III W 820/13

Sygn. akt III W 820/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 07 lutego 2014r. Sąd Rejonowy w Wałbrzychu, III Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: S.S.R. Paweł Augustowski Protokolant: Ewa Modlińska po rozpoznaniu dnia 07 lutego 2014r. sprawy A. S. syna M. i J. z domu J. ur. (...) w W. obwinionego o to, że: I. w dniu 25 lipca 2013 roku w W. woj. (...) z korytarza budynku przy ul. (...) dokonał kradzieży żarówki o wartości 2zł na szkodę M. K. tj . o popełnienie wykroczenia z art. 119§1 kw II. w tym samym miejscu i czasie jak w punkcie I dokona zniszczenia miejsca dostępnego dla publiczności poprzez oddanie moczu na klatki schodowej tj . o popełnienie wykroczenia z art. 145 kw I. obwinionego A. S. uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów stanowiących wykroczenia z art. 119§1 kw i art. 145 kw i za czyny te na podstawie art. 119§1 kw w zw. z art. 9§2 kw wymierza mu łącznie karę grzywny w wysokości 50 zł (pięćdziesiąt złotych), II. zwalnia obwinionego od ponoszenia kosztów procesu zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa oraz nie wymierza mu opłaty sądowej. III W 820/13 UZASADNIENIE Na podstawie zebranego materiału dowodowego ustalono następujący stan faktyczny A. S. i M. K. są sąsiadami. Mieszkają w budynku przy ulicy (...) w W.. Są skonfliktowani. W dniu 25 lipca 2013 r. obwiniony wykręcił z korytarza posesji żarówkę o wartości 2 zł umieszczoną tam uprzednio przez M. K. i wyrzucił ją. Następnie na parterze budynku na klatce schodowej od strony wyjścia na podwórza oddał mocz. dowody: zeznania G. W. – k. 3 wyjaśnienia – k. 4 Obwiniony przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i złożył wniosek o dobrowolne poddanie się odpowiedzialności. dowód; wyjaśnienia i wniosek – k. 4 Sąd zważył ponadto, co następuje Sprawstwo i wina A. S. nie budzą wątpliwości. Obwiniony przyznał się do winy i złożył wniosek o dobrowolne poddanie się odpowiedzialności. Zabór rzeczy o wartości 2 zł jest wykroczeniem z art. 119§1 k.k.. Z kolei zanieczyszczenie części budynku dostępnej dla publiczności jest wykroczeniem z art. 145 kw. W myśl art. 9§2 kw jeżeli jednocześnie orzeka się o ukaraniu za dwa lub więcej wykroczeń, wymierza się łącznie jedną karę. Biorąc pod uwagę fakt, że stopień społecznej szkodliwości, zwłaszcza czynu z art. 119§1 kw nie był znaczny, a sprawca przyznał się i wyraził skruchę, sąd przyjął wniosek o wymierzenie kary 50 zł grzywny w przekonaniu, że jest ona właściwa ze względu na stopień winy. Kara w tym przypadku winna wywrzeć skutek przede wszystkim wychowawczy i spowodować, ze sprawca ponownie nie naruszy porządku prawnego. Oskarżyciel posiłkowy został zapoznany z treścią tego wniosku w dniu 23 stycznia 2014 r i wnioskowi temu nie sprzeciwił się, ani pisemnie, ani też w inny sposób aż do posiedzenia z dnia 7 lutego 2014r., na które nie stawił się pomimo powiadomienia i na którym zapadł wyrok. Należy zatem rozumieć, po pouczeniu przezeń o jego prawach jako oskarżyciela, że wniosek ów akceptował.