III Cz 1370/18

Sygn. akt III Cz 1370/18 POSTANOWIENIE Dnia 18 grudnia 2018 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Leszek Dąbek (spr.) Sędziowie: SO Magdalena Hupa-Dębska SR (del.) Barbara Glenc-Poślednik po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2018 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Ł. G. z udziałem Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w R. o ustanowienie służebności drogi koniecznej na skutek zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Rejonowego w (...) z dnia 27 grudnia 2017 r., sygn. akt I Ns 966/14 postanawia: oddalić zażalenie. SSR (del.) Barbara Glenc-Poślednik SSO Leszek Dąbek SSO Magdalena Hupa-Dębska Sygn. akt III Cz 1370/18 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w (...) w postanowieniu z dnia 27 12 2017r. przyznał biegłemu sądowemu H. K. wynagrodzenie za sporządzenie ponownej opinii uzupełniającej oraz zwrotu wydatków niezbędnych do wydania tej opinii wyłącznej kwocie 482,81zł oraz „oddalił wniosek w pozostałym zakresie”. Orzeczenie zaskarżył wnioskodawczyni Ł. G. , która wnosiła o jego uchylenie oraz zasądzenie na jej rzecz od uczestniczki postępowania zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. W uzasadnieniu zażalenia zarzucała, iż biegły H. K. „bez względu na to jak długo będzie jeszcze badał akta sprawy i przepisywał co wcześniej napisał nie jest biegłym z zakresu ruchu drogowego, gdyż nie figuruje na liście biegłych sądu o tej specjalności”. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zakwestionowane przez skarżącą wynagrodzenie zostało przyznane w za-skarżonym postanowieniu biegłemu H. K. za sporządzenie w listopadzie 2017r. ponownej opinii uzupełniającej (w istocie stanowiła ona pisemne wyjaśnienia biegłego do zastrzeżeń skarżącej do wcześniejszej opinii uzupełniającej z maja 2017r.) Stosownie do regulacji art. 288 k.p.c. i art. 89 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jednolity Dz..U. z 2010, nr 90, poz. 594 z późniejszymi zmianami) za jej sporządzenie biegłemu przysługuje wynagro-dzenie i zwrot poniesionych przez niego wydatków niezbędnych dla jej sporządzenia na zasadach określonych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 04 2013r. w sprawie określenia stawek wynagrodzenia biegłych, taryf zryczałtowanych oraz sposobu dokumentowania wydatków niezbędnych dla wydania opinii w postępo-waniu cywilnym (Dz.U. z 2013, poz. 518), a należne mu wynagrodzenie może zostać obniżone tytko wtedy, gdy opinia jest nierzetelna lub została sporządzona lub złożona ze znacznym opóźnieniem (art. 89 ust. 4b ustawy z dnia 28 07 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonego postanowienia). Z taką sytuacją nie mamy jednak do czynienia w sprawie. Skarżąca w zażaleniu nie neguje bowiem samej wysokości przyznanego biegłemu wynagrodzenia, ani też rzetelności sporządzonej opinii, lecz w istocie kwestionuje jej nieprzydatność z powodu braku odpowiednich kwalifikacji biegłego do jej sporządzenia. Abstrahując zatem od tego czy jej zarzut jest słuszny (przydatność opinii dla rozstrzygnięcia sprawy podlega ocenie Sądu Rejonowego), to zwrócić należy uwagę – zwracał już na to uwagę Sąd odwoławczy w uzasadnieniu postanowienia z dnia 17 04 2018r. wydanego w sprawie o sygn. akt III Cz 178/18 - że posiadana przez biegłego specjalizacja odpowiadała specjalizacji wskazanej w postanowieniu o dopuszczeniu dowodu, zlecenie sporządzenia opinii wiązało biegłego, przez co nie miał on formalnie możliwości odmówić sporządzenia opinii oraz że biegły sporządził opinię rzetelnie zgodnie ze zleceniem sądu, a zaskarżone postanowienie nie przesądza, kto będzie ponosić koszty jej sporządzenia (o tym zaskarżone orzeczenie nie wyrzeka). Równocześnie – ponownie należy podkreślić - że skarżąca miała możliwość przeciwdziałania sporządzeniu przez niego opinii, gdyż jej pełnomocnik otrzymał odpis postanowienia z dnia 15 06 2015r. w którym dopuszczono dowód „z opinii biegłego do spraw budownictwa i wyceny nieruchomości”, a następnie doręczono mu odpisu opinii i od najpóźniej od tej chwili osoba biegłego sporządzającego opinię oraz jego specjalizacja była mu znana Dlatego wnioskodawczyni akceptując wówczas wskazaną przez Sąd specjalizację biegłego nie może obecnie tylko z tej przyczyny podważać wysokości przyznanego w zaskarżonym postanowieniu biegłemu wynagrodzenia za sporządzenie opinii uzupełniającej. Znalazło to prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym postanowieniu, co zażalenie czyni bezzasadnym w rozumieniu art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. a to z mocy zawartej w nim regulacji prowadziło do jego oddalenia. Reasumując, zaskarżone orzeczenie jest prawidłowe i dlatego zażalenie jako bezzasadne oddalono w oparciu o przepis art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. SSR (del.) Barbara Glenc-Poślednik SSO Leszek Dąbek SSO Magdalena Hupa-Dębska