I ACa 83/18

Sygn. akt I ACa 83/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia (...) Sąd Apelacyjny w Lublinie, I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący - Sędzia SA Ewa Bazelan Sędzia: Sędzia: SA Jerzy Nawrocki (spr.) SO del. Andrzej Mikołajewski Protokolant protokolant sądowy Anna Kłos po rozpoznaniu w dniu (...). w Lublinie na rozprawie sprawy z powództwa S. W. przeciwko(...) w L. o zadośćuczynienie i ustalenie na skutek apelacji powódki od wyroku Sądu Okręgowego w (...) z dnia(...) I. oddala apelację; II. zasądza od powódki S. W. na rzecz (...) w L. kwotę 2.700 zł (dwa tysiące siedemset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. I (...) UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia (...) Sąd Okręgowy w(...) po rozpoznaniu sprawy z powództwa S. W. przeciwko (...) w L. o zadośćuczynienie i ustalenie zasądził od (...)w L. na rzecz powódki S. W. 50.000zł tytułem zadośćuczynienia z odsetkami ustawowymi od dnia (...)i odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia(...) Oddalił powództwo w pozostałej części. Nie obciążył powódki S. W. obowiązkiem zwrotu kosztów procesu na rzecz pozwanego. Nakazał ściągnąć od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w (...)kwotę (...)zł tytułem części nieuiszczonych kosztów sądowych. Obciążył Skarb Państwa nieuiszczonymi kosztami sądowymi w pozostałej części. Powódka w sprawie wnosiła o zasądzenia od pozwanego (...) tytułem zadośćuczynienia za krzywdę doznaną wskutek wadliwie przeprowadzonego zabiegu medycznego. W piśmie procesowym z dnia (...). powódka sprecyzowała zwoje żądanie pieniężne w ten sposób, że wskazała, iż domaga się zadośćuczynienia w kwocie(...)z(...) (k.258), oraz zasądzenia (...) Ponadto wnosiła o ustalenie, że pozwany odpowiada za szkody mogące powstać w przyszłości, a wynikające z wyrządzonej powódce przez stronę pozwaną szkody na osobie. Pozwany wnosił o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenia kosztów procesu od powoda na rzecz pozwanego według norm prawem przepisanych. Sąd Okręgowy ustalił, że S. W. w okresie od (...) (...) (...)w L., gdzie przeprowadzono u niej (...) Operacja odbyła się (...) a powódka została (...)r. Powódka(...) Z powodu dolegliwości bólowych oraz utrzymujących się(...), w tym na (...) Publicznego Szpitala Wojewódzkiego im. (...) P. (...)w Z.. Następnie w okresie od (...) r. powódka S. W. była (...) w (...) Publicznym Szpitalu Wojewódzkim im. (...) P. (...) w Z.. Została przyjęta z powodu utrzymujących się(...) W dniu (...) Z rany pooperacyjnej pobrano wymaz, (...) Zgodnie z opinią sądową biegłego z zakresu (...) M. C., (...) Po tego rodzaju zabiegu w organizmie pacjenta powinny pozostać jedynie (...). (...) nie powinny być pozostawione w polu operacyjnym. (...). W trakcie zabiegu operacyjnego usunięcia (...) (...) (...) Szpitala (...) (...) Gazik ten (...) Jednakże po wystąpieniu objawów chorobowych powódka otrzymała antybiotyk o szerokim spektrum działania. A. spowolniła i (...) Istnieje bezpośredni związek przyczynowo - skutkowy pomiędzy pozostawieniem (...) (...) (...). (...) Sąd stwierdził, że z powodu infekcji (...). (...). (...)Dolegliwości bólowe w (...). Dolegliwości te z wysokim prawdopodobieństwem ograniczały normalne funkcjonowanie powódki i powodowały jej niezdolność do pracy. Obecnie powódka zgłasza okresowe dolegliwości (...)Rany pooperacyjne są (...)W trakcie badania (...) Ropień powstały z powodu (...)w(...). Usunięto również przyczynę jego powstania -(...). Powódka przeszła(...), która spowodowała całkowite wyleczenie infekcji. Powikłanie pooperacyjne, którego doznała powódka nie powinno spowodować niekorzystnych skutków w przyszłości (opinie pisemne – k. 152-155, 170-172). Zgodnie z opinią sądową biegłej (...) B. C., (...). (...). Zgłaszane przez powódkę skargi na nieustające bóle nogi, nie zostały stwierdzone w badaniu sądowo-neurologicznym w dniu 22 listopada 2015 r., a o ile bóle rzeczywiście bywają w innych ramach czasowych, to nie wynikają one ze schorzeń neurologicznych (opinia pisemna – k. 197-199v). Zgodnie z opinią sądową biegłej (...) J. J., w (...)Powódka ujawniała reakcje somatyzacyjne (ucisk, duszności) z obniżonym samopoczuciem i lękiem przed śmiercią, martwiła się o bliskich, zwłaszcza o dzieci i wnuki, miała poczucie, że otoczenie niedowierza jej dolegliwościom, co powodowało dodatkowe przykrości. Objawy te utrzymywały się w subiektywnym poczuciu opiniowanej przez okres około dwóch miesięcy. Powodowały niewątpliwie dyskomfort psychiczny, jednakże nie osiągnęły znaczącego nasilenia. Powódka nie była leczona psychiatrycznie szpitalnie i ambulatoryjnie. Nie brała udziału w terapii psychologicznej. Jej funkcjonowanie uległo wyraźnej, dość szybkiej poprawie, bezpośrednio po ponownym, udanym zabiegu operacyjnym ( opinia pisemna – k. 207-209. Zgodnie z opinią sądową biegłego (...) Z. K., powódka w następstwie przeprowadzonego leczenia operacyjnego(...). W związku z prowadzonym leczeniem chirurgicznym powódka nie doznała uszczerbku na zdrowiu w (...) (opinia pisemna – k. 230-233). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów, zeznania powódki oraz świadków (które nie były kwestionowane przez pozwanego). Sąd podzielił ustalenia i wnioski biegłych uznając, że zostały one dokonane w oparciu o posiadaną przez opiniujących wiedzę specjalną, po wnikliwej analizie dokumentacji z akt sprawy oraz bezpośrednim badaniu powódki. Sąd Okręgowy uznał roszczenie za uzasadnione co do zasady na podstawie art. 430 k.c. w zw. z art. 415 k.c. W apelacji powódka kwestionuje wyrok wyłącznie w części oddalające jej roszczenia. Ustalając wysokość należnego powódce zadośćuczynienia Sąd Okręgowy wskazał, że zadośćuczynienie pieniężne przewidziane w art. 445 § 1 k.c. w zw. z art. 444 § 1 k.c. ma przede wszystkim charakter kompensacyjny. Jest ono sposobem naprawienia krzywdy w postaci doznanych cierpień fizycznych i psychicznych. O wysokości zadośćuczynienia powinien w zasadzie decydować rozmiar doznanej krzywdy wyrażony stopniem cierpień fizycznych i psychicznych. Ze względu na niewymierny charakter krzywdy, oceniając jej rozmiar, należy wziąć pod uwagę całokształt okoliczności sprawy, w tym: czas trwania i stopień intensywności cierpień fizycznych i psychicznych, nieodwracalność skutków urazu, rodzaj wykonywanej pracy, szanse na przyszłość, wiek poszkodowanego, poczucie nieprzydatności społecznej, bezradność życiową, postawę sprawcy i inne czynniki podobnej natury. Jednocześnie wysokość zadośćuczynienia powinna być utrzymana w rozsądnych granicach, odpowiadających aktualnym warunkom i przeciętnej stopie życiowej społeczeństwa . Sąd w konsekwencji wziął pod uwagę rozmiar (...) Wskazał jednakże, że opisane zdarzenie nie spowodowało po stronie powódki trwałych konsekwencji. Biegli wykluczyli też, aby pozostawienie (...) Sąd uznał, że kwota 50.000zł jest adekwatna do krzywdy jakiej doznała powódka. Dalej idące roszczenia powódki oddalił uznając, że nie znajduje ono uzasadnienia jako roszczenie dochodzone z tytułu uszkodzenia ciała i rozstroju zdrowia, jak również jako roszczenie dochodzone z tytułu naruszenia jej dóbr osobistych w rozumieniu praw pacjenta do należytego leczenia. Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta pacjent ma prawo do świadczeń zdrowotnych udzielanych z należytą starannością przez podmioty udzielające świadczeń zdrowotnych w warunkach odpowiadających określonym w odrębnych przepisach wymaganiom fachowym i sanitarnym. Przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych osoby wykonujące zawód medyczny kierują się zasadami etyki zawodowej określonymi przez właściwe samorządy zawodów medycznych. Według zaś art. 4 tej samej ustawy, w razie zawinionego naruszenia praw pacjenta sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę na podstawie art. 448 Kodeksu cywilnego. W ocenie Sądu powódka wbrew regułom określonym w art. 6 kc i i art. 232 kpc, nie przejawiła inicjatywy dowodowej zmierzającej do wykazania, jakie ujemne skutki zachowania pozwanego, mają podlegać kompensacie w zakresie szerszym niż wynikający z potrzeby kompensaty krzywdy powódki na płaszczyźnie związanej z uszkodzeniem ciała i rozstrojem zdrowia. W ocenie Sądu powołanie się przez stronę powodową - pacjenta, na okoliczności faktyczne wpisujące się w zakres znaczeniowy art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku praw pacjenta, w każdym przypadku oznacza, że zasadność jego roszczenia podlega badaniu na podstawie art. 448 k.c. Przedmiot ocen wyznacza bowiem pełna podstawa faktyczna powództwa, a na nią składa się równorzędnie - obok twierdzeń dotyczących samego zachowania lekarza, które zdaniem inicjującego proces były niezgodne z prawem - także wskazanie, jakie ujemne skutki takiego zachowania, mają podlegać kompensacie [wyrok SA w Szczecinie z dnia 3 czerwca 2015 r., I ACa 33/15, Legalis nr 1327245.]. Nie negując potwierdzanej wielokrotnie w orzecznictwie odrębności obu roszczeń, Sąd wskazał, że przyznana powódce kwota zadośćuczynienia uwzględnia krzywdę doznaną przez powódkę na wielu płaszczyznach. Odsetki związane z opóźnieniem Sąd zasądził od 9 września 2014r. na podstawie art. 481 § 1 k.c. Żądanie zasądzenia odsetek od daty wcześniejszej Sąd oddalił jako niezasadne. Z uwagi na trudną sytuację majątkową i osobistą powódki, jej wiek i stan zdrowia, Sąd nie obciążył powódki kosztami procesu na rzecz pozwanego. Apelację od tego wyroku wniosła powódka zaskarżając go w części oddalającej powództwo i zarzucając Sądowi Okręgowemu sprzeczność istotnych ustaleń sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego, przez przyjęcie, iż „(...) w sytuacji, w której poprzez zeznania świadków R. G., R. W.