017 r. wymieniony biegły podał, że zakup nieruchomości od małżonków S. nie był zasadny gospodarczo. Celem działalności prowadzonej przez M. T.

(1)było bowiem wybudowanie budynków mieszkalnych. Nabywanie z wkładów wniesionych przez przyszłych lokatorów, a nie z własnych środków, gruntów pod przyszłe inwestycje biegły uznał za niecelowe gospodarczo. Początkiem zagrożenia niewypłacalnością był zaś zakup (...)u. Na rozprawie w dniu 2 lutego 2017 r. biegły powtórzył, że niecelowe inwestycje w nieruchomości obejmują: działki S., W., (...), nakłady na remonty w (...), S., I. dom, stare długi A. D.

(2). Na rozprawie w dniu 14 grudnia 2016 r. biegły podał zaś, że wszystkie czynności wykonane osobiście przez M. T.

(1)i mieszczące się w zakresie działalności firmy (...), są czynnościami na rzecz tej firmy. Zakup (...)u odbył się na rzecz firmy (...). Na kupno tej nieruchomości ww. firma nie posiadała wolnych środków finansowych. Źródłem finansowania zakupu tej nieruchomości w wysokości 1.850.000 zł była wszak pożyczka uzyskana od W. D. (rozprawa z 15 listopada 2016 r.). Dla oceny zachowania M. T.

(1)przypisanego mu w punkcie I części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku znaczenie mają także zeznania G. K. złożone na rozprawie w dniu 13.06.2011 r. przed Sądem Rejonowym dla Wrocławia Fabryczna w postępowaniu upadłościowym firmy (...), VIII GUp 49/09/Zw 42 oraz VIII GUk 50/10, które zostały odczytanie przez sąd pierwszej instancji na rozprawie głównej. Mianowicie, „ Pierwsze problemy z płynnością upadłego pojawiły się w kwietniu 2008 r., gdy przelaliśmy transzę z kredytu bankowego za zakup mieszkania. Wtedy A. D.

(2)powiedział, że ta wpłata pójdzie na zobowiązania wobec pracowników i inne płatności firmy. Byliśmy tym zaskoczeni. Wkrótce zorientowaliśmy się, jak wygląda rzeczywistość w S. i I.. […] Na przełomie grudnia 2008 r. i stycznia 2009 r. A. D.

(2)zaproponował nam rozliczenie naszych usług na rzecz firmy (...) przeniesieniem własności mieszkania, z uwagi na brak środków płynnych. […] Żadna instytucja finansowa nie chciała pokryć kosztów dokończenia budowy osiedla w I. i wybudowania osiedla w S.. Gdy w rozmowie z bankami mówiłem, że chodzi o firmę (...) i A. D.

(2), zamykało to jakiekolwiek negocjacje. W tych sprawach byłem w około 15 bankach. […] Wszystkie informacje przekazywałem […] także M. T.

(1). […] Powiedziałem A. D.

(2), że czas skończyć z tą zabawą i trzeba na poważnie zacząć realizować plan naprawczy firmy, który został przygotowany. Postawiłem sprawę jasno pytając, czy chodzi mu o uratowanie kilkudziesięciu rodzin, które zostawili na lodzie, czy też oszukanie dalszych naiwnych ludzi. […] A. D.

(2)odmówił podpisania jakiejkolwiek umowy. […] Sprawa (...)u została wywołana przez A. D.

(2). Początkowo nie wiedziałem o co chodzi. A. D.

(2)mówił o kwocie 5-6 milionów zł. Została zawarta umowa w biurem pośrednictwa sprzedaży nieruchomości i uczestniczyła w tym była żona A. D.

(2). […] Pan Trejgis wydawał się zorientowany w sytuacji. Przedstawiłem mu sytuację o podjętych już czynnościach i planach. Prosiłem o jak najszybszy przyjazd do kraju, gdyż sprawa tego wymaga. […] Dużo częściej M. T.

(1)kontaktował się z moją żoną, niż ze mną. […] Obecnie wydaje mi się, że była to gra na czas, gra pozorów. Wszystko funkcjonowało w ramach interesu rodzinnego. […] W lipcu 2009 r. A. D.

(2)chciał ode mnie pożyczyć 20.000-30.000 zł pod zastaw działki w N.. […] Zapytałem, co na to jego była żona. Odpowiedział, że ona o wszystkim wie […] A. D.

(2)przekonywał, że jego była żona wie, że wszystko jest załatwione z (...) […] Później okazało się, że na (...) była cała rodzina A. D.

(2)”. Na rozprawie w dniu 11 października 2016 r. G. S. zeznała, że jak wiosną 2007 r. z mężem kupowała mieszkanie, to A. D.

(2)powiedział, że zimą postawimy w nim choinkę. Jak przyjechaliśmy na budowę, to było 4-5 pracowników. Nie było sprzętu, nic się nie działo. A. D.

(2)zniszczył i zrujnował nasze życie. Nie mamy mieszkania. Mamy długi i komornika. Nie możemy otrzymać kredytu. Natomiast, na rozprawie w dniu 24 listopada 2016 r. J. T.

(2)zeznał, że umowę o zakup lokalu mieszkalnego zawarł w czerwcu 2008 r., na co musiał wziąć kredyt z banku. Umowę zawarł z A. D.

(2). Wziął kredyt na 420.000 zł, co stanowiło 80% wartości lokalu. Skończyło się na tym. że komornicy go zlicytowali i zabrali samochód. 3. Natomiast dla uznania M. T.

(1)za winnego popełnienia przestępstw z art. 300§2 KK i art. 300§3 KK w zw. z art. 300§1 KK w zw. z art. 11§2 KK, istotne znaczenie mają te elementy zachowania oskarżonego, które polegają na dokonywaniu różnych czynności faktycznych lub pozornych uszczuplających jego majątek, jako dłużnika wielu wierzycieli w sytuacji, gdy był zagrożony niewypłacalnością lub upadłością, skutkujących uszczupleniem lub udaremnieniem zaspokojenia jego wierzycieli. Odnośnie do tych kwestii sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił, że M. T.

(1): 1) był dłużnikiem wielu wierzycieli, 2) był zagrożony niewypłacalnością, 3) świadomy wymienionych stanów nabywał różne nieruchomości albo rzeczywiście lub pozornie obciążał składniki swojego majątku, 4) co doprowadziło do skutku w postaci uszczuplenia zaspokojenia jego wierzycieli. Zarzuty i argumenty podniesione w apelacji obrońców M. T.

(1)są nietrafne, z wyjątkiem tych, które odnoszą się do nabycia mieszkania we W. przy ul. (...). Odnośnie do zbycia przez oskarżonego na rzecz żony A. T.

(1)udziałów w domu położonym w P., sąd pierwszej instancji ustalił, że w dniu 3 maja 2007 r. małżonkowie Trejgis kupili dom przy (...)za cenę 300.000 Euro. Ich udziały w tej nieruchomości były równe, po ½ prawa własności. W dniu 2 marca 2009 r., gdy przedsiębiorstwo (...) było już zagrożone niewypłacalnością, a z majątku oskarżonego była prowadzona egzekucja komornicza, M. T.

(1)zbył na rzecz żony A. ¼ swoich udziałów w wymienionej nieruchomości, a następnego dnia darował jej pozostałe ¼ swoich udziałów. Wartość przysporzeń na rzecz A. T.

(1)wyniosła 150.000 Euro, która dzięki wymienionym czynnościom stała się jedynym właścicielem rzeczonego domu. W apelacji podnosi się zaś, że nabywając wymieniony dom A. T.

(1)zapłaciła 200.000 Euro, a M. T.

(1)100.000 Euro, które otrzymał w formie pożyczki od W. D.. Ponieważ wymienione wartości nie odpowiadały wysokości udziałów w rzeczonej nieruchomości, M. T.

(1)zobowiązał się do wyrównania żonie różnicy, w stopniu odpowiadającym ich udziałom w tym domu. Ponieważ nie był w stanie spłacić żony, postanowił darować jej należny jej udział w wysokości ¼ prawa własności. Pozostałe 1/4 udziału zbył żonie, gdyż potrzebował pieniędzy. Oceniając zarzuty apelacji odnoszące się do wymienionego zdarzenia, przede wszystkim zwrócić należy uwagę, że cena kupna wymienionego domu wynosiła 300.000 Euro, a w chwili nabycia oskarżony zapłacił 100.000, a jego żona 200.000 Euro. Zgodnie z wyrażoną przez oskarżonego deklaracją, powinien zatem dopłacić żonie 50.000 Euro. W ten sposób oboje małżonkowie zapłaciliby po 150.000 Euro ceny domu, co odpowiadałoby wysokości ich udziałów w tej nieruchomości. Tymczasem M. T.

(1)zamiast 50.000 Euro darował żonie ¼ swojego udziału o wartości 75.000 Euro i przeniósł na nią dalsze ¼ udziału o takiej samej wartości. Pomijając nawet kwestię, że A. T.

(1)uzyskała przysporzenie w kwocie wyższej niż wynikało z arytmetycznego rachunku, nie można z pola widzenia tracić, że M. T.

(1)wymienionych czynności dokonał, gdy był już zagrożony niewypłacalnością, a przeciwko niemu były prowadzone czynności egzekucyjne. Oskarżony działał więc ze świadomością, że przenosząc na żonę udziały w wymienionym domu, uniemożliwił wierzycielom zaspokojenie się z tych udziałów, przez co uszczuplił zaspokojenie ich roszczeń. W świetle tych okoliczności, wymienione zarzuty apelacji są niezasadne. Niezasadne są także zarzuty dotyczące pozornego obciążania przez M. T.

(1)składników swojego majątku, skutkiem czego było uszczuplenie zaspokojenia jego wierzycieli. Odnośnie do wszystkich tych zdarzeń ustalenia sądu pierwszej instancji są prawidłowe, dokonane na podstawie dowodów ujawnionych na rozprawie i prawidłowo ocenionych, zgodnie z wymogami określonymi w art. 7 KPK. Dość powiedzieć, że na rozprawie w dniu 20.09.2016 r. A. D.

(2)zeznał, że od B. K.

(2)nie otrzymał żadnych pieniędzy. „To, że w akcie notarialnym jest zapis, że otrzymaliśmy 800.000 zł. było głupotą. […] P. S.

(4)mieliśmy sprzedać działkę za pół miliona złotych. Nie zapłacił za tą działkę, choć w umowie było zapisane, że zapłacono 80 albo 100 tysięcy złotych”. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że pomimo braku możliwości dokonania precyzyjnych ustaleń w zakresie wydatkowania środków przedsiębiorstwa (...) na cele niezwiązane z jego działalnością, należy przyjąć, że działania takie w rzeczywistości miały miejsce i wraz z inwestowaniem środków na zakup nieruchomości oraz ich remont doprowadziły do niewypłacalności tego przedsiębiorstwa (s. 63 uzasadnienia wyroku). Odnośnie zaś do kwestii przeniesienia na rzecz W. D. udziałów w nieruchomości (...) sąd odwoławczy przyjął, że zachowanie M. T.

(1)wyczerpuje wyłącznie znamiona typu czynu zabronionego określonego w art. 302§1 KK. W związku z tym, czyn przypisany temu oskarżonemu w punkcie IV części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku sąd odwoławczy zakwalifikował jako przestępstwo z art. 302§1 KK. Uwagi w tej kwestii przedstawione zostały w dalszej części niniejszego uzasadnienia. Podsumowując dotychczasowe uwagi należy powiedzieć, że, sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił wyjaśnienia M. T.

(1), zeznania A. D.

(2)oraz dalszych świadków, w tym D. N., I.G., D. C., W.K. oraz S. F., a także pozostałe dowody ujawnione na rozprawie głównej. Oceniając dowody ujawnione na rozprawie, sąd a quo nie przekroczył granicy swobodnej oceny, a także dopełnił powinności uwzględnienia i oceny wszystkich dowodów. W następstwie tego, sąd meriti prawidłowo ustalił fakty istotne dla rozstrzygnięcia o winie M. T.

(1)dotyczącej zarzutu oskarżenia, że umyślnie doprowadził do niewypłacalności przedsiębiorstwa (...), o którym mowa w punkcie I części rozstrzygającej wyroku oraz, że będąc zagrożony niewypłacalnością uszczuplił zaspokojenie wielu swoich wierzycieli w ten sposób, że przeniósł na inne osoby składniki majątku zagrożone zajęciem albo pozornie obciążył składniki swojego majątku, o czym mowa w punktach IV, V, VI, VII, X części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku. 4. W apelacji obrońców M. T.

(1)stawia się również zarzut, że sąd a quo wadliwie ocenił opinię biegłego B. M.

(2), która jest niespójna, niejasna i wewnętrznie sprzeczna, dokonując na jej podstawie nieprawidłowych ustaleń faktycznych. Uzasadniając wymieniony zarzut wskazuje się, że opinia zawiera wiele nieścisłości, mylnie dokonuje prostych obliczeń rachunkowych oraz zawiera błędne zapisy i oznaczenia, a także podwójnie nalicza koszty (s. 43 apelacji). Apelujących razi niekonsekwencja biegłego, który z jednej strony twierdzi, że M. T.

(1)mógł dokonywać dowolnych rozporządzeń swoim osobistym majątkiem, a z drugiej strony przyjmuje, że wszystkie osobiste rachunki bankowe oskarżonego były jednocześnie rachunkami przedsiębiorstwa (...), a dokonane na nich transakcje związane były bezpośrednio z działalnością tego przedsiębiorstwa (s. 44 apelacji). Odnośnie do braku obiektywizmu i stronniczości biegłego wskazuje się, że biegły odpowiadając na pytania sformułowane w postanowieniu z 19.03.2013 r. musiał przedstawia