II AKa 42/18

(1)urodzonego (...) w B., syna P. i B. z d. S. oskarżonego z art. 296 § 1, 2 i 3 kk w zb. z art. 271 § 1 i 3 kk w zw. z art. 21 § 2 kk, z art. 296 § 1 kk i z art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym 2. J. K.

(1)urodzonej (...) w W., córki K. i A. z d. S. oskarżonej z art. 296 § 1, 2 i 3 kk w zw. z art. 21 § 2 kk w zb. z art. 271 § 1 i 3 kk w zw. z art. 21 § 2 kk i z art. 299 § 1 i 6 kk 3. P. R.

(1)urodzonego (...) w W., syna T. i B. z d. Z. oskarżonego z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 294 § 1 kk i z art. 286 § 1 kk 4. W. S.

(1)urodzonego (...) w B., syna M. i Z. z d. B. oskarżonego z art. 296 § 1 kk 5. T. N.

(1)urodzonego (...) w L., syna J. i A. z d. R. oskarżonego z art. 296 § 1 kk

1. T. D. urodzonego (...) w W., syna T. i L. z d. B. oskarżonego z art. 296 § 1 kk
2. K. Ś.

(1)urodzonego (...) w W., syna W. i M. z d. J. oskarżonego z art. 296 § 1 kk na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych a wobec oskarżonych J. K.

(1)i P. R.

(1)także przez prokuratora od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 8 grudnia 2016 r. sygn. akt VIII K 318/12 I. wyrok w zaskarżonej części zmienia ten sposób, że: 1. wobec oskarżonego P. P.

(1): - w zakresie czynu przypisanego w pkt.

1. z jego opisu eliminuje ustalenie, że oskarżony poświadczył nieprawdę w dokumentach w postaci faktur nr (...) z 12 lipca 2002 roku, (...) z 31 lipca 2002 oraz (...) z 27 listopada 2002 roku a z kwalifikacji prawnej czynu art. 271 § 1 i 3 kk oraz art. 21 § 2 kk, za podstawę skazania za ten czyn przyjmuje art. 296 § 1 kk w zw. z art. 296 § 2 kk w zw. z art. 296 § 3 kk a za podstawę wymiaru orzeczonej kary art. 296 § 3 kk w zw. z art. 33 § 1, 2 i 3 kk w zw. z art. 4 § 1 kk, - w zakresie czynu przypisanego w pkt.
2. a kwalifikowanego z art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, ustala jego datę na okres od 28 lutego 2003 r. do 7 maja 2003 r. i przyjmuje wartość urządzeń szyfrujących z obu transakcji (faktur) na kwotę 3.563.925 (brutto) zł,
3. wobec oskarżonej J. K.

(1): - uchyla orzeczenie o karach łącznych pozbawienia wolności i grzywny zawarte w pkt. 17, - w zakresie czynu przypisanego w pkt. 15. z jego opisu eliminuje ustalenie, że oskarżona działała wspólnie i w porozumieniu z J. M.

(1)prowadzącym Biuro (...) uprawnionym do wystawiania faktur VAT przez Zakład (...) a nadto eliminuje ustalenie, że oskarżona poświadczyła nieprawdę w dokumentach w postaci faktur nr (...) z 12 lipca 2002 roku, (...) z 31 lipca 2002 oraz (...) z 27 listopada 2002 roku a w konsekwencji z kwalifikacji prawnej tego czynu eliminuje art. 271 § 1 i 3 kk w zw. z art. 21 § 2 kk, za podstawę skazania przyjmuje art. 296 § 1 kk w zw. z art. 296 § 2 kk w zw. z art. 296 § 3 kk w zw. z art. 21 § 2 kk a za podstawę wymiaru orzeczonej kary art. 296 § 3 kk w zw. z art. 33 § 1, 2 i 3 kk w zw. z art. 4 § 1 kk, a nadto, w związku ze skazaniem za ten czyn, na podstawie art. 45 § 1 kk orzeka wobec oskarżonej przepadek równowartości korzyści osiągniętej z popełnienia przestępstwa w wysokości 1.961.762, 49 (jeden milion dziewięćset sześćdziesiąt jeden tysięcy siedemset sześćdziesiąt dwa złote czterdzieści dziewięć groszy), - uniewinnia oskarżoną od czynu zarzuconego jej w pkt. VIII a przypisanego w pkt. 16. kosztami postępowania w tej części obciążając Skarb Państwa, 3. wobec oskarżonego P. R.

(1): - uchyla orzeczenie o karach łącznych pozbawienia wolności i grzywny zawarte w pkt. 24, - uniewinnia oskarżonego od czynu zarzuconego w pkt. XI a przypisanego w pkt. 23. kosztami postępowania w tej części obciążając Skarb Państwa, 4. wobec oskarżonego W. S.

(1)ustala wysokość określonej w pkt

1. opłaty należnej za postępowanie przed sądem I instancji na kwotę 3.780 (trzy tysiące siedemset osiemdziesiąt) zł,
2. wobec oskarżonego T. N.

(1)ustala wysokość określonej w pkt

1. opłaty należnej za postępowanie przed sądem I instancji na kwotę
2. 180 (dwa tysiące sto osiemdziesiąt) zł,
3. wobec oskarżonego T. D. ustala wysokość określonej w pkt
4. opłaty należnej za postępowanie przed sądem I instancji na kwotę 2.180 (dwa tysiące sto osiemdziesiąt) zł,
5. wobec oskarżonego K. Ś.

(1)ustala wysokość określonej w pkt 36. opłaty należnej za postępowanie przed sądem I instancji na kwotę 3.780 (trzy tysiące siedemset osiemdziesiąt) zł II. wyrok w pozostałej części wobec oskarżonych P. P.

(1), J. K.

(1), P. R.

(1), W. S.

(1), T. N.

(1), T. D. i K. Ś.

(1)utrzymuje w mocy, III. na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 kk, przy zastosowaniu art. 4 § 1 kk, wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonej J. K.

(1)w pkt. 15. zaskarżonego wyroku warunkowo zawiesza na okres 3 (trzech) lat próby, IV. na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 kk, przy zastosowaniu art. 4 § 1 kk, wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego P. R.

(1)w pkt. 22. zaskarżonego wyroku warunkowo zawiesza na okres 4 (czterech) lat próby, V. zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe postępowania odwoławczego w częściach na nich przypadających, w tym z tytułu opłaty za II instancję: - od oskarżonego P. P.

(1)kwotę 12.400 (dwanaście tysięcy czterysta) zł, - od oskarżonego W. S.

(1)kwotę 3.780 (trzy tysiące siedemset osiemdziesiąt) zł, - od oskarżonego T. N.

(1)kwotę 2.180 (dwa tysiące sto osiemdziesiąt) zł, - od oskarżonego T. D. kwotę 2.180 (dwa tysiące sto osiemdziesiąt) zł, - od oskarżonego K. Ś.

(1)kwotę 3.780 (trzy tysiące siedemset osiemdziesiąt) zł, natomiast od oskarżonych P. R.

(1)i J. K.

(1)kwoty 12.300 (dwanaście tysięcy trzysta) zł z tytułu opłat za obie instancje. UZASADNIENIE P. P.

(1)został oskarżony o to, że: I. w okresie od 12 lipca 2002 r. do 04 marca 2003 r. w W. i S., woj. (...)- (...), działając wspólnie i w porozumieniu z J. K.

(1)właścicielką Zakładu (...) z siedzibą w S. oraz J. M.

(1)prowadzącym Biuro (...) uprawnionym do wystawiania faktur VAT przez Zakład (...) J. K.

(1), będąc zobowiązanym na podstawie Kodeksu Spółek Handlowych i umowy spółki, jako prezes Zarządu Spółki z o.o. (...) w W., do zajmowania się sprawami majątkowymi tej osoby prawnej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przez J. K.

(1), przez nadużycie udzielonych mu uprawnień wyrządził Spółce z o.o. (...) szkodę majątkową w wielkich rozmiarach w kwocie, co najmniej 1.961.762,49 zł brutto / netto 1.626.487 zł/ w ten sposób, że: 1. wbrew zapisom § 7 ustęp 3 umowy z dnia 10.05.2002 r. (obowiązującej od 01.06.2002 r.) pomiędzy Zakładem (...) a (...) Spółką z o.o. na dzierżawę złoża (...), nie prowadząc ewidencji wydobycia, dokonał opłaty 5 faktur wystawionych przez (...) w okresie od 12.07.2002 r. do 27.11.2002 r. za kruszywo, które nie zostało w takiej ilości faktycznie wydobyte, a mianowicie: a) przelewem bankowym z dnia 12.07.2002 r. z rachunku firmy (...) w Banku (...) S. A. Filia w W. opłacił fakturę nr (...) z dnia 12.07.2002r. wystawioną przez J. M.

(1)w W. na sprzedaż piasku ( (...)) w ilości 30.000 ton na kwotę 224.700 zł brutto (210.000 zł netto), b) przelewem bankowym z dnia 21.08.2002 r. z rachunku firmy (...) w Banku (...) S. A. Filia w W. opłacił fakturę nr (...) z dnia 31.07.2002 r. (data sprzedaży 23.07.2002 r.) wystawioną przez J. M.

(1)w W. na sprzedaż pospółki ( (...)) w ilości 16.000 ton na kwotę 119.840 zł brutto (112.000 zł netto), c) przelewem bankowym z dnia 18.09.2002 r. z rachunku firmy (...) w Banku (...) S. A. Filia w W. opłacił fakturę nr (...) z dnia 30.08.2002 r. (data sprzedaży 23.08.2002 r.) wystawioną przez J. M.

(1)w W. na sprzedaż pospółki ( (...)) w ilości 5.000 ton na kwotę 37.450 zł brutto (35.000 zł netto), d) przelewem bankowym z dnia 07.11.2002 r. z rachunku firmy (...) w Banku (...) S. A. Filia w W. opłacił fakturę nr (...) z dnia 17.09.2002 r. wystawioną przez J. M.

(1)w W. na sprzedaż pospółki ( (...)) w ilości 3.000 ton na kwotę 22.470 zł brutto (21.000 zł netto),

1. e)przelewem bankowym z dnia 28.11.2002 r. z rachunku firmy (...) w Banku (...) S.A. Filia w W. opłacił fakturę nr (...) z dnia 27.11.2002 r. na sprzedaż pospółki ( (...)) w ilości 20.000 ton na kwotę 149.800 zł brutto (140.000 zł netto), obejmujących łącznie 74.000 ton kruszywa na łączną kwotę 554.260 zł brutto (518.000 zł netto), podczas gdy w rzeczywistości w okresie tym wydobyto nie więcej niż 11.778 ton kruszywa naturalnego o łącznej wartości 88.217,22 brutto (82.446 zł netto), skutkiem (...) Spółka (...) poniosła szkodę majątkową w kwocie 466.042,78 zł brutto (435.534 zł netto), przy czym w dokumentach w postaci:
2. a)faktury nr (...) z dnia 12.07.2002 r. na sprzedaż piasku w ilości 30.000 ton na kwotę 224.700 zł brutto (210.000 zł netto),
3. b)faktury nr (...) z dnia 31.07.2002 r. (data sprzedaży 23.07.2002 r.) na sprzedaż pospółki w ilości 16.000 ton na kwotę 119.840 zł brutto (112.000 zł netto),
4. c)faktury nr (...) z dnia 27.11.2002 r. na sprzedaż pospółki w ilości 20.000 ton na kwotę 149.800 zł brutto (140.000 zł netto), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przez J. K.

(1), poświadczył nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne w postaci ilości nabytego kruszywa naturalnego, a tym samym wysokości zobowiązania spółki (...) wobec (...), 2. zawarł z Zakładem (...) Aneks nr (...) z dnia 01.12.2002 r. do umowy dzierżawy z dnia 10.05.2002 r., wprowadzający niekorzystną i nie mającą uzasadnienia ekonomicznego zmianę warunków dzierżawy, poprzez uzupełnienie o pobieranie pożytków z nieruchomości z ustaleniem wysokości czynszu dzierżawnego na kwotę 40.000 zł netto miesięcznie (§ 7 ustęp 1 i 2 przedmiotowej umowy, przy dotychczasowej wysokości czynszu w kwocie 500 zł netto) z możliwością jednorazowego uiszczenia czynszu na rzecz wydzierżawiającego za okres 4 lat w wysokości 1.500.000 zł netto (§ 7 ustęp 5 umowy), przy zasobach przemysłowych złoża wynoszących 288.688 ton i braku koncesji na wydobycie kruszywa naturalnego oraz braku spełnienia wymogów przewidzianych przez prawo górnicze i geologiczne przez spółkę (...), a następnie odebrał fakturę nr (...) z dnia 05.12.2002 r. wystawioną w S. przez J. K.

(1)dla Spółki (...) za dzierżawę złoża kruszywa wraz z pożytkami za okres od 01.12.2002 r. do 30.11.2006 r. na kwotę 1.830.000 zł brutto (1.500.000 zł netto), którą opłacił z rachunku firmy (...) w Banku (...) S.A. Filia w W. przelewami bankowymi z dnia:

1. a)22.01.2003 r. w kwocie 950.000 zł
2. b)29.01.2003 r. w kwocie 600.000 zł
3. c)14.02.2003 r. w kwocie 200.000 zł
4. a)04.03.2003 r. w kwocie 80.000 zł, skutkiem (...) Spółka (...) poniosła szkodę majątkową w kwocie 1.495.719, 71zł brutto /netto 1.190.953 zł /, wynikającą z różnicy pomiędzy kwotą czynszu skumulowanego określonego w Aneksie nr (...) do umowy dzierżawy, a sumą opłat za dzierżawę za ten okres według dotychczasowych zasad i wartością uzyskanych pożytków w postaci kruszywa naturalnego w ilości nie większej niż 40.721 ton, tj. o czyn z art. 296 § 1,2 i 3 kk w zb. z art. 271 § 1 i 3 kk w zw. z art. 21 § 2 kk II. w okresie od 12.09.2003 r. do 17.12.2003 r. w W. i W., będąc zobowiązanym na podstawie Kodeksu Spółek Handlowych i umowy spółki, jako prezes Zarządu Spółki z o.o. (...) z/s w W. do zajmowania się sprawami majątkowymi tej osoby prawnej, przez nadużycie udzielonych mu uprawnień i niedopełnienie ciążącego na nim obowiązku wyrządził Sp. z o.o. (...) szkodę majątkową znacznej wartości w kwocie 473.000 zł w ten sposób, że: 1/ w dniu 12.09.03 r. zawarł umowę zlecenia nr (...) na wykonanie przez Sp. z o.o. (...) z/s w W. opracowania dotyczącego analizy rynku ekologicznych paliw odnawialnych bez uprzedniego rozpoznania cen na rynku usług konsultingowych w tej dziedzinie i sprawdzenia kadrowej, technicznej, merytorycznej oraz organizacyjnej możliwości realizacji zlecenia przez Sp. (...), jak też bez uprzedniej oceny przydatności takiego opracowania dla Sp. z o.o. (...), zaś warunki transakcji ze Sp. (...) w tym wysokość wynagrodzenia ustalał P. R.

(1), który nie był do tego umocowany przez Sp. H. na podstawie umowy lub pełnomocnictwa, w wyniku czego ustalona w umowie zlecenia wysokość wynagrodzenia w kwocie 400.000 zł netto nie była oparta na wartości rynkowej tego typu usług, 2/ w dniu 08.10.03 r. dokonał protokolarnego odbioru przedmiotu zlecenia w postaci opracowania zatytułowanego „Analiza rynku energii odnawialnej, w szczególności opłacalności produkcji i wykorzystania energetycznego wierzby krzewiastej jako środka opałowego i środka do wytwarzania energii elektrycznej” i nie wniósł żadnych zastrzeżeń co do kompletności i jakości wykonania zlecenia, co skutkowało wystawieniem w dniu 30.10.2003 r. przez Sp. (...) faktury nr (...) na kwotę 488.000 zł brutto (400.000 zł netto), którą odebrał i opłacił z rachunków Sp. H. w Banku (...) S.A. i w Banku (...) S.A. przelewami w listopadzie 2003 r. na łączną kwotę 120.000 zł i przelewami w grudniu 2003 r. na łączną kwotę 368.000 zł, podczas gdy wartość rynkowa tego opracowania wynosiła ok. 15.000 zł, opracowanie nie zostało wykorzystane w działalności gospodarczej Sp. H., a Spółka (...) nie posiadała koncesji na produkcję i wykorzystanie energetyczne wierzby krzewiastej oraz nigdy nie występowała o taką koncesję, przy (...) Spółka (...) na koniec 2003 r., zgodnie z rachunkiem zysków i strat sporządzonym dnia 30.03.04 r., osiągnęła stratę netto w wysokości 1.105.886,78 zł tj. o czyn z art. 296 § 1 kk III. w okresie od 16.02.04 r. do 18.03.04 r. w W. i W., będąc zobowiązanym na podstawie Kodeksu Spółek Handlowych i umowy spółki, jako prezes Zarządu Spółki z o.o. (...) z/s w W. do zajmowania się sprawami majątkowymi tej osoby prawnej, przez nadużycie udzielonych mu uprawnień i niedopełnienie ciążącego na nim obowiązku wyrządził Sp. z o.o. (...) szkodę majątkową znacznej wartości w kwocie 512.800 zł w ten sposób, że: 1) w dniu 16.02.2004 r. zawarł umowę zlecenia nr (...) na wykonanie przez Sp. z o.o. (...) z/s w W. opracowania Analiza opłacalności zakupu i inwestycji w Zakłady (...) S.A. w K. oraz przygotowanie oferty dla Ministerstwa Skarbu Państwa na zakup Zakładów (...) S.A. w K., bez uprzedniego rozpoznania cen na rynku usług konsultingowych w tej dziedzinie i sprawdzenia kadrowej, technicznej, merytorycznej oraz organizacyjnej możliwości realizacji zlecenia przez Sp. (...), zaś warunki transakcji ze Sp. (...) w tym wysokość wynagrodzenia ustalał P. R.

(1), który nie był do tego umocowany przez Sp. H. na podstawie umowy lub pełnomocnictwa, a Sp. H. nie miała żadnego doświadczenia na specyficznym rynku sieci i siatek, w wyniku czego ustalona w umowie zlecenia wysokość wynagrodzenia w kwocie 300.000 zł netto za Analizę opłacalności zakupu i inwestycji w Zakłady (...) S.A. w K. oraz w kwocie 130.000 zł netto za Ofertę dla Ministerstwa Skarbu Państwa na zakup Zakładów (...) S.A. w K. nie była oparta na wartości rynkowej tego typu usług, 2) w dniu 10.03.04 r. dokonał protokolarnego odbioru przedmiotu zlecenia w postaci opracowania zatytułowanego „Analiza opłacalności zakupu i inwestycji w Zakładach (...) Spółka Akcyjna w K.” oraz oferty zatytułowanej „Odpowiedź na publiczne zaproszenie do rokowań w sprawie zakupu pakietu akcji Zakładów (...) S.A. w K.” i nie wniósł żadnych zastrzeżeń co do kompletności i jakości wykonania zlecenia, co skutkowało wystawieniem w dniu 10.03.04 r. przez Sp. (...) faktury nr (...) na łączną kwotę 524.600 zł brutto (430.000 zł netto), którą odebrał i opłacił z rachunku Sp. H. w Banku (...) S.A. przelewami w dniach 12.03.04 r., 15.03.04 r. i 18.03.04 r. podczas gdy: - Sp. H. deklarowała zakup 584.000 akcji w cenie po 10 groszy za akcję, czyli zakup akcji za kwotę 58.400 zł - wartość rynkowa „Analizy opłacalności zakupu i inwestycji w Zakładach (...) Spółka Akcyjna w K.” wynosiła 10.200 zł, zaś Analiza miała ogólnikowy i powierzchowny charakter oraz nie odpowiadała wymogom obowiązującego wówczas Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 03.06.1997 r. w sprawie zakresu wymaganych analiz przedprywatyzacyjnych - wartość rynkowa „Odpowiedzi na publiczne zaproszenie do rokowań w sprawie zakupu pakietu akcji Zakładów (...) S.A. w K.” wynosiła 1.600 zł, zaś Oferta nie przedstawiała żadnego planu działań restrukturyzacyjnych z racjonalnym uzasadnieniem ich wykonalności, przy czym Minister Skarbu Państwa podjął decyzję w sprawie zamknięcia bez rozstrzygnięcia procedury rozpatrywania złożonych ofert, tj. o czyn z art. 296 § 1 kk IV. w okresie od 07.01.2002 r. do 21.02.2002 r. w W. i W., będąc zobowiązanym na podstawie Kodeksu Spółek Handlowych i umowy spółki, jako prezes Zarządu Spółki z o.o. (...) z/s w W. do zajmowania się sprawami majątkowymi tej osoby prawnej, przez nadużycie udzielonych mu uprawnień i niedopełnienie ciążącego na nim obowiązku wyrządził Sp. z o.o. (...) szkodę majątkową znacznej wartości w kwocie 408.810 zł w ten sposób, że: 1/ w dniu 07.01.2002 r. zawarł umowę zlecenia nr (...) na wykonanie przez Spółkę Cywilną (...) P. R. i J. M. z/s w R. analizy rynku paliw płynnych bioekologicznych, bez uprzedniego rozpoznania cen na rynku usług konsultingowych w tej dziedzinie i sprawdzenia kadrowej, technicznej, merytorycznej oraz organizacyjnej możliwości realizacji zlecenia przez Sp. Cywilną (...), jak też bez uprzedniej oceny przydatności takiego opracowania dla Sp. z o.o. (...), w wyniku czego ustalona w umowie zlecenia wysokość wynagrodzenia w kwocie 335.500 zł netto nie była oparta na wartości rynkowej tego typu usług, 2/ w dniu 25.01.2002 r. dokonał protokolarnego odbioru przedmiotu zlecenia w postaci opracowania zatytułowanego „Analiza rynku paliw płynnych bioekologicznych” i nie wniósł żadnych zastrzeżeń co do kompletności i jakości wykonania zlecenia, co skutkowało wystawieniem w dniu 25.01.2002 r. przez Sp. Cywilną (...) faktury nr (...) na kwotę 409.310 zł brutto (335.500 zł netto), którą odebrał i opłacił przelewem z rachunku bankowego Sp. H. w dniu 21.02.2002 r., podczas gdy wartość rynkowa tego opracowania wynosiła 500 zł, wbrew treści zlecenia znaczna część opracowania dotyczy oceny stanu rozwoju energetyki odnawialnej oraz prognoz i barier rozwojowych tego sektora, w części dotyczącej surowców rolniczych do produkcji biopaliw opracowanie cechuje brak znajomości zasad agrotechnicznych, nie zawiera ono odniesienia do mechanizmów tworzących ramy rynku biopaliw, pomija instrumenty prawno-fiskalne, nie zawiera porównania właściwości oleju napędowego i estru oraz w żadnym stopniu nie jest przydatne dla potencjalnych inwestorów branży biopaliwowej, opracowanie zaś nie zostało wykorzystane w działalności gospodarczej Sp. H., tj. o czyn z art. 296 § 1 kk V. w okresie od 23.12.2002 r. do 07.05.2003 r. w W. i W. jako prezes Zarządu Sp. z o.o. (...) z/s w W. wykonywał działalność gospodarczą w zakresie obrotu wyrobami o przeznaczeniu wojskowym i policyjnym w postaci szyfratorów (...) D. i (...) G. bez koncesji w ten sposób, że sprzedał (...) Sp. z o.o. z/s w W. łącznie 616 szyfratorów, w tym 461 szyfratorów (...) D. i 155 szyfratorów (...) G., za łączną kwotę 9.762.842,30 zł brutto (8.002.239,75 zł netto) na podstawie faktur: 1/nr (...) z 23.12.2002 r. 2/nr (...) z 30.12.2002 r. 3/nr (...) z 30.12.2002 r. 4/ nr (...) z 28.02.2003 r. 5/ nr (...) z 07.05.2003 r., przy czym szyfratory uprzednio nabył u producenta to jest w firmie (...) S.A. z/s w W. w oparciu o umowę nr (...) z 28.10.2002r. o ustanowieniu Sp. z o.o. (...) dystrybutorem, za cenę pomniejszoną o przyznany rabat w wysokości 20%, tj. o czyn z art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 22.06.2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. z 29.06.2001 r. nr 67, poz. 679 z późn. zm.) V. w okresie od 11.10.2004 r. do 11.01.2005 r. w W. i W., będąc zobowiązanym na podstawie Kodeksu Spółek Handlowych i umowy spółki, jako prezes Zarządu Spółki z o.o. (...) z/s w W. do zajmowania się sprawami majątkowymi tej osoby prawnej, przez nadużycie udzielonych mu uprawnień i niedopełnienie ciążącego na nim obowiązku wyrządził Sp. z o.o. (...) szkodę majątkową znacznej wartości w kwocie 291.784,46 zł w ten sposób, że: 1/ w dniu 11.10.2004 r. zamówił w firmie (...) z/s w W., z terminem dostawy w listopadzie 2004 r., opracowanie analizy opłacalności wdrożenia infrastruktury klucza publicznego w przedsiębiorstwie średniej wielkości na przykładzie wybranej firmy średniej wielkości z branży IT z przeniesieniem praw autorskich polegających na prawie do dalszej odsprzedaży, bez uprzedniego rozpoznania cen na rynku usług konsultingowych w tej dziedzinie i sprawdzenia kadrowej, technicznej, merytorycznej oraz organizacyjnej możliwości realizacji zamówienia przez firmę (...), w wyniku czego wartość zamówienia określona na kwotę 250.000 zł netto nie była oparta na wartości rynkowej tego typu usług, 2/ w dniu 01.12.2004 r. jako nabywca zawarł z firmą (...) umowę o przeniesienie autorskich praw majątkowych, w tym do dalszej odsprzedaży, do dzieła „Analiza opłacalności wdrożenia Infrastruktury Klucza Publicznego w przedsiębiorstwie średniej wielkości na przykładzie firmy (...) S.A.” (stron 88) za wynagrodzeniem w wysokości 200.000 zł netto, bez uprzedniego sprawdzenia wartości merytorycznej dzieła, które w części ekonomicznej jest niskiej jakości z uwagi na bardzo ograniczoną zawartość przedstawionej analizy i nie stanowi nawet koncepcji projektu zgodnie z metodyką (...), a wyliczone korzyści z wdrożenia projektu (...) (Infrastruktury Klucza Publicznego) należy traktować jako mało wiarygodne, co skutkowało wystawieniem w dniu 01.12.2004 r. przez firmę (...) faktury nr (...) na łączną kwotę 305.000 zł brutto (250.000 zł netto) w tym 244.000 zł brutto (200.000 zł netto) z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych oraz 61.000 zł brutto (50.000 zł netto) z tytułu sprzedaży Analizy, którą odebrał i opłacił przelewami z rachunku bankowego Sp. H. w dniach 06.12.2004 r., 03.01.2005 r., 05.01.2005 r. i 11.01.2005 r., podczas gdy: - wartość rynkowa tego opracowania wynosiła 13.215,54 zł - Sp. H. na podstawie faktury nr (...) z 27.12.2004 r. sprzedała firmie (...) S.A. z/s w W. za kwotę 67.100 zł brutto (55.000 zł netto) opracowanie zatytułowane „Raport na temat dostępnych w Polsce technologii służących do tworzenia systemów Infrastruktury Klucza Publicznego (ang. (...)) oraz analiza opłacalności wdrożenia takiego systemu w przedsiębiorstwach małej i średniej wielkości” (stron 123), będące rozszerzoną, zanonimizowaną i rozbudowaną o część opisującą konkretne firmy świadczące usługi związane z (...) wersją wyżej wskazanej Analizy, - Sp. H. na podstawie faktury nr (...) z 06.12.2004 r. sprzedała Sp. z o.o. (...) z/s w W. za kwotę 16.104 zł brutto (13.200 zł netto) opracowanie zatytułowane „Analiza opłacalności wdrożenia Infrastruktury Klucza publicznego w przedsiębiorstwie średniej wielkości na przykładzie firmy (...) S.A.” (stron 50), będące okrojoną o część drugą i w związku z tym stosownie zmodyfikowaną wersją wyżej wskazanej Analizy, przy czym nabyte przez Sp. H. autorskie prawa majątkowe nie obejmowały pola eksploatacji w postaci dokonywania zmian lub modyfikacji dzieła, tj. o czyn z art. 296 § 1 kk J. K.

(1)została oskarżona o to, że: VI. w okresie od 12 lipca 2002 r. do 04 marca 2003 r. w W. i S., woj. (...)- (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie i w porozumieniu z P. P.

(1), wiedząc iż jest on zobowiązany na podstawie Kodeksu Spółek Handlowych i umowy spółki, jako prezes Zarządu Spółki z o.o. (...) w W., do zajmowania się sprawami majątkowymi tej osoby prawnej oraz J. M.

(1)prowadzącym Biuro (...) uprawnionym do wystawiania faktur VAT przez Zakład (...), będąc właścicielką firmy (...) z siedzibą w S. i posiadając koncesję (...) wydaną 12.11.1998 r. przez Wojewodę (...) na wydobycie kruszywa naturalnego ze złoża S. gm. W., poprzez nadużycie udzielonych uprawnień przez P. P.

(1)wyrządziła Spółce z o.o. (...) szkodę majątkową w wielkich rozmiarach w kwocie co najmniej 1.961.762,49 zł brutto /netto 1.626.487 zł/ w ten sposób, że: 1. wbrew zapisom § 7 ustęp 3 umowy z dnia 10.05.2002 r. (obowiązującej od 01.06.2002 r.) pomiędzy Zakładem (...) a (...) Spółką z o.o. na dzierżawę złoża (...), nie prowadząc ewidencji wydobycia, pobrała opłatę za 5 faktur wystawionych przez (...) w okresie od 12.07.2002 r. do 27.11.2002 r. za kruszywo, które nie zostało w takiej ilości faktycznie wydobyte, a mianowicie: a) za fakturę nr (...) z dnia 12.07.2002 r. wystawioną przez J. M.

(1)w W. na sprzedaż piasku ( (...)) w ilości 30.000 ton na kwotę 224.700 zł brutto (210.000 zł netto), opłaconą przelewem bankowym z dnia 12.07.2002 r. z rachunku firmy (...) w Banku (...) S. A. Filia w W. na rachunek bankowy firmy (...) w Banku (...) S.A. (data wpływu na rachunek (...).07.2002 r.), b) za fakturę nr (...) z dnia 31.07.2002 r. (data sprzedaży 23.07.2002 r.) wystawioną przez J. M.

(1)w W. na sprzedaż pospółki ( (...)) w ilości 16.000 ton na kwotę 119.840 zł brutto ( 112.000 zł netto), opłaconą przelewem bankowym z dnia 21.08.2002 r. z rachunku firmy (...) w Banku (...) S. A. Filia w W. na rachunek firmy (...) w Banku (...) S. A. (data wpływu na rachunek (...).08.2002 r.), c) za fakturę nr (...) z dnia 30.08.2002 r. (data sprzedaży 23.08.2002 r.) wystawioną przez J. M.

(1)w W. na sprzedaż pospółki ( (...)) w ilości 5.000 ton na kwotę 37.450 zł brutto (35.000 zł netto), opłaconą przelewem bankowym z dnia 18.09.2002 r. z rachunku firmy (...) w Banku (...) S. A. Filia w W. na rachunek firmy (...) w Banku (...) S. A. (data wpływu na rachunek (...).09.2002 r.), d) za fakturę nr (...) z dnia 17.09.2002 r. wystawioną przez J. M.

(1)w W. na sprzedaż pospółki ( (...)) w ilości 3.000 ton na kwotę 22.470 zł brutto (21.000 zł netto), opłaconą przelewem bankowym z dnia 07.11.2002 r. z rachunku firmy (...) w Banku (...) S. A. Filia w W. na rachunek firmy (...) w Banku (...) S. A. (data wpływu 08.11.2002 r.) e) za fakturę nr (...) z dnia 27.11.2002 r. wystawioną przez J. M.

(1)w W. na sprzedaż pospółki ( (...)) w ilości 20.000 ton na kwotę 149.800 zł brutto (140.000 zł netto), opłaconą przelewem bankowym z dnia 28.11.2002 r. z rachunku firmy (...) w Banku (...) S. A. Filia w W. na rachunek firmy (...) w Banku (...) S. A. (data wpływu na rachunek (...).11.2002 r.), obejmujących łącznie 74.000 ton kruszywa na łączną kwotę 554.260 zł brutto / 518.000 zł netto/, podczas gdy w rzeczywistości w okresie tym wydobyto nie więcej niż 11.778 ton kruszywa naturalnego o łącznej wartości 88.217,22 zł brutto (82.446 zł netto), skutkiem (...) Spółka (...) poniosła szkodę majątkową w kwocie 466.042,78 zł brutto (435.534 zł netto), przy czym w dokumentach w postaci:

1. a)faktury nr (...) z dnia 12.07.2002 roku na sprzedaż piasku w ilości 30.000 ton na kwotę 224.700 zł brutto (210.000 zł netto),
2. b)faktury nr (...) z dnia 31.07.2002 r. (data sprzedaży 23.07.2002 r.) na sprzedaż pospółki w ilości 16.000 ton na kwotę 119.840 zł brutto (112.000 zł netto),
3. c)faktury nr (...) z dnia 27.11.2002 r. na sprzedaż pospółki w ilości 20.000 ton na kwotę 149.800 zł brutto (140.000 zł netto), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, poświadczyła nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne w postaci ilości zbytego kruszywa naturalnego, a tym samym wysokości należności firmy (...) od Spółki (...), 2. zawarła ze Spółką (...) Aneks nr (...) z dnia 01.12.2002 r. do umowy dzierżawy z dnia 10.05.2002 r. wprowadzający niekorzystną i nie mającą uzasadnienia ekonomicznego zmianę warunków dzierżawy, poprzez uzupełnienie o pobieranie pożytków z nieruchomości z ustaleniem wysokości czynszu dzierżawnego na kwotę 40.000 zł netto miesięcznie (§ 7 ustęp 1 i 2 przedmiotowej umowy, przy dotychczasowej wysokości czynszu w kwocie 500 zł netto) z możliwością jednorazowego uiszczenia czynszu na rzecz wydzierżawiającego za okres 4 lat w wysokości 1.500.000 zł netto (§ 7 ustęp 5 umowy), przy zasobach przemysłowych złoża wynoszących 288.688 ton i braku koncesji na wydobycie kruszywa naturalnego oraz braku spełnienia wymogów przewidzianych przez prawo górnicze i geologiczne przez Spółkę (...), a następnie wystawiła w S. fakturę nr (...) z dnia 05.12.2002 r. dla Spółki (...) za dzierżawę złoża kruszywa wraz z pożytkami za okres od 01.12.2002 do 30.11.2006 na kwotę 1.830.000 zł brutto (1.500.000 zł netto), która została opłacona z rachunku firmy (...) w banku (...) S. A. Filia w W., przelewami bankowymi na rachunek firmy (...) w Banku (...) S. A. z dnia:
4. a)21.01.2003 r. w kwocie 950.000 zł
5. b)29.01.2003 r. w kwocie 600.000 zł
6. c)14.02.2003 r. w kwocie 200.000 zł
7. d)04.03.2003 r. w kwocie 80.000 zł, skutkiem (...) spółka (...) poniosła szkodę majątkową w kwocie 1.495.719,71 zł brutto /netto 1.190.953 zł/, wynikającą z różnicy pomiędzy kwotą czynszu skumulowanego określonego w Aneksie nr (...) do umowy dzierżawy, a sumą opłat za dzierżawę za ten okres według dotychczasowych zasad i wartością uzyskanych pożytków w postaci kruszywa naturalnego w ilości nie większej niż 40.721 ton, tj. o czyn z art. 296 § 1, 2 i 3 kk w zw. z art. 21 § 2 kk w zb. z art. 271 § 1 i 3 kk w zw. z art. 21 § 2 kk VI. w okresie od 14.08.2002 r. do 24.03.2003 r. w W. podejmowała czynności mogące znacznie utrudnić stwierdzenie przestępnego pochodzenia środków pieniężnych pochodzących z korzyści związanych z popełnieniem czynu zabronionego w postaci wyrządzenia Sp. z o.o. (...) w W. szkody majątkowej w wielkich rozmiarach przez nadużycie uprawnień i działania na szkodę tej Spółki w ten sposób, że dokonywała dyspozycji przelewów z rachunku firmowego (...) J. K.

(1)w Banku (...) S. A. w W. nr (...) na rachunki osobiste, i tak na rachunek: nr (...) w Banku (...) S. A. w W.: - w dniu 14.08.2002 r. przelała kwotę 22.000 zł - w dniu 27.09.2002 r. przelała kwotę 30.000 zł - w dniu 20.12.2002 r. przelała kwotę 140.000 zł - w dniu 31.01.2003 r. przelała kwotę 977.427,98 zł - w dniu 06.03.2003 r. przelała kwotę 280.000 zł - w dniu 24.03.2003 r. przelała kwotę 20.000 zł nr (...) w Banku (...) S. A. w W.: - w dniu 27.08.2002 r. przelała kwotę 107.000 zł - w dniu 27.09.2002 r. przelała kwotę 6.000 zł - w dniu 28.01.2003 r. przelała kwotę 100.000 zł - w dniu 29.01.2003 r. przelała kwotę 25.000 zł, a następnie dokonywała przelewów pomiędzy tymi rachunkami, z których w okresie od 27.08.2002 r. do 24.03.2003 r. wypłaciła gotówkę w wysokości 388.000 złotych, jak też w dniu 06.03.2003 r. z rachunku osobistego nr (...) przelała kwotę 600.000 zł na nieoprocentowany rachunek firmy Spółka Jawna (...). D. i Spółka z siedzibą w W. ul. (...) nr (...)-000- (...) - (...) (...)w (...) Bank S. A. O/W. tytułem „wpłata na konto rozliczeniowe (...)”, stanowiącą na podstawie umowy z dnia 28.02.2003 r. depozyt zabezpieczający transakcje forex, tj. dokonywanie rozliczeń w złotych polskich walut obcych, przy czym dopuszczając się tego czynu osiągnęła znaczną korzyść majątkową w postaci pieniędzy w kwocie 635.073,50 zł, które wypłaciła z firmy (...) ponad kwotę depozytu w okresie od dnia 13.03.2003 r. do dnia 14.02.2007 r. tj. o czyn z art. 299 § 1 i 6 kk P. R.

(1)został oskarżony o to, że: X. w okresie od 05.02.2004 r. do 16.03.2004 r. w W. i W., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z tytułu 50 % prowizji od przychodów netto ze sprzedaży opracowań z zakresu telekomunikacji, informatyki i paliw płynnych bioekologicznych stanowiących własność Sp. z o.o. (...) z/s w W., określonej w umowie zlecenia nr (...) z 07.07.2003 r. dotyczącej działań marketingowych, zawartej pomiędzy Sp. z o.o. (...) i s.c. (...), jako większościowy wspólnik (99% udziału) Spółki Cywilnej (...) z/s w R., doprowadził Sp. z o.o. (...) z/s w W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 337.940 zł za pomocą wprowadzenia w błąd prezesa Zarządu tej Spółki co do aktualności stanu wiedzy związanego z rzeczywistą datą wykonania opracowania i co do sposobu wykonania opracowania z zakresu telekomunikacji zatytułowanego „Założenia systemu monitorowania połączeń i ochrony sieci operatorów telekomunikacyjnych” w ten sposób, że w dniu 05.02.2004 r. doprowadził do zawarcia umowy zlecenia nr (...) pomiędzy Sp. C. i Sp. H. na wykonanie przez Sp. H. tego opracowania za wynagrodzeniem w kwocie 277.000 zł netto, a następnie w dniu 02.03.2004 r. dokonał protokolarnego przekazania wymienionego opracowania, nie informując przedstawiciela Sp. C., że opracowanie zostało w rzeczywistości wykonane w grudniu 2001 roku przez s.c. (...) dla Sp. H., a więc 26 miesięcy przed zawarciem umowy zlecenia na jego wykonanie dla Sp. C., oparte zostało na ok. 60 pozycjach głównie normach (...) oraz (...) pochodzących sprzed 2000 roku, a głównym źródłem tekstu opracowania jest przetłumaczona z języka angielskiego zawartość pozycji trzeciej „Bezpieczeństwo telekomunikacji. Interfejs HI uprawnionego przechwytywania połączeń, edycja 1 (Projekt standardu ETS)”, zaś w dniu 02.03.2004 r. Sp. H. wystawiła fakturę nr (...) na kwotę 337.940 zł brutto (277.000 zł netto), która została opłacona przez Sp. C. przelewem bankowym w dniu 16.03.2004 r., przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w stosunku do mienia znacznej wartości tj. o czyn z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 294 § 1 kk XI. w okresie od 02.01.2002 r. do 20.02.2002 r. w W., W. i R., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, jako większościowy wspólnik (99% udziału) Spółki Cywilnej (...) z/s w R., doprowadził Sp. z o.o. (...) z/s w W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 81.740 zł za pomocą wprowadzenia w błąd prezesa Zarządu tej Spółki co do zawartości merytorycznej i sposobu przygotowania opracowania zatytułowanego „Analiza rozwoju rynku teleinformatycznego w Polsce w latach 2001- 2006” w ten sposób, że w dniu 02.01.2002 r. zawarł umowę zlecenia nr (...) ze Sp. H. na wykonanie przez s.c. (...) tego opracowania za wynagrodzeniem w kwocie 67.000 zł netto, a następnie w dniu 07.01.2002 r. dokonał protokolarnego przekazania wymienionej Analizy, nie informując przedstawiciela Sp. H., że opracowanie nie ma charakteru analizy rozwoju rynku i stanowi, poza tytułem i pozycją „Bibliografia”, wydruk opublikowanego w Internecie dokumentu przygotowanego przez Ministerstwo Gospodarki i przyjętego przez Radę Ministrów w dniu 11.09.2001 r. zatytułowanego „Plan działań na rzecz rozwoju społeczeństwa informacyjnego w Polsce na lata 2001-2006”, po czym, mimo tego, że powyższa Analiza nie miała żadnej wartości rynkowej, w dniu 07.01.2002 r. wystawił fakturę nr (...) na kwotę 81.740 zł brutto (67.000 zł netto), która została opłacona przez Sp. H. przelewem bankowym w dniu 20.02.2002 r., tj. o czyn z art. 286 § 1 kk W. S.

(1)został oskarżony o to, że: XII. w okresie od 03.03.2004 r. do 07.05.2004 r. w W., będąc zobowiązanym na podstawie Kodeksu Spółek Handlowych i umowy spółki, jako prezes Zarządu Spółki z o.o. (...) z/s w W. do zajmowania się sprawami majątkowymi tej osoby prawnej, przez nadużycie udzielonych mu uprawnień i niedopełnienie ciążącego na nim obowiązku wyrządził Sp. (...) szkodę majątkową znacznej wartości w kwocie 206.141,57 zł w ten sposób, że: 1 / w dniu 03.03.2004 r. zawarł umowę zlecenia nr (...) na wykonanie przez Sp. z o.o. (...) z/s w W. opracowania dotyczącego opisu technologii (...), bez uprzedniego rozpoznania cen na rynku usług konsultingowych w tej dziedzinie i sprawdzenia kadrowej, technicznej, merytorycznej oraz organizacyjnej możliwości realizacji zlecenia przez Sp. H., jak też bez uprzedniej oceny przydatności takiego opracowania dla Sp. (...), w wyniku czego ustalona w umowie zlecenia wysokość wynagrodzenia w kwocie 170.000 zł netto nie była oparta na wartości rynkowej tego typu usług, 2/ w dniu 17.03.2004 r. dokonał protokolarnego odbioru przedmiotu zlecenia w postaci opracowania zatytułowanego „Opis technologii (...) i nie wniósł żadnych zastrzeżeń co do kompletności i jakości wykonania zlecenia, co skutkowało wystawieniem w dniu 17.03.2004 r. przez Sp. H. faktury nr (...) na kwotę 207.400 zł brutto (170.000 zł netto), którą odebrał i opłacił przelewem z dnia 07.05.2004 r. z rachunku Sp. (...) w (...) Bank (...) S.A., podczas gdy to opracowanie zostało w rzeczywistości wykonane w czerwcu 2002 r., a jego wartość rynkowa wynosiła 1.258,43 zł, stanowi ono zbiór cytatów, w przeważającej większości nieprzetworzonych, z tekstów dostępnych w Internecie, nie zawiera analizy rynku związanego z usługami (...), a jedynie zestawienie firm oferujących usługę transmisji głosu w sieci pakietowej oraz fragmenty artykułów dotyczących tego rynku, opracowanie w części dotyczącej podstawowych protokołów sieciowych pomija adresowanie bezklasowe, które w 2001 r. było już powszechnie stosowane, opracowanie zaś nie zostało wykorzystane w działalności gospodarczej Sp. (...), tj. o czyn z art. 296 § 1 kk XIII. w okresie od 29.03.2004 r. do 12.05.2004 r. w W., będąc zobowiązanym na podstawie Kodeksu Spółek Handlowych i umowy spółki, jako prezes Zarządu Spółki z o.o. (...) z/s w W. do zajmowania się sprawami majątkowymi tej osoby prawnej, przez nadużycie udzielonych mu uprawnień i niedopełnienie ciążącego na nim obowiązku wyrządził Sp. z o.o. (...) szkodę majątkową znacznej wartości w kwocie 389.057,24 zł w ten sposób, że: 1 / w dniu 29.03.2004 r. zawarł umowę zlecenia nr (...) na wykonanie przez Sp. z o.o. (...) z/s w W. opracowania dotyczącego założeń systemu monitorowania połączeń i ochrony sieci operatorów telekomunikacyjnych, bez uprzedniego rozpoznania cen na rynku usług konsultingowych w tej dziedzinie i sprawdzenia kadrowej, technicznej, merytorycznej oraz organizacyjnej możliwości realizacji zlecenia przez Sp. H., jak też bez uprzedniej oceny przydatności takiego opracowania dla Sp. (...), w wyniku czego ustalona w umowie zlecenia wysokość wynagrodzenia w kwocie 330.000 zł netto nie była oparta na wartości rynkowej tego typu usług, 2/ w dniu 19.04.2004 r. dokonał protokolarnego odbioru przedmiotu zlecenia w postaci opracowania zatytułowanego „Założenia systemu monitorowania połączeń i ochrony sieci operatorów telekomunikacyjnych” i nie wniósł żadnych zastrzeżeń co do kompletności i jakości wykonania zlecenia, co skutkowało wystawieniem w dniu 19.04.2004 r. przez Sp. H. faktury nr (...) na kwotę 402.600 zł brutto (330.000 zł netto), którą odebrał i opłacił przelewem z dnia 12.05.2004 r. z rachunku Sp. (...) w (...) Bank (...) S.A., podczas gdy to opracowanie zostało w rzeczywistości wykonane w grudniu 2001 r., a jego wartość rynkowa wynosiła 13.542,76 zł, zostało ono oparte na ok. 60 pozycjach głównie normach (...) oraz (...) pochodzących sprzed 2000 r., głównym źródłem tekstu opracowania jest przetłumaczona z języka angielskiego zawartość pozycji trzeciej „Bezpieczeństwo telekomunikacji. Interfejs HI uprawnionego przechwytywania połączeń, edycja 1 (Projekt standardu ETS)”, opracowanie zaś nie zostało wykorzystane w działalności gospodarczej Sp. (...), tj. o czyn z art. 296 § 1 k.k. T. N.

(1)został oskarżony o to, że: XIV. w okresie od 22.12.2001 r. do 11.01.2002 r. w W. i L., będąc zobowiązanym na podstawie Kodeksu Spółek Handlowych i umowy spółki, jako prezes Zarządu Spółki (...) Sp. z o.o. z/s w L. do zajmowania się sprawami majątkowymi tej osoby prawnej, przez nadużycie udzielonych mu uprawnień i niedopełnienie ciążącego na nim obowiązku wyrządził Sp. z o.o. (...) szkodę majątkową znacznej wartości w kwocie 254.585,55 zł w ten sposób, że: 1 / w dniu 22.12.2001 r. zawarł umowę zlecenia nr (...) na wykonanie przez Sp. z o.o. (...) z/s w W. opracowania dotyczącego monitoringu połączeń i ochrony sieci operatorów telekomunikacyjnych, uwzględniającego podstawy prawne przechwytywania połączeń w sieci, wymagania wynikające z aktów prawnych, ogólne zasady organizacji procesów przechwytywania połączeń, wymagania ogólne i szczegółowe na interfejs przechwytywania połączeń, wymagania na agencje uprawnione do przechwytywania połączeń, wymagania na funkcje przechwytywania połączeń w sieciach komórkowych, wymagania na usługi realizowane przez instytucję „zaufanej trzeciej strony” i techniczne aspekty rozwiązania systemu monitorowania, bez uprzedniego rozpoznania cen na rynku usług konsultingowych w tej dziedzinie i sprawdzenia kadrowej, technicznej, merytorycznej oraz organizacyjnej możliwości realizacji zlecenia przez Sp. H., jak też bez uprzedniej oceny przydatności takiego opracowania dla Sp. (...), w wyniku czego ustalona w umowie zlecenia wysokość wynagrodzenia w kwocie 220.000 zł netto nie była oparta na wartości rynkowej tego typu usług, 2/ w dniu 28.12.2001 r. dokonał protokolarnego odbioru przedmiotu zlecenia w postaci opracowania zatytułowanego „Założenia systemu monitorowania połączeń i ochrony sieci operatorów telekomunikacyjnych” i nie wniósł żadnych zastrzeżeń co do kompletności i jakości wykonania zlecenia, co skutkowało wystawieniem w dniu 28.12.2001 r. przez Sp. H. faktury nr (...) na kwotę 268.400 zł brutto (220.000 zł netto), którą odebrał i opłacił przelewem z dnia 11.01.2002 r. z rachunku Sp. (...) w (...) Bank (...) S.A., podczas gdy wartość rynkowa tego opracowania wynosiła 13.814,45 zł, zostało ono oparte na ok. 60 pozycjach głównie normach (...) oraz (...) pochodzących sprzed 2000 r., głównym źródłem tekstu opracowania jest przetłumaczona z języka angielskiego zawartość pozycji trzeciej „Bezpieczeństwo telekomunikacji. Interfejs HI uprawnionego przechwytywania połączeń, edycja 1 (Projekt standardu ETS)”, opracowanie zaś nie zostało wykorzystane w działalności gospodarczej Sp. (...), tj. o czyn z art. 296 § 1 k.k. T. D. został oskarżony o to, że: XV. w okresie od 17.02.2004 r. do 23.04.2004 r. w W., będąc zobowiązanym na podstawie Kodeksu Spółek Handlowych i umowy spółki, jako prezes Zarządu Spółki z o.o. (...) z/s w W. do zajmowania się sprawami majątkowymi tej osoby prawnej, przez nadużycie udzielonych mu uprawnień i niedopełnienie ciążącego na nim obowiązku wyrządził Sp. z o.o. (...) szkodę majątkową znacznej wartości w kwocie 315.857,24 zł w ten sposób, że: 1/ w dniu 17.02.2004 r. zawarł umowę zlecenia nr (...) na wykonanie przez Sp. z o.o. (...) z/s w W. opracowania dotyczącego ogólnych założeń systemu monitorowania połączeń i ochrony sieci operatorów telekomunikacyjnych dla systemu (...) S.A., bez uprzedniego rozpoznania cen na rynku usług konsultingowych w tej dziedzinie i sprawdzenia kadrowej, technicznej, merytorycznej oraz organizacyjnej możliwości realizacji zlecenia przez Sp. H., jak też bez uprzedniej oceny przydatności takiego opracowania dla Sp. (...), w wyniku czego ustalona w umowie zlecenia wysokość wynagrodzenia w kwocie 270.000 zł netto nie była oparta na wartości rynkowej tego typu usług, 2/ w dniu 15.03.2004 r. dokonał protokolarnego odbioru przedmiotu zlecenia w postaci opracowania zatytułowanego „Bezpieczeństwo w systemie (...) S.A. Ogólne założenia systemu monitorowania połączeń i ochrony sieci operatorów telekomunikacyjnych” i nie wniósł żadnych zastrzeżeń co do kompletności i jakości wykonania zlecenia, co skutkowało wystawieniem w dniu 15.03.2004 r. przez Sp. H. faktury nr (...) na kwotę 329.400 zł brutto (270.000 zł netto), którą odebrał i opłacił przelewem bankowym z rachunku Sp. (...) w dniu 23.04.2004 r., podczas gdy to opracowanie zostało w rzeczywistości wykonane w grudniu 2001 r. i nie było ono wykonane dla systemu (...) S.A., a jego wartość rynkowa wynosiła 13.542,76 zł, zostało ono oparte na ok. 60 pozycjach głownie normach (...) oraz (...) pochodzących sprzed 2000 r., głównym źródłem tekstu opracowania jest przetłumaczona z języka angielskiego zawartość pozycji trzeciej „Bezpieczeństwo telekomunikacji. Interfejs HI uprawnionego przechwytywania połączeń, edycja 1 (Projekt standardu ETS)”, opracowanie zaś nie zostało wykorzystane w działalności gospodarczej Sp. (...), tj. o czyn z art. 296 § 1 kk K. Ś.

(1)został oskarżony o to, że: XVI. w okresie od 08.12.2003 r. do 16.03.2004 r. w W., będąc zobowiązanym na podstawie Kodeksu Spółek Handlowych i umowy spółki, jako prezes Zarządu Spółki z o.o. (...) z/s w W. do zajmowania się sprawami majątkowymi tej osoby prawnej, przez nadużycie udzielonych mu uprawnień i niedopełnienie ciążącego na nim obowiązku wyrządził Sp. z o.o. (...) szkodę majątkową znacznej wartości w kwocie 617.197,24 zł w ten sposób, że: 1/ w dniu 08.12.2003 r. zawarł umowę zlecenia nr (...) na doradztwo przez Sp. z o.o. (...) z/s w W. w zakresie określenia sposobów monitorowania połączeń telekomunikacyjnych oraz wybranych aspektów ochrony tych połączeń, zaś w dniu 05.02.2004 r. zawarł umowę zlecenia nr (...) na wykonanie przez Sp. H. opracowania dotyczącego założeń systemu monitorowania połączeń telekomunikacyjnych i ich ochrony, a więc umowy zlecenia o identycznym przedmiocie, bez uprzedniego rozpoznania cen na rynku usług konsultingowych w tej dziedzinie i sprawdzenia kadrowej, technicznej, merytorycznej oraz organizacyjnej możliwości realizacji zleceń przez Sp. H., jak też bez uprzedniej oceny przydatności takiego opracowania dla Sp. C., w wyniku czego ustalona w umowie zlecenia nr (...) wysokość wynagrodzenia w kwocie 240.000 zł netto oraz ustalona w umowie zlecenia nr (...) wysokość wynagrodzenia w kwocie 277.000 zł netto nie były oparte na wartości rynkowej tego typu usług, 2/ w dniu 14.01.2004 r. dokonał protokolarnego odbioru przedmiotu zlecenia nr 3 w postaci opracowania na temat doradztwa w zakresie określania sposobów monitorowania połączeń telekomunikacyjnych i nie wniósł żadnych zastrzeżeń co do kompletności i jakości wykonania zlecenia nr 3, co skutkowało wystawieniem w dniu 14.01.2004 r. przez Sp. H. faktury nr (...) na kwotę 292.800 zł brutto (240.000 zł netto), którą odebrał i opłacił przelewami bankowymi w dniu 17.02.2004 r. na kwotę 92.800 zł i w dniu 19.02.2004 r. na kwotę 200.000 zł z rachunku Sp. C., przy czym Sp. z o.o. (...) nie posiada takiego opracowania, 3/ w dniu 02.03.2004 r. dokonał protokolarnego odbioru przedmiotu zlecenia nr 4 w postaci opracowania zatytułowanego „Założenia systemu monitorowania połączeń i ochrony sieci operatorów telekomunikacyjnych” i nie wniósł żadnych zastrzeżeń co do kompletności i jakości wykonania zlecenia nr 4, co skutkowało wystawieniem w dniu 02.03.2004 r. przez Sp. H. faktury nr (...) na kwotę 337.940 zł brutto (277.000 zł netto), którą odebrał i opłacił przelewem bankowym z rachunku Sp. C. w dniu 16.03.2004 r., podczas gdy to opracowanie zostało w rzeczywistości wykonane w grudniu 2001 r., a jego wartość rynkowa wynosiła 13.542,76 zł, zostało ono oparte na ok. 60 pozycjach głównie normach (...) oraz (...) pochodzących sprzed 2000 r., głównym źródłem tekstu opracowania jest przetłumaczona z języka angielskiego zawartość pozycji trzeciej „Bezpieczeństwo telekomunikacji. Interfejs HI uprawnionego przechwytywania połączeń, edycja 1 (Projekt standardu ETS)”, opracowanie zaś nie zostało wykorzystane w działalności gospodarczej Sp. C., przy czym wysokość szkody majątkowej wynika z różnicy pomiędzy dokonanymi płatnościami łącznie na kwotę 630.740 zł i wartością rynkową jedynego posiadanego przez Sp. C. opracowania. tj. o czyn z art. 296 § 1 kk Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 8 grudnia 2016r. w sprawie VIII K 318/12: oskarżonego P. P.

(1): 1) uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt I a/o, przy czym wyeliminował z opisu czynu współdziałanie z J. M.

(1)i za czyn ten na mocy art. 296 § 1,2 i 3 kk w zb. z art. 271 § 1 i 3 kk w zw. z art. 11 § 2 kk skazał go, a na mocy art. 296 § 3 kk w zw. z art. 11 § 3 kk i 33§ 1,2 i 3 kk w zw. z art. 4 § 1 kk wymierzył mu karę 2 (dwóch ) lat pozbawienia wolności i grzywnę w wymiarze 300 ( trzystu) stawek dziennych ustalając jedną stawkę na 200 ( dwieście ) zł.; 2) na mocy art. 41 § 1 kk orzekł wobec oskarżonego zakaz zajmowania stanowisk w zarządach, radach nadzorczych, komisjach rewizyjnych oraz pełnienia funkcji prokurenta w spółkach prawa handlowego na okres 1 (jednego) roku; 3) uznał za winnego popełnienia czynu z pkt II a/o, przy czym ustalił, iż oskarżony nadużywając udzielonych mu uprawnień wyrządził spółce z o.o. (...) szkodę w wysokości 488.000 zł i za czyn ten na mocy art. 296 § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 4) na mocy art. 41 § 1 kk orzekł zakaz zajmowania stanowisk w zarządach, radach nadzorczych, komisjach rewizyjnych oraz pełnienia funkcji prokurenta w spółkach prawa handlowego na okres 1 (jednego) roku; 5) uznał za winnego popełnienia czynu z pkt III a/o przy czym ustalił, iż oskarżony wyrządził spółce z o.o. (...) szkodę w wysokości 512.800 zł nie dopełniając ciążącego na nim obowiązku i za czyn ten na mocy art. 296 § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 6) na mocy art. 41 § 1 kk orzekł wobec oskarżonego zakaz zajmowania stanowisk w zarządach, radach nadzorczych, komisjach rewizyjnych oraz pełnienia funkcji prokurenta w spółkach prawa handlowego na okres 1 (jednego) roku; 7) uznał za winnego popełnienia czynu z pkt IV a/o, przy czym ustalił, iż oskarżony nadużywając udzielonych mu uprawnień wyrządził Spółce z o.o. (...) szkodę w wysokości 409.310 zł i za czyn ten na mocy art. 296 § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 8) na mocy art. 41§ 1 kk orzekł zakaz zajmowania stanowisk w zarządach, radach nadzorczych, komisjach rewizyjnych oraz pełnienia funkcji prokurenta w spółkach prawa handlowego na okres 1 (jednego) roku; 9) uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt V a/o przy czym wyeliminował z opisu czynu faktury nr (...) z 23.12.2002 r, (...) z 30.12.2002r, nr (...) z 30.12.2002 r i ustalił, że bez koncesji sprzedano 205 szyfratorów C. C. D. i za to na mocy art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 22.06.2001r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. z 29.06.2001 r. nr 67, poz. 679 z późn. zm.) wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 10) uznał za winnego popełnienia czynu z pkt VI a/o, przy czym ustalił, iż oskarżony nadużywając udzielonych mu uprawnień wyrządził Spółce z o.o. (...) szkodę w wysokości 305.000 zł i za czyn ten na mocy art. 296 § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 11) na mocy art. 41 § 1 kk orzekł zakaz zajmowania stanowisk w zarządach, radach nadzorczych, komisjach rewizyjnych oraz pełnienia funkcji prokurenta w spółkach prawa handlowego na okres 1 (jednego) roku; 12) na mocy art. 85§ 1 kk, 86 § 1 kk w miejsce orzeczonych wobec P. P.

(1)jednostkowych kar pozbawienia wolności orzekł jedną karę łączną 3 (trzech) lat pozbawienia wolności; 13) na mocy art. 63 § 1 kk zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej w punkcie 12 wyroku kary pozbawienia wolności okres zatrzymania w okresie od 8.03.2007 r. do 31.05.2007 r., przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności; 14) na mocy art. 90 § 2 kk w zw. z art. 85 kk i art. 86 § 1 kk połączył zakazy orzeczone w punktach 2,4,6,8 i 11 wyroku i w ich miejsce orzekł wobec oskarżonego P. P.

(1)łączny zakaz zajmowania stanowisk w zarządach, radach nadzorczych, komisjach rewizyjnych oraz pełnienia funkcji prokurenta w spółkach prawa handlowego na okres 3 ( trzech) lat; oskarżoną J. K.

(1)15) uznał za winną popełnienia czynu zarzucanego jej w pkt VII a/o i za czyn ten na mocy art. 296 § 1,2 i 3 kk w zb. z art. 271 § 1 i 3 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 21 § 2 kk skazał ją, a na mocy art. 296 § 3 kk w zw. z art. 11 § 3 kk i 33 § 1,2 i 3 kk w zw. z art. 4 § 1 kk wymierzył jej karę 2 ( dwóch ) lat pozbawienia wolności i grzywny w wymiarze 300 (trzystu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na 200 (dwieście) zł.; 16) uznał za winną popełnienia czynu z pkt VIII a/o, przy czym ustala, iż w okresie od 27.08.02 r. do 24.03.03 r. wypłaciła z rachunków osobistych kwotę 498.000 zł i za czyn ten na mocy art. 299 § 1 i 6 kk i art. 33 § 2 i 3 kk w zw. z art. 4 § 1 kk wymierzył jej karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w wymiarze 300 (trzystu) stawek dziennych ustalając jedną stawkę na 200 ( dwieście ) zł; 17) na mocy art. 85 § 1 kk, 86 § 1 i 2 kk orzekł karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz grzywny w wymiarze 500 (pięciuset) stawek dziennych ustalając jedną stawkę na 200 ( dwieście ) zł; 18) na mocy art. 63 § 1 kk zaliczył oskarżonej na poczet orzeczonej w punkcie 17 wyroku kary grzywny okres zatrzymania w okresie od 8.03.2007 r. do 31.05.2007 r., przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się dwóm dziennym stawkom grzywny; 19) na mocy art. 69 § 1 i 2 kk, 70 § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk wykonanie orzeczonej wobec J. K.

(1)kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił ustalając okres próby na 3 (trzy) lata. 20) na mocy art. 299 § 7 kk orzekł wobec J. K.

(1)przepadek równowartości korzyści majątkowej w kwocie 635.073,50 zł; oskarżonego P. R.

(1)22) w ramach czynu zarzucanego mu w pkt X a/o uznał za winnego tego, że w okresie od 5.02.2004 r. do 16.03.2004 r. w W. i W., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z tytułu 50 % prowizji od przychodów netto ze sprzedaży opracowań z zakresu telekomunikacji, informatyki i paliw płynnych bioekologicznych stanowiących własność Sp. z o.o. (...) z/s w W., określonej w umowie zlecenia nr (...) z 07.07.2003 r. dotyczącej działań marketingowych, zawartej pomiędzy Sp. z o.o. (...) i s.c. (...), jako większościowy wspólnik (99% udziału) Spółki Cywilnej (...) z/s w R., wiedząc o okoliczności osobistej stanowiącej znamię czynu zabronionego, a polegającej na tym, iż K. Ś.

(1)jest zobowiązany na podstawie Kodeksu Spółek Handlowych i umowy spółki, jako prezes Zarządu Spółki z o.o. (...) z/s w W. do zajmowania się sprawami majątkowymi tej osoby prawnej, działając wspólnie i w porozumieniu z K. Ś.

(1), przez nadużycie udzielonych uprawnień przez K. Ś.

(1), wyrządził Sp. z o.o. (...) szkodę majątkową znacznej wartości w kwocie 337940 zł w ten sposób, że w dniu 05.02.2004 r. doprowadził do zawarcia umowy zlecenia nr (...) pomiędzy Sp. C. i Sp. H. na wykonanie przez Sp. H. tego opracowania za wynagrodzeniem w kwocie 277.000 zł netto, a następnie w dniu 02.03.2004 r. dokonał protokolarnego przekazania wymienionego opracowania, nie informując przedstawiciela Sp. C., że opracowanie zostało w rzeczywistości wykonane w grudniu 2001 roku przez s.c. (...) dla Sp. H., a więc 26 miesięcy przed zawarciem umowy zlecenia na jego wykonanie dla Sp. C., oparte zostało na ok. 60 pozycjach głównie normach (...) oraz (...) pochodzących sprzed 2000 roku, a głównym źródłem tekstu opracowania jest przetłumaczona z języka angielskiego zawartość pozycji trzeciej „Bezpieczeństwo telekomunikacji. Interfejs HI uprawnionego przechwytywania połączeń, edycja 1 (Projekt standardu ETS)”, zaś w dniu 02.03.2004 r. Sp. H. wystawiła fakturę nr (...) na kwotę 337.940 zł brutto (277.000 zł netto), która została opłacona przez Sp. C. przelewem bankowym w dniu 16.03.2004 r. tj. popełnienia czynu z art. 296 § 1 i 2 kk w zw. z art. 21 § 2 kk i za czyn ten na mocy art. 296 § 2 kk i art. 33 § 1,2 i 3 kk w zw. z art. 4 § 1 kk wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i grzywny w wymiarze 300 (trzystu) stawek dziennych określając wysokość jednej stawki na 200 (dwieście) zł; 23) uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XI a/o i za czyn ten na mocy art. 286 § 1 kk i 33 § 1,2 i 3 kk w zw. z art. 4 § 1 kk wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i grzywny w wymiarze 250 (dwustu pięćdziesięciu) stawek dziennych określając wysokość jednej stawki na 200 (dwieście) zł; 24) na mocy art. 85§ 1 kk, 86 § 1 i 2 kk orzekł wobec P. R.

(1)karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności i karę łączną grzywny w wymiarze 350 (trzystu pięćdziesięciu) stawek dziennych określając wysokość jednej stawki na 200 (dwieście) zł; 25) na mocy art. 45 § 1 kk orzekł wobec P. R.

(1)przepadek równowartości korzyści majątkowej w wysokości 138.500 zł, uzyskanej z popełnienia czynu z art. 296 § 1 kk polegającego na wyrządzeniu szkody spółce z o.o. (...); oskarżonego W. S.

(1)26) uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XII a/o przy czym ustalił, iż oskarżony nadużywając udzielonych mu uprawnień wyrządził spółce z o.o. (...) szkodę w wysokości 207400 zł i za czyn ten na mocy art. 296 § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 27) uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XIII a/o przy czym ustalił, iż oskarżony nadużywając udzielonych mu uprawnień wyrządził spółce z o.o. (...) szkodę w wysokości 402600 zł i za czyn ten na mocy art. 296 § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 28) na mocy art. 85§ 1 kk, 86 § 1 i 2 kk orzekł wobec oskarżonego karę łączną roku pozbawienia wolności; 29) na mocy art. 69 § 1 i 2 kk, 70 § 1 kk, 71 § 1 kk wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił ustalając okres próby na 3 (trzy) lata i wymierzył mu karę grzywny w wymiarze 180 (stu osiemdziesięciu) stawek określając wysokość jednej stawki na 200 (dwieście) zł; oskarżonego T. N.

(1)30) uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XIV a/o przy czym ustalił, iż oskarżony nadużywając udzielonych mu uprawnień wyrządził spółce z o.o. (...) szkodę w wysokości 268.400 zł i za czyn ten na mocy art. 296 § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 31) na mocy art. 69 § 1 i 2 kk, 70 § 1 kk, 71 § 1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił ustalając okres próby na 2 (dwa) lata i wymierzył mu karę grzywny w wymiarze 100 ( stu ) stawek określając wysokość jednej stawki na 200 ( dwieście ) zł; oskarżonego T. D. 32) uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XV a/o przy czym ustalił, iż oskarżony nadużywając udzielonych mu uprawnień wyrządził spółce z o.o. (...) szkodę w wysokości 329400 zł i za czyn ten na mocy art. 296 § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 33) na mocy art. 69 § 1 i 2 kk, 70 § 1 kk, 71 § 1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił ustalając okres próby na 2 (dwa) lata i wymierzył mu karę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek określając wysokość jednej stawki na 200 (dwieście) zł; oskarżonego K. Ś.

(1)34) uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XVI a/o przy czym ustalił, iż oskarżony nadużywając udzielonych mu uprawnień wyrządził spółce z o.o. (...) szkodę w wysokości 630740 zł i za czyn ten na mocy art. 296 § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 35) na mocy art. 69 § 1 i 2 kk, 70 § 1 kk, 71 § 1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił ustalając okres próby na 2 (dwa) lata i wymierzył mu karę grzywny w wymiarze 180 (stu osiemdziesięciu) stawek określając wysokość jednej stawki na 200 ( dwieście ) zł; 36) zasądził na rzecz Skarbu Państwa tytułem opłaty kwoty: od P. P.

(1)12.400 zł, od J. K.

(1)20.300 zł, od P. R.

(1)14.300 zł, od W. S.

(1)7.380 zł, od T. N.

(1)4.180 zł, od T. D. 4.180 zł, od K. Ś.

(1)7.380 zł oraz obciążył P. P.

(1), J. K.

(1), P. R.

(1), W. S.

(1), T. N.

(1), T. D. i K. Ś.

(1)koszty w częściach nań przypadających. Oskarżonego J. M.

(1)sąd uniewinnił od zarzuconego mu czynu (pkt 21 wyroku). Apelacje od wyroku wnieśli obrońcy tych oskarżonych, wobec których zapadł wyrok skazujący a nadto, co do oskarżonych J. K.

(1)oraz P. R.

(1), prokurator. Obrońca oskarżonego P. P.

(1)zaskarżył wyrok w całości zarzucając: W zakresie czynu I wyroku: 1) obrazę przepisów postępowania tj. art. 4 k.p.k., art. 5§2 k.p.k. oraz art. 410 k.p.k. który mógł mieć wpływ na treść wyroku poprzez nierozważenie wszystkich okoliczności, a w szczególności tych, które przesądzały o braku winy oskarżonego oraz rozstrzygnięcie nie dających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, a w konsekwencji błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mających wpływ na jego treść, przez ustalenie na podstawie nieprawidłowej oceny dowodów, że oskarżony P. P.

(1)celem osiągnięcia przez J. K.

(1)korzyści majątkowej, przez nadużycie udzielnych mu uprawnień wyrządził szkodę majątkową Sp. z o.o. (...) w wielkich rozmiarach, podczas gdy istotą było nabycie prawa do całkowitej eksploracji złoża żwiru (...) przez (...) od (...) obejmującego około 280 tysięcy ton kruszywa, zgodnie z zeznaniami A. K. prowadzącego nadzór górniczy nad kopalnią oraz świadka K., sporządzającego notatkę urzędową przed podpisaniem aneksu, którym mowa w zarzucie I pkt 2; 2) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, przy braku wniosku o ściganie a mianowicie: a) bezzasadne przyjęcie, iż oskarżony działał na szkodę (...) poprzez nadużycie udzielonych mu uprawnień i niedopełnienie ciążącego na nim obowiązku, a mianowicie zakupu opracowania wykonanego przez Sp. z o.o. (...) dotyczącego analizy rynku ekologicznych paliw odnawialnych za kwotę 400 tysięcy netto, która nie była oparta na wartości rynkowej tego typu usług, podczas gdy wartość opracowania była negocjowana, a zatem należy przyjąć, iż P. P.

(1)dołożył staranności i zadbał o interes majątkowy spółki (...), nadto z ustaleń poczynionych w sprawie oraz treści wyjaśnień P. P.

(1)wynika, iż miał świadomość treści i formy opracowania, którą aprobował i uznawał za przydatną i rokującą, zaś działanie takie wpisuje się w ryzyko gospodarcze podejmowane przez tego oskarżonego,

1. b)bezzasadne przyjęcie, iż oskarżony działał na szkodę (...) poprzez nadużycie udzielonych mu uprawnień i niedopełnienie ciążącego na nim obowiązku, a mianowicie dokonując zakupu od Sp. z o.o. (...) na rzecz (...) opracowania „Analiza rynku energii odnawialnej, w szczególności opłacalności produkcji i wykorzystania energetycznego wierzby krzewiastej jako środka opałowego i środka do wytwarzania energii elektrycznej”, które to opracowanie oskarżenie oszacowało na 15 tysięcy złotych, zaś (...) nie posiadał koncesji na produkcje i wykorzystanie energetyczne wierzby krzewiastej, a nadto nie wykorzystała zakupionego opracowania, zaś prawidłowa ocena i doświadczenie życiowe powinno doprowadzić do wniosku, iż aby nabyć przedmiotowe opracowanie nie jest wymagana koncesja, zaś warunkiem zakupu nie musi być jego późniejsze wykorzystanie, przy braku jakiegokolwiek wywodu dotyczącego wartości opracowania oszacowanego na 15 tysięcy złotych,
2. c)odnośnie zarzutu III, bezzasadnego przyjęcia, iż P. P.

(1)działał na szkodę Sp. z o.o. (...) dokonując zakupu opracowania dotyczącego zakupu i inwestycji w Zakłady (...) S.A. w K., podczas gdy Minister Skarbu po złożeniu ofert odwołał przetarg bez uzasadnienia, czego oskarżony P. P.

(1)nie mógł w żadnej sposób przewidzieć ani uniknąć, d) odnośnie zarzutu IV, bezzasadne przyjęcie, iż P. P.

(1)działał na szkodę Sp. z o.o. (...) dokonując zakupu opracowania „Analiza rynku paliw płynnych bioekologicznych” od spółki cywilnej (...), błędnie przyjmując nie tylko wartość takiego opracowania jako 500 złotych ale kompletnie błędnie przyjmując, iż opracowanie takie powinno zawierać również instrumenty prawno-fiskalne, porównanie właściwości oleju napędowego i esteru, konkludując to tym, iż nie zostało wykorzystane przez Sp. (...), podczas gdy prawidłowy tok rozumowania powinien doprowadzić do wniosku, iż nie każde zakupione opracowanie, tudzież zdobyta w ten sposób wiedza musi zostać wykorzystana aby zachowanie takie nie nosiło znamion czynu przestępczego oraz, że zakup takiego pracowania to inwestycja, która zawiera element ryzyka gospodarczego, które ponosi każdy przedsiębiorca, e) odnośnie zarzutu VI, bezzasadne przyjęcie, iż P. P.

(1)działał na szkodę Sp. z o.o. (...) dokonując zakupu i zlecając przygotowanie opracowań wymienionych we wskazanym zarzucie, analogicznie jak w poprzednich zarzutach dotyczących zakupu opracowań błędnie przyjmując, iż P. P.

(1)nie dokonał rozpoznania cen na rynku usług konsultingowych oraz co jest bez znaczenia autorskie prawa nie obejmowały możliwości zmian lub modyfikacji opracowań. 3) w odniesieniu do zarzutu V naruszenie prawa materialnego poprzez błędne niezastosowanie art. 30 k.k. i nie przyjmując, iż oskarżony P. P.

(1)działał w warunkach błędu co do bezprawności, podczas gdy ani Sp. z o.o. (...) nie posiadała koncesji w zakresie obrotu szyfratorami, ani organizator przetargu na dostarczenie szyfratorów czyli Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji nie wymagał takiego zezwolenia czy koncesji, biorąc również pod uwagę datę uchwalenia ustawy „o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym” oraz datę jej wejścia w życie, co powinno doprowadzić do przekonania, iż P. P.

(1)nie miał świadomości, iż koniecznym jest posiadanie stosownej koncesji, a tym samym nie popełnił przestępstwa. Obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego P. P.

(1), ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Obrońca oskarżonej J. K.

(1)zarzucił: w zakresie czynu opisanego w pkt. VII wyroku: l/ obrazę przepisów postępowania: art. 4, 5 § 2, 410 k.p.k. co miało wpływ na treść zaskarżonego wyroku poprzez nierozważenie wszystkich okoliczności sprawy, a w szczególności tych, które przesądzały o braku winy oskarżonej J. K.

(1)a też przez rozstrzygnięcie nieusuwalnych wątpliwości na jej niekorzyść - co skutkowało 2/ błędem w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę i mających wpływ na treść wyroku, przez ustalenie na podstawie nieprawidłowej oceny dowodów, że oskarżona J. K.

(1)celem osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie z P. P.

(1), który miał nadużyć udzielonych mu uprawnień wyrządziła Spółce z o.o. (...) szkodę majątkową w wielkich rozmiarach; w zakresie czynu opisanego w pkt. VIII wyroku: 3/ obrazę prawa materialnego, art. 299 § 1 k.k. przez błędne przyjęcie, że czyn oskarżonej J. K.

(1)wyczerpuje dyspozycję tego przepisu, mimo że z prawidłowych ustaleń Sądu wynika, że oskarżona swoim zachowaniem zarzucanego jej przestępstwa nie popełniła. Obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonej od dokonania przypisanych jej czynów, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu. Obrońca oskarżonego P. R.

(1)zaskarżył wyrok w całości zarzucając: 1. obrazę przepisów prawa materialnego - art. 21 § 2 k.k. w zw. z art. 296 § 1 i 2 k.k. poprzez błędną wykładnię i bezzasadne przyjęcie, że możliwe jest popełnienie omawianego przestępstwa w postaci zjawiskowej współsprawstwa przez osobę, która nie była ani w sensie merytorycznym ani formalnym stroną umowy - zlecenia zawartej między spółką (...) i spółka (...), która to czynność stanowiła w ocenie Sądu czynność nadużycia uprawnień przysługujących prezesowi spółki C.; 2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a mianowicie:

1. a)bezzasadne uznanie, że w zakresie czynu opisanego w punkcie 22 orzeczenia (zarzucanego w punkcie X aktu oskarżenia) P. R. działał wspólnie i w porozumieniu z oskarżonym K. Ś. - prezesem spółki C. w sytuacji, gdy Sąd w zaskarżonym wyroku nie oparł powyższej tezy na żadnych ustaleniach faktycznych i nie wskazał na czym miało polegać współdziałanie oskarżonego P. R. warunkujące jego odpowiedzialność na zasadzie art. 21 § 2 k.k.;
2. b)bezzasadne uznanie, że zakupienie przez spółkę (...) opracowania (umowa zlecenia nr (...)) było całkowicie bezzasadne i jako zbędne dla działalności firmy spowodowało jej szkodę, w sytuacji, gdy z zeznań świadka K. K. - członka zarządu spółki (...) wynika jednoznacznie, że w jego ocenie zakupione opracowania były wykorzystywane w działalności spółki i były zgodne z profilem branży w której działała;
3. c)bezzasadne przyjęcie, że oskarżony wprowadził w błąd prezesa zarządu spółki H. co do zawartości merytorycznej i sposobu przygotowania opracowania zatytułowanego „Analiza rozwoju rynku teleinformatycznego w Polsce w latach 2001- 2006” w sytuacji, gdy z ustaleń poczynionych w sprawie, w szczególności wyjaśnień oskarżonych oraz treści innych zarzutów dotyczących oskarżonego P. P. (prezesa zarządu spółki H.) wynika jednoznacznie, że miał on świadomość zakupu opracowania oraz usług doradztwa o zawartości mu znanej, którą aprobował i zatwierdził pod względem merytorycznym;
4. d)bezzasadne przyjęcie, że oskarżony był już uprzednio karany, co miałoby wpływać na wymiar kary w sytuacji, gdy popełnione uprzednio przestępstwo uległo zatarciu;
5. e)bezzasadne przyjęcie, że oskarżony był „motorem wszystkich działań, które doprowadziły do postawienia zarzutów oskarżonym w niniejszej sprawie” (s. 195 uzasadnienia) w sytuacji, gdy Sąd nie wyjaśnia na podstawie jakich ustaleń faktycznych i dowodów opiera takie twierdzenia, w szczególności wobec braku przyjęcia w zaskarżonym wyroku, iż oskarżony dopuścił się czynów polegających na podżeganiu lub pomocnictwie. 3. obrazę przepisów postępowania, a mianowicie
6. a)art. 7 k.p.k. przez dowolną ocenę zeznań świadka K. K., który wskazał, że zakupione przez spółkę (...) opracowania były wykorzystywane w działalności spółki, co miało wpływ na treść rozstrzygnięcia;
7. b)art. 410 k.p.k. przez pominięcie przy ocenie materiału dowodowego dowodu z zeznań świadków J. P. i K. M.

(1), których zeznania miały istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, a które zostały pominięte przy ocenie ustaleń faktycznych. Obrońca oskarżonego P. R.

(1)podnosząc takie zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. Obrońca oskarżonego W. S.

(1)zaskarżając wyrok w całości i zarzucił obrazę przepisów prawa procesowego mających wpływ na jego treść, a mianowicie art. 7 kpk poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę materiału dowodowego w sprawie polegającą na przyjęciu przez Sąd, iż:

1. a)oskarżony zawierając w dniu 3 marca 2004 roku umowę zlecenia na wykonanie przez (...) Sp. z o.o. opisu i opracowania dotyczącego technologii (...), a następnie w dniu 17 marca 2004 roku dokonując protokolarnego odbioru przedmiotu zlecenia oraz zawierając w dniu 29 marca 2004 roku z tą samą spółką umowę zlecenia dotyczącą założeń systemu monitorowania połączeń i ochrony sieci operatorów telekomunikacyjnych, a następnie w dniu 19 kwietnia 2004 roku dokonując protokolarnego odbioru przedmiotu zlecenia nadużył udzielonych mu uprawnień,
2. b)oskarżony miał pełną świadomość, co do nierzetelności dokonanych transakcji i na podstawie tego ustalenia przyjął istnienie zamiaru popełnienia przez niego czynów zabronionych kwalifikowanych z art. 296 § 1 kk,
3. c)przyjął, iż wartość szkody obejmuje pełną kwotę brutto faktur VAT wystawionych w związku z zawartymi umowami zleceń, co skutkowało w wypadku czynu oskarżonego opisanego w pkt XII aktu oskarżenia polegającym na zakupie opracowania technologii (...) nieprawidłowym ustaleniem, iż zachowanie oskarżonego spowodowało skutek powstania znacznej szkody majątkowej. Obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego W. S.

(1)od obu zarzucanych mu czynów. Obrońca oskarżonego T. N.

(1)wyrok zaskarżył w całości zarzucając: I. na podstawie art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. naruszenie przepisu postępowania stanowiące bezwzględną przyczynę odwoławczą pod postacią art.17 § 1 pkt 9 k.p.k. poprzez jego niezastosowanie polegające na wszczęciu i prowadzeniu postępowania bez skargi uprawnionego oskarżyciela, bowiem wobec błędnej kwalifikacji prawnej czynu z art. 296 § 1 k.k., w sytuacji gdy w najmniej korzystnym wypadku czyn T. N.

(1)powinien zostać zakwalifikowany jako sprowadzenie bezpośredniego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody majątkowej (art. 296 § la k.k.), a tym samym gdy pokrzywdzonym nie jest Skarb Państwa, ściganie przestępstwa określonego w art. 296 § la k.k. następuje na wniosek pokrzywdzonego (w tym wypadku zarządu reprezentujące spółkę), którego w niniejszej sprawie brak; II. na podstawie art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. naruszenie przepisu postępowania stanowiące bezwzględną przyczynę odwoławczą pod postacią art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. poprzez jego niezastosowanie polegające na skazaniu T. N.

(1)za przestępstwo, które miał popełnić w okresie od 22.12.2001 r. do 11.01.2002 r. w W. i L., w sytuacji gdy nastąpiło przedawnienie karalności; III. na podstawie art. 427 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 438 pkt. 1 i 2 k.p.k.: A. obrazę przepisów postępowania mogącą mieć wpływ na treść orzeczenia: 1. art. 9 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 414 § 3 k.p.k. poprzez ich niezastosowanie polegające na prowadzeniu postępowania karnego w sytuacji, gdy wobec braku w zarzucanym zachowaniu znamion czynu zabronionego, Sąd Okręgowy winien umorzyć przedmiotowe postępowanie w stosunku do oskarżonego T. N.

(1),

1. art. 4 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. w zw. z art. 201 k.p.k. oraz art. 410 k.p.k. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na naruszeniu zasady swobodnej oceny dowodów i zastąpieniu jej dowolną oceną dowodów i oparcie się na niepełnej opinii Instytutu (...) wskazującej na brak wniosków przydatnych do dalszych badań lub ułatwiających podjęcie decyzji inwestycyjnych w opracowaniu: „Ogólne założenia systemu monitorowania połączeń i ochrony sieci operatorów telekomunikacyjnych.” w sytuacji, gdy w żadnym stopniu zarówno na etapie postępowania przygotowawczego, jak i przed Sądem meriti nie wskazano jaka była wartość bieżących konsultacji w formie, telefonicznej i osobistej, które to konsultacje uzupełniały pisemne opracowania Spółki (...), a także nie wskazano wartości 1 roboczogodziny takich konsultacji, co bezsprzecznie zwiększa wartość opracowań spółki (...) za które zapłaciła Spółka (...);
2. art. 4 k.p.k.. w zw. z art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. i art 424 § 1 pkt 1) k.p.k. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegającą na naruszeniu zasady swobodnej oceny dowodów i zastąpieniu jej dowolną oceną dowodów i niewyjaśnienie dlaczego Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego T. N.

(1), że zlecenie spółce (...) poprzedzone było rozpoznaniem cen na rynku nie wskazując de facto przyczyny zastosowanej dywersyfikacji dowodowej przyjmując, że brak wiedzy członków zarządu na temat przeprowadzonego rozpoznania cen (tym bardziej w świetle wiarygodnych zdaniem Sądu zeznań świadka W. S.

(2), iż „w firmie nie było żadnych specjalistów z zakresu telekomunikacji”), a także brak dokumentacji w tym zakresie, nie może stanowić podstawy dla twierdzenia, iż taka czynność nie miała miejsca i jako niedająca się usunąć wątpliwość winna zostać rozstrzygnięta na korzyść oskarżonego (a zatem rozpatrywać w kategorii art. 5 § 2 k.p.k.);

1. art. 4 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. polegającą na oparciu wyroku tylko na części materiału dowodowego, która zdaniem Sądu potwierdzała oskarżenie, z pominięciem dowodów, które je podważały, co stanowiło skutek przekroczenia granicy swobodnej oceny dowodów, podjęcie tej oceny w sposób dowolny, sprzeczny z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego w sposób uniemożliwiający ustalenie prawdy obiektywnej i sformułowania w ramach tej oceny niesłusznych merytorycznie wniosków, iż oskarżony dokonał zarzucanego mu czynu, podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego w sprawie prowadzi nie tylko do wniosku, iż opracowanie, dotyczące systemów łączności bezprzewodowej, którego wykonanie zlecił T. N. nie tylko stanowiło zaawansowaną pracę nowatorską, ale również wobec przymiotu pionierstwa przedmiotowego opracowania na rodzimym rynku winno skutkować o konieczności wyłączenia bezprawności karnej czynu oskarżonego w związku z faktem przebiegu eksperymentu ekonomicznego, który znacznie przyczynił się do rozwoju sp. (...). B. Obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicie:
2. art. 27 § 1 k.k. i art. 296 § 1 k.k. poprzez ich błędne zastosowanie i uznanie, że oskarżony popełnił przestępstwo stypizowane w art. 296 § 1 k.k., a co za tym idzie będąc zobowiązanym na podstawie przepisów k.s.h. i umowy spółki, jako prezes zarządu Spółki (...) Sp. z o.o. z/s w L. do zajmowania się sprawami majątkowymi tej osoby prawnej, przez nadużycie udzielonych mu uprawnień i niedopełnienie ciążącego na nim obowiązku wyrządził Sp. z o.o. (...) szkodę majątkową znacznej wartości w kwocie 254.585,55 zł w sytuacji, gdy celowość i sposób działania T. N.

(1)wskazuje na konieczność wyłączenia bezprawności czynu oskarżonego w związku z zaistnieniem kontratypu eksperymentu ekonomicznego, bowiem wobec innowacyjnej materii, której dotyczyło opracowanie: „Założenia systemu monitorowania połączeń i ochrony sieci operatorów telekomunikacyjnych”, co wiązało się także z brakiem konkurencji dla jego przygotowania, sprawdzenia, porównania i zminimalizowania ryzyka, zaistniały przesłanki wskazane w art. 27 § 1 k.k., co w następstwie skutkować powinno uznaniem, iż w zarzucanym oskarżonemu zachowaniu brak jest znamion czynu zabronionego,

1. art. 296 § la i 4a k.k. poprzez ich niezastosowanie, bowiem Sąd błędnie oceniając zgromadzony w sprawie materiał dowodowy (zarzut III.A.
2. pozostając bezpośrednio w związku z zarzutem III.B.1.) mimo jego niekompletności, przyjął, iż oskarżony przez nadużycie udzielonych mu uprawnień i niedopełnienie ciążącego na nim obowiązku wyrządził Sp. z o.o. (...) szkodę majątkową znacznej wartości, w sytuacji gdy zachowania zarzucone oskarżonemu w zarzucie XIV nie zawierają znamion czynu zabronionego wskazanego w art. 296 § 1, bowiem zlecenie wykonania opracowania „Założenie (...)” jako jednostkowa czynność podjęta przez oskarżonego, a będąca li tylko inwestycją (gdyby nie uznać jej jako formę eksperymentu ekonomicznego), nie może być oceniane w oderwaniu od pozostałych jego działań na przestrzeni roku 2001 i 2002 zmierzających do zmaksymalizowania zysków w spółce (...) i stanowiąc koszt uzyskania przychodu w najgorszym wypadku powinno zostać zakwalifikowane jako sprowadzenie bezpośredniego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody majątkowej, tj. przestępstwa ściganego na wniosek pokrzywdzonego (w tym wypadku Zarządu spółki), którego w przedmiotowej sprawie brak (vide zarzut z pkt. I). Obrońca oskarżonego T. N.

(1), podnosząc takie zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego, w wypadku nie uwzględnienia w/w wniosku o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez umorzenie postępowania wobec oskarżonego, ewentualnie na podstawie zarzutu I. oraz na podstawie art. 427 § 1 k.p.k. w zw. z art. 437 § 2 zd. 2 k.p.k. o uchylenie zaskarżonego wyroku w stosunku do oskarżonego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie. Obrońca oskarżonego T. D. , na podstawie art. 438 pkt 2 i 3 kpk wyrokowi zarzucił: 1. mającą wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia obrazę prawa procesowego, tj.: (

1. a)naruszenie art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. polegające na tym, że Sąd I instancji wbrew regułom swobodnej oceny dowodów, zasadom prawidłowego rozumowania, wskazaniom doświadczenia życiowego i przede wszystkim wbrew całości materiału dowodowego dowolnie przyjął, że: - oskarżony zawierając umowę zlecenia na sporządzenie opracowania „Bezpieczeństwo w systemie (...) S.A. Ogólne założenia systemu monitorowania połączeń i ochrony sieci operatorów telekomunikacyjnych”, jako prezes zarządu spółki (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej także: (...)) świadomie doprowadził do niezasadnego wydatkowania majątku spółki (...) na zakup tego opracowania, podczas gdy w polskim prawie karnym - wbrew temu co przyjął Sąd meriti - nie obowiązuje obiektywna teoria szkody, ale stwierdzenie szkody podlega rygorom dowodowym; - oskarżony wyrządził (...) szkodę w wysokości 329.400,00 (trzysta dwadzieścia dziewięć tysięcy czterysta) złotych, podczas gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz z treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika wprost, że w majątku (...) nie powstała żadna szkoda, natomiast w samym roku 2004 przychody (...) w wyniku realizacji samego tylko kontraktu z (...) S.A. wyniosły ponad 4.000.000,00 (cztery miliony) złotych, natomiast na przestrzeni lat 8.000.000,00 (osiem milionów) złotych, co wynika ze sprawozdań finansowych (...) wchodzących w skład materiału dowodowego; (
2. b)naruszenie art. 167 k.p.k. w związku z art. 193 § 1 k.p.k. poprzez: - niedopuszczenie z urzędu dowodu z opinii biegłego i dokonanie samodzielnych ustaleń faktycznych odnośnie do wysokości rzekomej szkody, którą według Sądu meriti oskarżony miał wyrządzić (...), w sytuacji gdy stwierdzenie powyższych okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy wymagało wiadomości specjalnych i nie mogło zostać samodzielnie ustalone przez Sąd I instancji (albowiem wbrew temu, co przyjął Sąd meriti w polskim prawie karnym nie obowiązuje obiektywna teoria szkody, ale stwierdzenie szkody podlega rygorom dowodowym); - niedopuszczenie z urzędu dowodu z opinii biegłego i dokonanie samodzielnych ustaleń faktycznych odnośnie do stanu wiedzy oraz umiejętności świadków A. R. i A. C. w zakresie realizacji zadań w systemie (...), w sytuacji gdy stwierdzenie powyższych okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy wymagało wiadomości specjalnych i nie mogło zostać samodzielnie ustalone przez Sąd; - niedopuszczenie z urzędu dowodu z opinii biegłego i dokonanie samodzielnych ustaleń faktycznych odnośnie do wartości merytorycznej opracowania dotyczącego systemu (...) oraz przydatności tego opracowania przy realizacji kontraktu zawartego pomiędzy (...) a (...) S.A., w sytuacji gdy stwierdzenie powyższych okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy wymagało wiadomości specjalnych i nie mogło zostać samodzielnie ustalone przez sąd, a w konsekwencji obrazy powołanych przepisów procedury karnej a nadto błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na przyjęciu, że istniały wystarczające dowody sprawstwa przez oskarżonego czynu z art. 296 § 1 k.k., podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego do takiej konkluzji doprowadzić nie mogła. 2. popełnienie, mających wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, błędów w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, tj.: - nieuzasadnione przyjęcie, że na skutek umyślnego działania oskarżonego (...) poniosła szkodę w wysokości 329.400,00 złotych w wyniku zawarcia umowy zlecenia ze spółką (...), na mocy której spółka (...) opracowała ogólne założenia systemu monitorowania połączeń i ochrony sieci operatorów telekomunikacyjnych dla systemu (...) S.A., podczas gdy w rzeczywistości: (
3. i)oskarżony podejmował wszelkie możliwe działania w celu osiągnięcia przez (...) zysku; oraz (
4. ii)w majątku (...) nie powstała żadna szkoda; a także (iii) w samym roku 2004 przychody (...) w wyniku realizacji samego tylko kontraktu z (...) S.A. wyniosły ponad 4.000.000,00 złotych, natomiast Sąd meriti nie podjął żadnych działań w celu prawidłowego ustalenia czy zostały spełnione znamiona czynu zabronionego określonego przez art. 296 § 1 k.k. tj. jakie powinności nałożone na oskarżonego w związku z pełnieniem przez niego funkcji prezesa zarządu (...) zostały naruszone, w jaki sposób, na czym polegała szkoda majątkowa wyrządzona (...), jakiej była wartości i charakteru oraz jaki jest związek przyczynowy pomiędzy powstałą szkodą a zachowaniem sprawcy, a także czy oskarżony umyślnie nadużył udzielonych mu uprawnień lub nie dopełnił ciążącego na nim obowiązków w efekcie czego umyślnie wyrządził (...) znaczną szkodę majątkową; - nieuprawnione przyjęcie, że świadkowie A. R. i A. C. mieli wystarczającą wiedzę do realizacji zadań w zakresie systemu (...) oraz uznanie, że oskarżony powinien przedstawić opracowanie dotyczące ogólnych założeń systemu monitorowania połączeń i ochrony sieci operatorów telekomunikacyjnych dla systemu (...) S.A., o którym mowa w pkt. 1(a)(
5. i)petitum niniejszej apelacji (dalej także: „Opracowanie”) do oceny osobom zatrudnionym w (...); - nieuzasadnione przyjęcie, że oskarżony nie czynił kroków w celu pozyskiwania specjalistycznej wiedzy w zakresie bezpieczeństwa sieci, w oparciu o ustaloną przez Sąd meriti okoliczność, zgodnie z którą w powyższym zakresie nie odbywały się żadne szkolenia, ani poszukiwania specjalistów, podczas gdy oskarżony w celu uzyskania niezbędnej wiedzy zawarł umowę na sporządzenie przedmiotowego Opracowania; - nieuprawnione przyjęcie że Opracowanie dotyczące bezpieczeństwa sieci było zbędne i nigdy nie miało trafić do pracowników oraz uznanie, że jedynym celem zakupu Opracowania było wyprowadzenie pieniędzy z (...), podczas gdy sporządzenie Opracowania umożliwiło (...) utrzymanie lukratywnego kontraktu z (...) S.A., dzięki któremu na przestrzeni lat (...) zarobiła 8.000.000,00 złotych, co wynika ze sprawozdań finansowych (...) wchodzących w skład materiału dowodowego; - nieuzasadnione przyjęcie, że oskarżony nie dokonał rozeznania co do wartości usług, jakie oferowała spółka (...) oraz nieuprawnione uznanie, że jedynym celem oskarżonego był zakup opracowania za określoną kwotę, a także, że wartość merytoryczna Opracowania nie miała znaczenia, podczas gdy w rzeczywistości uzyskanie przedmiotowego Opracowania pozwoliło (...) na utrzymanie kontraktu z (...) S.A. oraz generowanie wysokich zysków. Obrońca oskarżonego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie go od zarzucanego mu czynu a na wypadek nieuwzględnienia powyższego wniosku i uznania, że zebrane dowody nie pozwalają na wydanie orzeczenia reformatoryjnego, o uchylenie zaskarżonego wyroku co do oskarżonego T. D. i przekazanie sprawy Sądowi I Instancji do ponownego rozpoznania. Obrońca oskarżonego K. Ś.

(1)wyrokowi zarzucił:

1. obrazę przepisów prawa materialnego, tj. art. 298 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 1 w zw. z art. 4 § 1 k.k., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie przez Sąd Okręgowy i mimo braku znamion przestępstwa w postaci niedopełnienia obowiązków lub przekroczenia uprawnień oraz braku zaistnienia szkody zastosowanie owego przepisu i skazanie oskarżonego za zarzucane mu przestępstwo;
2. obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 5 § 1 i 2 k.p.k., art. 7 k.p.k., art. 410 k.p.k., art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k. i art. 424 § 1 i 2 k.p.k., poprzez dokonanie oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w sposób dowolny, bez uwzględnienia zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, z jednoczesnym pominięciem okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego oraz wydanie wyroku skazującego mimo braku wykazania szkody, braku wskazania niezbędnego elementu strony podmiotowej umyślnego czynu przypisanego, tj. ustalenia postaci przypisanego zamiaru, jak również sporządzenie uzasadnienia bez zachowania wymogów określonych w art. 424 k.p.k., co w sposób znaczny utrudnia prawidłową kontrolę instancyjną orzeczenia,
3. obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 7 k.p.k., poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę dowodów, polegająca na tym, że Sąd I Instancji wbrew regułom doświadczenia życiowego i zasadom logiki, w szczególności bez zastosowania podstawowej wiedzy dotyczącej prowadzenia działalności gospodarczej oraz ekonomii, a przede wszystkim wbrew zgromadzonemu w sprawie materiałowi dowodowemu przyjął, że: - oskarżony zawierając umowę zlecenia nr (...) na sporządzenie opracowania „Założenia systemu monitorowania połączeń i ochrony sieci operatorów telekomunikacyjnych” jako prezes zarządu spółki (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. (w dalszej części pisma jako (...)) świadomie doprowadził do niezasadnego wydatkowania majątku spółki (...) na zakup tego opracowania, podczas gdy w polskim prawie karnym nie obowiązuje obiektywna teoria szkody, ale szkodę trzeba udowodnić i wskazać jej wartość; - przedmiotem zlecenia nr 3 było wykonanie opracowania, podczas gdy z całego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego - przede wszystkim zeznań świadków K. K.

(2)(były członek zarządu C.), W. Z.

(1)(wspólnik C.) oraz oskarżonego K. Ś.

(1)(wspólnika i prezesa zarządu C.), a także z treści umowy zlecenia nr (...), protokołu końcowego wykonania tego zlecenia i tytułu wystawionej faktury nr (...) wynika, że przedmiotem zlecenia nr 3 było doradztwo i konsulting - więc wynikiem usługi nie miało być wykonanie opracowania, - oskarżony wyrządził spółce (...) szkodę w wysokości 630 740 zł, podczas gdy ze sprawozdań (...) spółki (...), zeznań wspólników spółki oraz zestawienia umów zawartych w latach 2004-2008 wynika, że spółka cały czas przynosiła zysk i nie może być mowy o jakiejkolwiek szkodzie, jak również nieprawidłowy sposób wyliczenia rzekomej szkody poprzez przyjęcie, że jej wartością jest pełna wartość brutto faktur VAT numer (...) zapłaconych w ramach realizacji umów zleceń numer (...), co skutkowało nieprawidłowym ustaleniem, iż zachowanie oskarżonego spowodowało skutek powstania znacznej szkody majątkowej, - przypisanie kluczowej roli dowodowej zeznaniom świadka Ł. B. - szeregowego pracownika spółki (...), który nie miał wpływu na decyzje biznesowe spółki, nie miał nigdy otrzymać zakupionego opracowania, a przez sąd został potraktowany niemal jak biegły w sprawie, którego ocenę merytorycznej zawartości opracowania sąd potraktował jak ekspercką opinię i na podstawie tych zeznań przypisał oskarżonemu działanie na szkodę spółki, - przyjęcie na podstawie braku zapoznania się szeregowych pracowników spółki z opracowaniem, że opracowanie to było wykonane tylko dla pozoru, podczas gdy fakt, że żaden z tych pracowników z opracowaniem się nie zapoznał świadczy raczej o tym, że opracowanie to nie było dla takich pracowników przeznaczone, co jest całkowicie zgodne z resztą dotyczącego tej kwestii materiału dowodowego - zeznaniami (...) spółki (...) oraz wyjaśnieniami oskarżonego - prezesa zarządu;

1. obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 7 k.p.k. w zw. z art. 201 k.p.k., poprzez dokonanie dowolnej oceny dowodu z opinii Instytut (...) z W. i uznaniu jej za wartościowy dowód z jednoczesnym zupełnym pominięciem przez Sąd wskazanych w opracowaniu wprost kwestii: - metody wyceny - biegli z tego ośrodka wykorzystali „metodę alternatywnego kosztu pozyskania” z powodu braku wskazania przez Prokuraturę odniesienia do potrzeb podmiotów zamawiających (w tym (...) Sp. z o.o.) oraz wskazania celu, w którym zostały sporządzone opracowania, co uniemożliwiło odniesienie się do możliwych korzyści zamawiającego wynikających z ich wykorzystania, co w efekcie uniemożliwiło zastosowanie „metody potencjalnych korzyści”, która byłaby bardziej adekwatna w sprawie prowadzenia działalności gospodarczej, - zaakceptowanie jako wartości rynkowej opracowania składającego się z tekstów zaczerpniętych z około 60 różnych pozycji kwoty wynikającej z obliczenia kosztu przetłumaczenia tekstu odpowiadającego objętościowo opracowaniu na język angielski przez biegłego tłumacza, podczas gdy w ogóle nie uwzględniono innych kosztów, które musiały zostać poniesione jak m.in. kosztów poszukiwania innych materiałów od opracowania, kosztów porównań i analiz, kosztów zebrania informacji w jednym opracowaniu oraz zupełnie pominięto przy wycenie zysk, jaki miałby uzyskać sprzedający opracowanie, a w rezultacie nie dostrzeżenie przez Sąd Okręgowy, że opinia nie odpowiadała na zadane pytania, a biegły wprost wskazał, że nie może wiarygodnie wycenić wartości opracowania, co skutkować powinno zobowiązaniem biegłego do wydania opinii uzupełniającej lub skierowania się do biegłego innej specjalności - w szczególności z zakresu ekonomii, o co nie zwrócił się ani oskarżyciel, ani Sąd Okręgowy;
2. obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 366 § 1 k.p.k. w zw. z art. 167 k.p.k. w zw. z art. 2 § 2 k.p.k., poprzez nie wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, tj. brak ustalenia realnej wartości opracowania „Założenia systemu monitorowania połączeń i ochrony sieci operatorów telekomunikacyjnych” i przyjęcie za tą wartość pracy tłumacza przekładającego tekst odpowiadający objętościowo opracowaniu na język angielski oraz całkowity brak choćby prób ustalenia wartości konsultacji, a także brak aktywności Sądu Pierwszej Instancji w dążeniu do dojścia do prawdy materialnej;
3. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, poprzez nieprawidłowe przyjęcie, że: - przedmiotem umowy nr (...) miało być wykonanie opracowania, podczas gdy z zeznań świadków K. K.

(2)oraz W. Z.

(2), wyjaśnień oskarżonego oraz treści zawartej umowy, protokołu końcowego wykonania zlecenia i wystawionej w związku z nim faktury wynika wprost, przedmiotem tej umowy było doradztwo i konsultacje, - opracowanie wykonane w wyniku zlecenia nr 4 zrobione było na użytek pracowników spółki (...), podczas gdy ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie wynika taka konkluzja, zaś wyjaśnienia K. Ś.

(1)oraz zeznania złożone przez świadków K. K.

(2)i W. Z.

(1)prowadzą do stwierdzenia przeciwnego - opracowanie to nie miało być przedstawione wszystkim pracownikom spółki, a przeznaczone było wyłącznie dla członków zarządu, - opłacenie faktur wynikających z zawartych umów przelewami bankowymi w dniu 17 lutego 2004 roku na kwotę 92 800 zł, w dniu 19 lutego 2004 roku na kwotę 200 000 zł oraz w dniu 16 marca 2004 roku na kwotę 337 940 zł zostało dokonane przez K. Ś.

(1), podczas gdy kwestiami finansowymi - zgodnie z wyjaśnieniami oskarżonego oraz zeznaniami świadków K. K.

(2)i W. Z.

(1)zajmował się K. K.

(2), jego podpisy znajdują się na fakturach i to on zapłacił w imieniu spółki za nabyte od H. usługi, co wiązało się z jego akceptacją zarówno zawarcia tych umów jak i kwot wynikających z wystawionych faktur, - opracowanie „Założenia systemu monitorowania połączeń i ochrony sieci operatorów telekomunikacyjnych” nie zostało wykorzystane w działalności gospodarczej spółki (...), podczas gdy twierdzenie to nie zostało wykazane w żaden sposób, zaś szereg dowodów, przede wszystkim w postaci: sprawozdań (...) spółki (...), zeznań członków zarządu spółki oraz zestawienia umów zawartych w latach 2004-2008 przez spółkę, a związanych z przedmiotem opracowania, świadczy o sytuacji odwrotnej - wiedza zdobyta przy konsultacjach oraz przez zakup opracowania przesądziła o zainwestowaniu w rynek szyfrowania radiotelefonów, co przyniosło spółce wymierne korzyści finansowe wielokrotnie przewyższające koszt uzyskania opracowania i konsultacji, - spółka (...) poniosła szkodę majątkową w wysokości 630 740 zł, podczas gdy ze sprawozdań (...) spółki (...), zeznań wspólników spółki oraz zestawienia umów zawartych w latach 2004-2008 przez spółkę, wynika, że spółka cały czas przynosiła zysk i nie może być mowy o jakiejkolwiek szkodzie, a jeśli w ogóle dałoby się uznać w niniejszym postępowaniu, że jakaś szkoda wystąpiła, to jej wysokość prawidłowo wyliczona wyniosłaby maksymalnie 122.715 złotych, - wartość rynkowa opracowania „Założenia systemu monitorowania połączeń i ochrony sieci operatorów telekomunikacyjnych" wynosiła 13.542,76 złotych, podczas gdy w sprawie w ogóle nie wykazano jaka jest realna wartość tego opracowania, gdyż powołani w sprawie biegli nie byli w stanie rzetelnie oszacować wartości tego opracowania, - przyjęcie, że świadek Ł. B. - szeregowy pracownik spółki (...), który nie miał wpływu na decyzje biznesowe spółki, miał wiedzę na temat wykorzystania w działalności spółki zakupionych przez nią konsultacji i opracowań oraz bezpodstawne i niepoparte żadnym dowodem przyjęcie, że oskarżony powinien był przedstawić mu zakupione opracowanie do oceny oraz późniejszego wykorzystania w pracy, - oskarżony przekroczył swoje uprawnienia oraz nie dopełnił ciążących na nim obowiązków, podczas gdy w ogóle nie wykazano ani jakich to konkretnych obowiązków miałby nie dopełnić, ani też jakie konkretnie uprawnienia przekroczył, nie wskazano jakie obowiązki w związku z pełnieniem funkcji prezesa zarządu zostały naruszone, na czym polegała szkoda majątkowa i jaki jest związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy rzekomą szkodą, a zachowaniem sprawcy, a także czy oskarżony umyślnie nadużył udzielonych mu uprawnień lub nie dopełnił obowiązków, przez co umyślnie wyrządził szkodę - a zatem nie wykazano w ogóle wypełnienia znamion zarzucanego mu przestępstwa. Obrońca oskarżonego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego K. Ś.

(1)od zarzucanego mu czynu, ewentualnie o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi I Instancji do ponownego rozpoznania. Prokuratorzaskarżył wyrok co do kary, na niekorzyść oskarżonych J. K.

(1)i P. R.

(1)zarzucając obrazę przepisów prawa materialnego, a konkretnie art. 45 § 1 kk poprzez zaniechanie orzeczenia: 1/ wobec oskarżonej J. K.

(1)obligatoryjnego przepadku równowartości korzyści majątkowej w wysokości 1.961.762,49 zł, osiągniętej z popełnienia przestępstwa przypisanego jej w pkt. 15 części dyspozytywnej wyroku, 2/ wobec oskarżonego P. R.

(1)obligatoryjnego przepadku równowartości korzyści majątkowej w wysokości 81.740 zł, osiągniętej z popełnienia przestępstwa przypisanego mu w pkt. 23 części dyspozytywnej wyroku Prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie na podstawie art. 45 § 1 kk przepadku równowartości korzyści majątkowej w wysokości 1.961.762,49 zł, osiągniętej przez oskarżoną J. K.

(1)z popełnienia przestępstwa przypisanego jej w pkt. 15 części dyspozytywnej wyroku oraz o orzeczenie na podstawie art. 45 § 1 kk przepadku równowartości korzyści majątkowej w wysokości 81.740 zł, osiągniętej przez oskarżonego P. R.

(1)z popełnienia przestępstwa przypisanego mu w pkt. 23 części dyspozytywnej wyroku. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacje obrońców oskarżonych P. P.

(1), J. K.

(1)i P. R.

(1)w części okazały się skuteczne doprowadzając do zmiany zaskarżonego wyroku, choć ta korzystniej kształtuje sytuację procesową wyłącznie oskarżonych J. K.

(1)i P. R.

(1). Za trafny uznać także należy zarzut apelacji prokuratora skierowany wobec rozstrzygnięcia co do oskarżonej J. K.

(1). Apelacje obrońców pozostałych oskarżonych – W. S.

(1), T. N.

(1), T. D. i K. Ś.

(1), jak również zarzut apelacji prokuratora skierowany wobec rozstrzygnięcia dotyczącego oskarżonego P. R.

(1)- okazały się bezskuteczne, choć wniesienie apelacji przez obrońców spowodowało prawidłowe ukształtowanie opłat za postępowanie przed Sądem I instancji. Nie tracąc z pola widzenia omówionych poniżej przyczyn zmiany zaskarżonego wyroku, w pierwszej kolejności stwierdzić należy, że co do zasady a tym samym wbrew stanowisku skarżących, Sąd Okręgowy orzekał w oparciu o taki materiał dowodowy, który dawał gwarancję prawidłowego rozstrzygania, ocenił go z uwzględnieniem wskazań wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego a w następstwie tak dokonanej oceny ustalił stan faktyczny nie zawierający błędów. Także ocena prawna działań oskarżonych, jak i charakter oraz wymiar zastosowanych sankcji karnych, nie naruszają reguł prawa materialnego. Lektura obszernych apelacji obrońców uprawnia wniosek, że większość podnoszonych w nich zastrzeżeń sprowadza się do prezentowania odmiennego zapatrywania na wartość poszczególnych dowodów. Nie sposób jednak nie dostrzec, że formułując wnioski odmienne od tych, jakie legły u podstaw zaskarżonego wyroku, obrońcy odwołują się do dowodów, których treść nie upoważnia do takich ocen, jakie z nich wywodzą. Skarżący akcentują nadto te okoliczności, które w ich ocenie dla oskarżonych mają charakter korzystny, ignorując pozostałe. Choć prawo do obrony także w taki sposób może być realizowane, to trudno oczekiwać, by zarzuty odwoławcze, których podstawę stanowi uproszczona i wybiórcza ocena dowodów mogły stanowić skuteczną przeciwwagę wobec ocen i ustaleń Sądu wynikających z uwzględnienia całokształtu okoliczności ujawnionych w toku postępowania i poddanych analizie w oparciu o kryteria art. 7 kpk. W konsekwencji, nieuprawnione są zarzuty apelacji, by wyrok Sądu Okręgowego zapadł z obrazą art. 410 kpk, czy art. 7 kpk. Także te argumenty obrońców, którymi wykazują brak możliwości oceny działań oskarżonych jako realizujących znamiona przestępstwa niegospodarności z art. 296 kk pozbawione są racji. W pierwszej kolejności zgodzić się należy z ustaleniem Sądu Okręgowego, że spoiwem wszystkich zdarzeń odzwierciedlonych w zarzucanych oskarżonym czynach był oskarżony P. R.

(1), a stanowisko jego obrońcy, by wniosek ten nieuprawniony jest chybione i to w stopniu oczywistym. Przypomnieć jedynie należy, że na podstawie okoliczności wynikających z treści osobowych źródeł dowodowych, w tym wyjaśnień oskarżonych, Sąd ustalił, że to oskarżony P. R.

(1): - w styczniu 2001r. za kwotę 1.000 zł kupił spółkę (...) (od 1993r. do tej daty działającą jako biuro podróży z kapitałem zakładowym, po przeliczeniu, 10 zł), po pół roku roku sprzedał spółkę (...) – mężowi siostry J. K.

(1), w grudniu 2001r. spółka została wpisana do KRS-u a jej prezesem został oskarżony P. P.

(1), przy czym propozycję pełnienia tej funkcji otrzymał od oskarżonego P. R.

(1)a nie właściciela spółki (...); w późniejszym okresie M. R. sprzedał H. P. R.

(1); - był dobrym znajomym oskarżonej J. K.

(1)– właścicielki Zakładu (...) z siedzibą w S. (sama oskarżona określiła go jako bliskiego przyjaciela); nabywcy żwiru w S. wielokrotnie to P. R.

(1)identyfikowali jako właściciela i faktycznie zarządzającego żwirownią, bywał on także przy zakupie kruszywa (np. zeznania świadka B. H.), - był znajomym A. G. – właściciela spółki (...) (wykonawcy opracowania dotyczącego analizy rynku paliw odnawialnych, w tym produkcji i wykorzystania energetycznego wierzby krzewiastej oraz opłacalności zakupu i inwestycji w Zakłady (...) SA w K.), - był znajomym R. O. właściciela firmy (...) i jego wspólnikiem w spółce (...) (S. (...) to wykonawca opracowania dotyczącego analizy opłacalności wdrożenia infrastruktury klucza publicznego w przedsiębiorstwie średniej wielkości), - był znajomym oskarżonego K. Ś.

(1)– prezesa zarządu spółki C. , - był znajomym oskarżonego W. S.

(1)– prezesa zarządu spółki A., - był znajomym oskarżonego T. N.

(1)– prezesa zarządu Spółki (...), - był inicjatorem umów zawartych ze spółkami (...), spółką (...) kierował oskarżony T. D., nadto (...) SA był wspólnikiem T., obie spółki łączyła osoba J. P., który był prezesem C. i zasiadał w Radzie Nadzorczej spółki (...). Jak trafnie podkreślił Sąd Okręgowy, spośród tych osób, które zostały wymienione powyżej, a reprezentowały kontrahentów spółki (...) w okresie, gdy zarządzał nią oskarżony P. P.

(1), znakomita ich większość spółkę tą utożsamiała z oskarżonym P. R.

(1), nie mając nawet świadomości, że formalnie to inna osoba zarządza H.. Opracowania ujęte w zarzutach oskarżonego P. P.

(1)zostały nabyte z inicjatywy oskarżonego P. R.

(1), a następnie, na podstawie umowy marketingowej z 7 lipca 2003r. zawartej pomiędzy H. a (...) P. R.

(1), za pośrednictwem tego oskarżonego, odsprzedane spółkom reprezentowanym przez pozostałych oskarżonych. Nie ulega zatem wątpliwości, że obrót opracowaniami, jak i inne odzwierciedlone w zarzutach transakcje uwarunkowane były nie tylko kontaktami oskarżonego P. R.

(1), ale doszły do skutku z jego inicjatywy. To sprawia, że kwestionowanie przez obrońcę tego oskarżonego trafności ustalenia związku (...) z wszystkimi zdarzeniami ujętymi w zarzutach, w tym przyjęcie, że był on ich motorem, jako sprzeczne z materiałem dowodowym sprawy, nie może być skuteczne. Tę okoliczność należy uwzględnić przy kompleksowej analizie wszystkich transakcji, bowiem, choć oceny i ustalenia co do każdego oskarżonego i stawianych mu zarzutów (bądź zarzutu) mają charakter indywidualny, to trudno nie formułować wniosków także w oparciu o ogólną ocenę okoliczności dotyczących przedmiotu postępowania. Powyższe wpływa bowiem na ocenę rzeczywistego charakteru będących przedmiotem zarzutów opracowań i analiz, w których jakiejkolwiek zawartości merytorycznej doszukują się wyłącznie oskarżeni, broniąc w ten sposób poczynione z tego tytułu znaczne wydatki, które – niezależnie od wniosków opinii biegłych w tym zakresie – przy uwzględnieniu wskazań wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego, nie znajdują żadnego uzasadnienia. Odnosząc się do poszczególnych apelacji, w pierwszej kolejności wskazać należy na bezzasadność tych wywiedzionych przez obrońców oskarżonych J. K.

(1)i P. P.

(1)w zakresie, w jakim dotyczą – szeroko ujmując - transakcji dotyczących żwirowni w S., w szczególności ilości wydobytego i zbytego kruszywa, jak również okoliczności i skutków zawarcia przez tych oskarżonych w dniu 1 grudnia 2002r. aneksu do umowy dzierżawy z 10 maja 2002r. Ustalenia Sądu w tym zakresie znajdują potwierdzenie w przywołanym w uzasadnieniu wyroku materiale dowodowym, który jest kompletny i został prawidłowo oceniony. Trafnym jest także przyjęcie, że zrekonstruowane działania oskarżonych realizowały znamiona przestępstwa niegospodarności z pokrzywdzeniem zarządzanej przez oskarżonego P. P.

(1)spółki (...). Weryfikując słuszność ustaleń Sądu co do celu i skutku zawarcia w dniu 1 grudnia 2002r. aneksu do umowy dzierżawy żwirowni z 10 maja 2002r, w całej rozciągłości podzielić należy stanowisko Sądu Okręgowego, że dokonana wówczas zmiana jej warunków nie znajdowała uzasadnienia faktycznego, była decyzją ekonomicznie nieracjonalną, podjętą z zamiarem działania na szkodę spółki (...) i w efekcie jej wyrządzenia, przy jednoczesnym bezprawnym przysporzeniu po stronie oskarżonej J. K.

(1). Podzielając zatem trafność ocen i ustaleń Sądu w tym zakresie, powtórzyć jedynie należy, że działkę o oznaczeniu geodezyjnym (...) obejmującą częściowo pokłady żwiru o pojemności operatywnej 137.747m 3 oraz pięć innych działek położonych w obrębie miejscowości S. w gminie W. o statusie nieruchomości rolnych i łącznej powierzchni 44,04 hektarów (w tym działka (...) hektara), oskarżona J. K.

(1)nabyła od Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa w dniu 21 lutego 1997r. za kwotę 258.500 zł. Wycena wartości działki wraz ze złożem żwiru miała także miejsce w marcu 2004r. Wówczas rzeczoznawca K. P.

(1), działająca na zlecenie oskarżonej (co wymaga podkreślenia), a zatem osoba posiadająca wiedzę i kompetencje do przygotowania wyceny, sporządziła operat, szacując wartość nieruchomości na 340.490 zł, a tym wartość samego złoża kopaliny na 328.330 zł (k. 3020-3036). Oskarżona J. K.

(1)w związku z nabyciem nieruchomości i usytuowanych tam pokładów żwiru, nie poczyniła żadnych nakładów - inwestycji, w szczególności nie zakupiła podstawowego sprzętu do jego eksploatacji. Wniosek o koncesję złożyła po ponad roku i 7 miesiącach od nabycia żwirowni – w październiku 1998r, samą koncesję otrzymała miesiąc później. Decyzją koncesyjną ustanowiono obszar górniczy o powierzchni 37,310 m 2, zasoby przemysłowe piasku a także piasku i żwiru, wg. stanu na 31 grudnia 1997r. wynosiły 335.856 ton a projektowane roczne wydobycie kopaliny określono na 50.000 ton. W czasie zarządzania żwirownią przez oskarżoną J. K.

(1)wydobycie kruszywa nie było ewidencjonowane, nabywcy dokonywali tego samodzielnie, własnym sprzętem i na ich wyłącznie oświadczeniach co do ilości kruszywa, które wydobyli, wyliczano należność. Rekonstruując wielkość wydobycia, w oparciu o relacje świadków, jak i zabezpieczoną dokumentację księgową i skarbową, Sąd słusznie ustalił, że do 1 czerwca 2002r. udokumentowano wydobycie 2.450 ton piasku i żwiru o łącznej wartości 11.236 zł (str. 11 uzasadnienia). W okresie wcześniejszym, od lipca 1999r. do 2 sierpnia 2000r, oskarżona wystawiła rachunki na sprzedaż 996 ton żwiru i piasku, z czego 417 ton w roku 2000. Z relacji nabywców kruszywa, a także osób zatrudnionych w żwirowni (czasowo, do wykonania konkretnych prac), wynikało, że na jej terenie niewiele się działo, nie wykonywano żadnych prac, nie przebywały inne osoby, nie leżały hałdy, nie było sprzętu innego, aniżeli należący do świadków (tak m. in. zeznania B. H., M. W., H. T., H. W., T. U., czy P. P.

(4)). Co więcej, z zeznań przywołanych osób, w szczególności M. W. i pracowników jego firmy (...), do których odwołał się także Sąd Okręgowy, a którzy w lipcu 2002r. pracowali w żwirowni na zlecenie oskarżonego P. P.

(1), wynika nie tylko to, że żwirownia nie dysponowała podstawowym sprzętem (tzn. maszynami do sortowania kruszywa, przesiewania, ani ładowarką), ale i to, że złoże S. było istotnie zanieczyszczone gliną, która zapychała sita, co w efekcie spowodowało uszkodzenie sprzętu i przerwanie prac w ich wstępnej fazie. Okoliczności przywołane powyżej, a szczegółowo zrekonstruowane w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, wskazują zatem, że żwirownia nie działała prężnie, nie była dochodowym przedsiębiorstwem, generowała małe zyski, wymagała podstawowych inwestycji, a te wszystkie okoliczności, w świetle elementarnych wskazań wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego, nakazują wykluczyć racjonalność ukształtowania warunków jej dzierżawy w sposób odzwierciedlony w aneksie z dnia 1 grudnia 2002r. Co więcej, po zawarciu umowy dzierżawy w dniu 10 maja 2002r, w której miesięczną wysokość czynszu dzierżawnego strony (czyli oskarżeni) ustaliły na 500zł a opłaty na rzecz G. J. K.

(1)z tytułu eksploatacji kruszywa - według faktycznej ilości wydobycia, nie zaistniały jakiekolwiek okoliczności faktyczne, które uzasadniałyby tak skrajnie niekorzystne dla H. zmiany tych warunków, jakie wprowadzono aneksem z 1 grudnia 2002r, gdzie miesięczna wysokość czynszu wzrosła do kwoty 40.000zł. Przypomnieć przy tym należy, że koncesję na wydobycie kruszywa spółka (...) otrzymała w listopadzie 2004r. a termin ten nie wynikał z trudności natury obiektywnej, a wyłącznie braku aktywności oskarżonego P. P.

(1)w podejmowaniu działań w tym przedmiocie. W takich okolicznościach, akcentowanie przez obronę, że w wyniku aneksu z 1 grudnia 2002r. H. zyskał prawo samodzielnej eksploatacji złoża i w tym należy upatrywać korzyści dla spółki, jest argumentem chybionym, zważywszy na rzeczywiste warunki, w tym możliwości wydobycia i obroty z tego tytułu. Skarżący nadając tak istotną rangę samodzielności w eksploatacji kruszywa przez H. nie dostrzegają, że okoliczności tej aż takiego znaczenia nie nadawał oskarżony P. P.

(1), skoro koncesję na wydobycie uzyskał po prawie dwóch latach od podpisania aneksu. Przy ocenie racjonalności uksztaltowania warunków aneksu, nie można tracić z pola widzenia podanych przez J. K.

(1)motywów, dla których zdecydowała się wydzierżawić żwirownię (zgodnie z jej wyjaśnieniami: nie chciała i nie miała czasu się nie zajmować), skoro jednocześnie uprawnienia w tym zakresie przejęła spółka kierowana przez P. P.

(1), który nie miał wiedzy i doświadczenia ani w zarządzaniu, ani w działalności w takiej branży, nie dysponował także sprzętem i to nawet tym podstawowym. Oskarżony P. P.

(1)podpisał zatem aneks bez jakiejkolwiek analizy ekonomicznej warunków inwestycji. Powyższe, wraz z obszerną argumentacją Sądu Okręgowego, uzasadnia twierdzenie, że u podstaw aneksowania przez oboje oskarżonych umowy dzierżawy legły inne przesłanki, aniżeli działanie zgodne z interesem spółki (...) a zatem zwiększające jej aktywa. Odwołując się do ustaleń Sądu w zakresie poziomu wydobycia i sprzedaży kruszywa od czasu nabycia działki z pokładami żwiru przez oskarżoną J. K.

(1), podnieść należy, że swoisty „złoty wiek” tego przedsięwzięcia, to odzwierciedlone wyłącznie w dokumentach, transakcje ze spółką (...). Po zawarciu umowy dzierżawy, w aneksie z 24 czerwca 2002r. spółka ta zobowiązała się do zakupu w miesiącu lipcu co najmniej 80.000 ton kruszywa. Uwzględniając wielkość złoża, taka ilość stanowiła ok. ¼ całych zasobów, przy projektowanym w koncesji rocznym wydobyciu – co należy podkreślić - 50.000 ton. Z trafnych ustaleń Sądu, poprzedzonych szeroką analizą dokumentów geodezyjnych, a także zeznań świadków (geodety i geologa) wynika natomiast, że w okresie tym (tj. lipcu 2002) a także w czasie późniejszym, obejmującym wystawienie faktur (...), wydobyto nie więcej niż 11.778 ton kruszywa. Choć G. oskarżonej J. K.

(1)w czasie tym wystawiło faktury na 74.000 ton kruszywa, to w aneksie z 1 grudnia 2002r. wykreślono zapis o warunku zakupienia przez H. 80.000ton, co oznacza, że wydobycia tej wielkości, czy chociaż na poziomie do niej zbliżonym, nie było. W innych warunkach taki zapis w umowie z 1 grudnia 2002r. nie miałby racji bytu. Okoliczność, czy obrót kruszywem wymaga jego fizycznego wydobycie, do czego także odwołuje się obrona, pozostaje bez znaczenia dla prawidłowości ustaleń Sądu. Analiza zapisu aneksu, a w szczególności przyjętej tam miesięcznej wysokości czynszu, uprawnia wniosek, że w sposób nieracjonalny, oderwany od rzeczywistych możliwości, kształtował on warunki dzierżawy. Spółka (...) nie miała możliwości ani wydobycia, ani rozdysponowania taką ilością surowca, na co wprost wskazują obroty żwirowni w czasie, gdy zarządzała nią oskarżona. Trafność przywołanych ustaleń potwierdzają także okoliczności dotyczące dalszego postępowania z kruszywem. Powtórzyć należy za Sądem Okręgowym (str. 14 uzasadnienia), że zgodnie z zapisami dokumentacji księgowej, pospółka i piasek nabyte wówczas przez H., w ramach kompensaty za trzy opracowania, z dopłatą wynikającą z różnicy wartości VAT, zostały zbyte (...) P. R.

(1). Następnie, w bardzo krótkim przedziale czasowym, bo już w październiku 2002r, pospółka i piasek za ok. 1/3 ceny transakcji pomiędzy H. a (...), przez (...) zostały zbyte L. G. prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą (...). Sąd ustalił także, że L. G. nie dokonał zapłaty na rzecz (...) a w toku postępowania administracyjnego, ostatecznie w 2009r, stwierdzono, że dokumentująca tą czynność faktura nr (...) nie odzwierciedlała rzeczywistego zdarzenia gospodarczego. W takich warunkach wykazywanie przez obronę, że dla obrotu kruszywem nie jest niezbędne jego fizyczne wydobycie, nie podważa prawidłowości wniosków Sądu Okręgowego, skoro pozostaje bez znaczenie dla ustalenia rzeczywistego zamiaru oskarżonych. Akcentowanie przez obronę, że w wyniku podpisania aneksu z grudnia 2002r. zarządzana przez oskarżonego P. P.

(1)spółka (...) zyskała prawo do eksploatacji złoża w S., nie uwalnia tego oskarżonego od odpowiedzialności, skoro wobec treści materiału dowodowego sprawy, w tym choćby uwzględnienia ceny zakupu nieruchomości przez J. K.

(1)(dla przypomnienia - poza działką z pokładami żwiru, obejmowała ona pięć innych działek), czy późniejszego operatu szacunkowego sporządzonego na jej zlecenie przez rzeczoznawcę K. P.

(2), prawo to nie miało takiej wartości, jak przyjęto w aneksie, co oskarżonym było wiadome. Warto w tym zakresie przywołać stanowisko oskarżonego P. P.

(1)prezentowane w toku postępowania, gdy pierwotnie wartość prawa do eksploatacji kruszywa określił na poziomie 6 mln zł, a następnie, stosunkowo szybko, skorygował do 3 mln. zł. Tej treści wyjaśnienia, niezależnie od tego, że nie tworzą wartościowej podstawy dowodowej rozstrzygania, stanowią odzwierciedlenie sposobu zarządzania przez P. P.

(1)spółką (...) z oczywistym pokrzywdzeniem tego podmiotu. Zaprezentowane w apelacji obrońcy tego oskarżonego, jak również w apelacji obrońcy współoskarżonej, wyliczenia wartości środków, jakie oskarżony mógłby uzyskać sprzedając całe złoże żwiru, piasku i pospółki, choć w zakresie kwot kształtują się imponującą, to pozostają w oderwaniu od rzeczywistości, gdy uwzględnić choćby realne zapotrzebowanie i zbyt kruszywa odzwierciedlony w fakturach wystawianych wcześniej przez J. K.

(1)a obrazujących realny obrót. Obrońcy ignorują przy tym koszty eksploatacji żwirowni, przy braku podstawowego sprzętu. Zgodnie z zeznaniami M. W., wydajność urządzeń skierowanych do pracy w żwirowni w S. obejmowała wydobycie na poziomie 150 ton na godzinę, gdy faktyczne wydobycie 100 ton zajmowało ok. 8 godzin, co wynikało ze stopnia zanieczyszczenia złoża. Pracownicy i sprzęt świadka pozostawali w żwirowni 5 dni, łącznie przez 30 godzin, za co H. zapłacił 10.000 zł. Relacja świadka M. W. dotyczy przy tym zlecenia wykonywanego na rzecz H. w lipcu 2002r, co oznacza, że kilka miesięcy przed podpisaniem w grudniu aneksu, okoliczności dotyczące jakości złoża i generowanych z tego tytułu kosztów, były oskarżonemu znane. W takich okolicznościach, wskazywanie przez obrońcę J. K.

(1)(z powołaniem się na te same dowody), że zlecenie wykonane przez firmę (...) dawało wiedzę co do wartości złoża, choć co do zasady jest słuszne, to w zakresie wniosku prowadzi do zdecydowanie odmiennego, aniżeli ten, sformułowany przez skarżącego. Wobec takiego materiału dowodowego, stanowisko obrońcy oskarżonej J. K.

(1), że w działalności gospodarczej najcenniejsza jest wiedza o tym, jakie przedsięwzięcia dają największe szanse na uzyskanie dochodu, w realiach rozpoznawanej sprawy trudno uznać za argument wspierający zarzuty odwoławcze. Mając na względzie te okoliczności, wobec kryteriów wskazanych w art. 7 kpk, próba wykazania przez obronę, że ukształtowanie czynszu dzierżawnego na kwotę 40.000zł miesięcznie znajdowało jakiekolwiek ekonomiczne i racjonalne uzasadnienie, nie może być skuteczna. Tym samym, twierdzenia obrońców oskarżonych J. K.

(1)i P. P.

(1), że odzwierciedlony w ich zarzutach zakup kruszywa przez spółkę (...), jak i warunki umowy dzierżawy ukształtowane aneksem z 1 grudnia 2002r. były inwestycjami uzasadnionymi interesem majątkowym H. a tym samym nie stanowiły działania z zamiarem wyrządzenia tej spółce szkody, nie zasługują na uwzględnienie jako sprzeczne z materiałem dowodowym sprawy. Sąd Okręgowy poddając ten materiał analizie nie dopuścił się obrazy przepisów prawa procesowego powołanych w zarzutach apelacyjnych i to zarówno tych dotyczących kompletności podstawy dowodowej wyroku (art. 410 kpk), jak i tych, które dotyczą sfery ocen (art. 7 kpk), czyniąc w konsekwencji prawidłowe ustalenia faktyczne skutkujące przypisaniem obojgu oskarżonym przestępstw z art. 296 § 1, 2 i 3 kk. Analizując przywołany wyżej a szeroko omówiony w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku materiał dowodowy, nie sposób zgodzić się z obrońcą oskarżonych P. P.

(1)i J. K.

(2), by ustalenia sądu w zakresie oceny czynności podjętych przez oskarżonych wymagały opinii biegłych. Dowód taki ma szczególny charakter i do procesu karnego nie jest wprowadzany na życzenie stron, w szczególności wtedy, gdy poczynione ustalenia nie są dla nich satysfakcjonujące, ale tylko wówczas, gdy stwierdzenie okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia, wymaga wiadomości specjalnych (art. 193 § 1 kpk). Wiadomości specjalne to sfera wykraczająca poza wiedzę przeciętnego człowieka, tym samym, nie należy do biegłych stwierdzanie takich okoliczności, których ustalenie wymaga ogólnej wiedzy, takiego doświadczenia życiowego i wnioskowania na tej podstawie. Uwzględnienie tych kryteriów, a one stanowiły podstawę ustale