oskarżonego K. T. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycję art. 178 a § 4 kk i za to na podstawie art. 178 a § 4 kk wymierza oskarżonemu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;
kk na karę grzywny 80 stawek dziennych po 20 złotych każda, świadczenie na cel społeczny w wysokości 5000 złotych i jednocześnie Sąd orzekł środek karny w postaci 3 lat zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego. Wyrok uprawomocnił się w dniu 21.06.2017 r. ( karta karna k. 55 , odpis wyroku k. 20) Oskarżony w postępowaniu przygotowawczym nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu i wyjaśnił, iż nie pamięta przebiegu zdarzenia. Pamięta jednak, że pił w tym dniu alkohol. Nie pamięta jednak w jaki sposób znalazł się w mieszkaniu babci. Na rozprawie oskarżony potrzymał powyższe stanowisko. (wyjaśnienia oskarżonego k. 14, 73) Sąd odmówił wiary wyjaśnieniom oskarżonego stwierdzając, iż stanowią one wyraz przyjętej przez niego linii obrony. Należy zauważyć, że pamięć oskarżonego co do przebiegu dnia 09.12.2017 r. jest wybiórcza. Oskarżony pamięta fakt spożywania alkoholu , kłótnię z żoną , ale nie pamięta zaboru kluczyków ani jazdy samochodem czyli tych okoliczności, które są dla niego niekorzystne. Z tego powodu wyjaśnienia oskarżonego są dla Sądu nieprzekonujące. Sąd dał wiarę zeznaniom świadków Ł. G. i J. Ś.. Zeznania te są spójne, logiczne i wzajemnie zgodne. Nie ma podstaw, aby je kwestionować. Pozostałe zebrane dowody nie budzą zastrzeżeń pod względem wiarygodności. Oskarżony K. T. wyczerpał dyspozycję art.
Oskarżony kierował pojazdem mechanicznym – samochodem osobowym w stanie nietrzeźwym jadąc drogą publiczną . Oskarżony dopuścił się tego czynu w okresie obowiązywania go zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego prawomocnym wyrokiem Sądu (...) w P. z dnia (...). w sprawie (...) za przestępstwo z art.
Przy wymiarze kary Sąd kierował się następującymi względami: Oskarżony umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym, ponieważ z własnej woli wprawił się w stan nietrzeźwości i w takim stanie kierował pojazdem mechanicznym po drodze publicznej. Oskarżony powinien przewidzieć skutki swojego postępowania w tym stanie. W stosunku do oskarżonego nie zachodzi żadna z okoliczności wyłączających winę rozumieniu kodeksu karnego. Oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego Sąd wziął pod uwagę stopień nietrzeźwości oskarżonego w chwili czynu, który należy ocenić jako znaczny. Jako okoliczność obciążającą Sąd potraktował, że oskarżony, żeby dojechać do babci musiał przejechać przez znaczną część miasta i to w godzinach popołudniowych, kiedy natężenie ruchu drogowego jest jeszcze znaczne. Okoliczności łagodzących Sąd nie stwierdził. Z tych względów uznał, że kara 6 miesięcy pozbawienia wolności będzie stanowić dla oskarżonego dolegliwość współmierną do stopnia społecznej szkodliwości czynu oskarżonego, która wdroży go do przestrzegania porządku prawnego w przyszłości i uzmysłowi naganność jego postępowania. Sąd warunkowo zawiesił wykonanie kary pozbawienia wolności wobec oskarżonego na okres próby 2 lat, ponieważ oskarżony nie był dotychczas karany na karę pozbawienia wolności. Dodatkowo, dla wzmocnienia wychowawczej roli postępowania karnego Sąd zobowiązał oskarżonego do powstrzymania się w okresie próby od nadużywania alkoholu. Orzeczenie dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego było obligatoryjne. Orzeczenie świadczenia pieniężnego w kwocie co najmniej 10000 złotych także było obowiązkowe. Z tych wszystkich względów Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.