Sygnatura akt VI Ka 728/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 października 2018 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Kazimierz Cieślikowski Protokolant: Igor Ekert przy udziale Ewy Szlosar Prokuratora Prokuratury Rejonowej G.w G. po rozpoznaniu w dniu 12 października 2018 r. sprawy M. J. ur. (...) w Ś. syna M. i M. oskarżonego z art. 207§1 kk i art. 157§2 kk w zw. z art. 11§2 kk przy zast. art 64§2 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 28 marca 2018 r. sygnatura akt III K 771/16 na mocy art. 437 §1 kpk, art. 636 §1 kpk
- utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy;
- zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. K. kwotę 516,60 zł (pięćset szesnaście złotych i sześćdziesiąt groszy) obejmującą kwotę 96,60 zł (dziewięćdziesiąt sześć złotych i sześćdziesiąt groszy) podatku VAT, tytułem zwrotu nieuiszczonych kosztów obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym;
- zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki postępowania odwoławczego w kwocie 536,60 zł (pięćset trzydzieści sześć złotych sześćdziesiąt groszy ) i wymierza mu opłatę za II instancję w wysokości 120 zł (sto dwadzieścia złotych). Sygn. akt VI Ka 728/18 UZASADNIENIE (w zakresie rozstrzygnięcia o karze i innych konsekwencjach prawnych czynu) Wyrokiem Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 28 marca 2018 roku, sygn. akt III K 771/16 oskarżony M. J. został uznany za winnego czynu i art. 157 § 2 kk w zw z art. 11 § 2 kk przy zast art. 64 § 2 kk. Za to przestępstwo Sąd orzekł karę 4 miesięcy pozbawienia wolności. Orzekł też Sąd środek karny w oparciu o art. 41 a § 1 i 4 kk w postaci zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej A. N. na odległość mniejszą niż 50 metrów przez okres 3 lat. Od powyższego wyroku Sądu Rejonowego apelację wniósł obrońca oskarżonego, który zaskarżył wyrok w całości. Podważając rozstrzygnięcie co do winy oskarżonego postawił wyrokowi zarzuty obrazy przepisów postępowania a to art. 7 kpk i art. 5 § 2 kpk a także błąd w ustaleniach faktycznych. W zakresie rozstrzygnięcia o karze powołał się na stanowisko oskarżonego, że zapadły wyrok nie da się pogodzić z poczuciem sprawiedliwości a każdy wyrok związany z koniecznością odbycia kary pozbawienia wolności jest dla niego niewyobrażalną traumą. Domagał się zmiany wyroku i uniewinnienia oskarżonego od popełnienia czynu, ewentualnie uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy zważył, co następuje : Apelacja obrońcy oskarżonej okazała się bezzasadna. Uniknął Sąd I instancji takich uchybień, które stanowiłyby bezwzględne przyczyny odwoławcze. Nie dopuścił się także obrazy przepisów postępowania karnego, która miałaby wpływ na treść wyroku. Zaakceptować należy też ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd I instancji. Rozstrzygnięcia o karze i środku karnym także Sąd Okręgowy akceptuje. Oskarżonemu przypisał Sąd popełnione w warunkach recydywy wielokrotnej przestępstwo znęcania się nad konkubiną, w ramach którego oskarżony spowodował także obrażenia ciała pokrzywdzonej naruszające prawidłowe czynności narządów ciała na okres poniżej 7 dni. Trzeba też zauważyć, że przyjęta kwalifikacja prawna implikowała rozstrzygnięcie o karze pozbawienia wolności, przy dolnej granicy równej czterem miesiącom pobawienia wolności a granica górna wynosiła 7 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Orzekł zatem Sąd I instancji karę pozbawienia wolności w wymiarze równym dolnemu progowi zagrożenia. Orzeczenie środka karnego w postaci zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej było ze wszech miar wskazane a okres obowiązywania tego środka nie jest zbyt długi. Nie budzi także wskazana jako minimalna odległość, o której mowa w art. 41a § 4 kk. Nie może budzić zastrzeżeń brak rozstrzygnięcia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności. Jest to już bowiem dziesiąty wyrok skazujący wobec oskarżonego a czwarty skazujący za przestępstwo z użyciem przemocy lub groźbą jej użycia. Dlatego rozstrzygnięcia o karze nie można uznać za rażąco niewspółmiernie surowe.