(1)wymierzając mu karę łączną:

1. a)4 (czterech) lat pozbawienia wolności
2. b)grzywnę w liczbie 300 (trzysta) stawek dziennych, na podstawie art.33§3 k.k. ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych. 9) Na podstawie art.45§1 k.k. orzeka wobec oskarżonego B. B.

(1)przepadek równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z popełnienia przestępstw i tak:

1. a)z przestępstwa przypisanego wyżej w pkt.2 części rozstrzygającej wyroku w kwocie 2.000 (dwóch tysięcy) złotych,
2. b)z przestępstwa przypisanego wyżej w pkt.3 części rozstrzygającej wyroku w kwocie 4.400 (czterech tysięcy czterysta) złotych. 10) Oskarżonego P. C. uznaje za winnego tego, że w okresie od marca 2012 roku do 11 czerwca 2014 roku w P., brał udział w kierowanej przez B. B.

(1)zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu uczestniczenie w obrocie i wprowadzanie do obrotu oraz udzielanie substancji psychotropowych i środków odurzających, w skład której to grupy wchodzili nadto M. K.

(1), H. S., M. C., M. T. oraz inna ustalona osoba tj. przestępstwa z art.258§1 k.k. i za to na podstawie art.258§1 k.k. wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności. 11) Oskarżonego P. C. uznaje za winnego przestępstwa z art.59 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.12 k.k. w zw. z art.65§1 k.k. popełnionego w sposób wyżej opisany w pkt. IX. i za to na podstawie art.59 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65§1 k.k. oraz art.33§2 k.k. wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w liczbie 120 (sto dwadzieścia) stawek dziennych, na podstawie art.33§3 k.k. ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych. 12) Oskarżonego P. C. uznaje za winnego przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w związku z art.12 k.k. w związku z art.65§1 k.k. popełnionego w sposób wyżej opisany w pkt. X. i za to na podstawie art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65§1 k.k. wymierza mu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w liczbie 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych, na podstawie art.33§3 k.k. ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych. 13) Oskarżonego P. C. uznaje za winnego przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65§1 k.k. popełnionego w sposób wyżej opisany w pkt. XI. z tą tylko zmianą, iż ustala, że oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z ustaloną osobą, i za to na podstawie art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65§1 k.k. wymierza mu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w liczbie 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych, na podstawie art.33§3 k.k. ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych. 14) Oskarżonego P. C. uznaje za winnego przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.12 k.k. popełnionego w sposób wyżej opisany w pkt. XII. i za to na podstawie art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w liczbie 120 (sto dwadzieścia) stawek dziennych, na podstawie art.33§3 k.k. ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych. 15) Na podstawie art.85 k.k. oraz art.86§

(1)zasądzając od P. C. na rzecz Skarbu Państwa:

1. a)kwotę 8.000 (osiem tysięcy) złotych w związku z korzyścią uzyskaną w wyniku popełnienia przestępstwa przypisanego wyżej w pkt.11 części rozstrzygającej wyroku,
2. b)4.000 (czterech tysięcy) złotych w związku z korzyścią uzyskaną w wyniku popełnienia przestępstwa przypisanego wyżej w pkt.12 części rozstrzygającej wyroku. 17) Na podstawie art.63§1 k.k. na poczet kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu P. C. okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od godz.11.00 dnia 11 czerwca 2014r. do 27 czerwca 2014r. oraz od godz. 14.50 dnia 4 maja 2015r. do dnia 6 maja 2015r. 18) Oskarżonego M. K.

(1)uznaje za winnego tego, że w okresie od marca 2012 roku do 24 kwietnia 2014 roku w P., brał udział w kierowanej przez B. B.

(1)zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu uczestniczenie w obrocie i wprowadzanie do obrotu oraz udzielanie substancji psychotropowych i środków odurzających, w skład której to grupy wchodzili nadto P. C., H. S., M. C., M. T. oraz inna ustalona osoba tj. przestępstwa z art.258§1 k.k. i za to na podstawie art.258§1 k.k. wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności. 19) Oskarżonego M. K.

(1)uznaje za winnego przestępstwa z art.59 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.12 k.k. w zw. z art.65§1 k.k. popełnionego w sposób wyżej opisany w pkt. XIV. i za to na podstawie art.59 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65§1 k.k. oraz art.33§2 k.k. wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w liczbie 120 (sto dwadzieścia) stawek dziennych, na podstawie art.33§3 k.k. ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych. 20) Oskarżonego M. K.

(1)uznaje za winnego przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w związku z art.12 k.k. w związku z art.65§1 k.k. popełnionego w sposób wyżej opisany w pkt. XV. i za to na podstawie art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65§1 k.k. wymierza mu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w liczbie 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych, na podstawie art.33§3 k.k. ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych. 21) Oskarżonego M. K.

(1)uznaje za winnego przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65§1 k.k. popełnionego w sposób wyżej opisany w pkt. XVI. i za to na podstawie art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65§1 k.k. wymierza mu karę 2 (dwóch) lat i 1 (jednego) miesiąca pozbawienia wolności oraz grzywnę w liczbie 100 (sto) stawek dziennych, na podstawie art.33§3 k.k. ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych. 22) Na podstawie art.85 k.k. oraz art.86§

(1)wymierzając mu karę łączną:

1. a)3 (trzech) lat i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności
2. b)grzywnę w liczbie 220 (dwieście dwadzieścia) stawek dziennych, na podstawie art.33§3 k.k. ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych. 23) Na podstawie art.45§1 k.k. orzeka wobec oskarżonego M. K.

(1)przepadek ½ części równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z popełnienia przestępstw popełnionych wspólnie i w porozumieniu z oskarżonym P. C. zasądzając od M. K.

(1)na rzecz Skarbu Państwa:

1. a)kwotę 8.000 (osiem tysięcy) złotych w związku z korzyścią uzyskaną w wyniku popełnienia przestępstwa przypisanego wyżej w pkt.19 części rozstrzygającej wyroku,
2. b)4.000 (czterech tysięcy) złotych w związku z korzyścią uzyskaną w wyniku popełnienia przestępstwa przypisanego wyżej w pkt.20 części rozstrzygającej wyroku. 24) Na podstawie art.63§1 k.k. na poczet kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu M. K.

(1)okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od godz.16.10 dnia 21 maja 2014r. do 27 czerwca 2014r.. 25) Oskarżonego H. S. uznaje za winnego tego, że w okresie od marca 2012 roku do maja 2013 roku w P., brał udział w kierowanej przez B. B.

(1)zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu uczestniczenie w obrocie i wprowadzanie do obrotu oraz udzielanie substancji psychotropowych i środków odurzających, w skład której to grupy wchodzili nadto P. C., M. K.

(1), M. C., M. T. oraz inna ustalona osoba tj. przestępstwa z art.258§1 k.k. i za to na podstawie art.258§1 k.k. wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności. 26) Oskarżonego H. S. uznaje za winnego przestępstwa z art.59 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.12 k.k. w zw. z art.65§1 k.k. popełnionego w sposób wyżej opisany w pkt. XVIII. i za to na podstawie art.59 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65§1 k.k. oraz art.33§2 k.k. wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w liczbie 10 (dziesięciu) stawek dziennych, na podstawie art.33§3 k.k. ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych. 27) Oskarżonego H. S. uznaje za winnego przestępstwa z art.62 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii popełnionego w sposób wyżej opisany w pkt.XIX. i za to na podstawie art.62 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wymierza mu karę grzywny w liczbie 30 (trzydziestu) stawek dziennych, na podstawie art.33§3 k.k. ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych. 28) Na podstawie art.85 k.k. oraz art.86§

(1)zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu uczestniczenie w obrocie i wprowadzanie do obrotu oraz udzielanie substancji psychotropowych i środków odurzających, w skład której to grupy wchodzili nadto P. C., M. K.

(1), H. S., M. T. oraz inna ustalona osoba tj. przestępstwa z art.258§1 k.k. i za to na podstawie art.258§1 k.k. wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności. 33) Oskarżonego M. C. uznaje za winnego przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65§1 k.k. popełnionego w sposób wyżej opisany w pkt. XXI. i za to na podstawie art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65§1 k.k. wymierza mu karę 2 (dwóch) lat i 1 (jednego) miesiąca pozbawienia wolności oraz grzywnę w liczbie 100 (sto) stawek dziennych, na podstawie art.33§3 k.k. ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych. 34) Oskarżonego M. C. uznaje za winnego przestępstwa z art.59 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w związku z art.12 k.k. w związku z art.65§1 k.k. popełnionego w sposób wyżej opisany w pkt. XXII. i za to na podstawie art.59 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65§1 k.k. oraz art.33§2 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w liczbie 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych, na podstawie art.33§3 k.k. ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych. 35) Na podstawie art.85 k.k. oraz art.86§

(1)zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu uczestniczenie w obrocie i wprowadzanie do obrotu oraz udzielanie substancji psychotropowych i środków odurzających, w skład której to grupy wchodzili nadto P. C., M. K.

(1), H. S., M. C. oraz inna ustalona osoba tj. przestępstwa z art.258§1 k.k. i za to na podstawie art.258§1 k.k. wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności. 39) Oskarżonego M. T. uznaje za winnego przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65§1 k.k. popełnionego w sposób wyżej opisany w pkt. XXIV. i za to na podstawie art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.12 k.k. i w zw. z art.65§1 k.k. wymierza mu karę 2 (dwóch) lat i 1 (jednego) miesiąca pozbawienia wolności oraz grzywnę w liczbie 100 (sto) stawek dziennych, na podstawie art.33§3 k.k. ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 30 (trzydzieści) złotych. 40) Na podstawie art.85 k.k. oraz art.86§1 k.k. łączy kary pozbawienia wolności wymierzone oskarżonemu M. T. wymierzając mu karę łączną 2 (dwóch) lat i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności. 41) Oskarżonego P. G.

(1)uznaje za winnego przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii popełnionego w sposób wyżej opisany w pkt. XXV. i za to na podstawie art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w liczbie 80 (osiemdziesiąt) stawek dziennych, na podstawie art.33§3 k.k. ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych. 42) Na podstawie art.4§1 k.k. w zw. z art.69§

(1)kary pozbawienia wolności na okres 3 (trzech) lat próby. 43) Oskarżonego T. K.

(1)uznaje za winnego przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii popełnionego w sposób wyżej opisany w pkt. XXVI. i za to na podstawie art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w liczbie 80 (osiemdziesiąt) stawek dziennych, na podstawie art.33§3 k.k. ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych. 44) Na podstawie art.4§1 k.k. w zw. z art.69§

(1)kary pozbawienia wolności na okres 3 (trzech) lat próby. 45) Na podstawie art.45§1 k.k. orzeka wobec oskarżonego T. K.

(1)przepadek równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z popełnienia przestępstwa przypisanego wyżej w pkt.43 części rozstrzygającej wyroku tj. kwotę 1.300 (jeden tysiąc trzysta) złotych. 46) Oskarżonego P. K.

(2)uznaje za winnego przestępstwa z art.291§1 k.k. popełnionego w sposób wyżej opisany w pkt. XXVII. i za to na podstawie art.291§1 k.k. wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności. 47) Oskarżonego P. K.

(2)uznaje za winnego przestępstwa z art.59 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii popełnionego w sposób wyżej opisany w pkt. XXVIII. i za to na podstawie art.59 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wymierza mu karę grzywny w liczbie 20 (dwadzieścia) stawek dziennych, na podstawie art.33§3 k.k. ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych. 48) Na podstawie art.45§1 k.k. orzeka wobec oskarżonego P. K.

(2)przepadek równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z popełnienia przestępstwa przypisanego wyżej w pkt.47 części rozstrzygającej wyroku tj. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych. 49) Na podstawie art.69§

(2)kary pozbawienia wolności na okres 1 (jednego) roku próby. 50) Na podstawie art.627 k.p.k., art.632 pkt.2 k.p.k., art.633 k.p.k., art.624§1 k.p.k. oraz art.1, art.2 ust.1 pkt.2, 3 i 5, art.3 ust.

(1)kosztami sądowymi obciąża Skarb Państwa

1. b)zwalnia oskarżonych od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków postępowania,
2. c)zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa opłaty i tak: - od oskarżonego B. B.

(1)w kwocie 3.400 złotych, - od oskarżonego P. C. w kwocie 2.900 złotych, - od oskarżonego M. K.

(1)w kwocie 2.600 złotych, - od oskarżonego H. S. w kwocie 580 złotych, - od oskarżonego M. C. w kwocie 1.600 złotych, - od oskarżonego M. T. w kwocie 1.000 złotych, - od oskarżonego P. G.

(1)w kwocie 1.100 złotych, - od oskarżonego T. K.

(1)w kwocie 1.100 złotych, - od oskarżonego P. K.

(2)w kwocie 320 złotych. SSO Tomasz Borowczak UZASADNIENIE Wobec braku wniosku o uzasadnienie wyroku złożonego przez prokuratora i oskarżonego H. S. wyrok z dnia 28 grudnia 2018r. uprawomocnił się co do tego oskarżonego dnia 5 stycznia 2019r., wobec czego Sąd na podstawie art.423§1a k.p.k. Sąd ograniczył zakres pisemnego uzasadnienia tylko do tych części wyroku, które dotyczą pozostałych oskarżonych. w odniesieniu do zarzutu przedstawionego oskarżonemu B. B.

(1)w pkt. I. aktu oskarżenia (pkt.1 części rozstrzygającej wyroku), oskarżonemu P. C. w pkt.VIII. aktu oskarżenia (pkt.10. części rozstrzygającej wyroku), M. K.

(1)w pkt. XIII. aktu oskarżenia (pkt.18. części rozstrzygającej wyroku), oskarżonemu M. C. w pkt.XX. aktu oskarżenia (pkt.32 części rozstrzygającej wyroku) oraz oskarżonemu M. T. w pkt.XXIII. aktu oskarżenia (pkt.38 części rozstrzygającej wyroku) Oskarżeni B. B.

(1)(ps. (...)), P. C., M. K.

(1)(ps. (...)), H. S., M. C. (ps. (...)), M. T. (ps. (...)), a także Ł. O. (ps. (...), (...), (...) – oskarżony w innej równolegle prowadzonej sprawie) w 2012r. znali się już od wielu lat i utrzymywali ze sobą kontakty towarzyskie. Łączyły ich wspólne zainteresowania piłką nożną, byli oni też związani ze środowiskiem osób uznających się za kibiców piłkarskich klubu „ (...)” - tzw. (...). Oprócz wspólnego spędzania wolnego czasu, wspólnych wyjazdów na mecze, spożywania alkoholu, zajęciach na siłowniach czy na boisku wymienieni stworzyli również zorganizowaną grupę przestępczą zajmującą się szeroko pojętym handlem narkotykami na terenie P.. Przywódcą grupy był oskarżony B. B.

(1)ps. (...), którego wiodąca pozycja w grupie była aprobowana przez pozostałych jej członków – cieszył się on ich autorytetem, członkowie grupy byli określani przez inne osoby zajmujące się handlem narkotykami jako „grupa B.”, „ekipa B.”, pełnił też rolę swoistego „straszaka” wobec osób, które z różnych przyczyn zalegały z uiszczaniem należności za dostarczone im narkotyki. To oskarżony B. B.

(1)miał decydujące zdanie co do kierunków prowadzenia interesów narkotykowych, on ustalał m.in. ceny sprzedaży narkotyków. Wśród członków grupy B. B.

(1)wykształcił się podział ról. Część członków grupy pełniła rolę tzw. dilerów narkotykowych – rozprowadzała środki odurzające (w postaci marihuany) lub substancję psychotropową (w postaci amfetaminy) wśród innych osób trudniących się ich sprzedażą narkotyków na rynku detalicznym – rolę taką pełnili przede wszystkim oskarżeni P. C. i M. K.

(1)(działając najczęściej wspólnie), oskarżony M. C., Ł. O., a w mniejszym zakresie oskarżeni M. T. i H. S.. Ten ostatni dodatkowo udostępniał pozostałym członkom grupy B. B.

(1)pomieszczenie piwniczne jako miejsce służące do przechowywania narkotyków. Nad całością działalności „czuwał” oskarżony B. B.

(1), który najczęściej był głównym dostawcą narkotyków dla poszczególnych jej członków przekazując je „w komis”, „w pompę”. Poszczególni członkowie grupy zbywając narkotyki kolejnym osobom powoływały się na osobę B. B.

(1)oczekującego na zapłatę, co miało skutecznie motywować nabywców do uiszczenia należności. Wskazane osoby zajmowały się przestępczą działalnością związaną z obrotem narkotykami w sposób ciągły i systematyczny, przy czym materiał dowodowy pozwolił na ustalenie, iż opisywana zorganizowana grupa przestępcza działała w okresie od marca 2012r. (pierwsze transakcje z K. S.

(1)), a do dnia 24 kwietnia 2014r. była kierowana przez B. B.

(1), który w tym dniu został zatrzymany (celem odbycia kary pozbawienia wolności orzeczonej w innej sprawie). powyższą część stanu faktycznego Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów: ⚫ zeznań świadka K. S.

(1)(k.688-711 w zw. z k.6-7 z teczki osobowej nr 1; k.9-12 z teczki osobowej nr 1 od początku do słów „posiadam wiedzę odnośnie następujących przestępstw…’, a następnie od słów „Handlu narkotykami przez B. B.

(1)” do słów „…zostanie wyjaśniona w kolejny przesłuchaniu”; k.15-17 z teczki osobowej nr 1 od początku do słów „…które poruszyłem w moim piśmie”, następnie od słów „wiem również, że…” do słów „…mieli tam schowane amfetaminę i marihuanę”, od słów „uprawy dwóch plantacji marihuany…” do końca protokołu; k.19-20 z teczki osobowej nr 1, protokół z 10 stycznia 2014 r. od początku do słów „…brał od C. narkotyki”; k.33-38 z teczki osobowej nr 1 od początku do słów „…u swojej mamy”, następnie od słów „Odnośnie przechowywania pieniędzy” do słów „…najprawdopodobniej zrobił to ten G.”, następnie od słów „odnośnie mojego stwierdzenia…” do słów „…otrzymywał amfetaminę i marihuanę od B.”, następnie od słów „K. A. brał narkotyki od C.…”, do słów „….widać było, że to marihuana”, od słów „odnośnie zlecenia zabójstwa na mnie…” do słów „…ja pracowałem pół roku z przerwami, jak była robota”; k.68-69 z teczki osobowej nr 1; k.79-80 z teczki osobowej nr 1; k.84-87 z teczki osobowej nr 1; k.93-96 z teczki osobowej nr 1; k.104-107 z teczki osobowej nr 1;, k.109-110 z teczki osobowej nr 1; k.128-130 z teczki osobowej nr 1; k.133-134 z teczki osobowej nr 1); ⚫ zeznań świadka H. N.

(1)(k.824-832 w zw. z k.66-72 od początku do słów „dlatego zlało mi się to w jedno zdarzenie” na k. 72a.; k.73-80a od słów „w nawiązaniu do swoich wcześniejszych wyjaśnień” k. 75v do słów „tego mężczyznę opisywałem na wcześniejszych przesłuchaniach”; k.78-80a do słów „B., M. i spółki nie robiłem”, k.98-99 od początku do słów „ale nie miałem już później żadnego kontaktu z M. i B.” oraz od słów „Jeśli chodzi o mężczyznę o ksywie (...)” do końca protokołu) ⚫ zeznań świadka S. K. (k.949-955 w zw. z protokołami z teczki (...) karty 1-4 od słów „po zamknięciu ich przez policję„ do słów „ale my się nie zgodziliśmy„ i dalej od słów „ja się obawiam o życie swoje” do końca protokołu., k.5-8 od słów „VI grupa M. (...) przekazywała również„ do słów „wystawiłem ich na lotnisku„ i dalej „VIII ja sam handlowałem marihuana” do końca protokołuk.16 od słów „na pewno była taka sytuacja że K.„ do słów „a jeszcze później„ a następnie od słów „w roku 2012 r. w większej ilości” do słów „i tylko amfetaminę”, k.17-23 od początku protokołu do słów „M. miała zachowanego w pamięci telefonu tego smsa”) ⚫ zeznań świadka P. K.

(1)(k.1254 w zw. z k.89-90 teczki C od słów „Znam M., to jest mój kolega…” do końca protokołu oraz k.91-93 teczki C od słów „Jak mój ojciec poszedł siedzieć …” do słów „tylko M. mi opowiadał” oraz od słów „wracając do zakupu tej marihuany przez M. M.

(1)” do końca protokołu)] ⚫ dokumentów w postaci: informacji o okresach osadzenia Ł. O. (k.1254 w zw. z k.286-295), odpisu aktu oskarżenia przeciwko Ł. O. i M. H. (k.1254 w zw. z k.974-992), protokołu zatrzymania B. B.

(1)(k.1254 w zw. z k.1 teczki osobowej nr 2), odpisów wyroków dot. B. B.

(1)(k.1254 w zw. z k.24-28, 44-46, 47-51, 70-73, 80-84 teczki osobowej nr 2), informacji o okresach osadzenia B. B.

(1)(k.1254 w zw. z k.52-65 teczki osobowej nr 2). w odniesieniu do zarzutu przedstawionego oskarżonemu B. B.

(1)w pkt. II. aktu oskarżenia (pkt.2. oraz pkt.9a części rozstrzygającej wyroku) W dniu 27 lutego 2012r. K. S.

(1)zakończył odbywanie kary pozbawienia wolności i opuścił Zakład Karny we W. (vide: informacja o okresach osadzenia K. S.

(1)k.114-122 teczki osobowej nr 1). Z uwagi na pozostawanie w owym czasie w związku z partnerskim z siostrą oskarżonego B. W. B., K. S.

(1)nawiązał wówczas bliższą znajomość również z samym oskarżonym B. B.

(1), od którego zaczął nabywać narkotyki celem ich dalszego zbycia. K. S.

(1)zamieszkiwał wówczas w P. przy ul. (...). W ramach wzajemnych uzgodnień B. B.

(1)w okresie marca – kwietnia 2012r., dwukrotnie dostarczył K. S.

(1)do jego miejsca zamieszkania po 100 gram amfetaminy (tzw. „kulkę”), przy czym przekazanie jej odbyło się na tzw. „kredyt”, „w pompę” – K. S.

(1)miał się rozliczyć z B. B.

(1)finansowo dopiero po tym, jak sam sprzeda dostarczony mu narkotyk, przy czym miał tego dokonać nie później niż w ciągu dwóch tygodni. K. S.

(1)wywiązał się ze swojego zobowiązania – zbył uzyskaną od B. B.

(1)amfetaminę (odbiorcom „detalicznym”), a następnie przekazał mu umówioną kwotę – łącznie 2.000 złotych, zaś uzyskaną nadwyżkę pozostawił dla siebie (sam bowiem sprzedawał w cenie 100 zł za 5 gram amfetaminy). powyższą część stanu faktycznego Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów: ⚫ zeznań świadka K. S.

(1)(k.688-711 w zw. z k.6-7 z teczki osobowej nr 1; k.9-12 z teczki osobowej nr 1 od początku do słów „posiadam wiedzę odnośnie następujących przestępstw…’, a następnie od słów „Handlu narkotykami przez B. B.

(1)” do słów „…zostanie wyjaśniona w kolejny przesłuchaniu”; k.15-17 z teczki osobowej nr 1 od początku do słów „…które poruszyłem w moim piśmie”, następnie od słów „wiem również, że…” do słów „…mieli tam schowane amfetaminę i marihuanę”, od słów „uprawy dwóch plantacji marihuany…” do końca protokołu; k.19-20 z teczki osobowej nr 1, protokół z 10 stycznia 2014 r. od początku do słów „…brał od C. narkotyki”; k.33-38 z teczki osobowej nr 1 od początku do słów „…u swojej mamy”, następnie od słów „Odnośnie przechowywania pieniędzy” do słów „…najprawdopodobniej zrobił to ten G.”, następnie od słów „odnośnie mojego stwierdzenia…” do słów „…otrzymywał amfetaminę i marihuanę od B.”, następnie od słów „K. A. brał narkotyki od C.…”, do słów „….widać było, że to marihuana”, od słów „odnośnie zlecenia zabójstwa na mnie…” do słów „…ja pracowałem pół roku z przerwami, jak była robota”; k.68-69 z teczki osobowej nr 1; k.79-80 z teczki osobowej nr 1; k.84-87 z teczki osobowej nr 1; k.93-96 z teczki osobowej nr 1; k.104-107 z teczki osobowej nr 1;, k.109-110 z teczki osobowej nr 1; k.128-130 z teczki osobowej nr 1; k.133-134 z teczki osobowej nr 1); ⚫ dokumentu w postaci informacji o okresach osadzenia K. S.

(1)(k.114-122 teczki osobowej nr 1). w odniesieniu do zarzutu przedstawionego oskarżonemu B. B.

(1)w pkt. III. aktu oskarżenia (pkt.3. oraz 9b części rozstrzygającej wyroku) W drugiej połowie 2012r. H. N.

(1)prowadził na terenie P. działalność polegającą na uczestnictwie w obrocie narkotykami. Z uwagi na niezadowolenie z jakości marihuany nabywanej od dotychczasowego dostawcy poszukiwał on nowego źródła tego środka odurzającego. W ten sposób doszło do nawiązania kontaktu H. N.

(1)z oskarżonym B. B.

(1), który zaproponował H. N.

(1)nabywanie bezpośrednio od niego marihuany obiecując jej wysoką jakość. W okresie od sierpnia do października 2012r., w czasie bliżej nieustalonym, B. B.

(1)dostarczył H. N.

(1)do jego miejsca zamieszkania (w P. przy ul.(...)) 200 gram marihuany. Zgodnie z ustaleniami środek odurzający został wówczas przekazany H. N.

(1)„w kredyt” – H. N.

(1)miał się rozliczyć finansowo z B. B.

(1)dopiero po tym, jak sam sprzeda narkotyk, przy czym cena, jaką chciał uzyskać B. B.

(1)to 22 złotych za 1 gram marihuany. Mimo niezbyt wysokiej jakości narkotyku H. N.

(1)zbył go odbiorcom detalicznym w ciągu 2-3 tygodni, a następnie rozliczył się finansowo z oskarżonym B. B.

(1)przekazując mu łącznie kwotę 4.400 zł. Z uwagi na fakt, że jakość marihuany nie była dla H. N.

(1)zadowalająca nie zdecydował się on dalsze, stałe nabywanie marihuany od B. B.

(1). powyższą część stanu faktycznego Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów: ⚫ zeznań świadka H. N.

(1)(k.824-832 w zw. z k.66-72 od początku do słów „dlatego zlało mi się to w jedno zdarzenie” na k. 72a.; k.73-80a od słów „w nawiązaniu do swoich wcześniejszych wyjaśnień” k. 75v do słów „tego mężczyznę opisywałem na wcześniejszych przesłuchaniach”; k.78-80a do słów „B., M. i spółki nie robiłem”, k.98-99 od początku do słów „ale nie miałem już później żadnego kontaktu z M. i B.” oraz od słów „Jeśli chodzi o mężczyznę o ksywie (...)” do końca protokołu) w odniesieniu do zarzutu przedstawionego oskarżonemu B. B.

(1)w pkt. IV. aktu oskarżenia (pkt.4. części rozstrzygającej wyroku) W 2012r. na terenie P. i okolic udział w obrocie narkotykami brał udział S. K.. Współdziałał on m.in. z M. K.

(2), który wielokrotnie nabywał od niego różnego rodzaju narkotyki. Z racji swej przestępczej działalności M. K.

(2)był wielokrotnie zatrzymywany przez organy ścigania. W okresie od grudnia 2012r. do 15 stycznia 2013r., kiedy to przebywał on na wolności (vide: informacja o okresach osadzenia M. K.

(2)k.101-105), doszło do nawiązania kontaktu pomiędzy S. K. i Ł. O. (ps. (...), G.”). Ł. O. w owym czasie należał do zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przez B. B.

(1)i brał czynny udział w działalności tejże grupy. Ł. O. wyraził wobec S. K. zainteresowanie nabycia amfetaminy dla siebie oraz B. B.

(1). Owo zamówienie potwierdziło wiedzę S. K. co do tego, że mężczyźni ci ściśle współpracują w zakresie handlu narkotykami. S. K. wyraził zgodę na przekazanie im w tzw. komis amfetaminy. Doszło wówczas do jednej transakcji narkotykowej dotyczącej 1.000 gramów amfetaminy, zaś osobą fizycznie dostarczającą narkotyk był M. K.

(2), który wykonując polecenie S. K. dostarczył amfetaminę do rąk Ł. O.. powyższą część stanu faktycznego Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów: ⚫ zeznań świadków: K. S.

(1)(k.688-711 w zw. z k.6-7 z teczki osobowej nr 1; k.9-12 z teczki osobowej nr 1 od początku do słów „posiadam wiedzę odnośnie następujących przestępstw…’, a następnie od słów „Handlu narkotykami przez B. B.

(1)” do słów „…zostanie wyjaśniona w kolejny przesłuchaniu”; k.15-17 z teczki osobowej nr 1 od początku do słów „…które poruszyłem w moim piśmie”, następnie od słów „wiem również, że…” do słów „…mieli tam schowane amfetaminę i marihuanę”, od słów „uprawy dwóch plantacji marihuany…” do końca protokołu; k.19-20 z teczki osobowej nr 1, protokół z 10 stycznia 2014 r. od początku do słów „…brał od C. narkotyki”; k.33-38 z teczki osobowej nr 1 od początku do słów „…u swojej mamy”, następnie od słów „Odnośnie przechowywania pieniędzy” do słów „…najprawdopodobniej zrobił to ten G.”, następnie od słów „odnośnie mojego stwierdzenia…” do słów „…otrzymywał amfetaminę i marihuanę od B.”, następnie od słów „K. A. brał narkotyki od C.…”, do słów „….widać było, że to marihuana”, od słów „odnośnie zlecenia zabójstwa na mnie…” do słów „…ja pracowałem pół roku z przerwami, jak była robota”; k.68-69 z teczki osobowej nr 1; k.79-80 z teczki osobowej nr 1; k.84-87 z teczki osobowej nr 1; k.93-96 z teczki osobowej nr 1; k.104-107 z teczki osobowej nr 1;, k.109-110 z teczki osobowej nr 1; k.128-130 z teczki osobowej nr 1; k.133-134 z teczki osobowej nr 1); S. K. (k.949-955 w zw. z protokołami z teczki (...) karty 1-4 od słów „po zamknięciu ich przez policję„ do słów „ale my się nie zgodziliśmy„ i dalej od słów „ja się obawiam o życie swoje” do końca protokołu., k.5-8 od słów „VI grupa M. przekazywała również„ do słów „wystawiłem ich na lotnisku„ i dalej „VIII ja sam handlowałem marihuana” do końca protokołuk.16 od słów „na pewno była taka sytuacja że K.„ do słów „a jeszcze później„ a następnie od słów „w roku 2012 r. w większej ilości” do słów „i tylko amfetaminę”, k.17-23 od początku protokołu do słów „M. miała zachowanego w pamięci telefonu tego smsa”) ⚫ częściowo zeznań świadka M. K.

(2)(k.807-810 w zw. z k.75-80 od słów „Była taka sytuacja, że K.,” do słów „w styczniu 2013r. przez Policję”, k.261-265 od słów „kolejny wątek dotyczy 2012 r.” do słów „dlatego dorzucił tę kokainę”; k.267-271 od słów „ja sprzedałem amfetaminę też M. (...) do słów „tyle ich w sumie było”); ⚫ dokumentów w postaci: informacji o okresach osadzenia M. K.

(2)(k.1254 w zw. z k.101-105), w odniesieniu do zarzutu przedstawionego oskarżonemu B. B.

(1)w pkt. V. aktu oskarżenia (pkt.5. części rozstrzygającej wyroku) Poza opisaną wyżej sytuacją dotyczącą dostarczenia przez B. B.

(1)K. S.

(1)do jego miejsca zamieszkania amfetaminy, jeden raz miało miejsce zdarzenie polegające na nieodpłatnym udzieleniu przez B. B.

(1)K. S.

(1)5 gramów marihuany. Sytuacja ta miała miejsce w okresie wspólnego zamieszkiwania K. S.

(1)z jego ówczesną partnerką życiową W. B. (siostrą oskarżonego B. B.

(1)) tj. w okresie od listopada 2012r. do marca 2013r.. Przekazując K. S.

(1)w jego ówczesnym miejscu zamieszkania 5 gramów marihuany B. B.

(1)poinformował go, jakoby marihuana ta miała pochodzić z prowadzonej przez niego uprawy. powyższą część stanu faktycznego Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów: ⚫ zeznań świadka K. S.

(1)(k.688-711 w zw. z k.6-7 z teczki osobowej nr 1; k.9-12 z teczki osobowej nr 1 od początku do słów „posiadam wiedzę odnośnie następujących przestępstw…’, a następnie od słów „Handlu narkotykami przez B. B.

(1)” do słów „…zostanie wyjaśniona w kolejny przesłuchaniu”; k.15-17 z teczki osobowej nr 1 od początku do słów „…które poruszyłem w moim piśmie”, następnie od słów „wiem również, że…” do słów „…mieli tam schowane amfetaminę i marihuanę”, od słów „uprawy dwóch plantacji marihuany…” do końca protokołu; k.19-20 z teczki osobowej nr 1, protokół z 10 stycznia 2014 r. od początku do słów „…brał od C. narkotyki”; k.33-38 z teczki osobowej nr 1 od początku do słów „…u swojej mamy”, następnie od słów „Odnośnie przechowywania pieniędzy” do słów „…najprawdopodobniej zrobił to ten G.”, następnie od słów „odnośnie mojego stwierdzenia…” do słów „…otrzymywał amfetaminę i marihuanę od B.”, następnie od słów „K. A. brał narkotyki od C.…”, do słów „….widać było, że to marihuana”, od słów „odnośnie zlecenia zabójstwa na mnie…” do słów „…ja pracowałem pół roku z przerwami, jak była robota”; k.68-69 z teczki osobowej nr 1; k.79-80 z teczki osobowej nr 1; k.84-87 z teczki osobowej nr 1; k.93-96 z teczki osobowej nr 1; k.104-107 z teczki osobowej nr 1;, k.109-110 z teczki osobowej nr 1; k.128-130 z teczki osobowej nr 1; k.133-134 z teczki osobowej nr 1); w odniesieniu do zarzutu przedstawionego oskarżonemu B. B.

(1)w pkt. VI. aktu oskarżenia (pkt.6. części rozstrzygającej wyroku) W styczniu 2014r. H. N.

(1)za pośrednictwem M. K.

(2)poznał Ł. O.. Początkowo Ł. O. w dwóch transakcjach zakupił od H. N.

(1)łącznie 2.000 gramów amfetaminy. Po przeprowadzeniu tych transakcji zwrócił się do H. N.

(2)z propozycją większej transakcji. Zaproponował, że wespół z oskarżonym B. B.

(1)nabędą od H. N.

(1)5.000 gramów amfetaminy i 1.000 gramów marihuany. Po uzgodnieniu ceny zakupu (9 złotych za 1 gram amfetaminy oraz 27 złotych za 1 gram marihuany), w dniu 25 stycznia 2014r. H. N.

(1)korzystając z taksówki zawiózł zamówione narkotyki w umówione miejsce tj. na stację paliw (...) w miejscowości Ł.. Na stacji paliw pojawili się również Ł. O. i oskarżony B. B.

(1). Według pierwotnych ustaleń mieli oni wówczas zapłacić od razu H. N.

(1)za narkotyki, jednakże już na miejscu okazało się, że nie dysponują jeszcze taką gotówką. Uwzględniając wcześniejsze transakcje H. N.

(1)zgodził się na wydanie B. B.

(1)i Ł. O. przywiezionych narkotyków, ci zaś zapewniali go, że pojadą z nimi do miejscowości U. w celu ich przekazania tam docelowemu odbiorcy, odbiorą od niego pieniądze i natychmiast powrócą celem rozliczenia finansowego z H. N.

(1). Następnie B. B.

(1)i Ł. O. korzystając z samochodu R. (...) odjechali wraz narkotykami, zaś H. N.

(1)oczekiwał na nich. Z uwagi na upływ czasu i brak powrotu B. B.

(1)i Ł. O., a także nieudane próby nawiązania z nimi kontaktu telefonicznego H. N.

(1)zrezygnował z oczekiwania konstatując, że został oszukany. Z powodu utraty w ten sposób tak znacznej ilości „towaru” był bardzo przygnębiony, poinformował o zaistniałym zdarzeniu swych ówczesnych znajomych (współpracujących z nim w zakresie obrotu narkotykami) tj. O. C.

(1), A. P.

(1), P. K.

(3)i M. R.. powyższą część stanu faktycznego Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów: ⚫ zeznań świadków: H. N.

(1)(k.824-832 w zw. z k.66-72 od początku do słów „dlatego zlało mi się to w jedno zdarzenie” na k. 72a.; k.73-80a od słów „w nawiązaniu do swoich wcześniejszych wyjaśnień” k. 75v do słów „tego mężczyznę opisywałem na wcześniejszych przesłuchaniach”; k.78-80a do słów „B.,M. (...)i spółki nie robiłem”, k.98-99 od początku do słów „ale nie miałem już później żadnego kontaktu z M. (...) i B.” oraz od słów „Jeśli chodzi o mężczyznę o ksywie (...)” do końca protokołu); O. C.

(1)(k.836 w zw. z k. 57-59 od słów „była też taka sytuacja” do słów „za które oni mu nie zapłacili”, k. 60-62b od początku protokołu do słów „część zaniosłem do A. P.

(2)” k. 61v; z protokołu przesłuchania w charakterze podejrzanego z dnia 16.01.2015 r. w całości; z protokołu przesłuchania w charakterze świadka z dnia 16.05.2016 r. k. 101-102 w całości); ⚫ częściowo zeznań świadków: P. K.

(3)(k.1016-1019 w zw. z k. 81-84d od słów „generalnie jak mu powiedziałem” k. 84b do słów „było zatrzymanie u mnie w domu”), A. P.

(1)(k.768-770 w zw. z 85-88 z teczki osobowej C), M. R. (k.937-940), w odniesieniu do zarzutu przedstawionego oskarżonemu B. B.

(1)w pkt. VII. aktu oskarżenia (pkt.7. części rozstrzygającej wyroku) W związku z zatrzymaniami dokonanymi przez funkcjonariuszy policji na terenie P. w pierwszej połowie 2013r. S. K. zaczął być podejrzewany m.in. przez oskarżonego B. B.

(1)o współpracę z policją. Z uwagi na fakt, że S. K. jednocześnie w tym czasie był zaangażowany w proceder związany z obrotem narkotykami, B. B.

(1)zwrócił się do znajomej S. K.– M. (...) I. z prośbą o ukrycie w samochodzie S. K. urządzenia nagrywającego dźwięk. Jednocześnie w trakcie rozmowy z nią B. B.

(1)wyrażał się „niepochlebnie” o S. K. będąc przekonanym o jego przyczynieniu się do udanej akcji policji w zatrzymaniu znajomych B. B.

(1), wypowiadał zapowiedzi wyrządzenia mu krzywdy. M. I. spotkała się z S. K. i poinformowała go o postrzeganiu jego osoby przez B. B.

(1)i o podejrzeniach kierowanych wobec niego (dotyczących współpracy z policją i konsekwencjach tego). S. K. nagrał rozmowę z M. I.. S. K. w związku z kierowanymi wobec niego podejrzeniami o współpracy z policją spotkał się z licznymi nieprzyjemnościami, również w jednostkach penitencjarnych (np. był wyzywany od konfidentów). Dowody zgromadzone w sprawie nie pozwalały na ustalenie, by B. B.

(1)wypowiadając się negatywne o S. K. w obecności M. I. czynił to w tym celu, by ta przekazała S. K. owe wypowiedzi. powyższą część stanu faktycznego Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów: ⚫ częściowo wyjaśnień B. B.

(1)(k.638-639 w zw. z k.3-4, 12-13, 30-32, 37, 76-77 z teczki osobowej nr 2; 954), ⚫ zeznań świadka S. K. (k.949-955 w zw. z protokołami z teczki (...) karty 1-4 od słów „po zamknięciu ich przez policję„ do słów „ale my się nie zgodziliśmy„ i dalej od słów „ja się obawiam o życie swoje” do końca protokołu., k.5-8 od słów „VI grupa M. (...) przekazywała również„ do słów „wystawiłem ich na lotnisku„ i dalej „VIII ja sam handlowałem marihuana” do końca protokołuk.16 od słów „na pewno była taka sytuacja że K.„ do słów „a jeszcze później„ a następnie od słów „w roku 2012 r. w większej ilości” do słów „i tylko amfetaminę”, k.17-23 od początku protokołu do słów „M. miała zachowanego w pamięci telefonu tego smsa”) ⚫ częściowo zeznań świadka M. I. (k.1254 w zw. z k.55-56 teczki C) ⚫ dokumentów w postaci: opinii biegłego z dziedziny informatyki dot. zawartości urządzeń elektronicznych zabezpieczonych u S. K. (k.1254 w zw. z k.9-24), protokołu odtworzenia zapisów na płycie CD (k.1254 w zw. z k.25-29), w odniesieniu do zarzutu przedstawionego oskarżonemu P. C. w pkt. IX. aktu oskarżenia (pkt.11. i 16a części rozstrzygającej wyroku) oraz oskarżonemu M. K.

(1)w pkt. XIV. aktu oskarżenia (pkt.19. i 23a części rozstrzygającej wyroku) W okresie nabywania przez K. S.

(1)amfetaminy od B. B.

(1)(zarzut II. opisany wyżej) K. S.

(1)w związku ze swoją działalnością narkotykową poszukiwał również innego narkotyku – środka odurzającego w postaci marihuany. B. B.

(1)skierował go wówczas do P. C. i M. K.

(1)ps. (...), wskazując, że oni dysponują narkotykiem tego rodzaju. P. C. i M. K.

(1)ściśle współdziałali ze sobą, zaś P. C. w owym czasie była uznawany za „prawą rękę” B. B.

(1), w konsekwencji czego miał stały dostęp do różnego rodzaju narkotyków. Zapotrzebowanie K. S.

(1)na marihuanę wynikało przede wszystkim z jego uzależnienia od tego środka odurzającego. W okresie od marca 2012r. do listopada 2012r. (kiedy to K. S.

(1)przeprowadził się do W.) K. S.

(1)regularnie nabywał od P. C. i M. K.

(1)środek odurzający w postaci marihuany, który przeznaczał na własne potrzeby – łącznie w tym okresie zakupił od oskarżonych P. C. i M. K.

(1)(działających w ścisłym porozumieniu) w partiach po 100 gramów w różnej cenie, nie mniejszej jednak niż 16 złotych za 1 gram, łącznie 1.000 gramów marihuany (za kwotę łączną co najmniej 16.000 złotych). Co do zasady K. S.

(1)płacił oskarżonym za marihuanę bezpośrednio przy jej odbiorze, choć nigdy nie posiadał pełnej kwoty. Nabywaną w ten sposób marihuanę K. S.

(1)palił regularnie, o czym oskarżeni P. C. i M. K.

(1)wiedzieli. powyższą część stanu faktycznego Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów: ⚫ zeznań świadka K. S.

(1)(k.688-711 w zw. z k.6-7 z teczki osobowej nr 1; k.9-12 z teczki osobowej nr 1 od początku do słów „posiadam wiedzę odnośnie następujących przestępstw…’, a następnie od słów „Handlu narkotykami przez B. B.

(1)” do słów „…zostanie wyjaśniona w kolejny przesłuchaniu”; k.15-17 z teczki osobowej nr 1 od początku do słów „…które poruszyłem w moim piśmie”, następnie od słów „wiem również, że…” do słów „…mieli tam schowane amfetaminę i marihuanę”, od słów „uprawy dwóch plantacji marihuany…” do końca protokołu; k.19-20 z teczki osobowej nr 1, protokół z 10 stycznia 2014 r. od początku do słów „…brał od C. narkotyki”; k.33-38 z teczki osobowej nr 1 od początku do słów „…u swojej mamy”, następnie od słów „Odnośnie przechowywania pieniędzy” do słów „…najprawdopodobniej zrobił to ten G.”, następnie od słów „odnośnie mojego stwierdzenia…” do słów „…otrzymywał amfetaminę i marihuanę od B.”, następnie od słów „K. A. brał narkotyki od C.…”, do słów „….widać było, że to marihuana”, od słów „odnośnie zlecenia zabójstwa na mnie…” do słów „…ja pracowałem pół roku z przerwami, jak była robota”; k.68-69 z teczki osobowej nr 1; k.79-80 z teczki osobowej nr 1; k.84-87 z teczki osobowej nr 1; k.93-96 z teczki osobowej nr 1; k.104-107 z teczki osobowej nr 1;, k.109-110 z teczki osobowej nr 1; k.128-130 z teczki osobowej nr 1; k.133-134 z teczki osobowej nr 1); ⚫ dokumentu w postaci informacji o okresach osadzenia K. S.

(1)(k.114-122 teczki osobowej nr 1). w odniesieniu do zarzutu przedstawionego oskarżonemu P. C. w pkt. X. aktu oskarżenia (pkt.12. i 16b części rozstrzygającej wyroku) oraz oskarżonemu M. K.

(1)w pkt. XV. aktu oskarżenia (pkt.20. i 23b części rozstrzygającej wyroku) Poza nabywaniem od P. C. i M. K.

(1)marihuany (zarzut opisany wyżej) K. S.

(1), już po zakończeniu nabywania amfetaminy od B. B.

(1), został przez tegoż odesłany do P. C. i M. K.

(1), którzy mieli go zaopatrywać w kolejne partie tej substancji psychotropowej. K. S.

(1)nawiązał z nimi kontakt i poza nabywaniem od P. C. i M. K.

(3)na własne potrzeby marihuany (transakcje opisane wyżej) rozpoczął systematyczne nabywanie od tych oskarżonych również substancji psychotropowej w postaci amfetaminy - z przeznaczeniem jej do dalszego zbycia, czego P. C. i M. K.

(1)mieli pełną świadomość. W okresie od maja 2012r. do listopada 2012r. (do czasu przeprowadzki do W.) K. S.

(1)regularnie, najczęściej w partiach po 100 g nabywał od P. C. i M. K.

(1)amfetaminę – łącznie w tym okresie nabywając w ten sposób 800 g amfetaminy. Uzgodniona cena opiewała najczęściej na 10 - 11 złotych za gram narkotyku, zaś łącznie zbywając K. S.

(1)amfetaminę oskarżeni C. i K. uzyskali kwotę nie mniejszą niż 8.000 złotych. P. C. i M. K.

(1)wiedzieli wówczas, że K. S.

(1)nabywa od nich amfetaminę celem jej dalszej odsprzedaży. Najczęściej zresztą K. S.

(1)nie płacił im od razu za przekazaną mu amfetaminę, a otrzymywał ją w tzw. „pompę”, czyli rozliczał się finansowo z oskarżonymi C. i K. dopiero po tym, jak sam zbył dalej narkotyk. P. C. i M. K.

(1)dysponowali towarem w postaci amfetaminy z racji swojego udziału w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez B. B.

(1). Zdarzało się, że gdy K. S.

(1)miewał opóźnienie w uiszczeniu ceny za przekazaną mu amfetaminę wówczas P. C. i M. K.

(1)ponaglali go powołując się na potrzeby finansowe B. B.

(1). powyższą część stanu faktycznego Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów: ⚫ zeznań świadka K. S.

(1)(k.688-711 w zw. z k.6-7 z teczki osobowej nr 1; k.9-12 z teczki osobowej nr 1 od początku do słów „posiadam wiedzę odnośnie następujących przestępstw…’, a następnie od słów „Handlu narkotykami przez B. B.

(1)” do słów „…zostanie wyjaśniona w kolejny przesłuchaniu”; k.15-17 z teczki osobowej nr 1 od początku do słów „…które poruszyłem w moim piśmie”, następnie od słów „wiem również, że…” do słów „…mieli tam schowane amfetaminę i marihuanę”, od słów „uprawy dwóch plantacji marihuany…” do końca protokołu; k.19-20 z teczki osobowej nr 1, protokół z 10 stycznia 2014 r. od początku do słów „…brał od C. narkotyki”; k.33-38 z teczki osobowej nr 1 od początku do słów „…u swojej mamy”, następnie od słów „Odnośnie przechowywania pieniędzy” do słów „…najprawdopodobniej zrobił to ten G.”, następnie od słów „odnośnie mojego stwierdzenia…” do słów „…otrzymywał amfetaminę i marihuanę od B.”, następnie od słów „K. A. brał narkotyki od C.…”, do słów „….widać było, że to marihuana”, od słów „odnośnie zlecenia zabójstwa na mnie…” do słów „…ja pracowałem pół roku z przerwami, jak była robota”; k.68-69 z teczki osobowej nr 1; k.79-80 z teczki osobowej nr 1; k.84-87 z teczki osobowej nr 1; k.93-96 z teczki osobowej nr 1; k.104-107 z teczki osobowej nr 1;, k.109-110 z teczki osobowej nr 1; k.128-130 z teczki osobowej nr 1; k.133-134 z teczki osobowej nr 1); ⚫ dokumentu w postaci informacji o okresach osadzenia K. S.

(1)(k.114-122 teczki osobowej nr 1). w odniesieniu do zarzutów przedstawionych oskarżonemu P. C. w pkt. XI. aktu oskarżenia (pkt.

1. części rozstrzygającej wyroku) oraz pkt. XII. aktu oskarżenia (pkt.
2. części rozstrzygającej wyroku) W 2013 i 2014r. jedną z osób zaangażowanych w handel narkotykami na terenie P. i okolic był O. C.

(1), którego głównym dostawcą różnego rodzaju narkotyków pozostawał M. R.. W okresie od marca do maja 2014r., w czasie bliżej nieustalonym, Ł. O. (ps. (...). (...)) skontaktował się telefonicznie z O. C.

(1)i umówił na spotkanie, podczas którego zostało ustalone, że Ł. O. wespół z oskarżonym P. C. zakupi od O. C.

(1)półtora kilograma amfetaminy celem jej dalszej odsprzedaży. Po tym uzgodnieniu oraz przygotowaniu amfetaminy do przekazania O. C.

(1)uzgodnił z P. C. czas i miejsce przekazania narkotyku, a następnie spotkał się z tym oskarżonym w umówionym miejscu nad Jeziorem P. w P. i przekazał mu zamówioną przez Ł. O. amfetaminę. P. C. odebraną w ten sposób amfetaminę przekazał Ł. O., który potwierdził odebranie narkotyku podczas późniejszego spotkania z O. C.

(1)wskazując jednak, że po zważeniu okazało się, że zostało mu przekazane tylko 1.300 gramów amfetaminy. O. C.

(1)zaakceptował taki stan rzeczy, przy czym ostatecznie nie otrzymał on nigdy za przekazany narkotyk zapłaty. W krótkim czasie po tych wydarzeniach oskarżony P. C. wziął udział w kolejnych transakcjach narkotykowych z O. C.

(1). W okresie od maja do 10 czerwca 2014r. P. C. dwukrotnie zamówił u O. C.

(1)amfetaminę, za każdym razem po 500 gram. Według informacji przekazywanych przez oskarżonego P. C. zbywcy tj. O. C.

(1)amfetamina będąca przedmiotem transakcji miała trafić do P. P.

(1)(ps. (...)). Zgodnie z ustaleniami O. C.

(1)dwukrotnie pozostawił amfetaminę w ilości po 500 gramów w umówionym z P. C. miejscu tj. w lesie przy ul. (...) w P.. Po odebraniu narkotyku P. C. potwierdził O. C.

(1)ten fakt. Po pierwszy przekazaniu narkotyku P. C. rozliczył się finansowo z O. C.

(1)(według umówionej ceny tj. 9 zł za 1 gram amfetaminy), natomiast w drugim przypadku gdy O. C.

(1)zgłosił się do niego po zapłatę, ten poinformował go, że ostateczny odbiorca narkotyku tj. P. P.

(1)„popłynął”, wobec czego O. C.

(1)winien z nim bezpośrednio załatwić sprawę zapłaty za amfetaminę. powyższą część stanu faktycznego Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów: ⚫ zeznań świadka O. C.

(1)(k.836 w zw. z k. 57-59 od słów „była też taka sytuacja” do słów „za które oni mu nie zapłacili”, k. 60-62b od początku protokołu do słów „cześć zaniosłem do A. P.

(2)” k. 61v; z protokołu przesłuchania w charakterze podejrzanego z dnia 16.01.2015 r. w całości; z protokołu przesłuchania w charakterze świadka z dnia 16.05.2016 r. k. 101-102 w całości); w odniesieniu do zarzutu przedstawionego oskarżonemu M. K.

(1)w pkt. XVI. aktu oskarżenia (pkt.21. części rozstrzygającej wyroku) W 2013r. handlem narkotykami na terenie P. zajmował się również P. K.

(1)(ps. (...)). W kwietniu 2013r., razem ze swoim kolegą M. M.

(1)(ps. (...)) zakupił on od oskarżonego M. K.

(1)100 g marihuany. Samo zamówienie narkotyku oraz uzgodnienie daty, miejsca i ceny sprzedaży (25 złotych za 1 g marihuany) zostało dokonane przez M. M.

(1), natomiast odbioru narkotyku dokonali wspólnie M. M.

(1)i P. K.

(1)(podjechali oni samochodem pod miejsce zamieszkania M. K.

(1), P. K.

(1)został w aucie, zaś M. M.

(1)odebrał fizycznie narkotyk). Marihuana został im przekazana przez M. K.

(1)w tzw. „komis” tzn. rozliczenie finansowe miało nastąpić po zbyciu narkotyku dalej przez nabywców. P. K.

(1)zajął się następnie sprzedażą marihuany uzyskanej od M. K.

(1), przy czym w dniu 29 kwietnia 2013r. w jego miejscu zamieszkania pozostałość tej marihuany (w ilości 20,27 g) został zabezpieczone przez Policję. M. K.

(1)nie otrzymał zapłaty za przekazaną do rąk M. M.

(1)marihuanę. Z uwagi na fakt, że M. K.

(1)był członkiem zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przez B. B.

(1), w związku z powstałym w ten sposób zadłużeniem był następne „ścigany” przez B. B.

(1)i P. C.. powyższą część stanu faktycznego Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów: ⚫ zeznań świadków: P. K.

(1)(k.1254 w zw. z k.89-90 teczki C od słów „Znam M., to jest mój kolega…” do końca protokołu oraz k.91-93 teczki C od słów „Jak mój ojciec poszedł siedzieć …” do słów „tylko M. mi opowiadał” oraz od słów „wracając do zakupu tej marihuany przez M. M.

(1)” do końca protokołu), K. S.

(1)(k.688-711 w zw. z k.6-7 z teczki osobowej nr 1; k.9-12 z teczki osobowej nr 1 od początku do słów „posiadam wiedzę odnośnie następujących przestępstw…’, a następnie od słów „Handlu narkotykami przez B. B.

(1)” do słów „…zostanie wyjaśniona w kolejny przesłuchaniu”; k.15-17 z teczki osobowej nr 1 od początku do słów „…które poruszyłem w moim piśmie”, następnie od słów „wiem również, że…” do słów „…mieli tam schowane amfetaminę i marihuanę”, od słów „uprawy dwóch plantacji marihuany…” do końca protokołu; k.19-20 z teczki osobowej nr 1, protokół z 10 stycznia 2014 r. od początku do słów „…brał od C. narkotyki”; k.33-38 z teczki osobowej nr 1 od początku do słów „…u swojej mamy”, następnie od słów „Odnośnie przechowywania pieniędzy” do słów „…najprawdopodobniej zrobił to ten G.”, następnie od słów „odnośnie mojego stwierdzenia…” do słów „…otrzymywał amfetaminę i marihuanę od B.”, następnie od słów „K. A. brał narkotyki od C.…”, do słów „….widać było, że to marihuana”, od słów „odnośnie zlecenia zabójstwa na mnie…” do słów „…ja pracowałem pół roku z przerwami, jak była robota”; k.68-69 z teczki osobowej nr 1; k.79-80 z teczki osobowej nr 1; k.84-87 z teczki osobowej nr 1; k.93-96 z teczki osobowej nr 1; k.104-107 z teczki osobowej nr 1;, k.109-110 z teczki osobowej nr 1; k.128-130 z teczki osobowej nr 1; k.133-134 z teczki osobowej nr 1); ⚫ częściowo zeznań M. M.

(1)(k.764 w zw. z k.252-253), w odniesieniu do zarzutów przedstawionych oskarżonemu M. C. w pkt. XXI. aktu oskarżenia (pkt.

1. części rozstrzygającej wyroku) oraz w pkt.XXII. aktu oskarżenia (pkt.
2. i pkt.
3. części rozstrzygającej wyroku) Jak już wyżej o tym wspomniano, w 2012r. jedną z osób zajmujących się na terenie P. i okolic handlem narkotykami był K. S.

(1)(ps. (...)). W okresie od września do 18 listopada 2012r. doszło pomiędzy nim a oskarżonym M. C. (ps. (...), pełniącym wówczas w grupie B. B.

(1)rolę dealera narkotykowego) do transakcji narkotykowej polegającej na zakupieniu przez M. C. 50 g substancji psychotropowej w postaci amfetaminy. M. C. zapłacił K. S.

(1)za amfetaminę gotówką – od razu przy przekazaniu narkotyku. Amfetamina będąca przedmiotem tej transakcji została wcześniej nabyta przez K. S.

(1)od M. K.

(2), zaś celem zakupu jej przez M. C. była jej dalsza sprzedaż. Po tym jak K. S.

(1)w listopadzie 2012r. przeprowadził się do W. zaprzestał on zajmowania się handlem amfetaminą. Podjął on wówczas pracę w branży budowlanej. Z uwagi na swoje uzależnienie K. S.

(1)nie przestał jednak zażywania narkotyków. W okresie tym (od listopada 2012r.) do lutego 2013r. systematycznie zapatrywał się on w amfetaminę u oskarżonego M. C., przy czym narkotyk nabywał na swój własny użytek. Jednorazowa transakcja dotyczyła porcji w ilości od 5 do 10 g - w cenie 12 złotych za gram. Łącznie w tym okresie K. S.

(1)nabył od M. C. 100 g amfetaminy za łączną kwotę 1.200 złotych powyższą część stanu faktycznego Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów: ⚫ zeznań świadka K. S.

(1)(k.688-711 w zw. z k.6-7 z teczki osobowej nr 1; k.9-12 z teczki osobowej nr 1 od początku do słów „posiadam wiedzę odnośnie następujących przestępstw…’, a następnie od słów „Handlu narkotykami przez B. B.

(1)” do słów „…zostanie wyjaśniona w kolejny przesłuchaniu”; k.15-17 z teczki osobowej nr 1 od początku do słów „…które poruszyłem w moim piśmie”, następnie od słów „wiem również, że…” do słów „…mieli tam schowane amfetaminę i marihuanę”, od słów „uprawy dwóch plantacji marihuany…” do końca protokołu; k.19-20 z teczki osobowej nr 1, protokół z 10 stycznia 2014 r. od początku do słów „…brał od C. narkotyki”; k.33-38 z teczki osobowej nr 1 od początku do słów „…u swojej mamy”, następnie od słów „Odnośnie przechowywania pieniędzy” do słów „…najprawdopodobniej zrobił to ten G.”, następnie od słów „odnośnie mojego stwierdzenia…” do słów „…otrzymywał amfetaminę i marihuanę od B.”, następnie od słów „K. A. brał narkotyki od C.…”, do słów „….widać było, że to marihuana”, od słów „odnośnie zlecenia zabójstwa na mnie…” do słów „…ja pracowałem pół roku z przerwami, jak była robota”; k.68-69 z teczki osobowej nr 1; k.79-80 z teczki osobowej nr 1; k.84-87 z teczki osobowej nr 1; k.93-96 z teczki osobowej nr 1; k.104-107 z teczki osobowej nr 1;, k.109-110 z teczki osobowej nr 1; k.128-130 z teczki osobowej nr 1; k.133-134 z teczki osobowej nr 1); w odniesieniu do zarzutu przedstawionego oskarżonemu M. T. w pkt. XXIV. aktu oskarżenia (pkt.39. części rozstrzygającej wyroku) W dniu 24 lipca 2013r. Ł. O. opuścił Zakład (...) w G., gdzie przebywał w związku ze stosowaniem wobec niego tymczasowego aresztowania. Skontaktował się wówczas z P. S. (znajomą z wcześniejszych lat) i poprosił o umożliwienie zamieszkania u niej przez parę dni. P. S., która zamieszkiwała wówczas w P. przy ul. (...) (w mieszkaniu dwupokojowym, wspólnie z dwojgiem małoletnich dzieci), wyraziła zgodę, w konsekwencji czego Ł. O. zamieszkał u niej w jednym pokoju, przy czym deklarowany czas zamieszkania przeciągnął się do około dwóch miesięcy – do początku października 2013r. (za aprobatą P. S.). W tym czasie Ł. O. zajmował się handlem narkotykami (amfetaminą), które porcjował, mieszał i przechowywał w zajmowanym mieszkaniu, nie kryjąc swego procederu przed P. S.. Jednym z odbiorców amfetaminy od Ł. O. był oskarżony M. T. ps. (...). M. T. w okresie zamieszkiwania Ł. O. u P. S. co najmniej raz w tygodniu odbierał od Ł. O. 50 gramów amfetaminy, przy czym - jak wynikało z relacji Ł. O. złożonej P. S.- M. T.otrzymywał amfetaminę w „komis” – rozliczał się finansowo z Ł. O. w późniejszym czasie, po tym jak sam sprzedał amfetaminę. W okresie zamieszkiwania Ł. O. w mieszkaniu P. S. zdarzyło się dwukrotnie, na prośbę Ł. O., że P. S. pod nieobecność Ł. O. wydała M. T. pozostawione dla niego pakunki z zawartością amfetaminy. W pierwszym przypadku był to worek foliowy zawierający 100 gramów amfetaminy, który M. T. odebrał od P. S., przy czym towarzyszył mu wówczas oskarżony B. B.

(1), którego M. T. darzył wielkim szacunkiem i poważaniem. M. T. nie przekazywał wówczas P. S. pieniędzy za przekazaną mu amfetaminę – kwestia rozliczeń finansowych miała zostać załatwiona bezpośrednio pomiędzy nim a Ł. O. w późniejszym terminie (z uwagi na przyjęty system przekazywania narkotyków w „komis”). W drugim przypadku, mającym miejsce kilka dni później, M. T. odebrał od Ł. O. za pośrednictwem P. S. worek z amfetaminą tym razem zawierający jej większą ilość - co najmniej 120 gramów. Również w tym wypadku M. T. w odbiorze amfetaminy towarzyszył B. B.

(1), który jednak tym razem oczekiwał w samochodzie i nie pojawił się w mieszkaniu P. S.. Łącznie, w okresie od 25 lipca 2013r. (tj. od czasu opuszczenia przez Ł. O. Zakładu Karnego i zamieszkania u P. S.) do października 2013r. (tj. do czasu wyprowadzenia się przez Ł. O. z mieszkania P. S.) oskarżony M. T. w nie mniej niż ośmiu transakcjach nabył od Ł. O. łącznie co najmniej 520 gramów amfetaminy – celem jej dalszej sprzedaży. P. S. za czyn polegający na udzieleniu pomocy Ł. O. we wprowadzeniu do obrotu znacznych ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy poprzez m.in. dwukrotne przekazanie M. T. dwóch partii amfetaminy (100 g oraz 120 g) została skazana prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 29 czerwca 2016r., sygn. akt III K 149/16 (k.1254 w zw. z k.400-402). powyższą część stanu faktycznego Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów: ⚫ zeznań P. S. (k.895-902 w zw. z k.1-4 do słów „nie wiem komu (...) sprzedawał tą amfetaminę”; od słów „jeśli chodzi o Ł. O. to wiedziałam też” i dalej do końca protokołu, k. 9-14 do słów „dobre relacje z B. B.

(4)” i następnie od słów ”ja osobiście nigdy nie widziałam aby B. B.

(4)” i do końca protokołu - z teczki osobowej nr 26); ⚫ dokumentów w postaci: informacji o okresach osadzenia Ł. O. (k.1254 w zw. z k.286-295), wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu w sprawie III K 149/16 (k.1254 w zw. z k.400-402); w odniesieniu do zarzutu przedstawionego oskarżonemu P. G.

(1)w pkt. XXVII. aktu oskarżenia (pkt.XXV. części wstępnej wyroku - pkt.41. części rozstrzygającej wyroku) Inną osobą systematycznie odwiedzającą Ł. O. w okresie jego zamieszkiwania u P. S. był oskarżony P. G.

(1). Oskarżony ten regularnie bywał w mieszkaniu P. S., dokąd Ł. O. cyklicznie przywoził amfetaminę, którą następnie ważył, mieszał z kreatyną w celu zwiększenia jej wagi i objętości oraz porcjował. W ten proceder Ł. O. był wtajemniczony P. G.

(1), a P. S. była świadkiem licznych rozmów P. G.

(1)i Ł. O. dotyczących handlu narkotykami. W okresie od 25 lipca 2013r. (tj. od czasu opuszczenia przez Ł. O. Zakładu Karnego i zamieszkania u P. S.) do października 2013r. (tj. do czasu wyprowadzenia się przez Ł. O. z mieszkania P. S.) miało miejsce zdarzenie, kiedy to Ł. O. wraz z oskarżonym P. G.

(1)przywieźli do mieszkania P. S. bardzo dużą ilość amfetaminy – aż 1.500 g. Następnie w obecności P. S. Ł. O. wspólnie z P. G.

(1)partię 500 gramów amfetaminy zaczęli mieszać z kreatyną używając do tego miski. Kiedy jednak kreatyna skończyła się, Ł. O. i P. G.

(1)wyszli z mieszkania, aby ją zakupić. W mieszkaniu pozostawili wówczas 500g amfetaminy w misce (amfetaminę zmieszaną z kreatyną) i 1.000 g amfetaminy w foliowym opakowaniu. Po kilkunastu minutach P. S. odebrała połączenie telefoniczne od Ł. O., który informując ją o tym, że za nim i P. G.

(1)jedzie policja, polecił jej posprzątanie amfetaminy z pokoju przez niego zajmowanego i zamknięcie drzwi mieszkania. Poinformował też, że „łamie” kartę SIM i nie będzie już dzwonił do P. S.. Ta wykonała wydane jej polecenie - przesypała amfetaminę (zmieszaną z kreatyną) z miski do worka foliowego, umyła wagę oraz zabrała całość amfetaminy z pokoju zajmowanego przez Ł. O. ukrywając wszystko w łazience. Po około godzinie do mieszkania P. S. przyszedł oskarżony P. G.

(1), któremu P. S. na jego żądanie przekazała worki foliowe z zawartością łącznie 1.500 g amfetaminy. W tym samym jeszcze dniu w mieszkaniu pojawił się Ł. O., który poinformował P. S., że był kontrolowany przez policję, która sprawdziła jego auto. P. S. za czyn polegający na udzieleniu pomocy Ł. O. we wprowadzeniu do obrotu znacznych ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy poprzez m.in. przekazanie P. G.

(1)1.500 g amfetaminy została skazana prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 29 czerwca 2016r., sygn. akt III K 149/16 (k.1254 w zw. z k.400-402). powyższą część stanu faktycznego Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów: ⚫ zeznań P. S. (k.895-902 w zw. z k.1-4 do słów „nie wiem komu (...) sprzedawał tą amfetaminę”; od słów „jeśli chodzi o Ł. O. to wiedziałam też” i dalej do końca protokołu, k. 9-14 do słów „dobre relacje z B. B.

(4)” i następnie od słów ”ja osobiście nigdy nie widziałam aby B. B.

(4)” i do końca protokołu - z teczki osobowej nr 26); ⚫ dokumentów w postaci: informacji o okresach osadzenia Ł. O. (k.1254 w zw. z k.286-295), wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu w sprawie III K 149/16 (k.1254 w zw. z k.400-402). w odniesieniu do zarzutu przedstawionego oskarżonemu T. K.

(1)w pkt. XXVIII. aktu oskarżenia (pkt.XXVI. części wstępnej wyroku - pkt.

1. oraz
2. części rozstrzygającej wyroku) Jak już była o tym mowa wyżej w 2012r. K. S.

(1)zajmował się min. handlem amfetaminą, a jego dostawcami byli początkowo B. B.

(1), potem działający wspólnie i w porozumieniu P. C. i M. K.

(1), a także M. C.. Latem 2012r. zdarzyła się również jednorazowa transakcja nabycia przez K. S.

(1)amfetaminy od oskarżonego T. K.

(1)ps. (...)., który w tym czasie nie był związany z grupą osób skupionych wokół oskarżonego B. B.

(1)(nie był członkiem zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przez B. B.

(1)). Transakcja zakupu amfetaminy pomiędzy K. S.

(1)a T. K.

(2)miała charakter incydentalny i dotyczyła ilości 100 g amfetaminy, za którą K. S.

(1)zapłacił kwotę 1.300 złotych. powyższą część stanu faktycznego Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów: ⚫ zeznań świadka K. S.

(1)(k.688-711 w zw. z k.6-7 z teczki osobowej nr 1; k.9-12 z teczki osobowej nr 1 od początku do słów „posiadam wiedzę odnośnie następujących przestępstw…’, a następnie od słów „Handlu narkotykami przez B. B.

(1)” do słów „…zostanie wyjaśniona w kolejny przesłuchaniu”; k.15-17 z teczki osobowej nr 1 od początku do słów „…które poruszyłem w moim piśmie”, następnie od słów „wiem również, że…” do słów „…mieli tam schowane amfetaminę i marihuanę”, od słów „uprawy dwóch plantacji marihuany…” do końca protokołu; k.19-20 z teczki osobowej nr 1, protokół z 10 stycznia 2014 r. od początku do słów „…brał od C. narkotyki”; k.33-38 z teczki osobowej nr 1 od początku do słów „…u swojej mamy”, następnie od słów „Odnośnie przechowywania pieniędzy” do słów „…najprawdopodobniej zrobił to ten G.”, następnie od słów „odnośnie mojego stwierdzenia…” do słów „…otrzymywał amfetaminę i marihuanę od B.”, następnie od słów „K. A. brał narkotyki od C.…”, do słów „….widać było, że to marihuana”, od słów „odnośnie zlecenia zabójstwa na mnie…” do słów „…ja pracowałem pół roku z przerwami, jak była robota”; k.68-69 z teczki osobowej nr 1; k.79-80 z teczki osobowej nr 1; k.84-87 z teczki osobowej nr 1; k.93-96 z teczki osobowej nr 1; k.104-107 z teczki osobowej nr 1;, k.109-110 z teczki osobowej nr 1; k.128-130 z teczki osobowej nr 1; k.133-134 z teczki osobowej nr 1); ⚫ dokumentu w postaci informacji o okresach osadzenia K. S.

(1)(k.114-122 teczki osobowej nr 1), protokołów eksperymentów procesowych z udziałem K. S.

(1)(k.1254 w zw. z k.39-57, 58-67 teczki osobowej nr 1), tablic poglądowych (k.1254 w zw. z k.70-78, 81-83, 88-90, 111, 131 teczki osobowej nr 1). w odniesieniu do zarzutów przedstawionych oskarżonemu P. K.

(2)w pkt. XXX. i XXXI. aktu oskarżenia (pkt.XXVII. oraz XXVIII. części wstępnej wyroku - pkt.46., pkt.

1. oraz pkt.
2. części rozstrzygającej wyroku) W dniu 27 czerwca 2013r. K. S.

(1)działając wspólnie i w porozumieniu z dwoma innymi osobami (Ł. K. oraz nieletnią wówczas W. B.) dokonał rozboju na osobie P. G.

(2), zabierając mu z jego mieszkania w celu przywłaszczenia szereg przedmiotów – w tym m.in. laptop marki (...) o wartości 1.000 złotych oraz monitor komputerowy marki (...) o wartości 400 złotych. Za przestępstwo to K. S.

(1)został skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Pile z dnia 30 grudnia 2013r., sygn. akt II K 915/13 na karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Po dokonaniu tegoż przestępstwa i w związku z nim K. S.

(1)został zatrzymany w dniu 1 lipca 2013r. i następnie tymczasowo aresztowany. Bezpośrednio po dokonaniu rozboju na osobie P. G.

(2)K. S.

(1)wraz z towarzyszącą mu W. B. udali się taksówką do mieszkania oskarżonego P. K.

(2)ps. (...) w P. na ul. (...). Tam na klatce schodowej K. S.

(1)przekazał P. K.

(2)skradzione P. G.

(2)laptop marki (...) o wartości 1.000 złotych i monitor komputerowy marki (...) o wartości 400 złotych, przy czym poinformował wówczas P. K.

(2)o przestępczym pochodzeniu tychże przedmiotów. P. K.

(2)oświadczył wówczas, że nie ma to dla niego znaczenia, albowiem i tak nabywane przedmioty zamierza wywieźć do swej matki do Niemiec. W zamian za przekazane mu przedmioty P. K.

(2)zapłacił wówczas K. S.

(1)kwotę 200 złotych, a nadto tytułem częściowej zapłaty przekazał K. S.

(1)środek odurzający postaci marihuany w ilości 5 g przyjmując jej wartość na kwotę 120 zł. powyższą część stanu faktycznego Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów: ⚫ zeznań świadka K. S.

(1)(k.688-711 w zw. z k.6-7 z teczki osobowej nr 1; k.9-12 z teczki osobowej nr 1 od początku do słów „posiadam wiedzę odnośnie następujących przestępstw…’, a następnie od słów „Handlu narkotykami przez B. B.

(1)” do słów „…zostanie wyjaśniona w kolejny przesłuchaniu”; k.15-17 z teczki osobowej nr 1 od początku do słów „…które poruszyłem w moim piśmie”, następnie od słów „wiem również, że…” do słów „…mieli tam schowane amfetaminę i marihuanę”, od słów „uprawy dwóch plantacji marihuany…” do końca protokołu; k.19-20 z teczki osobowej nr 1, protokół z 10 stycznia 2014 r. od początku do słów „…brał od C. narkotyki”; k.33-38 z teczki osobowej nr 1 od początku do słów „…u swojej mamy”, następnie od słów „Odnośnie przechowywania pieniędzy” do słów „…najprawdopodobniej zrobił to ten G.”, następnie od słów „odnośnie mojego stwierdzenia…” do słów „…otrzymywał amfetaminę i marihuanę od B.”, następnie od słów „K. A. brał narkotyki od C.…”, do słów „….widać było, że to marihuana”, od słów „odnośnie zlecenia zabójstwa na mnie…” do słów „…ja pracowałem pół roku z przerwami, jak była robota”; k.68-69 z teczki osobowej nr 1; k.79-80 z teczki osobowej nr 1; k.84-87 z teczki osobowej nr 1; k.93-96 z teczki osobowej nr 1; k.104-107 z teczki osobowej nr 1;, k.109-110 z teczki osobowej nr 1; k.128-130 z teczki osobowej nr 1; k.133-134 z teczki osobowej nr 1); ⚫ dokumentów w postaci: odpisów wyroków skazujących K. S.

(1)(k.1254 w zw. z k.21-23, 24, 25, 26, 27, 28, 29-30, 31-32, 136-138, 139-141 z teczki osobowej nr 1), protokołów eksperymentów procesowych z udziałem K. S.

(1)(k.1254 w zw. z k.39-57, 58-67 z teczki osobowej nr 1), tablic poglądowych (k.1254 w zw. z k.70-78, 81-83, 88-90, 111, 131), informacji o okresach osadzenia K. S.

(1)(k.1254 w zw. z k.114-122 z teczki osobowej nr 1). Oskarżony B. B.

(1)ps. (...) urodził się w dniu (...) w P. jako syn J. i J. z domu M.. Oskarżony jest stanu wolnego (rozwiedziony), posiada jedno dziecko, wobec którego jest zobowiązany do alimentacji w kwocie 250 zł miesięcznie. B. B.

(1)posiada wykształcenie gimnazjalne, nie ma wyuczonego zawodu, według jego oświadczenia na wolności utrzymywał się z prac dorywczych. Oskarżony nie posiada żadnego majątku. B. B.

(1)był wielokrotnie karany za przestępstwa (k.1118-1120 oraz odpis wyroków k.1183-1234). W niniejszej sprawie stosowano wobec B. B.

(1)tymczasowe aresztowanie, jednocześnie jednak oskarżony odbywał kary pozbawienia wolności wymierzone mu w innych sprawach. Od 26 października 2016r. B. B.

(1)przebywa w warunkach izolacji więziennej, a jego zachowanie jest oceniane przez administrację aresztu śledczego jako poprawne. W czasie orzekania w niniejszej sprawie B. B.

(1)odbywał karę pozbawienia wolności (opinia administracji jednostki penitencjarnej k.1174). Oskarżony P. C. urodził się w dniu (...) w P. jako syn J. i L. z domu Z.. Oskarżony jest bezdzietnym kawalerem, nie ma nikogo na swoim utrzymaniu. Posiada wykształcenie średnie, z zawodu jest murarzem. Od początku 2018r. P. C. zamieszkuje i pracuje na terenie N. Oskarżony nie posiada żadnego majątku. W czasie wyrokowania P. C. był karany za przestępstwo (k.1121-1122). W niniejszej sprawie stosowano wobec P. C. tymczasowe aresztowanie w okresach od godz.11.00 dnia 11 czerwca 2014r. do 27 czerwca 2014r. oraz od godz. 14.50 dnia 4 maja 2015r. do dnia 6 maja 2015r. Oskarżony M. K.

(1)ps. (...) urodził się w dniu (...) w P. jako syn S. i D. z domu S.. Oskarżony jest bezdzietnym kawalerem, nie ma nikogo na swoim utrzymaniu. Posiada wykształcenie średnie, z zawodu jest informatykiem. M. K.

(1)jest zatrudniony w drukarni jako nastawiacz maszyny drukarskiej, otrzymuje z tego tytułu wynagrodzenie w kwocie około 4.000 zł netto. Zamieszkuje wraz z rodzicami oraz rodzeństwem, przekazując rodzicom kwotę 600 złotych miesięcznie na koszty swego utrzymania. Oskarżony nie posiada żadnego majątku. M. K.

(1)nie był karany za przestępstwa. W niniejszej sprawie stosowano wobec M. K.

(1)tymczasowe aresztowanie w okresie od godz.16.10 dnia 21 maja 2014r. do 27 czerwca 2014r.. Oskarżony M. C. ps. (...) urodził się w dniu (...) w P. jako syn i K. z domu S.. Oskarżony jest żonaty, z poprzedniego nieformalnego związku posiada 7-letniego syna, wobec którego jest zobowiązany do alimentacji w kwocie 550 zł miesięcznie. Posiada wykształcenie średnie, z zawodu jest technikiem ekonomistą. M. C. jest zatrudniony w firmie zaopatrzeniowej jako magazynier meblowy, otrzymuje z tego tytułu wynagrodzenie w kwocie około 2.300 – 2.400 zł. Obecnie zamieszkuje częściowo u swoich rodziców, a częściowo u teściów. Wraz z małżonką oskarżony rozpoczął budowę domu w miejscowości Ś.. M. C. był dotychczas trzykrotnie karany za przestępstwa (k.1178-1180). W niniejszej sprawie stosowano wobec M. C. tymczasowe aresztowanie w okresie od godz.06.05 dnia 21 maja 2014r. do 27 czerwca 2014r.. Oskarżony M. T. ps. (...) urodził się w dniu (...) w P. jako syn H. i M. z domu G.. Oskarżony jest stanu wolnego, pozostaje w nieformalnym związku, z którego pochodzi dwuletni syn. Nadto wspólnie z partnerką oskarżony wychowuje troje jej dzieci z poprzednich związków. Posiada wykształcenie podstawowe, jest piekarzem (przyuczony do tego zawodu). M. T. podejmuje się prac dorywczych o charakterze ogólnobudowlanym, osiągając według deklaracji oskarżonego miesięczne dochody na poziomie 1.500-2.000 zł. Wraz z rodziną zamieszkuje w małym (36 m kw.) mieszkaniu socjalnym. M. T. nie był nigdy karany za przestępstwa (k.1182). Oskarżony P. G.

(1)urodził się w dniu (...) w P. jako syn Z. i B. z domu K.. Oskarżony jest stanu wolnego, pozostaje w nieformalnym związku, z którego pochodzi 5-letnia córka. Nadto wspólnie z partnerką oskarżony wychowuje jej syna z poprzedniego związku. P. G.

(1)posiada wykształcenie średnie, z zawodu jest technikiem poligrafem. Obecnie pracuje jako kierowca w (...) P., osiągając (według deklaracji oskarżonego) miesięczne dochody na poziomie 2.500 zł netto. Wraz z rodziną zamieszkuje w mieszkaniu znajdującym się w zasobach (...). P. G.

(1)nie był nigdy karany za przestępstwa. Oskarżony T. K.

(1)ps. (...) urodził się w dniu (...) w P., jako syn S. i T. z domu K.. Oskarżony jest stanu wolnego, pozostaje w nieformalnym związku, z którego pochodzi jedno dziecko. Posiada wykształcenie średnie, z zawodu jest technologiem robót wykończeniowych w budownictwie. T. K.

(1)w czasie wyrokowania był pozbawiony wolności (od 7 października 2015r.) w związku z tymczasowym aresztowaniem stosowanym w innej, równolegle toczącej się sprawie (prowadzonej w Sądzie Okręgowym w Szczecinie pod sygn. akt III K 167/17). T. K.

(1)nie był dotąd karany za przestępstwa. Oskarżony P. K.

(2)urodził się w dniu (...) w P. jako syn A. i K. z domu W.. Jest stanu wolnego, pozostaje w nieformalnym związku, z którego pochodzi 4-letniego syna. P. K.

(2)posiada wykształcenie podstawowe, nie ma wyuczonego zawodu. Od końca 2017r. zamieszkuje wraz z rodziną i pracuje jako kucharz na terenieN.. Oskarżony nie posiada żadnego majątku. P. K.

(2)nie był dotąd karany za przestępstwa. powyższą część stanu faktycznego Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów: ⚫ częściowo wyjaśnień oskarżonych: B. B.

(1)(k.638-639 w zw. z k.3-4, 12-13, 30-32, 37, 76-77 z teczki osobowej nr 2; 954), P. C. (k.639-641 w zw. z k.6-9, 13-16, 22-23, 52, 74-75, 76, 97-98 z teczki osobowej 3), M. K.

(1)(k.641-642 w zw. z k.5-8, 11-12, 19-21, 28, 34-35, 48-49 z teczki osobowej 4), H. S. (k.642 w zw. z k. 9-10, 28-29 z teczki osobowej 5), M. C. (k.642-643 w zw. z k. 5-7, 20-22, 36-37 z teczki osobowej 6), M. T. (k.643-644 w zw. z k. 6-7, 14 z teczki osobowej 20), P. G.

(1)(k.644 w zw. z k.10-11 z teczki osobowej 27), T. K.

(1)(k.644 w zw. z k. 8-9, 16-17 z teczki osobowej 8), P. K.

(2)(k.644-645 w zw. z k.7-9, 15-17 z teczki osobowej 9) ⚫ dokumentów w postaci: aktualnych danych o karalności oskarżonych (k.1114, 1115, 1116, 1118-1120, 1121-1122), opinii administracji Aresztu Śledczego w P. o oskarżonym B. B.

(1)(k.1174-1177), wywiadów środowiskowych w miejscu zamieszkania oskarżonych (k.1148-1149, 1151, 1153-1155, 1162-1163,1166-1167, 1169-1170, 1179-1180, 1181, 1182), kopii umowy o pracę P. G.

(1)(k.1135); opinii administracji Zakładu Karnego w G. o oskarżonym T. K.

(1)(k.1171-1172), odpisów wyroków skazujących oskarżonych (k.1183-1234), protokołu zatrzymania B. B.

(1)(k.1254 w zw. z k.1 z teczki osobowej nr 2), odpisów wyroków dot. B. B.

(1)(k.1254 w zw. z k.24-28, 44-46, 47-51, 70-73, 80-84 z teczki osobowej nr 2), informacji o okresach osadzenia B. B.

(1)(k.1254 w zw. z k.52-65 z teczki osobowej nr 2), protokołów zatrzymania P. C. (k.1254 w zw. z k.2, 64 z teczki osobowej nr 3), odpisu wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu III K 261/13 (k.1254 w zw. z k.30-51, 83-95, 111-112 z teczki osobowej nr 3); protokołu zatrzymania M. K.

(1)(k.1254 w zw. z k.2 z teczki osobowej nr 4), protokołu zatrzymania M. C. (k.1254 w zw. z k.2 z teczki osobowej nr 6), odpisów wyroków dot. M. C. (k.1254 w zw. z k.41-42 z teczki osobowej nr 6), protokołu zatrzymania T. K.

(1)(k.1254 w zw. z k.2 z teczki osobowej nr 8), protokołu zatrzymania P. K.

(2)(k.1254 w zw. z k.2 z teczki osobowej nr 9), protokołu zatrzymania M. T. (k.1254 w zw. z k.2 z teczki osobowej nr 20), tablicy poglądowej (k.1254 w zw. z k.15 z teczki osobowej nr 26:), protokołu zatrzymania P. G.

(1)(k.1254 w zw. z k.5 z teczki osobowej nr 27). Oskarżony B. B.

(1)na rozprawie nie przyznał się do żadnego z zarzucanych mu przestępstw oraz skorzystał z prawa do odmowy wyjaśnień. Na etapie śledztwa oskarżony był kilkakrotnie przesłuchiwany opisując swoją znajomość z osobami wymienionymi w zarzucie dotyczącym organizowanej grupy przestępczej tj. T. K.

(1)ps. (...), M. K.

(1)ps. (...), H. S., M. C. i M. T. (z którymi zna się od dzieciństwa, z racji zamieszkiwania w P., a z którymi utrzymywał relacje koleżeńskie) oraz P. C. (z którym jest spowinowacony) oraz wskazując, że został fałszywie pomówiony przez S. K. i K. S.

(1), z którymi jest skonfliktowany. B. B.

(1)na etapie śledztwa przyznał również, że zakupił od S. K. „około kilograma” amfetaminy, a uczynić miał to (według jego wyjaśnień) na prośbę K. S.

(1), któremu następnie B. B.

(1)miał sprzedać amfetaminę w kilku transzach. Tej części wyjaśnień B. B.

(1)nie podtrzymał na rozprawie wskazując, iż złożył je z uwagi na to, że prokurator Łukasz Biela powiedział mu, że nie wyjdzie z aresztu jeśli nie przyzna się do któregoś z licznych zarzutów – wówczas B. B.

(1)miał wybrać sobie jeden z nich i jakoby „wymyślić sobie na jego temat jakąś historię”. Odnosząc się do zarzutu gróźb karalnych, które miałby kierować względem S. K. (zarzut VII. aktu oskarżenia) oskarżony B. B.

(1)potwierdził, iż podejrzewając S. K. o współpracę z policją zwrócił się do jego znajomej M. I. z prośbą o podłożenie w samochodzie S. K. urządzenia nagrywającego („podsłuchu”), niemniej nigdy nie groził S. K. pozbawieniem życia. Oskarżony P. C. na rozprawie również nie przyznał się do żadnego z zarzucanych mu przestępstw oraz odmówił wyjaśnień. Na etapie śledztwa P. C. negując stawiane mu zarzuty przyznał się częściowo do sprzedaży amfetaminy i marihuany K. S.

(1), a także do nabycia od O. C.

(2)w dwóch transakcjach łącznie 3.000 g amfetaminy (vide: k.22-23 i k.76 teczki osobowej nr 3). Odnośnie swojej znajomości z osobami wymienionymi w zarzucie dotyczącym zorganizowanej grupy przestępczej P. C. wskazywał, że osoby te zna od dzieciństwa i utrzymuje z nimi relacje koleżeńskie, które nie mają nic wspólnego z narkotykami. Na rozprawie P. C. nie podtrzymał swych wyjaśnień dotyczących zakupu amfetaminy od O. C.

(2)wskazując, że powodem złożenia przez niego wyjaśnień o takiej treści była postawa prokuratora obecnego na sali rozpraw (którym był wówczas na rozprawie prokurator Jacek Szymanowski), który jakoby zapowiedział P. C., że jeśli się nie przyzna to zostanie aresztowany. Po tym jednak, jak obecny na sali rozpraw prokurator (Jacek Szymanowski) oświadczył, że nie przesłuchiwał wówczas oskarżonego P. C., zaś przewodniczący składu Sądu stwierdził do protokołu rozprawy, że odwołane wyjaśnienia P. C. były składane przed innym prokuratorem tj. Łukaszem Biela, oskarżony P. C. wskazał, że się „pomylił” („A, pomyliłem się, faktycznie”). Swe wcześniejsze wyjaśnienia z etapu śledztwa P. C. podtrzymał za to podczas ostatniego przesłuchania na etapie śledztwa (k.97-98 z teczki osobowej 3). Odpowiadając na pytania P. C. zaprzeczył, by w postępowaniu, które się wobec niego zakończyło tj. w sprawie III K 261/13 Sądu Okręgowego w Poznaniu, był mu stawiany zarzut udzielenia środków odurzających K. S.

(1). Wskazywał też, że środki odurzające, które zakupił od M. J. i J. S.

(2)były jedynymi narkotykami, jakie kiedykolwiek nabył i które sprzedał później K. S.

(1). Na rozprawie, dopytywany o słowa, które miałby używać prokurator Łukasz Biela oskarżony P. C. wskazywał w liczbie mnogiej: „jeżeli się do czegokolwiek nie przyznamy, to pójdziemy siedzieć, a jak się do czegoś przyznamy, to dostaniemy zawiasy”, a dopiero po zwróceniu mu uwagi na taką formę wypowiedzi (dotyczącej liczby mnogiej) poprawił się: „przejęzyczenie, że dostanę zawiasy”. Oskarżony M. K.

(1)na rozprawie nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu przestępstw i skorzystał z prawa do odmowy wyjaśnień. Na etapie śledztwa przyznał się częściowo do sprzedaży marihuany K. S.

(1)(vide: k.19-21 teczki osobowej nr 4), zaś odnośnie swojej znajomości z osobami wymienionymi w zarzucie dotyczącym zorganizowanej grupy przestępczej wskazywał, że osoby te zna praktycznie od dzieciństwa i utrzymuje z nimi relacje koleżeńskie (wspólne imprezy, wyjazdy na mecze), które nie miały jednak nic wspólnego z narkotykami. Na rozprawie M. K.

(1)nie podtrzymał swych wyjaśnień dotyczących zbywania marihuany K. S.

(1). Podobnie jak współoskarżeni reprezentowani przez tego samego obrońcę M. K.

(1)tłumaczył, że wyjaśnienia takie złożył z uwagi na sugestię prokuratora Łukasza Biela, że tylko w takim wypadku może zostać uchylone tymczasowe aresztowanie. Oskarżony M. C. na rozprawie również nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu przestępstw i skorzystał z prawa do odmowy wyjaśnień. Na etapie śledztwa oskarżony opisał swoją znajomość z osobami wymienionymi w zarzucie dotyczącym zorganizowanej grupy przestępczej wskazując, że osoby te zna od dzieciństwa, z racji zamieszkiwania w P., a utrzymywał z nimi relacje koleżeńskie. Nadto na etapie śledztwa w dniu 12 czerwca 2014r. M. C. przyznał się do sprzedaży K. S.

(1)amfetaminy wskazując, że nabywał ją wcześniej od S. K. ps. (...) i szeroko opisał proceder z tym związany (k.20-22 z teczki osobowej 6), a wyjaśnienia te podtrzymał będąc przesłuchiwanym w dniu 19 listopada 2015r. (k.36-37 z teczki osobowej 6). Na rozprawie M. C. nie podtrzymał jednak tych wyjaśnień, podobnie jak współoskarżeni wskazując, że cały proceder zakupu i handlu narkotykami to „całkowicie zmyślona historia”, wykreowana w związku z zapowiedzią prokuratora Łukasza Biela „że jak przyznamy się do kilograma, to nas wypuszczą z aresztu”. Dopytywany o przyczyny podtrzymania tych wyjaśnień podczas przesłuchania przez innego niż Łukasz Biela prokuratora, oskarżony M. C. wskazywał: „wtedy jeszcze było mówione, że możemy dostać zawiasy, było umówione z prokuratorem, że dostajemy zawiasy i nie chciałem już kombinować”. Oskarżony M. T. na etapie postępowania jurysdykcyjnego także nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu przestępstw i odmówił złożenia wyjaśnień. Podtrzymał wyjaśnienia złożone na etapie śledztwa, w których potwierdził swoją znajomość z B. B.

(1)i zaprzeczył jakiejkolwiek działalności narkotykowej. M. T. zaprzeczył, by pozostawał w jakimkolwiek konflikcie z K. S.

(1), a jednocześnie zaprzeczył w ogóle swej znajomości z P. S., Ł. O. czy oskarżonymi P. G.

(1), M. K.

(1), H. S. oraz M. C.. Oskarżony P. G.

(1)na etapie postępowania jurysdykcyjnego nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu przestępstwa i odmówił złożenia wyjaśnień. Podtrzymał wyjaśnienia złożone na etapie śledztwa, w których potwierdził swoją znajomość z Ł. O. (który czasowo zamieszkiwał w mieszkaniu konkubiny P. G.

(1), a którego poznał na imprezie u P., u której wcześniej Ł. O. zamieszkiwał) zaprzeczając jakimkolwiek swym kontaktom z narkotykami. Do popełnienia zarzucanego mu przestępstwa nie przyznał się również oskarżony T. K.

(1)zaprzeczając w ogóle swej znajomości z K. S.

(1). Podobnie oskarżony P. K.

(2)nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu przestępstw i skorzystał na rozprawie z prawa do odmowy wyjaśnień. Na etapie śledztwa wskazał, iż K. S.

(1)proponował mu wprawdzie nabycie pochodzących z przestępstwa przedmiotów, jednakże do transakcji nie doszło, gdyż P. K.

(2)odmówił złożonej propozycji, Zaprzeczył też, by kiedykolwiek udzielił K. S.

(1)marihuany. Wskazał, że w jego ocenie przyczyną obciążających go twierdzeń K. S.

(1)była zazdrość o W. B., co do której K. S.

(1)„wmawiał sobie”, że „wszyscy się z nią spotykają”. W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonych niemal w całości nie zasługiwały na wiarę, albowiem raziły wewnętrzną niespójnością i brakiem konsekwencji, częściowo były nielogiczne i sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego, a dodatkowo były sprzeczne z całym szeregiem dowodów w postaci zeznań świadków. Brak było podstaw do kwestionowania wiarygodności tych wyjaśnień oskarżonych, w których przyznawali oni swą wzajemną znajomość od dzieciństwa, wspólne zainteresowania czy wspólne spędzanie wolnego czasu. Sąd dał też wiarę wyjaśnieniom B. B.

(1)zaprzeczającego kierowaniu gróźb karalnych (pozbawienia życia) wobec S. K., albowiem żaden inny dowód (w tym zeznania S. K.) nie przeczył takiemu twierdzeniu. Niekonsekwentne i niespójne wewnętrznie były natomiast te wyjaśnienia oskarżonych B. B.

(1), P. C., M. K.

(1), M. C., które dotyczyły częściowego przyznania się przez nich na etapie śledztwa do działalności związanej z handlem narkotykami, a które to następnie zostały przez nich odwołane na etapie rozprawy. Próby wytłumaczenia przez wspomnianych oskarżonych takiej niespójności wyjaśnień nie zostały przez Sąd uznane za wiarygodne, a to z uwagi na ich nielogiczność oraz sprzeczność z zasadami doświadczenia zawodowego. W tym kontekście nie sposób niestety nie zauważyć, że wspomniani oskarżeni do czasu wyrokowania w niniejszej sprawie byle reprezentowani przez osobę tego samego obrońcy. Oczywistym jest, że przygotowując się do składania wyjaśnień oskarżony i obrońca mogą ustalać różne wersje zdarzeń. Problem jednak w tym, że w realiach niniejszej sprawy część ze wspomnianej grupy oskarżonych „nie sprostała” swemu zadaniu zaprezentowaniu przed Sądem przyczyn odwołania wcześniejszych wyjaśnień i ujawniła swymi wypowiedziami oraz zachowaniem w sposób jednoznaczny, że próba wytłumaczenia zmiany wyjaśnień rzekomymi naciskami ze strony prowadzącego śledztwo prokuratora Łukasza Biela jawi się jako niewiarygodna. Przypomnieć bowiem należy, iż zarówno P. C., jak M. C. opisując rzekomą sytuację nacisków wypowiadali się w liczbie mnogiej („my”), a przecież oczywiste było że bynajmniej nie byli oni wspólnie, jednocześnie przesłuchiwani jako podejrzani (za to jak wskazuje doświadczenie życiowe w grupie ustalali linię obrony), a P. C. „omyłkowo” nawet wskazał innego niż prokurator Łukasz Biela prokuratora jako tego, który miałby owe naciski wywierać, a dopiero po zwróceniu mu uwagi, że bynajmniej obecny na rozprawie prokurator nie odbierał od oskarżonego wyjaśnień, które zostały odwołane, starał się szybko zbagatelizować swoją „pomyłkę”. Dodatkowo jeszcze zauważyć należy, iż wszyscy wspomniani oskarżeni podczas składania wyjaśnień na etapie śledztwa, które następnie na rozprawie odwołali, byli reprezentowani przez swojego ówczesnego obrońcę, który uczestniczył w przesłuchaniach – w świetle zasad doświadczenia życiowego oczywistym jest dla Sądu, że gdyby rzeczywiście przesłuchujący prokurator naruszył swe uprawnienia i niejako „zaszantażował” przesłuchiwanych podejrzanych, to należycie wypełniający swe obowiązki zawodowe adwokat nie przeszedłby nad takim zachowaniem prokuratora do porządku dziennego i podjąłby odpowiednie kroki prawne – w niniejszej sprawie nie została zaś nawet złożona skarga do prokuratora nadrzędnego. Ocenę zeznań świadków K. S.

(1), H. N.

(1), O. C.

(1), P. S., P. K.

(1)i S. K. należy poprzedzić przypomnieniem, że wszyscy ci świadkowie posiadali status podejrzanych/oskarżonych/skazanych co do czynów będących w związku z czynami będącymi przedmiotem postępowania. I tak: ⚫ względem K. S.

(1)zapadł prawomocny skazujący wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 29 czerwca 2016r. w sprawie o sygn. akt III K 149/16 (k.400-402), ⚫ względem H. N.

(1)i O. C.

(1)w czasie postępowania prowadzonego w niniejszej sprawie toczyło się postępowanie przygotowawcze prowadzone w Prokuraturze Okręgowej w Poznaniu, ⚫ względem P. S. zapadł prawomocny skazujący wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 29 czerwca 2016r. w sprawie o sygn. akt III K 149/16 (k.400-402), ⚫ względem S. K. i P. K.

(1)zapadły prawomocne wyroki skazujący za czyny związane z częścią czynów będących przedmiotem niniejszego postępowania. W niniejszym postępowaniu zeznania wymienionych świadków (jak i odczytane ich wcześniejsze wyjaśnienia), w których obciążyli oni poszczególnych oskarżonych, stanowiły podstawowe dowody w sprawie. Tego typu zeznania (wyjaśnienia), które w praktyce zwykło określać się mianem pomówień (tak też będą określane w dalszej części uzasadnienia, pomimo zastrzeżeń terminologicznych zgłaszanych w orzecznictwie z uwagi na nietrafność tego terminu ze względu na analogię z jedną z form przestępczego zniesławienia – vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 stycznia 1988r., sygn. IV KR 175/87, OSNKW 1988/7-8/57, wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 7 października 1998r., sygn. II AKa 187/98, KZS 1998/11/37) mogły oczywiście być nawet samodzielnym dowodem winy innej osoby (odosobnione poglądy sugerujące, iż obciążające inną osobę wyjaśnienia współoskarżonego stanowią jedynie „informację o faktach wymagających potwierdzenia lub wyłączenia za pomocą innych środków przewidzianych w ustawie procesowej”, spotkały się z krytycznym przyjęciem doktryny – por. np. J. G., „Wartość dowodowa pomówienia współoskarżonego”, „Prokuratura i Prawo” 1996 z. 6 poz. 31). Judykatura konsekwentnie jednak wskazuje na szczególny charakter tego rodzaju dowodu, wymagającego wyjątkowo skrupulatnej, wnikliwej i ostrożnej oceny (tak m. in. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 6 lutego 1970r., sygn. IV KR 249/69, OSNKW 1970/4-5/46, w wyroku z dnia 15 lutego 1985r., sygn. IV KR 25/85, OSNKW 1985/11-12/103, w wyroku z dnia 24 stycznia 1986r., sygn. IV KR 355/85, OSNPG 1987/3/37 oraz w postanowieniu z dnia 8 stycznia 2003r., sygn. III KK 261/2002, Lex Polonica nr 368249), formułując zarazem cały szereg warunków, które winny zostać spełnione dla uznania pomówienia współdziałającego za pełnowartościowy i wiarygodny dowód. Wymogi te wskazują, że: ⚫ konieczna jest niesprzeczność zeznań (wyjaśnień) pomawiającego z innymi dowodami, a przede wszystkim nie może on relacjonować w różnych wersjach tego samego zdarzenia (tak m. in. w postanowieniu 7 Sędziów Sądu Najwyższego z dnia 3 marca 1994r., sygn. II KRN 8/94, Wokanda 1994/8/17), ⚫ kontrolując taki dowód Sąd winien sprawdzić, czy wyjaśnienia pochodzą od osoby zainteresowanej obciążaniem pomówionego, czy składający je sam siebie również obciąża, czy tylko przerzuca odpowiedzialność na inną osobę, ⚫ należy stwierdzić, czy wyjaśnienia są spontaniczne, złożone wkrótce po przeżyciu objętych nimi zaszłości, czy też po upływie czasu umożliwiającego uknucie intrygi, ⚫ zbadać należy, czy są one konsekwentne i zgodne co do zasady oraz szczegółów w kolejnych relacjach składanych w różnych fazach postępowania, czy też zawierają informacje sprzeczne, wzajemnie się wykluczające bądź inne niekonsekwencje (vide: wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 7 października 1998 r., sygn. II AKa 187/98, KZS 1998/11/37), ⚫ czy pomówienie nie wykazuje chwiejności i jest zgodne z doświadczeniem życiowym oraz logiką wypadków (vide: wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 28 listopada 1978 r., sygn. VI KRN 246/78, OSNPG 1979/4/64, z dnia 11 września 1984 r., sygn. IV KR 141/84, OSNPG 1985/6/85 i z dnia 15 lutego 1985 r., sygn. IV KR 25/85, OSNKW 1985/11-12/103), ⚫ czy pochodzą od osoby nieposzlakowanej czy też przestępcy, zwłaszcza obeznanego z mechanizmami procesu karnego, ⚫ i wreszcie sprawdzić należy, czy brak jest wiarygodnych dowodów, iż wyjaśnienia pomawiające zostały złożone w warunkach wyłączających swobodę wypowiedzi (wskazał na to Sąd Najwyższy m. in. w wyrokach: z dnia 4 maja 1984 r., sygn. IV KR 106/84, OSNPG 1985 z. 2 poz. 24 i z dnia 22 maja 1984 r., sygn. IV KR 122/84, OSNPG 1984 z. 11 poz. 101). Odnosząc powyższe założenia do realiów niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż przy ustalaniu w przedmiotowym zakresie wiarygodności zeznań (wyjaśnień) K. S.

(1), H. N.

(1), O. C.

(1), P. S., P. K.

(1)i S. K. analizowanych przez pryzmat wymienionych wymogów, niewątpliwie negatywnie zostaje spełniony jeden spośród nich, a mianowicie jest nim fakt, iż zeznania te (i wcześniejsze wyjaśnienia) pochodzą od osób wchodzących w konflikt z prawem i w związku z tym podejrzanych/skazanych o popełnienie szeregu przestępstw. Jest jednocześnie oczywiste, iż sama ta okoliczność nie może stanowić samoistnej podstawy do kompleksowej negacji twierdzeń wspomnianych osób, nakazuje jednakże ich analizę ze wzmożoną ostrożnością. W ocenie Sądu w pozostałych aspektach przedstawionych wyżej warunków zeznania (wyjaśnienia) K. S.

(1), H. N.

(1), O. C.

(1), P. S., P. K.

(1)i S. K. nosiły cechy implikujące uznanie ich za wiarygodne, a w konsekwencji dają pewność co do tego, iż poszczególni oskarżeni w niniejszej sprawie dopuścili się przestępstw im przypisanych (uniewinnienie B. B.

(1)od popełnienia czynu zarzuconego w pkt.VII aktu oskarżenia nie było bowiem konsekwencją zanegowania wiarygodności twierdzeń S. K., o czym będzie jeszcze mowa). W ocenie Sądu omawiani świadkowie relacjonując zdarzenia będące przedmiotem osądu w niniejszej sprawie zachowali konsekwencję swych twierdzeń w stopniu pozwalającym na uznanie ich za wiarygodne. Nigdy nie relacjonowali on jakiegokolwiek z tych zdarzeń w różnych co do zasady wersjach. Oczywistym jest natomiast, że opisując poszczególne transakcje narkotykowe dotyczące poszczególnych oskarżonych w niniejszej sprawie omawiani świadkowie różnili się nieraz w swych relacji w drobnych szczegółach. Oceniając te niewielkie niekonsekwencje twierdzeń omawianych świadków Sąd Okręgowy, mając bezpośrednią styczność z tymi świadkami na rozprawie (za wyjątkiem P. K.

(1), którego próby bezpośredniego przesłuchania nie powiodły się, wobec Sąd zastosował art.391 kpk), doszedł do przekonania, że nie mogą one skutkować zdyskredytowaniem ich zeznań w całości – czego domagali się oskarżeni i obrońcy. Zdaniem Sądu bowiem analiza całokształtu twierdzeń danego świadka nie wykazywała istotnych sprzeczności, które nakazywałyby zanegować twierdzenia tychże świadków. Nie może w ocenie Sądu dziwić, jeśli tylko weźmie się pod uwagę skalę przestępczego procederu, w który uwikłani byli K. S.

(1), H. N.

(1), S. K., P. K.

(1)czy O. C.

(1), oraz skalę procederu narkotykowego którego najczęściej świadkiem była P. S., jak też upływ czasu od tych poszczególnych zdarzeń do przesłuchań, a także wielość postępowań, w których omawiani świadkowie składali/składają zeznania, że w ich poszczególnych przesłuchaniach mogą zaistnieć drobne, nieznaczące różnice, co jednak nie wyklucza generalnej ich oceny, iż co do zasady pozostają one konsekwentne. Zdaniem Sądu zachowana co do zasady konsekwencja zeznań omawianych świadków oraz ich logika nie została skutecznie podważona przez żadną ze stron. Stopień ich precyzji, szczegółowość poszczególnych opisów świadczyły w ocenie Sądu również o tym, że twierdzenia omawianych świadków nie były jedynie wytworem ich wyobraźni, lecz odtworzeniem w pamięci (zawodnej z natury rzeczy – stąd drobne nieścisłości) zdarzeń, które miały miejsce w rzeczywistości. Zasady doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania wskazują bowiem, iż człowiek nie jest w stanie po wielu latach powtórzyć z taką szczegółowością jak omawiani świadkowie czegoś, co nie wydarzyło się rzeczywiście. Zdaniem Sądu nie można też racjonalnie twierdzić, iż omawiani świadkowie byli zainteresowani bezpodstawnym obciążaniem pomówionych oskarżonych. Odnosząc się do tej kwestii przypomnieć na wstępie należy, iż K. S.

(1), H. N.

(1), O. C.

(1), P. S., P. K.

(1)i S. K. nigdy (czy to wyjaśniając jako podejrzana/podejrzany, czy to zeznając jako świadkowie) nie deprecjonowali swojej własnej roli w poszczególnych przestępczych zdarzeniach. Nie umniejszali oni nigdy swojej roli, zawsze obciążali również siebie, częstokroć wskazując na swoją niepoślednią bynajmniej rolę w zdarzeniach przestępczych. Sama okoliczność, iż H. N.

(1)i O. C.

(1), wyjaśniając jeszcze jako podejrzani czy też zeznając obecnie jako świadkowie, byli zapewne zainteresowani skorzystaniem z dobrodziejstwa art.60§3 k.k. nie niweczy jeszcze wiarygodności ich twierdzeń, skoro sam ustawodawca przewidział taką właśnie sytuację procesową. Tym bardziej nie można zasadnie stawiać takiego zarzutu skazanym już prawomocnymi wyrokami K. S.

(1), P. S., P. K.

(1)czy S. K.. Twierdzenia omawianych świadków, w tym te obciążające poszczególnych oskarżonych z niniejszej sprawy, zostały sformułowane w sposób w pełni spontaniczny – świadkowie rozpoczęli składanie obszernych wyjaśnień bezpośrednio po ich zatrzymaniu, a ich twierdzenia cechowała konsekwencja w stopniu, o którym była mowa wyżej, zgodność co do zasady w kolejnych relacjach składanych w różnych przecież fazach postępowania (często bardzo odległych czasowo) i nie zawierały one zdaniem Sądu informacji istotnie sprzecznych, wzajemnie się wykluczających. Pomówienie omawianych świadków względem poszczególnych oskarżonych występujących w niniejszej sprawie nie wykazywało też chwiejności. Brak też było jakichkolwiek dowodów, mogących choćby sugerować, iż zeznania (i wcześniejsze wyjaśnienia) omawianych świadków jako pomawiające zostały złożone w warunkach wyłączających swobodę ich wypowiedzi. Zeznania (i wcześniejsze wyjaśnienia) omawianych świadków w poszczególnych fragmentach korelowały wzajemnie ze sobą, tworząc spójny obraz. Nadto znajdowały one również - oczywiście w poszczególnych swych fragmentach - potwierdzenie w innych dowodach: uznanych za wiarygodne fragmentach zeznań świadków A. P.

(1), M. K.

(2), M. R. czy P. K.

(3). Nadanie przymiotu wiarygodności zeznaniom K. S.

(1), H. N.

(1), O. C.

(1), P. S., P. K.

(1)i S. K. skutkowało jednocześnie zdyskwalifikowaniem wyjaśnień poszczególnych oskarżonych składanym w tym zakresie i uznaniem ich za nieudolną linię obrony ukierunkowaną na uniknięcie odpowiedzialności karnej za popełnione przestępstwa. W konsekwencji Sąd uznał, iż zeznania: ⚫ K. S.

(1)– stanowią istoty dowód podważający wiarygodność wyjaśnień B. B.

(1)(co do czynów zarzuconych temu oskarżonemu w pkt.I., II, V. aktu oskarżenia), P. C. (co do czynów zarzuconych temu oskarżonemu w pkt.VIII., IX., X. aktu oskarżenia), M. K.

(1)(co do czynów zarzuconych temu oskarżonemu w pkt.XIII., XIV., XV. aktu oskarżenia), M. C. (co do czynów zarzuconych temu oskarżonemu w pkt.XX., XXI., XXII. aktu oskarżenia), M. T. (co do czynu zarzuconego temu oskarżonemu w pkt.XXIII. aktu oskarżenia), T. K.

(1)(co do czynu zarzuconego temu oskarżonemu w pkt.XXVIII. aktu oskarżenia), P. K.

(2)(co do czynów zarzuconych temu oskarżonemu w pkt.XXX. i XXXI. aktu oskarżenia), ⚫ H. N.

(1)- stanowią istoty dowód podważający wiarygodność wyjaśnień B. B.

(1)(co do czynów zarzuconych temu oskarżonemu w pkt.I., III., VI. aktu oskarżenia), P. C. (co do czynu zarzuconego temu oskarżonemu w pkt.VIII. aktu oskarżenia), M. K.

(1)(co do czynu zarzuconego temu oskarżonemu w pkt.XIII. aktu oskarżenia), M. C. (co do czynu zarzuconego temu oskarżonemu w pkt.XX. aktu oskarżenia), M. T. (co do czynu zarzuconego temu oskarżonemu w pkt.XXIII. aktu oskarżenia), ⚫ O. C.

(1)- stanowią istoty dowód podważający wiarygodność wyjaśnień P. C. (co do czynów zarzuconych temu oskarżonemu w pkt.XI. i XII. aktu oskarżenia), ⚫ P. S. - stanowią istoty dowód podważający wiarygodność wyjaśnień B. B.

(1)(co do czynu zarzuconego temu oskarżonemu w pkt.I. aktu oskarżenia), M. T. (co do czynów zarzuconych temu oskarżonemu w pkt.XXIII. i XXIV. aktu oskarżenia), P. G.

(1)(co do czynu zarzuconego temu oskarżonemu w pkt.XXVII. aktu oskarżenia), ⚫ P. K.

(1)– stanowią istoty dowód podważający wiarygodność wyjaśnień M. K.

(1)co do czynu zarzuconego temu oskarżonemu w pkt.XVI. aktu oskarżenia, ⚫ S. K. – stanowią istoty dowód podważający wiarygodność wyjaśnień B. B.

(1)(co do czynów zarzuconych temu oskarżonemu w pkt.I. oraz IV. aktu oskarżenia), P. C. (co do czynu zarzuconego temu oskarżonemu w pkt.VIII. aktu oskarżenia), M. K.

(1)(co do czynu zarzuconego temu oskarżonemu w pkt.XIII. aktu oskarżenia), M. C. (co do czynu zarzuconego temu oskarżonemu w pkt.XX. aktu oskarżenia), M. T. (co do czynu zarzuconego temu oskarżonemu w pkt.XXIII. aktu oskarżenia). W odniesieniu do zeznań S. K. dotyczących gróźb, które miałyby być kierowane względem niego przez oskarżonego B. B.

(1)wskazać należy, iż niezależnie od tego, że zeznania te zostały w części potwierdzone przez świadka M. I. (k.1254 w zw. z k.55-56 teczki C), a mianowicie w części dotyczącej prośby skierowanej do niej przez B. B.

(1)podłożenia w aucie S. K. urządzenia nagrywającego (a okoliczność ta przyznana również została przez oskarżonego B. B.

(1)) to treść tych zeznań nie była wystarczająca dla stwierdzenia zasadności zarzutu stawianego w pkt. VII aktu oskarżenia. Żaden dowód nie pozwalał na kategoryczne ustalenie, czy B. B.

(1)wypowiadając się negatywne o S. K. w obecności M. I. czynił to w tym celu, by ta przekazała S. K. owe wypowiedzi (a więc czy chciał on, by groźby wypowiadane pod adresem S. K. dotarły do niego) czy też tylko wzburzony podejrzeniami wobec S. K. wypowiadał względem niego obelgi czy groźby, niemniej nie w tym celu, by one do S. K. dotarły. Odpowiedzi na tak postawione pytanie nie potrafił udzielić sam S. K. stwierdzając kategorycznie na rozprawie, że nie wie tego. Brak możliwości ustalenia omawianej okoliczności skutkował jednak uznaniem przez Sąd, ze brak jest wystarczających dowodów dla przypisania B. B.

(1)czynu zarzuconego mu w pkt.VII. aktu oskarżenia – co prowadziło do uniewinnienia oskarżonego w tym zakresie. Nadmienić też należy, iż taka treść zeznań S. K. bynajmniej nie potwierdziła sugestii oskarżonego B. B.

(1), iż S. K. w swych twierdzeniach byłby w stanie „wymyślić wszystko” byle tylko obciążyć oskarżonego – wypowiedzi S. K. w omawianym zakresie świadczyły wręcz o wyważeniu jego wypowiedzi. Za sprawstwem oskarżonego B. B.

(1)w zakresie czynu zarzuconego mu w pkt. VII. aktu oskarżenia nie przemawiały też zeznania świadków K. M. (k.1254 w zw. z k.106-107 oraz 221-222 akt głównych) oraz S. F. (k.1254 w zw. z k.107, 223-224 akt głównych). Za niewiarygodne Sąd uznał twierdzenia świadka M. M.

(1)ps. (...) (k.764 w zw. z k.252-253). Świadek ten na rozprawie skorzystał z prawa do odmowy złożenia zeznań, które przysługiwało mu w związku z toczącym się równolegle innym postępowaniem, w którym występował jako podejrzany o przestępstwo związane z czynem zarzuconym M. K.

(1)w pkt.XVI. aktu oskarżenia. W odczytanych na rozprawie wyjaśnieniach M. M.

(1)nie przyznał się on do czynu polegającego na nabyciu (wespół z P. K.

(1)) od M. K.

(1)środka odurzającego w postaci marihuany. Takie twierdzenia M. M.

(1), podobnie jak wyjaśnienia M. K.

(1)dotyczącego omawianego zarzutu, pozostawały jednak w rażącej sprzeczności z twierdzeniami świadków K. S.

(1)oraz P. K.

(1), które z przyczyn, o których była mowa wyżej, zostały uz