← Polska

VI P 38/18

Sygn. akt VI P 38/18 POSTANOWIENIE Dnia 10 stycznia 2019r. Sąd Okręgowy w Płocku Wydział VI Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w następującym składzie: Przewodniczący: SSO Hanna Parzybut-Dan Protokolant:

§1k.p.c.

Pozwany wniósł o oddalenie wniosku o zabezpieczenie, ponadto wskazał, że zmiana sposobu zabezpieczenia powinna nastąpić w piśmie procesowemu analogicznie do zmiany powództwa stosownie do treści art. 193§2 k.p.c. Sąd zważył, co następuje: Wniosek o zabezpieczenie nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności Sąd rozważył procesową możliwość zmiany sposobu zabezpieczenia zgłoszonej w formie ustnej do protokołu rozprawy. Zgodnie z art. 193 § 1k.p.c. zmiana powództwa jest dopuszczalna, jeżeli nie wpływa na właściwość sądu. W świetle art. 193 § 2 1k.p.c. z wyjątkiem spraw o roszczenia alimentacyjne zmiana powództwa może być dokonana jedynie w piśmie procesowym. Przepis art. 187 stosuje się odpowiednio. Przepisy o postępowaniu zabezpieczającym nie posiadają odrębnej regulacji w zakresie zmiany sposobu zabezpieczenia, nie odsyłają też do stosowania przepisów 193 § 2 1k.p.c. o zmianie powództwa. Stąd zmiana formy zabezpieczenia ustnie do protokołu rozprawy jest skuteczna i prawnie dopuszczalna. Art. 730 § 2 k.p.c. stanowi, że Sąd może udzielić zabezpieczenia przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Ponadto zgodnie z treścią art. 730 1 § 1 i 2 k.p.c. udzielenia zabezpieczenia może żądać każda strona lub uczestnik postępowania, jeżeli uprawdopodobni roszczenie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. Interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia istnieje wtedy, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia lub w inny sposób uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania w sprawie. Na podstawie art. 753 § 1k.p.c. w sprawach o alimenty zabezpieczenie może polegać na zobowiązaniu obowiązanego do zapłaty uprawnionemu jednorazowo albo okresowo określonej sumy pieniężnej. W sprawach tych podstawą zabezpieczenia jest jedynie uprawdopodobnienie istnienia roszczenia. Z kolei art.

§ 1pkt 2 k.p.c.

stanowi, że przepis art. 753 stosuje się odpowiednio do zabezpieczenia roszczeń o wynagrodzenie za pracę. W sprawach wymienionych w § 1 w pkt 1, 2 i 9 do udzielenia zabezpieczenia nie jest wymagane uprawdopodobnienie interesu prawnego (art.

§ 3

k.p.c.) W przypadku zabezpieczenia roszczeń o wynagrodzenie za pracę wykazanie interesu prawnego w uzyskaniu zabezpieczenia nie jest wymagane , co wynika z treści art.

§ 3kpc .

Podstawą zabezpieczenia jest jedynie uprawdopodobnienie istnienia roszczenia. Wnioskodawca uprawdopodobnił istnienie swojego roszczenia. Dowody zaoferowane przez powoda pozwalają na uznanie, iż przysługuje mu roszczenie o wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy pod warunkiem podjęcia pracy. Na mocy prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 14 listopada 2017 r. w sprawie IV P 29/17 został bowiem przywrócony do pracy u pozwanego (...) S.A. w P.. Ponadto Sąd Rejonowy zasądził od pozwanego na rzecz powoda wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy do dnia 14 listopada 2017 r. w wysokości 231.666,66 zł. Powód zgłosił gotowość do pracy w dniu 26 października 2018 r.( k. 24 akt). Roszczenie o zapłatę zaległego wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy nie jest roszczeniem tożsamym z wynagrodzeniem za pracę. Zgodnie z art. 47 k.p. wynagrodzenie za pozostawanie bez pracy rozumie się jako ekwiwalent/ odszkodowanie za niezatrudnienie u pozwanego pracodawcy. Podjęcie pracy w wyniku przywrócenia do pracy jako warunek nabycia prawa do wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy należy rozumieć nie jako faktyczne podjęcie pracy, lecz w znaczeniu prawnym. Polega ono na zgłoszeniu gotowości do niezwłocznego podjęcia pracy (art. 48 § 1 k.p.) i faktycznym okazaniu tej gotowości. Wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy oblicza się jak ekwiwalent za urlop wypoczynkowy (§ 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityko Socjalnej z dnia 29 maja 1996 r.w sprawie sposobu ustalania wynagrodzenia w okresie niewykonywania pracy oraz wynagrodzenia stanowiącego podstawę obliczania odszkodowań, odpraw, dodatków wyrównawczych do wynagrodzenia oraz innych należności przewidzianych w Kodeksie pracy Dz. U. 2017.927 j.t.).Wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy , mimo podobnej nazwy, nie jest wynagrodzeniem za pracę. Ma raczej charakter kompensacyjno- odszkodowawczy, ponieważ stanowi pokrycie szkody, jaką pracownik ponosi wskutek niezgodnego z prawem pozbawienia go zatrudnienia. ( por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 stycznia 2009 r.,II PK 117/08, LEX nr 738349). W wyroku z 12 lipca 2011 r. II PK 18/11, LEX nr 1217289 Sąd Najwyższy stwierdził, że: wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy to odszkodowanie za szkodę, jaką poniósł pracownik w wyniku utraty wynagrodzenia za pracę wskutek niezgodnego z prawem rozwiązania przez pracodawcę stosunku pracy. Wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy powinno więc odpowiadać wynagrodzeniu za pracę, jakie otrzymywałby pracownik, gdyby w tym czasie pracował. Należy więc uwzględnić wszystkie prawnie dopuszczalne i konieczne zmiany (podwyższenia, ale i obniżenia) w wysokości tego wynagrodzenia, które nastąpiłyby (musiałyby nastąpić), gdyby pracownik kontynuował zatrudnienie. Wobec stwierdzenia, że roszczenie o wynagrodzenie za pracę i za okres pozostawania bez pracy, nie są tożsamymi roszczeniami, forma zabezpieczenia, którą wybrał powód, na podstawie art. 753 § 1k.p.c. nie może być realizowana. Dodatkowo za oddaleniem wniosku o zabezpieczenie przemawia fakt, że taki sposób zabezpieczenia zmierza do zaspokojenia roszczenia, bowiem sprowadza się do zapłaty całej sumy dochodzonej pozwem z kosztami procesu, co jest sprzeczne z art. 731 k.p.c. W stanie faktycznym sprawy, żądanie zasądzenia wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy wymaga też spełnienia pozostałych przesłanek do zabezpieczenia, a zatem uprawdopodobnienie interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia. W ocenie Sądu ten wymóg nie został spełniony, gdyż : pozwany jest wypłacalną spółką prawa handlowego, nadal prowadzi działalność gospodarczą, nie znajduje się w stanie upadłości bądź likwidacji, nadto pozwany wypłacił powodowi już bez żadnych ograniczeń, bez postępowania egzekucyjnego 231.666,66 zł na podstawie wyroku Sądu Rejonowego w Płocku w sprawie IV P 29/17. Te wszystkie okoliczności przesądziły za oddaleniem wniosku o zabezpieczenie na podstawie art. 730 1 § 1 k.p.c. , art., (...) § 1 pkt 2 k.p.c., 730 § 2 k.p.c. SSO Hanna Parzybut-Dan

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.