VI Ka 636/18

Warszawa, dnia 15 października 2018 r. Sygn. akt VI Ka 636/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie : Przewodniczący: SSO Adam Bednarczyk protokolant: sekr. sądowy Monika Suwalska przy udziale prokuratora Mariusza Ejflera po rozpoznaniu dnia 15 października 2018 r. sprawy T. G., syna A. i E., ur. (...) w W. oskarżonego o przestępstwo z art. 207 § 1 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie z dnia 30 stycznia 2018 r. sygn. akt III K 75/16 zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. R. O. kwotę 516,60 zł tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu oskarżycielce posiłkowej w instancji odwoławczej; zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa. VI Ka 636/18 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 30 stycznia 2018 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi południe w Warszawie oskarżonego T. G. w sprawie III K 75/16 uznał winnym popełnienia czynu z art.207§1 kk. i za to na podstawie tego przepisu przy zastosowaniu art.37a kk. wymierzył mu karę 10 miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym; na podstawie art.46§1 kk. orzekł od oskarżonego na rzecz E. G. kwotę 5000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; orzekł o kosztach postepowania oraz kosztach zastępstwa procesowego. Wyrok ten zaskarżył osobista apelacją oskarżony. Jak wynika z jej treści zakwestionował on przedmiotowy wyrok w całości zarzucając mu błędy w ustaleniach faktycznych zwłaszcza ocenę jego wyjaśnień, a nadto rażącą surowość orzeczonej kary nieuwzględniającą ugody zawartej z pokrzywdzoną. W konkluzji skarżący wniósł o zmianę wyroku poprzez uniewinnienie go od popełnienia zarzucanego mu czynu, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja oskarżonego nie jest zasadna i przez to nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd rejonowy przeprowadził wszelkie dostępne mu i zawnioskowane na rozprawie dowody. Oceny ich dokona l nie wychodząc poza ramy art. 7 jak 5§2 kpk. Na podstawie zaś tak ocenionych dowodów trafnie zrekonstruował stan faktyczny w sprawie. Sąd słusznie oparł owe ustalenia nie na wyjaśnieniach oskarżonego, lecz na zeznaniach pokrzywdzonej, albowiem znalazły one potwierdzenie w zeznaniach szeregu świadków zarówno bliskich oskarżonemu i pokrzywdzonej, jak też osób im obcych niemających żadnego interesu w rozstrzygnięciu przedmiotowej sprawy. Trafnie sąd nie dał wiary zeznaniom S. G. żony oskarżonego, albowiem stały one w jawnej sprzeczności z zeznaniami szeregu świadków jak też w istotnych fragmentach z wyjaśnieniami samego oskarżonego. Lub stały w takiej samej sprzeczności z oczywistymi faktami jak problem alkoholowy oskarżonego. Odnosząc się w tym miejscu, do złożonych w apelacji wniosków dowodowych zauważyć trzeba, iż zmierzały one w sposób ewidentny do przedłużenia postępowania, albowiem wszystkie okoliczności tyczące pokrzywdzonej, jak też personalia świadków były znane oskarżonemu, ten zaś uczestniczył w rozprawach i nie było żadnych przeszkód by wnioski te złożyć w toku postępowania jurysdykcyjnego. Reasumując zgodzić się trzeba z Sądem I instancji, iż wina oskarżonego w zakresie zarzucanego mu czynu nie budzi żadnych wątpliwości, a zachowaniem swoim wypełnił on dyspozycję art. 207§1 kk. Odnosząc się do rozstrzygnięcia o karze w ocenie sądu odwoławczego w żaden sposób, nie można stwierdzić, iż jest ono rażąco niewspółmiernie surowe w rozumieniu art.438 pkt.4 kpk. Sąd rejonowy zresztą dość obszernie odniósł się do skali społecznej szkodliwości czynu oskarżonego, jak też jego w właściwości osobistych jak też miał na uwadze treść protokołu mediacji i zawartą ugodę między oskarżonym a pokrzywdzoną. Ocenę tą sąd odwoławczy podziela w całości. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy orzekł jak w części dyspozytywnej wyroku. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art.624§1 kpk.