VI Ka 226/18

Warszawa, dnia 23 listopada 2018 r. Sygn. akt VI Ka 226/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie : Przewodniczący: SSR del. Justyna Dołhy protokolant: protokolant sadowy stażysta Paulina Sobota przy udziale młodszego rachmistrza M. F. - przedstawiciela Naczelnika (...) Urzędu Celno-Skarbowego w W. po rozpoznaniu dnia 23 listopada 2018 r. sprawy J. B., syna Z. i K., ur. (...) w K. oskarżonego o przestępstwo art. 65 § 1 i 3 k.k.s. w zb. z art. 91 § 1 i 4 k.k.s., w zw. z art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 9 § 1 k.k.s. na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Otwocku z dnia 26 października 2017 r. sygn. akt II K 339/15 utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; zwalnia oskarżonego od uiszczenia kosztów sądowych w II instancji, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa. Sygn. akt VI Ka 226/18 UZASADNIENIE J. B. został oskarżony o to, że w dniu 14 grudnia 2014 r. na drodze krajowej nr (...) w miejscowości W. w samochodzie marki K. (...) nr rej. (...) wspólnie i w porozumieniu z R. G. przewoził towar akcyzowy w postaci 7.300 paczek (146.000 sztuk) papierosów różnych marek bez polskich znaków akcyzy, wprowadzonych na teren Unii Europejskiej przez nieustalone przejście graniczne, bez przedstawienia ich organowi celnemu, o wartości celnej 8.230,00 zł stanowiących przedmiot czynu zabronionego określonego w art. 63 § 2 i 6 kks w zb. z art. 86 § 1 i 4 kks w zb. z art. 54 § 1 i 2 kks w zw. z art. 7 § 1 kks, gdzie należności wynoszą z tytułu cła – 4.740,00 zł i podatku akcyzowego – 111.699,00 zł (podatek VAT – 28.674,00 zł), tj. o czyn z art. 65 § 1 i 3 kks w zb. z art. 91 § 1 i 4 kks w zw. z art. 7 § 1 kks w zw. z art. 9 § 1 kks. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Otwocku z dnia 26 października 2017 r. w sprawie o sygn. akt II K 339/15 oskarżony J. B. został uznany za winnego popełnienia zarzucanego mu przestępstwa skarbowego, za które Sąd Rejonowy wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 250 stawek dziennych z ustaleniem wysokości stawki dziennej na kwotę po 95 zł, orzekł przepadek dowodów rzeczowych na rzecz Skarbu Państwa oraz zwolnił oskarżonego od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Od powyższego wyroku apelację wniósł oskarżony, który zarzucił dokonanie przez Sąd I instancji dowolnej oceny dowodu w postaci zeznań funkcjonariuszy oraz nie uwzględnienie sytuacji materialnej oraz zdrowotnej oskarżonego przy wymiarze kary. Oskarżony wniósł o weryfikację wyroku lub uchylenie go. Sąd Okręgowy zważył co następuje. Kontrola instancyjna zaskarżonego orzeczenia wykazała, iż Sąd Rejonowy prawidłowo przeprowadził postępowanie w sprawie. Ustalenia faktyczne zostały poczynione na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego w toku rozprawy głównej, ocenionego w sposób wszechstronny z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy oraz doświadczenia życiowego. Sąd Rejonowy ocenił materiał dowodowy w sposób kompleksowy odnosząc się do wszystkich zgromadzonych i przeprowadzonych w toku rozprawy dowodów. Sąd wywiódł prawidłowy wniosek w przedmiocie winy oskarżonego, brak również podstaw do zakwestionowania wymiaru orzeczonej wobec oskarżonego kary. Stanowisko skarżącego sprowadza się w istocie rzeczy do polemiki z przeprowadzoną przez Sąd pierwszej instancji oceną dowodów i wyprowadzonymi na jej podstawie ustaleniami faktycznymi. W ocenie Sądu Okręgowego zarzuty poczynione w apelacji i zaprezentowana przez oskarżonego argumentacja nie zasługują na uwzględnienie. Przede wszystkim należy zauważyć, że kwestia przyczyn, z powodu których oskarżony opuścił pojazd jak i miejsce, w którym przebywał na stacji paliw nie mają żadnego znaczenia dla ustalenia przez Sąd i przypisania oskarżonemu wypełnienia znamion przestępstwa skarbowego. Jak słusznie bowiem wskazał Sąd Rejonowy pojazd, którym poruszał się oskarżony wraz z R. G. zarejestrowany był na żonę oskarżonego R. B.