XVIII C 1043/17

(1)zasądza od pozwanej D. D. na rzecz powoda Horyzont Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w W. 1.282,29 zł (jeden tysiąc dwieście osiemdziesiąt dwa złote dwadzieścia osiem groszy), z odsetkami: (

1. a)ustawowymi od 1.025,37 zł (jednego tysiąca dwudziestu pięciu złotych trzydziestu siedmiu groszy) od 7 października 2015 roku do dnia zapłaty, (
2. b)ustawowymi od 256,92 zł (dwustu pięćdziesięciu sześciu złotych dziewięćdziesięciu dwóch groszy) od 22 sierpnia 2016 roku do dnia zapłaty,

(2)umarza postępowanie co do 56,60 zł (pięćdziesięciu sześciu złotych sześćdziesięciu groszy);

(3)oddala powództwo w pozostałej części;

(4)wyrokowi nadaje rygor natychmiastowej wykonalności z wyłączeniem punktów 2 i 3;

(5)zasądza od pozwanej D. D. na rzecz powoda Horyzont Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w W. 350 zł (trzysta pięćdziesiąt złotych) tytułem stosunkowego rozdzielenia kosztów procesu. XVIII C 1043/17 UZASADNIENIE I. Stanowiska stron. Powód Horyzont Niestandardowy Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W., reprezentowany przez radcę prawnego, domagał się zasądzenia od pozwanej D. D. początkowo 1.427,29 zł z odsetkami ustawowymi jak w pozwie oraz kosztami procesu, przy czym w toku postępowania cofnął powództwo co do 56,60 zł. Pozwana nie zajęła stanowiska w sprawie; wydano wyrok zaoczny. II. Ustalenia faktyczne i ocena dowodów. D. D. jako kredytobiorca (...) Bank (...) spółka akcyjna we W. zawarli 13 kwietnia 2013 roku umowę o udzielenie kredytu na zakup towarów. D. D. nie wykonała należycie umowy i jej zaległości z tego tytułu wynoszą 1.025,37 zł należności głównej i 256,92 zł odsetek naliczonych do 14 grudnia 2015 roku. Do tego Bank doliczył 145 zł bliżej nieokreślonych opłat. Tak określoną wierzytelność nabył Horyzont Niestandardowy Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W., na podstawie umowy z 14 grudnia 2015 roku. W przypadku wydawania wyroku zaocznego przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa (art. 339 § 2 k.p.c.) III. Ocena roszczenia. (A) Zasada odpowiedzialności. Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu (art. 69 ust. 1 p.b.1). Powód dochodzi wierzytelności jako nabywca. Wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania (art. 509 § 1 k.c.). W takiej sytuacji dłużnikowi przysługują przeciwko nabywcy wierzytelności wszelkie zarzuty, które miał przeciwko zbywcy w chwili powzięcia wiadomości o przelewie (art. 513 § 1 k.c.). (B) Opłaty dodatkowe. Powód nie sprecyzował w żaden sposób, co miałoby się składać na poczet opłat dodatkowych, początkowo na sumę 145 zł, a po częściowym cofnięciu pozwu - 88,40 zł. Nie przytaczając na te okoliczności żadnych twierdzeń, powód odmówił Sądowi możliwości dokonania w tym zakresie jakichkolwiek ustaleń nawet w oparciu o tak dlań korzystne unormowanie, jak art. 339 § 2 k.p.c. Oczywiście sam fakt, że poprzednik prawny te opłaty naliczył, nie jest samo w sobie wystarczające. Uwzględniwszy przeto, że sam powód dostrzegł niezasadność dochodzenia tej należności w części dotyczącej 56,60 zł, nie podając przy tym, ani dlaczego cofa powództwo w tej części, ani też dlaczego co do pozostałych 88,40 zł roszczenie miałoby być zasadne, powództwo w części dotyczącej 88,40 zł uznano za niewykazane co do zasady nawet przy uwzględnieniu art. 339 § 2 k.p.c. (C) Rozstrzygnięcie. Powództwo jawiło się jako zasadne co do dochodzonej kwoty głównej i odsetek. Co do 56,60 zł postępowanie umorzono, uznając cofnięcie pozwu za skuteczne. Żądanie odsetkowe nie wzbudziło zastrzeżeń z urzędu. Odsetki ustawowe są obecnie zawsze niższe od odsetek ustawowych za opóźnienie (art. 359 § 2 i art. 481 § 2 zd. I k.c.), nie ma więc przeszkód w ich dochodzeniu za okres opóźnienia (art. 481 § 1 k.c.), zaś w przypadku odsetek od odsetek – za okres od wytoczenia o nie powództwa (art. 482 k.c.). W pozostałym zakresie powództwo podlegało oddaleniu. IV. Koszty. Pozwana przegrała sprawę w części, co skutkuje koniecznością stosunkowego rozdzielenia kosztów procesu (art. 100 zd. I k.p.c.). Na koszty procesu powoda złożyło się: 30 zł opłaty od pozwu, 360 zł wynagrodzenia pełnomocnika według stawek minimalnych (art. 98 § 3 w związku z art. 99 k.p.c.); łącznie 390 zł. Nie złożono dowodu uiszczenia opłaty skarbowej od dokumentu pełnomocnictwa złożonego w niniejszej sprawie. Pozwana obowiązana jest zwrócić powodowi stosunkowo: 390 zł × 1.282,29 zł ÷ 1.427,29 zł ≈ 350 zł. 1 Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. ­- Prawo bankowe (j.t. - Dz.U. z 2016 r., poz. 1988, z późn. zm.).