32 OWU, sumę ubezpieczenia stanowiła określona w umowie ubezpieczenia kwota stanowiąca górną granicę odpowiedzialności (...) S.A. za wszystkie szkody powstałe w okresie ubezpieczenia.
34 OWU, szkoda całkowita to strata majątkowa powstała w wyniku zniszczenia lub uszkodzenia pojazdu w takim stopniu, że koszt jego naprawy wyliczony przez (...) S.A. w systemie kalkulacyjnym A. lub E. w wartości brutto tj. z uwzględnieniem podatku VAT, przekracza 70% wartości rynkowej pojazdu (w stanie bezpośrednio sprzed zdarzenia wywołującego szkodę) określonej na dzień powstania szkody.
49 wartość rynkową pojazdu stanowiła wartość pojazdu ustalona na podstawie aktualnych notowań cen rynkowych pojazdu danej marki, typu i roku produkcji, z uwzględnieniem jego cech indywidualnych, wyposażenia, przebiegu i stanu technicznego. Podstawę ustalenia wartości rynkowej pojazdu stanowiły notowania zawarte w katalogach cen pojazdów E. lub (...)Ekspert.
OWU przedmiotem ubezpieczenia, w zależności od rodzaju ubezpieczenia określonego w § 1 ust. 1 mógł być pojazd, jego części, wyposażenie, bagaż, koszty usług assistance, następstwa nieszczęśliwych wypadków kierowcy i pasażerów, odpowiedzialność cywilna posiadacza i kierującego pojazdem mechanicznym.
zakres ochrony ubezpieczeniowej udzielonej w ramach poszczególnych rodzajów ubezpieczeń był szczegółowo określony w części drugiej OWU w załącznikach stanowiących integralną część OWU. ( Ogólne Warunki Ubezpieczenia z załącznikami k. 42-58). W dniu 8 lipca 2015 r. doszło do zdarzenia drogowego w wyniku, którego uszkodzeniu uległ ww. pojazd marki P.. Właściciel samochodu - A. T. zgłosił szkodę do likwidacji przez pozwanego ubezpieczyciela. W toku postępowania likwidacyjnego pozwany wycenił wartość rynkową ww. pojazdu przed zajściem szkody na kwotę 11.600 zł, zaś po szkodzie - na kwotę 7.850 zł. W celu ustalenia wartości rynkowej pojazdu, pozwany utworzył aukcję na portalu internetowym AUTOonline i przyjął wartość samochodu na podstawie najwyższej złożonej oferty – tj. w wysokości 7.850 zł brutto. Czas trwania aukcji wyniósł 48 godzin i 4 minuty . Na podstawie powyższych danych pozwany oszacował wysokość szkody na kwotę 3.750 zł. Koszt naprawy pojazdu pozwany określił na kwotę 13.058,18 zł brutto. W konsekwencji powyższego pozwany wypłacił poszkodowanemu A. T. kwotę 3.750 zł tytułem odszkodowania za ww. szkodę całkowitą. ( dokumentacja likwidacji szkody k. 41-42, wycena nr (...)_1 k. 60-74, oferta zakupu k. 59, zeznania świadka A. T. k. 102-102v). Na podstawie umowy cesji wierzytelności z dnia 12 maja 2016 r. A. T. dokonał na rzecz A. Ś. przelewu wierzytelności wynikającej z ww. szkody komunikacyjnej, z wyłączeniem wypłaconej dotychczas kwoty 3.750 zł. Kolejno, w dniu 17 maja 2016 r. A. Ś. zbył ww. wierzytelność na rzecz T. B.
33 systemy kalkulacyjne A. i E. - systemy informatyczne służące do kalkulacji kosztów naprawy pojazdów, zawierające aktualną bazę danych z określonymi przez producentów pojazdów normami czasowymi operacji technologicznych, technologią naprawy oraz cenami części zamiennych.
34 OWU, szkoda całkowita to strata majątkowa powstała w wyniku zniszczenia lub uszkodzenia pojazdu w takim stopniu, że koszt jego naprawy wyliczony przez G. T..U. S.A. w systemie kalkulacyjnym A. lub E. w wartości brutto tj. z uwzględnieniem podatku VAT, przekracza 70% wartości rynkowej pojazdu (w stanie bezpośrednio sprzed zdarzenia wywołującego szkodę) określonej na dzień powstania szkody.
49 wartość rynkową pojazdu stanowiła wartość pojazdu ustalona na podstawie aktualnych notowań cen rynkowych pojazdu danej marki, typu i roku produkcji, z uwzględnieniem jego cech indywidualnych, wyposażenia, przebiegu i stanu technicznego. Podstawę ustalenia wartości rynkowej pojazdu stanowiły notowania zawarte w katalogach cen pojazdów E. lub (...) Ekspert. Przy braku notowań danego pojazdu, aktualnej wyceny wartości rynkowej pojazdu dokonuje niezależny rzeczoznawca majątkowy.
utrwalonym w orzecznictwie Sądu Najwyższego poglądem, jeżeli koszt naprawy samochodu jest wyższy od jego wartości przed uszkodzeniem, roszczenie poszkodowanego ogranicza się do kwoty odpowiadającej różnicy wartości samochodu sprzed i po wypadku ( vide: uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z 20.02.2002 r., sygn. V CKN 903/00, OSNC 2003/1/15). Kluczowe znaczenie dla ustalenia zasadności dopłaty odszkodowania należnego poszkodowanemu miała wartość rynkowa pozostałości pojazdu, tj. wartość rynkowa pojazdu w stanie uszkodzonym. W tym zakresie Sąd poczynił ustalenia w oparciu o rzetelne wnioski opinii biegłego sądowego J. S., który stwierdził, że określenie przez ubezpieczyciela wartości rynkowej ww. pojazdu w stanie uszkodzonym na kwotę 7.850 zł było zgodne z zapisami w OWU GoAuto i została określona w prawidłowy sposób – na podstawie należycie przeprowadzonej aukcji internetowej ( k. 107v). Mając na względzie powyższe oraz fakt, że pozwane towarzystwo wypłaciło już poszkodowanemu w postępowaniu likwidacyjnym odszkodowanie w kwocie 3.750 zł, Sąd uznał za powództwo za zasadne w zakresie kwoty 100 zł, stanowiącej niewypłaconą dotąd część różnicy pomiędzy wartością pojazdu sprzed szkody, a wartością pojazdu po szkodzie (pkt 1. wyroku). W pozostałym zakresie Sąd oddalił powództwo (pkt 2. wyroku). W zakresie odsetek Sąd orzekł
żądaniem pozwu, zasądzając odsetki ustawowe od kwoty 100 zł od dnia 9 sierpnia 2015 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. oraz odsetki ustawowe za opóźnienie liczone od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty. Data 9 sierpnia 2015 r. przypadała bowiem po upływie 30 dni od dnia zgłoszenia ww. szkody pozwanemu ubezpieczycielowi, co - jak wynika z dokumentacji zawartej w aktach sprawy - miało miejsce w dniu 9 lipca 2015 r. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 100 zdanie pierwsze k.p.c. Powód domagał się zasądzenie na jego rzecz od pozwanego kwoty 1.510 zł. Sąd uwzględnił to żądanie w zakresie kwoty 100 zł, tj. 6,62%. Na poniesione przez powoda koszty procesu w kwocie 1.793 zł złożyły się: opłata sądowa od pozwu - 76 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa - 17 zł, zaliczka na poczet wynagrodzenia biegłego sądowego - 500 zł i wynagrodzenie pełnomocnika procesowego – 1.200 zł (ustalona na podstawie § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie). Pozwany poniósł natomiast koszty w łącznej kwocie 1.217 zł, na którą złożyły się: wynagrodzenie pełnomocnika – 1.200 zł (ustalone na podstawie § 2 pkt. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych) opłata skarbowa od pełnomocnictwa - 17 zł. Poniesione przez strony koszty procesu wyniosły łącznie kwotę 3.010 zł. Skoro zatem pozwany wygrał niniejszy proces w 93,38%, to taką część tych kosztów, a więc 2.810,74 zł (93,38% z 3.010 zł), powinien ponieść powód. Dlatego Sąd zasądził od powoda na rzecz pozwanego tytułem zwrotu części kosztów postępowania w sprawie po ich stosunkowym rozdzieleniu kwotę 1.017,74 zł, stanowiącą różnicę między wysokością kosztów, które w toku postępowania powód powinien był ponieść stosownie do wyniku postępowania w sprawie (2.810,74 zł), a kosztami, jakie faktycznie poniósł (1.793 zł). W niniejszej sprawie jak dotąd nie została pokryta przez strony poniesiona tymczasowo przez Skarb Państwa kwota 404,43 zł wypłacona biegłemu sądowemu tytułem części wynagrodzenia za sporządzenie opinii, w zakresie przekraczającym zaliczkę uiszczoną przez powoda ( k. 123). W związku z powyższym zaistniała konieczność orzeczenia w wyroku o tym, kto ponosi powyższe koszty sądowe. Stosownie do treści art. 83 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie sąd orzeka o poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa wydatkach, stosując odpowiednio przepisy art. 113.
aś z przepisem art. 113 ust. 1 ww. ustawy kosztami sądowymi, których strona nie miała obowiązku uiścić lub których nie miał obowiązku uiścić kurator albo prokurator, sąd w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji obciąży przeciwnika, jeżeli istnieją do tego podstawy, przy odpowiednim zastosowaniu zasad obowiązujących przy zwrocie kosztów procesu. Mając powyższe na względzie oraz z uwagi na fakt, że pozwany, jak już była o tym mowa wyżej, powód przegrał niniejszy proces w 93,38%, Sąd uznał, iż w takiej części, przy odpowiednim zastosowaniu przyjętej w tym zakresie przez Sąd zasady stosunkowego rozdzielenia kosztów, powód powinien uiścić poniesione tymczasowo ze środków Skarbu Państwa ww. koszty. Dlatego Sąd w punkcie
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.