III Cz 1775/15

Sygn. akt III Cz 1775/15 POSTANOWIENIE 8 grudnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie : Przewodniczący – Sędzia SO Andrzej Dyrda (spr.) Sędziowie SO Barbara Braziewicz SR(del.) Ewa Buczek - Fidyka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 grudnia 2015 roku sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzyciela Skarbu Państwa – (...) w W. przeciwko dłużnikowi M. C. o świadczenie pieniężne w przedmiocie skargi dłużnika na czynności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w (...) T. A. podjęte w sprawie o sygn. akt Km 1362/13 na skutek zażalenia dłużnika na rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2 postanowienia Sądu Rejonowego w T. z dnia 18 maja 2015 r., sygn. akt I Co 2318/13 postanawia : oddalić zażalenie. SSR(del.) Ewa Buczek – Fidyka SSO Andrzej Dyrda SSO Barbara Braziewicz UZASADNIENIE Zaskarżonym rozstrzygnięciem zawartym w punkcie 2 postanowienia z dnia 18 maja 2015r. Sąd Rejonowy w (...) odrzucił zażalenia M. C. na punkt trzeci postanowienia z dnia 23 lutego 2015r. wskazując, że zażalenie było niedopuszczalne w świetle regulacji z art. art. 398 2 3 k.p.c. w związku z art. 370 k.p.c. i art. 397 k.p.c. Zażalenie na to postanowienie wniósł M. C. wnosząc o jego uchylenie podnosząc, że postanowienie to jest arbitralne. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie, w odróżnieniu od apelacji, jako zwykły środek odwoławczy, przysługuje na te postanowienia sądu pierwszej instancji, które kończą postępowanie w sprawie lub też dotyczą rozstrzygnięć incydentalnych. O ile te pierwsze zawsze są zaskarżalne zażaleniem, o tyle te drugie, tylko w przypadkach enumeratywnie wskazanych w art. 394 § 1 k.p.c. Samo to wyliczenie, w nawiązaniu do redakcji przepisu, a w szczególności wyrażenia „a ponadto”, nadaje powołanemu uregulowaniu charakter normy szczególnej, wyłączając tym samym możliwość jej rozszerzającego interpretowania (porównaj postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 września 1997r.,I CZ 95/97). Stosownie do regulacji prawnej określonej w art. 394 § 1 k.p.c., zażalenie przysługuje tylko na postanowienie Sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie oraz w sprawach określonych w katalogu art. 394 § 1 pkt 1 –11. W katalogu tym nie wskazano zażaleń na postanowienia wydane przez sąd pierwszej w toku rozpoznania skargi na orzeczenia referendarza sądowego w przedmiocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, co wyklucza dopuszczalność zaskarżenia takiego postanowienia zażaleniem. Zwrócić nadto należy, że zgodnie z art. 398 23 k.p.c. Sąd Rejonowy, rozpoznając skargę M. C. na orzeczenie referendarza sądowego i utrzymując w mocy postanowienie z dnia 19 listopada 2014r. którym oddalono wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych, działał jako sąd drugiej instancji. Zwrócić należy uwagę, że art. 398 23 § 2 k.p.c. stanowi wyjątek od zasady określonej w art. 398 22 § 3 k.p.c., że sąd rozpoznający skargę działa jako sąd pierwszej instancji. Przyjęte przez ustawodawcę powyższe ograniczenie nie skutkuje ograniczeniem konstytucyjnego prawa do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji, co Trybunał Konstytucyjny jednoznacznie stwierdził w wyroku z dnia 1 grudnia 2008r. (P 54/07). Z tych też przyczyn, Sąd Okręgowy na podstawie art. 373 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. , orzekł jak w sentencji. SSR (del.) Ewa Buczek – Fidyka SSO Andrzej Dyrda SSO Barbara Braziewicz