← Polska

VI Ka 1060/13

Sygnatura akt VI Ka 1060/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 stycznia 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Kazimierz Cieślikows

§ 2

kpk polegającą na niesporządzeniu uzasadnienia do wskazanego wyroku i niedoręczeniu orzeczenia wraz z uzasadnieniem do Prokuratury; 2) błąd w ustaleniach faktycznych, który skutkował uniewinnieniem oskarżonego od zarzucanego mu czynu. Prokurator wniósł również o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji „do dalszego prowadzenia”. Sąd Okręgowy stwierdził, co następuje. Obie apelacje okazały się w pełni zasadne, a zarazem skuteczne o tyle, iż w następstwie ich wywiedzenia należało przedmiotowy wyrok uchylić, sprawę zaś przekazać do rozpoznania ponownego Sądowi Rejonowemu w Gliwicach. W rozpatrywanym przypadku doszło bowiem do obrazy prawa procesowego, a to art. 423 §

§ 2

kpk – mogącej mieć i faktycznie mającej wpływ na treść orzeczenia, a to poprzez niesporządzenie – pomimo wniosków prawidłowo złożonych przez wszystkie występujące w sprawie strony procesowe – pisemnych motywów zaskarżonego wyroku. W konsekwencji nie było po stronie Sądu Okręgowego najmniejszych możliwości stwierdzenia jakie fakty Sąd orzekający uznał za udowodnione, jakie zaś za nieudowodnione. Na jakich w tej mierze oparł się dowodach (tzn., którym spośród nich dał wiarę) i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych (tj. którym – o ile takowe istniały i z jakiej przyczyny wiary tej odmówił). W rachubę nie wchodziło zarazem zapoznanie się z oceną prawną Sądu jurysdykcyjnego, albowiem nie została ona w ogóle zaprezentowana na piśmie. Sąd II instancji tym samym nie był w stanie skontrolować prawidłowości ustaleń faktycznych poczynionych w postępowaniu rozpoznawczym, a tym bardziej poprawności oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, jak również ocen prawnych. Pozostają one wszystkie – nieznane. W następstwie powyższego nie ma też możliwości rzeczowego odniesienia się do zarzutów zgłoszonych w obu apelacjach, iż w zakresie ustaleń faktycznych popełniono w jurysdykcyjnej fazie procesu – błędy na tyle ważne i istotne, że miały one wpływ na treść zaskarżonego wyroku. Co się przy tym tyczyło odtworzenia przebiegu inkryminowanego zajścia, ustalenia jaka była w nim rola oraz udział oskarżonego, stwierdzenia czy z jego strony doszło do naruszenia obowiązków (i jakich obowiązków), a nadto czy pomiędzy ewentualnym zaniedbaniem a skutkiem w postaci zsunięcia się big bagów oraz doznaniem przez W. T. szeregu poważnych obrażeń ciała zaistniał związek przyczynowy, jak również gdy chodziło o ocenę wiarygodności poszczególnych dowodów i ocenę prawną – Sądu Rejonowego w żadnym wypadku zastąpić nie mógł Sąd odwoławczy, którego rola jest kontrolna, nie zaś merytoryczna, a co więcej rozstrzyga on prawomocnie, czyli bez możliwości zaskarżenia jego orzeczeń w normalnym trybie instancyjnym. Sąd Okręgowy tymczasem, by móc odnieść się do zarzutów apelacyjnych musiałby – sprzecznie z uregulowaniem przepisu art. 452 §

§ 2

kpk – dokonać wszystkich wskazanych wyżej czynności samodzielnie i w istocie – całościowo, do czego nie jest uprawniony i co jest niedopuszczalne. Zaskarżone orzeczenie uchylało się zatem od wszelkiej kontroli odwoławczej, toteż ostać się nie mogło. Na marginesie wypada zwrócić także uwagę na pewien błąd logiczny w opisie czynu zarzuconego D. Ź. w akcie oskarżenia. Brak dopełnienia obowiązków musiał właśnie polegać na braku nadzoru nad sposobem składania ładunków w magazynie, nie zaś – jak pisze Prokurator – obowiązek (ciążący na oskarżonym) wyrażać się miał brakiem nadzoru. Sąd merytoryczny zupełnie błędnie rozstrzygał poza tym w materii „kosztów postępowania”, które nie są znane i nie występują na gruncie procedury karnej przewidującej jedynie koszty sądowe i koszty procesu (vide: art. 616 kpk). Koszty postępowania natomiast są charakterystyczne w postępowaniu o wykroczenia, jakie to przepisy w przypadku przedmiotowym zastosowania nie znajdują. Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy Sąd I instancji zobowiązany zostaje do powtórzenia postępowania dowodowego w pełnym dotychczasowym zakresie, na bazie którego dokona trafnych ustaleń faktycznych, po czym wyprowadzi prawidłowe wnioski końcowe co do sprawstwa i winy lub ich braku po stronie oskarżonego. W wypadku potrzeby sporządzenia uzasadnienia wyroku na piśmie, uczyni to zgodnie z zasadami kodeksowymi. Uwzględni też inne uwagi Sądu Okręgowego. Nie przesądzając w niczym ostatecznego rozstrzygnięcia orzeczono jak w dyspozycji wyroku niniejszego.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.